Greiving is a process that has no ending

I planned to write it on my page but I decided to post it here. So only my true blog readers will get to read. (Nothing special, I am just thinking that probably writing it out would makes me feels better.) I try my best to be ok since my Dad passed away not too long ago but it seems I am still not completely ok yet. Greiving is a process that has no ending. There are only ups and downs. I know it and I fully accepted it. But I still couldn't look at his photos or I am avoiding the thoughts about him. I don't want to forget him and I will not. But I am still running away from all the memories about him. I know he wants me to be happy, thriving and moving on. So I am just trying to do that but if I think about him, I started to cry. I know it is ok to cry but I don't want to cry. I have many things to rant about relatives and their insensitive remarks for the last journey of my Dad, friends who are only helping on facebook and not showing up actually. Those who I'd like to thanks as well. I want to write it on my blogspot. Not here. (So it'll auto filter out most of toxic comments). But still I am not ok to write about it. It is a circle. Regardless, one thing I feel difference now is I can let things/people go easily. I even had to let go of my dad, I can now let go of people who are not willing to keep me, those fake friends, those who hate me and those who leaves me. I can let everything go to an extent. I feel a little bit better for letting people go. Trying to forgive people to an extent and find peace within myself. Letting go is not forgetting about them or ignoring somebody. Just feeling light and have nothing to feel about them but still accept they were in part of memories of my life. I was born alone and will die alone one day. I will just live my life peacefully and doing things that I enjoy doing. Saying things that I enjoy saying without caring how people would think of me. Or not saying things to explain myself to worthless people in my life. So if you nikpick what I say or what I do because it bother you or threaten your position, it's your problem and not mine.

မြန်မာပြည်လာပြီး ပိုက်ဆံတောင်းနေတဲ့ British Tourist နဲ့ ပတ်သတ် ၍

ဒီနေ့ Yangon Coconuts မှာ ဖတ်လိုက်ရတဲ့ မြန်မာပြည်ကို အလည်လာတဲ့ ဗြိတိသျှအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က မန္တလေးမှာ အန္ဒိယကိုဆက်သွားဖို့ လေယာဉ်ခ အလှူလိုက်ခံနေတာတွေ့လို့ မန္တလေးရဲက သူ့ကို ရန်ကုန်ကိုပြန်ပို့ပြီး ဗြိတိသျှသံရုံးနဲ့ ဆက်သွယ်စေခဲ့တယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒိအမျိုးသမီးက သံရုံးကလဲ သူ့ကို ကူညီမှာမဟုတ်တဲ့အကြောင်းပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒိအကြောင်းကို မြန်မာပြည်ရဲ ဖေ့ဘွတ်ပေ့ချ်မှာ လူအများပြောစရာဖြစ်လာခဲ့လို့ coconuts အဖွဲ့သားတစ်ယောက်က လိုက်လံ စုံစမ်းပြီး အဲ့ဒိအမျိုးသမီးနဲ့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့။ သူက အင်္ဂလန်မှာ ကျောင်းဆရာမ အဖြစ်အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတော်တော်များများကိုလဲ ရောက်ဖူးကြောင်း ခု မြန်မာပြည်ကနေ အန္ဒိယကိုသွားပြီး တရားထိုင်ဖို့ဖြစ်ကြောင်း။ သူ့ကိုယ်သူ သန့်ရှင်းစင်ကျယ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ရင်း သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားတွေကို တရားထိုင်ရင် မြှင့်တင်ချင်ကြောင်း၊ အဲ့ဒိရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပဲ အန္ဒိယကို ဆက်မှာဖြစ်ကြောင်း၊ ပိုက်ဆံရှာတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေရင် သူ့ကိုယ်သူ စင်ကျယ်အောင် စိတ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ အလုပ်မလုပ်ပဲ ခုလို ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ တကယ်လို့ အကူအညီမရခဲ့ရင် ဘာလုပ်မလဲလို့ coconuts အဖွဲ့သားက မေးတော့ ဘုရားသခင်က သူနဲ့အတူရှိပြီး သူလိုချင်တာတွေကို ဖြည့်စည်းပေးနေတာကို ယုံကြည်ကြောင်းပြောတယ်တဲ့။

Spiritual Growth အတွက် တရားဘာဝနာထိုင်ချင်တဲ့ ဆိုပြီး အလှူလိုက်ခံနေတဲ့ ဗြိတိန်အမျိုးသမီး Adele Hannah Groom, 31

အဲ့ဒိပိုစ့်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အောက်မှာ မတူညီတဲ့ ကွန်မန့်တွေ တွေ့တယ်။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက မြန်မာလိုကယ်တွေက အဲ့ဒိ အလှူခံ ဘိုမဘက်က ပြောနေကြပြီးတော့၊ တခြားနိုင်ငံခြားသားတွေက အဲ့ဒိဘိုမကို ကျွန်မတို့လို ဆင်းရဲတဲ့ တတိယနိုင်ငံက လူတွေဆီကနေ လိမ်စားနေတယ်လို့ ပြောရင်း ရှုံ့ချကြတယ်။ ကျွန်မက မြန်မာလူမျိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော၊ သူများနိုင်ငံတွေကို အလည်အပတ်သွားဖူးတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော သူတို့ ၂ဦး ၂ဘက်လုံးပြောတာတွေကို အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်တယ်။

မြန်မာလူမျိုးတွေက အလှူခံနဲ့ နေသားတကျရှိနေတာရော၊ အလှူအတန်းရက်ရောတဲ့နေရာမှာ ရှေ့ပြေးရတာကို ဂုဏ်ယူတတ်ကြတဲ့ သဘောရှိတယ်လေ။ တစ်ခါတစ်လေဆို တကယ်စေတနာပါသလား ဘာလားဆိုတဲ့ အဓိက အချက်ကို မေ့ပျောက်ပြီး အပြိုင်အဆိုင် သူ့ထက်ငါသာအောင် လှူပြမယ်ဆိုတာက ရှိသေးလို့ ထင်မိတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ခုလို ချမ်းသာတဲ့ နိုင်ငံက လာတဲ့ နိုင်ငံခြားသူက ကိုယ်တို့ ဆင်းရဲပါတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ တတိယနိုင်ငံသားတွေဆီမှာ ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေတာကို မသိစိတ်ကနေ ကျေနပ်ပြီး ဒီလိုလူမျိုးကို လှူရတာကို ဂုဏ်ယူချင်တဲ့ စိတ်လဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။ နောက်ပြီးတော့ အဲ့ဒိ ကွန်မန့်တွေထဲက မြန်မာတစ်ယောက် ရေးတဲ့ ကွန်မန့်မှာ “သူက ခိုးနေ လိမ်နေ လူသတ်နေ ဓားပြတိုက်နေ တာမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ကူညီပေးနိုင်ရင် ကူညီပေးလိုက်၊ သူ့ခရီးသူသွားနေတာ၊ သူ့ရွေးချယ်ခွင့်နဲ့သူပဲ”တဲ့။ 

မြန်မာပြည်က တာဝန်ရှိသူရဲက သူ့ကို ခုလို စစ်ဆေးပြီး သူ့သံရုံးကို ပို့ပေးလိုက်တဲ့အတွက် ချီးကျူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် မလုံလောက်သေးပါဘူး။ သက်ဆိုင်တဲ့ ဋ္ဌာနဆိုင်ရာတွေကို အကြောင်းကြားပြီး Follow up လုပ်ရပါမယ်။ သူ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူးဆိုရင် ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပါ။ နိုင်ငံထဲက လူတွေဆီက လိုက်တောင်းနေတာ နည်းမကျပါဘူး။

ဟုတ်ပါတယ်။ မြန်မာတွေမှာက ဘာသာရေးအရ ကြီးပျင်းလာတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကိုယ်လှူတာက ကိုယ့်ကုသိုလ်၊ ကိုယ်လှူတာကို လိမ်စားတဲ့သူက သူ့ငရဲ သူသွားလိမ့်မယ် စတဲ့ အပြောမျိုး အတွေးမျိုးနဲ့ပဲ စိတ်ဖြေတတ်ကြပါတယ်။ ဘုန်းကြီးအတုယောင်တွေ၊ သီလရှင် အတုယောင်တွေ၊ အလှူခံ အတုယောင်တွေ၊ ကန်ထရိုက်ပေးလုပ်စားနေတဲ့ ကျိုက်ထီးရိုးက အလှူခံတွေ စသည်ဖြင့် အမြဲတွေ့ကြုံနေရတဲ့ ကျွန်မတို့တွေ အဲ့လိုမှ မတွေးလဲ တကယ့်အစစ် လိုအပ်နေတဲ့ သာသနာ့ဝန်ထမ်းတွေ၊ လိုအပ်နေတဲ့ ဒုက္ခသည်ပြည်သူတွေ မရလိုက်မှာစိုးရိမ်စရာပါ။ လူလိမ်မှာ ချိုမှ မပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံး အဲ့ဒါတွေကမှ ကိုယ်နိုင်ငံသားတွေ၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် စားဝတ်နေရေး မပြေလည်လို့ဖြစ်စေ၊ အလုပ်အကိုင်မရှိလို့ဖြစ်စေ၊ တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုခုကြောင့် နေ့စဉ်ရှင်သန်ရေးအတွက် အလွယ်ရလို့ ဒီလိုလုပ်နေကြတာ။ တောင်းစားလို့ရတဲ့ ပိုက်ဆံနဲ့ ဘယ်သူမှ နိုင်ငံခြား အပန်းဖြေခရီးထွက်နေနိုင်ကြတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုပြောလို့လဲ တောင်းစားနေတဲ့သူတွေကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်နေတာမဟုတ်ရပါဘူး။ ခုဒီတိုးရစ်နဲ့ နောက်ခံဘက်ဂရောင်းမတူတာကိုပဲ ပြောပြတာပါ။

အဲဒိပိုစ့်အောက်က ဆွေးနွေးမှုတွေကို ဖတ်ပြီး ကျွန်မတွေးမိတာတစ်ခုရှိတယ်။ ဒီအမျိုးသမီး လုပ်တာ မှန်တယ်မှားတယ်။ လိမ်စားတယ် မလိမ်စားဘူး။ ကိုယ့်ပိုက်ဆံမို့ လှူချင်တဲ့လူ လှူမယ်၊ မလှူချင်တဲ့သူမလှူဘူး စတာတွေကို ကျွန်မ မဝေဖန်လိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ ခရီးသွားလုပ်ငန်းနဲ့ အဲ့ဒိနိုင်ငံရဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်လိုအပ်ချက်၊ အင်မီဂရေးရှင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ စသည်ဖြင့် အသေအချာ နက်နက်နဲနဲစဉ်းစားကြည့်လိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ တခြားနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို အလည်အပတ်သွားချင်ရင် မစိမ်းပေမဲ့ စိတ်အပျက်ဆုံးလုပ်ရတာ ပြည်ဝင်ခွင့်လျှောက်ထားရခြင်းပါ။ အဲ့ဒိအခါမှာ များသောအားဖြင့် သူတို့နိုင်ငံကို အလည်သာလာပြီး ပြန်ထွက်မှာသေချာတယ်၊ သူတို့နိုင်ငံကိုလာပြီး ခရီးသွားလုပ်ငန်းမှာ ပိုက်ဆံသုံးနိုင်မှာသေချာတယ်၊ ကိုယ်နေထိုင်တဲ့ နိုင်ငံမှာ အခြေအမြစ်ခိုင်မြဲတယ် စသည်ဖြင့် သက်သေတွေ တစီတတန်းကြီး ပြခိုင်းပြီးတော့မှ သူတို့ စီစစ်ပြီး ပေးတယ်။ အဲ့ဒါကို စိတ်ပျက်တယ်ဆိုပေမဲ့ သူတို့နိုင်ငံအတွက် အကျိုးပြုမဲ့သူကိုပဲ သူတို့ပေးဝင်တယ်ဆိုတာ သူတို့ လုပ်သင့်တဲ့အရာမို့ ကိုယ့်ဘက်က ညဉ်းတွားရုံကလွဲလို့ ဘာမှ စောတကတက် ပိုင်ခွင့်မရှိဘူးလေ။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ အဓိကကျတာ ကိုယ့်နိုင်ငံသားပါ။ ကိုယ့်နိုင်ငံသားကို တနည်းမဟုတ်တနည်းနဲ့ အကျိုးပြုမဲ့သူကိုသာ ဝင်ခွင့်ပေးမယ်ဆိုတာ အခြေခံကျတဲ့အချက်ပါ။ အရိုးရှင်းဆုံးပဲ စဉ်းစားကြည့် ကိုယ့်အိမ်ထဲ ဝင်ချင်တယ်လို့ ပြောတဲ့ လူတိုင်းကို ကိုယ်တံခါးဖွင့်ပေးပြီး အဝင်ခံသလား? ကိုယ့်အိမ်ကိုလာတဲ့သူက အကြောင်းတစ်ခုခုတော့ ကိုယ်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် ပတ်သတ်၊ မပတ်သတ်ရင်တောင် ကိုယ့်ကို အကျိုးပြုမဲ့သူပဲ ဝင်ခွင့်ပေးမှာပဲလေ။ ကိုယ့်အိမ်ထဲအလည်လာဖို့ ဝင်လာပြီး နောက်ဖေးက ထမင်းအိုး ခပ်တည်တည်ဖွင့်စားတဲ့ ဧည့်သည်မျိုးကို လက်ခံချင်လား။

ဒါပေမဲ့ ခုကိစ္စဖြစ်တော့ ကျွန်မတို့နိုင်ငံရဲ့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးနဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်အတွက်လျှောက်ထားပိုင်ခွင့် လိုအပ်ချက် စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ထိရောက်မှုကို သံသယဝင်မိတယ်။ ဗီဇာလျှောက်ထားခိုင်းတယ်ဆိုတာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အသေအချာပြန်စဉ်းစားရင် ဒီလူတစ်ယောက်ဟာ နိုင်ငံကို ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လာတာလဲ၊ အလည်လာတာဆိုရင် အလည်လာဖို့အတွက် သူတတ်နိုင်လားဆိုတာကို စစ်ရမယ်မဟုတ်ဘူးလား။ မဟုတ်ရင် အလည်လာတယ်ဆိုပြီး နိုင်ငံတွင်းမှာ ခိုးနေနေမယ်ဆိုရင် ခု မြန်မာပြည် ရခိုင်နယ်စပ်မှာ ကျူးကျော်သူတွေနဲ့ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာမျိုး ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလား။ တခြားနိုင်ငံက ရာဇဝတ်မှုသမိုင်းကြောင်း record ရှိတဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမားတစ်ယောက်က ကိုယ့်နိုင်ငံထဲဝင်လာပြီး လိုကယ်တွေကို လိုက်သတ်မှာမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ ဗီဇာစီစစ်ရေးဆိုတာ ဖောင်ဖြည့်ခိုင်း၊ သူတို့အစိုးရရဲ့ နိုင်ငံရေး blacklist ဟုတ်မဟုတ်လောက်စစ်၊ ဗီဇာကြေးယူရုံ အလုပ်လုပ်နေကြတာလား?

အဲ့လိုအတွေးတွေ တန်းစီဝင်လာတော့ မမေးစဖူး အဲ့ဒိ ပိုစ့်အောက်မှာ မေးမိတယ်။ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဗီဇာလိုအပ်ချက်တွေကဘာလဲ? လို့… ဒီလူတစ်ယောက်က အလည်လာတယ်လို့ပြောတာနဲ့ ကျန်တဲ့ လေယာဉ်အထွက်လက်မှတ်၊ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်း စတဲ့ အခြေခံအချက်တွေကိုတောင်မှ မစစ်ဆေးဘူးလားလို့ဆိုတော့ နိုင်ငံခြားသားတော်တော်များများက ကိုယ့်ကို ပြန်ဖြေကြတယ်။

“ငါလျှောက်တုန်းကတော့ အပြန်လက်မှတ်ကို မစစ်ဘူး။ ဗီဇာက ၂ပတ်ပေးပေမဲ့ နေချင်သလောက်နေလို့တောင်ရမယ်။ ဘယ်သူမှ မစစ်ဘူး။ မြန်မာတွေ ရက်ရောတာ ကူညီတတ်တာ ငါလက်ခံတယ်။ ငါ့ဖုန်း ကားပေါ်မှာ ကျန်ခံလို့ ပြန်မရတော့ဘူးမှတ်တာ ပြန်ရတယ်။ အဲ့လိုမျိုးက နေရာတိုင်းမှာ မရှိဘူး”

နောက်တစ်ယောက်ကပြောတော့ “ပိုက်ဆံဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာတော့ လိုအပ်ချက်ထဲမှာပါတယ်။ သူလိမ်ပြခဲ့တယ်ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့လေယာဉ်လိုင်းတွေကတော့ ဆက်သွားမဲ့ လေယာဉ်လက်မှတ်ကို ပြခိုင်းတယ်။ မဟုတ်လို့ ပြည်ဝင်ခွင့်မပေးရင် သူတို့က ပြန်သယ်လာရမှာစိုးလို့” တဲ့။

အဲ့ဒိ ပိုစ့်အောက်က တခြားနိုင်ငံက တိုးရစ်တစ်ချို့ရဲ့ကွန်မန့်တွေမှာ ခုလို ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းစားမဲ့အစား အဲ့ဒိ နိုင်ငံကို အကျိုးပြုမဲ့ အလုပ်တစ်ခုခုလုပ်ပေးပေါ့။ သူက သူ့စိတ်တွေကို သန့်စင်ချင်တယ်ဆိုရင် ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းတာထက် စာလိုက်သင်ပေးတာတို့၊ ပရဟိတတို့ လိုက်လုပ်ပါလားလို့လဲ အမျိုးမျိုး ပြောထားကြတယ်။

ကိုယ်နဲ့ ခင်မင်တဲ့ အမေရိကန်နိုင်ငံသား မြန်မာအိမ်သူနဲ့ အကြောင်းပါနေတဲ့ Tom ကတော့…

“ငါ ၁၅နှစ်လုံးလုံး ပြည်ဝင်ခွင့်နဲ့ နေထိုင်ခွင့် ပုံစံ ၄မျိုးလောက် လျှောက်ခဲ့ဖူးတဲ့အထဲမှာ ဘယ်ရုံးကမှ ငါဘယ်က ဝင်ငွေနဲ့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ နေနေတာလဲလို့ မေးခဲ့တာ (သက်သေပြခိုင်းတာ) မရှိဘူး။

ခု ဒီဗြိတိန်အမျိုးသမီးနဲ့ ပတ်သတ်လို့ပြောရရင်တော့… မြန်မာပြည်မှာ စားဝတ်နေရေးနဲ့ မိသားစုရပ်တည်ဖို့ကိုတောင် အကူအညီလိုအပ်နေတဲ့သူတွေအများကြီးပဲ။ ဘယ်သူ့မှ သူ့လို တရားထိုင်ဖို့ လိုက်ရှာနိုင်တဲ့ အခြေအနေမရှိဘူး။ မြန်မာပြည်မှာ နိုင်ငံခြားသားတစ်ယောက်လာပြီး လမ်းပေါ်မှာ တောင်းစားနေတယ်ဆိုတဲ့ အဖြစ်ကိုက လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေကို အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိ၊ စိတ်ဓာတ်အောက်တန်းကျတဲ့သူဖြစ်ရင်ဖြစ် မဟုတ်ရင်တော့ စိတ်ရောဂါရှိတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တနည်းအားဖြင့်လဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့မှုတွေ လိုအပ်နေတဲ့ သူ့ကို ဗြိတိန်သံရုံးက ကူညီပေးသင့်ခဲ့တယ်။ တဖက်ကပြောမယ်ဆိုရင်လဲ သူ့လို အလည်လာသူမျိုးက ဒီနိုင်ငံအတွက် မလိုအပ်သလို မလိုလားတဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်တဲ့အတွက် နိုင်ငံထဲက ထွက်သွားခိုင်းသင့်တယ်။

ကွန်မန့်ထဲက တချို့တွေပြောသလို နိုင်ငံခြားသားတွေက လိုကယ်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို ကူညီရမယ်ဆိုတာကို တာဝန်ကြီးတစ်ရပ်လိုပြောနေကြတာကိုလဲ လက်မခံပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ခံယူချက်နဲ့ပဲ ဆိုင်တယ်။ တခြားတစ်ဖက်ကပြောမယ်ဆိုရင်လဲ လိုကယ်တွေဆီကနေ ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းပြီး အလှူငွေလက်ခံနေတာကလဲ လုံးဝလက်ခံနိုင်စရာမရှိဘူး။”

(အဲဒိပိုစ့်အောက်က ကွန်မန့်တွေကို ဒီလင်ခ့်ကိုနှိပ်ပြီး coconuts yangon ရဲ့ ပိုစ့်အောက်မှာ ဖတ်နိုင်တယ်။)

ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပြောချင်တာကတော့ မြန်မာလူမျိုးတွေ ပေးကမ်းရက်ရောတယ်ဆိုတာကို ဂုဏ်ယူချင် ယူလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အလှူခံရှိတယ်၊ လှူတဲ့သူက သူ့ဟာသူ ကြေနပ်လို့ လှူတယ် ဒီလောက်ပဲ မကြည့်စေချင်ဘူး။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာကျတော့ အပေါ်ယံလေးပဲ မကြည့်ပဲ ဖြစ်သင့်တဲ့အရာ ကျိုးကြောင်းဆက်စပ်စဉ်းစားသင့်တယ်။ စည်းကမ်းနဲ့ ဆိုင်တယ်။ ၁ယောက်က အဲ့လိုလုပ်လို့ရတယ်ဆိုရင် နောက်လူတွေကလဲ ထပ်လုပ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒိအောက်က ကွန်မန့်တွေမှာတောင် တချို့တိုးရစ်တွေက ခပ်ရွဲ့ရွဲ့နဲ့ “နောက်ဆိုငါတို့လဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သူ့ဆီက သင်ထားမှ” တို့ဘာတို့ ကွန်မန့်တွေကို တွေ့နိုင်တယ်။ ဒဿနက ခရီးတစ်ခုရဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်ပေးရလောက်အောင်တောင် ပိုက်ဆံမရှိရင် ခရီးမသွားနဲ့။ ဒီဘက် နိုင်ငံ လက်ခံတဲ့ဘက်အစိုးရကလဲ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကနေ တိုင်းပြည်စီးပွားတက်အောင်၊ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းတွေများလာအောင်၊ ကိုယ့်ယဉ်ကျေးမှုကို နိုင်ငံတကာက တဆင့်စကား တဆင့်ကြားပြီး သိလာအောင် သေသေချာချာ make sure ပြီးမှ လက်ခံသင့်တယ်။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ တံခါးပေါက်ဖြစ်တဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်စစ်ဆေးရေးသမားတွေ အလုပ်သေချာမလုပ်လို့ဖြစ်စေ၊ ကိုယ့်တိုင်းပြည်ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေထဲက မယောင်ရာ ဆီလူး (တချို့ လွယ်နေတာကို ကျတော့ ခက်အောင်လုပ်တတ်တဲ့) စည်းကမ်းလေးတွေကို ပြင်ဆင်ပြီး တကယ့် အရေးပါတဲ့ အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို တင်းကြပ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။


ဆိုလိုတာက ဒီအမျိုးသမီး ပိုက်ဆံလိုက်တောင်းနေတာ ဘယ်သူ့ကိုမှလဲ မထိခိုက်ပါဘူးဆိုတာ အကျယ်တဝံ့ကြည့်မယ်ဆိုရင် မှားတယ်။ သူလုပ်နေတာ Principle အရ မှားတယ်။ ဒါမျိုးကို ခွင့်ပြုလိုက်လို့ နောက်ပိုင်း များလာရင် ဘယ်လို ထိမ်းချုပ်မလဲ။ သူပိုက်ဆံလိုက်တောင်းတာ ကိုယ့်ကို မထိခိုက်ဘူးမထင်နဲ့  ဒဿနအရတော့ တစ်တိုင်းတစ်ပြည်လုံးရဲ့ စီးပွားရေးကို ထိခိုက်တယ်လို့ မြင်တယ်။ အဲလိုမျိုး ကိုယ့်နိုင်ငံကို စီးပွားတက်အောင်မလုပ်တဲ့အပြင် ကိုယ့်နိုင်ငံထဲက တခြား မရှိဆင်းရဲ အလှူခံတစ်ယောက်ရမဲ့ ဝေစုကို လိုက်လုနေတဲ့ တိုးရစ်မျိုးတွေကို ဝင်မလာနိုင်အောင် သေချာစီစစ်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ ပြည်ဝင်ခွင့်လိုအပ်ချက်တွေ ရှိသင့်တယ်လို့ ပြောချင်ပါတယ်။

သင်တို့ရဲ့  သဘောထားလေးတွေ တူသည်ဖြစ်စေ၊ မတူသည်ဖြစ်စေ ကွန်မန့်မှာ ဆွေးနွေးသွားလို့ရပါတယ်။

SELLER " IDOL M " on Qoo10 - Review

If I don’t write this post out, I would feel very unfair and suffocated for being treated like this by “IDOL M” seller from Qoo10.sg website.

Let me tell you what happened when I bought Nail art accessories from the seller called “IDOL M” on Qoo10.sg page. I ordered 6 pcs set of “Nail Art Brush” worth of $5.00 and “Nail Striping tape set 6+2 pcs” worth $6.40 on 2^nd October 2013. I waited for 2 weeks and finally I received on “15^th Oct 2013”.

I opened the wrap excitedly and only to find the wrong item “Dotting Tools set worth $4.90” was delivered instead of “Nail Art Brush set”.  Of course I was upset. When thinking about that troublesome procedure to go through “Singpost to send back the item” and “Wait again for your item to arrive again”.

So I am actually thinking of taking that wrong item and asking for refund of “10 cents” (the amount did not matter but the principle did). I send them a massage about wrong item and they replied me with below massage. If they were very apologetic and humble, I am already thinking of let go 10 cents. But their reply didn’t show any manner and accused me of not sending back the item despise their many attempts of notifying me to send back the item. WHEN ON EARTH DID THEY REMIND ME? HELLO! I JUST RECEIVED THE DAMN ITEM NOW and notified them how are they going to handle the issue…. And I don’t want compensation… I want my correct ITEMS… WHAT THE HELL ARE THEY SAYING?

  

Why do we shop online? It is because we want to save trouble walking around shopping mall and to save our time. But now you have to go through the trouble of sending back the item and wait for your item to received again?  AND SOME MORE MUST SEND BY THIS WEEK! Giving me dead line? C’MON…  I feel so UNFAIR!

So I replied them with 2^nd msg saying I will just take the item since I do not want to go through the troubles. And of course I asked when did they ever notified me about wrong item and they REPLIED ME AS BELOW!

So of course as an unhappy shopper I have to give my honest feedback for fellow ONLINE SHOPPERS, right? So I wrote my review as below. And they even threatened me with reply below. If they didn't write like that, the problem will be just ended. I wouldn't even bring it onto my blog and facebook.

  

What kind of business mission they have for them? Since I write “Not recommended” they won’t do any further refund or exchange for me.

HELLO! EVEN IF YOU EXCHANGE IT FOR ME, I STILL HAVE THE RIGHTS TO WRITE MY EXPERIENCES OF SHOPPING WITH YOU. WHY IN THE FIRST PLACE YOU SEND THE WRONG ITEM TO ME? ISN’T IT CHEATING?

I was just expecting “Sorry” or “Apologies” from them at first. Now I know the standard and level of “IDOL M” from Qoo10.sg. What can I expect? OH… Yeah…  You will just get my money this time. Not another time. And for the money you took unfairly from me, remember you will have to repay me because I believe in fate. If not this life, next life unless I go to Nirvana.

Ok. I am just ranting my anger to them. So Dear Readers, it is up to you to decide if you wanna treated like me or not.

ဘောင်ဘင်ခတ်တဲ့ ဖား

ဒီပိုစ့်ကိုတော့ မေးခွန်းလေးတစ်ခုနဲ့ဖွင့်ချင်ပါတယ်... သင်တို့တွေ ဖိလစ်ပိုင်လူမျိုးအများစု အင်္ဂလိပ်လိုပြောနေတာကိုကြားတဲ့အခါ ဒါဖိလစ်ပိုင်တွေရဲ့ အင်္ဂလိပ်အသံပဲလို့ ခန့်မှန်းနိုင်လား? တနည်းအားဖြင့် ဖိလစ်ပိုင်လူမျိုးအများစုရဲ့ အင်္ဂလိပ် Accentဟာ အမေရိကန်လူမျိုးတွေပြောတဲ့ English Accent အတိုင်း တထေရာတည်းတူတယ်လို့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ပြောနေတာကို လက်ခံလား?

အဲဒိမေးခွန်း ၂ခုလုံးအတွက် ကျွန်မရဲ့အဖြေကတော့ ဖားတွေကို(ဤနေရာမှစ၍ ဖိလစ်ပင်းလူမျိုးကို အပြင်မှာအားလုံးသုံးတဲ့အတိုင်း ဖားလို့ နာမ်စားသုံးပါမည်) လူမတွေ့ပဲ သူတို့ အင်္ဂလိပ်လိုပြောနေတဲ့အသံကိုကြားတာနဲ့ ဒါဟာ ဖားပြောနေတာပဲလို့ တန်းသိပါတယ်... ဥပမာ ဖုန်းပေါ်ကနေ ခရက်ဒစ်ကဒ် promotion လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အာမခံရောင်းတာပဲဖြစ်ဖြစ် Customer service ကိုခေါ်လို့လာကိုင်တာက ဖားပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ အင်္ဂလိပ်သံကိုကြားတာနဲ့ ဒါဟာ အမေရိကန်တစ်ယောက်ပြောနေတာမဟုတ်ပဲ ဖားလူမျိုးတစ်ဦးဆိုတာကို သိသိသာသာ ကွဲကွဲပြားပြားခွဲခြားသိပါတယ်... သင်တို့ရော ခွဲတတ်မယ်လို့ထင်ပါတယ်... သို့သော် သူတို့ကိုယ်သူတို့ယုံကြည်ထားကြတာက သူတို့ အင်္ဂလိပ် Accent ဟာ အမေရိကန်တွေပြောတဲ့အတိုင်းတစ်ထပ်တည်းရှိပါတယ်လို့ ပြောတာကို ကိုယ်တိုင်လဲတွေ့ကြုံခဲ့ရဖူးသလို အွန်လိုင်းပေါ်မှာလဲ မျက်စိစပါးမွှေးဆူးလောက်အောင် မြင်နေရတဲ့အခါ ဒီပိုစ့်လေးကိုရေးပြီး ပေါက်ကွဲလိုက်ပါတယ်...

ဒီပိုစ့်ကို ဟိုးအရင်၂၀၁၀ လောက်ကတည်းက ရေးဖို့စိတ်ကူးခဲ့ပင်မဲ့ မဗေဒါက လူမျိုးရေးခွဲခြားသလိုဖြစ်မှာ... ပြီးတော့ ၁ဦး၁ယောက်တည်းကိုကြည့်ပြီး အားလုံးကို Stereotype လုပ်ပြစ်လိုက်သလိုဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ... သို့သော် လက်ယားလောက်အောင် ရေးချင်လွန်းစရာတွေက တစ်ခုပြီးတစ်ခုဖြစ်လာတော့ ကိုယ်လဲကိုယ့်ဘလော့မှာ မြန်မာလိုရေးပါတယ်... လူမျိုးရေးခွဲခြားပြီး Stereotype လုပ်လိုတဲ့ ဆန္ဒအလျင်းမရှိသော်လည်း အမှန်ကို လက်မခံပဲ ဖင်ပိ်တ်ငြင်းနေကြတဲ့ ဖားလူမျိုးများကို ကြည့်မရသောကြောင့် ရေးပါတယ်... ဤသို့ရေးခြင်းမှာ ဖားလူမျိုးများ အင်္ဂလိပ်စကားပြောညံ့သည်ဟု မဆိုလိုပါ... အများစုသည် အမေရိကန်တွေပြောတဲ့လေသံအတိုင်း မထွက်တာကိုပဲ ပြောလိုခြင်းဖြစ်သည်ကို ကွဲကွဲပြားပြား နားလည်စေချင်ပါသည်...

ဆရာလုပ်တဲ့ ဖားမ

အရင့်အရင် ကျောင်းသူဘဝ Part time လုပ်ကတည်းက အလွန်တရာမှ ရွပိုးထိုးသော ဖားမ အမြောက်အများနဲ့ အလုပ်လုပ်ဖူးပါတယ်... ဒီပိုစ့်မှာ ဖားမ များရွပိုးထိုးခြင်းကို ပြောလိုသောကြောင့်လဲမဟုတ်... ရွပိုးထိုးသော ဖားမများကိုလက်ညှိုးထိုးကာ ဖားမအားလုံးရွသည်ဟုလဲ လက်မခံပါ... တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းပေါ်သာ မူတည်သောကြောင့် ဘာမှ မပြောလိုပါ...(စိတ်ထဲမှပြောခြင်း... ဒါပေမဲ့ တွေ့ဖူးသမျှဖားမ မရွသူမရှိ... သို့သော် သူတို့ကို ချောင်ပိတ်ရိုက်ကာ ဆုံးမသော ဦးနှောက်မဲ့ ဖားထီးများလဲ ရှိသည်ဟု မကြားမိ)... မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့အပြုအမူနှင့်ကိုယ့်အပြုအမူ မတူညီသောကြောင့် အစေးကပ်ကပ်ပေါင်းသင်း ရလှသည်တော့မဟုတ်ခဲ့ပါ... အဲဒိတုန်းကတော့ ပညာသိပ်မတတ်တဲ့ Labor နဲ့အလုပ်လုပ်လာလုပ်တဲ့ ဖားတွေမို့ ဒီလိုဖြစ်မှာပါ... ပညာတတ်အသိုင်းအဝိုင်းက ဖားမတွေကတော့ ဒီလိုမဟုတ်လောက်ပါဘူးပဲထင်ခဲ့တယ်...

ခုပြောပြမှာကတော့ မဗေဒါကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခဲ့ရတဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားပြောနဲ့ပတ်သတ်ရင် Over confident ဖြစ်နေတဲ့ ဆရာလုပ်တဲ့ ဖားမပဲဖြစ်ပါတယ်... ကျောင်းပြီးလို့ ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယအလုပ်မှာ ကျွန်မထက်ရာထူးကြီး Senior ကျတဲ့ ဖားမတစ်ယောက်ရှိပါတယ်... ဖြစ်ချင်တော့ အဲဒိကုမ္ဗဏီမှာ ဖားလူမျိုးအများအပြားရှိပြီး နေရာကောင်းထိပ်ပိုင်းမှာတောင် ဖားတွေက နေရာယူထားပါတယ်... ကိုယ်လဲ Part time တုန်းက စိတ်ခံတွေကိုဖျောက်ပြီး "အော် ပညာတတ်အသိုင်းအဝိုင်းကတော့ ဒီလိုမဟုတ်လောက်ပါဘူးဆိုပြီး စိတ်စွဲကိုဖျောက်ခဲ့ပါတယ်"... ဒါပေမဲ့ နေ့လည်ထမင်းစားတူတူထွက်လျှင် ပြောသမျှဟာသဖြစ်စေ ဗဟုသုတဖြစ်စေ သတင်းအချက်အလက်ဖြစ်စေ သူပြောသမျှဟာ နှာနဲ့ပတ်သတ်တာတွေချည်းပါပဲ... တစ်ဋ္ဌာနလုံးမှာ လူလွတ်မိန်းကလေးဆိုလို့ ကျွန်မတစ်ယောက်ပဲရှိတာပါ... လူလွတ်ယောကျာင်္းလေးက ၂ယောက်ပါ... ၁ယောက်က အင်ဒိုကောင်... နောက်တစ်ယောက်က မြန်မာအစ်ကိုကြီးပါပဲ... တစ်ခါတစ်လေ မျက်နှာဘယ်နားထားရမှန်းမသိအောင် ပြောတတ်ပါတယ်... ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက်ပါ... တစ်ချို့သူပြောတဲ့ ဟာသတွေဆို ဘာတွေမှန်းတောင် ကျွန်မနားမလည်ပါဘူး... ညစ်ညမ်းမယ်ဆိုတာတော့ ခန့်မှန်းလို့ရပါတယ်... တစ်ခါတစ်လေ ကိုယ်က သဘောရိုးနဲ့ ပြောတဲ့စကားလဲ သူကနှာတွေးတွေးပြီး ဟားတတ်ပါသေးတယ်... နောက်ပိုင်း သူပါလို့ ဋ္ဌာနကလူတွေနဲ့တောင် ကျွန်မထမင်းထွက်မစားတော့ပါဘူး... (အော်.. ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်တွေ လျှာရှည်မိပြန်ပြီ... လိုရင်းက အင်္ဂလိပ်စကားပြော လေသံအကြောင်းပြောမှာ)

သူက သူများကို ဟားတိုက်ရတာ အလွန်မှ ၀ါသနာပါပုံရပါတယ်... အလုပ်ထဲက Malaysian တွေကိုဆိုရင်လဲ သူတို့ပြောတဲ့ အင်္ဂလိပ်အသံကို မေးမေးပြီး ရီတတ်ပါတယ် (ကျွန်မအမြင်တော့ လှောင်တာပါ)... ဥပမာ Malaysian တွေက Zero (ဇီးရိုး) ကို (ဂျီးရိုး)... Zebra (ဇီးဘရား)ကို (ဂျီးဘရား) စသည်ဖြင့်ထွက်တတ်ပါတယ်... Malaysian တရုတ်နဲ့ စလုံးတရုတ်ရဲ့ အင်္ဂလိပ်သံကွားခြားချက်တွေကို အဲလိုအသုံးအနှုန်းတွေမှာ သိနိုင်ပါတယ်... တရက်တော့ သူ့ကွန်ပြူတာက Window တစ်ခုက ဘာဖြစ်တာလဲမသိဘူး သူပိတ်ချင်တာ ဘယ်လိုပိတ်ရမှန်းမသိလို့ ကျွန်မကိုမေးတော့ ကျွန်မက ညာဘက်အပေါ်ထောင့်က "Red Dot" လေးကို နှိပ်လိုက်လို့ပြောတော့... သူက နားမလည်ပဲ ပြန်ပြန်မေးပါတယ်... ကျွန်မပြောတာကို ဘေးက အင်ဒိုကောင်လဲနားလည်တယ်... Malaysian တရုတ်မလဲ နားလည်တယ်... နောက်ဆုံး ကျွန်မထိုင်ရာကထပြီး လက်ညှိုးနဲ့ထောက်ပြမှ သူက "Oh..... you mean "Red dottttt" I thought you are saying "Red DOGGG" ဆိုပြီး ကျွန်မ အင်္ဂလိပ်အသံကပဲ မကောင်းလို့သူနားမလည်တာဆိုတဲ့ ပုံမျိုးနဲ့ လူကိုတောင် အသံထွက်လာပြင်ပေးနေပါသေးတယ်... ဦးနှောက်ရှိတဲ့သူတိုင်းသိပါတယ်... သူ့ကွန်ပြူတာပေါ်မှာ အနီရောင်ခွေးရှိသလား၊ အနီရောင် အစက်ရှိသလားဆိုတာပါ... ကျွန်မပြောတဲ့ အသံထွက်က အမေရိကန်တွေလို RED DOTTTTTTTT လို့ မထွက်ရင်တောင် ကျပ်ပြည့်တဲ့သူက အနီးစပ်ဆုံးဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ သိမှာပါ... ပြီးတော့ သူကရှက်ယန်းယန်းပြီး ငါတို့ ဖားလူမျိုးတွေရဲ့ အင်္ဂလိပ်အသံက အမေရိကန်အသံစစ်တယ် ဘာညာနဲ့ ပဏာဝင်ယူနေပါသေးတယ်... အဲဒိအချိန်က အရူးဘုံမြှောက်ရင် ချီးခြောက်ကောက်စားတတ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်း သူ့ကို မြှောက်ပေါင်းရင်တော့ အနေချောင်မယ်ဆိုပင်မဲ့... မပြည့်တဲ့အိုး ဘောင်ဘင်ခတ်နေတဲ့ ဖားမကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီးပဲ နေပစ်လိုက်ပါတယ်... စိတ်ထဲမတော့ နင်တို့ဖားတွေ လေသံဟလိုက်တာနဲ့ အုံးအမ်ဆိုတာ သိသာတယ်... အုံး(စ်)အမ်(စ်) မဖြစ်ဘူးလို့ ပြောပြစ်လိုက်ပါတယ်...

ကိုးရီးယား မင်းသမီးချော လီဒဟဲနဲ့ ဖားများ ပြဿနာ

ဖားတွေရဲ့ သူတို့ရဲ့ အင်္ဂလိပ်လေသံဟာ အမေရိကန်အတိုင်းပဲလို့ယုံကြည်တဲ့ သွေးနားထင်ရောက်စိတ်ဓာတ်တွေမှာ ဓားစာခံဖြစ်သွားရတဲ့ မင်းသမီးချော လီဒဟဲ (My Girl, East of Eden, Miss Ripley) ကို အစကတည်းကကြိုက်ခဲ့ပြီး ယခုဆိုရင်တော့ ကျွန်မဟာ သူ့ရဲ့ Die hard fan အဖြစ် ဂရုဏာသက်ကာ ၂ဆတိုး အားပေးချင်စိတ်ဖြစ်သွားပါတယ်... အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း (မသိရင်လဲ ဆက်ဖတ်လိုက် သိလိမ့်မယ်) ကိုရီးယား မင်းသမီးတွေထဲမှာ အင်္ဂလိပ်လို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်ပြောတတ်တဲ့ သူဆိုတာလက်ချိုးရီလို့ရပါတယ်... ထိုအထဲမှာ မင်းသမီးချော လီဒဟဲလဲ အပါအဝင်ပါပဲ...

့ဖြစ်ပုံကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ နိုဝင်ဘာလ လောက်တုန်းက KBS2TV variety show, “Sweet Night“ ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်မှာ မင်းသမီးကို အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက အင်္ဂလိပ်စကားပြောနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး အသံကွဲလွဲပုံကို လုပ်ခိုင်းတော့ English, American နဲ့ Filipino အသံနဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားကိုပြောပြပါတယ်... ဒါကို ဖားတွေက သူတို့လူမျိုးတွေက အဲလိုမပြောပါဘူး... အမေရိကန်လေသံစစ်စစ်နဲ့ ပြောတာပါ... ဒီမင်းသမီးတောင်းပန်ပါဘာညာဆိုပြီး အွန်လိုင်းမှာလဲ မင်းသမီးကို ၀ိုင်းဆဲကြဘာကြနဲ့ ရစရာမရှိအောင် တခြားအကြောင်းအရာတွေပါဆွဲထည့်ပြော... ကိုရီးယားတွေ အင်္ဂလိပ်လိုညံ့တာကို နှိမ်ပြော... ကိုရီးယားတွေ အင်္ဂလိပ်လိုမတတ်လို့ သူတို့ ဖားတွေဆီလာပြီး အင်္ဂလိပ်စာသင်ရတာကို ဂုဏ်တင်ပြီးပြောနဲ့ မပြီးနိုင်မစီးနိုင်ဖြစ်ကြပါတယ်...

နောက်ဆုံး မင်းသမီးက သူမရဲ့ Tweeter ကနေ ဖားတွေကို တောင်းပန်ပါတယ်... ဒါတောင်မှ တောင်းပန်တာကို မကျေချမ်းပဲ ဆက်လက်အပြစ်တင်နေတဲ့ သူတချို့ကိုလဲ တွေ့နိုင်ပါသေးတယ်... ပွဲလန့်တုံး ဖျာဝင်ခင်းတဲ့ ဖားတချို့ကတော့ Youtube ပေါ်မှာတောင် လီဒဟဲကို ပြောဆိုတဲ့ ဗွီဒီယိုတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖားလေသံကိုဖျောက်ပြီး သူတို့ပြောတဲ့ အမေရိကန်လေသံနဲ့ တင်ထားတာကိုလဲ ရှာကြည့်ရင်တွေ့နိုင်ပါတယ်... အဲဒိအောက်မှာလဲ သူတို့ ဖားတွေ အင်္ဂလိပ်လေသံ ကောင်းကြောင်းကို မင်းသမီးကပဲ မဟုတ်မမှန် နှိမ်ချပါတယ်ဆိုပြီး ပြောထားကြပါတယ်... (သူတို့ ဗွီဒီယိုကို promote လုပ်သလိုဖြစ်မှာစိုးလို့ ဒီမှာ မတင်ပေးတော့ပါဘူး... ကိုယ်တို့ကတော့ ဘူးဆို ဘူးပဲ... So What?)

မင်းသမီးသူတို့ကို လှောင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ ဗွီဒီယိုကိုတော့ Copyright claim လို့ youtube မှာ ဘယ်လိုရှာရှာ မရှိတော့ပါဘူး... သို့သော် Copyright တွေဘာတွေ Don't give a damn တဲ့ ချစ်ပေါက်ဖော်ကြီးတွေ ဝက်ဆိုဒ်မှာတော့ ဒီဗွီဒီယိုကို သွားတွေ့ပါတယ်... Embedded လုပ်တာ မလုပ်တတ်လို့ လင့်လေးကနေပဲ သွားကြည့်လိုက်ပါ...

http://www.56.com/u76/v_NTYyNDMyNDE.html

အမှန်တော့ လီဒဟဲကလဲ လှောင်ချင်တဲ့စိတ်ထက် အပျော်သဘောပြောရုံသက်သက်လို့ထင်ပါတယ်... ပြီးတော့ ဒီလိုပြဿနာကြီးသွားရတာလဲ ကိုရီးယား အနုပညာလောကဟာ ဖိလစ်ပင်းမှာ အတော်လေးလွှမ်းမိုးတယ်ဆိုတာသိသာပါတယ်... သူတို့နိုင်ငံမှာလဲ မင်းသမီးမင်းသားရှိတာပဲ ဘာလို့ ကိုရီးယားမင်းသမီးလာကြိုက်လဲ... ပြီးတော့ သူတို့က မခံနိုင်ဖြစ်ကြသေးတယ်... သဘောထားသေးသိမ်တယ်လို့ထင်တာပဲ... ပြီးတော့ ကိုရီးယားမှာပြတဲ့ ကိုရီးယားလိုပြောတဲ့ အစီအစဉ်မှာ ကိုရီးယားမင်းသမီးက ဟာသ သဘောပြောတာကို အတင်းရောကာရော စိတ်ဝင်စားပြီး ကြိုက်လို့ လိုက်နားထောင်လို့ သူတို့သိတာပေါ့... (စိတ်ထဲကပြောခြင်း... ဝတ်မှုန်ရွှေရည် အဲလိုပြောရင် သူတို့ သိမလားပြော)... တစ်နိုင်ငံနဲ့ တစ်နိုင်ငံ လူမျိုးတစ်မျိုးနဲ့ တစ်မျိုး Make fun လုပ်ပြီး ပြောနေကျကို "အနာပေါ် ဒုတ်ကျ"ဖြစ်ပြီး ဆက်ဆက်ထိမခံနာပြနေကြတဲ့ ဘောင်ဘင်ခတ်တဲ့ဖားတွေဟာ မပြည့်ဝဘူးဆိုတာ အသေအချာပါပဲ... တဆက်တည်းပဲ မင်းသမီးကိုလဲ ပိုလို့တောင် အားပေးချင်သွားပါတယ်... သူမကိုယ်တိုင်ကလဲ ချောလဲချော သရုပ်ဆောင်လဲ ကောင်းပါတယ်...

"The Noose" Show : Leticia by Michelle Chong

စကာင်္ပူ Channel 5 ပြသမျှထဲမှာ အကြိုက်ဆုံးစာရင်းထဲပါတာ The Noose ပါ... သူဟာ စကာင်္ပူမှာဖြစ်ပျက်တဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို ဟာသလုပ် လှောင်ပြောင်တဲ့ အစီအစဉ်ပါ... ဒီအစီအစဉ်မှာ တစ်ခါတစ်လေ သူတို့ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်တွေကို မထိတထိလှောင်တာတွေ၊ စလုံးတွေရဲ့ အတ္တစိတ်ကို လှောင်တာတွေ၊ ပြည်ကြီးတရုတ်မတွေရဲ့ ချိုင်းမွှေးမရိတ်တာကိုလှောင်တာတွေ စသည်ဖြင့် အပြင်မှာဖြစ်နေတာတွေကို တင်ဆက်တဲ့ ဟာသအစီအစဉ်လေးပါ... အရင်က စလုံးမင်းသမီးတွေကို မကြိုက်ပင်မဲ့ အဲဒိအစီအစဉ်မှာ ပင်တိုင်ပါဝင်တဲ့ တင်ဆက်သူ စလုံးမင်းသမီး Michelle ကို အဲလို ဟာသပုံနဲ့ သူသရုပ်ဖော်ရတဲ့ ပုံစံကို မရှက်တမ်း စျာန်ပါပါလုပ်တတ်လို့ ကျွန်မသဘောကျပါတယ်... သူမဟာ လူမျိုးတော်တော်များများရဲ့ အင်္ဂလိပ်စကားပြောဟန်ကွဲပြားပုံတွေကိုလဲ တုပြီးလိုက်ပြောတတ်ပါတယ်... သူမဟာ ပြည်ကြီးတရုတ်မ KTV Hostess Lu Lu အနေနဲ့လဲ ပြည်ကြီးတရုတ်မ အသံနဲ့ ဟန်ကို လုပ်ခဲ့တုန်းက တူလွန်းလို့ ကျွန်မစပြီး သတိထားမိခဲ့တာပါ...

ဒီအစီအစဉ်မှာ Michelle ဟာ ဖားအိမ်အကူ (Maid) Leticia အနေနဲ့ သရုပ်ဆောင်တဲ့အခါမှာ ဖားတွေက သူတို့ အင်္ဂလိပ်က အဲဒိလိုမဟုတ်ပါဘူး... အဲဒိထက်သာပါတယ်... ဒါဟာ လူမျိုးရေးခွဲခြားတာပါ... ဖားတွေ ဒီလိုလေသံမျိုးနဲ့ စကားပြောရင် ဟောလိဝုတ်မှာတောင် ဖားတွေ ဒီလိုနေရာရလာမှာမဟုတ်ပါဘူး... ဖားအဆိုတော်တွေဟာ ခုဆို ဟောလိဝုတ်မှာ အဆိုတော်တွေဖြစ်နေပါပြီ...(မဆိုင်တာတွေဆွဲထည့်တာ... )

အများကို မူတည်ပြီးပြောတာ... လူနည်းစုကိုပြောတာမဟုတ်ဘူး... ဒါကို မဆိုင်တဲ့ ဖြစ်မြောက်နေတဲ့ ၁ယောက် ၂ယောက်နဲ့ လာမခြေပနဲ့... တရုတ်မအများစု မျက်နှာသာ မိတ်ကပ်နဲ့ ချိုင်းမွှေးမရိတ်တာ အဲဒိအစီအစဉ်မှာလှောင်ထားတယ်... ဒါပေမဲ့ တရုတ်မတိုင်း ချိုင်းမွှေးမရိတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူမှမပြောဘူး... တခြားလူမျိုးတွေကို ဟာသလုပ်တာတောင် တခြားက ဘာမှမဖြစ်ရဘူး... သူတို့လူမျိုးပြောတော့မှ မခံမရပ်နိုင်တွေထဖြစ်နေတယ်... ပြည်ကြီးမတွေကို ပြောတုန်းကတော့ "ဟုတ်ပ ဟုတ်ပ" ဆိုပြီး သွား ၃၆ချောင်းပေါ်အောင်ဖြီးပြီး လက်ခုတ်တီးနေပြီးတော့များ... (စိတ်ထဲကပြောခြင်း... မြန်မာတွေကိုလဲ အဲဒိအစီအစဉ်ထဲ အပြောမခံရအောင် ဆင်ဆင်ခြင်ခြင် စည်းကမ်းရှိရှိနေစေချင်တယ်... သိပ်သိသာလာလို့ ပြောခံရရင်တော့ ဖားတွေလိုမဖြစ်အောင် အသိလေးကပ်)... သူတို့ဖားတွေလေသံ အမေရိကန်သံပေါက်လားမပေါက်လား ဟိုနေ့က စကာင်္ပူရောက်တာ မကြာသေးတဲ့ သူငယ်ချင်းကို Michelle ရဲ့ Leticia လုပ်တဲ့ ဗွီဒီယို အသံဖွင့်ပြပြီး အဲဒါ သူဘာလူမျိုးအသံနဲ့ပြောတာလဲဆိုတော့ ဖိလစ်ပင်းအသံမှတ်လားတဲ့.... ကဲ ... ရှင်းရော...

The Noose: Leticia



The Noose : Lu Lu (ေနာက္ဆံုး MBS နားကပံုကေတာ့ Malaysian ေတြကို ေနာက္တာ)

အင်္ဂလိပ်စကားဆိုတာ ကိုယ့်စကားလဲမဟုတ်ဘူး... သူတို့ကတိုးတက်နေလို့သာ ကမ္ဘာသုံးစကားအဖြစ် ဆက်သွယ်ရေးလွယ်ကူအောင် သတ်မှတ်ထားတာ... အင်္ဂလန်မှာတောင် နယ်ပေါ်မူတည်ပြီး အင်္ဂလိပ်လေသံကွဲကြသေးတယ်... အမေရိကန်မှာလဲ ကွဲတာပဲ... အဓိကက ဆက်သွယ်ရလွယ်ကူဖို့နဲ့ မှန်ကန်ဖို့ပဲ... ဒါကို သူတို့က အမေကန်အင်္ဂလိပ်နဲ့ တူချင်ပြီး သိပ်ဘဝင်မြင့်နေတဲ့ သူတို့ဟာ ကပ်ပါးကောင်တွေလို့ပဲလို့ ကျွန်မထင်မိတယ်... အဲဒါ ဘာကိုပြသလဲဆိုရင် "မပြည့်တဲ့အိုး ဘောင်ဘင်ခတ်" တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...

အွန်လိုင်းမှာ တွေ့တွေ့နေတဲ့ ဘောင်ဘင်ခတ်နေတဲ့ ဖားတွေလို မဖြစ်အောင် သဘောထားကြီးကြီးနဲ့ သတိရှိရမယ်...

အွန်လိုင်းမှာဆွေ့ဆွေ့ခုန်နေတဲ့ ဖားတွေကိုကြည့်ပြီး ကိုယ်က ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီး အသဲယားမိတော့ မဗေဒါလဲ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာတာပဲ... သိတယ်... ဒီတော့ကိုယ်လဲ ကိုယ့်ဘလော့မှာ ကိုယ့်သဘောထားကိုယ်ရေးတယ်... ကြိုက်သလို သဘောထားကွဲလို့ရတယ်...

Being Youngest...

If you talk back, that's bcoz you are rude.
If they scold you, that's bcoz they are elder.

If you don't agree with them, that's bcoz you have no respect.
If they don't agree with you, that's bcoz your thinking is not mature.

If you do that, you don't see further.
If they do that, that's bcoz they can bare the consequences.

If you get more sometime, that's bcoz you get face being youngest.
If you get bullied by them, that's bcoz you are asking what you don't deserve.

If you naughty, they said "Yes, bcoz she is youngest"
If they naughty, they said "You have no place to judge me!"

OH well.... You become this personality somehow...
and at the gathering , people will laugh and say
which You hate to hear the most...
"The youngest! The Naughtiest" hahaha blah blah blah... (THAT'S NOT EVEN FUNNY)

At that time you don't wanna response anymore by now...
Just give them a glance and ignore
In your mind... you utter
"GO HELL... THAT'S BCOZ NOT EVERYONE IS THE YOUNGEST"

You can agree or not agree with me...
I am just gonna say...
"GO HELL... THAT'S BCOZ NOT EVERYONE IS THE YOUNGEST "

"THINK WHATEVER U LIKE AND SAY WHATEVER UNCONSIDERED THINGS TO ME WITH THOSE FAKE LAUGHTERS...
I DON'T CARE..."
COZ "I AM THE YOUNGEST AND I HAVE AN ABILITY TO DO THAT"

Just go and write about Being Eldest or Being Middle or whatever position you are...
BUT DON'T JUST COME AND SAY U DON'T AGREE...
COZ "I DON'T CARE"

သက်ဆိုင်သူသို့

တိုးတိုးအာလူးကြော် ထုတ်လုပ် ဖြန့်ချိမှုနှင့် သက်ဆိုင်သူများရှင့်/

အကြောင်းအရာ။ ။ တိုးတိုးအာလူးကြော် အရည်အသွေးနှင့် အရည်အတွက်များ ကျဆင်းမှုကို ပြုပြင်စေလို...

ကျမဟာ တိုးတိုးအားလူးကြော်ကို တစ်ထုတ်လျှင် မြန်မာငွေ ၇ ကျပ်ပေးရတဲ့ အချိန်ထဲက... တစ်ရက်လျှင် မုန့်ဖိုး ၅ ကျပ်သာ ရခဲ့သော်လည်း... ၁ရက်ကို တခြားဘာမုန့်မှ မစားပဲ ၂ရက်စာမုန့်ဖိုးနဲ့ စုပြီး အားပေးခဲ့တဲ့ ပရိတ်သတ်တစ်ဦးပါ... ထိုအချိန်က တိုးတိုးအားလူးကြော်ဟာဆိုရင် ပလတ်စတစ် အကြည်ထုတ်လေးထဲမှာ ပြည့်ကျပ်နေအောင်ထည့်ထားပြီး တစ်ထုတ်စားလိုက်လျှင်ပဲ ကျမအတွက် လိုချင်တဲ့ အရသာထိမိပြီး အာသာပြေလှပါတဲ့အတွက် ၂ရက်မှ ၁ခါ စားရကျိုးနပ်ပါပေတယ်... အိမ်မှ ထမင်းဟင်းမကောင်းဘူးဆိုရင်လဲ တစ်ခြားဟင်းဆိုရင်သာ ဂျီးများခဲ့ပင်မဲ့ မေမေက လမ်းထိပ်က ကုလားပဲဟင်းနဲ့ တိုးတိုးအာလူးကြော်ဝယ်ပေးလိုက်ရင် ကျမအတွက် ထမင်းမိန်စေခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ...

မုန့်ဆိုင်ရောက်ရင် တခြားဟာဝယ်ဖို့တွေဝေပင်မဲ့ တိုးတိုးအာလူးကြော်မပါတဲ့ အခေါက်တော့ မရှိပါဘူး... ဒီလိုအားပေးလာခဲ့တာ တိုးတိုးအာလူးကြော်ဟာ ရကျပ်ကနေ ၁ဝကျပ်... ၁၀ ကျပ်က နေ ၁၅ကျပ်... ၁၅ ကျပ်ကနေ ၂၅ကျပ်... (ယခု မြန်မာပြည်တွင် တိုးတိုးအာလူးကြော် တစ်ထုတ် ဘယ်လောက်လဲမသိတော့ပါ... နောက်ဆုံး ရန်ကုန်ပြန်တုန်းကတော့ ၁၀၀ လား ၁၅ဝလားရှိပါတယ်) ကျမအသက်ကြီးလာတာနဲ့ အမျှ တိုးလာတဲ့ ကျမရဲ့ မုန့်ဖိုးတွေကလဲ တိုးတိုးအာလူးကြော်ရဲ့ တိုးလာတဲ့ စျေးနှုန်းကြောင့် ကုန်နေခဲ့တာ အမှန်ပါ... သို့သော် ကျမတစ်စက်လေးမှ မညဉ်းမငြူ ဖြတ်တောက်မပြစ်ပဲ စားသုံးခဲ့ပါတယ်...

ယခင်က တိုးတိုးအာလူးကြော်ဟာဆိုလျှင် လတ်ဆတ်ပြီးအနာအဆာကင်းတဲ့ အာလူး ကြွတ်ရွရွရယ်... တစ်ထုတ်မှာ ၁ခုပဲ အမြဲပါတတ်တဲ့ ကြက်သွန်ကြော်မွှေးမွှေးလေးရယ်... ၁ထုတ်ဆိုလျှင်ဆိုသလို အာသာပြေလောက်တဲ့ အရည်အတွက်ပါရှိတဲ့အတွက် ဒီအာလူးကြော်ကို ထုတ်လုပ်တဲ့ လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ စေတနာကို စားသုံးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အာလူးကြော် အဖတ်တိုင်း.. ငရုတ်သီးအဖတ်တိုင်း... ကြက်သွန်ကြော်မွှေးလေး တစ်ဥတိုင်းမှာ ခံစားလို့ရပါတယ်...

စားသောက်ကုန်ထုတ်လုပ်သူများဟာ တစ်ခြားအရာထုတ်လုပ်သူတွေထက် တစ်ချက်သာတာက စားသုံးသူအပေါ်ထားရှိတဲ့ စေတနာပါ... စေတနာအပြည့်နဲ့ချက်တဲ့ မိခင်လက်ရာကို ဘယ်ကမ္ဘာကြော်စားဖိုမှူးမှ အံမတုနိုင်တာဟာ အစားအသောက်ချက်တဲ့သူရဲ့ စေတနာဟာ စားသုံးသူအပေါ် ဘယ်လောက်သက်ရောက်တယ်ဆိုတဲ့ အကောင်းဆုံးဥပမာပါပဲ...

သို့သော် ယခုအခါမှာ တိုးတိုးအာလူးကြော်ဟာ ယခင်နဲ့မတူပဲ အရည်အသွေးရော အရေအတွက်ပါ လျော့ကျလာတာတွေ့ရပါတယ်... အရေအတွက်ဆိုရာမှာ ထုတ်လုပ်မှု အရေအတွက်မဟုတ်ပဲ အထုတ်တစ်ထုတ်မှာ ပါဝင်မှုအရည်အတွက်ကို ဆိုလိုပါတယ်... အာလူးကြော်တစ်ထုတ် ၂၅ကျပ်ဖြစ်တဲ့အချိန် (ကျမစိတ်ထင် ၂ဝဝဝခုနှစ်နောက်ပိုင်း) မှာ အားလူကြော်ထုတ်ပိုးမှုကို နိုင်ငံခြားအဆင့်မှီအောင် ယခုကဲ့သို့စတင်ထုတ်ပိုးခဲ့တာကို သတိထားမိခဲ့ပါတယ်... ကိုယ်စားနေကျ အာလူးကြော်တံဆိပ်လေး အဆင့်မှီထုတ်ပိုးလာတဲ့အတွက် ကျမ ထိုအချိန်က ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... ထို့အတွက်ကြောင့် ၂၅ကျပ်ဖြစ်သွားတာကိုလဲ မညဉ်းငြူခဲ့ပါဘူး... သို့သော် ထို ထုတ်ပိုးမှုပုံစံကို ပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ အတွင်းပိုင်းကို မမြင်ရတာတစ်ကြောင်း လေထိုးပြီး အထုတ်ကြီးဖောင်းနေတဲ့အတွက် တစ်ကြောင်း အတွင်းပိုင်းမှ အာလူးကြော် ပါဝင်မှု အရည်အတွက်ကို ခိုသထက်ခိုလာပါတယ်... ဒီလိုဖြစ်လာတာကို ကျမလို အစဉ်အမြဲ စားသုံးသူတစ်ယောက် အနေနဲ့ ချက်ချင်း သတိထားမိသော်ညား ဆက်လက် သည်းခံကာ စားသုံးခဲ့ပါသေးတယ်...

သို့သော် ယခုအခါမှာတော့ တိုးတိုးအာလူးကြော်ထုတ်လုပ်သူရဲ့ စေတနာကို လုံးဝ လုံးဝ ခံစားလို့မရတော့တဲ့အပြင်... စားသုံးသူတွေကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စော်ကားလာတယ်ဆိုတာ သတိပြုမိလာပါတယ်... စကာင်္ပူကို ရောက်တော့ ယခင် မြန်မာပလာဇာမှာ မရောင်းခင်တုန်းက အိမ်ကို အမြဲ လူကြုံနဲ့ ထည့်ခ်ိုင်းပြီးစားပါတယ်... ယခု ပင်နီဇူလာပလာဇာမှာ ၁ထုတ်ကို စကာင်္ပူ ပြား ၅၀ (မြန်မာငွေ ၃၆၅ကျပ် တန်ဖိုးရှိ) နဲ့ ဝယ်စားပါတယ်... လေယာဉ်ပျံတွေ သဘောင်္တွေစီးလာတဲ့ အာလူးကြော်မို့ ပြား ၅ဝဆိုတာကို လက်ခံနိုင်ပါတယ်... (ဟိုတစ်လောက ဆိုင်၁ဆိုင်မှာ ၁ကျပ်နဲ့ ရောင်းလို့ ဝယ်မစားခဲ့ပါဘူး...)

ယခုတိုးတိုးအာလူးကြော်ရဲ့ အရည်အသွေးဟာ မကောင်း မလတ်ဆတ် အနာအဆာပါသော အာလူးများကို အသုံးပြု၍လားမသိ အာလူးတွေဟာ ပဲ့ရွဲ့နေတာပါပဲ... ဒါကလဲ အာလူးအကြေကြော်မို့ လက်ခံလို့ရတယ်ထားအုံး... မဲတူးပြီး အာလူးကြော်အတူးတွေ ဖြစ်လာတာကတော့ သည်းခံနိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာကို လွန်လာပါတယ်... ယခင်က ကျမအကြိုက်ဆုံး ၁ထုတ်လုံးမှာ ၁ဥပဲပါတတ်တဲ့ ကြက်သွန်ကြော်လေးဟာလဲ ဘယ်ဘဝ ဘယ်ဋ္ဌာနီကိုပြောင်းပြီး တိုးတိုးအာလူးကြော်မှာ အရင်က ကြက်သွန်ကြော်ပါပါတယ်ဆိုတာ ကျိမ်ပြောရင်တောင် ယုံကြမှာမဟုတ်တော့ပါဘူး...

အဆိုးဆုံးကတော့ အထုတ်တစ်ထုတ်မှာ ပါဝင်တဲ့ ပမာဏက ယခင်ရဲ့ ၃ပုံ ၁ပုံနီးပါးလောက်လေးသာရှိတော့တာပါ... ယခင်က ၁ထုတ်စားလိုက်ရင် တင်းတိမ်သွားပင်မဲ့... ခုမှတော့ အာလူးကြော် ၁ထုတ်စားပြီးတာတောင် ဘယ်လိုကုန်သွားမှန်းမသိလို့ အထုတ်များပေါက်နေသလားလို့ ပြန်ကြည့်ရတဲ့ အဖြစ်ကိုရောက်နေပါတယ်... အထုတ်ကြီး ကြီးနေလို့ စားသုံးသူက သတိမပြုနိုင်လောက်ဖူးမထင်ပါနဲ့... စားသုံးသူတွေက ငတုံးမဟုတ်ပါဘူး...

ထို့အတွက် အကြံပေးလိုတာက ယခင်လိုသာ စေတနာရှေ့ထားပြီးထုတ်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်စေတနာ အကျိုးပေးပြီး ဒိထက်အောင်မြင် ချမ်းသာမှာပါ... သို့သော် ယခုအတိုင်းဆက်လက်ထုတ်လုပ်နေမည် ဆိုပါက ကျမကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲအားပေးနေသော ပရိတ်သတ်များကို မျက်လုံးထဲမထား စော်ကားသည်ဟု ခံစားရသဖြင့်... တိုးတိုးအာလူးကြော် သုံးစွဲမှုကို ဖြတ်တောက်သင့် ဖြတ်တောက်ပါမည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးအပ်ပါသည်...

လူ ၁ ယောက်မစားလို့ သင်တို့ စီးပွားရေ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူးဆိုပြီး မထိမဲ့ပြုံး မပြုံးပါနဲ့... ကျမပြောခဲ့ သလို စားသောက်ကုန်ဟာ စေတနာပေါ်အဓိက အရင်းတည်တဲ့ လုပ်ငန်းဖြစ်တဲ့အတွက် စေတနာအကျိုးပေးပါလိမ့်မယ်... ကျမ မစားတော့ဘူးဟု ဆုံးဖြတ်သော်ငြား သင်တို့ စီးပွားရေးကို ထောက်ငံ့သောအားဖြင့် ကျမသူငယ်ချင်းများထဲတွင် စားသုံးသူရှိပါက တားမြစ်မည်တော့ မဟုတ်ကြောင်းကို စိတ်အေးစေလိုပါတယ်... သို့သော် ထိုစားသုံးသူများလည်း သင်တို့၏ စေတနာမပါရှိပဲ အမြတ်သက်သက်သာ ထုတ်လုပ်နေသော ဟန်သာရှိပြီး အဆန်မရှိတဲ့ တိုးတိုးအာလူးကြော်ကို ကျမပြောစရာမလိုပဲ သူ့တို့ဘာသာလျှင် ဆက်လက်သုံးစွဲတော့မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သေချာတပ်အပ် သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ပါတယ်... အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ကျမပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိုးတိုးအာလူးကြော် အရည်အသွေးကျမှုကို ကျမလောက် သည်းခံပြီး စားသုံးနေသူ တစ်ဦးမှ မရှိတော့ပါ... ကျမသာလျှင် ငယ်ငယ်ထဲက စားခဲ့သော... ကျမအတွက် အာလူးကြော်သက်သက်တင်မဟုတ်ပဲ အမှတ်တရ အဖြစ်အပျက်လေးတွေပါ ရှိခဲ့ဖူးသော တိုးတိုးအာလူးကြော်ကို ယခုထိစားသုံးခဲ့တာပါ...

ယခုလို စားသုံးမှုကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခြင်းဟာ အနှစ်နှစ်အလလ ချစ်ရတဲ့ ချစ်သူက အရောင်ပြောင်းသွားလို့ မသင့်တော်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတဲ့ နာနာကျင်ကျင် ဆုံးဖြတ်မှုဖြစ်ပါတယ်... အကယ်၍ တိုးတိုးအာလူးကြော် အရည်အသွေးနဲ့ အရည်အတွက်ကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်နိုင်မယ်ဆိုရင်ဖြင့် ကျမဘက်ကလဲ မှားခဲ့တာတွေကို ခွင့်လွှတ်ကာ ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေးပေးမည်ဖြစ်ပါတယ်... တိုးတိုးအာလူးကြော် အရည်အတွက် တိုးမတိုးကို ပင်နီဇူလာပလာဇာရောက်တိုင်း ဆိုင်ပေါ်က အထုတ်တွေကို လက်နဲ့ ချိန်ဆကြည့်ပြီး စောင့်ကြည့်နေမည်ဖြစ်ပါတယ်...

ပုံ/

တိုးတိုးအာလူးကြော်ကို စားသုံးခဲ့ဖူးသူ တစ်ဖြစ်လဲ မဗေဒါ

(PS... ဒီနေ့ တိုးတိုးအာလူးကြော်ဝယ်စားရင်း မခံရပ်နိုင်လွန်း၍ ဒီပေါ်မှာ ပေါက်ကွဲလိုက်ပါတယ် (နောက်ဝယ်မစားတော့ပါ)... အကယ်၍များ ဒီပိုစ့်ကို မတော်တဆ တမင်တကာ တိုးတိုးအာလူးကြော်ပိုင်ရှင် မြင်၍ အရည်အသွေး အရေအတွက်ကို ပြုပြင်မည်ဆိုလျှင် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာမိမည်ဖြစ်ကြောင်း)

Haters = One kind of loyal fans

၁လကျော်သွားခဲ့ပြီ... ဘလော့မရေးတာ ၁လတောင်ကျော်သွားခဲ့မှန်း ဆီဗုံးမှာ လာသတိပေးသွားမှပဲ သတိထားမိတော့တယ်... ဒီ ၁လအတွင်း စာရေးဖို့ ဝန်လေးနေတာတွေရှိတယ်... ရေးချပြစ်ဖို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မှုမရှိဖြစ်နေခဲ့တာတွေရှိတယ်... ဒီဘလော့နဲ့ပတ်သတ်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်သုံးသပ်နေမိတာတွေ ရှိတယ်... ရေးသင့် မရေးသင့်စဉ်းစားနေတာတွေရှိတယ်... ဒီပိုစ့်ကို မရေးပဲ တခြားကိုယ်ရေးချင်တာတွေပဲ ဆက်ရေးဖို့ စိတ်ကူးခဲ့ပင်မဲ့... ကျမဘယ်လိုမှ ရေးချလို့မရခဲ့ဘူး... ကျမဒီပိုစ့်ကို ရေးမှ ဘလော့ဆက်ရေးနိုင်လိမ့်မယ်... ဒီကိစ္စ ၁ခုထဲကြောင့်တော့ ကျမဘလော့မရေးဖြစ်တာမဟုတ်ပါဘူး... တခြားအကြောင်းတွေ အများကြီးရှိပါတယ်... မအားတာလဲပါတာပေါ့နော်... ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကိုရေးတာ ဒါ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးပါပဲ... 

အရင်ကတော့ ကျမပိုစ့်တွေကို negative feedback ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်... Negative meaning comment မျိုးပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်... အပြစ်ရှာပြီး ပြောသွားတာပဲဖြစ်ဖြစ်... အကျိုးအကြောင်းသင့်တာတွေကို ကွန်မန့်မှာပဲ ကျမပြန်ဖြေရှင်းခဲ့ပါတယ်... တချို့ တချို့ မိုက်မိုက်ရိုင်းရိုင်းပြောသွားတာတွေ... အထူးသဖြင့် Personal Attack တွေကိုတော့ ပြန်ပြောနေဖို့တောင် အရေးလုပ်စရာမလိုဘူးလို့ ကျမသဘောထားလို့ ဒီတိုင်းပဲထားပါတယ်... ဖြတ်လဲ မဖြတ်ပါဘူး... သူ့ဟာသူ အမည်မသိနဲ့ပဲရေးရေး... အမည်ဖော်ပြီးပဲရေးရေး... သူများဘလော့ပေါ်မှာ အကျည်းတန်တဲ့ စာသားတွေရေးသွားတာ တခြားလူမသိရင်တောင် သူ့ကိုယ်သူတော့ သိပါတယ်... အွန်လိုင်းပေါ်မှာပဲ ငါ့ကိုဘယ်သူမှ မသိပါဘူးဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ လုပ်ချင်တာလုပ် ပြောချင်တာပြောနေတာ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ကို ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဖြတ်စီးနေတာပါ... ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး... ကိုမင်းထက်ရေးထားတဲ့ သူ့ဂုဏ်ကိုဖျက်၊ ကိုယ့်ဂုဏ်ပျက်၏ ဆိုတဲ့ ပိုစ့်လေးကို အဲဒိလူတွေကို ဖတ်စေချင်ပါတယ်... ကျမ အမြင်မှာတော့ အဲဒိ Haters တွေဟာ တနည်းအားဖြင့်တော့ ဘလော့တစ်ခုရဲ့ သစ္စာရှိစာဖတ်ပရိတ်သတ်တွေပါပဲ... ရိုးရိုးစာဖတ်သူတွေဟာဘလော့တစ်ခုကို ပုံမှန်မဖတ်ဖြစ်ရင်တောင် သူတို့ကတော့ ပုံမှန်ကိုဖတ်ဖြစ်ပြီး ထိုဘလော့ပိုင်ရှင်ကို ဘယ်လို Attack လုပ်ရမလဲ စဉ်းစားနေတတ်တဲ့သူတွေပါ... အပြစ်ရှာဖို့အတွက်လဲ သူတို့ အသေးစိတ်လိုက်ဖတ်ဖြစ်ရင် ဖတ်ဖြစ်နေမှာပါ... အကြိမ်ကြိမ်ဖတ်ဖြစ်ရင်လဲ ဖတ်ဖြစ်မှာပါ... အဲဒါကြောင့်မို့ သူတို့က တနည်းအားဖြင့်တော့ အမာခံစာဖတ်ပရိတ်သတ်တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးကပါနေတော့တာပါပဲလို့ ထင်မိပါတယ်... ကျမကို မုန်းတဲ့ Haters တွေဟာ ကျမနဲ့ အပြင်မှာသိတဲ့သူတွေလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်... နီးစပ်သူတွေထဲကလဲဖြစ်နိုင်တယ်... ဝေးနေတဲ့သူတွေထဲကလဲဖြစ်နိုင်တယ်... ဘလော့ဂါအချင်းချင်းလဲဖြစ်နိုင်တယ်... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ... ကျမကတော့ အဲဒိ Haters တွေကို ကြံဖန်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေချင်တာပါပဲ... ဒါတောင် ကျမမှာ ပုံမှန် ကျမကို စောင့်ကြည့်ပြီး မုန်းတီးနေတဲ့ Haters မရှိ သလောက်ပဲလို့ထင်တာပါပဲ... ခုလိုရေးရတာက ဘလော့ရေးနေတဲ့သူတိုင်း ဒီလိုမျိုး Negative Comments တွေ၊ Personal Attack တွေနဲ့ တွေ့ကြုံဖူးမှာပါ... ဒါကြောင့် ဘလော့ရေးနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရော... ဘလော့ကိုခုမှ စရေးတဲ့ ဘလော့ဂါပေါက်စလေးတွေအတွက်ရော ကျမရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို ဝေမျှတာပါ... ကျမအတွက်ကတော့ ဖတ်ကြည့်လိုက်တယ်... ကြိုက်တဲ့ စာတွေဆိုရင် ကွန်မန့်ပေးခဲ့တယ်... တချို့စာတွေက သိပ်မကောင်းပင်မဲ့ အဆုံးထိဖတ်လောက်တဲ့အထိတော့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်ဆိုရင် အဆုံးထိဖတ်လိုက်တယ်... တချို့စာတွေလုံးဝ ကျမစိတ်တိုင်းမကျတဲ့စာတွေ... ကျမစိတ်ထဲမှာ မကောင်ဘူးထင်တဲ့စာတွေ... ကျမနဲ့ မပတ်သတ်ဘူးထင်တဲ့စာတွေဆိုရင်တော့ ကွန်မန့်မှာရေးပြီး Attack လုပ်ဖို့မပြောနဲ့... ရောက်တဲ့နေရာမှာတင်ရပ်ပြီး အဲဒါကို ဆက်မဖတ်တော့ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘလော့ဆိုတာ ၀ါသနာရှင်တွေက ကြိုက်သလို Free account ဖွင့်ပြီး သူတို့စိတ်ထဲရှိတာ ရေးချင်တာရေးလို့ရပါတယ်... ရေးပိုင်ခွင့်လဲရှိပါတယ်... ဘလော့ကနေ နိုင်ငံရေးတွေ စီးပွာရေးတွေ စတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတွေ ရေးပိုင်ခွင့်ရှိသလို... ကိုယ့်ရဲ့ Personal လေးတွေ... တစ်နေ့တစ်နေ့ဘာလုပ်လဲဆိုတာလေးတွေ ဥပမာ.. ဘာနဲ့ ထမင်းစားတယ်ဆိုတာကအစ ဒိုင်ယာရီသဘောမျိုး ရေးချင်တာလဲ ရေးပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်... တစ်ခုပဲရှိပါတယ်... ဘလော့တစ်ခုရဲ့ အရည်အသွေး တကယ်ကောင်းတယ်ဆိုရင် သူ့အလိုလို လူသိများလာပါလိမ့်မယ်... သူ့အလိုလို ကွဲပြားသွားပါလိမ့်မယ်... စာဖတ်တဲ့သူပိုများလာပါလိမ့်မယ်... အဲဒါကို Personal ရေးလို့ ကြွားလိုက်တာ... ဘာညာလိုက်ပြီး ကွန်မန့်နေတာတွေဟာ... အမှန်တော့ ကွန်မန့်လို့ ယူဆလို့မရပါဘူး... ဆိုလိုချင်တာ ရှင်းရှင်းလေးပါ... ကိုယ်နဲ့မဆိုင်ဘူး... ကိုယ့်အတွက် အသုံးမဝင်ဘူးထင်ရင် ဆက်ဖတ်နေစရာတောင်မလိုပါဘူး... အချိန်ကုန်ပါတယ်... ဒါမှမဟုတ် ထိုသူများက အချိန်တွေပိုနေလို့ သူများတွေကို လိုက်တိုက်ခိုက်နေရတာ ကျေနပ်နေလို့ဆိုရင်တော့ ကျမဘာမှ မပြောလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒိလို ကွန်မန့်တွေကိုလဲ ကျမတို့ မျက်လုံးထဲလုံးဝထားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုတော့ သိစေချင်ပါတယ်... ဒီတစ်လအတွင်း တစ်ခါတစ်ခါ စဉ်းစားမိတယ်... ကျမရဲ့ ခရီးသွားပိုစ့်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ပေးသွားတဲ့ တချို့ကွန်မန့်လေးတွေအကြောင်းပေါ့... တချို့တွေကလဲ ကောင်းတယ် ဆက်ရေးပါ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... တချို့တွေကတော့ ဒစ်စနေလမ်း Promotion လားတဲ့... ကြွားလိုက်တာတဲ့... သူတို့ပေးခဲ့တဲ့ ကွန်မန့်တွေကြောင့် တစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ဘလော့မရေးဖြစ်တာ မဟုတ်ပေမဲ့... ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ ကိုယ့်ပိုစ့်ကို အကြိမ်ကြိမ်ပြန်သုံးသပ်မိပါတယ်... ဘာကြောင့်ဒီလိုပြောတာလဲ... ငါပြင်သင့်လား... ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစား စဉ်းစား အဖြေက အမြဲ ၁ခုပဲထွက်ပါတယ်... ကျမရေးတာ ခရီးသွားမှတ်တမ်းပါ... ခရီးသွားဆောင်းပါးရေးနေတာမဟုတ်ပါဘူး... ကျမရဲ့ မှတ်တမ်းဖြစ်တဲ့အတွက် ကျမသွားတဲ့ တောက်လျှောက် ပျော်တာ ဝမ်းသာတာ စိတ်ညစ်တာ ရင်ခုန်တာ အကုန်လုံးကို ကျမ အမှတ်တရနဲ့ ရေးမှတ်ထားချင်တာပါ... ဒီခရီးသွားမှတ်တမ်းကိုရေးတာ အမှန်တော့ သူများအတွက်ထက် ကျမအတွက်ကို ကျမရေးတာဆို ပိုမှန်ပါမယ်... နောက်ဆုံး ကျမရေးတဲ့ ဂျပန်ခရီးစဉ် Day 4 ကိုရေးတုန်းက ကျမအဲဒိနေ့က အဖြစ်အပျက်တွေကို မေ့လုမေ့ခင်ဖြစ်နေလို့ ရိုက်လာတဲ့ ဗွီဒီယိုတွေပြန်ကြည့်ရပါတယ်... အဲဒိမှာ ကျမစဉ်းစားမိတာက ကျမရဲ့ ခံစားချက်လေးတွေကို မေ့သွားမှာကိုပါ... အဲဒိအတွက် ကျမ အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတင်ထားချင်တဲ့ စိတ်ကလေးဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်... အဲဒိအတွက် ကျမ အသေးစိတ်ရေးခဲ့မိပါတယ်... ဒါကို စာဖတ်သူအနေနဲ့ ကြွားတယ်လို့ ခံစားသွားရသလား... ဒီလိုဆိုတော့ကာ... ဘာလို့ တခြားလူတွေက ကြွားတယ်လို့မခံစားရပဲ ထိုသူတစ်ယောက်တည်းကသာ ကြွားတယ်လို့ခံစားရတာလဲ... ရှင်းပါတယ်... ကိုမင်းထက်ရဲ့ပိုစ့်ထဲကလို ဣဿာ မစ္ဆရိယ စိတ်ဖြစ်လို့သာ ဖတ်နေရင်း မုဒိတာမပွားနိုင်ပဲ ယခုလို ခံစားသွားရတယ်လို့ ကျမကတော့ယူဆပါတယ်... အဲဒိအတွက် တစ်ခုတော့ အကြံပေးချင်ပါတယ်... ကျမရဲ့ပိုစ့်တွေထဲက ကိုယ့်အတွက် လိုမယ်ထင်တာကိုပဲ ရွေးဖတ်ပါ... မလိုဘူးထင်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်... အလကား ကြွားနေတာပါလို့ ထင်ရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အချိန်မရွေး လိပ်စာပြောင်းရိုက်လိုက်ရနေတာပါပဲ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် မညင်းဆဲပါနဲ့... အဲ တစ်ယောက်ကလဲ ဒစ်စနေလမ်းကို အရောင်းမြှင့်တင်နေတာလားတဲ့... ဒစ်စနေလမ်းကို ရောက်ဖူးတဲ့သူတိုင်း အဲဒိထဲက စက်တစ်ခုကို စီးရဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရတာ အသိပါ... ဒီတော့ ကျမအတွက် အထူးတလည် အရောင်းမြှင့်တင်နေစရာ လိုမလိုကို ထိုသူ မရောက်ဖူးတဲ့အတွက် မည်သို့ မည်ပုံ ပြန်လည်ရှင်းပြရမလဲတော့ မသိပါ... ထို့အတွက် ကျမရဲ့ဘလော့ပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ပိုစ့်တွေကို ကျမရဲ့ စာရေးချင်စိတ် Mood ပေါ်မှာ မူတည်ပြီး ကျမကြိုက်သလို ချယ်သပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်... ကျမဟာ စာပေပညာရှင်ကြီးမဟုတ်ပါဘူး... နာမည်ကြီးချင်လို့ စာရေးနေတာလဲမဟုတ်ပါဘူး... စာရေးပြီး ပိုက်ဆံရှာစားနေတာလဲ မဟုတ်ပါဘူး... 

ကျမစိတ်ပျော်ရွှင်မှုအတွက် ကျမဘလော့ကိုရေးနေတာပါ... ကျမဘလော့ကစာတွေကို နှစ်သက်လို့ လာဖတ်ကြတဲ့သူတွေရှိရင် ကျမပျော်တယ်... ကွန်မန့်လေးတွေပေးသွားရင် ကျေနပ်တယ်... ကျမတွေ့ကြုံခဲ့ရတာတွေကို ဝေမျှရာမှာ တခြားသူတွေအတွက် အသုံးဝင်သွားမယ်ဆိုရင် ကြည်နူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျမဘလော့ရေးတဲ့ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်းပဲ ဆက်လက်ရေးနေမှာပါပဲ... ကျမကို အားပေးနေတဲ့ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းနဲ့ စာဖတ်ပရိတ်သတ်တွေအတွက်လဲ ဆက်ရေးနေအုံးမှာပါပဲ... ကျမ ဘလော့ပေါ်က ခရီးသွားအချက်အလက်တွေဟာ ကျမတွေ့ကြုံခဲ့တာတွေပဲဖြစ်တဲ့အတွက် လူတိုင်း ဒီလိုတွေ့ကြုံလိမ့်မယ်လို့လဲ မဆိုလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်အလက်တွေက ကျမအတွေ့အကြုံပေါ်မူတည်ပြီး အမှန်တွေပါပဲ... ကျမရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့အရာတွေကတော့ မှန်တာတွေလဲပါချင်ပါမယ်... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖတ်ကောင်းအောင် လုပ်ကြံရေးတာတွေလဲ ပါချင်ပါမယ်... ကျမဘာသာ ကျမ Character တွေဖန်တီးချင်ဖန်တီးမယ်... ကျမဘာသာကျမ ပေးချင်တဲ့ နာမည်ပေးမယ်... အဲဒိအတွက် မည်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်ဖူးလို့လဲထင်ပါတယ်... ဒီတော့ ကျမအကြောင်းရေးတာတွေကို ဒါတွေဟာ ကျမအကြောင်းအမှန် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကတော့ ချင့်ယုံကြပေါ့နော်... ထပ်မှာချင်ပါတယ်... ဘလော့ဆိုတာ လူတိုင်းဖွင့်လို့ရတဲ့ Free Account ပါ... ဘလော့ဂါတွေမှာ သူတို့သိသလောက်နဲ့ ရေးချင်တာရေးမယ်ဆိုလဲ ရေးလို့ရပါတယ်... အဲ... သတင်းအချက်အလက်မှန်မမှန်ဆိုတာကိုတော့ ကိုယ့်အသိ ကိုယ့်ဦးနှောက်နဲ့ ချင့်ယုံကြပါလို့.... 

P.S ဒီပိုစ့်နဲ့ ပတ်သတ်ပြီး Haters တွေရှိလာခဲ့မယ်ဆိုရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်... ယခုပိုစ့်အောက်မှာ Negative Comments တွေ Personal Attack တွေရှိလာခဲ့မယ်ဆိုရင်ပဲဖြစ်ဖြစ်... လုံးဝ လုံးဝ စိတ်ထဲထားမှာ မဟုတ်တဲ့အပြင်... ထိုသူများကို မဗေဒါမှ အမာခံစာဖတ်ပရိတ်သတ်တဖြစ်လဲ ကျေးဇူးတင်ရှိနေမည်ဖြစ်ကြောင်း...

က်မနဲ႔ ဖုန္းသရဲ

ဒီအေၾကာင္းကို အရင္က ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ (မိန္းကေလးေတြကို ခ်ဥ္းကပ္နည္(ေရွာင္က်ဥ္ရန္)) ဆိုတဲ့ ပိုစ့္မွာ တစ္ခါေရးဖူးပါတယ္... က်မဟာ personally ဒီဖုန္းနဲ႔ လာလာ ဇာတ္လမ္းစတာကို မၾကိဳက္တတ္ပါဘူး... ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ဆိုရာမွာ.. က်မ လံုးလံုးမသိတဲ့လူတစ္ေယာက္က က်မကို mysteriously လာျပီး ဇာတ္လမ္းစတာကိုေျပာတာပါ... တျခားတနည္းနည္းနဲ႔သိျပီးမွ ဖုန္းစကားေျပာတာကို မဆိုလိုပါဘူး..

က်မမွာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္.. အဲဒိေကာင္ေလးဆိုရင္ ရုပ္သိပ္မေခ်ာပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဖုန္းေျပာတဲ့အသံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားေထာင္ေကာင္းပါတယ္... သူလိုလူမ်ိဳးေတာင္မွ ဘယ္ေတာ့မွ ဘလိုင္းၾကီးသက္သက္ ဖုန္းစဆက္ျပီး ဇာတ္လမ္းမလုပ္တတ္ပါဘူး.. က်မသိသေလာက္ေတာ့.. ေကာင္မေလးနဲ႔ အြန္လိုင္းကျဖစ္ေစ.. တနည္းနည္းနဲ႔ ရင္းႏွီးျပီးမွ ဖုန္းဆက္ က်ဴ (အဲေလ) လိုက္ေလ့ရွိပါတယ္.. အနည္းဆံုး သူက အသံေလးနဲ႔ စကားေျပာေလးေတာ့ ေကာင္းေသးတယ္..

က်မအေနနဲ႔ကေတာ့ ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တဲ့သူဟာ..
၁) အခ်က္ ဒီလူဟာ ရုပ္ရည္မရွိေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ Impression ၀င္ပါတယ္..
၂) အခ်က္ သူဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မေျပာနိုင္တဲ့အတြက္ ဒီလူရဲ႕ Background ဟာ သိပ္မေကာင္းေလာက္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္.. သူ႔အေၾကာင္းေတာင္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္လုပ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို က်မက အထင္ၾကီးစရာမရွိပါ..
၃)အခ်က္ ဒီလူဟာ က်မကို တန္ဖုိးမထား မေလးစားတာေသခ်ာပါတယ္... (က်မကသာ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို လက္ခံစကားေျပာတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ အဲဒိလူကိုယ္တိုင္ကေရာ က်မကို တန္ဖိုးထားပါ့မလား... သူ႔ကို စကားမေျပာေတာ့လဲ ဒီလူက မၾကိဳက္.. ၂ ဦး ၂ဘက္လံုးအတြက္ Impression မေကာင္းေစတဲ့ နည္းလမ္းမို႔.. ေယာက်ာၤးေလးမ်ား မသံုးမိေစရန္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္)
၄)အခ်က္ ဒီလူဟာ အေတြးအျမင္ ေအာက္လြန္းျပီး အလြန္တရာမွ အားအားယားယား နိုင္လြန္းတဲ့ အတြက္ မိန္းမတစ္ေယာက္အားမကုိးသင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္...

အေပၚကအခ်က္ေတြကေတာ့ က်မ စိတ္ထဲယူဆတဲ့ အခ်က္ေတြေပါ့ေနာ္...
အရင္ပိုစ့္ေရးတံုးက ကြန္မန္႔ေတြမွာ အၾကံျပဳသြားၾကတဲ့ အတြက္ အၾကံျပဳသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ စာဖတ္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေလးေတြကို မေဗဒါလိုက္မလုပ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး.. အဲဒိအေၾကာင္းေလးကို ခုတခါတည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အလြယ္ကူဆံုးျဖစ္တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေျပာင္းဖို႔တိုက္တြန္းၾကပါတယ္..

က်မဒီဖုန္းနံပါတ္ကိုသံုးတာ စကာၤပူမွာေနလာတဲ့ သက္တမ္းနီးပါးရွိပါျပီ.. ဒီလို မေလာက္ေလး မေလာက္စား လက္ယားတဲ့ အေကာင္ေတြအတြက္ က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းျပစ္ရက္ပါဘူး..
ေနာက္ျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းခ်င္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရာကေတာ့.. အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာ ၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ သူတို႔ ဆက္သြယ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ လြယ္ကူေနေအာင္လို႔ အဆက္သြယ္ ျပတ္မသြားခ်င္လို႔ ဒီနံပါတ္ေလးကိုပဲ ထားထားခ်င္တာပါ....

ေနာက္ျပီး ဖုန္းရုံးကို ေျပာျပီး သူ႔နံပါတ္ကို ဘေလာက္လိုက္ဖို႔ကို စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာပါမွဆိုေတာ့ အေတာ္ အလုပ္ရွဳတ္လွပါတယ္...

အဲ... ပထမပိုစ့္မွာ ကိုပီေက ေျပာခဲ့သလို က်မဖုန္းထဲမွာပဲ black list သြင္းဖို႔ကေတာ့.. က်မဖုန္းမွာ အဲဒိ function ရွိမရွိ ေသခ်ာမသိပါဘူး... က်မခုသံုးေနတဲ့ ဖုန္းက Nokia N78 ပါ.. သိတဲ့ သူရွိရင္ ေျပာျပေပးပါ.. ဒါေပမဲ့ အဲဒိလိုလုပ္ဖို႔ကလဲ... ခု က်မကို ေႏွာင့္ယွက္တဲ့သူက ဖုန္းနံပါတ္ ၃လံုးေလာက္နဲ႔ကို သံုးျပီး ေနွာင့္ယွက္တာပါ... သူတို႔ေျပာပံု အရ သူတို႔က လူ၃ေယာက္ပါ.. မတူပါဘူး...

အင္း.. အားလံုးကို နားရွင္းေအာင္.. ဒင္းတို႔လုပ္ပံုကို ေျပာျပပါ့မယ္...

ပထမ ၁၉ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ - ဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ "How r u?" ဆိုျပီး ပို႔ပါတယ္..
က်မကလဲ က်မ ဖုန္းနံပါတ္မသိမ္းထားမိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔.. "Fine. May I know who u r?" လုိ႔ ျပန္ေမးေတာ့..
ဒင္းက... " Min Htwe.. " တဲ့.. က်မလဲ က်မမသိတဲ့သူဆိုေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ပါဘူး.. ဒီေတာ့ ဒင္းက က်မနာမည္နဲ႔ " ______ lar?" တဲ့...
က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ က်မက ဘယ္သူလဲထပ္ေမးေတာ့လဲ.. သူ႔နာမည္ၾကီးပဲ လာလာေျပာေနပါတယ္...
က်မဖုန္းနံပါတ္ကို ဘယ္လိုရလဲလို႔ေမးေတာ့.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ရန္ကုန္ျပန္သြားတဲ့ ေကာင္က ဖုန္းထားခဲ့လို႔ အဲဒိထဲက ရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္.. ဖုန္းပိုင္ရွင္ကိုေတာ့ သူလဲ မသိဘူးလို႔ေျပာပါတယ္..
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်မလဲ ေသာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာမွ မျပန္ေတာ့ပါဘူး.. ဒီၾကားထဲမွာ သူကခ်ည္းပဲ.. Picture msg ေတြပို႔ "khin chin dal ya ma lar?" ဘာညာေပါ့.. အရည္မရ အဖတ္မရ.. သူတို႔မို႔ စကာၤပူမွာ အားအားယားယားေပါ့ရွင္.. က်မလဲ ဘာမွ မျပန္ပါဘူး... က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ စိတ္ထဲေတာ့ ကသိကေအာင့္ ျဖစ္မိပါတယ္.. အဲဒိလူဘယ္သူလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားလို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔...

၂၂ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ ဒုတိယဖုန္း နံပါတ္နဲ႔ က်မနာမည္ပဲ ေရးထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္လာပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ က်မနာမည္ကို အဂၤလိပ္လို စာလံုးေပါင္းထားတာကလဲ မွားေနပါေသးတယ္.. ဟိုပထမဖုန္းနံပါတ္နဲ႔လဲ Forward msg ေတြ လာေနတုန္းပါပဲ... က်မ call history ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့... အဲဒိ ဒုတိယဖုန္းနဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ မပို႔ခင္ ၁ရက္ ၂ရက္မတိုင္ခင္မွာ ဖုန္းေခၚျပီး က်မကိုင္ေတာ့.. တျခားနာမည္တစ္မ်ိဳးေမးျပီး.. ဖုန္းမွားသြားလို႔ပါလို႔ေျပာပါတယ္.. အဲဒိတုန္းက က်မကေတာင္.. ဖုန္းကလဲ မွားစရာရွားလို႔ ျမန္မာ- ျမန္မာခ်င္းမွားစရာလားလို႔ေတာင္ ထင္မိလိုက္ပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ က်မ မွတ္မွတ္ရရရွိေနတာပါ...

ပထမ မတ္ေစ့ရွ္ ပို႔ျပီး ေနာက္၂ရက္ေနေတာ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာပါေလေရာ.. "R u sleeping. If u sleeping Have a good night" ဆိုျပီး... ဒင္းမသိလိုက္တာလား.. ဥာဏ္ပဲ မမွီတာလားေတာ့ မသိဘူး.. က်မက Call history နဲ႔ ဒင္း အရင္က က်မနာမည္ ပို႔ထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ကို ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ သိေနပါျပီ... ဒီျပႆနာက က်မညိမ္ေနရင္ ျပီးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒါနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး "who are u?" လို႔ ျပန္ေျပာေတာ့..

ဒင္းက "My name is Maw Con" တဲ့... နာမည္ကေတာ့ လန္ထြက္ေနတာပဲ.. သူတို႔ေတာက ဗြီဒီယိုရုံမွာ ၁ကား ၁က်ပ္ေလာက္နဲ႔ တိုးၾကည့္ခဲ့တုန္းက စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ နာမည္လားေတာ့မသိ...

က်မလဲ ဘာမွ ျပန္မေျပာေသးပဲ ေနေနတံုး.. "What are u thinking?" တဲ့.. ဒင္းက..
ဒါနဲ႔.. က်မလဲ "Where did u get my no.? Do u know me? Do not pass around my no. among ur friends" လို႔ေျပာေတာ့..
ဒင္းက.. သူေရးတဲ့အတိုင္းေရးျပတာေနာ္.. " Sorry! I have got ur number 2months ready but I never ever pass ur no amoung my friend" တဲ့...
ဒါနဲ႔ အရင္လို မျဖစ္ရေအာင္ ေဒါသစိတ္ေလးကို ထိမ္းျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ဘယ္လိုရလဲလုိ႔ေမးေတာ့..
အေျခအျမစ္မရွိရွင္းျပပါတယ္... အဲဒါကေတာ့ သူ႔ဖုန္း ေရထဲက်သြားလို႔ Jurong East service center မွာ ဖုန္းသြားျပင္ျပီး ျပန္ရလာေတာ့.. က်မဖုန္းနံပါတ္က သူ႔ဖုန္းထဲ အလိုလိုေရာက္ေနတာပါတဲ့.. ကဲ... ၾကည့့္..
Nokia နဲ႔ starhub က Match making service အလကားေပးေနတယ္လို႔ မၾကားလိုက္မိပါလားေနာ္....
ဘယ္ေလာက္ အေျခအျမစ္မရွိလဲဆိုရင္.. ဟား.. ဟား.. ျပီေတာ့ေျပာေသးတယ္.. သူစကာၤပူေရာက္တာ ၇လပဲရွိေသးလို႔ သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ပါတဲ့..

က်မလဲ ေနာက္ပိုင္း ဘာမွ မျပန္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... က်မနံပါတ္ကို ဖြတဲ့သူကိုသာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသျဖစ္မိေနပါေတာ့တယ္.. ဒီျပႆနာကိုလဲ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုတာကို က်မစဥ္းစားေနမိပါတယ္.. ေနာက္ရက္ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့.. ေမာ္ကြန္းဆိုတဲ့ ေကာင္က က်မနာမည္ကို မတ္ေစ့ရွ္နဲ႔ ထပ္ေမးပါတယ္.. ဒင္းတို႔ပို႔တဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်မဆီမွာ ရွိပါတယ္.. ဒင္း က်မနာမည္ကို စာလံုးေပါင္းမွားျပီးေတာင္ ပို႔ထားလို႔ က်မ ပိုျပီး မွတ္မွတ္ရရရွိပါတယ္.. အဲဒိမွာ က်မ ေသခ်ာတာ တစ္ခုသိသြားပါတယ္.. ဒီေကာင္ေတြဟာ.. က်မကို နာမည္ပဲ သိတာပါ... က်မကို ျမင္လဲ မျမင္ဖူးပါဘူး.. က်မဘယ္သူဆိုတာလဲ မသိပါဘူးဆိုတာပါပဲ.. မိန္းကေလးနာမည္မို႔ ငမ္းငမ္းတက္ လက္ကျမင္းေက်ာဆဲြရုံသက္သက္ပါ...

သူတို႔ကိုေလ က်မ ေမးလိုက္ခ်င္တယ္.. ဒီလိုနည္းနဲ႔ စကာၤပူမွာ ဘယ္ႏွေယာက္နဲ႔မ်ား အဆင္ေျပဖူးပါသလဲလို႔ေလ... ဖုန္းနဲ႔ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့သူကို ရင္ခုန္ေနရေလာက္ေအာင္.. က်မရဲ႕ အသက္ကလဲ သစ္ရြက္ေလးေတြ ေလတိုက္ရင္ေတာင္ ရီခ်င္ေနတဲ့ အရြယ္လဲမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒင္းတို႔လဲ အဲဒိ အရြယ္ ေကာင္ေလးေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာေသခ်ာပါတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့.. အဲဒိ အရြယ္ကေလးေတြက သူ႔ဟာနဲ႔ သူ လူငယ္မာနဆိုတာရွိတယ္.. ရွက္တတ္ေသးတယ္..
က်မအရြယ္က "၂၀ေက်ာ္ အစိတ္ပိုင္း.. အရြယ္ေတာ္ တစ္စိတ္ဟုိင္း" ဖို႔ ၁နွစ္မွ်သာလိုေတာ့တာပါ..

၂၆ ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာေတာ့ တတိယ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာျပန္ပါေရာ... ဘာလုပ္ေနလဲတို႔.. နာမည္ေလး သိပါရေစ... သူငယ္ခ်င္းေတာ္ပါရေစေပါ့.. က်မဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ေတာ့ပဲ.. ဒီတိုင္းပဲေနလိုက္ပါတယ္... ဒီကိစၥေတြရပ္သြားေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့ဆိုတာကိုပဲစဥ္းစားေနပါတယ္..

ေဖေဖက ၂၀၀၇ က ကိစၥျဖစ္တုန္းက ကိုယ့္ကို ဖုန္းေနာက္တဲ့သူကို မေအာ္ဖို႔.. ေအာ္ရင္ အျမင္ကပ္ပုဒ္မနဲ႔ ပိုဆိုးမယ္ဆိုျပီး ဆံုးမပါတယ္.. ျပီးေတာ့ ဒီေလာက္ခင္ခ်င္ေနရင္ လူၾကီးလူေကာင္းပီပီ အျပင္မွာေတြ႔ျပီး အဆင့္ရွိရွိ ခင္ဖို႔ ေျပာပါတယ္.. အဲလိုမွ အဲဒိေကာင္ေတြရပ္မွာပါ.. က်မေဖေဖက သူကိုယ္တိုင္ က်မကို လိုက္ေစာင့္ေပးမယ္ေျပာပါတယ္..

ဒါေပမဲ့ ဒီလို ကိစၥ အေသးအဖဲြအတြက္နဲ႔ က်မ မိဘေတြကို စိတ္လဲ မပူေစခ်င္ပါဘူး.. ဒါေၾကာင့္ ခုတစ္ေခါက္ ဖုန္းလက္ေဆာ့တဲ့ ကိစၥကို ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး.. က်မအတြက္လဲ အေရးပါလွတဲ့ ျပႆနာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး... အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ လူတစ္စု ေအာက္တန္းက်တဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ သူတို႔ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနၾကတယ္ပဲ ျမင္ပါတယ္...

ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ လူေတြ႔စရာ မလိုပဲ ဒီေကာင္ေတြ ရပ္သြားမဲ့နည္းကို က်မအၾကံရသြားပါျပီ... နဲနဲေလး မုသားသံုးလိုက္ရုံပါပဲ... ဒါေပမဲ့ က်မကို ထပ္မေႏွာင့္ယွက္မခ်င္း က်မဘာမွ ေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူး..
က်မဖုန္းထဲမွာလဲ.. Disturbance 1, 2, 3 ဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္...

ဒီေန႔ေတာ့ လူက စိတ္ကလဲ သိပ္မၾကည္ျဖစ္ေနပါတယ္.. အဲဒိ အခ်ိန္က်မွ ကံဆိုးသူ လဒ Disturbance 2 က.. မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ပါတယ္... ဒါနဲ႔ က်မလဲ... အဲဒိလူကို ဖုန္းေကာက္ဆက္လိုက္ပါတယ္...
အသံကလဲ ကလီေညာင္နာေနျပီး.. ေတာသားလုိလုိအသံပါ... တိုးခ်ိေနလိုက္တာလဲ မနည္းနားေထာင္ရတယ္.. ပီပီသသကလဲ မရွိ.. လံုး၀ လံုး၀ ခံစားလို႔မရတဲ့ အသံရွင္ပါ..

က်မ။ ။ ရွင္ က်မနဲ႔ သိပ္ခင္ခ်င္ေနလား...

ေမာ္ကြန္း(Disturbance2)။ ။ ခင္ခ်င္လို႔ပါ... ကြ်န္ေတာ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိလို႔ပါ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီ ဒါဆို က်မတို႔ အျပင္မွာေတြ႔ၾကမယ္ေလ..

Disturbance 2။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ေတြ႔တာေပါ့...
ခပ္တိုးတိုး မရဲတရဲ အသံျဖင့္ျပန္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္.. ဘာပဲေျပာေျပာ ေတြ႔ရဲတဲ့ သတၱိေတာ့ ဒင္းက ရွိသား..

ဒါနဲ႔ က်မလဲ က်မစဥ္းစားထားတဲ့အတိုင္း....
က်မ။ ။ ဟုတ္ျပီေလ.. က်မ ခင္ပြန္းပါေခၚလာခဲ့မယ္... (ဟတ္.. ဟတ္.. ဟိုဘက္က လဒ ဟတ္ေကာ့ၾကီးျဖစ္ျပီး.. ရင္ခံသြားမွာေသခ်ာတယ္)...

Disturbance 2။ ။ ဗ်ာ.. !@#$%% (သူဘာေတြေျပာေနလဲ က်မ ေသခ်ာျပန္မၾကားရပါ.. စကားေျပာသံကိုက ဗလံုးဗေထြးနဲ႔.. ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းကို ေသခ်ာမသိပါ.. ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႔ ရဲစကားေျပာသြားျခင္းျဖစ္သည္..)

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒင္း ေအာင့္သီး ေအာင့္သက္အေတာ္ျဖစ္သြားသည္...
က်မ။ ။ ရွင္.. ေျပာေတာ့ ရွင့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိဘူးဆို..... သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ဆို...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ဒါဆို က်မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တာထက္ က်မခင္ပြန္းနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့.. ၁ေယာက္ထက္ ၂ေယာက္က ပိုမေကာင္းဘူးလား...
ဒင္း ေ၀ခဲြရ ခက္ေနပံုေတာ့ ရတယ္... စကားက ၂ခြျပန္ေျပာပါတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. ေတြ႔ပါမယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

ဟတ္... ဟတ္.. ရီခ်င္လိုက္တာ.. ဒင္းကို ရီခ်င္တာဟုတ္ဘူး.. ကိုယ့္အၾကံကိုယ္သေဘာက်လို႔ ရီခ်င္တာ.. ပိုင္လိုက္တာ.. ငါကြ...
ဒါေတာင္ ဒင္းက ေတြ႔မယ္က ပါးစပ္ကထြက္ေနတံုး.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အေၾကာမာတဲ့ လဒပါ... သူက မယံုတ၀က္ ယံုတ၀က္ျဖစ္ေနတဲ့ပံုစံမ်ိဳးလဲျဖစ္နိုင္သလို.. သူ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္လို႔ အေယာင္ေယာင္မွားမွားျဖစ္ေနတာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ဒါဆိုရင္ က်မခင္ပြန္းေရာ.. ကေလးေတြပါ ေခၚလာခဲ့မယ္.. တစ္မိသားစုလံုးလာခဲ့မယ္.. စေနေန႔ ပင္နီဆူလားမွာေတြ႔မယ္ေလ.. ခင္ခင္မင္မင္ေပါ့...

ေျပာသာေျပာေနရသည္.. ဒင္းကေတြ႔မယ္ဆိုလွ်င္ ဘာလုပ္ရမလဲ မသိ.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုပဲ ဟန္ေဆာင္ခိုင္းရေကာင္းမလား.. ဘယ္သူ႔ ကေလးငွားရင္ေကာင္းမလဲ.. စဥ္းစားေနရျပီ... ဒါမွ မဟုတ္.. ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကုိပဲ ကန္ေတာ့ျပီး က်မအစားသြားခိုင္းရေကာင္းမလား... ဟတ္... ဟတ္...

ဒါေပမဲ့.. ကေလးေတြဆိုတဲ့ အသံၾကားေတာ့.. ဒင္းေတာ္ေတာ္လန္႔သြားပံုရတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဒါဆိုလဲ ေနပါေစေတာ့... အလုပ္ရွဳတ္ေနပါ့မယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

က်မကလဲ ဘယ္ရမလဲ.. ေၾကာက္မွန္းသိေတာ့ ပို ျဖဲေျခာက္တာေပါ့..

က်မ။ ။ အင္း .. အခုလို မတ္ေစ့ရွ္ေတြပို႔ပို႔ေနေတာ့ ေႏွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္တာေပါ့ရွင္.. က်မခင္ပြန္းလဲ အထင္လဲြစရာျဖစ္တယ္.. အျဖစ္မခံနိုင္ဘူးေလ.. ရွင္ခင္ခ်င္ရင္.. အားလံုးေခၚလာခဲ့မယ္.. ခင္ေပါ့... က်မခင္ပြန္း အထင္လဲြတာကို မခံနိုင္ဆံုးပဲ...

(က်မခင္ပြန္း... က်မခင္ပြန္းနဲ႔ ေျပာရတာလဲ.. ပါးစပ္ထဲမွာ ကေလာေနတယ္.. နားထဲမွာလဲ ကလန္႔ေနတယ္.. ဒါေပမဲ့ တတ္နိုင္ဘူး.. ဆက္ေျပာရမွာပဲ... ဒင္းကို မွတ္ေလာက္ေအာင္ကို... ဘယ့္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေလးေတာင္ သိမထားပဲ မိန္းမျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ေနတဲ့သူ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္.. )

ဒီတင္ပဲ ဒင္းလဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတာ္ေတာ္ ခိုင္ခိုင္မာမာခ်လိုက္ပံုရတယ္....

Disturbance 2။ ။ ေနပါေစေတာ့... ဒါဆိုလဲ မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး.. ေနွာင့္ယွက္မိတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ေအးကြယ္... ဒါဆိုလဲျပီးေရာေလ.. ဒါဆို ေနာက္ မတ္ေစ့ရွ္လဲ မပို႔နဲ႔ေတာ့.. ဖုန္းလဲ မဆက္ပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္.. က်မ ခင္ပြန္း အထင္လဲြမွာ စိုးလို႔ပါ...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ဟုတ္ကဲ့ပါ..

ဒါပါပဲ.. တစ္ရန္ေတာ့ ရွင္းလိုက္ျပီလို႔ထင္ပါတယ္... တကယ္လို႔ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြက သူတို႔ အေပါင္းအပါေတြဆိုရင္ေတာ့ ၃ရန္လံုး တစ္ခါတည္းရွင္းသြားမွာပါ..

*သတိ*...
ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္တာဟာ.. က်မရဲ႕ အိုင္ဒီယာေလးကို ကိုယ့္ဘာကိုယ္သေဘာက်လို႔ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္သလို..
ေယာက်ာၤးေလးမ်ားလဲ မိန္းကေလးေတြကို နည္းမွားျပီး မလိုက္မိေစဖုိ႔ပါ.. (at least.. ဒီနည္းကို မၾကိဳက္တဲ့ က်မကိုေပါ့ေနာ္.. )
ေယာက်ာၤးေလးတိုင္းကို မ်က္စပစ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ေယာက်ာၤးေတြ တန္ဖိုးမထားတတ္သလို.. မိန္းကေလးျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ေနတတ္တဲ့ ေယာက်ာၤးေတြကိုလဲ က်မတို႔ မိန္းမေတြ အထင္မၾကီးတတ္ပါဘူး..

ေျဖရွင္းေပးၾကေစလို....

"ေနမင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္ျခည္လဲ မေန႔ကနဲ႔ မတူ .. မေန႔ကလို မပူေတာ့ျပီ..
အားသစ္အင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လုိ႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ...

ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း မေန႔ကနဲ႔ မတူ.. မေန႔ကလို မဆူေတာ့ျပီ..
အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လို႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ... "

ဒီသီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကားဖူးၾကမွာပါ... အဆိုေတာ္ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အခ်စ္အတြက္တဖန္ေမြးဖြာျခင္း ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ...

ခုဒီသီခ်င္းစာသားေလးနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အညင္းပြားစရာေလး ျဖစ္လာပါတယ္...

အဲဒါကေတာ့... "ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း... " ဆိုတဲ့ စာသားမွာ..
က်မသူငယ္ခ်င္းက "ငွက္ၾကီးရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း.... " လို႔ေျပာပါတယ္.. ဒီေနရာမွာ သူက ထပ္ရွင္းျပလိုက္ပါေသးတယ္.. ငွက္ၾကီးဆိုတာ ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာပါတဲ့.. ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြက အရင္ကလို မဆူေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာပါတဲ့....

က်မကေျပာပါတယ္.. ဒီသီခ်င္းက ထူးအိမ္သင္အဆိုေတာ္မျဖစ္ခင္ကတည္းက ေပၚေနတာ.. ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာျဖစ္မလဲဆိုေတာ့.. သူမက ခုေခတ္ျပန္ဆိုထားတဲ့သူေတြက ငွက္ၾကီးလို႔ဆိုတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္...

က်မကလဲ ခုေခတ္ျပန္ဆုိထားတဲ့ သီခ်င္းကို နားမေထာင္ဖူးေတာ့ တအံုးေႏြးေႏြးနဲ႔ ဒီအျငင္းပြားမွဳက ျပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ၂ေယာက္လံုးကေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္ပဲထင္ေနပါတယ္.. က်မကလဲ က်မမွန္တယ္ထင္သလို.. သူမကလဲ သူမမွန္တယ္လို႔ထင္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္..
က်မအထင္ေတာ့.. အႏုပညာသမားအခ်င္းခ်င္း ထူးအိမ္သင္လို နာမည္ရွိအဆိုေတာ္ကို ပုတ္ခတ္ျပီး ဆိုမယ္ေတာ့မထင္ပါဘူး.. ျပီးေတာ့ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေတြက ဒီေခတ္ တခ်ိဳ႕သီခ်င္းေတြေလာက္ေတာင္ မဆူပါဘူး...

အဲဒါေလးကို တအံု႔ေႏြးေႏြးျဖစ္ေနလို႔.. ေျဖရွင္းေပးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ... အေျဖမွန္အတြက္ ကြန္မန္႔မ်ားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္...... ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း....

စိတ္သားဟင္းအတြက္ ဆားခ်က္ျခင္း...

ဟာကြာ.. ဘာေတြမွန္းကိုမသိဘူး.. ဒီေန႔ ကံကိုမေကာင္းတာ.... အလုပ္ေရာက္တာနဲ႔ new year night မလုပ္ခ်င္ပါဘူးဆိုမွ အဲဒိေန႔တည့္တည့္ duty က်တယ္.. ယုတ္မာၾကတာ.. မေျပာခ်င္ဘူး... ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးသြားစရာ လုပ္စရာရွိလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..

မႏွစ္က New year တုန္းကလဲ ဘာမဟုတ္တဲ့ သစၥာမရွိတဲ့ အေကာင္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အခ်စ္သူရဲေကာင္းမၾကီးလုပ္ျပီး အလုပ္သြားျပစ္လိုက္တယ္.. ဟိုကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ပါးလို႔ ဘာမွေတာင္ ခံစားလိုက္ရမွာမဟုတ္ဘူး.. ေနာက္ဆိုု ဘယ္ေကာင္အတြက္မွ ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳနဲ႔ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္း ကို္ယ္လုပ္စရာရွိတာကို အပ်က္မခံေတာ့ဘူး.. တန္တဲ့ဟာေတြမဟုတ္ဘူး.. ဖတ္... ဖတ္.. ထြီ... ေျပာေနရတာ လက္ေညာင္းတယ္..

ေအာ္.. ေျပာခ်င္တာက ဒီႏွစ္ေတာ့ New Year ေလး မႏွစ္က လိုမျဖစ္ရေအာင္ အိမ္က မိသားစုနဲ႔ေနမယ္ေပါ့ဆိုမွ ေသာက္လုပ္က လုပ္ရအံုးမယ္.. (ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့)...

ဘာလို႔ခုေလာက္ထိေဒါသထြက္ေနလဲဆိုေတာ့.. ျဖစ္ပံုကဒီလို....
စီးပြားေရးက်ေတာ့ Public holiday ေတြမွာ အလုပ္သမားေတြကို OT ေၾကးေပးျပီး မခိုင္းခ်င္ေတာ့.. ၂၂ရက္ေန႔ကေန ေနာက္လ ၂ ရက္ေန႔ထိ ခြင့္ယူရမယ္တဲ့.. Public holiday, work off day ႏွဳတ္ေတာ့ စုစုေပါင္း ၅ရက္ေလာက္ယူရမယ္.. ရွိစုမဲ့စု ခြင့္အလြန္မွ ရွားပါးပါတယ္ဆိုမွ ယူခိုင္းတယ္...

အဲ.. ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ၁ေယာက္ကို ၂ရက္ေတာ့ ျပန္လာခြင့္ရွိတယ္တဲ့... ဒီလိုနဲ႔ေပ်ာ္သြားတာေပါ့... ခြင့္ယူရမဲ့အတူတူ မေလးရွားကမေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာကို အေဖနဲ႔ အေမကို လိုက္ပို႔ရင္းလစ္လိုက္မယ္ေပါ့ဆိုျပီး.. ကိုယ့္အမအားတဲ့ စေန တနဂၤေႏြနဲ႔ဆက္ေနတဲ့ ခရစ္စမတ္ေန႔ေနာက္က ၂၆ ၂၇ ကို ခြင့္ယူလိုက္တယ္... ျပီးေတာ့ new year night ေလးမွာ မႏွစ္က မေပ်ာ္ခဲ့ရေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ ေပ်ာ္မယ္ဆိုျပီး အဲဒိေန႔လဲ ယူမယ္ေပါ့...

ဒီေန႔မနက္ရုံးေရာက္ေတာ့ အီးေမးလ္ကေရာက္ေနတယ္.. အလုပ္လုပ္ရမဲ့ Duty က်တဲ့ရက္ေတြကို supervisor ကပို႔ထားတာ.. ၃၀ ၃၁ရက္ေန႔တဲ့.. ၁ရက္ေန႔လုပ္ခိုင္းပါလား.. အဲေန႔က ပိုက္ဆံလဲပိုရမယ္.. ေပ်ာ္ရမယ့္ရက္နဲ႔လဲ လြတ္တယ္.. အေရးကိုမပါတာပါ....

ေနာက္ေန႔လည္က်ေတာ့... အစ္မနဲ႔ခ်က္ေတာ့... ခရီးသြားမဲ့အစီအစဥ္က ပ်က္တယ္... ခရီးသြားခ်င္လို႔ ဒီ ခရစ္စမတ္ေနာက္ရက္ေတြကို အားေအာင္လုပ္လိုက္ပါတယ္.. ခုေတာ့ ဘာမဟုတ္တာနဲ႔ မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး...
စိတ္ရွိရွိနဲ႔ ဂ်ပန္ထပ္သြားျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္... အဲဒိ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေပ်ာ္တယ္..

(* Some Text missing due to some ridiculous requests and reasons*)

ဒီေန႔တင္းတဲ့ အထဲမွာ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္.. အဲဒါကေတာ့ တင္းတာလဲ မဟုတ္ဘူး.. စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တာ.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ယံုၾကည္မွဳမရွိေတာ့ဘူး.. သိမ္ငယ္သြားတယ္... အဲဒါကေတာ့ လွဳိ႕၀ွက္ခ်က္ပဲထားလိုက္ပါေတာ့.. ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. ဘယ္သူ႔အျပစ္မွလဲမဟုတ္ဘူး.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အျပစ္တင္ပါတယ္...

စိတ္က ခုတေလာ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေနေတာ့.. ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေတာင္ မနဲလိုက္ဖမ္းေနရေတာ့.. ဂ်ီေတာ့မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာေတာ့ အေပါက္လမ္းက မတည့္.. ဟိုတစ္ရက္က မရည္ရြယ္ပဲ ေအာ္လိုက္မိတယ္ ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ကို... မရည္ရြယ္ပါဘူး သယ္ရင္းေရ.. မွားေသာရွိ မွန္ေသာရွိ ေဗြမယူပါနဲ႔.. ကြ်န္ေတာ့္သားေလးရဲ႕ အမိုက္မွားကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ.. အဲေလ.. ဘာေတြနဲ႔ေရာျပီး ေယာင္ကုန္ျပီလဲမသိဘူး... ထားလိုက္ပါေတာ့..

အမွန္ေတာ့ မေဗဒါမွာ တစ္ခါတစ္ေလ အလကားေန အားငယ္လိုက္ သိမ္ငယ္လုိက္.. ဘာျဖစ္ေနမွန္းကို မသိဘူး.. အားအားရွိ ငို္ခ်င္ေနတဲ့အက်င့္ကိုက မေကာင္းတာ... တခါတေလေျပာတာပါ.. လူကၾကည့္ေတာ့ မာသလိုလိုနဲ႔ အလြန္တရာမွ စိတ္ေပ်ာ့တဲ့ အက်င့္ကလဲ 10 Things i hate about myself မွာ Tag တဲ့သူမ်ားရွိရင္ ထည့္ေရးျဖစ္မွာ.. ခုမရွိေတာ့လဲ ဒီလိုေရးတယ္ကြာ.. ဟဲ. ဟဲ...

တကယ္ကိုပဲ လက္ရွိေနရာကေန ထြက္ေျပးသြားခ်င္တယ္... အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုခုလိုခ်င္တယ္.... ေဗဒင္ေမးေတာ့.. အညံ့ထဲေရာက္ေနတယ္တဲ့... ညံ့ေနေတာ့.. မျပီးေတာ့ဘူး.. ဟိုးအရင္ ရန္ကုန္မွာ ေဗဒင္ေမးေတာ့.. ေကာင္းလိုက္တဲ့ကံ... အခ်စ္ေရးေတြကံေကာင္းလို႔... ဟား.. ဟား.. လူလိမ္လူညာ နဲ႔တန္းတိုးတာ... သြားမေမးနဲ႔ စက္ဆန္းနားကေဗဒင္.. ဟီး... ဟီး... အဲလိုလဲဟုတ္ပါဘူး.. မွန္မွာပါ... မေျပာနိုင္ဘူး အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက Justin Timberlake ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြထဲ ငါမ်ားစိုးမိုးထားခဲ့လားမွမသိတာ.. ထားပါေတာ့.. ထားပါေတာ့.. (ဘယ္သြားထားတာလဲ.. ေခါင္းေပၚရြက္ထားခိုင္းတာ.. ဟီး...)

ဒါနဲ႔ ဂ်ီေတာ့မွာ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္နဲ႔ ခ်က္ရင္း စိတ္ညစ္ေၾကာင္းေျပာမိေတာ့ ဒါဆို ပိုစ့္ေရးတဲ့.. ဘာေရးရမွန္းလဲမသိဘူး.. ဒီေတာ့ မုန္တိုင္းပဲထန္လိုက္တယ္..... (ခက္ဆစ္... သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ = အြန္လိုင္းအျမဲေတြ႔ေနေသာ္လည္း စကားမေျပာျဖစ္သူ။ တစ္နိုင္ငံတည္းေနေသာ္လည္း မေတြ႔ျဖစ္သူ ဒါေပမဲ့ လိုအပ္လ်ွင္စကားသြားေျပာက ေႏြးေထြးမွဳကိုခံစားရသူ..(ေနာက္ဆံုးတစ္လံုးနဲ႔ စားသြားျပီ))

(* Here also some text missing* )

က်မသူငယ္ခ်င္းအရင္းမ်ားထဲတြင္ ေမာ္ဒယ္အရပ္နဲ႔ အိမ္ဂ်လီနာ ဂ်ိဳလွဳိင္ တစ္ေယာက္ပဲ အစဥ္တစိုက္အားေပးသူရွိသည္.. (သူတစ္ေယာက္ပဲ ဥာဏ္မွီတာကိုး.. အဟိဟိ)...

အိုေက lah.. အိုေက lah (ခက္ဆစ္ Lah = စကာၤပူတြင္သံုးေသာ အိုေကေနာက္မွလိုက္သည့္ အဂၤလိပ္ အသံုးအႏွဳန္း) ဘာမွမဟုတ္ဘူး... စိတ္ညစ္.. စိတ္ဓာတ္က်.. အလိုမက်.. စိတ္ ကလိကလိ.. စိတ္ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဒီပိုစ့္နွင့္ ဆားခ်က္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္... ကြန္မန္႔မ်ား လာေစေသာ္.......... ဒူေ၀ေ၀...

လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၱာမိပါ...

ဒီေန႔ အလုပ္ေရာက္ေတာ့ လုပ္စရာကမရွိ.. အလုပ္မလုပ္ျပန္ေတာ့လဲ စီးပြားေရးက မေကာင္းလို႔ အလုပ္သမားေလ်ာ့တဲ့ထဲ ပါသြားမွာက ေၾကာက္ရေသး.... ဘယ္သူ႔အျပစ္တင္ရမွန္းကို မသိဘူး... Mood က ေတြ႔သမ်ွအကုန္ ရမ္းခ်င္ေနတယ္.. ဟီး.. ဟီး.... ထြက္မေျပးပါနဲ႔.. ဆက္ဖက္ပါ...

ဒီလိုနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ TommyGirl နဲ႔ေတြ႔လို႔ စကားေျပာရင္း.. သူနဲ႔ကိုယ္ကလဲ ၀ါသနာတူေတာ့ ရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းေျပာျဖစ္တာမ်ားတယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ဘေလာ့က cello vs cello remake ပိုစ့္အေၾကာင္းေရာက္သြားတယ္.. မေဗဒါလဲ သူ႔ပိုစ့္ဖတ္ျပီးေတာ့ အဲဒိ ၾကိဳးေအာ္သံဆိုတဲ့ ကိုရီးယားကားကို ခိုးခ်ထားတဲ့ ကားကိုသြားၾကည့္လိုက္ေသးတယ္.. တမင္ အဲဒိေန႔က အားေနလို႔.. ရီခ်င္လို႔ကိုသြားၾကည့္တာ... မူရင္းကားေတာ့ မၾကည့္ရေသးပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ကိုရီးယားကားရုိက္ခ်က္ေတြ ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာေတာ့ ၾကည့္ေနက် ဆိုေတာ့ မွန္းလို႔ရပါတယ္... ကိုရီးယားသရဲကားကိုေတာ့ ခုတေလာ မေဗဒါအသည္းငယ္ေနလို႔ မၾကည့္ပါဘူး.. ျမန္မာသရဲကုိေတာ့ ရီရမယ္မွန္းသိလို႔ ၾကည့္တာပါ.. ဥပမာ ကုတင္ ေျခရင္းကေန ေစာင္ကို ဆဲြခ်တဲ့ အခန္းဆို နိုင္ငံတကာ သရဲကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာပါပါတယ္.. အဲဒိ ျမန္မာျပန္ရုိက္ ၾကိဳးေအာ္သံမွာလဲ ပါပါတယ္.. ေစာင္က ေအာက္ေလ်ာျပီး သရဲက ေစာင္ထဲကတက္လာပါတယ္... ျပီးေတာ့ သရဲ(ေနဆန္း) က အထီးပါ... ေျခာက္ခံရတဲ့ လူမင္း(မင္းသား)ကလဲ ေယာက်ာၤးပါ.. ျပီးေတာ့ ဘြားဆိုျပီး ေနဆန္းမ်က္နွာကို အနီးကပ္ရိုက္လိုက္တယ္.. ဒါပါပဲ.. အဲလိုအခန္းမ်ိဳးတစ္ပံုစံထဲ Thailand shutter သရဲကားမွာပါပါတယ္.. ေစာင္ကေအာက္ကိုေလ်ာေလ်ာလာျပီး ေျခရင္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သရဲမက ကတင္ေအာက္ကေနတြယ္တက္လာတာကို တကယ္က်က္သေရတံုးတံုးရိုက္ျပသြားနိုင္ပါတယ္.. က်မျဖင့္ေၾကာက္လြန္းလို႔.. ညအိပ္ရင္ ေစာင္ကို ေသခ်ာထုတ္ျပီးမွအိပ္တဲ့အထိပဲ...

ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္းခိုးတာက ထားပါေတာ့ (ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာရင္ေတာ့ ျပန္ရိုက္ကားေပါ့) ပိုစတာေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္ အိုင္ဒီယာနဲ႔ကိုယ္ရိုက္ၾကပါလား... မဟုတ္ဘူး.. ပိုစတာ ဒီဇုိင္းကအစခိုးတယ္... သူမ်ားလိုမွီေအာင္က်လိုက္မလုပ္နိုင္ဘူး... အဲ ဇာတ္လမ္းနဲ႔သိပ္မဆုိင္ပဲ တစ္ခုတိုးတက္လာတာေတာ့ရွိတယ္...နႏၵာလွိဳင္အျပင္မသြားခင္ျဖစ္ျဖစ္.. လူမင္းအျပင္မသြားခင္ျဖစ္ျဖစ္.. နမ္းျပီးမွသြားတာ.... ဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ သူတို႔လိုက္လုပ္ခ်င္တယ္.. က်န္တာကို ျမန္မာကားမို႔ နားလည္ျပီးၾကည့္ေပးပါ.. ျဖည့္ၾကည့္ေပးလို႔ရတယ္... ခုေတာ့ ပါတိတ္ထမီ၀တ္ျပီး သူု႕ကိုယ္သူ ျမန္မာဆန္ျပေနတဲ့ မင္းသမီး.. ဇာတ္လမ္းနဲ႔လဲ အဓိကမက်တဲ့ အခန္းမ်ိဳးေတြက်ေတာ့ေရာ ရိုက္သင့္သလား.. ဇာတ္လမ္းအရ လင္မယားမို႔ ရင္းႏွီးေၾကာင္းျပခ်င္တယ္ဆိုလဲ တျခားနည္းနဲ႔ျပလို႔ရတယ္.. ဒါမွမဟုတ္ နမ္းခ်င္ရင္လဲ အသက္ပါပါသရုပ္ေဆာင္ၾကေပါ့....

ေခတ္နဲ႔ အညီမို႔ နမ္းခန္းမထည့္ရဘူး မေျပာပါဘူး.. ခုေခတ္မွာ မင္းသမီးေတြ ဒိထက္ဆိုးတဲ့ ဗီြဒီယိုေတြေတာင္ နာမည္ၾကီးခ်င္ေဇာနဲ႔ အျပိဳင္အဆိုင္ အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ေနၾကတာ.. ဒါေပမဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပရိတ္သတ္ကို မေစာ္ကားနဲ႔.. သ႑ာန္လုပ္ သရုပ္ေပၚေအာင္လုပ္... နမ္းခန္းေလးရုိက္ရတာကို အရသာခံေနတဲ့ ရုပ္ေတြနဲ႔... လင္မယားနဲ႔တူေအာင္ သရုပ္မေဆာင္ဘူး.. နမ္းရတာကို အရသာခံေနၾကတယ္.. အဲဒါကိုေျပာခ်င္တာ.. စာဖတ္သူ သေဘာေပါက္မလားေတာ့ မသိဘူး.. က်မေျပာခ်င္တာကို...

အဲကားဆံုးေတာ့ ရုိက္တာေတြေတာ့ ျပန္ျပပါတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္.. ပင္ပန္းတယ္ဆိုတာ... ျမန္မာျပည္လို ပစၥည္းလံုေလာက္မွဳမရွိ ရုံးဘက္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မွဳမရွိ.. ဘက္ဂ်ပ္ကမရွိ... ပရိသတ္ကမရွိတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလာကအတြက္.. သူတို႔ အားေတာ့ စိုက္ထုတ္ပါတယ္... အဲမွာ စဥ္းစားမိတာ... တကယ္ကို quality ေကာင္းတဲ့ မူရင္းဖန္တီးရွင္ေတြဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အပင္ပန္းခံခဲ့ၾကမလဲလို႔... ျပန္ရုိက္တဲ့ လူမင္းေရာ.. ဒီေလာက္အပင္ပန္းခံျပီးမွ ပရိတ္သတ္က အဲလိုေျပာတာခံရေတာ့ စိတ္ေကာင္းပါ့မလား.. အပင္ပန္းခံျပီးမွေတာ့ အားနဲနဲပိုစိုက္ထုတ္ျပီး ပိုေကာင္းေအာင္ မတီထြင္သင့္ဘူးလား.. သိပ္မေျပာခ်င္ပါဘူး.. ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းလဲ သိေတာ့ ျမန္မာျပည္က အႏုပညာသမားေတြကိုလဲ သနားပါတယ္.. ဒါေပမဲ့..... ဒါေပမဲ့ေပါ့ေနာ္........

အဲ.. အေပၚမွာေျပာသြားတာက မမွီ႕တမွီခိုးခ်တဲ့ သရဲကား... ေနာက္တစ္ကား.. က်မရွာေတြ႔ထားတာရွိေသးတယ္... လူမင္းပဲ.. အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္နဲ႔.. ၀ိညာဥ္လိပ္ျပာ တဲ့ အဂၤလိပ္ကား Dragonfly ကို ခုိးခ်.. (အဲေလ).. ျပန္ရုိက္ထားတာ... မူရင္းကားက မင္းသား မင္းသမီး အဖိုးၾကီးေတြဆိုေပမဲ့ တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္းပဲ.. လူမင္းမ်ားေတာ္တာ တကယ္သရုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အတိုင္းပဲ... ေဆးရုံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္သားသားနားနားပါပဲ... ဘယ္ေဆးရုံလဲသိဘူး.. သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေတာ့ေျပာတယ္.. ေမ့သြားျပီ.. အဲမွာ.. လူမင္းက ခိုးခ်... (အဲေလ.. ဒီလက္ကလဲ...) ျပန္ရိုက္ ကားေတြမွာေတာ့.. ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစားပမ္းစား.. ခိုးခ်.. (အာ.... လက္ကလဲ ရိုက္မိျပန္ျပီ...) ျပန္ရိုက္ထားပါတယ္.. ခက္တာက လိုက္မမွီတာပဲရွိပါတယ္...

ထားလိုက္ပါေတာ့.. သရဲကားေတြလိုက္မမွီတာကို.. ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ အရင္က အခ်စ္ကလဲြလို႔ ဘာမွရိုက္ခြင့္မရွိခင္ထဲက အခ်စ္ကို လက္သုတ္စံုလာတာ.. ခု မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ သူမ်ားနုိင္ငံက ကားေတြၾကည့္ရေတာ့.. အခ်စ္ကားေတာင္ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ ေကာင္းေကာင္းမရုိက္နိုင္ၾကေတာ့ဘူး.. သရုပ္ေဆာင္ပိုင္း.. အသံပိုင္း.. စက္ပစၥည္းပိုင္း.. အားလံုး သူမ်ားေတြကို လိုက္မမွီရတဲ့အထဲ.. အခ်စ္ကားဇာတ္လမ္းေတာင္ သူမ်ားဆီက ခိုးခ်.. (အဲ).. ျပန္ရိုက္တယ္ဆိုေတာ့.. ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ impression down စရာျဖစ္လာပါတယ္.. မေဗဒါပဲ အသားထဲကေလာက္ျဖစ္ျပီး.. ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုယ္ အထင္ေသးေနတယ္လို႔ထင္ေနၾကျပီလား... မဟုတ္ပါဘူး.. ျဖစ္ေစခ်င္တာပါ.. ျဖစ္ေစခ်င္လြန္းတာပါ.. မျဖစ္ေတာ့ စိတ္ပ်က္မိတာ....

မဒီဂြ်န္ရဲ႕ ဖီလင္ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ကို TommyGirl ေျပာလို႔သြားဖတ္ျဖစ္ေတာ့.. သူနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ရပါတယ္.. Sorry! I love you ဆိုတဲ့ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတဲြကို က်မတစ္၀က္ထိၾကည့္ဖူးပါတယ္.. ဇာတ္သိမ္းက ၀မ္းနည္းစရာမို႔ ဆက္မၾကည့္ေတာ့တာပါ.. အဲဒိကားကိုလဲ ျပန္ရိုက္တယ္...

My Tutor Friend လို ဒီေလာက္နာမည္ၾကီးတဲ့ကားကိုလဲ ျပန္ရိုက္တယ္.. က်မ ျမန္မာကားေတြ မၾကည့္ရေသးပင္မဲ့.. မူရင္းကိုရီးယားကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကည့္ဖူးပါတယ္..100 days with Mr Arrogant, My Sassy Girl, Turn left Turn right ေျပာရင္ကုန္မွာေတာင္မဟုတ္ပါဘူး.. ဒါေတာင္ က်မတို႔ ေတြ႔ရွိသေလာက္ပါ..

"Love me not" ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားကားဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပါ... TommyGirl ေျပာလို႔ ေနၾကတ္ခ်ိန္ ဆိုတဲ့ ေနတိုးနဲ႔ စိုးျပည့္သဇင္ျပန္ရိုက္ထားတဲ့ ဟာကုိၾကည့္ျဖစ္ေတာ့.. စိုးျပည့္သဇင္ သရုပ္ေဆာင္တာ အဲဒိကားရုိက္ျပီး လိပ္ေခါင္းမ်ားထြက္သြားျပီလားလို႔ ထင္မိပါတယ္.. ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ကုန္းကုန္းေအာ္ေနတာ.. ျမန္မာကား အသံဖမ္းက ေကာင္းေကာင္းဆိုေတာ့ အသံက်ယ္ရင္ အရမ္းက်ယ္.. တိုးေတာ့ တအားတုိး.. တီးလံုးကက်ယ္.. လူသံကတုိးလို႔ အားစိုက္နားေထာင္တဲ့ အခ်ိန္မွ.. စိုးျပည့္သဇင္က ကုန္းေအာ္.. ဒီအခ်စ္ကားကမွ သူ႕ကိုၾကည့္ျပီး သရဲကားနဲ႔တူေသးတယ္.. မ်က္စိကန္းျပီး စိတ္တိုေနတတ္တဲ့ သူေ႒းေျမးမေလး အေနနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္တာ ငါးစိမ္းသည္နဲ႔ နင္လားငါလားပါပဲ.. ကိုရီယားကို အထင္ၾကီးလြန္းလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.. ဒါေပမဲ့.. ကြာတယ္ဆိုတာပဲေျပာခ်င္ပါတယ္... အြန္ေစာငယ္ဘ၀ကို သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသမီးေလး Love me Not မွာသရုပ္ေဆာင္ထားတာပါ.. ေတာ္ေတာ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္..

ေနာက္တစ္ကားရွိေသးတယ္.. က်မရဲ႕ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခ်က္ပါ.. ေတြ႔တာၾကာျပီ.. သိပ္မေျပာခ်င္လို႔ မေရးတာ.. ကိုယ္ကလဲ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ေတာ့.. ကိုယ့္ထက္တတ္တဲဲ့ အႏုပညာ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြကို သိပ္မေ၀ဖန္ခ်င္ဘူး... 18 Vs 29 ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားဟာသ ဇာတ္လမ္းတဲြကေန နဲနဲခိုးခ်ျပီးရိုက္ထားတာ... လြင္မိုးနဲ႔ ထြန္းအိျႏၵာဗို.. "အခ်စ္မွာ အျပစ္မရွိပါ" တဲ့... အဲဒိျမန္မာကား ၃ ၄ခန္းျပျပီးတာနဲ႔.. ခိုးခ်ထားမွန္းသိတယ္... ခင္ပြန္းနဲ႔ ရန္ျဖစ္ျပီး ကားေမာင္းထြက္လာရင္း ယာဥ္တိုက္မွဳျဖစ္ျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁နွစ္ေက်ာ္ထိပဲ မွတ္မိေတာ့တာ.. သူ႔ကိုယ္သူ အသက္ ၁၈နွစ္လိုထင္ေနတာ.. သူ႔ေယာက်ၤားကိုမမွတ္မိေတာ့တာ.. သူ႔အေမဆံုးသြားျပီဆိုတာကို ေမ့သြားတာ.. အားလံုးခိုးခ်ထားတာတူတူပဲ.. အဲဒိကားမွာ မူရင္းကိုရီးယားမင္းသမီးကို မၾကိဳက္ပါဘူး... ဒါေပမဲ့ သူသရုပ္ေဆာင္တာ တကယ္ ၁၈ႏွစ္သမီးလို ေပါ့ပါးတယ္.. အသက္၀င္တယ္.. ရီရတယ္... ထြန္းအိျႏၵာဗိုလို ၀ါရင့္ သရုပ္ေဆာင္ကို က်မၾကိဳက္ပါတယ္.. သူမ အရင္က သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ကားေတြဆို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ခုေနာက္ပိုင္းျမန္မာကားေတြက ေပါ့ပ်က္ပ်က္ျဖစ္လာတာလဲမေျပာနဲ႔.. ၀ါရင့္သရုပ္ေဆာင္ေတြကေတာင္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္သရုပ္ေဆာင္လာတယ္.. ဆားမပါတဲ့ ဟင္းစားရသလိုပဲ.. အရင္ေခတ္က ရုပ္ရွင္ေတြက တကယ္ပဲေကာင္းခဲ့တာလား.. ခိုးခ်ထားတာကို က်မပဲ မသိတာလားေတာ့မသိဘူး.. အနည္းဆံုး ျမန္မာသရုပ္ေဆာင္ေတြကေကာင္းေသးတယ္...

ေနာက္ ရွိေသးတယ္.. " တေစၦတစ္ေကာင္း၏အျငိဳး" ေ၀႒ဳေက်ာ္နဲ႔ သဇင္ပါ.. English နာမည္ၾကီး လူသတ္ကား "I know what u did last summer" ကိုျပန္ရိုက္ထားတာပါ.. စစခ်င္း ေ၀႒ဳေက်ာ္က ကားတိုက္ခံရတဲ့ သူေနရာကမို႔ က်မေတာင္ ေၾကာင္သြားပါေသးတယ္.. ျမန္မာကားမွာ မင္းသားကို လူဆိုးေနရာထားတာ ခပ္ရွားရွားရယ္ပါေပါ့... သဇင့္ဘဲက ကားနဲ႔တိုက္လိုက္တဲ့သူပါ... အဲဒိထိအားလံုးတူပါတယ္.. အဲ လိုက္သတ္တဲ့ အခန္းေတြကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း.. ကေလးတူတူပုန္းတမ္းကစားသေလာက္ေတာင္ ရင္ခုန္ဖို႔မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ္.. စာေတြလာတယ္..English ကားမွာ " I know what u did last summer " ဆိုျပီးေရးထားတယ္.. ျမန္မာကားက်ေတာ့ " မင္းတို႔ဘာလုပ္ခဲ့လဲ ငါသိတယ္" တဲ့.. ဟီး.. ဟီး.. အဲဒိစာၾကီးေတြ႔ေတာ့ က်မျဖင့္ ရီလိုက္ရတာ အူကိုနာေနတာပဲ... ခိုးခ်တာေတာ့ ခိုးခ်ပါ ျမန္မာမွဳျပဳသင့္တဲ့ေနရာျပဳေပါ့... တျခားနည္းနဲ႔ ခ်ိန္းေျခာက္ခ်င္လဲ ခ်ိန္းေျခာက္ေပါ့.. တစ္ကြက္ ၂ကြက္ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္သံုးလိုက္ရတာ ဒီေလာက္မပင္ပန္းပါဘူး... အဲ.. ျမန္မာမွဳ မျပဳသင့္တဲ့ ေနရာကို ျပဳတာရွိေသးတယ္ဗ်ာ့.... ေနာက္ဆံုးခန္းက်ေတာ့ လူသတ္သမားက ေ၀႒ဳေက်ာ္မဟုတ္ပဲ.. (ျမန္မာကားတြင္ မင္းသားသည္ ဘယ္ေတာ့မွ လူဆိုးမျဖစ္).. သဇင့္ရည္းစား ကားနဲ႔တိုက္တဲ့ေကာင္က လူဆိုးျဖစ္ေနတယ္.. ျမန္မာအဆန္ဆံုးျပကြက္ကေတာ့.. ေနာက္ဆံုးခန္းမွာ...ဒန္ တန္တန္တန္ ဆိုျပီး.. "မင္းတို႔အားလံုးကို ျပည့္သူ႔၀ိုင္းေတြ ရဲေနၾကျပီ" ဆိုျပီး ျပီးသြားေတာ့တာပါပဲ... ဟား... ဟား.....

အဂၤလိပ္ကား Cellulor ကို လူမင္း မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္ ျပန္ရိုက္ထားတဲ့ "ဆယ္လူလာ" ဆိုတဲ့ကားရွိတယ္... မင္းသမီးက လူဆိုးေတြဖမ္းထားတဲ့ အခန္းထဲကေန ဖုန္းနဲ႔ အျပင္က မင္းသားကို ဆက္သြယ္တဲ့ action ကားေလး.. အဂၤလိပ္ကားကေတာ့ ရင္တဖိုဖိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတယ္.. ျမန္မာကားလဲ ေကာင္းတယ္.. ရီဖုိ႔... ဘယ့္နဲ႔.. ဆယ္လူလာဆိုျပီး လူမင္းတစ္ေယာက္နားမွာတပ္ထားတာၾကီးက ကြန္ျပဴတာမွာသံုးတဲ့ မိုက္နဲ႔ နားက်ပ္ေသးေသးေကာက္ေကာက္ေလးေလ.. သိလားေတာ့မသိဘူး.. မသိတာက်ေနတာပဲ.. Bluetooth လိုလိုဘာလိုလိုေပါ့.. ဒါဆိုလဲ Bluetooth နားက်ပ္စစ္စစ္နဲ႔ပဲ သရုပ္ေဆာင္လိုက္ပါလား... ျမန္မာျပည္ကလူေတြကို မသိဘူးမ်ားေအာင့္ေမ့ေနလားမသိ... (ဒါနဲ႔ စကားမစပ္.. Rဇာနည္ကလဲ ဗီြစီဒီတစ္ခုထဲမွာ Bluetooth ၾကီးနားမွာတပ္ျပီ သီခ်င္းဆိုသဗ်.. ဆိုေနတုန္း ဖုန္းလာရင္ ေျဖဖို႔ထင္ပါ့.. ဟား.. ဟား.. ) အဂၤလိပ္ကားက မင္းသားေတာင္ ဖုန္းကို လက္နဲ႔ကိုင္ျပီး နားမွာကပ္ျပီး တစ္ကားလံုး သရုပ္ေဆာင္သြားတယ္.. သူက ပိုသဲကဲ ေခတ္မွီေၾကာင္းၾကြားျပလိုက္ေသးတယ္.. ဟား.. ဟား.. ေျပာရင္း ျမင္ေယာင္ ျပီး ရီခ်င္လာျပီ.......... lol....

ေျပာရမယ္ဆိုရွိေသးတယ္.... ဟိုးအရင္က ကား... ေဒြး+ ထက္ထက္မိုးဦး+စိုးျမတ္နႏၵာရဲ႕ "ရင္ထဲမွာဘာညာဘာညာ " ဆိုတာ.. ကုလားကား.. ရွာရြတ္ခန္ရဲ႕ "Kuch Kuch Hota Hai" ဆိုတဲ့ကားကို ျပန္ရုိက္ထားတာ.. အမ်ားၾကီးပဲ.... ခုေလာေလာဆယ္ဒိေလာက္ပဲမွတ္မိတယ္.. ဒါေတာင္ ျမန္မာကားေတြ ၾကည့္တာရပ္လိုက္လို႔.. ဆက္ၾကည့္ရင္ ထပ္ေတြ႔အံုးမွာပဲ.. ပုဂံဘုရားေတြကို တင္စားသလို လက္ညိွဳးထိုးမလဲြ ဘုရားရွိသလို႔.. မၾကည့္လိုက္နဲ႔.. ၾကည့္လိုက္လို႔ ဇာတ္လမ္းမ်ား နဲနဲေကာင္းရင္ No Doubt ခိုးခ်..အဲ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာရင္ ျပန္ရုိက္ေတြခ်ည္းပဲ....

က်မေျပာခ်င္တာက တစ္ခ်ိဳ႕ကိုရီယားကား ေကာင္းေကာင္းေလးေတြဆိုရင္ သူတို႔ ကိုရီးယားဖိုရမ္ေတြထဲက ၀ါသနာရွင္ေလးေတြေရးထားတာကို ပံုေဖာ္ေဆးေရာင္ျခယ္လိုက္တာပါ... ဒီလိုနဲ႔ နာမည္ၾကီးကားေတြျဖစ္လာတာပါပဲ... ခုဆို ျမန္မာဘေလာ့ေတြမွာလဲ တခ်ိဳ႕ဆို ရသေျမာက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ရွိေနတာပဲ.. ရုိက္က်ပါလား.. စာေရးသူက ၀ါသနာရွင္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အႏုပညာဖိုးလဲ မ်ားမ်ားေပးစရာမလိုပါဘူး.. Credits ေပးရင္ေတာင္ က်မဆိုေက်နပ္တယ္.. ဟိုတစ္ေလာက မနိုင္းနိုင္းစေန ရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚက ၀တၱဳကို ရုပ္ရွင္ရုိက္မဲ့သတင္းၾကားေတာ့ ေက်နပ္မိပါတယ္.. သူမ်ားဇာတ္လမ္းေတြကူးမဲ့အစား.. ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ကို အေကာင္းဆံုးၾကိဳးစားျပီး.. ကိုယ့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသေလာက္ထဲကေန.. အတတ္နိုင္ဆံုး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားလို႔ရမွာပါ...

ခုေတာ့ သူတို႔က ျမိဳ႕ပရိတ္သတ္က သူတို႔ ခိုးခ်တာသိလို႔မၾကည့္လဲ .. နယ္ပရိတ္သတ္ရွိတယ္.. ငါတို႔လြယ္လြယ္ပဲျဖစ္သလိုပံုမ်ိဳးျဖစ္ေနပါတယ္.. ျမန္မာျပည္ လက္ရွိအေရးေတြနဲ႔လဲ ဒီအနုပညာလုပ္ငန္းက ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ မျဖစ္ဘူး.. အထက္က မီဒီယာဆိုတာကို ေပါက္ေပါက္ေရာက္ေရာက္မျဖစ္ေစခ်င္လို႔ တမင္ပိတ္ပင္တယ္.. ပိတ္ပင္သင့္တာေတြက်ေတာ့ မပိတ္ပင္ဘူး.. အဲလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ... ရိုက္မယ္ဆိုလဲ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ကိုယ့္အိတ္စိုက္ျပီး ၀ါသနာ ေစတနာနဲ႔ ရုိက္.. မဟုတ္ရင္ေတာ့.. အႏုပညာသမားေတြလဲ တျခားအလုပ္သာ လုပ္စားၾကဖို႔ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္...

ေတာ္ေလာက္ျပီေနာ္... ဒီပိုစ့္က က်မအရင္က ေရးခဲ့တဲ့.. ရွက္တတ္ရင္လဲေသဖို႔ေကာင္းတဲ့ ခိုးခ်ထားေသာ ျမန္မာဇာတ္လမ္းမ်ားရဲ႕ အဆက္လို႔လဲေျပာလို႔ရပါတယ္... စိတ္ထဲရွိသမွ် အားမရမွဳ... ျဖစ္ေစခ်င္မွဳ.. ရွက္မွဳ.. အားက်မွဳ... ဂရုဏာေဒါသ.. ေစတနာ... ေတြေပါင္းျပီး ေရးခ်လိုက္မိျပီ... တစ္ဦးတစ္ေရာက္ကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ သေဘာအလ်င္းမရွိပါ... က်မခုလိုေျပာလိုက္လို႔.. က်မလဲ သူတို႔ေလာက္ေတာင္ သရုပ္မေဆာင္တတ္ေသးပါ.. သူတို႔ေလာက္ေတာင္ အႏုပညာကို မတတ္ေသးပါ.. လုပ္ၾကည့္လွ်င္ခက္မွန္းသိပါသည္... ဒါေပမဲ့ Professional လုပ္ေနၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ ဒိထက္ ေကာင္းသင့္သည္ဟုထင္ပါသည္... ပရိသတ္တစ္ေယာက္အေနနွင့္ ခံစားရသည္မ်ားကို ဖြင့္အန္လုိက္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္... ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ ေလာကၾကီး အဆင့္တန္းမွီရပ္တည္နိုင္ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလ်က္............................

လက္ကလိျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူး...

တင္းသြားျပီ.. အရမ္းကိုတင္းသြားျပီ (ဗိုက္မဟုတ္ဘူး.. ) ..
ေဘးက ဆိုဒ္ဘားကိုၾကည့္... ေတြ႔လား.. ဘာေတြျဖစ္သြားျပီလဲဆိုတာ...
အဲဒါပဲ... ဘာျဖစ္တာလဲသိလား....
အေပၚကေခါင္းစဥ္ကိုၾကည့္...
အဲဒါပဲ...

ေအာ္.. ဒီဇင္ဘာရယ္.. ခရစ္စမတ္ရယ္.. ေဆာင္းေလေလးရယ္.. သတိရရနဲ႔. တခါမွမေတြ႔ဖူးတဲ့.. ဆန္တာကေလာ့နဲ႔.. နွင္းေတြ တန္းပလိတ္ကို လွ်ာရွည္ျပီးေျပာင္းလိုက္တာ...
အဲဒါမေျပာင္းခင္လဲ.. အရင္ တန္းပလိတ္ကို သိမ္းလိုက္တယ္.. ဒါေပမဲ့.. ဒါေပမဲ့ေပါ့ေနာ္.. expand widget ကိုမနွိပ္မိလို႔လား.. ဘာလား.. ဘယ္ေနရာမွားသြားလဲေတာ့မသိဘူး....

လာမေမးနဲ႔.. ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲလို႔.... ဘယ္လိုျဖစ္မွန္းသိရင္ ျပင္လိုက္တာၾကာေပါ့..
အဲဒါေပမဲ့ ဘယ္လို႔ျဖစ္ျပီး ဒီပံုျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာသိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္.. ျပန္ျပင္လို႔ရမဲ့ အေျဖကိုသိရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေျပာျပမယ္ဆိုရင္.. ကူညီနိုင္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.. ၇ ရက္ အိမ္ေခၚထမင္းေၾကြးမယ္... ရန္ကုန္ကလူဆိုရင္.. ၇ ရက္လိုက္ေၾကြးမယ္...

ခု ဆီပံုးေတာ့ ျပန္ရတယ္.... neo counter!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! garrrrrrrrrrrr... စုစုေပါင္းမွတ္မိသေလာက္ အေယာက္ ၇၀၀၀ ေက်ာ္ရွိတယ္... အဟင့္.. မေျပာခ်င္ဘူး......
ေဟာဒီမွာ မယံုရင္ၾကည့္.. ေတာ္ေသးတယ္မလုပ္ခင္ေလး ဖြင့္ထားမိတဲ့ ဟာေလးရွိလို႔.. လိမ္ဘူးေနာ္... မျမင္ရရင္ ကလစ္လုပ္ၾကည္႔ ၇၂၆၇ ေယာက္...


ခုအဲဒိဆိုဒ္ကို ၀င္ဖို႔ user name ေလး password ေလးမွတ္မိလို႔ ေပ်ာ္သြားတာ.. သူက ဆီပံုးလိုလဲဟုတ္ဘူး....
total visitor ၂၆ေယာက္တဲ့... အရပ္ကတို႔ေရ....
ေဟာဒီက မေဗဒါဆိုတဲ့ မယ္မင္းၾကီးမ ရင္၂ခ်မ္းျဗမ္းျဗမ္းကဲြတာပဲ....
စိတ္နာတယ္.. စိတ္နာတယ္...
ဆက္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး... အိပ္ေတာ့မယ္.... ဆီပံုးျပန္ရတာပဲ ကံေကာင္း..
လင္ခ့္ေတြလဲ မရွိေတာ့ဘူး.. အကုန္ အစဆံုး ၁ခုခ်င္းစီလုပ္ရေတာ့မယ္ထင္တယ္.....
ရတယ္... လုပ္အံုးမွာ.. လုပ္သလို မျဖစ္ရင္ ျဖစ္သလိုကို လုပ္မွာ.... ဟင္း.. ဟင္း.......


ခုေလာက္ဆို ဖတ္ျပီးရီေနေလာက္ေရာေပါ့... ရီပါ.. ရီပါ......... ေတာ္ျပီ..
အိပ္မက္လွလွမက္ေအာင္ သြားအိပ္ေတာ့မယ္.. အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့... တြန္ခရုေလးနဲ႔ ေပ်ာ္လို႔..........
အျပံဳးမပ်က္ ပန္းပန္လ်က္ပဲ..

ဆုေတာင္း

ကုသိုလ္တူတူျပဳဖူးရင္..
ေရစက္ဆံုတယ္တဲ့...
ဒါဆို အတူျပဳဖူးတ့ဲ ကုသိုလ္ေတြအားလံုး..
နင္ယူသြားပါ..
ဘ၀ဆက္တိုင္းျပန္မဆံုပါရေစနဲ႔...

ျပဳသူအသစ္..
ျဖစ္သူအေဟာင္းလို႔ ၾကားဖူးတယ္..
နင္ျပဳခဲ့သမွ်ကို ငါေက်ေအးတယ္..
ေနာက္ထပ္မဆံုေတြ႔ပါရေစန႔ဲ...

ဒီေလာက္ေတာင္မုန္းလားတဲ့...
လူေတြကေမးတယ္...
မမုန္းပါဘူး..
မုန္းရေလာက္ေအာင္ေတာင္...
စိတ္ထဲမွာ မထားခ်င္ေတာ့ဘူး..
ငါ့ဘ၀ထဲက အျပီးတိုင္ထြက္သြားေပးပါေတာ့.....

ငါ့ဆုေတာင္းေတြျပည့္တဲ့တေန႔...
အခ်စ္ဆိုတာကို ငါထပ္ယံုခ်င္ေသးတယ္...

အခ်စ္ေဟာင္း.... သို႕

ဒီ music video ေလးနဲ႔ ဒီသီခ်င္းေလးက က်မကို ေရွ့ဆက္ဖို႔အားေပးေနတယ္... လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ပတ္ေလာက္က သူ႔ကိုေျပာခ်င္ခဲ့တဲ့ (တခ်ိဳ႕စကားေတြလဲေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့) ေဗဒါဘေလာက္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္ကေရးခ်င္ခဲ့ေပမဲ့ ေရးဖို႔အားမရွိခဲ့တဲ့အတြက္ မေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့စကားလံုးေတြ အစား... ခု recovery ျပန္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္စကားလံုးေတြကို ခံစားေပးပါ.. ေနာင္တခ်ိန္ fully recover ျဖစ္သြားရင္.. လြန္ခဲ့တဲ့ ၁ပတ္က ခံစားခ်က္ကို ရင္တြင္းျဖစ္ စကားလံုးစစ္စစ္ေတြနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္...

MV လုပ္ထားတဲ့ မိန္းကေလးရဲ႕ ခံစားခ်က္နဲ႔ ခုက်မရဲ႕ခံစားခ်က္ တထပ္ထဲက်တဲ့အတြက္ သီခ်င္း အဓိပၼါယ္ကို ေသခ်ာနာလည္ျပီး.. MV ထဲကစာတန္းေလးေတြကိုလဲ ဂ႐ုတစိုက္ဖတ္သြားေစခ်င္တယ္....

ခ်စ္သူတျဖစ္လဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ အခ်စ္ေဟာင္းေရ...../

ဒုတိယေနရာကို ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ငါ့အျဖစ္ကုိ ခုခ်ိန္ကစျပီးမသနားေတာ့ဘူး... သင္ခန္းစာပဲယူေတာ့မယ္... နင့္ခ်စ္သူအေပၚ သစၥာရွိနိဳင္ပါေစ.... ေနာက္ထပ္ မိန္းကေလးေတြကို ငါ့လိုမခံစားရပါေစနဲ႔ဟာ...

ိငါကေတာ့ နင့္ကို ခ်စ္ခဲ့တဲ့ စစ္မွန္ သစၥာရွိတဲ့ ငါ့အခ်စ္ အတြက္အျမဲ ေခါင္းေမာ္နိဳင္ပါတယ္... ငါ့အခ်စ္ေတြနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ ေနာက္လူေတြ႕ရင္လဲ ငါ ဒီလိုပဲ ယံုၾကည္ခ်စ္အံုးမွာပဲ.... ငါ့ကို တံုးတယ္ပဲေျပာေျပာ အ႐ူးပဲဆိုဆို အခ်စ္စစ္ဆိုတာ ႐ွိတယ္ဆိုတာကိုငါ ယံုၾကည္ထားတံုးပဲ... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လူထဲကလူတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ငါ့မွာေတာင္ ဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးရွိေသးတာ... ငါ့လိုလူမ်ဳိးနဲ႔ု ငါမေတြ႕ေသးလို႕ပါ... ဒါေပမဲ့ ငါလိုက္ေတာ့ရွာေနမွာမဟုတ္ဘူး...

အခ်စ္စစ္ဆိုတာ back up မရွိဘူး.. နီးတာေဝးတာမရွိဘူး.... ေတြေဝမွဳမရွိဘူး... နင္အဲဒိလို အခ်စ္မ်ဳိးမခံစားဖူးမွန္း သိရေတာ့ ငါနင့္ကိုသနားတယ္.. နင့္ေနရာမွာ တစ္ျခားအရာေတြကိုအစားထိုးေပ်ာ္တတ္တဲ့ နင့္ရဲ႕ခ်စ္သူကို နင္မခံခ်င္လို႔ပဲျဖစ္ေစ... ငါ့ကိုအစားထိုးျပီးပဲ ျဖစ္ေစ.. ငါနင့္ကိုခ်စ္ခဲ့တဲ့အခ်စ္အတြက္ ငါေက်နပ္တယ္.. အခ်စ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ငါခံစားျပီးမွေတာ့... အသဲကဲြတယ္ဆိုတာၾကီးကိုလဲ ငါခံစားရတာမဆန္းပါဘူး... ငါဟာ နင့္အတြက္ ဒုတိယေနရာကျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ငါ့ကိုဘယ္သူ႔မွနိဳင္မယ္မထင္ဘူး... အဲဒိအတြက္ငါက ဒုတိယေနရာက ပထမလူအျဖစ္ ငါ့ကိုယ္ငါခံယူတယ္... ရည္းစား၂ေယာက္ ၁ျပိဳင္ထဲထားျပီး ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ငါ့ကိုခ်စ္တယ္လို႔ နွစ္သိမ့္တဲ့စကားအတြက္ေက်းဇူးပဲ.. ဒါေပမဲ့ ငါ့အတြက္ေတာ့ မလိုအပ္ေတာ့ပါဘူး.... သားရဲ႕ရည္းစား ၂ေယာက္လံုးကို ဘာမွမျဖစ္သလို ဆက္ဆံခဲ့တဲ့ နင့္မိဘေတြလိုမိဘမ်ိဳးရွိတယ္ဆိုတာလဲ ခုမွပဲၾကံဳဖူးေတာ့တယ္.. နားလည္မလားေတာ့မသိဘူး ေျပာျပခ်င္တယ္.. နားမလည္လဲ မွတ္ထားလိုက္.. "ကိုယ့္သားသမီးမွ သားမဟုတ္ဘူး... သူမ်ားလဲ ေသြးနဲ႔ေမြးထားတဲ့ သားသမီးပဲ.. ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ဆိုတဲ့စကားလံုးကိုနားမလည္ရင္ေတာင္ သံုးဖူးၾကားဖူးမွာပါ"... အျပစ္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး... မသိေသးဘူးထင္လို႔ေျပာျပတာပါ.. ငါကေတာ့ အသဲကဲြရုံအျပင္ သင္ခန္းစာေတြအမ်ားၾကီးရသြားတဲ့အတြက္... ဒီ relationship ကတန္ပါတယ္.. ငါခံစားလိုက္ရေပမဲ့ "အခ်စ္စစ္"ကိုလဲမယံုဘူး..ငါလဲၾကံဳရာကိုအစားထိုးလိုက္မယ္ေတာ့မထင္နဲ႔.. ဒီသင္ခန္းစာအတြက္ "အခ်စ္ သစၥာနဲ႔ ယံုၾကည္နားလည္မွဳ ကတိ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ သတၱိ စြန္႔လြွတ္ျခင္း" စတာေတြကို ငါပိုတန္ဖိုးထားလာတယ္.. ငါ့မွာရွိေနတဲ့ အဲဒါေတြကိုလဲ တန္ဖိုးပိုျမွင့္ျပီး ထိမ္းသိမ္းသြားမယ္...

တခ်ိန္တေန႔ ဆံုေတြ႔ခဲ့ရင္ေတာင္ ငါနင့္ကို ေခါင္းေမာ္ျပီး ရင္ဆိုင္နိဳင္မယ္လို႔ ငါယံုတယ္... အဆိုး၁ခုထဲက အေကာင္းေတြအမ်ားၾကီး ငါရခဲ့တဲ့အတြက္ မေဗဒါတို႔ကေတာ့ ပန္းပန္လ်က္ပဲလို႔............


OVER YOU


Now that it's all said and done,
I can't believe you were the one
To build me up and tear me down,
Like an old abandoned house.
What you said when you left
Just left me cold and out of breath.
I fell too far, was in way too deep.
Guess I let you get the best of me.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.

You took a hammer to these walls,
Dragged the memories down the hall,
Packed your bags and walked away.
There was nothing I could say.
And when you slammed the front door shut,
A lot of others opened up,
So did my eyes so I could see
That you never were the best for me.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.

Well, I never saw it coming.
I should've started running
A long, long time ago.
And I never thought I'd doubt you,
I'm better off without you
More than you, more than you know.
I'm slowly getting closure.
I guess it's really over.
I'm finally getting better.
And now I'm picking up the pieces.
I'm spending all of these years
Putting my heart back together.
Well I'm putting my heart back together,
'Cause I got over you.
Well I got over you.
I got over you.
'Cause the day I thought I'd never get through,
I got over you.