Monday, June 01, 2009

ကိုရီးယား ခရီးစဥ္ Day 1


၂၇ ရက္ည ၁၀ခဲြေလာက္မွာ က်မတို႔ စကာၤပူေလဆိပ္ တာမီနယ္ ၃ ကိုေရာက္ပါတယ္… နဲနဲေစာေနလို႔ ခဏတာမွ် ေစာင့္ျပီးေနာက္မွာေတာ့… တိုးေအးဂ်င့္က လူကိုဖုန္းေခၚပါတယ္… သူက အဖဲြ႕လိုက္ခ်က္အင္၀င္တဲ့ ေကာင္တာမွာ ေရာက္ႏွင့္ေနပါျပီ… သူ႔နဲ႔ေတြ႔ေတာ့ က်မတို႔ သားအမိ၂ေယာက္က အရင္ဆံုးပါပဲ… က်မသူငယ္ခ်င္းကေတာ့ အနည္းငယ္ေနာက္က်ပါတယ္… က်မတို႔ တိုးအဖဲြ႔က စုစုေပါင္း ၁၉ေယာက္ပါ… ျမန္မာ က်မတို႔ ၃ေယာက္ပဲပါပါတယ္… က်န္တာအကုန္ စလံုးတရုတ္ေတြခ်ည္းပါပဲ… လူငယ္ဆိုလို႔ အတဲြ ၂တဲြရယ္ က်မတို႔ အဖဲြ႕ရယ္… ေနာက္ျပီး အသက္ ၃၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ရွိတဲ့ မိန္းမ၂ေယာက္ရယ္ပဲပါပါတယ္… က်န္တာအကုန္လံုးက အသက္ ၆၀ အထက္ အဖြားၾကီးေတြခ်ည္းပါပဲ… အဖိုးၾကီး ၁ေယာက္ေတာ့ ပါပါတယ္…

သူတို႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ခရီးမသြားခင္ Briefing ေခၚတဲ့ေန႔ထဲက ေတြ႔ဖူးပါတယ္… အဲဒိထဲကလဲ အဖြားၾကီးေတြနဲ႔ သြားရမွာဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးကို စိတ္ျပင္ဆင္ထားပါတယ္… စလံုး ဖြားဖြားမ်ားကို ျမင္ကတည္းက အလြန္အတၱငါစဲြ ၾကီးမယ္ဆိုတာ Briefing ေပးတဲ့ ေကာင္မေလးကို ေမးခြန္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ယစ္ေနကတည္းက ခန္႔မွန္းလို႔ရခဲ့လို႔ပါ… ဒါေပမဲ့ သူတို႔က ကိုယ့္ထက္ေတာင္ ကဲေနေသးတယ္… Briefing ေန႔ထဲက တည္းမဲ့ေဟာ္တယ္နားမွာ Pub ရွိလား.. club ရွိလားေမးေနေတာ့… ေခတ္ဖြားဖြားေတြဆိုတာေတာ့ သတိထားမိပါတယ္… အနည္းငယ္ စိတ္ထဲမွာ ေလးေနခဲ့ပင္မဲ့… သင့္ျမတ္ေအာင္ ဆက္ဆံဖို႔ကိုေတာ့ ဆံုးျဖတ္ထားျပီးသားပါ…

ေလဆိပ္မွာစစေတြ႔ခ်င္းေတာ့ အားလံုးသူ႔ဟာသူ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စတယ္ ေေတြနဲ႔ ေနၾကပါတယ္… က်မတို႔ အဖဲြ႕က အေယာက္ ၂၀ မျပည့္ပဲ ၁၉ ေယာက္ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ က်မတို႔နဲ႔ အတူတူ ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္လာမဲ့ tour Guide မရပါဘူး… ဒီေတာ့ ကိုရီးယား ဂ်ဲဂ်ဴးကို မေရာက္မခ်င္း ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုး… ကိုယ့္ျပႆနာကိုယ္ရွင္းျပီးသြားရမွာပါ… က်မတို႔ ျမန္မာ၃ေယာက္ကိုေတာ့ Briefing ေန႔ကမွာလိုက္တာကေတာ့ ရွန္ဟိုင္းမွာ Transit ၀င္ရင္ Passport ကို တုံးထုတာ မခံဖို႔… တံုးထုလိုက္ရင္ Single entry သာ ယူထားတဲ့ က်မတို႔ အျပန္က်ရင္ ရွန္ဟိုင္း၀င္လို႔ရေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး… အဲဒိကိစၥကေတာ့ က်မစိတ္ကို အေတာ္ေလး ေလးေနေစခဲ့ပါတယ္…

ဒီလိုနဲ႔ က်မတို႔ ၂၇ညလယ္ကေန ေလယာဥ္ စစီးျပီး ၅နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ စီးျပီးေတာ့… ရွန္ဟိုင္းေလဆိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္… သိသေလာက္ေတာ့ Transit လုပ္ရင္ Immigration မျဖတ္ရဘူးထင္ထားတာပါ… တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟိုင္းေလဆိပ္ကေတာ့ ျဖတ္ရပါတယ္… ေလဆိပ္ဖဲြ႕စီးပံုေၾကာင့္လား… အဲလိုပဲ Transit တိုင္း ျဖတ္ရလားေတာ့ က်မလဲ ပထမဆံုးအၾကိမ္ Transit ျဖစ္လို႔ ေသခ်ာမသိပါဘူး…

Immigration ျဖတ္ေတာ့ က်မက အရင္ဆံုးျဖတ္ပါတယ္… ျဖစ္ေနက် မရိုးနိုင္ေသာ ဇာတ္လမ္းကစတင္ပါေတာ့တယ္… ပတ္စပို႔ကိုၾကည့္ျပီးတာနဲ႔ “ျမန္မာ?” ဆိုျပီး မ်က္ခံုးပင့္ၾကည့္ပါတယ္… ျပီးတာနဲ႔… “ ဘာလာလုပ္တာလဲ?” ဆိုျပီးေမးပါတယ္… က်မလဲ စကာၤပူကလာေၾကာင္း… ကိုရီးယားသြားမွာျဖစ္ျပီး ဒီမွာ ခဏသာ Transit ၀င္တာျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ တခါတည္းျပီးသြားေအာင္ ေနာက္က ၂ေယာက္လဲ ျမန္မာျဖစ္ေၾကာင္း… တစ္ဖဲြ႔တည္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာလိုက္ပါတယ္… ဒီေတာ့ သူက ဖုန္းေကာက္ဆက္ျပီး officer ကိုေခၚလိုက္ပါတယ္… က်မစိတ္ထဲမွာ ျပင္ဆင္ထားခဲ့ပင္မဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ ခံျပင္းပါတယ္… Transit ေလးကိုေတာင္ ဒီေလာက္စစ္ေနစရာမလိုဘူးလို႔ထင္ပါတယ္… သူတို႔နိုင္ငံမွာေနဆိုလို႔ေတာင္ မေနပါဘူး… ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔ ၃ေယာက္စလံုးပတ္စပို႔ေတြကို အဲဒိ officer လိုလိုလူက အလယ္ရုံးခန္းကို ယူသြားျပီး က်မတို႔၃ေယာက္ကို မ်ဥ္း၀ါလိုင္းေနာက္ကေန ရပ္ေစာင့္ခိုင္းပါတယ္… သူတို႔ က်မတို႔ ပတ္စပို႔ကို ၾကည့္ေနလိုက္တာမ်ား ဖင္ျပန္ေခါင္းျပန္ မွန္ဘီလူးေတြဘာေတြနဲ႔ေတာင္ၾကည့္လားေတာ့မသိဘူး… က်မတို႔လဲ မ်ဥ္း၀ါလိုင္းေနာက္ကေနပဲ ျမန္မာလို စိတ္ၾကိဳက္ ေမတၱာပို႔သေနၾကတာေပါ့ေနာ္… တစ္ခါေတာ့ ေမာင္မင္းၾကီးသားေတြက က်မတို႔ ပတ္စပို႔ေတြကို မီးေခ်ာင္းနားကပ္ျပီး ေထာင္ၾကည့္တာျမင္ေတာ့ က်မတို႔လဲ အေတာ္ေလးကို ရီခ်င္စိတ္ေပါက္သြားပါတယ္… ပတ္စပို႔ စစ္မစစ္ ေဒၚလာစစ္သလို မီးေခ်ာင္းမွာ ေထာင္ၾကည့္လို႔ ဘယ္ပုဂၢဳိလ္ကသူတို႔ကို လွ်ဳိ႕၀ွက္ျပီး မွာထားလဲမသိပါဘူး… က်မတို႔လဲ စိတ္တိုေနလဲ အပိုပဲဆိုျပီးေတာ့သာ… ျပံဳးရီျပီး ဟားတိုက္ျပီးသာေနလိုက္ပါေတာ့တယ္… စစ္ခ်င္သေလာက္သာ စစ္ၾကစမ္းပါ… ကိုယ္ကဘာအမွားတစ္ခုမွမွ မရွိတာ… ဒါေပမဲ့ မ်က္စိေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနရတာ တစ္ခုက က်မတို႔ ပတ္စပို႔ေပၚကို တံုးထုလိုက္မွာ စိုးတာပါ…

ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔ စိတ္ၾကိဳက္စစ္ျပီးေတာ့ တပည့္နဲ႔ တူတဲ့ တစ္ေကာင္က တံုးထုဖို႔ျပင္ေနတာေတြ႔ေတာ့… က်မလဲ “Don’t Chop on my passport” ဆိုျပီး အက်ယ္ၾကီးထေအာ္လိုက္ပါေတာ့တယ္… တရုတ္လဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္.. က်မလဲ အ၀ါလိုင္းေတြဘာေတြနားမလည္ဘူး.. ျဖတ္ေက်ာ္ျပီး သူတို႔နားသြားျပီး… ငါတို႔ ပတ္စပို႔ေပၚမွာ တံုးမထုပါနဲ႔… ငါတို႔ အျပန္က်ရင္ ရွန္ဟိုင္း၀င္အံုးမွာလို႔ အဂၤလိပ္လိုေရာ Body Language နဲ႔ေရာ အတတ္နိုင္ဆံုး ထပ္ေျပာပါတယ္… အဲဒိက်ေတာ့မွ တံုးကိုင္ထားတဲ့ တပည့္ေကာင္က ျပဴးတူးေၾကာင္ေတာင္နဲ႔ တရုတ္လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္… Transit အတြက္ ထုမွာပါတဲ့… ဒီလိုနဲ႔ပဲ က်မတို႔ေတြ ေအာင္ျမင္စြာ ရွန္ဟိုင္း Immigration ကို ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၾကပါတယ္… က်မတို႔ေတြ ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းတုံးက အေၾကာင္းသိလို႔ အရင္ဆံုး ဆင္းခဲ့ပင္မဲ့ က်မတို႔ Immigration စစ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္သူမွေတာင္ မက်န္ေတာ့ပါဘူး… ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္နိုင္ငံသြားသြား ဒါမ်ိဳးျဖစ္ေနတတ္တဲ့အတြက္လဲ ဘယ္သူ႔ကိုမွလဲ အျပစ္မေျပာလိုေတာ့ပါဘူး… ကံကိုပဲ အျပစ္ပံုလိုက္ပါေတာ့တယ္… ကိုကိုယ္တိုင္က သြားခ်င္မိတာကိုး…. ခံစမ္းဟယ္….

အဲဒိေလဆိပ္မွာပဲ မနက္စာစားေသာက္ျပီး ကိုရီးယား ဂ်ဲဂ်ဴးကိုထြက္မဲ့ ေလယာဥ္ကို ၄နာရီေလာက္ ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ရပါတယ္… ထို႔ေနာက္ေလယာဥ္ ၁နာရီခဲြ ေလာက္စီးအျပီးမွာ ကိုရီးယားနိုင္ငံ ဂ်ဲဂ်ဴး ေလဆိပ္ကိုေရာက္ပါတယ္… H1N1 ေၾကာင့္လားေတာ့မသိ… က်န္းမာေရးကဒ္ေတြျဖည့္ရပါေသးတယ္… အဲဒိအခ်ိန္ထိလဲ က်မတို႔ ၁၉ေယာက္ အဖဲြ႕မွာ က်မတို႔ ၃ေယာက္က အျမန္ဆံုးပါပဲ… လူအတိုဆံုး Q တန္းမွာ ၀င္စီလုိက္ပါတယ္… ေနာက္မွ က်မတုိ႔ေနာက္မွ စီတဲ့လူေတြ ထပ္ေရာက္လာပါတယ္… ဒီတစ္ခါလဲ က်မပဲ အရင္ဆံုး၀င္ပါတယ္… ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္အတိုင္းပါပဲ… “ျမန္မာ?” ဆုိျပီး မ်က္ခံုးပင့္ၾကည့္တာထပ္ခံရပါတယ္… ဘာလာလုပ္တာလဲေမးေတာ့ တိုး အဖဲြ႔နဲ႔ အလည္လာေၾကာင္း စကာၤပူကလာေၾကာင္းေျပာေတာ့… စကာၤပူမွာ ဘာ stay နဲ႔ ေနလဲလို႔ ထပ္ေမးပါတယ္… က်မရဲ႕ IC ကဒ္ကို ထုတ္ျပရပါေသးတယ္… ေနာက္မွာလဲ ၂ေယာက္က်န္ေသးေၾကာင္း တစ္ဖဲြ႕တည္းျဖစ္ေၾကာင္းဆက္ေျပာပါတယ္… ဒီေတာ့ ဘာမွ ဆက္မေမးေတာ့ပဲ ပတ္စပို႔ကို ခဏၾကာၾကည့္ျပီးေတာ့ သြားလို႔ရပါျပီလို႔ေျပာပါတယ္… က်မျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်မတို႔ေနာက္မွာ စီေနတဲ့ လူေတြအကုန္လံုးလဲ တစ္ျခားေကာင္တာေတြကို ေျပာင္းလဲ အစစ္ခံေနပါတယ္… ေကာင္းပါတယ္.. က်မတို႔ ေနာက္မွာစီေနရင္ေတာ့ သူတို႔ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကို ထြက္ရမွာဟုတ္ပါဘူး… က်မသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ က်မအေမကိုေတာ့ ေရွ႕မွာ က်မေျပာသြားလို႔ ျမန္ျမန္ျပီးပါတယ္…

ကိုရီးယားနဲ႔ တရုတ္ Immigration ကလူေတြ ကြာတာကေတာ့ ဆက္ဆံေရးပါ… ကိုရီးယားက ေမးတယ္ဆိုေပမဲ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေမးပါတယ္… တာ၀န္အရေမးရတဲ့ပံုစံမ်ိဳးပါပဲ… တရုတ္တုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ကိုပဲ သူတို႔နိုင္ငံထဲ တရားမ၀င္ခိုး၀င္တဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ၾကည့္ျပီး မလိုလားတဲ့ မ်က္ႏွာထားမ်ိဳးနဲ႔ပါ… အဂၤလိပ္လိုလဲ ကိုရီးယား Officerက တရုတ္ထက္ေျပာတတ္ပါတယ္… သူတို႔ စိတ္ၾကိဳက္စစ္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ပတ္စပို႔ကို ျပန္ေပးတာကအစ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေလးေလးစားစားျပန္ေပးပါတယ္… ဒီေတာ့ စစ္ခံရတာခ်င္းတူတာေတာင္ ကိုရီးယား Immigration မွာ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ သိပ္မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး…

က်မတို႔ေတြအျပင္ကို ထြက္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ JP International ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေလးနဲ႔ ရပ္ေနတဲ့ အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ခပ္ပုပု မ်က္မွန္တပ္ထားတဲ့ ကိုရီးယားလူမ်ိဳး က်မတို႔ Guide အမ်ိဳးသမီးကို တန္းေတြ႔ပါတယ္… ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔အဖြဲ႔လူစံုေတာ့မွ သူမရဲ႕ ဦးေဆာင္မွဳေနာက္ကေန ကားကိုသြားၾကပါတယ္… ကားက အေတာ္ေလးကိုေကာင္းလဲေကာင္း ၾကီးလဲ ၾကီးပါတယ္… အစက တျခားလူေတြမ်ားပါအံုးမလားလို႔ စိတ္ထဲထင္ေနတာ… ေနာက္မွ ဒီတစ္ကားလံုး က်မတို႔ ၁၉ ေယာက္ပဲ ဆိုတာ သေဘာေပါက္သြားပါတယ္…

ကားေပၚေရာက္မွ သူမကိုယ္သူမ မိတ္ဆက္စကားေျပာ… ဂ်ဲဂ်ဴး ကြ်န္းအေၾကာင္း အနည္းငယ္ရွင္းျပျပီး… အဲဒိေန႔အတြက္ အစီအစဥ္ေတြကို ေျပာပါတယ္… ပထမဆံုး အေနနဲ႔ေတာ့ ေန႔လည္စာစားခဲ့ၾကပါတယ္… ေန႔လည္စာကေတာ့ အေပၚက ဗီြဒီယိုထဲကအတိုင္းပါပဲ… အစက သိပ္စားနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးထင္ထားပင္မဲ့.. တကယ္တမ္းစားၾကည့္ေတာ့ အရသာက လက္ခံလို႔ရတဲ့ အေနအထားမွာရွိပါတယ္… ဟင္းခ်ိဳကလဲ ယိုးဒယား Tom Yum ဟင္းခ်ိဳ အေပ်ာ့စား အရသားမ်ိဳးပါ… ေသာက္လို႔ ေကာင္းပါတယ္… ၀က္သား ၃ထပ္သားကို ဘယ္လို လုပ္ထားလဲေတာ့မသိပါဘူး… လံုး၀မအီပါဘူး… ေတာ္ရုံ ၀က္သားဆို အဆီမစားတဲ့ က်မေတာင္ အဲဒိေန႔က အကုန္စားျဖစ္ပါတယ္… ငါးကို ေတာ့ မၾကိဳက္ေလာက္ဘူးထင္လို႔ မစားခဲ့ပါဘူး… ေတာ္ၾကာ ဂ်ပန္တုန္းကလုိ ပ်ိဳ႕တက္လာမွာ စိုးလို႔ပါ… (ေအာ္ အဲဒိအေၾကာင္းေတာင္ မေရးရေသးဘူး.. အေၾကြးရွိတယ္.. ဂ်ပန္ခရီးစဥ္) ခ်ဥ္ဖတ္ေတြ ျမည္္းၾကည့္ေတာ့လဲ မုန္လာဥခ်ဥ္ဖတ္ကေတာ့ စားလို႔ေကာင္းပါတယ္… ဒါေပမဲ့ သူတို႔ရဲ႕ အဓိက ခ်ဥ္ဖတ္ျဖစ္တဲ့ ေဂၚဖီထုတ္ခ်ဥ္ဖတ္ၾကီးကိုေတာ့ က်မအန႔ံေတာင္ မခံနိုင္ခဲ့ပါဘူး…

ထို႔ေနာက္ ခရီးဆက္ျဖစ္တာကေတာ့ ျမံဳဒူးအမ္းလို႔ ေခၚတဲ့ နဂါးေခါင္း ေက်ာက္ေဆာင္ကိုပါ… နဂါးၾကီး ေကာင္းကင္ဘက္ကို ပါးစပ္ၾကီးဟျပီးေနတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးပါ… အဲဒိ အေၾကာင္း ပံုျပင္ကိုလဲ လမ္းမွာ Guide က ရွင္းျပပါတယ္… ဗီြဒီယိုထဲမွာ က်မ ေျပာျပထားပါတယ္… ဒီမွာမေရးေတာ့ပါဘူး… ကားေပၚက ဆင္းလိုက္တာနဲ႔ ရာသီဥတုက အေတာ္ေလး ေအးပါတယ္… ဒါေပမဲ့ အေႏြးထည္မ၀တ္ပဲ ေပျပီးေနလဲ ေနနိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာရွိပါတယ္… စကာၤပူမွာက မလာခင္တုန္းက အရမ္းပူေတာ့ ေအးတာေလးရတုန္း အျပည့္အ၀ခံစားခ်င္လို႔ပါ…

ဒုတိယသြားျဖစ္တဲ့ေနရာကေတာ့ Mysterious Road ပါပဲ… ေက်ာက္ေဆာင္ကေန အေတာ္ေလး ကားျပန္စီးလိုက္ရတယ္လို႔ထင္ပါတယ္… အဲဒိလမ္းက အျမင္မွာေတာ့ ေတာင္ကုန္းေပၚကို တက္ေနတယ္လို႔ထင္ရေပမဲ့ တကယ္တမ္း ေျမအေနအထားကေတာ့ ေတာင္ေအာက္ကိုဆင္းေနတာပါ… အဲဒါကို သူတို႔က ကားစက္ရပ္ျပီးေတာ့လဲ စမ္းသပ္ျပပါတယ္… ကားက ေတာင္ကုန္းလို႔ ထင္ေနရတဲ့ဘက္ကို ဆက္လိမ့္ေနပါတယ္… ေနာက္ျပီး ေရေလာင္းျပီးေတာ့လဲ စမ္းသပ္ျပပါတယ္… အဲဒိလမ္းကို တိုက္စီသမားတစ္ေယာက္က စတင္ေတြ႔ရွိတာလို႔ေျပာပါတယ္… ခုေတာ့ Tourist Attraction ေနရာတစ္ခုအေနနဲ႔ ျပဳလုပ္ထားပါတယ္… ဘာမွ သိပ္မရွိေပမဲ့ အဲဒိနားက ရွဳခင္းေလးကေတာ့ လွပါတယ္… မုန္႔ဆိုင္ေလးေတြေတာ့ရွိပါတယ္… အဲဒိမွာ ေစ်း၀ယ္ရင္ တရုတ္လိုေျပာလို႔ရပါတယ္… ေျပာင္းဖူးျပဳတ္တစ္ဖူးကို ၂၀၀၀ Won နဲ႔ ၀ယ္စားခဲ့ပါတယ္.. စကၤာပူ ေငြ ၂က်ပ္ခဲြေလာက္ေတာ့ ရွိပါတယ္… သူက ျမန္မာျပည္က ရွမ္းေျပာင္းပံုစံမ်ိဳးေလးေတြမို႔ စားခဲ့တာပါ…

ထို႔ေနာက္ guide က ဒီေန႔ အစီအစဥ္အတြက္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ပိုေနေသးတာေၾကာင့္… အပိုေနရာ တစ္ေနရာ လိုက္ပို႔မည္ျဖစ္ေၾကာင္း… မသြားခ်င္ပါက Underground Shopping Mall ကို ပို႔ေပးျပီး ဟိုတယ္ကိုပို႔ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာပါတယ္… သူမေျပာတဲ့ ေနရာကေတာ့ ျပတိုက္ပါ… Lover Museum လို႔ ေခၚပါတယ္… Mysterious Road နဲ႔ နီးနီးေလးပါ… ဘာေတြရွိလဲလို႔ေမးေတာ့… How to Make love ဆိုလား အဲလို ပန္းခ်ီကားေတြ ရုပ္ပံုေတြျပထားျပီး ကိုရီးယားတစ္နိုင္ငံလံုးမွာ ၁ခုပဲရွိလို႔ ၾကည့္သင့္ေၾကာင္းတိုက္တြန္းပါတယ္… သူကေတာ့ ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူးလို႔လဲ ေျပာပါေသးတယ္… သူေျပာတာက မရွင္းပါဘူး… သူက ရီလိုက္ ေျပာလိုက္ဆိုေတာ့ အဓိပၸါယ္က ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုၾကီးပါ… ၀င္ေၾကးကေတာ့ ၁ဦးကို ကိုရီးယား ၀မ္၂၀၀၀ လား ၃၀၀၀လားမွတ္မိေတာ့ပါဘူး… က်မလဲဘာမွန္းလဲေသခ်ာမသိတာေရာ… စိတ္ထဲမွာ အျပင္မွာေနခဲ့ျပီး ဓာတ္ပံုေလွ်ာက္ရိုက္တာကမွ က်မအတြက္ ပိုျပီး စိတ္အပန္းေျပပါေသးတယ္… ကားေပၚက စလံုး ဖြားဖြားမ်ားနဲ႔ အတဲြ ၂တဲြကေတာ့ ထိပ္ဆံုးက သြားၾကည့္ၾကပါတယ္… အေတာ္ေလးကို စိတ္၀င္စားၾကပံုပဲ…

ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဲဒိကေန ဂ်ဲဂ်ဴးျမိဳ႕ထဲေရာက္ဖို႔ အေတာ္ေလး ကားစီးခဲ့ရျပန္ပါတယ္… ဂ်ဲဂ်ဴးေရာက္ေတာ့ အေတာ္ေလး ညေနေစာင္းေနပါျပီ… အေတာ္ေလးလဲ ေအးလာပါတယ္… Jeju Underground Shopping Mall ဆိုတာကေတာ့ အဆင္းေပါက္က ရထား subway ေတြကို ဆင္းတဲ့ အေပါက္ပံုမ်ိဳးပါပဲ… က်မတို႔ Guide ကေတာ့ ၾကိဳေျပာထားပါတယ္… ဂ်ဲဂ်ဴးက ဆိုလ္းထက္ ပိုေစ်းၾကီးတယ္ဆိုတာကိုပါ… သူက ဆိုးလ္ကေနပို႔တဲ့ ပစၥည္းေတြပဲေရာင္းတာပါ… အဲဒါေၾကာင့္ ေစ်းၾကီးတာပါ… ဒါေပမဲ့ က်မေမေမက ဖိနပ္ပ်က္သြားေတာ့ ဖိနပ္၀ယ္ဖို႔ေတာ့ လိုလာတာနဲ႔ ဖိနပ္ကို အရင္ဆံုး၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္… ကိုရီးယားမွာ ေစ်း၀ယ္ရင္ တရုတ္လိုေျပာလို႔ရပါတယ္.. ဆိုင္တိုင္းလိုလို တရုတ္လိုနားလည္ၾကပါတယ္… အထူးသျဖင့္ ေစ်းေျပာ ဘာညာေလာက္နားလည္ပါတယ္… သူလဲနည္းနည္း ကိုယ္လည္းနည္းနည္းနဲ႔… ေနာက္ဆံုးေတာ့ Guide လာျပီးေျပာေတာ့ ပိုလြယ္ကူသြားပါတယ္…

ေနာက္ျပီး ေစ်းကို ေလွ်ာက္ၾကည့္လိုက္တာ… အက်ၤီေလးေတြ အေတာ္လွတာနဲ႔ စိတ္မထိမ္းနိုင္လို႔ ၂ထည္၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္… (ေနာက္မွ ဆိုးလ္မွာ တစ္ပံုစံတည္း ၃၀၀၀ သက္သာတာေတြ႔လို႔ ေနာင္တရခဲ့ရေသးတယ္.. အဟင့္)… ေနာက္ လူစုရပ္ေနရာမွာ ထိုင္ေနတုန္း ကိုရီးယား ေယာက်ာၤး အသက္ ၂၅၀န္းက်င္ေလာက္ ၂ေယာက္က လာျပီး စကားေျပာ မိတ္ဖြဲ႔ပါေသးတယ္… ဘယ္ကလာတာလဲ… ဘယ္ေလာက္ၾကာမွာလဲ… ဘာညာေပါ့… သူတို႔ ၂ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ကေတာ့ မဆိုးပါဘူး.. အဂၤလိပ္လိုေျပာတတ္ပါတယ္… တရုတ္လိုလဲ ေျပာတတ္ပါတယ္… သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ေလးေတြပါပဲ… ဒါေပမဲ့ ဘာေတြမွန္းမသိေတာ့ နဲနဲေတာ့ သတိထားျပီးေျပာရတာေပါ့ေနာ္… ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔ ကားေပၚက Driver ၾကီးေရာက္လာေတာ့ သူနဲ႔ ဆက္ေျပာၾကပါတယ္…

Driver ၾကီးဆိုလို… အဲဒိလူၾကီးက ေတာ္ေတာ္သေဘာေကာင္းပါတယ္… အျမဲ ရီျပံဳးေနတာပဲ… အဂၤလိပ္လိုကလဲ တစ္လံုးမွ မေျပာပါဘူး… Father… mother ေလာက္ပဲ သူသိပါတယ္… က်မက Father ကို အာဘူၾကီး လို႔ ေျပာျပလိုက္ေတာ့ သေဘာေတြက်ျပီး ကိုရီးယားလိုေတြ တပံုၾကီးျပန္ေျပာပါတယ္… က်မလဲ တစ္လံုးမွ နားမလည္ေတာ့ “I Don’t Understand” လို႔ေျပာျပီး ၂ေယာက္သား.. ၁ေယာက္က အဂၤလိပ္လို.. တစ္ေယာက္က ကိုရီးယားလိုနဲ႔ ဟုတ္ေနၾကတာပါပဲ… ေနာက္မွ Miscommunication ျဖစ္ျပီး အထင္မွားၾကပံုကို ေနာက္ေန႔ပိုစ့္မွာ ထပ္ေရးေပးပါအံုးမယ္… အရမ္းရီရပါတယ္…

ထို႔ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔ကို ညစာစားဖို႔ စားေသာက္ဆိုင္ကို ေခၚသြားပါတယ္… SeaFood Steamboat လိုသေဘာမ်ိဴးပါ… ပင္လယ္စာက အေတာ္ေလး လတ္ဆတ္ပါတယ္… ကမာေတြေရာ ေက်ာက္ပုဇြန္ေတြေရာ… ထမင္းေရာ… ခ်ဥ္ဖတ္ေပါင္းစံုေရာ… ကိုရီးယား ဂ်ဳံလိုလိုမုန္႔နွစ္နဲ႔ ေၾကာ္တဲ့ ၾကက္ဥေၾကာ္ေရာ… စားေကာင္းပါတယ္… ဒါေတာင္ က်မက Seafood သိပ္မၾကိဳက္တဲ့သူမို႔ သိပ္မစားနိုင္ပါဘူး… ရာသီဥတုေအးေအးနဲ႔ Steamboat ပူပူကေတာ့ အေတာ္ေလး လိုက္ဖက္ပါတယ္…

အဲဒိေန႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အေနနဲ႔ကေတာ့ ဂ်ဲဂ်ဴး KAL ဟိုတယ္ကို လိုက္ပို႔ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္… ကားေပၚက စလံုး တခ်ိဳ႕ကေတာ့ Casino ကစားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ သူတို႔ကို Casino လိုက္ပို႔ေပးရပါေသးတယ္… က်မတို႔ ေဟာ္တယ္မွာလဲ Casino ရွိေပမဲ့… ျပင္ေနလို႔ဆိုလား ဘာလား တျခားဟိုတယ္ကို သူတို႔ကို အရင္လိုက္ပို႔ရပါတယ္… ေနာက္မွ က်မတို႔ရဲ႕ ဦးတည္ရာ ဟုိတယ္ကို ေရာက္ပါတယ္… Guide က မနက္က်ရင္ ၇နာရီ စထြက္မွာျဖစ္ျပီး … ဟိုတယ္ကို morning call ၆နာရီခဲြ နွဳိးခိုင္းမွာျဖစ္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္…

တေန႔လံုး … အဲ မေန႔ညတည္းက ေလယာဥ္စီးလိုက္ ကားစီးလိုက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္နဲ႔ ခရီးအလြန္မွပန္းေနခဲ့ေသာက်မ… ဂ်ဲဂ်ဴး KAL ဟိုတယ္က ေရေႏြးေလးနဲ႔ ေရခ်ိဳးအျပီး ရာသီဥတုေအးေအး… ေမြ႕ယာအိအိ… ဂြမ္းကပ္ထူထူေႏြးေႏြးနဲ႔ အေတြ႕မွာ နတ္တို႔ရဲ႕ စည္းစိမ္နဲ႔ပင္မလဲနိုင္ေတာ့ပဲ တခ်ိဳးတည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားပါေတာ့တယ္…

26 comments :

ZT said...

လာဖတ္သြားတယ္။ ဗြီဒီယိုေတာ့ အိမ္ေရာက္မွ ၾကည့္ေတာ့မယ္။ :)

မိုးခါး said...

လည္ခ်င္လိုက္တာ .. ေပ်ာ္စရာၾကီး :D

Andrew said...

Yes, China immigration officer is always proper check the Myanmar passport. Even use lens n look up side down. So felt up but when u go second trip they welcome u n u will satisfied, above all the thing r bcoz of .....#%*#&^

SZA said...

waiting for update.nice to read :)

ၿဖိဳးငယ္ said...

စာလည္းဖတ္သြားတယ္ .. ဗီဒီယိုလည္း ၾကည့္သြားတယ္ ..
အဲလိုေလး႐ိုက္ထားေတာ့ အမွတ္တရေလးျဖစ္တာေပါ့ ..
သီခ်င္းေနာက္ခံထည့္ထားတာေလးလည္း မိုက္တယ္ ...

mabaydar said...

Hi andrew, They are not proper check.. they are even more than proper check.. they can check whatever they like but their attitude is just so rude. I don't know how to describe their look and face. Well may be that's the way they are. When i go in second time the attitude is the same. Coming more about ShangHai trip later on. :) May be it's just my bad luck.

Taungoo said...

ေၾသာ္...
ျမန္မာျပည္က ကစ္ကစ္နဲ႔ ကိုရီးယားမင္းသားေလးေတြရဲ့
“စာဥေရ ကိုရီးယားလာခဲ့ပါ” ေတးသရုပ္ေဖာ္ကို။
ေကာင္းပါေလ့ဗ်ာ။

Mysterious Road ေတာ့ စိတ္ဝင္စားသကြာ

mabaydar said...

မလိုသူေတြကေတာ့ ဒီလိုပဲ ေျပာၾကမွာေပါ့.. သူမွ လိုက္မလုပ္နိုင္တာ... အၾကံေကာင္းေလးတစ္ခုေတာ့ ေပးမယ္ေနာ္... အရာရာမွာ မေကာင္းတာကို စျမင္တဲ့ အက်င့္ကေတာ့ အျမဲမေကာင္းဘူးအစ္ကို... ျပီးေတာ့ အစ္ကိုက ေကာင္းေစခ်င္လို႔ပါလို႔ေျပာေနပင္မဲ့... အစ္ကို႔စိတ္ရင္းထဲမွာေရာ တကယ္ဒီလိုရွိရဲ႕လား... I wonder...

mabaydar said...

ေ၀ဖန္တာကို စိတ္မဆိုးပါဘူး... မေလွာင္ေျပာင္ပါနဲ႔... အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အသြင္ကို ေလွာင္ေျပာင္တာဟာ အေတာ္ေလးကို ဆိုးရြားတဲ့ကိစၥပါ... ခင္မင္လို႔ေနာက္တယ္ဆိုတာ သိပါတယ္... မေဗဒါကလဲ ကိုေတာင္ငူကို ခင္မင္လို႔ ခုလိုျပန္ေျပာတာပါ... အေရးမလုပ္ခ်င္တဲ့သူဆို အဖတ္ေတာင္လုပ္မေနပါဘူး... ဆိုလိုတာကို သေဘာေပါက္မယ္ထင္ပါတယ္... စိတ္ဆိုးလို႔ေျပာေနတာဟုတ္ဘူးေနာ္...

Ei Wai Phyo said...

ကိုရီယားခရီစဥ္ကို အရင္ကတည္းကစိ္တ္ဝင္စားေနတာ။ ဗီဒီယိုၾကည့္ၿပီး ပိုသြားခ်င္လာဘီ။ ေနာက္တင္မဲ့ပို႔ေတြကိုေစာင့္ဖတ္ေနမယ္။ ဒီႏွစ္ထဲမွာဘဲ သြာျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားဦးမယ္။ ရိုက္ခ်က္ေလးေတြလည္း ပိုပိုေကာင္းလာတယ္။ ထပ္ၾကိဳးစားရင္ ဒါရိုက္တာေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္ေသတယ္။

megumi said...

ေဂ်ဂ်ဴးဒိုးကို သြားခ်င္တာ။
မေရာက္ခဲ့ရဘူး။ :(
မိုက္တယ္။
နင္နဲ႕အတူလိုက္လည္သြားတယ္။ :P

သီဟသစ္ said...
This comment has been removed by the author.
သီဟသစ္ said...

မေဗဒါေရ...

ေနာက္ဆက္တြဲကိုေမွ်ာ္ေနမည္..
ဖတ္ရတာ ကုိယ္တုိင္ေရာက္ရသလုိပဲ..
Thanks..

ခင္မင္စြာျဖင့္
သီဟသစ္

ေရွးစာဆုိ said...

ခရီးသြားတာ ဝါသနာပါေတာ႔ေလ ဒီလို ဗီဒီယိုမ်ဳိးနဲ႔စာမ်ဳိးကို ဖတ္ခ်င္၊ သိခ်င္ေနမိျပီး ေရးျပီးတင္မဲ႔ အခ်ိန္ကိုေစာင္႔ေနတာ။ ဗီဒီယိုက ဒီအေခါက္ ရုိက္ေပးမဲ႔သူ ေကာင္းေကာင္းမရွိပဲ ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ ဆြဲရိုက္ေနရလို႔ ထင္တယ္ ခါတုိင္းေလာက္ သိပ္အဆင္မေျပေပမဲ႔ အိုေကပါတယ္။ တည္းျဖတ္မႈ အပိုင္းလည္းေကာင္းပါတယ္။ သီခ်င္းေလးေတြကေတာ႔ သိပ္သေဘာ မက်မိဘူး။ အားလံုးျခံဳရ ရင္ေတာ႔ ဒီလို သြားေနတုန္း လတ္တေလာ ျဖစ္ေနတာေတြကိုရိုက္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္တာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး မေဗဒါရဲ႕ အားထုတ္မႈေတြနဲ႔အတူ ၾကိဳးစားျပီး ျပန္လည္တင္ျပတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေနာက္လက္က်န္ ခရီးစဥ္မ်ားအေၾကာင္းကို ေမွ်ာ္လ်က္ ~~~~~~~~

Thint Swe said...

If it was bad luck of you, Me also. I have the same feeling with you those China immigration - their attitude is really rude. When i went their for only 4days, they asked me when I would be back. I talked myself "even if you beg me to stay longer, I won't stay any longer after my works finished".

မဆုမြန္ said...

မေဗဒါေရ
ခရီးစဥ္ေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္သြားတယ္
ဟုတ္တယ္ အင္မီဂေရးရွင္းကို အရမ္း တီးခ်င္တယ္ သိလား။ အရင္တစ္ခါ လာအိုသြားတုန္းကလဲ အဲ့လိုပဲ ျမန္မာက တိုးရစ္ ျဖစ္နိုင္လားတဲ့ ထိုင္းက ေမးတယ္ေလ ဘယ္မွာတည္းလဲဆိုေတာ့ နင္တို႕ဆီမွာ ပိုက္ဆံရွိရင္ မိုးေပၚ တက္တည္းလို႕ရတယ္ေျပာလိုက္တယ္ အဂၤလိပ္လိုလဲ ဆဲတာေတာင္ နားလည္ဟန္မရွိပါဘူး ဒါေပသိ သိတယ္ဟုတ္ ျမန္မာစာအုပ္ဆိုရင္ သူတုိ႕ထင္တယ္ ျမန္မာေတြက သူတို႕ထက္ေတာင္ ကမၻာပတ္နိုင္ေသးတယ္ဆိုတာ မသိဘူးထင္တယ္ေနာ္ ေျပာရင္း တင္းလာျပီ ခိခိ

mabaydar said...

အိေ၀ျဖိဳးေရ.. အားေပးစကားအတြက္ ေက်းဇူးပါ.. ဒါရိုက္တာေကာင္း တစ္ေယာက္ဆိုတာကေတာ့ ဒီေလာက္ေလးနဲ႔ မွန္းလို႔ေတာင္ မရဲေသးပါဘူးကြယ္..

မယ္ဂုမိ- အင္း နင္နဲ႔ကနီးပါတယ္.. ဘယ္အခ်ိန္သြားသြားပဲဟာ..

သီဟသစ္ေရ... ေနာက္ဆက္တဲြေတြလာဖို႔ကၾကာအံုးမယ္.. ဗီြဒီယိုတစ္ခါတစ္ခါ အက္ဒစ္လုပ္ဖို႔က အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္တယ္... အိပ္ခ်ိန္ပါစားတယ္... အျမန္ဆံုးတင္နိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္.. ေက်းဇူးပါ..

ေရွးစာဆိုေရ... နားလည္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ.. ဂ်ပန္သြားတုန္းကလဲ ရိုက္ေပးမဲ့သူမပါပါဘူး.. ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ဆဲြရုိက္ခဲ့ရတာပါပဲ... ဒါေပမဲ့ အဲဒိတုန္းကေတာ့ ၁ေယာက္ထဲပင္မဲ့ အခ်ိန္ရေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ စတန္းေထာင္ရုိက္ေတာ့ ကင္မရာျငိမ္ပါတယ္... ခုတစ္ေခါက္ကေတာ့ အေမကလဲ သိပ္မရိုက္တတ္ စတန္းကလဲ ေမ့က်န္ခဲ့တာေရာ.. အခ်ိန္လဲ သိပ္မရတာနဲ႔ စိတ္ၾကိဳက္မရုိက္ခဲ့ရပါဘူး...
ဒီခရီးစဥ္ကို Music video လုပ္ဖို႔စိတ္ကူးထားတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြေတာ့ရွိပါတယ္.. လုပ္ျဖစ္မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ မေသခ်ာပါဘူး... ခုဟာကေတာ့ ခရီးသြားမွတ္တမ္းသက္သက္ဆိုေတာ့ စိတ္ထဲရွိရာေလွ်ာက္ထည့္လိုက္တာပါ... အမွန္ေတာ့ အဂၤလိပ္သီခ်င္းေတြထည့္ရတာ ပိုနားေထာင္ေကာင္းေပမဲ့ Youtube တို႔ Facebook တို႔က အဂၤလိပ္သီခ်င္းဆိုရင္ copyright ဆိုျပီး ျဖတ္ပစ္တတ္ၾကတယ္ေလ... ဒီေတာ့ ေကာ္ပီရိုက္မရွိတဲ့ ျမန္မာသီခ်င္းနဲ႔လုပ္လိုက္တာပါ... ေနာက္လက္က်န္ခရီးေတြကေတာ့ စာခ်ည္းပဲဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မယ္... ဗြီဒီယိုပါဆိုရင္ေတာ့ ၾကာအံုးမယ္.. format ေတာင္ convert မလုပ္ရေသးဘူး.. ဟီး.. ဟီး.. ၾကိဳးစားပါ့မယ္...

Thint Swe ေရ.. တူတူပါပဲ... မေဗဒါလဲ အဲလိုပါပဲ.. သူတို႔ကေနဆိုလို႔ေတာင္ မေနပါဘူး.. ဆိုးတာက မေဗဒါတို႔က Transit ပါ သူတို႔ ေလဆိပ္ကေနေတာင္ မထြက္ပါဘူးဆိုတာကို အဲေလာက္စစ္ေနတာက လြန္လြန္းလို႔ပါ... ျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံဆိုတာလဲ တရုတ္နဲ႔ မဟာမိတ္လို႔ထင္တာပဲေလ... (တိ၀ူး.. ေတာ္ဘီ.. ေၾကာေတာ့၀ူး)

မဆုမြန္.. ဟုတ္ပါတယ္.. ျမန္မာေတြ ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာ သူတို႔မွာ knowledge မရွိတာ သူတို႔ကိုက ညံ့တာပါ.. ဟတ္.. ဟတ္...

Wunna Ko Ko said...

Hi Ma Baydar,

I haven't been to Shanghai & Korea but my experience with Singapore, Thailand, Japan, France are the same with your experience with the immigration officer in Shanghai.

My visit to SG in 2001 was my first foreign trip. I fought with the immigration officer and challenge her to deport me. But finally she gave me 1 month visa.

At Japan's immigration in Osaka, I had to wait for about 40 min. I don't know what he was doing with my passport. He made a couple of phone calls and by that time, I didn't know Japanese.

At France's immigration in Paris, they asked me several documents and checked many things including my hand carry baggage. I was the last one passing the immigration from the plane. :)

I was rejected 3 times while I applied visa to Thailand. :( By that time, I had been to almost all the continents of the world. :)

Moreover, all of my trips were business trips, not for pleasure purpose. So, I had enough documents to show any officials.

Since we are Burmese and Burmese passport holders, they check. I just take it as testing my temperament.

BUT the US immigration asked me nothing. At the US immigration in Chicago, I was prepared to show all related documents. I thought they might ask me and checked me as other immigrations did. Fortunately or I don't know why till now, they checked my visa as usual and asked me how long I planned to stay. I said 10 days. The officer took a look at my face and told me to take 6 months. :) Moreover, he also said "Welcome to America ! !" and returned my passport.

BlueBerry said...

ေဟးေပ်ာ္စရာၾကီး ...Korea ခရီးသြားမွတ္တမ္း ဖတ္သြားတယ္ေနာ္...

Phyu said...

Sis..

Nice job...
I so envy u =(
Wish i culd go there wif u guys too..
Waiting for the up coming episodes..

Snow

Heartmuseum said...

ေမွ်ာ္ေနတာ ႀကာေပါ့.......
မင္းသမီးက အခုမွ ထြက္လာတယ္ :D
တည္းၿဖတ္တာ ေတာ္ေတာ္ လက္တက္လာတယ္။
စကားမစပ္ “Don’t Chop on my passport” လို႔ ေၿပာတာ မွားေနတယ္ထင္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မွားတာလဲ ၿဖစ္နိူင္ပါတယ္ေလ......

မဆုမြန္ said...

ဒီေန႕ ဗီဒီယိုလာၾကည့္သြားတယ္ မေဗဒါက စကားေျပာတာ ခ်စ္စရာပဲ..အေမကလည္း ေပ်ာ္ေနတယ္..သူငယ္ခ်င္းကလဲ ပါေတာ့ ေပ်ာ္စရာၾကီးပဲ ကိုရီးယားမင္းသားေလးေတြ ေတြ႕ခဲ့လားဟင္ မင္းဘယ္မွာလဲ အခ်စ္ေလးဟီးဟီး

လမ္းမၾကီးကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ခ်င္တယ္ မေဗဒါက စိတ္ေလာတယ္ထင္တယ္ ကားပြတ္ေတာ့မလို႕ ေတြဲ႕လိုက္တယ္ သတိထားပါ မေဗဒါေရ ဆက္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ေနာ္ ေျပာျပေပးဦး ကၽြန္မ ခရီးထြက္တာ အရမ္း၀ါသနာၾကီးတယ္

mabaydar said...

အင္း.. ကိုဟတ္ၾကီးေရ.. မေဗဒါမွားတာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္... စကာၤပူမွာအေနၾကာေတာ့ စင္းဂလိပ္ပဲ တတ္တယ္ကြယ္.. ကိုဟတ္တို႔လို အေမၾကီးကားမွာေနရင္ေတာ့ proper အဂၤလိပ္တတ္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္တာပဲ... အဲလိုေျပာလို႔ ေအးဂ်င့္က တရုတ္မက သင္ေပးလိုက္တာပဲကြယ္.. အမွန္ကဘာလဲ ေျပာျပပါလားဟင္... ေနာက္မမွားေအာင္ေပါ့...

mabaydar said...

Hi Wunna Ko Ko

I do know how u feel. I also feel the same whenever i go other country. and i do think we blame the same person... :)
Actually in my post i wrote i blame to myself... yeah.. part of it i blame.. but most of the blame goes to someone you-know-who.

When i went to Japan, they didn't check too much on me. It take only a few mins.. they do check on me more than others... but they didn't take 40mins.

Thailand rejected 3 times? actually their country not much better than ours. Just that the whole world know where is Thailand but most people don't know where is myanmar. Well, May be that's the big different.. haha...

Anyway, Thanks for ur honest comment.

mabaydar said...

မဆုမြန္ေရ.. ကိုရီးယားမင္းသားေလးေတြ ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္... ပိုစတာေတြေလ.. ဟီး.. ဟီး.. ဒါေတာင္ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့မင္းသားတိုင္းေတာ့ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူးကြယ္..
ဆိုလ္းက မေဗဒါတို႔တည္းတဲ့ ဟိုတယ္မွာ ျပန္မဲ့ေန႔ ရုပ္ရွင္ရိုက္တဲ့ အဖြဲ႔နဲ႔ တိုးလိုက္ေသးတယ္.. မင္းသားေတာ့ ပါဘူး.. မင္းသမီးပဲပါတယ္.. မင္းသမီးကလဲ ကိုယ္သိပ္မၾကိဳက္တဲ့ မင္းသမီးျဖစ္ေနတယ္... မိုက္ပါဘူး.. အဲအေၾကာင္း ေနာက္ပိုစ့္ေတြက်ရင္လာပါလိမ့္မယ္...

ဟန္လင္းထြန္း said...

ပထမ တစ္ခ်က္အေနနဲ႔႔ စေျပာရရင္ အရမ္းလွတယ္။ ေပါက္ကရမေတြးနဲ႔။ေလယာဥ္ေပၚက မယ္ေလးတစ္ေယာက္ကုိေျပာတာ။ ဒုတိယ အေနနဲ႔ေျပာရရင္ အဖြဲ႔ထဲမွာ မ်က္မွန္္နဲ႔မမက သူရီတဲ့အခါ သြားေတြေပ်ာက္သြားသလားလုိ႔ျမင္မိတယ္္။ စိတ္မဆုိးနဲ႔။ စိတ္္ဆုိးရင္လည္းဆုိးေပါ့ ဟြန္း၊၊ တတိယက မေဗဒါရဲ႕အေမကုိ မရွက္ပါနဲ႔လုိ႔။ ဒါရုိက္္တာ ျဖစ္ခ်င္လြန္းတဲ့ သမီးကုိ မင္းသမီးအခန္းကေန စပုိ႔ လုပ္္ေပးရတယ္လုိ႔ သေဘာထားပါလုုိ႔။ အားလုံးျခံဳရရင္ ေတာ္ေတာ္္ေႏြးတယ္္။ ဟိတိစတာ။ အားလံုးေကာင္၏။။