Are you Depressed?

မေဗဒါရဲ႔ depression ကေတာ့ ၅၂ရာခိုင္နွဳန္းပါတဲ့.. သင္တို႔ေရာ စမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးလား...

Your Depression Level: 52%

You seem to have mild depression. A lot of people fall into your range, and it's quite possible you don't need treatment. If you've been feeling this way for a while, you may want to seek help.

Are You Depressed?

က်မနဲ႔ဘေလာ့

ဒီပိုစ့္ေလးကို... ကိုပီေကဘေလာ့မွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ဘေလာ့ဆိုတာကို ဖတ္တံုးက tag ခံရဖူးပါတယ္။
ဖတ္တဲ့သူတိုင္းကို tag ထားတာပါ။ ေရးမယ္ ေရးမယ္နဲ႔ မေရးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ က်မကက်မဘေလာ့မွာက်မအာရုံလာရာ randomly ေရွာက္ေရးတတ္ပါတယ္။
ခုေတာ ့ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကို ေရးဖို႔အာရုံလာပါျပီ.....ဟတ္...ဟတ္....
အာရုံလာရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ ့တျခားမဟုတ္ပါဘူး.... က်မဘေလာ့ရဲ႕ေခါင္းစဥ္.. "မေဗဒါရဲ႔ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္" ဆိုတာနဲ႔ပတ္သတ္ေနလို႔ပါ...
ဒီပိုစ့္ေလးမွာ......
က်မဘေလာ့စတင္ျဖစ္ေပၚလာပံုေလးရယ္..
က်မဘာေၾကာင့္ဘေလာ့ေရးလဲဆိုတာရယ္..
ဘာေၾကာင့္ဒီေခါင္းစဥ္ကိုေရြးလဲဆိုတာရယ္
ဘာေၾကာင့္ဒီပိုစ့္ကိုေရးျဖစ္သလဲဆိုတာရယ္... ဆိုတဲ့အခ်က္ေလးေတြကိုေျပာျပခ်င္ပါတယ္..
စိတ္ဝင္စားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဆက္ဖတ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္...

လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ စတင္ျခင္း..

ဘေလာ့ဆိုတာကို သိတာေတာ့ၾကာပါျပီ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလိုပဲေနခဲ့ပါတယ္.. ဖတ္လဲမဖတ္ျဖစ္ပါဘူး..
အဲဒိတုန္းကလဲ ဘေလာ့ဆိုတာ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္မွ သိပ္မရွိေသးတာ..
၂ဝဝ၆ နိုဝင္ဘာလေလာက္တုန္းက အတန္အသင့္ခင္တဲ့ အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႔ စကားေျပာရင္း သူကဘေလာ့အေကာင့္ဖြင့္ခိုင္းပါတယ္..
ဘေလာ့ကမိုက္တယ္.. ဆန္းၾကည့္ဆိုျပီးေျပာလို႔.. အေကာင့္သြားဖြင့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... ကိုယ္ပိုင္ page လွလွေလးတစ္ခုနဲ႔..
ဒိုင္ယာရီလိုေရးလို႔ရလို႔သေဘာက်ေပမဲ့... ဘာေရးရမွန္းမသိပါဘူး.. တကယ္ပါ.. အဲဒိတုန္းက ျမန္မာလိုေရးတဲ့ဘေလာ့ေတြကိုလဲ မျမင္ဘူးခဲ့သလို..
ေတြးေတာင္မေတြးမိပါဘူး.. ဒီလိုနဲ႔အလုပ္ထဲမွာအားေနတာေရာ... စိတ္ညစ္တာေရာ၂ခုဆံုသြားတာနဲ႔... "what a boring day" ဆိုတဲ့ပိုစ့္တစ္ခုနဲ႔ စိတ္ထြက္ေပါက္ေလးရခဲ့ပါတယ္..
ဒါေပမဲ့အဲဒိေနာက္ပိုင္းမအားတာေရာ.... ကိစၥေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွဳပ္သြားတာေရာ.. အစထဲက စာေရးစာဖတ္ အလြန္တရာမွပ်င္းတာေရာေၾကာင့္... ဘာမွဆက္မေရးျဖစ္ေတာ့ပါဘူး..
ကိုယ့္မွာကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ေလးရွိတယ္ဆိုတဲ့အသိပဲရွိပါတယ္.. မလုပ္တတ္တာလဲပါပါတယ္..
မေရးတတ္တာေတာင္ က်မ background wallpaper , tamplates ေတြကိုၾကိဳးစားျပီးေျပာင္းၾကည့္ပါေသးတယ္.. CSS, HTML ေတြကိုလဲလံုးဝနားမလည္ေလေတာ့..
စိတ္ရွဳပ္တာပဲအဖတ္တင္ခဲ့ပါတယ္... ေနာက္ပိုင္းျပစ္ထားလိုက္တာ password ေတာင္ေမ့တဲ့အထိပါပဲ... ခုထိလဲေကာင္းေကာင္းမလုပ္တတ္ေသးပါဘူး..
Peekaboo ေတာင္အစကလုပ္တုန္းကရျပီး..ခုပ်က္ေနတာ..ျပန္ကိုမလုပ္တတ္ေတာ့ပါဘူး..
ဒီလိုနဲ႔က်မရဲ႕ဘေလာ့ေလး ဖုတ္လိုက္ဖုတ္လိုက္ စတင္ေမြးဖြားရွင္သန္ ခဲ့ပါတယ္...

က်မဘေလာ့ေလးအဆင့္တက္လာပံု.. ျမန္မာဘေလာ့ျဖစ္လာပံုေလးကိုပါထည့္ေျပာခ်င္ပါတယ္...
၂ဝဝ၇ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းျဖစ္တုန္းက ကိုထိုက္ ရဲ႕ဘေလာ့ကေတာ္ေတာ္ေလးနာမည္ၾကီးလာပါတယ္.. အဲဒိမွာ ေနာက္ဆံုးေပၚသတင္းေတြ.. ဓာတ္ပံုေတြဖတ္ျဖစ္ပါတယ္...
အဲဒိကတဆင့္ လင္းလက္ၾကယ္စင္ဘေလာ့ကိုလဲ ပံုမွန္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္.. ျမန္မာဘေလာ့ေတြကို ဖတ္ရေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဖတ္လို႔ေကာင္းခဲ့ပါတယ္..
အဲဒိဘေလာ့ေတြကတဆင့္ တျခားဘေလာ့ေတြဆီကိုပါ က်မေျခဆန္႔ခဲ့ပါတယ္.. အိုင္ဒီယာေတြ.. အက်ိဳးျပဳေတြ.. ရသေတြ.. ဒါေတြအားလံုးဟာ ဝါသနာရွင္ေတြက ေရးထားတာပါ..
က်မမွာလဲဒီလိုလုပ္ဖို႔အခြင့္အေရးရွိတယ္လို႔ေတြးမိတယ္.. က်မျပစ္ထားမိတဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာအတြင္းမွာ ဘေလာ့ေလာကၾကီး ဒီေလာက္ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္ဆိုတာ..
"Alice in the wonder land" ေရာက္ေနသလို.. ေယာင္လည္လည္နဲ႔အံ့မခန္းပါပဲ....
အရင္ကဘာေရးရမွန္းေတာင္မသိတဲ့က်မကို ဒါေတြေရးလို႔ရပါလားဆိုျပီးမ်က္စိဖြင့္ေပးခဲ့တယ္..
ေနာက္ေတာ့လင္းလက္ၾကယ္စင္ဘေလာ့ ေဘးက ျမန္မာဘေလာ့လုပ္ခ်င္ရင္ဆိုတဲ့လင့္ေလးကေန..
ကိုေမာင္လွ.. ကိုညီလင္းဆက္.. တို႔ဘေလာ့မွာသြားေလ့လာခဲ့ပါတယ္..
ျမန္မာစာလံုးေလး ဘေလာ့ေပၚမွာ ျမင္ရဖို႔ေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကိဳးစားလုပ္ယူခဲ့ရတယ္..
ေနာက္ဆံုး သိခ်င္သမွ်ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းနဲ႔တေနရာထဲမွာရနုိင္တဲ့ ကိုရန္ေအာင္ရဲ႔ " ျမန္မာဘေလာ့ဂါ helpdesk" ကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ့ရတနာသိုက္ေတြ႔လိုက္ရသလိုပါပဲ..
မသိတာရွိရင္လဲ Cbox မွာေမးခဲ့လို႔ရေသးတယ္.. ေတာ္ေတာ္အသံုးဝင္ပါတယ္...
မေဗဒါရဲ႕ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိေၾကာင္း...............


ေဗဒါ ဘာေၾကာင့္ဘေလာ့ေရးသလဲ...

ဒီအေၾကာင္းကိုေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့.. ရွင္းပါတယ္.. မေဗဒါ သိတ္ဟန္မေဆာင္တတ္ပါဘူး.. အထူးသျဖင့္ ၾကည့္မရတဲ့သူ.. မုန္တဲ့သူေတြဆိုရင္ပိုဆိုးပါတယ္..
ဟန္ေဆာင္ျပံဳးျပရမွာေတာင္ဝန္ေလးတတ္သူပါ.. ခုအသက္ၾကီးလာတာနဲ႔အမ်ွ လူမွဳဆက္ဆံေရးမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးအားနည္းေနတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတြ႔ရတယ္..
ျပီးေတာ့ကိုယ့္ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္ကလိမ္ေနတာသိရင္လဲ မေျပာပဲမေနႏုိင္ဘူး.. မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွင္းခ်င္တဲ့ လူမိုက္အလုပ္မ်ိဳးသိပ္လုပ္ျဖစ္ပါတယ္..
ဒီေတာ့ကာ စစခ်င္း မေဗဒါဘေလာ့ကို ေရးမယ္ဆိုတံုးက စိတ္ကူးထဲမွာ ဘာရွိလဲဆိုေတာ့..... အျပင္ေလာကမွာ မေဗဒါ မေက်နပ္သမွ်ေတြ.. မေက်နပ္တဲ့သူေတြအေၾကာင္းေတြ.. ကိုယ္ကခင္သေလာက္ ကိုယ့္အေပၚျပန္မေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ.. သစၥာမရွိတဲ့ ခ်စ္သူအေၾကာင္းေတြ.. စသည္ျဖင့္
မေဗဒါ မေက်နပ္ခ်က္ေတြအကုန္လံုးကို ဒီေပၚမွာေပါက္ကဲြမယ္ ဆိုတဲ့စိတ္ကူးနဲ႔ပါ.. ဘေလာ့ေလာကမွာ ဒီလိုသူငယ္ခ်င္းေတြရနုိင္တယ္ဆိုတာ အဲဒိတုန္းကမသိေသးဘူးေလ...
မေဗဒါနဲ႔ အျပင္မွာသိတဲ့သူေတြ အကုန္လံုးကို မေျပာျပပဲေနမယ္ေပါ့.. အဲဒါေၾကာင့္လဲ "မေဗဒါရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္" လို႔ အမည္ေလးကို ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္..

ဒါေပမဲ့ မေဗဒါ ခုေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲနဲေျပာင္းလာျပီ.. ဘေလာ့ေရးေတာ့ သူမ်ားေတြလာဖတ္ၾကတယ္.. ကြန္မန္႔ေလးေတြ ဆီပံုးက မတ္ေစ့ခ်္ေလးေတြ ျမင္ရင္ေပ်ာ္တယ္..
ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးကို လာလည္တဲ့သူေတြကို မေဗဒါ့ မေက်နပ္ခ်က္ေတြတင္ မကပဲ.. သူတုိ႔ၾကိဳက္နွစ္သက္ရာ ဖတ္သြားလို႔ရေအာင္.. မေဗဒါလဲ ေရးရတာဝါသနာပါတဲ့.. ပိုစ့္မ်ိဳးေလးေတြ ေရးျဖစ္လာတယ္.. စာလာဖတ္တဲ့သူေတြကို တစ္ခုခုေတာ့ေပးခ်င္တယ္.. တသက္နဲ႔တကိုယ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မထင္ထားတဲ့ ဝတၱဳေရးျခင္းဆိုတာကိုလဲ ခုမွစလုပ္ျဖစ္တယ္.. အမွန္အတိုင္း ဝန္ခံရရင္ မေဗဒါ ဝတၱဳ ၁အုပ္ကို အစအဆံုးတစ္ခါမွမဖတ္ဖူးဘူး.. အထူးသျဖင့္ ေဖေဖက ငယ္ငယ္ထဲကတားျမစ္ထားတဲ့ အခ်စ္ဝတၱဳေတြဆို လံုးဝ မဖတ္ဖူးဘူး.. တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ မဂၢဇင္းထဲက ဝတၱဳတိုေလးေတြ ရုပ္ျပကာတြန္းေတြနဲ႔ အိမ္မွာရွိတဲ့ စံုေထာက္ဝတၱဳေတြ နဲနဲၾကီးလာေတာ့ ေဖျမင့္စာအုပ္ေတြပဲ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္.. စာဖတ္ျခင္းဆိုတာကုိ ဝါသနာမပါပင္မဲ့ အမုန္းၾကီးလဲမဟုတ္ပါဘူး.. ကိုယ့္ကို တကယ္စဲြေဆာင္ျပီးေရးနုိင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တကယ္ေသခ်ာဖတ္ပါတယ္.. ဖတ္ျပီးရင္လဲ ထပ္ခါထပ္ခါျပန္ေတြးပါတယ္..
အေပၚမွာေျပာခဲ့သလို မေဗဒါဟာ စာဖတ္အားနည္းတဲ့သူျဖစ္တဲ့အတြက္ အမွားအယြင္းရွိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္... အေရးအသားညံ့ေနေသးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္...
စာဖတ္သူအားလံုးေဗြမယူၾကပါေစလိုေၾကာင္း ၾကိဳတင္ေတာင္းပန္ထားပါရေစ... ပိုေကာင္းလာနုိင္ေအာင္ေတာ့ ၾကိဳးစားသြားမွာပါ...

ဘာေၾကာင့္ဒီပိုစ့္ကို ေရးျဖစ္သလဲ..

အေပၚမွာေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း... မေဗဒါ အျပင္မွာမေက်နပ္ခ်က္ေတြကို အိတ္သြန္ပါမယ္ဆိုမွ... အရင္ဆံုး အိမ္မွာဘေလာ့ေရးေတာ့.. မိသားစုကစျပီးသိပါတယ္..
ေနာက္ အရင္ကေတာ့ ရည္းစားကိုေတာ့ ဘာမွမဖံုးထားခ်င္လို႔ေျပာျပခဲ့ပါတယ္.. (မွတ္ခ်က္.. ခုေတာ့ ထိုရည္းစားမရွိေတာ့ပါ..) ေနာက္ေတာ့.. ဘယ္လိုကဘယ္လို အရင္အလုပ္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အကိုၾကီးက ေတြ႔သြားလဲမသိပါဘူး... သူကေနတဆင့္ အရင္အလုပ္ကသူငယ္ခ်င္းေတြသိသြားပါတယ္..
အခုအလုပ္မွာလဲ အလုပ္ကေနပိုစ့္ေရးရင္ ေတြ႕ၾကေတာ့ သူတို႕လဲသိသြားပါတယ္.. အျပင္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကလဲ သူ႔ဘာသူမ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီး က်မဘေလာ့ကိုရွာေတြ႕ခဲ့ျပန္တယ္.. ခက္တာကလဲ ဒီဘေလာ့ account ေလးကိုဖြင့္ခါစက တစ္ျခားေနရာေတြမွာလဲ သံုးျဖစ္ခဲ့တဲ့.. ဒီမေဗဒါဆိုတဲ့နစ္ေလးကို အျပင္သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက က်မမွန္းသိပါတယ္.. ဒီေတာ့.. "မေဗဒါရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္" ဘေလာ့ေလးက လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..
ခုဆို မေဗဒါ စိတ္ထဲမွာ မေက်နပ္တာရွိရင္ေတာင္ ေရးခ်လို႔မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... ခုတေလာ "မေဗဒါရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္" ကို နာမည္ေျပာင္းဖို႕စဥ္းစားေနပါတယ္..
လွ်ိဳ႕ဝွက္လို႔လဲ မရေတာ့ဘူးဆိုတာသိပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ဒိထက္ေကာင္းတဲ့ေခါင္းစဥ္လဲ ေခါင္းထဲေပၚမလာေသးပါဘူး..
ဒီေတာ့ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးကိုပဲ ဆက္လက္သံုးစဲြသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း... သို႕ေသာ္ မေဗဒါရဲ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္စစ္စစ္မ်ားမဟုတ္ေၾကာင္း...
ဒီပိုစ့္ေလးေရးျပီး အသိေပးလိုက္ပါတယ္..

အားလံုးက်န္းမာ ရႊင္လန္းၾကပါေစ...

ႏွင္းစက္ေျခရာ (၂)

ေျခရာ (၄)
"ဟဲ့ .. ငရဲ.. ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က ငါ့အစ္မကို ေတြ႔လိုက္လား.." ေႏြနွင္း ျပံဳးစိစိနွင့္ ရဲေသြးကိုေမးလိုက္သည္..

"ေအး.. ေတြ႔တယ္ဟ.. နင့္အစ္မကနင္နဲ႔ တျခားစီပဲ.. ရုိးရုိးေအးေအးေလး..မိုက္တယ္.. နင္မ်ား.... မ်က္စိကိုေနာက္ေနတာပဲ.."

ေႏြနွင္းက်ိတ္၍ရယ္မိသည္.. ဒါေပမဲ့ သူမကို အျမဲ မ်က္စိေနာက္စရာေကာင္းသည္.. ျပာကလပ္စိန္ျဖစ္ေနသည္..ဆိုျပီး အေကာင္းမေျပာတတ္ေသာ ရဲေသြးကို မေက်နပ္ျဖစ္မိသည္..
("ငါ့ကို အျမဲ မေကာင္းေျပာတဲ့ငရဲ သိမယ္.. ေသဖို႔သာျပင္.. ငါက နင့္ကိုသနားလို႔ေျပာျပမလို႔.. ခုေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး..") ေႏြနွင္းစိတ္ထဲမွ ၾကံဳး၀ါးလိုက္သည္..
ထိုအခိုက္ရုတ္တရက္.. ရဲေသြးမွ

"နင့္လက္ကိုျပစမ္း..."

ေႏြနွင္းသိလိုက္သည္.. သူမလက္တြင္ အျမဲ၀တ္ထားေလ့ရွိေသာ ေက်ာက္စိမ္းနွင့္ေရႊလက္စြပ္ကို ၾကာသပေတးေန႔ကခြ်တ္ရန္သူမေမ့ေနခဲ့သည္... ေႏြနွင္းလက္ကို ေနာက္တြင္၀ွက္ထားျပီး...

"ဘာလုပ္မလို႔လဲ... "

"ခဏၾကည့္မလို႔ပါ.. ခဏျပပါ..."

ေႏြနွင္းအခက္ေတြ႔ရသည္.. သူမစထားေသာကိစၥကို သူမေျပာျပလိုက္မွသိေစခ်င္သည္... သူေဖာ္လိုက္၍ သိလ်ွင္ သူမသိကၡာ က်သည္.. ("ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ.. ငါဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ...")
ရဲေသြးကလဲ...
"ျပေလဟာ.. ဟား ဟား.. နင္ငါ့ကိုေနာက္ေနတာမွတ္လား.. နင့္အစ္မဆိုတာမရွိဘူးမွတ္လား.. "

("ငါဘာေျပာရင္ေကာင္းမလဲ...ဟာ.. အၾကံရျပီ.. ၁ခ်က္ခုတ္ ၂ခ်က္ျပက္ အၾကံရျပီ..")

ေႏြနွင္းသူမလက္ကို ရဲရဲတင္းတင္း ထုတ္ျပလိုက္သည္..

"ဒီမွာ.. ဒီမွာ..အဲဒါဘာျဖစ္လဲ.. ငါ့လက္နဲ႔ငါ့အစ္မ ကိစၥနဲ႔ဘာဆိုင္လို႔လဲ.. နင့္ပဲငါက အားအားရွိစရအံုးမယ္.." ေႏြနွင္း ပါးစပ္မွ ရန္ေတြ႔ရင္းခပ္တည္တည္ေျပာလိုက္သည္...

"ဟား... ဟား... ဒီမွာေလ နင့္လက္စြပ္ ၾကာသပေတးေန႔ကလဲ ဒီလက္စြပ္ၾကီးနဲ႔ပဲ.. အဲဒိေန႔ကလဲ နင္ပဲမွတ္လား.."

"အန္... ဟား ဟား.. လက္စြပ္နဲ႔မ်ားဟာ.. ဒီလိုဟ.. ငါနဲ႔ငါ့အစ္မနဲ႔ကို ငယ္ငယ္ေလးထဲက ခ်ဴခ်ာလို႔ ေက်ာက္စိမ္းေဆာင္ရမယ္ဆိုလို႔ ဆင္တူ၀တ္ထားတာဟ.. အမႊာပဲဟာ.. ဆင္တူရွိတာဆန္းလား.. အက်ၤိဆိုလဲ ငါတို႔ ၂ေယာက္လံုးမွာဆင္တူရွိတယ္.. သူက ဒိုက္ေကာဆိုေတာ့ ငါ့လိုလွေအာင္မ၀တ္တတ္ဘူး.. အဖြားၾကီးကိုက္..." ေနာက္ေန႔မ်ားတြင္ အက်ၤိမထပ္ေအာင္ဝတ္ရန္ ေႏြနွင္းရုပ္ရွင္မင္းသမီးမဟုတ္.. အဲဒိအတြက္ပါၾကိဳတင္ေျပာထားရမည္...

ရဲေသြးခဏတာ ေတြေဝသြားသည္.. "ဒါဆို သူ႔နာမည္ဘယ္လိုေခၚလဲ.. နင္တို႔၂ေယာက္တဲြရုိက္ထားတဲ့ဓာတ္ပံုျပ.."

ရဲေသြး နာမည္ေမးမည္ဆိုသည္ကို ၾကိဳတင္တြက္ထားျပီးျဖစ္ေသာ ေႏြနွင္းအတြက္ သိပ္မခက္ခဲပါ..

"လူကိုမယံုသင္ကာနဲ႔.. အားလံုးေျပာျပမယ္... ထပ္မေမးနဲ႔.. ငါ့အစ္မနာမည္က ေမနွင္း.. ၅မိနစ္ပဲျခားတာ.. ငါတို႔၂ေယာက္ကအရမ္းတူတာ.. အိမ္သားကလဲြျပီး က်န္တဲ့သူသိပ္မခဲြတတ္ဘူး.."

ေႏြနွင္း ၾကိဳတင္စဥ္းစားျပီးသားမ်ားကို ဟန္ပါပါေျပာျပလိုက္သည္..
ရဲေသြးက ယံုတ၀က္ မယံုတ၀က္မ်က္လံုးႏွင့္ၾကည့္သည္..

"နင္ကသိပ္ယံုရတာမဟုတ္ဘူး.. စစခင္ျခင္းထဲက ငါ့ကိုေဖာေနတာ.. "

ရဲေသြးခုလိုေျပာလိုက္ေတာ့... ေႏြနွင္းမလံုမလဲျဖစ္သြားသည္.. ရဲေသြးကို ပို၍ယံုေစခ်င္လာသည္.. မခံခ်င္စိတ္ျဖင့္ ေႏြနွင္းပါးစပ္မွလႊတ္ခနဲထြက္သြားသည္..

"မယံုဘူးလား.. ငါနဲ႔ငါ့အစ္မနဲ႔က basic တန္းတုံးက တူတူတတ္ဖူးတယ္.. ခုအတန္းက်မွ သူက ၾကာသပေတးပဲ အားလို႔၂ေယာက္အလွည့္နဲ႔တတ္တာ.. မယံုရင္ဆရာမကိုေမးၾကည့္ပါလား.. ဆရာမအတန္းကိုတတ္ခဲ့တာပဲ.. "

"ေအး.. ေမးမယ္.. မယံုဘူး.. အတန္းျပီးရင္သြားေမးမယ္.."

"သြားေမးေပ့ါ..နင္မယံုရင္.." ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္စေနာက္တတ္ေသာ ကိုယ့္ဆရာမအေၾကာင္း ေႏြနွင္းေကာင္းေကာင္းသိသည္..

အတန္းဆင္းေတာ့ အတန္းသားမ်ားအားလံုးကုန္ေအာင္ ရဲေသြးေစာင့္ေနျပီး.. ဆရာမဆီသြားကာ..

" Teacher Teacher... ေႏြနွင္းမွာအမႊာအစ္မရွိတယ္ဆို? အဲဒါဟုတ္လား...?" ရဲေသြးအဲလိုေမးလိုက္ေတာ့ ဆရာမကလဲေၾကာင္ၾကည့္ေနျပီး..

"ဘာလဲသား... ဘာကိုေျပာတာလဲ".. ဆရာမထိတကယ္ေမးလိမ့္မည္ဟု ၾကိဳမတြက္ထားမိ၍ တိုင္ပင္ကိုက္မထားမိေသာေၾကာင့္ ေႏြနွင္းအခက္ေတြ႔ေနရျပီ...
("အၾကံရျပီ...!")..

ေႏြႏွင္း ရဲေသြးေနာက္မွကပ္လိုက္သြားျပီး.. ဆရာမနားမေရာက္ခင္ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ..

"တီခ်ယ္ေရ..အဲမွာငရဲကသမီးမွာ အမႊာအစ္မရွိတာမယံုဘူးတဲ့.. ေမႏွင္းေလ.. သမီးအမေလ.. basic တန္းတုန္းကေတာင္ သမီးနဲ႔တူတူတီခ်ယ္အတန္းပဲတက္ခဲ့တာေလ..." စကားေျပာရင္း ဆရာမကို information အကုန္ေပးလိုက္သည္..

ရဲေသြးေနာက္ေက်ာေပးထား၍ ဆရာမကိုအခ်က္ျပမ်က္စိမွိတ္ျပလိုက္သည္.. ဆရာမသေဘာေပါက္သြားပံုရသည္.. ျပီးေနာက္ စိတ္ခ်ရေလာက္ေသာအေျခအေနရွိျပီျဖစ္၍...
ေႏြနွင္းလဲ...

"ငါရွိေနရင္နင္မယံုမွာစိုးလို႔.. သြားေတာ့မယ္.. မယံုရင္နင့္ဟာနင္ပဲဆရာမကိုေမးလိုက္ေတာ့.."

ေျပာရင္းဆိုရင္းရဲေသြးကိုေက်ာ္တက္ကာေႏြနွင္းအတန္းျပင္ထြက္သြားသည္..အတန္းေထာင့္ နားျပန္ကပ္၍နားေထာင္လိုက္ရာ...ဆရာမ၏ "ဟုတ္တယ္..သားရဲ႔....." ဆိုတဲ့ေထာက္ခံသံကိုၾကားလိုက္ရျပီးေနာက္.. ေႏြနွင္းျပံဳးစိစိျဖင့္အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္.. လာမည့္ၾကာသပေတးေန႔တြင္လဲေမေမ့ထမိန္ငွားဝတ္ရအံုးမည္...
ဆံပင္အရွည္အတိုကိုသိမည္စိုး၍ျဖန္႔ထားေနက်ဆံပင္ကိုေခါက္တင္ရမည္..
ဒီတခါလက္စြပ္လိုသတိမေမ့ေအာင္ေသခ်ာသတိထားရမည္..အေတြးေပါင္းစံုျဖင့္ေႏြနွင္းက်ိတ္ဝမ္းသာေနသည္..
("ေနာက္ေန႔မွဆရာမဘာေတြေျပာလိုက္လဲဆိုတာျပန္ေမးရမယ္...")...............
----------------------------- ။ ---------------------------------

ေျခရာ (၅)


ထိုေနမွစ၍ ရဲေသြးအေတာ္ေလးယံုသြားသည္.. ေႏြနွင္းကို၂ေယာက္တဲြရုိက္ထားေသာ ဓာတ္ပံုေတာင္းရုံမွလြဲ၍ သူအၾကြင္းမဲ့ယံုသည္ဆိုသည္ကို ေႏြနွင္းမွန္းလို႔ရသည္...
"ဓာတ္ပံုလား.. ျပမယ္.. ဒီေန႔ ေမ႔က်န္ခဲ့လို႔... "
အမွန္ေတာ့ ေႏြနွင္းသူ႔ကိုဒီေလာက္ၾကာၾကာ စဖို႔စိတ္ကူးမရွိ... ဒီေလာက္သူယံုလိမ့္မည္ဟုလဲမထင္.. အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္.. ေႏြနွင္း၏စကားမ်ားတတ္ေသာအက်င့္ကို သူေသခ်ာၾကည့္လွ်င္ေတြ႔နုိင္သည္... ေႏြနွင္းအတြက္ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ပံုမွန္ထက္ထူးျခားလုပ္ရျခင္းဟူ၍ လံုခ်ည္ဝတ္.. ဆံပင္စည္းကာ အတန္းတြင္းေရာက္လွ်င္ သူ႔ကိုစကားမေျပာပဲ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရုံပင္ျဖစ္သည္..
ေႏြနွင္းအတြက္ သိသိသာသာမေျပာင္းလဲေသာ္လဲ.. ၾကာသပေတးေန႔မ်ားတြင္ ရဲေသြးတစ္ေယာက္ သာမန္ထက္ပို၍ သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္စားလာတတ္သည္ကိုေတာ့ တျဖည္းျဖည္းသတိထားမိလာသည္.. တနလာၤ အဂၤါ ဗုဒၶဟူးေန႔မ်ားတြင္ ေႏြနွင္းအား ေမနွင္းအေၾကာင္းမ်ားေမးတတ္သည္..



တခါတရံ စသလို ေနာက္သလိုျဖင့္ ေမနွင္းကို သူသေဘာက်သည္ ေအာင္သြယ္ေပးရန္ေျပာတတ္သည္.. ထိုသို႔ေျပာတိုင္း ေႏြနွင္း သူ႕ကို စကားေကာင္းေကာင္းမေျပာခ်င္.. သူေမးဖန္မ်ားလာေတာ့ ေႏြနွင္းစိတ္ရွဳပ္လာသည္..

"ေမနွင္းလား.. ေသျပီ..." ဟုဘုျပန္ေတာတတ္သည္..

အိမ္ကို ဖုန္းဆက္တိုင္းလဲ.. ေႏြနွင္းနဲ႔ဖုန္းေျပာတိုင္း ေမနွင္းဘာလုပ္ေနလဲဟုေမးတတ္သည္..
ေမးတိုင္းလဲ..
"ေမနွင္းလင္ေနာက္လိုက္သြားျပီဟာ.. မေမးနဲ႔ေတာ့.. ရွိေတာ့ဘူး.. ငါ့ကိုခင္လိုဆက္တာမွမဟုတ္တာ.. သူ႔အေၾကာင္းသိခ်င္လို႔ ဆက္ရင္ ေနာက္.. ငါ့ဆီဖုန္းမဆက္နဲ႔"

"နင္ဟာေလ.. မိန္းကေလးျဖစ္ျပီး နင့္အစ္မလို သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ ကိုမရွိဘူး.. " ဟု ႏွဳိင္းယွဥ္ျပီး အျပစ္ျပန္ေျပာတတ္သည္..

တခါကေတာ့ သူေျပာတာကို နားညီးလြန္း၍ အိမ္ကို အလည္ေရာက္ေနေသာ ညီမတ၀မ္းကြဲနွင့္ ေမနွင္းဆိုျပီးဖုန္းေျပာခိုင္းလိုက္ရသည္..
ညီမေလးကို ဘာေျပာလဲလို႔ေမးၾကည့္ေတာ့.. ဘာမွမေျပာဘူး.. ေႏြနွင္းေနာက္ေနတာ..ဘာမွမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး.. ျငိမ္ေနတယ္ဟုေျပာသည္..
သို႔ေသာ္ ရဲေသြး ေမႏွင္းအေၾကာင္းကို ေမးတိုင္း ေႏြနွင္းစိတ္ထဲတြင္ ကသိကေအာင့္ျဖင့္ မနာလိုစိတ္လုိလုိျဖစ္မိသည္.. သူမထက္ သူမဖန္တီးထားေသာ ေမႏွင္းကိုပို၍ စိတ္၀င္စားေနေသာ ရဲေသြးကိုလဲမေက်နပ္ျဖစ္မိသည္..
ေမနွင္းအေနျဖင့္လာေသာေန႔မ်ားတြင္ ရဲေသြး၏ အၾကည့္မ်ားကို က်ိတ္၍ေက်နပ္မိသည္.. ထိုေန႔မ်ားတြင္ သူနွင့္တခါတရံ စကားေျပာရန္က်လွ်င္ သူ၏ ရွက္သလိုလိုျဖစ္ေနေသာပံုကို ေႏြနွင္းသေဘာက်မိသည္.. ေႏြနွင္းအျဖစ္လာလ်ွင္ သူ၏ သာမန္ပံုစံကို ေကာင္းေကာင္းသိထားေသာ ေႏြနွင္းအဖို႔ ေမနွင္းနွင့္သူစကားေျပာလ်ွင္ သူ၏ေျပာင္းလဲမွဳမ်ားကို ေကာင္းေကာင္းသတိထားမိသည္..
ေမနွင္းကို သူမအားက်သည္.. မနာလိုျဖစ္သည္..

("ေမႏွင္းဆိုတာလဲ ငါပဲ.. ေႏြနွင္းဆိုတာလဲ ငါပဲ.. ေမနွင္းကိုၾကည့္တာလဲငါ့ကို ၾကည့္တာနဲ႔တူတူပဲေလ") လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စိတ္ေျဖျပီးေတြးမိတိုင္း ရွက္လဲရွက္သည္.. သိမ္ငယ္စိတ္လဲ ျဖစ္မိသည္..

ေမနွင္းကို ၾကည့္ေသာ အၾကည့္မ်ိဳးကို ေႏြႏွင္းအေနျဖင့္ အၾကည့္ခံခ်င္လာသည္..
တခါတရံ.. ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ေမနွင္းကဲ့သို႔ ၀တ္ဆင္လာျပီး.. ရဲေသြးနွင့္ ေလွကားအတက္၌ ဆံုလွ်င္ ရဲေသြးက နွဳတ္မဆက္ပဲတက္သြားတတ္သည္..
သို႔ေသာ္ ေႏြနွင္းစိတ္ထဲမွ ရဲေသြးထူးျခားေနသည္ကို ခံစားလို႔ရသည္.. အရင္က ရဲေသြးကို ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္အျဖစ္ ထိုကဲ့သို႔ ေႏြနွင္းမခံစားဖူး..
တခ်ိဳ႕ ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ရဲေသြး ၀တ္ေကာင္းစားလွ၀တ္လာလွ်င္ အျမင္ကပ္ကပ္ျဖင့္...

" ဟဲ့.. ငရဲ.. ငါ့ကိုေတာင္မေခၚဘူး.. နင္က ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. "

"ဟာ.. ေႏြနွင္း ငါက နင့္အစ္မမွတ္လို႔.. နင္က ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး လံုခ်ည္န႔ဲ.. ဆံပင္ေတြဘာေတြ စည္းလာတာလဲ.. ဒီေန႔ၾကာသပေတးေလ.. နင့္အစ္မမလာဘူးလား " ေျပာရင္း ေနာက္ကို ေမွ်ာ္လင့္တၾကီး ရွာေနသည္..

" ငါ့အစ္မ မအားလို႔.. ငါပဲလာတာ.. တမင္နင့္ကိုေနာက္ခ်င္လို႔ ဒီလို၀တ္လာတာ.. ဘာလဲ ငါလာတာမ်ားေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္သြားတဲ့ပံုနဲ႔ "

"ေအးဟာ.. နင့္ေတြ႔ရတာ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္တယ္.. ဟား.. ဟား... ငါ့မွာ ၄ရက္မွာ ၁ရက္ပဲ သူ႕ကိုေတြ႔ရတာ.. ဒီမ်က္နွာၾကီးမျမင္ခ်င္ပါဘူး.. "

"ေသနာ.. မျမင္ခ်င္လဲ ေသလိုက္ဟာ.. " ဟုေႏြနွင္းေျပာျပီး ေျခေစာင့္ကာ ရဲေသြးအားတြန္း၍ ေလွကားကို ေျပးတက္သြားသည္..

ရဲေသြးကို ဟန္ေဆာင္ျပန္ ရန္ေတြ႔လိုက္ေသာ္လဲ ေႏြနွင္း စိတ္ထဲတြင္ ၀မ္းနည္းမိသည္..
အမွန္အတိုင္းေျပာျပလိုက္ခ်င္သည္.. သူမေျပာျပလိုက္လို႔.. ေနာက္ဆို ၄ရက္ ၁ခါေတာင္ ရဲေသြးရဲ႕ အၾကည့္ေႏြးေႏြးေတြကို မရမွာ စိုးရိမ္မိသည္.. ရဲေသြးစိတ္ဆိုးမွာလဲ စိုးသည္.. ရဲေသြးစေနာက္ကာေျပာေသာစကားထဲတြင္ ေမနွင္းကို ေတြ႔ခ်င္တာ အမွန္ဆိုတာကို သူမခံစားလို႔ရသည္..
သူမ၏ ရန္ေတြ႔လိုက္ေသာ စကားတြင္ သိမ္ငယ္စိတ္နွင့္ မနာလိုစိတ္ပါေနသည္ဆိုတာကိုေရာ ရဲေသြးမွ သိပါေလစ...

-------------------------------- ။ ---------------------------------------
ေျခရာ (၆)

ဒီေန႔ ေႏြနွင္းစိတ္ေတြေလးေနသည္.. အေၾကာင္းရာ တခုခုကို သူမ ေလးေလးနက္နက္ဆံုးျဖတ္ရေတာ့မည္.. ဒီေန႔ သင္တန္းေနာက္ဆံုးေန႔... ၾကာသပေတးေန႔.. ဘာလိုလိုနဲ႔ ေမႏွင္းဆိုသည့္ စိတ္ကူးယဥ္လူသားတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့သည္မွာ ၂လနီးပါးရွိခဲ့ျပီ...
ေမေမ့ဘီရုိကို ဖြင့္ရမလား.. သူမဘီရုိကိုပဲဖြင့္ရမလား.. သူမစိတ္ထဲတြင္ေတာ့ သူမကို ေႏြနွင္းအေနျဖင့္သာ လက္ခံေစခ်င္သည္မွာ အမွန္တကယ္..
ေႏြနွင္း အေနျဖင့္ သင္တန္းေနာက္ဆံုးေန႔တြင္ ရဲေသြးရဲ႕ အၾကည့္ေႏြးေႏြးေတြကို လိုခ်င္မိသည္.. ရဲေသြးကို ေမႏွင္းႏွင့္ပတ္သတ္၍ ေျပာရသည့္အခ်ိန္တိုင္း၌ အျပစ္ရွိသလိုခံစားရသည္.. ကသိကေအာင့္ျဖစ္မိသည္.. သူမ ၏ အခ်စ္ျပိဳင္ဘက္သည္.. သူမကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနေအာင္.. သူမကိုယ္တိုင္ပင္ ဖန္တီးခဲ့ျခင္းအတြက္.. သူမကိုသူမပဲ အျပစ္တင္မိသည္..

("နင့္ ႏွလံုးသားေပၚက နွင္းစက္တစ္ခုရဲ႕ ေျခရာေကာက္ေၾကာင္းအတိုင္း နင္လိုက္လာလို႔ အဆံုးမွာ ငါ ရွိေနတယ္ဆိုရင္ နင္လက္ခံမွာလား ငရဲ ရယ္")....



သူမဗီရိုကိုဖြင့္လိုက္သည္.. အက်ၤီတစ္ထည္ကိုယူ၀တ္လိုက္သည္.. သူမ စထားမိေသာ ဇာတ္လမ္းအတြက္ အက်ိဴးဆက္ကို သူမရဲရဲခံယူ၀ံ့ရမည္... သူမ၏ ေတြေ၀မွဳေတြေၾကာင့္ သင္တန္းဆင္းပဲြအထိေတာင္ ေရာက္ခဲ့ရျပီ.. ရဲေသြး၏ ခံစားခ်က္ကိုနားလည္သည္.. သူမ၏ အတၱတစ္ခုေၾကာင့္ ရဲေသြး၏ ေမႏွင္းစဲြလမ္းမွဳေရာဂါပိုဆိုးလာမည္ကို မလိုလား... ထို႔အတြက္ ဒီေန႔ သူမရဲေသြး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေက်နပ္စြာလက္ခံရမည္.. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ သူမ အေကာင္းဘက္က ေတြးရင္း.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္အားေပးမိသည္...
(" ေမနွင္းနဲ႔ ငါန႔ဲကတကယ္ေတာ့တူတူပဲဟာ.. သူသိသြားရင္လဲ.. ........ဟင္းးးးးး")

ဗိုလ္ကေလးေစ်းလမ္းကို ခ်ိဳး၀င္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ.. တီရွပ္အက်ၤီ အျဖဴ နွင့္ ပုဆိုးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္၀တ္ကာ Y.E.S တိုက္ေအာက္တြင္ ရပ္ေနေသာ ရဲေသြးကို ေတြ႔လိုက္ရသည္.. သူ ေႏြနွင္းကို ျမင္ေတာ့ ပံုမွန္းအတိုင္း ရီ၍လက္ျပသည္..
"နင္လာတာေနာက္က်တယ္ေနာ္.. ငါက နင္မလာဘူးမွတ္ေနတာ.. သင္တန္းေနာက္ဆံုးေန႔ေလးေတာ့ ၂ေယာက္တူတူလာတာဟုတ္ဘူး"

"ေအး..နဲနဲေနာက္က်သြားတယ္.." ေႏြနွင္း အားအင္ေတြယုတ္ေလ်ာ့ေနသည္ ဘယ္ကဘယ္လုိ စေျပာရမွန္းမသိ...

"ငါ.. ငါ... နင့္ကိုေျပာစရာရွိတယ္.. နင္စိတ္မဆိုးေစခ်င္ဘူး".. ေႏြနွင္း ထစ္ထစ္အအ ျဖင့္စကားစလိုက္သည္..

"ေအး.. ေျပာစရာရွိေနာက္မွေျပာ.. ငါလည္း ဒီေန႔ ကိစၥတစ္ခုကို ေသခ်ာသိျပီးရင္ လုပ္စရာရွိတယ္.. ခုေတာ့ အတန္းေနာက္က်ေနျပီ.. သြားမယ္လာ.. "

ေႏြနွင္းေျပာမထြက္ခဲ့... သူ႔ေနာက္မွ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင့္လိုက္သြားသည္.. အတန္းေနာက္ဆံုးေန႔ျဖစ္၍ ဂိမ္းမ်ား ကစားၾက ပစၥည္းမ်ားလဲၾကျဖင့္.. မေပ်ာ္နုိင္သူက ေႏြနွင္း.... အနည္းဆံုးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္မဆံုးရွဳံးခ်င္...
သူမကို ေမႏွင္းကဲ့သို႔ ခံစားခ်က္မ်ိဳးျဖင့္ လက္ခံမည္ဆိုက အတိုင္းထက္ အလြန္၀မ္းသာမိမည္..
သင္တန္းဆင္းပဲြအစပိုင္းတြင္သာ ရဲေသြးကို ေတြ႔လိုက္သည္.. ခဏေနေတာ့ သူ႕ကို ရွာမေတြ႔ေတာ့.. ေႏြနွင္းလိုက္ရွာေနမိသည္..
ေနာက္ဆံုး အတန္းျပင္ ဆရာမမ်ားနားေနရာေနရာ၌ ရဲေသြးကို ဆရာမနားကပ္၍ သဲၾကီးမဲၾကီး ေမးေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္သည္..
ဆရာမလဲ အတန္းထဲက ထြက္လာေသာ ေႏြနွင္းကို ျမင္လိုက္သည္နွင့္

"ကဲ.. သူ႕ကိုသာေမးၾကည့္လိုက္ေတာ့ သားေရ.." ေႏြနွင္းဘက္လွည့္ကာ.. "သမီးေရ.. ေမႏွင္းတကယ္ရွိမရွိဆိုတာ.. "..
ေႏြနွင္းေၾကာက္သည္.. ဒါေပမဲ့ ေျပာမွျဖစ္မည္.. သူမစိတ္ထဲ၌ ရွိေနတာေတြကို ရဲေသြးသိသြား၍ သူမကို အထင္ေသးမည္စိုးသည္..
ေႏြနွင္း ဟတ္ဟတ္ပတ္ပတ္ ရီခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္သည္..

"ဟား.. ဟား.. နင္ကလဲ.. ဘာမ်ားလဲလို႔.. ေမနွင္းဆိုတာဘယ္သူလဲ... သိေတာင္မသိဘူး.. ဟား.. ဟား.. နင့္ကို ငါေနာက္ထားတာ.. တကယ္ယံုတာကို.. တကယ္ၾကီးကိုယံုေတာ့တာပဲ.. တံုးတာက.. ေနပါအံုး.. ခုမွဘာလို႔ဒီေလာက္ေသခ်ာသိခ်င္ေနတာလဲ"

ရဲေသြး ဘာမွျပန္မေျပာနိုင္ .. သူေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားသြားရပံုမ်ားသည္.. ေႏြနွင္း စိတ္ထဲမွ ျပင္းျပင္းျပျပ ေတာင့္တေနမိသည္.. ရဲေသြးရဲ႔ အၾကည့္ေႏြးေႏြး...
ရဲေသြး၏ စက္ဆုပ္မုန္းတီးမည့္ မ်က္လံုးမ်ိဳးကို ရနုိင္သည္ကိုလဲ ေႏြနွင္းၾကိဳေတြးထားမိသည္.. ထိုတခဏတာသည္ ေႏြနွင္းအတြက္ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမ်ားနဲ႔ေစာင့္စားေနရသည့္ ရာစုနွစ္တခုကဲ့သို႔ၾကာသည္ထင္ရသည္..
သို႔ေသာ္ သူမေတြ႕လိုက္ရသည္က ရဲေသြး၏ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့သြားေသာ မ်က္လံုး နဲ႔.. သက္ျပင္းရွည္ၾကီးတစ္ခုအဆံုး၌

"နင္ဟာ...... "

သူ ေႏြနွင္းကို ဘာမွဆက္မေျပာ ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင့္ ထထြက္သြားသည္.. ေႏြႏွင္း ဘာေျပာရမွန္းမသိ.. ဘယ္လိုအားေပးရမလဲမသိ..
ဆရာမက "သား.. ဒီမွာ သား စီဒီက်န္ခဲ့ျပီ.." သူ မၾကားနုိင္ေတာ့... ေႏြနွင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ စီဒီတခ်က္..
"သမီးလိုက္ေပးလိုက္မယ္ တီခ်ယ္.. "

"အင္း.. ဒီေပၚမွာေတာ့ ေမနွင္းအတြက္လို႔ေရးထားတယ္.. ဒီေတာ့ သမီးအတြက္ပဲေပါ့.. စိတ္ဆိုးသြားတယ္ထင္တယ္.. သူငယ္ခ်င္းကို လိုက္ေခ်ာ့လိုက္အံုး.."



ထိုေန႔က ရဲေသြးကို ေႏြနွင္းရွာမေတြ႔ေတာ့.. ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ ဖုန္းေခၚေသာ္လဲ ရဲေသြးနွင့္မေတြ႔.. သူခံစားရသလို ေႏြနွင္းလဲခံစားေနရသည္ဆိုသည္ကို သူကေတာ့မသိနုိင္.. ေႏြနွင္းက ေတာ့ သူမအျပစ္နွင့္သူမ ၂ေယာက္စာခံစားေနရသည္.. ရဲေသြး ေမနွင္းအားေပးမည့္ စီဒီထဲမွ သီခ်င္းမ်ားကို နားေထာင္မိတိုင္း ေႏြနွင္းငိုမိသည္.. ရဲေသြးရဲ႕ နွလံုးသားခံစားခ်က္မ်ားနွင့္ ျမတ္ျမတ္နဳိးနိဳးခ်စ္၍ ေရြးထားေသာ သီခ်င္းေတြပါလားဟုေတြးမိတိုင္း နာက်င္မိသည္... ရိုးသားႏုညံ့ေသာ နွလံုးသားတစ္စံုကို မရည္္ရြယ္ပဲ သူမ ေပ်ာက္ၾကားစစ္တိုက္သလိုျဖစ္ခဲ့သည္.. ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ ဤတိုက္ပဲြတြင္၂ဘက္လံုး စစ္ရွဳံးခဲ့သည္.. စစ္ပဲြကို စတင္မိေသာ သူမသာလွ်င္ စစ္ေလွ်ာ္ေၾကးအေနျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ ဆံုးရွဳံးခဲ႔ရသည္.. သူ ၏စိတ္ထဲ၌ ေမနွင္းေနရာတြင္ သူမအစားထိုးမ၀င္နုိင္မွန္း သူမ တျဖည္းျဖည္း ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္လက္ခံလာသည္..

------------------------- ။ --------------------------
ေနာက္ဆံုး ေျခရာ (သို႔) ေျခရာ (၇)




သူမ ေန႔တိုင္း ရဲေသြးကို ဖုန္းေခၚခဲ့သည္မွာ.. ၁ ပတ္ေလာက္ပင္ရွိခဲ့ျပီ... ၁ရက္ သူမဆီကို ဖုန္းလာသည္..
"ဟလို..."
"ဟာ... ငရဲ... နင္.. ငါ့ဆီနင္ဖုန္းဆက္တယ္??? ...ငါ့ကို စိတ္ဆိုးေနတာလား..?? ငါဟိုေန႔ေတြတံုးက နင့္ဆီဆက္တယ္.. နင္နဲ႔မေတြ႔ဘူး.. ငါ့ေတာင္းပန္ပါတယ္ဟာ.. စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္... "
"ရပါတယ္ဟာ... စစခ်င္းေတာ့ စိတ္ဆိုးတာေပါ့ ခုေတာ့မဆိုးေတာ့ပါဘူး.. နင့္အျပစ္မွမဟုတ္တာ... ဒါေပမဲ့ဟာ.. နဲနဲေတာ့ခံစားရတာေပါ့.. ငါကိုက တံုးခဲ့တာပါ"
("ေအာ္... ေမနွင္းနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ကိစၥက ငါ့အျပစ္မဟုတ္ဘူးတဲ့လား.. နင့္စိတ္ထဲမွာ ငါနဲ႔ ေမႏွင္းဆိုတဲ့ ငါ့ကိုယ္ပြားက အဆင့္ေတာ္ေတာ္ကြာတယ္ေနာ္... ငါက နင့္အတြက္ စိတ္ဆိုးရေလာက္ေအာင္ေတာင္ အေရးမပါဘူးတဲ့လား ဟယ္..")
ေႏြနွင္း အသံကို ပံုမွန္အသံမ်ိဳးထိန္းကာ....
"အဲလိုလဲ ဟုတ္ပါဘူးဟာ.. နင္မယံုလို႔ေတာင္ ေနာက္ဆံုးေန႔အထိ ေမးေနေသးတာပဲ.. "

"ဒါေတြထားလိုက္ပါေတာ့ဟာ.. ငါ YES က IELTS အတန္းတက္မလို႔.. နင္တက္အံုးမလား.. အဲဒါေျပာမလို႔.. "
ရဲေသြးခုလို သူမကို သင္တန္းတက္ရန္ေခၚေသာေၾကာင့္ သူမ၀မ္းသာသည္.. အမွန္ေတာ့ ရဲေသြးသည္ သူမထင္ထားမိသည္ထက္ ပို၍ တည္ၾကည္သည္ ေယာက်ၤားဆန္သည္.. သူမကို ခြင့္လႊတ္တဲ့အတြက္ သူမ၀မ္းနည္း၀မ္းသာျဖစ္ရသည္.. ရဲေသြးနွင့္ ေနာက္တစ္ခါ ဒီလိုအျဖစ္မခံနုိင္.. သူငယ္ခ်င္း သာလွ်င္ အျဖဴစင္ အခိုင္ျမဲဆံုး ဆက္ဆံေရးျဖစ္သည္..
"ေအး.. တက္မွာေပါ့... ဘယ္ေန႔ဖြင့္မွာလဲ.. "

ထိုသို႔ျဖင့္ ေနာက္ထပ္သင္တန္းတစ္ခုတူတူတက္ျဖစ္က်သည္... ရဲေသြး၏ အၾကည့္နက္နက္ေတြကိုေတာ့သူမဘယ္ေတာ့မွျပန္မရေတာ့..
ရဲေသြး၏ စိတ္ထဲ၌ ေမနွင္းဆိုေသာ ေကာင္မေလး အျမဲစိုးမိုးေနေသးသည္ကို ေႏြနွင္းတခါတေလ စကားေျပာၾကည့္တိုင္းသိေနသည္..
"ဟဲ့.. ငါမနက္ျဖန္မနက္ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ဘုရားသြားခ်င္လို႔္.. .. နင့္ ကားအားရင္ လိုက္ပို႔ပါလား.. မုန္႔ေကြ်းမယ္ေလ.. "
"အာ... ပို႔ေပးပါဘူး ဟာ.. ငါမထနုိင္ဘူး"
"နင္ေနာ္.. ငါ ေမနွင္းအိုက္တင္နဲ႔ နင့္ကို ေျပာလိုက္ရမလား.. ဒါမွပို႔ေပးမယ္ထင္တယ္.. " ေႏြနွင္း ရီ၍စလိုက္သည္..
ရဲေသြး မ်က္နွာ ရုတ္တရက္ပ်က္သြားျပီး... ခဏေနမွ ျပံဳးကာ...
"ေအးပါ... ေမနွင္းဆိုလို႔ကေတာ့ေျပာစရာကိုမလိုဘူး.. ေအး.. ေမနွင္းပံုစံေတာ့မလုပ္နဲ႔.. စိတ္မထိန္းနုိင္ရင္ ဖတ္နမ္းျပစ္မွာ.. ကဲပါ လိုက္ပို႔ေပးမယ္.. ေမႏွင္းဆိုတာကိုေတာ့ ထပ္မေျပာနဲ႔ေတာ့.. မနက္ျဖန္ ဖုန္းဆက္ျပီးနွဳိးလိုက္.." သူေျပာျပီး မ်က္နွာလႊဲသြားသည္..

သူမ.... နွင္းစက္တစ္ခုဖန္တီးကာ ရဲေသြး၏ နွလံုးသားတြင္း၌ ေျခရာခ်န္ရစ္ခဲ့မိသည္..
ထိုနွင္းစက္ေျခရာမ်ားအတိုင္း လွမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ေသာ ရဲေသြးဆိုသည့္ ေကာင္ေလး၏ ေျခရာမ်ားမွာလဲ သူမနွလံုးသားေပၚတြင္ ေပ်ာက္ပ်က္ေတာ့မည္မဟုတ္... ၂ေယာက္ထဲသာရွိေသာ ၃ ပြင့္ဆိုင္ဇာတ္လမ္းတြင္ သူမ၏ ျပိဳင္ဘက္သည္ သူမကိုယ္တုိင္ျဖစ္ေနျပီး.. ဤျပိဳင္ပဲြကို သူမဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မနုိင္ႏုိင္ေတာ့..
ရဲေသြး၏ ၾကည္လင္ေသာ အၾကည့္ေတြျဖင့္သာ.. သူမ ရုိးသားေရာင့္ရဲစြာ ရင္ခုန္ေတာ့မည္.....
ယခင္က ရဲေသြးကို သိမယ္ဟု က်ိတ္ျပီး က်ဳံး၀ါးခဲ့ေသာ ေႏြနွင္း ယခုေတာ့ သူမဟန္ေဆာင္မွဳမ်ား၏ တန္ျပန္မွဳမ်ားကို အျပည့္အ၀ခံစားရမည္..
("ေအာ္.. ေလာကမွာ ဟန္ေဆာင္သူေတြဟာ ဟန္ေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေရာ.. ျပီးဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာပါ ၂ခါပူေလာင္ရတဲ့သူေတြပါလား.. ")
သူမ၏ဟန္ေဆာင္မွဳမ်ားေၾကာင့္... ကံၾကမၼာက ယခုထိသူမကို ဒဏ္ခတ္ကာ ခံစားခ်က္မ်ားကို ဟန္ေဆာင္ျမိဳသိပ္သြားရေတာ့မည္....

---------------------------------- ျပီးပါျပီ ---------------------------------

စာေရးသူဆုေတာင္း ။ ။ ဟန္ေဆာင္ကင္းေသာ ခ်စ္ျခင္းမ်ားျဖင့္ ဆံုစည္းနိုင္ၾကပါေစ...

နွင္းစက္ေျခရာ (၁)

ေျခရာ(၁)

"ေမေမေရ.. သမီးဒီလံုခ်ည္ေလး ဒီေန႔ဝတ္မယ္ေနာ္... ခဏငွား..."
ေႏြနွင္းခြင့္ေတာင္းေသာအခ်ိန္တြင္ လံုခ်ည္ကပင္သူမခါးေပၚေရာက္ျပီးသားျဖစ္ေနျပီ..

"ေအာ္.. ဒီေကာင္မေလးနဲ႔.. အျမဲတမ္းရွက္ျပာ ရွက္ျပာနဲ႔.. လံုခ်ည္မဝတ္စဖူး ဝတ္လို႔.. ထူးေတာ့ထူးျခားေနပါလား.. တခုခုေတာ့တခုခုပဲ.."
မိခင္ေဒၚေဝေဝ ေရာက္ရက္ခက္ေနသူ သမီးေႏြနွင္းကိုၾကည့္ကာ ေျပာလိုက္ခ်င္းျဖစ္သည္..

"အား.. ေနာက္က်ေနျပီ.. အျမန္လုပ္မွ" ေခါင္းကိုစည္းကာညွပ္ကလစ္ျဖင့္ညွပ္ရင္း နာရီကို ေမာ့ၾကည့္၍ ကဗ်ာကရာျဖင့္သူမ သင္တန္းသြားရန္ဟန္ျပင္လိုက္သည္..

"ဟဲ့.. ဟဲ့ ဒါကဘယ္လိုပံုျဖစ္ေနတာလဲ.. လံုခ်ည္နဲ႔.. ေခါင္းကလဲ ဆံပင္ၾကီးတင္ျပီးေတာ့.. လူၾကီးပံုဆန္ၾကီး.. ျပႆနာေတာ့ရွာမလာနဲ႔ေနာ္"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ခုေတာ့သြားေတာ့မယ္ေနာ္... မြ.. မြ.." ေျပာေျပာဆိုဆို ေႏြနွင္းအိမ္မွထြက္လာျပီး သင္တန္းရွိရာ ဗိုလ္ကေလးေစ်းလမ္းသို႔ ဦးတည္လိုက္သည္..

သူမသည္ အစအေနာက္အလြန္သန္သည္.. တခါတေလ အတည္ေပါက္နဲ႔စတတ္သည္.. စကားအလြန္မ်ားသည္.. တစက္ကေလးမွ ျငိမ္ျငိမ္မေနတတ္.. သူမကိုၾကည့္လွ်င္အျမဲေပါ့ပါးလြတ္လပ္ေနတတ္သည္.. ေခတ္နဲ႔အညီ ဝတ္စားတတ္သည္.. သူငယ္ခ်င္းမ်ားက သူမကိုခင္မင္ၾကသလို.. ဆရာ ဆရာမမ်ားကလဲ ခ်စ္ခင္ၾကသည္.. ယခုလဲ သူမ မထင္မွတ္ပဲစထားမိေသာ ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ ၾကာသပေတးေန႔တိုင္း သူမ ဝတ္ေလ့မရွိေသာထမိန္ကိုဝတ္.. ဆံပင္ကိုလွန္တင္ကာ ရုိးရုိးေအးေအးမမၾကီးပံုဖမ္းကာ ထြက္ရေတာ့မည္ျဖစ္သည္.. မေန႔က မထင္မွတ္ပဲ စရန္စက္ကြင္းထဲဝင္လာေသာ ရဲေသြး အျဖစ္ကိုေတြးကာ ေႏြနွင္းရီခ်င္ေနမိသည္..

------------------------- ။ ----------------------------


ေျခရာ (၂)


ရဲေသြးနွင့္ စတင္သိေသာေန႔ကိုမွတ္မွတ္ရရရွိေသးသည္... Y.E.S speaking သင္တန္းကို Intermediate class ထိျပီးဆံုးေအာင္တတ္ထားျပီးေသာ္လည္း.. ဆရာမနွင့္ခင္မင္ေသာေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း ေႏြနွင္းရွိလွ်င္ အတန္းထဲ၌ speaking သင္တန္းလာျပီး စကားမေျပာရဲေသာသူမ်ားကိုပင္ေျပာေအာင္.. အတန္းကိုတစ္ဖက္တစ္လမ္းမွလဲ ကူညီရာေရာက္ေနေသာေၾကာင့္ ဆရာမက အလကားတတ္ခြင့္ေပးထားျခင္းျဖစ္သည္.. Y.E.S speaking သင္တန္း၏ သင္ၾကားမွဳမ်ားတြင္.. အတန္းတြင္းရွိ လူငယ္မ်ားအခ်င္းခ်င္း တစ္တဲြခ်င္းေနရာခ်ေပးကာ ဆရာမခ်ေပးေသာ topic ကိုအစခ်ီကာ အဂၤလိပ္လို ေျပာရေလ့ရွိသည္.. ေႏြနွင္းအတြက္ကေတာ့ ေျပာရင္းအရွိန္ေကာင္းလွ်င္ တျခားအေၾကာင္းမ်ားပင္ေရာက္သြားတတ္သည္..

ထိုေန႔က ရဲေသြးနွင့္ပထမဦးဆံုးစကားေျပာရေသာေန႔ျဖစ္သည္.. သူ႔ပံုစံက ျမန္မာဆန္ဆန္ ပုဆိုးနွင့္ မ်က္မွန္နွင့္ ရုိးသားေျဖာင့္မတ္ျပီး ခင္မင္စရာေကာင္းေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္.. စကားေျပာရင္း သူ႔အိမ္နားမွ ကုလားပလီက ညေနဆိုလ်ွင္ အရမ္းဆူေၾကာင္း.. သူနားညီးေၾကာင္းမ်ားကို ေရာက္သြားသည္..

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆရာမ အနားေရာက္လာကာ သူ႔ကိုစသြားသည္.. "သား.. လူအေၾကာင္းမသိဘဲ ဘာသာေရးမေဆြးေႏြးရဘူး.. ေႏြနွင္းကမြတ္စလင္.. "

ဆရာမကေျပာျပီး က်မကို မ်က္စိမိွတ္ျပသြားသည္.. က်မလဲ မွင္ေသေသျဖင့္..
"ရပါတယ္.. ကိစၥမရွိပါဘူး.. ငါနားလည္ေပးလို႔ရပါတယ္.." .. ရဲေသြးေတာ္ေတာ္အားနာသြားပံုရသည္... ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိျဖစ္ကာ..

"ေဆာ္တီးေနာ္.. ငါကဒီလိုပဲေျပာတာပါ.. မေကာင္းဘူးလို႔ေျပာတာဟုတ္ပါဘူး.. နင္က မြတ္စလင္နဲ႔မတူဘူးေနာ္.. တရုတ္နဲ႔ေတာင္ခပ္ဆင္ဆင္တူေသးတယ္.. "

" ငါက ပန္းေသး.. ငါ့အေဖက ပလီလူၾကီး မုဆိတ္ၾကီးနဲ႔.. ငါ့အေမက တရုတ္စစ္စစ္.. ..." က်မတို႔ အဂၤလိပ္လို ထိုေတာ့ပစ္ကို ဆက္ေျပာသည္.. က်မျဖီးဖ်န္းရင္း သူ႔ကို အကဲခတ္မိေနသည္.. စိတ္ထဲကလဲ ကိုယ္ေျပာသမ်ွကို ျပန္ရီခ်င္ေနမိသည္.. အခ်ိန္ျပည္႔၍ ဆရာမက သင္ခ်ိန္ေရာက္ရာတြင္.. ဆရာမကအတန္းတြင္း ေစာေစာက လိုက္ၾကည့္ထားသမ်ွ ဘယ္သူကေတာ့ဘာလိုတယ္.. conversation ဆိုတာဘယ္လိုစရတယ္.. ေပးတဲ့ topic မွမဟုတ္ speaking သင္တန္းတတ္လ်ွင္ ၾကိဳက္တာေျပာ.. အဂၤလိပ္လို သာၾကိဳးစားေျပာ.. ကိုယ့္အေၾကာင္းေတြ သူမ်ားသိမွာစိုး၍ ေျပာမထြက္လ်ွင္ story making လုပ္၍ေျပာသင့္ေၾကာင္း ... က်မကို ဥပမာေပး၍ ေျပာလိုက္သည္..

"ဥပမာဆိုရင္ေပါ့.. ေႏြနွင္းလို.. သူမြတ္စလင္မဟုတ္ေပမဲ့.. story making လုပ္ျပီး သူေျပာတယ္.. ေျပာစရာေတြ အမ်ားၾကီးထြက္လာတယ္.. အဓိကက ဘာေျပာေျပာ အဂၤလိပ္လို မ်ားမ်ားေျပာဖို႔႔ပဲ မဟုတ္ဘူးလား.. " ဆရာမစကားအဆံုးတြင္ ရဲေသြး မ်က္လံုးၾကီးျပဴးျပီး က်မဘက္လွည့္ၾကည့္သည္.. က်မလဲ သူ႕ကို သြားျဖီးျပီး ပုခံုးတြန္႔ျပလိုက္သည္.. ဤသို႔ျဖင့္ ရဲေသြးျဖင့္ရင္းနွီးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္..

စစသိခ်င္းေန႔ကတည္းက ထိုသို႔ခံခဲ႔ရသည္ကိုပင္ မမွတ္ေသး.. ေႏြနွင္းသူမ်ားကို ေနာက္ရန္ၾကံစည္ေနေသာ စက္ကြင္းထဲသို႔ ရဲေသြး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ စိုက္စိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ထပ္ဝင္လာျပန္သည္..

မေန႔က ဒါလီ့ကို ေနာက္၍ ေႏြနွင္းေျပာေနေသာ စကားကို ရဲေသြး နားစြန္နားဖ်ားၾကားကာ ဝင္ေျပာ၍ သူ႔ကိုမေနာက္ခ်င္ေသာ္လည္း ယုတ္တိတန္ေအာင္ သူ႔ကိုပါ ဆက္ရႊီးခဲ့ရသည္..

"ဟဲ့... ဒါလီ မနက္ျဖန္ ငါ့အမႊာ အစ္မလာမွာ နင္ငါ မွတ္ျပီးေခၚလို႔ ဟိုကျပန္မထူးရင္ ငါ့ကိုစိတ္ဆိုးမွာစိုးလို႔္.. အဲဒါနင့္ကို ခင္လို႔ၾကိဳေျပာထားတာ.."

ေဘးမွရဲေသြးက "ဟုတ္လား.. ငါ့လဲေျပာေလဟာ.. ေတာ္ၾကာငါက နင္မွတ္ျပီးသြားေခၚမွ ပါးရုိက္ခံေနရအံုးမယ္.. ေတာ္ေသးတာေပါ့ ခုနင္ေျပာတာၾကားလိုက္လို႔..."

တကယ္ေနာက္ခ်င္ေသာ ဒါလီက ယံုဟန္မရွိ.. ေဘးကသူက ဇြတ္ယံုေနသည္.. သူ႕ ကိုအေၾကာင္းမၾကားေသာေၾကာင့္ စိတ္ဆိုးမည့္ပံုပင္ေပါက္ေနသည္.. ထိုသို႔ျဖင့္ က်မလဲ ယံုေသာ သူ႔ကိုဆက္ရႊြီးခဲ့သည္..

"ေအး.. ဒီလိုရွိတယ္ဟ.. သူနဲ႔ငါက ဒီသင္တန္းကို ၁ေယာက္စာပဲေပးျပီး ငါ့နာမည္နဲ႔ပဲ register လုပ္ျပီး ၂ေယာက္တက္ေနတာ.. ဘယ္သူမွမသိဘူး.. သူက ငါ့အေယာင္ေဆာင္ျပီးလာတက္မွာ.. သူ႔ကို ငါ့နာမည္ပဲေခၚၾကမွာ.. သူကလဲ အလိုက္အထိုက္ေတာ့ ေနတတ္မွာပါ.. မစိုးရိမ္ပါနဲ႔.. ေဟာ.. ေျပာရင္းဆိုရင္း အတန္းေတာင္ဆင္းျပီ ျပန္ေတာ့မယ္.. မနက္ျဖန္က်ရင္ေတာ့ သတိထားၾကည့္ၾကည့္လိုက္"

------------------------ ။ -----------------------------

ေျခရာ (၃)


"ဟိုေကာင္မေလးေျခတစ္လွမ္း ကုေဋ၁သန္းနဲ႔ ေလ်ွာက္မေနနဲ႔.. နင့္အေမပိုင္တဲ့လမ္းမဟုတ္ဘူး..!" .. ဘတ္စ္ကားေပၚမွစပါယ္ရာ၏ ၾကိမ္းေမာင္းသံၾကားေတာ့မွ ေႏြနွင္းအေတြးစျပတ္သြားသည္.. ျမိဳ႕ထဲဟြန္းမတီးရ စည္းကမ္းခ်က္ထုတ္ျပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ၾကားရေလ့ရွိေသာ ကားသမားမ်ား၏ဆဲေရးဆူပူသံမ်ားကို ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီး၏လကၡဏာတစ္ခုအျဖစ္ခံယူထားေသာ ေႏြနွင္း ကားသမားကိုလဲ အျပစ္မဆိုလိုေတာ့ပါ.. ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပန္းဆိုးတန္းလမ္းမီးပိြဳင့္ေတာင္ေရာက္ေနျပီ.. မီးပိြဳင့္ကလဲ ထံုးစံအတိုင္းပ်က္ေနသည္.. ကားမ်ားကားနိုင္ လူမ်ားလူနုိင္စနစ္ျဖင့္ ကားတစ္ျပန္လူတစ္လွည့္ ကူးလူးျဖတ္သန္းေနၾကသည္.. လမ္းေဘးေစ်းသည္မ်ားပလတ္ေဖာင္းေပၚတြင္အျပည့္ ...ကားလမ္းေပၚ၌လဲ ပန္းဆိုးတမ္း ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကို တန္းစီေနေသာ ဘတ္စ္ကားမ်ား.. ေႏြနွင္းအတြက္ေတာ့ ဒီလမ္း ဒီလူ ဒီအေျခအေနသည္ မထူးစမ္းေတာ့.. ၁ပတ္ ၄ရက္ ေလ်ွာက္ေနက်လမ္းျဖစ္သည္..

ပန္းဆိုးတန္း လမ္း၄ဝေက်ာ္ျပီး အနဲငယ္ေလ်ွာက္ျပီးလို႔ ဗိုလ္ကေလးေစ်းလမ္းထဲ ခ်ိဳးဝင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ေရွ႕နား၌ လမ္းေလ်ွာက္ေနေသာ ရဲေသြးကို လွမ္းျမင္ေနရသည္.. ေႏြနွင္း ခတ္သုပ္သုပ္ေလ်ွာက္၍ ရဲေသြးကို ေက်ာ္တက္လိုက္သည္.. ရဲေသြး သူမကိုျမင္ေသာ္လည္း နွဳတ္မဆက္... ပံုမွန္အတိုင္း ဆက္ေလ်ွာက္ေနသည္....

"ဒီေကာင္.. မေန႔ကေျပာတာကို တကယ္ယံုတယ္ၾကည့္စမ္း.. ဒါဆိုရင္ေတာ့ မထူးဘူး.. မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ဆက္ေလ်ွာက္သြားမွ.. အတန္းထဲေရာက္မွ သူ႔ကိုေျပာျပျပီး ရီရမယ္... "

အခန္းတြင္းသို႔ဝင္ထိုင္ေနလိုက္သည္.. ဒါလီ အနားသို႔ေရာက္လာျပီး.. "ဒါလား.. နင့္အစ္မ နင့္အေမ ဆိုရင္ေတာင္ ယံုအံုးမယ္.. ဝတ္လာတာကိုက... "
ေႏြနွင္းဘာမွျပန္မေျပာျဖစ္.. ခပ္တည္တည္ေနလိုက္သည္...

ဒါလီက ဆက္ေျပာသည္.. "ေအးပါ... နင္ဘယ္ေလာက္ ျငိမ္ျငိမ္ေနနုိင္မွာမို႔လဲ... မၾကာခင္နင့္ပံုစံကေပၚလာမွာပဲ.. " .. ဟုတ္ပါသည္.. တသက္နွင့္တကိုယ္ စကားမေျပာ မလွဳပ္တလွဳပ္ ျငိမ္ျငိမ္ ေႏြနွင္း ၅မိနစ္ျပည့္ေအာင္မေနနုိင္ခဲ့ပါ.. ရယ္စရာေတြေျပာ.. အားရပါးရရယ္ကာ ျငိမ္ေနသူမ်ားကိုပင္လိုက္လိုက္စတတ္ေသာ ေႏြနွင္း .. သူမကိုယ္တိုင္လဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွဳမရွိပါ..

"ထားလိုက္ပါ.. ရသေလာက္ေတာ့ေနာက္လိုက္အံုးမယ္.. ဒီေန႔ညေန ေပၚေတာ့လဲ ေနာက္တာဆိုေပ်ာ္စရာၾကီး.. ဟိုေကာင့္မ်က္နွာၾကီးဘယ္လိုလဲ ၾကည့္ခ်င္စမ္းပါဘိ..."

ခဏၾကာအတန္းစေတာ့ ဆရာမက စကားေျပာရန္ partner ခဲြေပးရာ.. ေႏြနွင္း ၏အေဖာ္မွာ.. ေႏြနွင္းတို႔ ဆယ္တန္းေအာင္နွစ္၌ ျမန္မာတစ္နုိင္ငံလံုးအဆင့္ ၇ ရ ေက်ာင္းသားနွင့္ျဖစ္သည္.. ထိုသူက အဂၤလိပ္ကို အေတာ္ပင္မြတ္ေနေအာင္ေျပာတတ္သည္.. ဆရာမလစ္တုန္း နဲနဲေလးေတာင္ အေခ်ာင္ခိုျပီး ျမန္မာလိုေျပာ၍မရ.. သူျမန္မာလိုမတတ္ US army ကလာသည္ဟုျပန္ေျပာသည္.. အရင္ကမေျပာေသာသူမ်ား မတတ္ေသာသူမ်ားကို ေႏြနွင္း ဆရာၾကီးလုပ္ျပီးနင္းကန္ မွဳတ္ခဲ့သမၽွ ခုျပန္မွဳတ္ခံေနရျပီ.. ထိုသူေရွ႕တြင္ တတ္ထားသမၽွ အဂၤလိပ္စာေလးမ်ား ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္...... ေျပာလိုက္လို႔မွားသြားမွာကိုလဲစိုးရိမ္သည္.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွဳမရွိေတာ့ေသာ ေႏြနွင္း စိတ္ဓာတ္က်ကာ ငုတ္တုတ္မွဳိင္ေနမိသည္.. ထိုေန႔က သူမ်ားေတြသာ partner change ရသည္ ေႏြနွင္း ကေတာ့ ထိုသူနဲ႔ ၂ပါးသြားေနရတဲ့ ျပႆဒါးေန႔ျဖစ္သည္.. ဆရာမကလဲ ေႏြနွင္းကိုတိုးတက္ေစခ်င္၍ တစ္ေၾကာင္း.. ၁တန္းလံုးတြင္ ေႏြနွင္းမွလဲြ၍ သူ႔အတြက္စကားေျပာရန္မွာ ဆရာမပဲရွိသည္ ဆိုသည္ကိုလဲနားလည္သည္.. ေႏြနွင္းတစ္ေယာက္ ျငိမ္ကာမွဳိင္ျပီးငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရ၍ အေဝးမွ ေႏြနွင္းကို အကဲခတ္ေနေသာ ရဲေသြးကိုပင္ သတိမထားမိေတာ့ပါ...

ဆက္ရန္/

ဘားဂလစ္ရွ္တတ္ယံုနဲ႔ ျမန္မာလိုစာရုိက္လို႔ရျပီ...

ျမန္မာစာလက္ကြက္ရုိက္ေလ့မရွိဘူးလား....
ျမန္မာစာရုိက္ဖို႔ ပ်င္းေနလား....
ျမန္မာေဖာင့္ လက္ကြက္ကိုကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ မရုိက္တတ္လို႔ စိတ္ပ်က္ေနလား....
ေဟာဒီ site ေလးမွာ သင္ burglish တတ္ယံုနဲ႔ ျမန္မာစာလံုးေလးေတြ လြယ္လြယ္ကူကူ ရုိက္ယူလို႔ရျပီေလ...
အိုင္ဒီယာနဲ႔ ၾကိဳးစားမွဳကို ေလးစားပါတယ္...
အသံုးျပဳပံုကေတာ့ လြယ္ကူလွပါတယ္..
ဥပမာ... စာရုိက္တဲ့ box ေလးထဲမွာ "ျမန္မာ" လို႔ရုိက္ခ်င္ရင္.. ေအာက္ပါပံုေလးေတြအတိုင္း အဆင့္လိုက္ ရုိက္သြားရုံပါပဲ..
စမ္းၾကည့္ၾကပါ.. ၾကိဳက္မယ္ထင္ပါတယ္.. ျမန္မာ ေဖာင့္မရွိသူမ်ား.. ျမန္မာလို ရုိက္ရမွာပ်င္ေနသူမ်ား.. အလြယ္တကူ အသံုးျပဳနုိင္ပါတယ္..
မေဗဒါ ရဲ႔ ပိုစ့္ေလးေတြကို ျမန္မာလို comment ေပးခ်င္ရက္နဲ႔ ျမန္မာလိုမရုိက္တတ္လို႔ မေပးခဲ႔ရဘူး သူငယ္ခ်င္းရယ္ဆိုတဲ့ ေဗဒါ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္လဲ..
ေနာက္ဆိုရင္ ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ေလးမလိုေတာ့ေအာင္ျဖစ္သြားတာေပါ့ေနာ္...
Credit goes to the guys who put efforts to create this and information credit goes to Ko Han Lynn Kyaw.

မုန္တိုင္းမတိုင္မွီ မိုးေလ၀သေၾကျငာခ်က္

၂၉ရက္ ဧျပီတြင္ ေၾကျငာေသာ မိုးေလ၀သေၾကျငာခ်က္ျဖစ္သည္... ဘာေျပာရမွန္းေတာင္မသိေတာ့ပါဘူး.. ေျပာရတာလဲ.. ကြ်ဲပါးေစာင္းတီးပဲျဖစ္ေတာ့မယ္...

ယေန႔ေခတ္ သၾကၤန္ နွင့္က်မ၏ထင္ျမင္ခ်က္..

သင့္အတြက္သၾကၤန္ဆိုတာ... ဘာလဲ?

က်မခုရက္ပိုင္း သၾကၤန္ရဲ႕အနွစ္သာရနဲ႔အဓိပၸါယ္ကို အေတာ္ေလးစဥ္းစားျဖစ္ေနတယ္.. သၾကၤန္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ငယ္ငယ္ကေတာ့စာစီစာကံုးေတြ အဖဲြ႔အနြဲ႕ေတြနဲ႔ ေရးခဲ့ရဖူးတယ္.. အဲဒိတံုးက က်မစိတ္ကူးပံုးေဖာ္ျပီးေရးခဲ့ရတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြ စာေလးေတြက်က္ျပီးတင္စားခဲ့ဖူးတဲ့ လွပယဥ္ေက်း အဓိပၼါယ္ေတြနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ အတာသၾကၤန္ဟာ ယေန႔ခတ္မွာ ဘာေတြျဖစ္ကုန္ျပီလဲ.. ယေန႔ခတ္လူေတြအတြက္ သၾကၤန္ဆိုတာဘာလဲ.. သၾကၤန္ရဲ႕အဓိပၼါယ္ သၾကၤန္ရဲ႕အနွစ္သာရကဘာလဲ? သူတို႔ဘယ္လိုနားလည္ထားၾကလဲ.. ဆိုတာ ဒီနွစ္ 2008 ရန္ကုန္ အင္းလ်ားလမ္း သၾကၤန္ရဲ႕ vedio clip ေလးတစ္ခု ကိုအမွတ္မထင္ Youtube မွာေတြ႔လိုက္ရာက ေတြးမိတာပါ..




က်မစဥ္းစားမိတယ္ က်မတို႔ရဲ႕အစည္ကားဆံုးပဲြေတာ္ၾကီးကို ကိုယ့္နိဳင္ငံတြင္းမွာ ျပည့္ျပည့္ဝဝ က်င္းပခြင့္ရတဲ့သူေတြဟာ အရမ္းကိုကံေကာင္းတဲ့သူေတြပါ.. ဒါေပမဲ့ သူတို႔ေတြက သၾကၤန္ကိုဘယ္လိုနားလည္ထားၾကလဲ.. သၾကၤန္လို႔ၾကားလိုက္တာနဲ႔ သူတို႔ဘာေတြ စဥ္းစားၾကလဲ..

"သၾကၤန္ေရာက္ရင္ ငါဘယ္လိုထင္ေပၚေအာင္ဝတ္ရမလဲ"

"ရည္းစားကိုလွည့္ျပီး ဘယ္ေကာင္မေလးနဲ႔ကဲရမလဲ"

စံုလို႔ပါပဲ.. က်မလဲသူတို႔ေလးေတြ ဘာစဥ္းစားမွန္း လိုက္မမွီလို႔ တခ်ိဳ႕အေပါင္းသင္းေတြဆီက ၾကားဖူးသေလာက္ပဲ ဥပမာေပးတာပါ.. ေခတ္နဲ႔အညီအဝတ္အစားဝတ္တာ နားလည္ပါတယ္.. က်မလဲဒီေလာက္ OUT OF DATE ျဖစ္ေနတဲ့ သူမဟုတ္ပါဘူး.. လူငယ္ပီပီ ဒီလိုပဲြမ်ိဳးလွခ်င္လို႔ ဝတ္တာကိုလဲအျပစ္မေျပာပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ကာလံေဒသံ ရာသီဥတု အေျခအေန နဲ႔ သင့္ေတာ္တဲ့ ေခတ္အဝတ္အစားမ်ိဳးကိုဝတ္ေစခ်င္တယ္.. "ေတာင္းမွာအကြတ္ လူမွာအဝတ္ဆိုသလို" လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ဝတ္စားပံုကလဲ အဲဒိလူရဲ႕ CHARACTER, စ႐ုိက္ နဲ႔ အဆင့္ကို ေဖာ္ျပေနပါတယ္.. အဆင့္ဆိုရာမွာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး စာရိတၱလို႔ပဲဆိုပါစို႔.. သၾကၤန္ဆိုတာ ေရနဲ႔ကစားတဲ့ ျမန္မာ့ရုိးရာနွစ္ကူးပဲြ.. ဖက္ရွင္႐ွဳိးပဲြမဟုတ္ဘူး... ေရစိုေနတာနဲ႔တင္လူတိုင္းတူတူခ်ည္းပဲ.. "ေနညိဳအက ေရစိုအလွ" လို႔ေတာင္သီခ်င္းရွိေသးတာပဲ..

ေနာက္မဏၰပ္ေတြေပၚမွာ မူးရူးေနတာ.. ေယာက်ၤားေလးက ထားပါအံုး.. (မေသာက္ရင္ေတာ့အေကာင္းဆံုးေပါ့) မိန္းကေလးေတြ မူးတာ မနက္ပိုင္းေလာက္တင္ ေမွာက္ျပီး ထမ္းထမ္းေခၚသြားရတာ.. ဗြက္ထိုးအန္တာ.. အရမ္းကို ႐ုပ္ဆိုးပါတယ္.. အရင္က က်မစိတ္နဲ႔ဆို လက္မခံနိဳင္ေပမဲ့ ခုတထစ္ေလၽွာ့တဲ့အေနနဲ႔ ခ်မ္းတယ္ဘာညာ အေၾကာင္းျပျပီးေသာက္ခဲ့ရင္ေတာင္ အလြန္အကြၽံ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ထင္ပါတယ္.. ဒါေတာင္ ခ်မ္းရင္ ရုိးရာ ရာသီစာ သာကူတို႔ ၾကာဇံခ်က္ပူပူေလး ေရွာက္သီးသုတ္စပ္စပ္ေလး စားရင္လဲအခ်မ္းေျပပါတယ္.. ေသာက္ခ်င္ရင္သၾကၤန္မွ မဟုတ္ဘူး အိမ္မွာလဲပုလင္းဖတ္ျပီးေနလို႔ရပါတယ္.. သၾကၤန္မု႔ိလိုိ႔ေသာက္တာပဲဟာ.. ဆိုတဲ့ အဓိပၼါယ္မရွိ အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြက အတာသၾကၤန္ဆိုတဲ့ အဓိပၼါယ္ကိုညစ္ညမ္းေစပါတယ္..

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ လူျမင္ကြင္းမွာ မဖြယ္မရာမ်ားလုပ္ျပတာပါ.. ေယာက်ၤားပဲျဖစ္ေစ မိန္းမပဲျဖစ္ေစ ေယာက်ၤားနဲ႔မိန္းမ၂ေယာက္ေပါင္းျဖစ္ေစ .. ေဘးလူကိုအေနွာက္အယွက္ျဖစ္ေစမဲ့ အျပဳအမူမ်ိဳးမလုပ္သင့္ပါဘူး.. မိန္းကေလးေတြ ျမဴဆြယ္တဲ့အကေတြကတာ... လူျမင္ကြင္းမွာ စံုတဲြေတြမဖြယ္မရာလုပ္တာ.. အလြန္တရာမွ ရွက္ဖို႔ေကာင္းပါတယ္.. "အရွက္အေၾကာက္တရား" ရွိမွလူဆန္မွာပါ.. အိပ္ စား ကာမ ထိုသံုးဝပဲသိတယ္ဆိုရင္ "တိရိစာၧန္" အဆင့္ျဖစ္သြားပါျပီ.. ဒါဆိုရင္ ထိုသူေတြကို က်မအေနနဲ႔ တိရိစာၦန္နဲ႔စာရင္ အေၾကာင္းျပတတ္တဲ့.. အဝတ္ဝတ္ေသးတယ္ဆိုေတာ့.. နဲနဲသာတယ္ေျပာရမွာပါ.. အေပၚက vedio clip ကမိန္းမလိုမ်ိဳး ဝတ္ထားတဲ့ အက်ီၤေတာင္ မကပ္နိဳင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ စကားေျပာတတ္တာရယ္ လူကဲ့သို႔ခနၵာကိုယ္ဖဲြ႔စည္းပံုကလဲြလို႔ လူနဲ႔တူတာသိပ္မရွိသေလာက္ပါပဲ..

သၾကၤန္က ေန႔ဘက္ၾကီးပါ လူေတြလဲအမ်ားၾကီးရွိပါတယ္.. ျပီးေတာ့ မဏၰပ္ေပၚမွာပါ.. night club မဟုတ္ပါဘူး.. တခ်ိဳ႔နိက္ကလပ္ေတြမွာေတာင္ ဒါမ်ိဳးလုပ္တဲ့သူမရွိပါဘူး.. အေနာက္နိဳင္ေတြမွာေတာင္ ဒီလိုမ်ိဳးအျပဳအမူမ်ိဳးကို မိန္းမေကာင္းမလုပ္ပါဘူး.. night club မယ္ေတြေတာင္ ပိုက္ဆံရမွပါ.. free ဆိုရင္လုပ္ျပမယ္မထင္ပါဘူး.. ေဘးကလူေတြကလဲ မတားတဲ့အျပင္ အရူးဘံုေျမွာက္လုပ္ေနပါတယ္.. အဲဒိ vedio clip ကိုေတြ႔ျပီး က်မ ဇေဝဇဝါျဖစ္မိတယ္ "ယဥ္ေက်းတဲ့ ျမန္မာ" တဲ့လား.. က်မျမန္မာျပည္နဲ႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးကိုခ်စ္တဲ့ ျမန္မာစစ္စစ္ပါ.. ဒါေပမဲ့ ယဥ္ေက်းတဲ့ ျမန္မာဆိုတဲ့ စကားကို doubt ျဖစ္လာျပီ.. တကယ္လဲစိတ္မေကာင္းဘူး.. ျမန္မာျပည္မွာ ျမန္မာသၾကၤန္ကို အျပည့္အဝခံစားရျပီး အတာသၾကၤန္တန္ဖိုးကို မသိတဲ့သူေတြ အတာသၾကၤန္ရဲ႕အနွစ္သာရနဲ႔ ေပ်ာ္ရြွင္မွဳအစစ္ကိုဖ်က္စီးေနတဲ့ သူေတြကမ်ားေနပါတယ္.. ထိုမိန္းကေလးေတြကို ေမြးထားတဲ့မိဘေတြေရာ သူတို႔သမီး YOUTUBE ေပၚအထိေရာက္ေနတာသိရင္ ဘာလုပ္သင့္သလဲ?

နိဳင္ငံတစ္နိဳင္ငံရဲ႕အၾကီးအကဲဟာ ျပည္သူျပည္သားေတြအတြက္ မိဘလိုပါပဲ.. ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာ သူတို႔ကိုယ္က်ဳိးပဲၾကည့္ျပီး ျပည္သူေတြကို လမ္းမွားေရာက္ေအာင္လုပ္ထားတဲ့ ပေထြးဆိုးလိုပါပဲ.. တကယ္ စာတတ္ေပတတ္ အသိပညာ စဥ္းစားဥာဏ္ရွိတဲ့သူေတြ ယဥ္ေက်းတဲ့သူေတြ စာေပပညာရွင္ေတြ အနုပညာသမားေကာင္းေတြက်ေတာ့ ဖမ္းဆီးလိုက္ သတ္ဖ်က္လိုက္လုပ္တာကိုေတာ့ "ေခၚယူထိန္းသိန္းတယ္"ဆိုတဲ့စကားသံုးျပီး.. ခုလို ပညာဥာဏ္မရွိ တိရိစာၦန္သာသာ ယဥ္ေက်းမွဳဖ်က္ဆီးျပီး တကယ္ေခၚယူထိန္းသိန္းသင့္တဲ့ သူေတြကိုေတာ့ "ငါ့အမဲ မလုရင္ျပီးေရာ" ဆိုျပီးလစ္လ်ဴ႐ွဳထားပါတယ္.. ပိုေတာင္သေဘာက်ရင္က်ေနမွာ.. ဒါမ်ဳိးေတြကိုလူငယ္ေတြ စိတ္ဝင္စားေလေလ သူတို႔ ဘာလုပ္လဲအာ႐ုံမထားနိဳင္ေလေလပါ.. နိဳင္ငံေရး ယုတ္ယုတ္ယုတ္ယုတ္ ျဖစ္ရင္ ႐ုပ္႐ွင္ေလာကက အဆင့္မရွိလုပ္ရက္ေတြကို ျဖန္႔ျပီးအာ႐ုံေျပာင္းေအာင္လုပ္လိုက္.. ဟိုလုပ္ ဒီလုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ဆဲြလိုက္လုပ္ေနတာပါ.. ဒါက က်မထင္တဲ့အတိုင္း ဦးေနွာက္ေသးေသးနဲ႔ စဥ္းစားျပီးေရးတာပါ.. သေဘာထားကဲြနိဳင္ပါတယ္..

အိမ္ေခါင္ကမိုးမလံုမွေတာ့ တစပ္မိတ္မိုးယိုတာကို ဘယ္လိုထိန္းခ်ဳပ္ၾကမလဲ.. က်မတို႔နိဳင္ငံရဲ႕ ပညာေရး စီးပြားေရး က်န္းမာေရး စတဲ့ အေရး ၾကိဳက္တဲ့အေရးေတြကိုစဥ္းစားၾကည့္ပါ ဘာ့ေၾကာင့္ဒီလိုျဖစ္ေနရလဲလို႔... ဘယ္လိုပဲစဥ္းစား စဥ္းစား အေျဖက ဒင္းတို႔ပဲ ထြက္ပါတယ္.. ဒီေတာ့ ဒင္းတို႔လွည့္ကြက္ထဲမွာ တိရိစာၦန္သာသာဘဝနဲ႔ ၾကိဳးဆဲြရာကေနၾကျပီး ျမန္မာ့႐ုိးရာရဲ႕ပံုရိပ္အလွကို ဖ်က္ဆီးေနၾကေတာ့မွာလား? က်မ မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး.. လူမ်ားစုကဒီလိုျဖစ္ေနေတာ့ က်မတတ္နိဳင္သေလာက္ပဲ ကေလာင္သြားနဲ႔ တင္ျပလိုက္ပါတယ္..

(ဤပိုစ့္သည္ က်မရဲ႕ စဥ္းစားခ်က္ ခံယူခ်က္ျဖစ္ျပီး မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ကိုမွ ထိခိုက္ေစလိုျခင္းမရွိပါေသာေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာသေဘာထားကဲြလဲြနိဳင္သည္)

က်မအတြက္ေတာ့ သၾကၤန္ဆိုတာ...

ဧပရယ္၁ရက္ေန႔ေရာက္ျပီဆိုရင္ ျမန္႔မာ့အသံက တာသၾကၤန္အဆိုအကမ်ားကို အျမဲေစာင့္စားခဲ့ရတယ္.. ငယ္ငယ္တံုးကထဲက သၾကၤန္ဆိုရင္ အိမ္ေအာက္မွာေရဇလံုေလးခ်ျပီး လမ္းထဲျဖတ္ေလွ်ာက္တတ္တဲ့ လူ၁ေယာက္၂ေယာက္ကိုေစာင့္ပတ္ခဲ့ရတယ္.. ကေလးဆိုေတာ့ ဒီေလာက္ကစားရတာလဲေပ်ာ္လို႔.. ၾကီးလာေတာ့ ေဖေဖကလံုးဝေပးမကစားေတာ့ဘူး.. သၾကၤန္ေရာက္လို႔ေရေလးစိုခ်င္လု႔ိ မနက္ေဈးသြားဝယ္ေပးမယ္ဆိုရင္ေတာင္မရဘူး.. သူကိုယ္တိုင္ ဒါမွမဟုတ္ေမေမ ၁ေယာက္ပဲ သြားဝယ္ရတယ္..ဒါေတာင္ေဗဒါက အိမ္မွာအငယ္ဆံုးလဲျဖစ္ ၈တန္း၉တန္းထိ လမ္းထဲက ကေလးေတြနဲ႔ကစားတံုးဆိုေတာ့ ေဖေဖက အထူးခြင့္ေရးအေနနဲ႔ အိမ္ေအာက္ထပ္က ကေလးေတြနဲ႔ တူတူကစားခြင့္ေပးခဲ့တယ္.. ဒါေပမဲ့ ေရစိုလို႔ေပ်ာ္ေပမဲ့ က်မငယ္ငယ္ကေလာက္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး.. က်မအစ္မေတြဆိုရင္ သၾကၤန္ဆို အိမ္မွာပ်င္းလြန္းတာေရာ ေဖေဖက သမီးေတြကိုသဝင္တိုလို႔ တခုခုဆိုဆူပဲခံေနရလို႔ အားလံုးတရားစခန္းဝင္ၾကတယ္.. က်မကေတာ့ အိမ္မွာပဲတရုတ္ကားဇာတ္လမ္းတဲြေတြ သၾကၤန္မတိုင္ခင္တထပ္ၾကီးငွားျပီး သၾကၤန္တတြင္းလံုးထိုင္ၾကည့္ခဲ့တယ္.. ေဖေဖနဲ႔က်မ၂ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့ရင္ေတာ့ ေဖေဖကသိပ္မၾကတ္ဘူး.. မနက္ဆိုမုန့္တူတူထြက္စားတယ္.. က်မကသၾကၤန္တြင္းအျပင္ထြက္နဲေတာ့ လမ္းထဲကအေၾကာင္းသိ ေယာက်္ားေလးေတြက ရတံုးေဖေဖေဘးမွာပါတာေတာင္ ေရဗံုးနဲ႔လိုက္ေလာင္းလို႔မျပီးရင္ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္နားညီးျပီမွတ္.. ပ်င္းရင္ ေမေမနဲ႔အမေတြရွိတဲ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေပးတယ္.. ကားေပၚကေန ရန္ကုန္သၾကၤန္ကို လမ္းတေလၽွာက္ၾကည္႔ခြင့္ရတယ္.. လမ္းတေလၽွာက္လဲ ေဖေဖေျပာေနက်အတိုင္း

"ေတြ႔လားဟိုမွာ.. မူးရူးေနၾကတာ.. ကားေတြက ပိတ္ျပီးေရေတာင္မစိုဘူး.. မိန္းကေလးေတြအတြက္အနၱရာယ္မ်ားတယ္" စသည္ျဖင့္..

ကားမ်ားပိတ္လို႔ ေဘးသၾကၤန္ကားက အမူးသမားေတြကလွမ္းစရင္ စိတ္ညစ္ရပါတယ္.. ေဖေဖက "နင္တို႔ အေနထိုင္မတတ္လို႔.." ဆိုျပီး တခါတေလစကားမ်ားရရင္ ဘယ္မွလိုက္မျပေတာ့ပဲျပန္ရတတ္ပါတယ္.. အဲဒိအရြယ္တံုးကေတာ့ေဖေဖ ဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ အဲဒိေပ်ာ္ေနတဲ့သူေတြကိုအားက်မိတယ္..

ေနာက္ေတာ့က်မ စကာၤပူေရာက္လာတယ္.. ၂၀၀၅ သၾကၤန္မွာရန္ကုန္ျပန္ျဖစ္တယ္.. ရန္ကုန္မွာေရာ စကာၤပူမွာေရာခင္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အိမ္ကလဲစိတ္ခ်တဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕အမ မဏၰပ္မွာ သူမရဲ႕အာမခံခ်က္အရေရာ က်မအမရဲ႕ကူေျပာေပးခ်က္အရေရာ နိဳင္ငံရပ္ျခားမွာ မိဘေတြမရွိပဲေတာင္ေနလာရတာေၾကာင့္ေရာ အက်က္ေန႔၁ရက္ထဲပတ္ျပီးရင္ ေနာက္ထပ္မေတာင္းဆိုေတာ့ပါဘူးဆိုတဲ့ကတိေရာေၾကာင့္ ရန္ကုန္အင္းလ်ားလမ္းသၾကၤန္ကို ပထမဆံုးေရာက္ဖူးခဲ့တယ္.. ဒါေပမဲ့က်မ ငယ္ငယ္ကအားက်ခဲ့သေလာက္ စိတ္ကူးခဲ့သေလာက္ေပ်ာ္စရာမေကာင္းဘူးဆိုတာသိလိုက္ရတယ္.. ေဖေဖေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြကိုလဲ ၈၀%ေလာက္လက္ခံလာတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ေစာေစာျပန္လာျဖစ္ခဲ့တယ္.. အတက္ေန႔အိမ္မွာေနေနတံုး က်မငယ္သူငယ္ခ်င္း (သူငယ္ခ်င္းမ်ားအေၾကာင္းမွ SNOW) ကေရပတ္ခံထြက္ဖို႔ေခၚပါတယ္.. ေဖေဖ့ကိုကတိေပးျပီးျဖစ္ေနလို႔ ေၾကာက္ေပမဲ့ SNOW က က်မ အိမ္ကစိတ္ခ်ရေလာက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းလဲျဖစ္ မေတြ႔ရတာ ၁နွစ္ေက်ာ္ရွိေနေတာ့ ေမေမကူေျပာေပးလို႔ လိုက္ခြင့္ရခဲ့တယ္.. ကားကေခ်ာင္ေနျပီး မိန္းကေလး ၄ေယာက္ ေယာက်ၤားေလး၂ေယာက္ထဲမို႔ ညေနပိုင္း က်မအစ္မေတြကိုပါ ေခၚျဖစ္ခဲ့တယ္.. ဒါေပမဲ့ မဏၰပ္စီေတာ့လဲၾကာ.. ခြက္စုတ္ကနာ.. မိန္းကေလးဆို မီးသတ္ပိုက္က ဆဲြ.. အမူးသမားက မဲ.. ေရေလးနဲနဲစိုလိုက္ ေနာက္ထပ္ဆိုဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးေစာင့္လိုက္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔သြားရတာကလြဲလို႔ သတိထားျပီးေၾကာက္ေနရတာကမ်ားပါတယ္..

၂၀၀၇ သၾကၤန္မွာ ခ်စ္သူအားကိုးနဲ႔ တူတူေပ်ာ္မယ္ဆိုျပီးျပန္ခဲ့ေပမဲ့ ျခိမ္းတဲ့ေနရာကိုေရာက္မလာပဲ သၾကၤန္တြင္း က်မအိပ္မက္ေတြဆိုးခဲ့ရပါတယ္.. ဒါေတြအားလံုးဟာ က်မငယ္ငယ္ကေန ၂၀၀၇ထိ သၾကၤန္အေတြ႔အၾကံဳပါ..

ဒီနွစ္ေတာ့ က်မစကၤာပူမွာပဲ အလုပ္ကသူငယ္ခ်င္းအေဒၚ စတုဒီသာအတြက္ SAMBAWAN ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသၾကၤန္မနက္ပိုင္းသြားပါတယ္.. သူငယ္ခ်င္းနဲ႔တိုင္ပင္ျပီး ျမန္မာအက်ၤီဝတ္သြားပါတယ္.. လာတဲ့လူေတြအားလံုး သရုပ္ပ်က္မရွိပါဘူး.. စတုဒီသာကိုလဲ ေအးေအးလူလူစားၾကပါတယ္.. မိန္းကေလးကိုေရပတ္ခ်င္တဲ့သူကလဲ "ေရပတ္ပါရေစ ခင္ဗ်ာ"ဆိုျပီး ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေလာင္းပါတယ္.. ၂၀၀၆ သၾကၤန္တံုးကေတာ့ တိုပါရုိး နဲ႔ CITY HALL သၾကၤန္ကိုေမေမရယ္ အစ္မေတြရယ္နဲ႔ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. ႐ုိင္း႐ုိင္းစိုင္းစိုင္း သ႐ုပ္ပ်က္မရွိပါဘူး.. အမူးသမားမရွိဘူးလို႔မေျပာပါဘူး.. CITY HALL မွာ ေတာ့လူပိုမ်ားျပီး အမူးသမားလဲရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ေကာင္းတဲ့သူက ဆိုးတဲ့သူထက္ပိုမ်ားေနေတာ့ အားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ပါပဲ.. လူငယ္သေဘာ စၾကေနာက္ၾကတာကိုလဲ လက္ခံလို႔ရပါတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ယဥ္ေက်းမွဳထိမ္းတဲ့ သၾကၤန္ေလးကို နိဳင္ငံရပ္ျခားမွာ ခံစားခဲ့ရတယ္.. က်မေက်ာင္း TP သၾကၤန္ဆိုလဲ PERFORMENCE ပိုင္းမွာ ယဥ္ေက်းမွဳ မေပ်ာက္ေအာင္ေရာ ေခတ္နဲ႔အမွီဟာသေလးေတြေရာနဲ႔ တျခားနိဳင္ငံကလူေတြေရွ့မွာ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွဳကိုထိန္းခဲ့တယ္.. ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မအတြက္သၾကၤန္ဆိုတာကေတာ့ ျမန္မာျပည္က ေျမသင္းရနံ႔ေလးေတြ.. အတာေျမအိုးေလးေတြ.. ပိေတာက္ပန္းရနံ႔လွဳိင္လွဳိင္ေတြ.. TV မွာလာတဲ့ "သၾကၤန္မိုး"ရုပ္႐ွင္.. ေနရာတိုင္းၾကားရတဲ့ တူးပို႔တူးပို႔ စီးခ်က္ေလးေတြ ပါမွျပီးျပည့္စံုသြားမွာပါ ..

မေလရွားနဳိင္ငံ redang beach resort သို႔ခရီးတေခါက္

က်မနဲ႔ အလုပ္ကသူငယ္ခ်င္းတစ္စု မထင္မွတ္ပဲ စကားစပ္မိရာက အားလံုးတစ္ညီတစ္ညာတည္း စီစဥ္ျဖစ္သြားတဲ့ ခရီးေလးပါ...
march လကုန္နဲ႔ April လဆန္း၂ရက္ေပါင္းျပီး အလုပ္ခြင့္တင္ကာ မေလးရွားနိဳင္ငံရွိ ရန္ဒန္း ကမ္းေျခသို႔ သြားေရာက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေလးကို ေနာင္သြားခ်င္တဲ့သူေတြ ေလ့လာလို႔ရေအာင္ က်မအေတြ႔အၾကံဳကို မွတ္တမ္းေနနဲ႔ တင္ဆက္ခ်င္ပါတယ္...
ကားလက္မွတ္ကို lavender မွာရွိတဲ့ golden mile Complex (အမ်ားသိနာမည္ ယိုးဒယားပလာဇာ) five star က၀ယ္ပါတယ္.. package ျဖစ္တဲ့အတြက္ hotel ေက်းပါအျပီးအျငိမ္းပါ.. က်မတို႔အုပ္စု ၈ေယာက္အတြက္ villa တစ္လံုးလံုးကို book လုပ္ခဲ့ပါတယ္.. villa က ၂ခန္းပါ bangalo ျဖစ္ျပီး.. ၁ခန္းမွာ ၂ေယာက္ အိပ္ကုတင္ ၄လံုးပါပါတယ္.. မိန္းကေလးေယာက္က်ားေလးခဲြေနခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါ.. မိသားစုသြားရင္ ဒီေလာက္ၾကီးၾကီးတိတ္မလိုပါ...
၂ညအိပ္ ခရီးကို ၁ေယာက္ S$၂၅၅ က်ပါတယ္.. ထမင္းဟင္းနဲ႔ activities တခ်ဳိ႕အပါအ၀င္ပါ... ဟိုေရာက္ေတာ့ villa က seaside view မွာ မဟုတ္လို႔ seaside ဖက္ကို ေျပာင္းေတာ့ .. မေလးရွား RM 400 ထပ္ေပးရပါတယ္... က်မတို႔တည္းတဲ့ villa က holiday villa ပါ..
စကၤာပူ golden mile ကေန ည ၁၁နာရီ ကားထြက္ျပီး ဇာတ္ဆိပ္ကို မနက္ ၉နာရီေလာက္ေရာက္ပါတယ္.. အဲဒိမွာ ကိုယ္တည္းတဲ့ hotel, villa အေလ်ွာက္ boat ေလးေတြနဲ႔လာၾကိဳပါတယ္.. အဲဒိ ပင္လယ္၀ဇာတ္ဆိပ္ေလးကေန resort ကိုေရာက္ဖို႔ ၁နာရီေလာက္ boat စီးရပါတယ္.. ေရတိမ္မွာေမာင္းရင္ boat မညိမ္တဲ့အတြက္ အထဲက passenger ေတြက balance ညီေအာင္လိုက္ထုိင္ေပးရပါတယ္.. life jacket ေတြကိုလဲလူေစ့ေပးထားပါတယ္.. ၀တ္ခ်င္၀တ္လို႔ရပါတယ္.. ပင္လယ္ထဲ boat ေရာက္ရင္ေတာ့ အရွိန္တင္ေမာင္းလို႔ရျပီး balance ညွိထိုင္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး.. ၁၅မိနစ္ေလာက္စီးျပီးရင္ ပင္လယ္ၾကီးထဲကိုေရာက္ျပီဆိုရင္ပဲ.. အလြန္ပဲ ၾကည္လင္ျပာလဲ့ေနတဲ့ေရျပင္ၾကီးကေတာ့ ျမန္မာျပည္က beach ေတြထက္ေရအေရာင္ကေတာ္ေတာ္လွပါတယ္... ေရအတိမ္အနက္ကို ေရၾကည္လြန္း၍ ေ၀ခဲြရန္ခက္ခဲပါတယ္.. ဒီရွဳခင္းကို ေအာက္က photo slide show မွာရွဳစားပါ...

resort ကိုေရာက္ေတာ့ အခန္းယူေနရာခ်နဲ႔ ၁၁နာရီထုိးသြားပါတယ္.. အဲဒီထဲက hotel ၀န္ထမ္းေတြထဲမွာ ျမန္မာေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္.. မသိရင္ျမန္မာျပည္က beach ေရာက္ေနျပီး.. ေဘးကလူေတြက ျမန္မာျပည္လာလည္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြလိုေတာင္ျဖစ္ေနပါတယ္..
ျပီးေနာက္ ၁၁နာရီခဲြမွ ၂နာရီေလာက္ထိမွာ hotel က lunch ေကြ်းပါတယ္.. lunch စားျပီးေတာ့ hotel ကအစီအစဥ္ ျပတဲ့ board အတိုင္း snorkeling သြားပါတယ္.. snorkeling ဆိုတာ ေရကူးမ်က္မွန္ရယ္.. အသက္ရွဳတန္ရယ္.. life jacket ရယ္နဲ႔ ေရေအာက္က ငါးေတြ ေက်ာက္ခတ္ေတြကိုၾကည့္တာပါ.. ေရကူးတတ္တဲ့လူေတြကေတာ့ life jacket မ၀တ္လဲရပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ မ၀တ္ထားလို႔ တခုခုျဖစ္ရင္ hotel ကတာ၀န္မယူပါ.. ပစၥည္းေတြကို hotel မွာ ငွားလို႔ရပါတယ္.. ေစ်းေတာ့မမွတ္မိေတာ့ပါ..
snorkeling လုပ္ဖို႔ ေရေအာက္ေက်ာက္ေတြ ငါးေတြ ငါးရံ႕ေတြရွိတဲ့ ေနရာ ကို boat နဲ႔ ၁၅မိနစ္ခန္႔သြားရပါတယ္.. ေတာ္ကိုလွပါတယ္.. ငါးေတြကလဲ လူေတြနဲ႔ ယဥ္ပါးျပီး လက္နဲ႔တင္ အစားေကြ်းလို႔ရပါတယ္.. (မေဗဒါေတာင္ အစာေကြ်းေကာင္တာ လက္သန္းေလးကို ငါးတြတ္ခံလိုက္ရပါေသးတယ္.. အဟင့္ .. နာလိုက္တာ) ...
ေလကို ပိုက္ကေနတဆင့္ရွဳတတ္ေအာင္ကလဲ ၁၀မိနစ္ေလာက္ေလ့က်င့္ယူလိုက္ရပါတယ္.. Life jacket ၀တ္ထားေပမဲ့.. ေျခေထာက္နဲ႔ ေျမၾကီးလြတ္သြားရင္ မသြားရဲေတာ့တဲ့ မေဗဒါတို႔လို ေၾကာက္တတ္တဲ့ သူေတြအတြက္ resort stuff တေယာက္က ေဘာကြင္းကို သူကေရွ့ကဆဲြ ခရီးသည္ ၃ ၄ေယာက္က တစ္ဖက္ဆဲြျပီး ေရနက္ထိလိုက္ျပပါတယ္.. (ဒါေတာင္ မနဲအားေမြးျပီး ေရာက္ျပီးမတန္မွာစိုးလို႔လိုက္သြားတာ)... ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္.. က်မကိုယ္က်မေတာင္ ကာတြန္းကားထဲက ေရသူမေလးျဖစ္သြားသလားထင္ေယာင္မိတယ္.. ဟိုးပင္လယ္ေရေအာက္က ေက်ာက္ခတ္ေတြကို မ်က္လံုးနဲ႔ အျပင္မွာျမင္ရေတာ့ ၾကတ္သီးပင္ထပါတယ္.. ဒါေတာင္ က်မတို႔က အခ်ိန္မရ၍ diving လုပ္ျပီး တကယ့္ေရနက္ထိမသြားခဲ့ရပါ.. ၀တ္စံုျပည့္ (ေအာက္ဆီဂ်င္ဘူး.. ေရကူးတန္ဆာပလာ အျပည့္စံု) ျဖင့္ ေရေအာက္ထိ diving လုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ အဲဒိမွာ ၃ ရက္ သင္တန္းတတ္ျပီး certificate ရမွသာ ခြင့္ျပဳပါတယ္.. ေရေအာက္ရုိက္ ကင္မင္ရာ အငွားဆိုင္မွ ပံု ၁၀၀ရုိက္ ကင္မရာကို RM 40 နဲ႔ ငွားလို႔ရပါတယ္.. က်မတို႔ရုိက္လာတဲ့ပံုေလးေတြကို ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္..

snorkeling ကျပန္ေရာက္ေတာ့ ခရီးပန္းတာေရာ.. ေရကူးလိုက္တာေရာေၾကာင့္ အားလံုးပင္ပန္းျပီး ညေန dinner ခ်ိန္က်မွ နိဳးပါတယ္.. ေရမိုးခ်ိဳး ေနရွိတံုး မိန္ကေလးထံုးစံအတိုင္း ဓာတ္ပံုေလးဘာေလးရိုက္ျပီး ညစာစားပါတယ္.. ျပီးေနာက္ ကမ္းေျခတစ္ေလ်ွာက္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ပါတယ္.. အဲဒီမွာဆိုးတာက က်မတို႔ villa အနားမွား စားေသာက္ဆိုင္ မရွိတာပါ.. ျမန္မာမိန္းကေလးပီပီ ဗိုက္မ၀တဲ့ ေပါက္ေပါက္၀ါးေနလို႔ရတဲ့ အရာေလးေတာင္ မရွပါဘူး.. ေနာက္ဆံုး villa က ညဘက္ဆို club လိုလုပ္ေပးထားတဲ့ ဘားမွာ အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ေလး ပိုက္ဆံေပးစားပါမယ္ဆိုတာေတာင္ မေရာင္းပါဘူး.. အေတာ္ေလးကို ဒုကၡေရာက္ပါတယ္.. အမွန္ေတာ့ လက္ဘက္သုတ္ေလး ဂ်င္းသုတ္ေလး.. ဆိတ္သားေခ်ာက္ေလး စကားေျပာရင္းစားခ်င္တာပါ.. က်မတို႔ resort နဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာမွာေတာ့. စားေသာက္ဆိုင္ေလးေတြရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ western food လိုမ်ဳိးေတြဆိုေတာ့ စားခ်င္တာနဲ႔ အာမေတြ႔ပါဘူး.. ဗိုက္၀တဲ့ အစာၾကီးေတြပါ.. ဒါေတာင္ hotel စားဖိုမွဳးျမန္မာအစ္ကိုၾကီးက ခင္မင္၍ ဒုတိယေန႔ lunch ျပည္ၾကီးငါးသုတ္.. dinner ၾကက္သားသုတ္ (စပ္စပ္ေလး ရွယ္ေကာင္း ေဗဒါ့အၾကိဳက္) .. ျပန္မည့္မနက္ ဆီခ်က္ေခါက္ဆဲြလုပ္ေကြ်း၍သာ ေဗဒါ တစ္ေယာက္ ၀မ္းတြင္း အာသာေျပခဲ့ရေတာ့သည္.... အဲဒါေၾကာင့္ မိတ္ေဆြသြားမယ္ဆိုလွ်င္ ညဖတ္သေရစာစားတတ္ပါက ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ယူေဆာင္သြားသင့္ေၾကာင္း သတိေပးပါရေစ...
shopping ထြက္စရာလဲ ဘာဆိုင္မွ ေရေရရာရာမရွိုပါဘူး.. ဘာမွလဲ ၀ယ္စရာမရွိပါဘူး.. T-shirt ဦးထုပ္ ဆဲြၾကိဳး စတဲ့ သိတ္မဆန္းတဲ့ အရာေတြပဲ ရွိပါတယ္.. အဲဒါေၾကာင့္ အဲဒိကြ်န္းေပၚမွာ ဘာမွကုန္စရာသိတ္မရွိလွပါဘူး.. ထမင္းကလဲ အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း package မွာပါျပီးသားျဖစ္၍ hotel က breakfast, lunch and dinner buffet ေကြ်းပါတယ္.. ေျပာခ်င္တာကေတာ့ သိတ္ကုန္စရာမရွိတဲ့အတြက္ မေလးရွားပိုက္ဆံမ်ားမ်ားလဲလာစရာမလိုေၾကာင္း..

ေနာက္ေန႔မနက္ ေတာထဲသြားမယ္ျပင္ဆင္ျပီးထြက္လာေပမဲ့ မိုးရြာလို႔ မသြားျဖစ္ပဲ ေရပဲကူးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. hotel ကမ္းဆပ္မွာလဲ ငါးေလးေတြကို လက္နဲ႔အစာေကြ်းလို႔ရပါတယ္.. baby shark ရွိတဲ့ေနရာသြားၾကည့္တာ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး.. ေအာ္..ေနာက္ျပီး ငါးစာမ်ားမ်ား ကိုယ့္အစီစဥ္နဲ႔ ေကြ်းခ်င္ရင္လဲ အစထဲကယူခဲ့ရပါမယ္.. အဲဒီမွာ ေပါင္မုန္႔ေရာင္းတဲ့ေနရာရွိေပမဲ့.. ကမ္းစပ္နားမွာ လြယ္လြယ္ကူကူ ၀ယ္လို႔ရတဲ့ ဆိုင္မရွိပါဘူး..
ျပီးေတာ့ lunch စားျပီး ျပန္အိပ္ေပ်ာ္ၾကျပန္ပါတယ္.. ညေနနဳိးေတာ့ banana boat စီးရန္သြားေပမဲ့ အိပ္ရာထေနာက္က်ျပီး က်မတို႔ေရာက္ခ်ိန္မွာ ပိတ္သြားပါျပီ... ဒါနဲ႔ပဲ ဓာတ္ပံုေလးေတြရုိက္ျပီးပဲ ျပန္လာရပါတယ္.. ၂ညအိပ္ ခရီးဆိုေပမဲ့ ကားေပၚမွာကုန္တဲ့ အခ်ိန္က ၁ညပါ.. စုစုေပါင္း ၃ညအိပ္ ၄ရက္ခရီးလိုပါပဲ.. ဘာမွလဲ စံုေအာင္သိတ္မလုပ္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး.. အလုပ္ကခြင့္မ်ားမ်ားမရလို႔ ရသေလာက္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ခဲ့ရပါတယ္.. ေနာက္ထပ္လဲ ထပ္သြားပါအံုးမယ္.. resort က June, July, Aug and Sep လမိုးတြင္းကာလ ပိတ္ျပီး oct မွာျပန္ဖြင့္မွာျဖစ္ပါတယ္..

ြ

အိပ္မက္ သၾကၤန္...

အခန္း(၁)

ဒီနွစ္သၾကၤန္္ သူနဲ႔တူတူေပ်ာ္ဖို႔႔အတြက္္ count down လုပ္ခဲ့ရတဲ့့ရက္ေရာက္ျပီ.. မနွစ္က အိပ္မက္ဆိုးေတြကိုေဆးေၾကာဖို႔ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ သူဆီကေတာင္းဖို႔ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၁ကျပန္စဖို႔ က်မေစာင့္စားခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ျပီ... ဒီေန႔မွ စကၠန္႔လက္တန္ေတြသြားတာေနွးလိုက္တာ.. သူ ၉နာရီလာေခၚမယ္လို႔ခ်ိန္းထားေပမဲ့ က်မ မနက္၆နာရီထဲကနုိးေနျပီ.. ၇နာရီခဲြေလာက္ထဲက က်မျပင္ဆင္ျပီးေနျပီ..


"ကလင္..."
ဖုန္းသံ၁ခ်က္မည္လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းေကာက္ကိုင္လိုက္မိတယ္...
"သဲေရ... ကိုေအာက္မွာေရာက္ေနျပီ.." သူ႔ရဲ႔ သာမန္ေျပာလိုက္ေသာ စကားသံ ၁ခုသည္.. က်မရင္ထဲက ေသာကအားလံုးကို တစ္စက္မက်န္ လြွင့္စင္ပေပ်ာက္သြားနိဳင္စြမ္းရွိတယ္ဆိုတာ သူသိနိဳင္ပါ့မလား...
က်မနာရီကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္.. ၉နာရီ တိတိ..

စိတ္ထဲကၾကိတ္၍ခ်ီးက်ဴးမိသည္.. သူ႔ေ႐ွ့တြင္အျမဲ ဆရာၾကီးလုပ္ကာ သူ႔ကိုနွဳတ္ကထုတ္၍ ခ်ီးက်ဴးခဲေသာက်မ ထံုးစံအတိုင္း .. ခပ္ရြဲ႕ရြဲ႕ေျပာလိုက္သည္...
"အံမယ္... ဒီေန႔ေတာ့အခ်ိန္မွန္သားပဲ"...

သူက "မွန္ရမယ္ေလ.. ခ်စ္က ကို႔အတြက္ စင္ကာပူကေတာင္ျပန္လာရတာ.."..

"ေတာ္ပါ.. ဝတၻဳထဲကစကားမ်ဳိးနဲ႔ မခၽြဲနဲ႔.." က်မေက်နပ္စြာျပံဳး၍ေျပာလိုက္သည္...

အိမ္ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ကားေပၚတြင္ သူ႔ေဖေဖနဲ႔ေမေမ ပါလာ၍ ေစာေစာက သူေျပာေသာစကားမ်ားအတြက္ က်မအနည္းငယ္ ရွက္မိသည္.. သူ႔ေဖေဖ က်မကို ေအးခ်မ္းတည္ၾကည္စြာ ျပံဳးျပနွဳတ္ဆက္သည္.. သူ႔ေမေမကေတာ့ "သမီးေရ မေတြ႔တဲ့၁နွစ္ အတြင္း ဝလာျပီး ပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလာလိုက္တာ" ... လို႔ ဟတ္ဟတ္ပတ္ပတ္နွဳတ္ဆက္သည္..

ဒီလိုနဲ႔က်မတို႔ကို အင္းလ်ားလမ္းမပို႔ခင္ ေရေက်ာ္၌ ဓာတ္ဆီဝင္ထည္႔ကာ မနက္စာကို ၄၆လမ္းထိပ္က ရွမ္းေခါက္ဆဲြစားျဖစ္သည္..

စားရင္းလည္း သူ႔ေမေမမွ အေပ်ာ္မလြန္ရန္ အရက္မေသာက္ရန္ စသည္ျဖင့္ ဆံုးမသည္..
"သမီး.. သူ႔ကို သိပ္မကဲေစနဲ႔ေနာ္"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. သူကအစထဲက မေသာက္တတ္တာ အန္တီလဲသိတာပဲ"

"အင္းပါ.. စိတ္ပူလို႔ေျပာတာပါ.. ညေနက်ရင္ အဲဒိမွာပဲေစာင့္ေန ျပန္လာၾကိဳမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့" ၂ေရာက္လံုးျပိဳင္တူေျဖမိသည္.. သူ႔ေမေမကို က်မက ေရထည္႔ေပးေတာ့ သူက က်မၾကားရုံေလာက္ေလသံျဖင့္ "ဖားေနတယ္.. ဖားထား" ဟု လွမ္းေနာက္သည္.. ႐ွက္႐ွက္ျဖင့္ သူ႔ကို "ဘာျဖစ္လဲ" ဟုျပန္ေျပာလိုက္သည္.. စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာ္ရြွင္မွဳေတြနဲ႔.... ေမၽွာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေလး.. မက္ခြင့္ရေတာ့မည္.. သူရဲ႔ဟန္ေဆာင္မွဳမရွိတဲ့ အျပံဳး တစ္ခ်က္နဲ႔တင္ က်မအတြက္ အရာရာျပည္႔စံုေနခဲ့သည္..

ျပည္လမ္းတြင္ကားကိုရပ္ကာ အင္းယားလမ္းအတြင္းသို႔ ဝင္ခဲ့ၾကသည္.. သၾကၤန္တြင္းအင္းယားလမ္းကို တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့က်မ အရမ္းအံ့အားသင့္သြားသည္..လူေတြကမ်ားလြန္း၍ ခပ္ေရြ႕ေရြ႕သာသြားနိဳင္သည္.. အရက္သမားနဲ႔ ခါးပိုက္နွဳိက္မ်ားကိုလဲသတိထားရသည္.. သူ႔ေဖေဖကေရွ့ဆံုးမွေဖာက္သည္ သူ႔ေမေမက က်မဘယ္ဘက္လက္ကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆဲြထားသည္.. က်မေနာက္လက္တစ္ဘက္ကိုသူကိုင္ထားသည္... အဲဒိတဲြလက္ေတြက က်မကိုဘယ္အရာမွ ွမေၾကာက္ေအာင္အားေတြေပးခဲ့သည္.. သူ႔ေမေမနဲ႔က်မလက္တဲြ ကို က်မခိုးခိုးၾကည့္မိတိုင္းပီတိျဖစ္ရသည္... က်မညာလက္မွသူရဲ႕ ေနြးေထြးတဲ့ အခ်စ္ေတြကို က်မခံစားလို႔ရသည္.. က်မနားကပ္လာတဲ့ အမူးသမားေတြကို ကာလိုက္ တြန္းလိုက္လုပ္ကာ က်မကို ကာကြယ္ေနတဲ့ သူ႔ကို သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔ထင္မိသည္... ထိုခဏအခ်ိန္အတြင္းမွာ သူက က်မကိုမင္းသမီးတစ္ပါးကဲ့သို႔ ခံစားရေအာင္လုပ္ေပးနိဳင္ခဲ့သည္.. ေက်နပ္လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း...

ထိုအခ်ိန္တြင္ မဏ႖ပ္ေပၚမွ မီးသတ္ပိုက္က က်မကို အျငိဳးၾကီးစြာမဲ၍ထိုးသည္.. ဝတ္လာမိသည့္အက်ၤီက ဆဲြသား.. သာမာန္ဆိုလၽွင္ရင္သိပ္မဟိုက္.. ေရစိုေသာအခါ အကၤ်ီသားက ေပ်ာ့တဲြ၍ ေလးက်လာသည္.. မီးသတ္ပိုက္ကလဲ တမင္ေက်ာအဟိုက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ထိုးသည္.. က်မလက္ ၂ဖက္လံုးကမအား.. သူ႔ေမေမကလဲ က်မလက္ကိုဆဲြကာ ေရွ့ကိုသာတိုးေနသည္.. သူကလဲ ေဘးကလူေတြကိုသတိထားေနရသည္.. က်မ မ်က္နွာေမာ့၍စကားေျပာလို႔မရ.. ေရမြန္းလွသည္.. က်မအကၤ်ီကလဲ မီးသတ္ပိုက္အရွိန္ျဖင့္ ေလၽွာသထက္ေလၽွာလာသည္.. က်မစိတ္ထဲမွ သူ႔ကို အားကိုးတၾကီးက်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေခၚေနမိသည္..

ခဏတြင္းမွာပင္ ရုတ္တစ္ရက္ က်မေနာက္မွ သူေနြးေထြးစြာအုပ္၍ကာလိုက္သည္.. ေလ်ာေနေသာ က်မအက်ၤီကိုလဲ ျပန္ဆဲြတင္ေပးသည္.. က်မသူကို လွည့္ၾကည့္ခြင့္မရ.. ဒါေပမဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ သူဟာ ထိုအခ်ိန္တြင္ စစ္ပဲြေပါင္းမ်ားစြာတိုက္လာသည့္ နပိုလီယန္ထက္ခန္႔ညားသည္.. အေလာင္းမင္းတရားထက္ သူရဲေကာင္းပိုဆန္သည္..

ထိုအခိုက္အတန္႔ေလးသည္ က်မအတြက္ေတာ့...
ရုိမီရုိ ဂ်ဳးလီးယက္ဇာတ္လမ္းထက္ ပို romantic ျဖစ္သည္.. ရွင္ေမြးနြမ္း မင္းနနၵာထက္ ပိုရင္ခုန္ဖို႔ေကာင္းသည္...
ခြန္ဆန္ေလာ နန္းဦးျပင္ ထက္စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းသည္..

ဒီေလာက္ ရင္ခုန္ၾကည္နူးမွဳမ်ိဳး ရွိတ္စပီးယားဝတၱဳထဲမွာပင္ မဖတ္္ဖူး..
ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းၾကည့္၍မခံစားဖူးဖူး...

အကယ္၍ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးဟာ သူနဲ႔က်မ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုလၽွင္.. က်မထို အခန္းကို ခဏခဏျပန္ရစ္ၾကည့္မည္.. pause ၍ထားမိမည္.. က်မဘဝမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကံေကာင္းတယ္ဟု တစ္ခါမွမထင္မိ.. ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္ရျခင္းသည္ က်မအတြက္ကံအေကာင္းဆံုးဟု ထင္မိသည္..

အခန္း(၂)

က်မအေတြးမ်ားျဖင့္ ၾကည္နူးမဆံုးျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပင္.. ရုတ္တရက္က်မ သတိထားမိလိုက္ခ်ိန္တြင္.. က်မညာဘက္၌ဆုတ္ထားေသာ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြသည္ေအးဆက္၍မာေၾကာေနေသာ သံမဏိလက္တုၾကီးတစ္ခုျဖစ္ေနသည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္.. အဲဒိ လက္ေတြမွတဆင့္ တျဖည္းျဖည္း သူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္မိသည္.. သူ႔မ်က္နွာက ခက္ထန္မာေက်ာေနသည္...

"ကို.. ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္?".....က်မအားငယ္စြာေမးလိုက္သည္..

ဒါေပမဲ့သူျပန္မေျဖ.. တစ္ဖက္သို႔မ်က္နွာလွည့္သြားသည္.. သူ႔ အသြင္အျပင္က ေသာနတၲရမုဆိုးထက္ ခက္ထန္လြန္းလွသည္...

က်မလက္တဲြကိုျဖဳတ္ရန္သူၾကိဳးစားေနသည္..

"ကို.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ.. ခ်မ္းလို႔လား?" သူ႔လက္ကို က်မလြွတ္မေပး.. ေျပာေနရင္းပင္.. က်မလက္၂ဖက္ျဖင့္ ေအးစက္တဲ့ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြကို ေနြးေအာင္ ပြတ္ေပးလိုက္ အာေငြ႔ေပးလိုက္ျဖင့္.. ေနြးေထြး နူးညံ့တဲ့ လက္ေလးျပန္ျဖစ္ေအာင္ က်မအစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားေနသည္.. ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုမွမရ...

"မင္းလိုခ်င္တဲ့ ေနြးေထြးနူးညံ့တဲ့ လက္ေတြျပန္ရမွာမဟုတ္ဘူးကြ.. " ...ေအးစက္စက္ စိတၱဇ လူသတ္သမားေလးသံမ်ိဳးျဖင့္သူေျပာသည္..

" ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစထဲက ငါမင္းကိုကမ္းခဲ့တဲ့လက္က အစစ္မွမဟုတ္တာ..."

"ဟင့္အင္း.. မယံုဘူး.. မယံုဘူး.. အရင္က ကို႔လက္ေတြက ေနြးေထြးတာပဲ... " က်မေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔လက္ေတြကို ဒိထက္ျမန္ျမန္ဆက္ပြတ္သည္..

"အဲဒါ.. မင္းရဲ႕နွလံုးေသြး တစ္ခုထဲနဲ႔ ေနြးေထြးေနခဲ့တာကြ.. မင္းမယံုခ်င္ရင္ေတာ့ ငါ့ရဲ႕ သံမဏိလက္ကိုဆက္တဲြခ်င္တဲြေပါ့.. ငါဘက္ကရတယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါ့လက္အစစ္ကေတာ့ မအားဘူး.. ဒီမွာၾကည့္...." သူ႔စကားအဆံုးတြင္ သူလက္အစစ္ကိုေျမွာက္ျပသည္.. ဒါေပမဲ့ သူ႔လက္အဆံုးတြင္ သူနဲ႔လက္တြဲထားေသာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္.......

"ေတြ႕လား... ဒီမွာ.. ငါ့လက္အစစ္ကမအားဘူးဟ.. သူနဲ႔လက္တဲြထားတာ ၃နွစ္ရွိျပီ...မင္းကမင္းကိုမင္း သိပ္အထင္ၾကီးလြန္းတာကိုး..."

သူ၏ အၾကင္နာမဲ့ ေအးစက္စက္စကားလံုးမ်ားက က်မနွလံုးသားကို ထံုေဆးမေပးပဲ ေဆးမွင္စုတ္ထိုးေနသလိုနာက်င္လွသည္... ေစာေစာကကဲ့သို႔ေရမြန္း မေနပင္မဲ့ က်မအသက္ရွဴရက်ပ္လာသည္... အိပ္မက္သာဆိုရင္ ခုခ်က္ခ်င္းနဳိးရပါလို၏...

"ဒါ... ဒါဆို.. ဘာလို႔....?" က်မ စကားလံုးေတြ လည္ေခ်ာင္းဝမွာတစ္ေန၏.. ရင္ထဲရွိသမၽွ.. ခံစားရသမၽွ.. သိလိုသမၽွကို စကား ၁ခြန္း ၂ခြန္းထဲနွင့္ျပည့္စံုေအာင္ေျပာရန္ က်မအတြက္စကားလံုးေတြ မရွိ... က်မအားအင္ေတြခ်ိနဲ႔လာျပီး မတ္မတ္ရပ္ဖို႔ပင္အားမရွိေတာ့....

က်မစိတ္ထဲမွ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေမးေနမိရင္း လက္တုၾကီးကိုဆဲြထားတဲ့လက္ေတြကို ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့.. ဟုတ္သည္.. သူနဲ႔ခ်စ္သက္တန္းတစ္ေလၽွာက္ က်မကသာ ဒီလက္ကို ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ၾကိဳးစားဆုတ္ကိုင္ေနခဲ့သူျဖစ္သည္.. က်မတို႔၂ေယာက္၏တဲြလက္သည္ က်မနွလံုးေသြးတစ္ခုထဲနွင့္သာ ေနြးေထြးေနခဲ့သည္.. အနာက်င္ဆံုးအရာကေတာ့ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္၍ သူ႔ကိုက်မထားသြားေတာ့မည္ဟု ေျပာမိတိုင္း သူက်မကိုမတားခဲ့ျခင္းပင္...

အေတြးမ်ားနွင့္နယ္လြန္ေနေသာ က်မ လက္တုၾကီးကိုက်စ္က်စ္ဆက္ကိုင္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳမရွိကာ.. အနည္းငယ္အားေရာ့သြားခ်ိန္မွာပင္... သူက်မကို ေက်ာခိုင္း၍ သူ႔ခ်စ္သူဟူေသာေကာင္မေလးနွင့္ ထြက္ခြာသြားျပီ..

က်မအသံကုန္ေအာ္ေခၚသည္... သူမၾကားနိဳင္ေတာ့...
က်မရဲ႔မ်က္ေရေတြက သူ႔အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးမဲ့လြန္းသြားျပီ..

က်မသူ႔ေနာက္ကိုေျပးလိုက္သြားမည္လုပ္လိုက္ေတာ့ က်မဘယ္ဘက္လက္ကို သူ႔ေမေမကဆဲြထားသည္..

"ဟာ.. အန္တီ.. လြွတ္ပါ.. သူထြက္သြားျပီ.. သမီးလိုက္ေခၚမလို႔" က်မ အလၽွင္စလိုေျပာလိုက္သည္..

"အို... မလြွတ္ပါဘူး.. ငါ့သားအတဲြကို ညဥ္းေနွာက္ယွက္မွာစိုးလို႔ တမင္ဆဲြထားတာ.. ဟိုမိန္းကေလးက ခ်မ္းသာတယ္.. မိဘေတြလဲမရွိေတာ့ဘူး.. ညဥ္းေနခဲ့ေတာ့ဟယ္.." ေျပာေျပာဆိုဆို က်မကိုတြန္း၍ ထြက္သြားသည္...

က်မရဲ႕ အတိတ္ေတြကိုသူစိုးမိုးခဲ့သည္..
က်မရဲ႕ အနာဂတ္စီမံကိန္းေတြထဲသူပါသည္..
ဒါေပမဲ့ က်မရဲ႕ ပစၥဳပန္မွာ သူက်မကိုေက်ာခိုင္းသြားျပီ...

သူေျဖးေျဖးခ်င္းေလၽွာက္ေနေသာေျခလွမ္းေတြကို.. က်မ အားကုန္ေျပးလိုက္ေသာ္လည္း ဘယ္လိုမွမမွီနိဳင္ေတာ့ပါ..

တေျဖးေျဖး... ေဝး၍.. ေဝး၍....


အခန္း(၃)

"သမီး.. သမီး... ထေတာ့ေလ.. ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. ေရာ့ေရေသာက္လိုက္" က်မ ေမေမအသံ ၾကားေတာ့မွ က်မ အသိဝင္လာသည္.... မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စကၤာပူ တိုက္ခန္းအိပ္ယာေပၚတြင္...

"ေရေသာက္ျပီး အိပ္ရာထေတာ့.. ဒီေန႔နွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ ဘုရားေရသပၼါယ္ အိမ္ရွင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလဲလိုက္ပို႔ေပးအံုး.."
ေျပာေျပာဆိုဆို ေမေမအခန္းျပင္ျပန္ထြက္သြားသည္...

အခန္းျပင္၌ ေဖေဖဖြင့္ထားေသာ "ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ" သီခ်င္းကိုခပ္သဲ့သဲ့ၾကားေနရသည္..

ဒီနွစ္သၾကၤန္ ၅ရက္ကို က်မ စကၤာပူမွာ ၾကိဳးစားျပီးမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလို႔ရေပမဲ့.. က်မ မသိစိတ္ကဒဏ္ရာက အိပ္မက္ထဲထိ ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့သည္..

ခ်စ္သူ ျဖစ္ခါစက သူေျပာခဲ့ေသာ စကားေလးကို ေရ႐ြတ္မိသည္... "ေပ်ာ္ေအာင္ထားပါ့မယ္... တဲ့လား ကိုရယ္..."

က်မကိုနားအလည္ဆံုး နဲ႔ အခ်စ္ဆံုး ေဖေဖနဲ႔ေမေမက ဒီသၾကၤန္တတြင္းလံုး မအားရေလေအာင္ က်မအတြက္စီစဥ္ေပးခဲ့သည္.. က်မကိုဂ႐ုစိုက္တဲ့.. က်မကိုလိုအပ္တဲ့.. က်မ မိသားစုအတြက္ က်မဆက္၍အသက္ရွင္သန္ရအံုးမည္.. က်မေၾကာင့္ က်မ မိသားစု စိတ္မဆင္းရဲေစရ.. က်မ အိပ္မက္ဆိုးက နိဳးထခဲ့သလို.. အတိတ္ဆိုးက လြတ္ေျမာက္နိဳင္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားသြားမည္...

နွစ္သစ္အတြက္ က်မ ရင္ထဲက လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ခ်င္တာကေတာ့.....

"လူအခ်င္းခ်င္းလွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...."

အခ်စ္ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္ေရး

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဆရာက ေျပာတယ္။
မင္းရဲ႕ ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔အတြက္ မင္း စပါးခင္းထဲကို သြားပါ။
အႀကီးဆံုး စပါးႏွံ (စပါးေစ့ ဆိုရင္လည္း ရမွာပါ။ ျမင္သာေအာင္ စပါးႏွံလို႔ ေျပာတာ) ေရြးယူၿပီး ျပန္လာခဲ့လို႔ မွာလိုက္တယ္။
ဒါေပမယ့္ စည္းကမ္းက စပါးစိုက္ခင္းတန္းတစ္ခုကုိ တစ္ခါပဲ ျဖတ္ရမယ္။ ျပန္လွည့္ၿပီး ေကာက္ခြင့္ မရွိဘူးတဲ့။
ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းသားက လယ္ကြင္းထဲ သြားတယ္။ ပထမတန္းကုိ ျဖတ္တဲ့အခါ စပါးႏွံႀကီး တစ္ခုကုိ ျမင္တယ္။
ဒါေပမယ့္ သူ ထင္တာ ေနာက္တစ္တန္းမွာ ဒီထက္ႀကီးတာ ေတြ႕ႏိုင္ေသးတယ္ေပါ႔။
ေနာက္ေတာ့ စပါးခင္း တစ္၀က္ေလာက္မွာ သူ ေတြ႕သမွ် စပါးႏွံေတြက ပထမ သူေတြ႕ခဲ့တဲ့ စပါးႏွံေလာက္ မႀကီးဘူးဆိုတာ သူသိလာတဲ့အခါ သူ ေနာင္တ ရခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆံုးမွာ လက္ဗလာနဲ႔ ဆရာ့ဆီ ျပန္ခဲ့တယ္။
ဆရာ သူ႔ကုိ ေျပာတာက
အဲဒါ အခ်စ္ပဲ။ မင္းက ေနာက္ထပ္ ဒီထက္ ေကာင္းတာေတြ႕မလားဆိုၿပီး ရွာခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္းတဲ့တစ္ေယာက္ကုိ မင္း ဆံုး႐ႈံးခဲ့ၿပီဆိုတာ ေနာက္ေတာ့မွ မင္းသိလာမယ္ တဲ့။

လက္ထပ္ျခင္း (အိမ္ေထာင္ေရး) ဆုိတာေကာ ဘာလဲ။

ေက်ာင္းသားက ထပ္ေမးျပန္တယ္။ ဒါဆို လက္ထပ္ျခင္း (အိမ္ေထာင္ေရး) ဆိုတာေကာ ဘာလဲတဲ့။
ဒီေတာ့ ဆရာက ေျပာတယ္။
ဒီတစ္ခါ ေျပာင္းဖူးခင္းထဲ သြားပါ။
အႀကီးဆံုး ေျပာင္းဖူးယူၿပီး ျပန္လာပါလို႔ ဆိုသတဲ့။ စည္းကမ္းကေတာ့ ပထမ စည္းကမ္းအတိုင္းပဲေပါ႔။
ဒီတစ္ခါေတာ့ ေက်ာင္းသားက နပ္သြားၿပီဆိုေတာ့ ေစာေစာကလို မမွားဖုိ႔ ေသခ်ာ ဂ႐ုစိုက္ၿပီေပါ႔။
ေျပာင္းခင္းအလယ္ေလာက္မွာေတာ့ အလယ္အလတ္ ေျပာင္းဖူးတစ္ဖူးကို သူ ေက်နပ္စြာ ေကာက္ယူၿပီး ဆရာ့ဆီ ျပန္လာခဲ့တယ္။
ဆရာ ေျပာတာက
ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းေျပာင္းဖူး တစ္ဖူး ယူလာႏိုင္ၿပီ။ မင္း စိတ္ထဲမွာ မင္းေကာင္းတာ ရွာေတြ႕တယ္၊ မင္း အေကာင္းဆံုး ရခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ ရွိေနတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဟုတ္ခ်င္မွ ဟုတ္မယ္။
လက္ထပ္ျခင္း (အိမ္ေထာင္ေရး) ဆိုတာ အဲဒီလိုပါပဲ တဲ့။

P.S ကိုပီေက blog မွတိုက္ရုိက္ကူးယူေဖာ္ျပထားသည္..

Some of the songs that i can only listen currently

I am still collecting these songs in mp3 format and when i have them all, i will make a song track at the side bar. These songs dedicated for those who has been heart broken. For those who met with betrayer. For those who chose the wrong person in the past. So don't worry coz every one has encounter the feeling called heart broken. You are not alone. What you need to do is forgive, forget and keep moving on the right track. You know what, you still can continues to love someone even he/she is not yours now or you can find new one and others can't call you are betrayer or You will find your success awaiting you to get it. You have many more choices to do now. I am neither conforting nor giving excuses for being left behid or cheated by your loved one.
Well, anyway..... I am also still struggling those feeling though but i am sure i will handle it someday. Somehow... I think i've changed a little bit for the good. I admit that i still love him. I still dream about him but i was crying in the dream whenever he is in my dream. How wonderful the power of mind. huh...

I would like to appoligize for all the friends who has been reading my myanmar blog for not able to write with myanmar font. But i have good reasons.

1. My computer at home got formatted and can't see myanmar font in Internet explore even though i have instralled the font.All i can see are the square.

2. From these days onward, I want to study proper English for my future plan and want to practise some of the writing skill. So you are welcomed to correct me any grammer mistakes,spelling mistakes and so on.

3. Due to my current conditions, I have not enought strength to write down all those feeling in myanmar. If not one post will cost my one litre of tear.

I think you all would understand me and forgive me for not writing in myanmar. Don't be disappointed coz i will write with myanmar when i feel like writing. Ok?

All the best and Enjoy the music. Make sure you listen to the song and understand the meaning. You are welcome to give a suggestion or idea for more song with these kind of meaning and If you have with mp3 format Pls email to mabaydar@gmail.com.
"Too little too late" by JoJo with lyric



"What goes around comes around" by Justin Timberlake with lyric



"Stranger" by Hilary Duff with lyric



"So Yesterday" by Hilary Duff with lyric

အခ်စ္ေဟာင္း.... သို႕

ဒီ music video ေလးနဲ႔ ဒီသီခ်င္းေလးက က်မကို ေရွ့ဆက္ဖို႔အားေပးေနတယ္... လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ပတ္ေလာက္က သူ႔ကိုေျပာခ်င္ခဲ့တဲ့ (တခ်ိဳ႕စကားေတြလဲေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့) ေဗဒါဘေလာက္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကေရးခ်င္ခဲ့ေပမဲ့ ေရးဖို႔အားမရွိခဲ့တဲ့အတြက္ မေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့စကားလံုးေတြ အစား... ခု recovery ျပန္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္စကားလံုးေတြကို ခံစားေပးပါ.. ေနာင္တခ်ိန္ fully recover ျဖစ္သြားရင္.. လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ပတ္က ခံစားခ်က္ကို ရင္တြင္းျဖစ္ စကားလံုးစစ္စစ္ေတြနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္...

MV လုပ္ထားတဲ့ မိန္းကေလးရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ ခုက်မရဲ႕ခံစားခ်က္ တထပ္ထဲက်တဲ့အတြက္ သီခ်င္း အဓိပၼါယ္ကို ေသခ်ာနာလည္ျပီး.. MV ထဲကစာတန္းေလးေတြကိုလဲ ဂ႐ုတစိုက္ဖတ္သြားေစခ်င္တယ္....

ခ်စ္သူတျဖစ္လဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အခ်စ္ေဟာင္းေရ...../

ဒုတိယေနရာကို ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ငါ့အျဖစ္ကုိ ခုခ်ိန္ကစျပီးမသနားေတာ့ဘူး... သင္ခန္းစာပဲယူေတာ့မယ္... နင့္ခ်စ္သူအေပၚ သစၥာရွိနိဳင္ပါေစ.... ေနာက္ထပ္ မိန္းကေလးေတြကို ငါ့လိုမခံစားရပါေစနဲ႔ဟာ...

ိငါကေတာ့ နင့္ကို ခ်စ္ခဲ့တဲ့ စစ္မွန္ သစၥာရွိတဲ့ ငါ့အခ်စ္ အတြက္အျမဲ ေခါင္းေမာ္နိဳင္ပါတယ္... ငါ့အခ်စ္ေတြနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ေနာက္လူေတြ႕ရင္လဲ ငါ ဒီလိုပဲ ယံုၾကည္ခ်စ္အံုးမွာပဲ.... ငါ့ကို တံုးတယ္ပဲေျပာေျပာ အ႐ူးပဲဆိုဆို အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ႐ွိတယ္ဆိုတာကိုငါ ယံုၾကည္ထားတံုးပဲ... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူထဲကလူတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ငါ့မွာေတာင္ ဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးရွိေသးတာ... ငါ့လိုလူမ်ဳိးနဲ႔ု ငါမေတြ႕ေသးလို႕ပါ... ဒါေပမဲ့ ငါလိုက္ေတာ့ရွာေနမွာမဟုတ္ဘူး...

အခ်စ္စစ္ဆိုတာ back up မရွိဘူး.. နီးတာေဝးတာမရွိဘူး.... ေတြေဝမွဳမရွိဘူး... နင္အဲဒိလို အခ်စ္မ်ဳိးမခံစားဖူးမွန္း သိရေတာ့ ငါနင့္ကိုသနားတယ္.. နင့္ေနရာမွာ တစ္ျခားအရာေတြကိုအစားထိုးေပ်ာ္တတ္တဲ့ နင့္ရဲ႕ခ်စ္သူကို နင္မခံခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ေစ... ငါ့ကိုအစားထိုးျပီးပဲ ျဖစ္ေစ.. ငါနင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္အတြက္ ငါေက်နပ္တယ္.. အခ်စ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ငါခံစားျပီးမွေတာ့... အသဲကဲြတယ္ဆိုတာၾကီးကိုလဲ ငါခံစားရတာမဆန္းပါဘူး... ငါဟာ နင့္အတြက္ ဒုတိယေနရာကျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ငါ့ကိုဘယ္သူ႔မွနိဳင္မယ္မထင္ဘူး... အဲဒိအတြက္ငါက ဒုတိယေနရာက ပထမလူအျဖစ္ ငါ့ကိုယ္ငါခံယူတယ္... ရည္းစား၂ေယာက္ ၁ျပိဳင္ထဲထားျပီး ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔ နွစ္သိမ့္တဲ့စကားအတြက္ေက်းဇူးပဲ.. ဒါေပမဲ့ ငါ့အတြက္ေတာ့ မလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး.... သားရဲ႕ရည္းစား ၂ေယာက္လံုးကို ဘာမွမျဖစ္သလို ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ နင့္မိဘေတြလိုမိဘမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာလဲ ခုမွပဲၾကံဳဖူးေတာ့တယ္.. နားလည္မလားေတာ့မသိဘူး ေျပာျပခ်င္တယ္.. နားမလည္လဲ မွတ္ထားလိုက္.. "ကိုယ့္သားသမီးမွ သားမဟုတ္ဘူး... သူမ်ားလဲ ေသြးနဲ႔ေမြးထားတဲ့ သားသမီးပဲ.. ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ဆိုတဲ့စကားလံုးကိုနားမလည္ရင္ေတာင္ သံုးဖူးၾကားဖူးမွာပါ"... အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး... မသိေသးဘူးထင္လို႔ေျပာျပတာပါ.. ငါကေတာ့ အသဲကဲြရုံအျပင္ သင္ခန္းစာေတြအမ်ားၾကီးရသြားတဲ့အတြက္... ဒီ relationship ကတန္ပါတယ္.. ငါခံစားလိုက္ရေပမဲ့ "အခ်စ္စစ္"ကိုလဲမယံုဘူး..ငါလဲၾကံဳရာကိုအစားထိုးလိုက္မယ္ေတာ့မထင္နဲ႔.. ဒီသင္ခန္းစာအတြက္ "အခ်စ္ သစၥာနဲ႔ ယံုၾကည္နားလည္မွဳ ကတိ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ သတၱိ စြန္႔လြွတ္ျခင္း" စတာေတြကို ငါပိုတန္ဖိုးထားလာတယ္.. ငါ့မွာရွိေနတဲ့ အဲဒါေတြကိုလဲ တန္ဖိုးပိုျမွင့္ျပီး ထိမ္းသိမ္းသြားမယ္...

တခ်ိန္တေန႔ ဆံုေတြ႔ခဲ့ရင္ေတာင္ ငါနင့္ကို ေခါင္းေမာ္ျပီး ရင္ဆိုင္နိဳင္မယ္လို႔ ငါယံုတယ္... အဆိုး၁ခုထဲက အေကာင္းေတြအမ်ားၾကီး ငါရခဲ့တဲ့အတြက္ မေဗဒါတို႔ကေတာ့ ပန္းပန္လ်က္ပဲလို႔............


OVER YOU


Now that it's all said and done,
I can't believe you were the one
To build me up and tear me down,
Like an old abandoned house.
What you said when you left
Just left me cold and out of breath.
I fell too far, was in way too deep.
Guess I let you get the best of me.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.

You took a hammer to these walls,
Dragged the memories down the hall,
Packed your bags and walked away.
There was nothing I could say.
And when you slammed the front door shut,
A lot of others opened up,
So did my eyes so I could see
That you never were the best for me.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
Well I'm putting my heart back together,
'Cause I got over you.
Well I got over you.
I got over you.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.

1 litre of Tears (J-drama review)

လြမ္းရ ေဆြးရ ငိုရတဲ့႐ုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြကို ၾကိဳက္ၾကလားဟင္? ေဗဒါကေတာ့ လံုးဝမၾကည့္ခ်င္ဘူး.. ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တယ္ဆိုတာ အပန္းေျဖဖို႔... စိတ္ညစ္စရာေတြရွိရင္ေတာင္ ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေနတံုးေတာ့ ခဏေမ့ေနခ်င္လို႔... ဒီေတာ့ ငိုရတဲ့ကားေတြ အေဆြးကားေတြ အတတ္နဳိင္ဆံုးေရွာင္ၾကည့္တယ္...
႐ုပ္ရွင္သေဘာအရ တခါတေလငိုရတာကို ဆိုလိုတာဟုတ္ဖူးေနာ္.. ဇာတ္လမ္းကိုက အေဆြးဇာတ္ျဖစ္ေနတာမ်ဳိးေတြကိုေျပာတာ...

အဲဒါေၾကာင့္မို႔လဲ ဒီ" 1 LITER OF TEARS"ဇာတ္လမ္းကို သိတာၾကာပင္မဲ့ ေဗဒါမၾကည့္ခဲ့ပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေနရာ(forum)သြားသြား ဒီ႐ုပ္ရွင္ကိုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေကာင္းတယ္လို႔ ခ်ီးမြမ္းၾကတယ္.. rating ကလည္းေကာင္းတယ္... ဒါနဲ႔ပဲ တျခားကားေတြလဲ ၾကည့္စရာကုန္ေနတာနဲ႔ ဒီ "1 litre of Tears" ဆိုတဲ့ကားေလးကို ငိုရမွာသိေပမဲ့ ႐ုပ္႐ွင္ပဲေလဆိုျပီး စိတ္ျပင္ဆင္ျပီးၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္...

ဒီကားေလးက Spinocerebellar ataxia လို႔ေခၚတဲ့ ဦးေနွာက္နဲ႔ဆိုင္တဲ့ေရာဂါခံစားခဲ့ရတဲ့ ေရာဂါသည္တစ္ဦးရဲ႔ ျဖစ္ရပ္မွန္မွတ္တမ္းတစ္ခုကို အေျခခံဇာတ္လမ္းစဥ္ျပီး လြမ္းေဆြးစရာ က်န္းမာျခင္းဆိုတာ တန္ဖိုးထားစရာ သင္ခန္းစာရစရာအျဖစ္တင္ဆက္ထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ...

ဇာတ္လမ္းေလးအေၾကာင္းနဲနဲေတာ့ေျပာျပမယ္ေနာ္... SPOILER လို႔ေတာ့မထင္ပါနဲ႔.. ဒီဇာတ္လမ္းကို နာမည္ေရာ ေရာဂါသည္ဆိုတာေရာသိျပီးမွေတာ့ ေနာက္ဆံုးဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ရမွာပါ.. ဒါေပမဲ့ သူဘယ္ေလာက္ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိစိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္လဲ?သူဘယ္သူေတြကို အက်ဳိးျပဳခဲ့လ?ဲ သူ႔မိသားစုက သူမနဲ႔အတူ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ခဲ့ရလဲ? သူမရဲ႔အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးက ဘယ္ေလာက္ေၾကကဲြဖို႔ေကာင္းသလဲ? စသည္ျဖင့္ ေျပာျပရင္ေတာင္မမွီပဲ ၾကည့္မွ ရသပိုေျမာက္မွာမို႔ ေျပာပါရေစ...

အထက္တန္းဝင္ခြင့္စာေမးပဲြေျဖမဲ့ေန႔မွာ Aya တစ္ေယာက္ ဘတ္စ္ကားေပၚအိပ္ေပ်ာ္ျပီး မွတ္တိုင္ေက်ာ္သြားလို႔ ျပန္ေျပးအလာ စာေမးပဲြမေျဖဘူးဟုဆံုးျဖတ္ထားတဲ့ Azou Haruto ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႔စတင္ဆံုခဲ့တယ္.. Aya ေခ်ာ္လဲျပီး ဒူးပြန္းသြားလို႔ Azou ကစက္ဘီးနဲ႔လိုက္ပို႔ရင္း ၂ေယာက္လံုး စာေမးပဲြေျဖျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္..

Aya Ikeuchi အေၾကာင္းေျပာရရင္ေတာ့ သူမမွာ ေပ်ာ္တတ္ျပီး သမီးေတြကိုသဝင္တိုတတ္တဲ့ အေဖရယ္.. စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခိုင္တဲ့ အေမရယ္.. မုန္႔ဖိုးနဲနဲပဲရလို႔အျမဲ complaint ျပီး အေဖနဲ႔ရန္အျမဲျဖစ္တတ္တဲ့ညီမတစ္ေယာက္ရယ္.. လိမၼာျပီး Aya စကားနားေထာင္တတ္တဲ့ေမာင္တစ္ေယာက္ရယ္.. ေက်ာင္းမေနေသးတဲ့ ခ်စ္စရာ ညီမေသးေသးေလးတစ္ေယာက္ရယ္ရွိတယ္.. Aya က စာေတာ္ျပီး Basketball ကစားလဲေတာ္တယ္.. သူမက သူမsenoir Basketball player ၁ေယာက္ကို အရင္ထဲက crush ျဖစ္ေနခဲ့တယ္... senior senpie ကလဲ သူမကို သေဘာက်တယ္..

Asou Haruto ဆိုတာကေတာ့ ေဆး႐ုံအုပ္ၾကီးရဲ႔သား.. လူေတြကိုကူညီတတ္တဲ့ စိတ္ေကာင္းရွိ အရည္ခ်င္းရွိတဲ့ သူ႔အစ္ကို ေရနစ္ေသျပီးထဲက "လူဆိုတာ ဘယ္ေလာက္ၾကိဳးစားၾကဳိးစားေသရမွာပဲ" ဆိုျပီး မွဳန္ကုတ္ကုတ္နဲ႔ ေလာကၾကီးကိုစိတ္ကုန္ျပီး ရည္မွန္းခ်က္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေပါ့.. အားလံုးကသူ႔ကိုဆရာဝန္ျဖစ္ေစခ်င္ေပမဲ့ သူ႔ကိုသူဘာလုပ္ရမွန္းမသိျဖစ္ေနသူ.. ဒါေပမဲ့ သူလဲစာေတာ္တယ္.. အျမဲဘုေျပာတတ္ေပမဲ့ သနားၾကင္နာတတ္တယ္..

ဒီလိုနဲ႔ ၂ေယာက္လံုး အထက္တန္းတတ္ျဖစ္ေတာ့ တစ္တန္းထဲက်တယ္.. အထက္တန္းေက်ာင္းစတဲ့ ေန႔မွာပဲ Aya တစ္ေယာက္ အိမ္ကေျပးထြက္လိုက္တာ သူ body က control လုပ္လို႔မရပဲ ေခ်ာ္လဲဲဲျပီး ေမးေစ့ကဲြသြားေရာ.. ဒီလိုနဲ႔ေဆးရုံသြားရင္း က်န္းမာေရး အသိရွိျပီး သားသမီးေတြကို ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ အေမက သူ႔သမီး ေခ်ာ္လဲတာ လက္နဲ႔ မေထာက္ပဲ ေမးနဲ႔က်တာကို သံသယရွိလို႔ body check up ပါလုပ္ခိုင္းခဲ့တယ္.. အဲဒိေနာက္ တုန္လွုပ္စရာေကာင္းတဲ့ ေဆးစစ္ခ်က္ကို Aya အေမတစ္ေယာက္ပဲ က်ိတ္မွိတ္ခံစားခဲ့တယ္.. တျခားဆရာ၀န္ေတြကိုလဲ လိုက္တိုင္ပင္တယ္ internet မွာလဲ research ေတြရွာတယ္…
အဲဒိေရာဂါက ဦးေနွာက္နဲ႔ေတာ့ပတ္သတ္တယ္.. ဘာျဖစ္တာလဲေတာ့ေသခ်ာမသိဘူး… အဲဒိေရာဂါျဖစ္ရင္ ပထမ အနီးအေ၀းမခ်ိန္တတ္ေတာ့ဘူး.. ခႏၵာကိုယ္ထိမ္းခ်ဳပ္လွုပ္ရွားမွဳ တစ္စတစ္စေလွ်ာ့နည္းလာျပီး.. လမ္းမေလွ်ာက္နဳိင္ျဖစ္ျပီး wheelchair နဲ႔ေနရမယ္.. ေနာက္ဆံုး စကားမေျပာနိဳင္ အစားစားရင္ နင္မယ္..ေကာင္ေကာင္းမျမိဳနိဳင္ေတာ့ဘူး.. ေနာက္ဆံုး အိပ္ရာေပၚလဲမယ္… စတဲ့နာတာရွည္အသက္ဆံုးနိဳင္တဲ့ေရာဂါေပါ့…. ကိုယ္အဂၤါထိမ္းခ်ဳပ္မွဳမရေတာ့ေပမဲ့… အသိစိတ္ကေတာ့ အျပည့္ရွိေနပါတယ္.. ကုသဖို႔နည္းလဲခုထိမေတြ႔ေသးပါဘူး...

ေသခ်ာတဲ့အနာဂတ္မရွိေပမဲ့ သူမရဲ႕ COURAGE နဲ႕ POSITIVE ATTITUDE အရေက်ာင္းဆက္တက္ျမဲ.. သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔တူတူ ပညာသင္ခဲ့ပါတယ္... သူမအခ်စ္ဦး Yuji စြန္႔ခြာသြားျပီးေနာက္ သူမေပၚမွာေအးစက္စက္ ဆက္ဆံတတ္ေပမဲ့ အျမဲအားေပးဂ႐ုစိုက္တတ္တဲ့ Asou Haruto နဲ႔ေမတၱာမၽႇခဲ့ပါတယ္... ေနာက္ဆံုးသူမအသက္၂၅နွစ္မွာျငိမ္းခ်မ္းစြာ စြန္႔ခြာသြားေပမဲ့ အသက္ရွင္က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြကို အေကာင္းဘက္ေျပာင္းလဲေအာင္ လမ္းျပေပးခဲ့တယ္... Aya ဆံုးျပီး Asou တစ္ေယာက္ဆရာဝန္ျဖစ္ခဲ့ပံု.. Aya ကိုလဲမေမ့ခဲ့ပံု.. Aya ညီမေလးလဲ အရင္ကစာမၾကိဳးစားေပမဲ့ ေနာက္ဆံုး ၾကိဳးစားျပီး Nurse ျဖစ္ခဲ့ပံုကို Special Episode မွာျပသခဲ့ပါတယ္...

ဒီလိုေရာဂါဆိုးၾကီးကို Aya နဲ႔အတူ သူမ မိသားစုဘယ္လိုရင္ဆိုင္ခဲ့ၾကပံု.. ေရာဂါဆိုးလာတာနဲ႔အမၽႇ တျဖည္းျဖည္းဘာေတြ စြန္႔လြွတ္ခဲ့ရပံု.. ေရာဂါသည္မွန္းသိေတာ့ အခ်စ္တုကစြန္႔ခြာသြားျပီး အခ်စ္စစ္နဲ႔ ဘယ္လိုသံေယာဇဥ္ျဖစ္ခဲ့ပံု ... အေကာင္းကေန handicapped ဘဝမွာလူေတြရဲ႕အၾကည့္ကို ရင္ဆိုင္ရပံု.. ဘဝကိုအ႐ွဳံးမေပးပဲ တတ္နိဳင္သေလာက္လူေတြကို ဒုကၡိတဘဝနဲ႔တင ္အလင္းျပကူညီခဲ့ပံု.. စတဲ့ အလြမ္း အေဆြး သင္ခန္းစာယူစရာ ေတြကို.. အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးေရာျပီး မပ်င္းရေအာင္ မင္းသမီးေခ်ာ Erika Sawajiri နဲ႔ မင္းသားေခ်ာ Ryo Nishikido တို႔ကပိုင္ပိုင္နိဳင္နိဳင္ရသေျမာက္ေအာင္ သ႐ုပ္ေဆာင္သြားၾကပါတယ္..

အထူးသျဖင့္ေတာ့ အဓိကသ႐ုပ္ေဆာင္ Erika ပါ.. 2005 မွာထုတ္လုပ္ခဲ့ခ်ိန္မွာ Erika ရဲ႕အသက္ ၁၉နွစ္ပဲရွိပါအံုးမယ္.. မင္းသား Ryo ကေတာ့ ၂၁နွစ္ေပါ့.. ဒါေပမဲ့ Episode ၁ခုမွာ ပရိတ္သတ္ကို တကယ္ " 1 litre of Tears" က်ေလာက္ေအာင္ ပိုင္ပိုင္နိဳင္နဳိင္ သရုပ္ေဆာင္ျပသြားပါတယ္..ပုတ္ခပ္တယ္လို႔ေတာ့မထင္ေစခ်င္ပါ.. ျမင္တာေလးေျပာခ်င္တာပါ.. ျမန္မာျပည္က နာမည္ရ သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြရဲ႕အသက္အရဆို အေဖ အေမခန္း ေတာင္ရုိက္ခိုင္းလို႔ရပါတယ္.. (ထားလိုက္ပါေတာ့ သူတို႔အေၾကာင္းေနာက္မွပဲေျပာမယ္..)

ခုေတာ့ ေအာက္မွာျပထားတဲ့ Fun make MV ေလးေတြကို ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္.. သီခ်င္း ၃ပုဒ္လံုးက အဲဒိထဲက ဇာတ္ဝင္သီခ်င္းေတြပါ.. ဒီဇာတ္လမ္း ၁၁ ပိုင္းလံုးၾကည့္ဖို႔အခ်ိန္မရသူမ်ားအတြက္ ဒီ MV ေလးေတြၾကည့္ရင္ အခ်ိန္တိုအတြင္း တစ္ကားလံုး အနွစ္ေလးေတြ အျမည္းခံစားလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္...


ဒီသီခ်င္းကေတာ့ opening song ပါ.. ဇာတ္လမ္းထဲမွာလဲသံုးပါတယ္.. K ရဲ႕ Only Human လို႔အမည္ရပါတယ္.. သီခ်င္းအဆံုးမွာ Aya, Disable ေက်ာင္းကိုေျပာင္းသြားတဲ့ေန႔မွာ သူမ Classmate ေတြ ေက်ာင္းကပဲြမွာ သူမေခါင္းေဆာင္ဆိုခဲ့တဲ့ သီခ်င္းနဲ႔နွုတ္ဆက္ၾကတဲ့ အခန္းပါ.. အဲဒိေနာက္ကေတာ့Haruto နဲ႔ Aya Memory sence ေလးေတြပါ...



ဒီ Video ေလးကေတာ့ က်မဘယ္ေတာ့လာမလဲ လာမလဲနဲ႔ ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ အခန္းေလးပါ.. Haruto ရဲ႕ ခ်စ္ေရးဆိုတဲ့ အခန္းပါ.. သူ ရည္းစားစကားေျပာခ်ိန္မွာ Aya တစ္ေယာက္ စကားေတာင္ေကာင္းေကာင္း မေျပာနိဳင္ေတာ့ပါဘူး.... Aya နဲ႔ တတဲြတဲြလုပ္ေနထဲက Haruto အေဖ ေဆး႐ုံအုပ္က Haruto ကို ဒီေကာင္မေလးကို မင္းခ်စ္မယ္ဆိုရင္ Mentally prepare လုပ္ထားဖို႔.. သူ႔အေနနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ေစခ်င္ေၾကာင္း ၾကိဳသတိေပးခဲ့တဲ့ၾကားက ခ်စ္မိသြားတာပါ.. Aya နဲ႔ ခ်စ္ျပီး သူဆရာဝန္ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတဲ့သားကို သူ႔အေဖလဲ အဆိုးထဲက အေကာင္းအေနနဲ႔ေနာက္ပိုင္း ဘာမွ မေျပာေတာ့ပါဘူး... သူခ်စ္ေရးဆိုတဲ့ ဇာတ္ကြက္ေလးက တကယ့္ကို Bitter Sweet ပါပဲ.. စိတ္ထဲမွာ maricle happen ျပီး ခ်စ္သူ ၂ေယာက္ကို ေပါင္းေစခ်င္လိုက္တာ.. Haruto လိုခ်စ္သူမ်ိဳးလဲ လိုခ်င္လိုက္တာ.. (ဟီး.. ေၾကာ္ျငာဝင္တာ).. video clip ေလးက 5 mins ပဲ ၾကည့္သြားပါ.. ခံစားသြားပါ...


က်မရဲ႕ ႐ုပ္႐ွင္႐ူးသြပ္မွဳကို အဆံုးထိ လာေရာက္မၽႇေဝခံစားေပးတဲ့ စာဖတ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္လို႔....

မွတ္ကေရာ မေဗဒါ

ျမန္မာဇာတ္လမ္းေတြခိုးခ်တာနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး က်မၾကံဳဖူးတဲ့အျဖစ္ပ်က္ေလးကို ရယ္စရာအေနနဲ႔ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္...

အဲဒိတုန္းက ျမဝတီမွာ "ေဆာင္းဦးရြက္ေႂကြခ်စ္သက္ေသ"ျပျပီးေတာ့.. ေဒြး ခန္႔စည္သူ ထက္ထက္မိုးဦး ျမတ္ေကသီေအာင္ တို႔ျပန္႐ုိက္တဲ့အခ်ိန္ေပါ့.. သိၾကတဲ့အတိုင္းပဲ မေဗဒါတို႔ကလဲ မမွီပဲခိုးခ်တဲ့ကားဆိုရင္ အျပင္းအထန္ကို ဆန္႔က်င္တတ္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္လဲသြားမၾကည့္ဘူး.. မေဗဒါနဲ႔သိတဲ့သူေတြဆိုလဲ စပ္စုခ်င္တဲ့စိတ္ေလးနဲ႔ေတာင္သြားမၾကည့္ဖို႔တိုက္တြန္းတယ္..

တေန႔ က်မနဲ႔ က်မေမာင္တဝမ္းခဲြ လွည္းတန္းသြားစရာရွိလို႔သြားရင္း... စံျပရုပ္ရွင္႐ုံေရာက္ေတာ့ အဲဒိကားတင္ထားတာကိုေတြ႔ေတာ့.. copy နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး sensative ျဖစ္တတ္တဲ့က်မက ဓာတ္ျပားေဟာင္းထပ္ဖြင့္ျပီး အျပတ္ကိုရွဳတ္ခ်ေတာ့တာပါပဲ...

"ဟဲ့.. အဲဒိကားက ဟိုကားကိုခိုးခ်ထားတာမွတ္လား.. သူတို႔မို႔အရွက္မရွိဘူး.. မင္းသမီး မင္းသားက သူ႔ဟာနဲ႔သူဆို ၾကိဳက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ကိုရီးယား ဂၽြန္ေစာ အြန္ေစာ က အေဖ အေမ ေခၚလို႔ရတယ္.. ထယ္ေဆာက္သရုပ္ေဆာင္တာမ်ား သူမ်က္ရည္ဝိုင္းေနတာၾကည္႔တာနဲ႔ ဒီမွာတရွြဲရွြဲျဖစ္ေနျပီ.. ခန္႔စည္သူက.............................. ျမတ္ေကသီေအာင္ကေရာ......................"


bus car ကလဲသိတဲ့အတိုင္း ငပိသိတ္ ငခ်ဥ္သိတ္ လူတင္ဖို႔ေစာင့္ေနတာေတာ္ေတာ္နဲ႔မထြက္ဘူး...

က်မကလဲထံုးစံအတိုင္းေပါ့.. အဆက္မျပတ္ကိုေျပာတာ....
".....ျမဝတီမွာလဲျပျပီးသားၾကီး အားလံုးၾကည့္ဖူးေနတာ.. ဘယ္သူကထပ္ၾကည့္မွာလဲ...ၾကည့္တဲ့သူေတာင္ရွိမွာမဟုတ္ဘူး....ၾကည့္ခ်င္တဲ့သူရွိရင္ ငါအိမ္ေခၚျပီး ORIGINAL ကားကိုျပလိုက္မယ္"

အဲဒီအခ်ိန္မွာ bus ေပၚကို ငါးဗန္းေတြ ေစ်းဗန္းေတြနဲ႔ ေစ်းသယ္ အေဒၚၾကီး ၃ေယာက္တက္လာပါတယ္.. သူတို႔ေနရာတက်ျဖစ္ျပီဆိုတာနဲ႔ ခပ္ဝဝေစ်းသည္အေဒၚၾကီးက က်န္တဲ့အေဖာ္၂ေယာက္ကိုအားရပါးရ ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ မေဗဒါတစ္ေယာက္ ဘာဆက္ေျပာရမွန္းမသိေအာင္ကို ကလိကလိနဲ႔အူယားခဲ့ရပါတယ္..

သူဝမ္းသာအားရေျပာေနတာကေတာ့..........

"ဟယ္.. ညည္းတို႔အဲကားၾကည့္ျပီးျပီလား? အရမ္းေကာင္းတာပဲေတာ္.. သနားစရာေကာင္းလိုက္တာမေျပာနဲ႔.. ထက္ထက္မိုးဦးက ကေလးခ်င္းမွားျပီး ေဒြးတို႔အိမ္ေရာက္သြားတာ.....Blur blur blur.. ခန္႔စည္သူေလးကေတာ္.... blur blur... သူတို႔ေမာင္နွမ မဟုတ္တာသိျပီး ခ်စ္ၾကတာ.. က်ဳပ္မွာ ငိုလိုက္ရတာေတာ္........blur blur blur blur......."

ေျပာေနတဲ့အေဒၚၾကီးကလဲ က်မနိဳင္ငံျခားဇာတ္လမ္းေတြၾကည့္ျပီးျပန္ေျပာျပရင္ ျဖစ္တဲ့ မ်က္လံုးမ်ိဳးနဲ႔ေတာက္ပေနတာပဲ.. က်န္တဲ့၂ေယာက္ကလဲ အရမ္းကိုပဲ ထမင္းမစားရေနပါေစ ခုပဲဆင္းၾကည့္ခ်င္ေနတဲ့ပံုမ်ိဳး.. အားက်တဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔...

အဲဒိအခ်ိန္ က်မေမာင္ေလးစပ္ျဖီးျဖီးေျပာလိုက္ပံုက "သူတို႔ကိုနင့္အိမ္ေခၚသြားပါလား" တဲ့..

ကဲ.... မွတ္ကေရာ.. မေဗဒါေရ.. က်မဘာမွျပန္မေျပာနိဳင္ပဲ.. ကိုရီးယားကားထဲမွာ စိတ္ပုတ္မ ေခ်ာက္ခ်ခံလိုက္လို႔ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္ေနတဲ့မင္းသမီးလို ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္.. (ဟီး.. အမွန္ေတာ့ ကိုရီးယားသရုပ္ေဆာင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလုပ္တာ ကားတိုင္းလိုလိုမွာ ေတြ႔ရတယ္.. ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မင္းသမီးနဲ႔ ေလၽွာ့ေလၽွာ့ေပါ့ေပါ့ နွဳိင္းလိုက္တာ... ခ်ိတ္ခ်ဳိးနဲ႔.... ဟတ္.. ဟတ္..)
Type the rest of your post here.

႐ွက္တတ္ရင္လဲေသဖို႔ေကာင္းတဲ့ ခိုးခ်ထားေသာ ျမန္မာဇာတ္လမ္းမ်ား (၁)

မေျပာခ်င္လို႔ ျငိမ္ေနတာၾကာပါျပီ... ျမင္မိတိုင္း ၾကည္႔မိတိုင္း သိမိလိုက္တိုင္းလဲ ေဒါသစိတ္ ရွက္စိတ္ အားမလိုအားမရစိတ္ သနားစိတ္ မခံခ်င္စိတ္ ေဝဖန္ခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာေအာင္လဲ သူတို႔လုပ္နိဳင္တယ္.. သူတို႔ဆိုတာ ဘယ္သူရွိမလဲ ျမန္မာျပည္က ႐ုပ္႐ွင္ေလာက ကလူေတြေပါ့..
ဒီေလာက္ရသစံုေပးနဳိင္လို႔ သူတို႔ရဲ႕ဖန္တီးမွဳေတြ သိပ္ေကာင္းလို႔ေနမွာလို႔ မထင္လိုက္နဲ႔ေနာ္.. တကယ္တန္းေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ တီထြင္ဆန္းသစ္မွဳမရွိတဲ့ အနဳပညာနဲ႔ နိဳင္ငံတကာရဲ႕ ႐ုပ္ရွင္ကားေကာင္းေတြကို မမွီပဲခိုးခ်ျပီး ပရိတ္သတ္ေတြကို ေစာ္ကားေနတာ အဆိုေတာ္ၾကက္ဖ ဆိုတဲ့သီခ်င္းလို "႐ွက္တတ္ရင္လဲေသဖို႔ေတာင္ေကာင္းပါတယ္"

စာေရးဖို႔ပ်င္းေနတဲ့က်မကို ေဝဖန္ေရးေတြ ေရးခ်င္စိတ္ေပၚလာေအာင္ တြန္းအားေပးလိုက္ပံုကေတာ့ ဒီလိုေပါ့...

ရုပ္႐ွင္ဆိုရင္ ဘယ္နိဳင္ငံက ကားပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းရင္ က်မၾကဳိက္တယ္.. ဒီေတာ့ ကိုရီးယား ဂ်ပန္ တ႐ုတ္ အနၵိယ အဂၤလိပ္ စသည္ျဖင့္ လက္လွမ္းမီွသလိုက်မၾကည့္တယ္.. ေကာင္းတာေလးေတြဆိုရင္လဲ ေဝမၽႇခ်င္တယ္.. အရင္ကေတာ့ ျမန္မာကားေတြလဲၾကည့္တယ္.. တခါတေလ panesula plaza ကေနကို $3 ေပးျပီးၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္.. ဒါေပမဲ့ က်မရဲ႕ $3 နဲ႔ cityhall အသြားအျပန္လမ္းစရိတ္သာကုန္တယ္.. ေနာက္ဆံုး ရလိုက္တဲ့ ရသကေတာ့ ေဒါသ နဲ႔ ေနာင္တပါပဲ..

ဒီလိုနဲ႔ျမန္မာကားေတြနဲ႔က်မ အဆက္ပ်က္ေနခဲ့တယ္.. burmeseclassic မွာ free ၾကည့္လို႔ရတာေတာင္ ေပးရမဲ့အခ်ိန္ရယ္ ၾကည္႔ျပီးရမဲ့ အကုသိုလ္ရယ္နဲ႔ မတန္လို႔ မၾကည္႔ျဖစ္တာၾကာပါျပီ..

ဒါေပမဲ့ တစ္ရက္ အလုပ္မွာ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေဘးမွာ burmeseclassic ကေန ႐ုပ္႐ွင္ဖြင့္ၾကည္႔ေတာ့ ၾကဳံလို႔တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္ျဖစ္တယ္..

ၾကည့္ေနတဲ့ကားက "မာယာေသာ့ခ်က္"တဲ့.. သူထူးစံ နဲ႔ မယ္လိုဒီ(တံုးတယ္ပဲေျပာေျပာ တစ္ခါမွမၾကားဘူးေသာ မင္းသမီးသစ္) .. ကားစလာထဲက လူၾကမ္းသ႐ုပ္ေဆာင္ေတြေရာ ေနဆန္းေရာ သူထူးစံေရာ naturalမဟုတ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ေနမွန္းသိသာတဲ့ အမူအရာ ေတြနဲ႔ဘာေတြေျပာေနၾကမွန္းေတာ့မသိ.. ေနာက္ေတာ့ စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ မယ္လိုဒီ က သီခ်င္းေတြအၾကာၾကီးဆိုေနတာကို သူထူးစံကထိုင္ၾကည့္တာေတြ႔တယ္.. အဲ... ခဏလဲေနေရာ ဘယ္သူေတြနဲ႔မွန္းမသိ ျပစ္ၾကခက္ၾကေရာ.. ေနာက္ေတာ့ သူထူးစံ ေအာက္စိုက္ျပစ္လိုက္တဲ့ က်ည္က ဘယ္လိုကဘယ္လို မယ္လိုဒီ မ်က္လံုးကို ရွက္ထိသြားလဲေတာ့ က်မလဲမသိေတာ့.. မယ္လိုဒီမ်က္စိကန္းေရာ.................. ကဲ...... ဒီဇာတ္လမ္းက ႐ုပ္႐ွင္အစပိုင္း 5 mins ေလာက္ပဲ႐ွိပါေသးတယ္.. ဒါေပမဲ့ က်မသိလိုက္ပါျပီ.. အထင္လဲေသးတယ္.. ႐ွက္လဲ႐ွက္တယ္.. စာဖတ္ပရိတ္သတ္ထဲမွာလဲ မူရင္း႐ုပ္႐ွင္ကိုၾကည့္ဖူးတယ္ဆို ဒီေလာက္ဇာတ္လမ္းသိရင္ original ဘယ္ကားလဲ ခန္႔မွန္းလို႔ရမွာပါ...

ေဟာင္ေကာင္ ကေန hollywood မင္းသားျဖစ္သြားတဲ့ မင္းသားၾကီး "Chow Yun-Fat" (starred in Curse of golden flower, The bullet Proof monk, etc.) ရဲ႕ "The Killer" ဆိုတဲ့ကားကို တိုက္႐ုိက္ခိုးခ်ထားတာပါ... စိတ္ပ်က္လြန္းလို႔ ထေအာ္မိတယ္.. "ဖားတုလို႔ ခ႐ုခုန္ အိုင္ပ်က္႐ုံသာ႐ွိေတာ့မေပါ့" ... ဟင္း.. ဒီလိုေျပာရေအာင္လဲ သူတို႔တုလို႔မရဘူးဆိုတာလဲသိျပီးသားျဖစ္မွာပါ... လံုးဝ အသစ္အဆန္းကို ထြင္နဳိင္တဲ့ idea မရွိေတာ့ လြယ္လြယ္ပဲ အာဒၷိနဒါနာကံကို က်ဴးလြန္ၾကတယ္ထင္ပါ့....

သူတို႔အျပစ္ၾကီးပဲေတာ့ လံုးလံုးမေျပာလိုပါဘူး... ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္အစည္းအ႐ုံးအဖဲြ႔ခ်ဳပ္က တစ္လမွာ ျမန္မာကား ဘယ္နွစ္ေခြ မ႐ုိက္မေနရ ႐ုိက္ရမယ္.. ဒါ့အျပင္ censor ခြင့္ျပဳခ်က္မွာက် ဟိုဇာတ္လမ္းမရ ဒီလို မေျပာရ ဟိုလိုမလုပ္ရ .. ျမန္မာျပည္မွာဆင္းရဲသားမ႐ွိလို႔ အရမ္းမဲြေတေနတဲ့ ဆင္းရဲသားကားမ႐ုိက္ရဆိုပဲ(ၾကားတာပဲ ဟုတ္မဟုတ္ အာမ မခံ).. ဒါေပမဲ့ ခိုးကူးေခြက်ေတာ့ ထိထိေရာက္ေရာက္အေရးမယူေပး... COPY RIGHT RULE ဆိုတာကမရွိ.. သူတို႔လဲ ဘယ္ၾကိဳးစားခ်င္မလဲ.. ဒါကသူတို႔ဖက္က စဥ္းစားၾကည့္ေပးတာ...

အဲ.... ခိုးကူးဆိုလို႔ က်မကိုယ္တိုင္လဲ ၾကဳံရင္ေတာ့ ခိုးကူးပဲဝယ္တာပဲ.... ဒါကလဲ customer right ပဲ.. ေစ်းေပါတာပဲဝယ္မွာ.. သူတို႔ ၾကိဳးစားမွဳကလဲ ဒီေလာက္ပဲတန္တာ.. ခိုးကူးေခြေၾကာင့္သာဆိုရင္ နိဳင္ငံျခား႐ုပ္႐ွင္ေတြလဲ အသစ္ထြက္ျပီဆိုတာနဲ႔ internet မွာ download လုပ္လို႔ရျပီ.. streaming website ေတြမွာ free ၾကည့္လို႔ရတယ္.. ဒါဆို သူတို႔ဘာလို႔ ျမတ္ေနေသးတာလဲ? ဒီေနရာမွာ QUALITY စကားေျပာျပီ.. အနဳပညာကိုေျပာင္ေျမာက္ေအာင္တင္ဆပ္နိဳင္ရင္ ပရိတ္သတ္ကလဲ တန္ရာတန္ေက်းေပးၾကည့္မယ္လို႔ က်မယံုၾကည္တယ္

ခုလိုေရးရတာ ကိုယ့္နဳိင္ငံကိုအထင္ေသးျပီး သူမ်ားနိဳင္ငံကိုအထင္ၾကီးေနတာလဲမဟုတ္ပါဘူး... ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆနၵပါ.. လူ လူခ်င္းတူတူ သူတို႔ေတြးနိဳင္လုပ္နိဳင္ရင္ ကိုယ္လဲလုပ္နိဳင္ရမယ္... copy ကူးမယ္ဆိုလဲ သူတို႔ထက္မေကာင္းေတာင္ သူတို႔ေလာက္ေတာ့မွီေအာင္လုပ္ေပါ့.. ကိုယ္ကေနာက္မွလုပ္တဲ့သူပဲ ဒိထက္ေကာင္းေအာင္လုပ္ဖို႔အခြင့္ေရးရွိတယ္.. ထြက္ျပီးသားမူရင္းက ျပန္ျပင္ဖို႔ အခြင့္ေရးမရွိေတာ့ဘူး... ကူးခ်ရင္လဲ ကူးခ်တဲ့အေလၽႇာက္မာန္ေလးေတာ့ရွိၾကစမ္းပါ...

ငါတို႔နိဳင္ငံကေတာ့ သူတို႔ကိုဘယ္ယွဥ္လို႔ရပါ့မလဲဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြကမခိုင္လံုဘူး... ခုဆို ASIA က သရဲကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို HOLLYWOOD ကျပန္ကူးခ်ျပီးေတာင္႐ုိက္ေနရျပီ...
The ring(japan), One miss called(japan), the eye(HK),Shutter(Thailand)... ကားေတြကို US ကေတာင္ remake ျပန္လုပ္ေနရျပီ.. Thailand ဆိုတာလဲ ျမန္မာျပည္နဲ႔ မတိမ္းမယိမ္းနိဳင္ငံပါ.. သူတို႔ေတြလုပ္နိဳင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ျမန္မာက Chow Yun-Fat ရဲ႕ ေ႐ွးပေဝသဏီက ကားကိုကူးခ်တာမမွီဘူးဆိုေတာ့... တကယ္ပါ... ျမန္မာ့အနဳပညာကို ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္တဲ့သူ... ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး.. ႐ွက္တတ္ရင္ လဲေသဖို႔ေကာင္းတယ္လို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါေတာ့တယ္....

တိုက္႐ုိက္ခိုးခ်ထားေသာ ျမန္မာ ဗီြဒီယိုမ်ားကို ထပ္၍ ႐ွာေဖြေတြ႔႐ွိထားပါသည္.. ေနာက္ပိုစ့္မ်ားတြင္တစ္ခုခ်င္းေဝဖန္သြားပါမည္.. စာဖတ္သူမ်ား ၾကဳံၾကိဳက္၍ေတြ႔႐ွိေသာ ဇာတ္လမ္းမ်ားနာမည္နဲ႔ မူရင္းဇာတ္လမ္းနာမည္/နိဳင္ငံ ကိုလဲ comment မွာေဝငွသြားနိဳင္ပါတယ္.. က်မကျမန္မာကားသိတ္မၾကည့္ျဖစ္လို႔ပါ..
ေလာေလာဆယ္က်မသိသေလာက္ျမန္မာကားေခါင္းစဥ္ေလးေတြေအာက္မွာေဖာ္ျပလိုက္ပါ့မယ္.. original ဘယ္ကားေတြျဖစ္မလဲဆိုတာ ၾကည့္ျပီးတဲ့သူေတြသိရင္ comment ေလးမွာေျဖခဲ့ေနာ္.. ေနာက္ပိုစ့္ေတြက်ရင္အေျဖေျပာျပမယ္..

တေစၧတစ္ေကာင္၏အျငဳိး.. ေဝလုေက်ာ္ + သဇင္
အခ်စ္မွာအျပစ္မရွိပါ........ လြင္မိုး + ထြန္းအိျနၵာဗို
ဝိဥာဏ္လိပ္ျပာ ....... လူမင္း + အိႁနၵာေက်ာ္ဇင္
ဆယ္လူလာ …............ လူမင္း + မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္
ေနၾကတ္ခ်ိန္............... ေနတိုး + စိုးျပည့္သဇင္

(မွတ္ခ်က္.. ဤပိုစ့္ကို မည္သူ႔ကိုမွထိခိုက္ေစလို၍ေရးျခင္းမဟုတ္.. က်မ၏ထင္ျမင္ခ်က္ကို ဥာဏ္မွီသေလာက္ဖြင့္ဟထားေသာေၾကာင့္ လြတ္လပ္စြာသေဘာထားကဲြလဲြနိဳင္သည္)

သူငယ္ခ်င္းသို႔… ေက်းဇူးတင္လႊာ..

ဒီနွစ္ေမြးေန႔မွာ က်မတခါမွ မရဘူးတဲ့ ထူးျခားတဲ့ လက္ေဆာင္တခုကို မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆီက မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ရခဲ့တယ္..
တကယ္ေတာ့ ဒီနွစ္ေမြးေန႔ မွာ က်မ ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရတယ္.. ယံုၾကည္မွဳေတြ အရည္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္… ခြန္အားေတြ အေငြ႕ျပန္ခဲ့တယ္… အိမ္မက္ေတြ ပ်က္စီးခဲ့ရတယ္.. တသက္လံုး ယံုၾကည္အားကိုးခ်င္ခဲ့တဲ့ သူတေယာက္လက္ေအာက္မွာ က်မရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဖ်က္စီးခံခဲ့ရတယ္…
အသဲကဲြလို႔ မ်က္ရည္တရႊဲရႊဲျဖစ္ေန ရမယ့္အရြယ္လဲ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ျပီးသြားရင္ ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာကိုလဲ နားလည္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ခံစားရတာေတာ့ ရင္နဲ႔အမွ်ပါ..
ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အတတ္နဳိင္ဆံုးေပ်ာ္ေအာင္ေနတယ္.. က်မကို ဂရုစိုက္တဲ့… က်မကို ခ်စ္တဲ့ မိသားစုကို က်မကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ရွာလာတဲ့အပူမေပးခ်င္ဘူး..
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်မ ဘေလာ့ေရးရင္း မထင္မွတ္ပဲ ခင္စရာေကာင္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရလာတယ္..
သူက က်မ ဘေလာ့ေရးခ်င္စိတ္မရွိတာကို ျပန္ေရးခ်င္ေအာင္တိုက္တြန္းေပးခဲ့တယ္..
သူက က်မ စကားေျပာေဖာ္လိုေနတဲ့ အခ်ိန္ အေဖာ္လုပ္ေပးခဲ့တယ္..
သူက new year ညမွာ က်မကို အားေပးခဲ့တယ္…
သူက က်မ အထီးက်န္ေနခ်ိန္မွာ က်မ တေယာက္ထဲ မဟုတ္ဘူးဆိုတာကို အလင္းျပခဲ့တယ္..
ခုလဲ သူက က်မ အတြက္ အရမ္းကို အမွတ္တရျဖစ္ေစမဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ေပးျပန္ျပီ…
သူက က်မ နဲ႔ ရြယ္တူ ...
သူက က်မ နဲ႔ ျပိဳင္ဘက္အထက္ေက်ာင္းက….
သူက ေတာ့ အားလံုးသိတဲ့ ဘေလာ့ဂါ Blackdream ေပါ့…
သူေပးတဲ့ လက္ေဆာင္ ေလးကို သူ႔ရဲ႕ ခြင့္ျပဳေတာင္းဆိုမွဳအရ က်မရဲ႕ဘေလာ့မွာ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္….
ဒီပိုစ့္ေလးဟာ က်မ ဘ၀အတြက္ ဘာအခက္ခဲေတြရွိရွိ ေရွ႕ဆက္ဖို႔အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ…
တကယ္ကို တန္ဖိုးၾကီးျပီး အမွတ္တရ နဲ႔ တဘ၀လံုးအတြက္ ဖူလံုေစတဲ့ လက္ေဆာင္ေကာင္းေလးပါ….
သူငယ္ခ်င္းေရ … နင္နဲ႔ခင္ရတာ ငါ၀မ္းသာတယ္ဟာ..

--------------------------------။-----------------------------------

သို႕….

သူငယ္ခ်င္း

မေန႕က ငါတို႕ စုိက္ပ်ိဳးခ့ဲတဲ့ အိပ္မက္တစ္ခုဟာ ဒီေန႕မွာ ငါတို႕ ဘ၀ေတြ အျဖစ္ရွင္သန္လာခဲ့ၿပီ…။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာတယ္ အိပ္မက္ဆိုတာ အိပ္ယာကႏုိးရင္ ပ်က္ဆီးသြား ၾကတယ္တဲ့…။ မဟုတ္ဘူး….။ အဲဒီ့စကားကို ငါျငင္းတယ္…။ တကယ္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္တစ္ခုရဲ႕ ေရေသာက္ျမစ္ပဲ…။ အိပ္မက္ဆိုတာ ခံစားခ်က္တစ္ခုရဲ႕ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ…။ အိပ္မက္ဆိုးေတြ အ ေၾကာင္းေတာ့မေျပာပါနဲ႕ ငါတို႕ ညေတြ ခါးကုန္လိမ့္မယ္…။ အမွန္ေတာ့ အိပ္မက္ေတြဆိုးတာဟာ ငါတို႕ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ ကိုယ္တိုင္က ဆိုးေနၾကလို႕ပါ…။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မွာ အခက္အခဲဆံုး အခ်ိန္ကိုျပပါဆိုရင္…။ ငါကေတာ့ ျဖစ္သင့္တာ နဲ႕ ျဖစ္ျခင္တာ စစ္ခင္းတဲ့ အခ်ိန္ကိုပဲ ျပရလိမ့္မယ္…။ ဦးေႏွာက္နဲ႕ ႏွလံုးသား စစ္တုရင္ ကစားရင္ ဘယ္သူႏုိင္မယ္ ထင္လဲ? ငါကေတာ့ ဦးေႏွာက္ဘက္က ငါ့ဘ၀ကို ထပ္တယ္..။ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့ ဘ၀ရဲ႕ အစီအစဥ္ မက်နမွဳေတြနဲ႕ အဆင္မေျပမွဳေတြဟာ တကယ္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္သူ ေတြ အတြက္ အေကာင္းဆံုး ဟာသေတြပါပဲ…။ တကယ္တမ္းက လူေတြရူးေနၾကတာပါ…။ ႏွလံုးသားဆိုတာ အစကတည္းက စဥ္းစားဖို႕မွ မဟုတ္ဘဲ…။ ခံစားတတ္ရင္ လံုေလာက္ၿပီ…။ သူ႕တာ၀န္ေက်ၿပီ....။

မေသခ်ာမွဳေတြ ေျခခ်င္းလိမ္ေနၾကတဲ့ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ တစ္ခုခုကို ေသခ်ာဖို႕ၾကိဳးစား မိတဲ့ ငါတို႕ကိုယ္တိုင္ကသာ အဓိက တရားခံေတြပါ…။ မပူပါနဲ႕…။ ကံၾကမၼာ တရားသူၾကီးက ဘ၀ခုံရုံးမွာ ငါတို႕ အတြက္ အေကာင္းဆံုး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကို သတ္မွတ္ေပးပါလိမ့္မယ္…။ ငါတို႕ဘက္က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ေနဖို႕ပဲ လိုအပ္တာပါ…။ ေကာင္းတာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္…။ ဆိုးတာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ငါတို႕ လက္ေတာ့ခံၾကရ လိမ့္မယ္…။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ သူရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္ဟာ ငါတို႕လုပ္ရပ္ေတြရဲ႕ အရိပ္ တစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ပဲ သူငယ္ခ်င္း.....။ ငါတို႕သတၱိ ရွိဖို႕ေတာ့လိုမယ္ေနာ္…..။

လိုအပ္တာနဲ႕ လိုခ်င္တာ ဆိုၿပီးႏွစ္မ်ိဳးသာ ရွိတဲ့ ငါတို႕ဘေတြေတြထဲမွာ ဦးစားေပးေတာ့ မွန္ဖို႕ လိုတယ္…။ လိုခ်င္တာေတြေနာက္ကိုခ်ည္း လုိက္ေနၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ငါတို႕ဘ၀ေတြ အတြက္ တကယ္လိုအပ္တဲ့ လုိအပ္ခ်က္ေတြကေန ပိုၿပီးေ၀းသြားႏုိင္တယ္…။ လိုခ်င္တာေတြရရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ ျပံဳးေပ်ာ္တတ္ၾကတဲ့ ငါတို႕ေတြ… အရာရာကို ဆံုးရွံဳးလိုက္ရၿပီဆိုရင္လည္း အဓိပၸါယ္ရွိရွိ မ်က္ရည္က်တတ္ ၾကရမယ္ေလ…။ ဘ၀ေတြ အထပ္ထပ္ဖူးပြင့္ေနတဲ့ ေလာကသစ္ပင္ၾကီးထဲမွာ ငါတို႕ဟာလဲ ေ၀ခ်ိန္ တန္ေ၀ၿပီး ေၾကြခ်ိန္တန္ ေၾကြရမယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္ပါဘဲ…။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႕ ငါလက္ေဆာင္တစ္ခုေလာက္ ေပးခဲ့ခ်င္တယ္…။ ဒီလက္ေဆာင္ဟာ ငါတို႕ရဲ႕ ဒီေလာကမွာ အျမင့္ျမတ္ဆံုး လူသားတစ္ေယာက္က ပထမဆံုး စၿပီးေပးခဲ့တဲ့ လက္ေဆာင္ေပါ့…။ အခ်ိန္ေတြ ဘယ္လိုဘဲ ေျပာင္းေျပာင္း…။ ေနရာေတြ ဘယ္လိုပဲ ေျပာင္းေျပာင္း…။ အျမဲတန္း တန္ဖိုးရွိ ၿပီး ထာ၀ရလွပေန..တန္ဖိုးရွိေနမယ့္ လက္ေဆာင္တစ္ခုေပါ့…။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ဒီလက္ေဆာင္ေလးကို အလ်င္းသင့္ရင္ သင့္သလို ေပးလိုက္ပါ…။ သူတို႕အတြက္လည္း အဖုိးတန္ပါလိမ့္မယ္...။

ငါေပးမယ့္လက္ေဆာင္က တစ္ျခားမဟုတ္ပါဘူး…။ စကားလံုးေလး တစ္လုံးပါဘဲ…။ ဥာဏ္ရွိသလို အသံုးတည့္ရင္ တည့္သလို သံုးလို႕ရပါတယ္…။ ဒီေလာကၾကီးကေန ငါတို႕ အျပီးအပိုင္ မထြက္ခြာသ၍ေပါ့….။

“ ေယာနိေသာ မနသိကာရ”…… သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္စြာ ႏွလံုးသြင္းႏုိင္ပါေစ။


Type the rest of your post here.