Sunday, November 16, 2008

ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ စတင္ျခင္း...

လြန္ခဲ့ေသာ ၁လေက်ာ္ခန္႔...

အဲဒိတစ္ေလာက က်မ.. သူမကိုေတာ္ေတာ္ေလးသတိရေနမိတယ္.. မေတြ႔တာလဲ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ျပီကိုး.. က်မက ကပ္စီးနည္းေတာ့ ရန္ကုန္ကသူငယ္ခ်င္းေတြကို ဘယ္ေတာ့မွဖုန္းမေခၚျဖစ္ဘူး.. ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးသတိရတာနဲ႔ သူမကိုဖုန္းေခၚေတာ့.. သူမဂ်ပန္က သူ႔အေမဆီကို အလည္သြားတယ္တဲ့.. ၁ပတ္ေလာက္ရွိျပီတဲ့.. ဒါနဲ႔ ၀မ္းသာသြားတာေပါ့.. ျမန္မာျပည္ကိုေခၚတာထက္စာရင္ ဂ်ပန္ေခၚရတာဖုန္းခပိုသက္သာတယ္ေလ.. ဟီး... ဒါနဲ႔ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္းျပီးေခၚေတာ့ သူမနဲ႔ေတြ႔တယ္.. သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ စကားေတြေျပာရင္း သူမကို က်မေတြ႔ခ်င္ေၾကာင္း.. "ငါဂ်ပန္လာလည္လို႔ရလား" ဆိုျပီး ေျပာလိုက္ေတာ့.. သူမက "ရတယ္.. လာလည္"တဲ့..
ဒါေပမဲ့ အရမ္းအခ်ိန္ကပ္သြားတာေရာ.. က်မအလုပ္က လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္တစ္ေယာက္က အဲဒိေန႔တည့္တည့္ကို ခြင့္ယူထားေတာ့ က်မလဲခြင့္မယူေတာ့ဘူး.. ေနာက္တလမွပဲသြားမယ္လို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္.. သူကလဲေရာက္စဆိုေတာ့ ဘာမွမကြ်မ္းက်င္ေသးေတာ့ သူ႔ကို ၁လအခ်ိန္ေပးလိုက္တယ္..


ဂ်ပန္ဗီဇာ..

က်မသူငယ္ခ်င္းက ေလယာဥ္လက္မွတ္မ၀ယ္ခင္ ဗီဇာအရင္ေလွ်ာက္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္.. ဗီဇာက တစ္ခါတစ္ေလ reject ထိတတ္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ ဂ်ပန္သံရုံးဆိုဒ္ကေန လိုအပ္တာေတြဖတ္ျပီး.. အလုပ္ကို ေဆးခြင့္တင္ျပီး သြားလိုက္ပါတယ္... စကာၤပူမွာရွိတဲ့ ဂ်ပန္သံရုံးက ေအာ့ခ်က္လမ္းဘက္ကလာရင္ ျမန္မာသံရုံးလမ္းမေရာက္ခင္လမ္းေလးပါ.. ေဘးခ်င္းကပ္လမ္းေပါ့.. အထဲေတာ္ေတာ္၀င္ရပါတယ္..
လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြကေတာ့..
၁) အလုပ္ကေထာက္ခံစာ (လစာနွင့္တကြ)
၂) IC မိတၱဴ
၃) ဘဏ္စာအုပ္ ေနာက္ဆံုးတစ္လအတြင္း (အနည္းဆံုး S$၃၀၀၀)
၄) ဗီဇာေလွ်ာက္လႊာ (သံရုံးဆိုဒ္က ေဒါင္းလုပ္လုပ္နိုင္သည္)
၅) ပတ္စပို႔ ဓာတ္ပံု တစ္ပံု
၆) တစ္ခါျပည္၀င္ခြင့္အတြက္ S$ ၃၈ (multiple entry ဆိုရင္ ၁၀၀ေက်ာ္တယ္ထင္ပါတယ္)


စာရြက္အျပည့္အစံုပါေတာ့ ခ်က္ခ်င္းလက္ခံပါတယ္.. ဗီဇာၾကာျမင့္ခ်ိန္ကေတာ့ 3 working days ပါ.. တစ္ခ်ိဳ႕ကိစၥေတြအတြက္ လူေပၚမူတည္ျပီး ၃လၾကာတာေတြလဲျဖစ္တတ္ပါတယ္.. အဲဒါေတာ့ သူတို႔ဘာကိုၾကည့္လဲက်မေသခ်ာမသိပါ.. က်မကိုေတာ့ ၃ရက္ပဲၾကာပါတယ္.. ေနာက္ ၃ရက္ၾကာ သူခ်ိန္းတဲ့ရက္သြားယူေတာ့ ၃၈ က်ပ္ေပးလိုက္ေတာ့ ၁၅ရက္ဗီဇာရပါတယ္..
ဗီဇာေသခ်ာေတာ့မွ ေလယာဥ္ရုံးကို ပိုက္ဆံေခ်ပါတယ္.. လက္မွတ္ကို ChanBrother agent က၀ယ္ပါတယ္..


ေငြလဲႏွဳန္း (က်မသြားေသာအခ်ိန္)

ျပီးေတာ့ ပိုက္ဆံလဲတယ္.. ဗီဇာမေလွ်ာက္ခင္ ၁ပတ္ေလာက္က ဂ်ပန္ယမ္း၁၀၀၀ = စကာၤပူ around ၁၃ေဒၚလာပဲရွိပါတယ္.. က်မလဲဗီဇာေလွ်ာက္ျပီးေရာ.. US ကဘဏ္ျပႆနာတတ္တာနဲ႔ ေဒၚလာေစ်းေတြထိုးက်သြားပါတယ္.. စစခ်င္း ဂ်ပန္ယမ္း၁၀၀၀ = စကာၤပူ ၁၅ေဒၚလာျဖစ္သြားပါတယ္.. နဲနဲေစာင့္လိုက္ျပီး သြားမဲ့ေန႔မတိုင္ခင္ ၂ရက္ေလာက္က်မွေကာက္၀ယ္ေတာ့ ဂ်ပန္ယမ္း ၁၀၀၀ = စကာၤပူ ၁၄.၆ ေဒၚလာက အသက္သာဆံုးေစ်းပါပဲ.. ၁ပတ္ေလာက္လဲ ဟိုဟာ၀ယ္.. ဒီဟာ၀ယ္နဲ႔ ပိုက္ဆံလဲေတာ္ေတာ္ကုန္ပါတယ္.. ဒါေတာင္က်မက ေတာ္ေတာ္ကပ္ေစးနဲလို႔ သိပ္မကုန္တာ..

ဒီလိုနဲ႔ မေဗဒါရဲ႕ အိပ္မက္ေလးျပည့္၀ေတာ့မွာေပါ့.. သူငယ္ခ်င္းနဲ႔လဲေတြ႔ရ.. က်မ ဘယ္တုန္းကမွ ေရာက္မယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့.. က်မၾကည့္ေနက်ရုပ္ရွင္ကားထဲက နိုင္ငံကိုေရာက္မွာမို႕လဲ စိတ္ေတြအရမ္းလွဳပ္ရွားခဲ့ပါတယ္.. ၁ခ်က္ခုတ္ ၃ ၄ ၅ ခ်က္ျပက္ပါပဲ.. သူမက က်မအတြက္ ကံေကာင္းျခင္းေတြကို အျမဲယူေဆာင္ေပးတယ္လို႔ က်မထင္မိတယ္.. သူမက က်မရဲ႕ ဟိုးငယ္ငယ္ထဲက အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ပါ.. သူမနဲ႔ က်မက သူငယ္ခ်င္းဆိုေပမဲ့ ပံုစံမတူဘူး.. က်မက စကားမ်ားသေလာက္.. သူမက စကားနဲတယ္.. က်မက အားတိုင္း ကစားလိုက္ စကားမ်ားလိုက္ဆိုေပမဲ့.. သူမက အားတိုင္း စာက်က္ေနတတ္တဲ့သူ.. ဒါေပမဲ့ သူမနဲ႔ အတူရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ က်မဟာ.. က်မအတိုင္းပဲရွိေနတယ္.. ဟန္ေဆာင္စရာမလိုဘူး.. အားနာမွဳလဲမရွိဘူး.. စိတ္ထဲရွိတာေျပာလို႔ရတယ္.. ရန္ျဖစ္လဲ စိတ္ထဲမွာမွတ္ထားတာမရွိဘူး.. က်မပံုစံကိုသူမနားလည္သလို.. သူမပံုစံကိုလဲ က်မနားလည္တယ္..
သူမက က်မ မလာခင္မွာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတယ္.. သူလဲေရာက္တာ ၁လပဲရွိေသးလို႔ ေကာင္းေကာင္းမကြ်မ္းက်င္ေၾကာင္း.. သူခုအလုပ္၀င္လုပ္ေနလို႔ ခြင့္ေန႔တိုင္းရမည္မဟုတ္ေၾကာင္း.. ေျပာတယ္..
က်မကလဲ ရတယ္.. ကိစၥမရွိ က်မဘာသာက်မေလွ်ာက္သြားမယ္.. ငါရွိေနလို႔ နင္ဘာမွ စိတ္ဖိစီးစရာမလိုဘူးလို႔.. သူမဂ်ပန္မွာ ေနသားမက်ေလာက္ေသးဘူးဆိုတာ က်မခန္႔မွန္းျပီးသားပါ.. ဒါနဲ႔.. က်မလဲ ဂ်ပန္အေၾကာင္းေတြ အင္တာနက္မွာရွာ.. စာအုပ္တစ္ခုနဲ႔ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြကို စာရင္းလုပ္.. ဘယ္လိုသြားရလဲဆိုတာပါ ခ်ေရးထားလိုက္တယ္.. ျပီးေတာ့ မယ္ဂုမိဆီမွာလဲ ဂ်ပန္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ ပိုစ့္ေလးေတြတင္ေပးပါလုိ႔သြား ေတာင္းဆိုမိတယ္.. သူကလဲ တင္ေပးတယ္.. ေနာက္ေတာ့ သိခ်င္တာရွိရင္ မယ္ဂုမိကိုေမးတယ္.. မသြားခင္တစ္လလံုးလံုး က်မအလုပ္သြားလို႔ အားတိုင္း အဲဒိဂ်ပန္အေၾကာင္းရွာရင္းပဲ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့တယ္..
က်မရဲ႕မသြားမျဖစ္သြားမယ္ဆိုတဲ့ စာရင္းထဲမွာ..
၁) ဒစ္စေနလမ္း
၂) ဖူဂ်ီေတာင္
၃) ကမကုရာဘုရား
၄) တိုက်ိဳ နန္းေတာ္ ... အဲဒါေတြကထိပ္ဆံုးကပဲ.. ဒါေပမဲ့ က်န္တဲ့ေနရာေတြကိုလဲ ရွာထားတယ္.. သူမအိမ္ရွိတဲ့ ရထားလိုင္း (Yamanote line) တစ္ေလွ်ာက္က ဘူတာေတြမွာ လည္စရာ အထင္ကရရွိမဲ့ေနရာေတြကိုလဲ မွတ္စုထုတ္ထားတယ္.. ရထားလိုင္းကိုလဲ အင္တာနက္ကရွာျပီး ပရင့္ထုတ္ျပီး ၾကည့္တတ္ေအာင္လုပ္တယ္.. ဒါေပမဲ့ သိပ္ေတာ့မၾကည့္တတ္ဘူး.. ေတာ္ေတာ္ရွဳတ္တယ္.. စကာၤပူမွာက အနီ၊အစိမ္း၊ခရမ္း သံုးလိုင္းပဲ..


Finally, The day came...

ဒီလိုနဲ႔ပဲ သြားမယ့္ေန႔ကိုေရာက္လာခဲ့တယ္.. ညသြားမယ္ဆိုရင္ အဲဒိေန႔မနက္ထိအလုပ္ကလုပ္ရတုန္း.. အလုပ္ထဲမွာလဲ ေကာင္းေကာင္းစိတ္မပါနိုင္ဘူး.. တစ္ေန႔လံုး ဂ်ပန္အေၾကာင္းပဲရွာေနတယ္.. အလုပ္ကလူေတြလဲ က်မကိုလႊတ္ထားပံုရတယ္.. အလုပ္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းလာမခိုင္းဘူး.. ဟီး.. ဟီး..
အဲဒိေန႔မွ ရွာရင္းနဲ႔ ဂ်ပန္ nation wide (ရိုးရိုးရထားေရာ.. က်ည္ဆန္ရထားေရာ) အကန္႔အသတ္မရွိစီးလို႔ရတဲ့ ရထားလက္မွတ္ကို ဂ်ပန္ ရမ္း၂၈၀၀၀ နဲ႔၀ယ္လို႔ရေၾကာင္းသိရတယ္.. japan visitor ေတြအတြက္ သီးသန္႔ျဖစ္ျပီး ဂ်ပန္နိုင္ငံတြင္းမွာ၀ယ္လို႔မရေၾကာင္းသိရေတာ့.. စကာၤပူက agent ကိုဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ ပတ္စပိုစ့္ျပရမယ္.. စကာၤပူ ၄၆၀ ေက်ာ္ေလာက္က်မယ္တဲ့.. က်မသိသေလာက္ ဂ်ပန္ကရထားေတြက ေစ်းၾကီးတယ္ဆိုတာေတာ့သိတယ္.. ၀ယ္လဲ၀ယ္ခ်င္တယ္.. အလုပ္ကလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တရုတ္ကလဲ သေဘာေကာင္းတယ္.. သူ႔ဆိုင္ကယ္နဲ႔ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ လိုက္ပို႔ေပးမယ္တဲ့.. ဒါေပမဲ့ ပတ္စပိုစ့္ကလဲအလုပ္ကိုပါမလာ.. ဒါနဲ႔လက္ေလ်ာ့လိုက္ရတယ္ (အဲဒါကံေကာင္းသြားတယ္.. အဲဒိpass က တိုက်ိဳကေန တျခားျမိဳ႕ေတြကိုသြားနိုင္မွတန္တာ.. ေ၀းေ၀းနဲ႔မ်ားမ်ားစီးနိုင္မွတန္တာ.. က်မလို တိုက်ိဳျမိဳ႕တြင္းေလာက္လည္မွာဆိုေတာ့ မလိုအပ္ဘူး..)
ဒီလိုနဲ႔ ညအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဘေလာ့မွာ ကမန္းကတန္း ဂ်ပန္သြားမဲ့အေၾကာင္းပိုစ့္ေရးျပီး ေဖေဖေမေမထည့္ေပးထားတဲ့ ပစၥည္းေတြဘာလိုလဲဘယ္နားမွာ ဘာထည့္ထားတယ္ဆိုတာေမးျမန္းျပီး ၁၂နာရီေလာက္အိပ္လိုက္တယ္.. ၂နာရီခဲြေလာက္ျပန္ထျပီး.. ျပင္ဆင္တယ္.. ဒါမ်ိဳးဆိုမေဗဒါက ဇဲြေကာင္းတယ္..


At SG Airport..

ေလယာဥ္က မနက္၆နာရီထြက္မယ္ဆိုေတာ့ ၄နာရီခ်က္အင္(check in) ၀င္လို႔ရျပီ.. ဒီလိုနဲ႔ ေလဆိပ္ေရာက္ျပီး.. ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့ ခ်က္အင္ကရေနျပီ.. ခ်က္အင္ ၀င္ဖို႔တန္းစီ.. ေကာင္တာမေရာက္ခင္ ရဲကအရင္စစ္ေသးတယ္.. ရဲကရွင္းျပတယ္ ဒီေလယာဥ္လိုင္းက US ေလယာဥ္လိုင္းမို႔ terrorist ပါမွာစိုးလို႔ လံုျခံဳေရးကို အထူးဂရုစိုက္ေၾကာင္းေျပာျပီး.. ေမးခြန္းေတြေမးပါတယ္.. အထုပ္ကိုဘယ္အခ်ိန္.. ဘယ္သူကထုတ္လဲ.. လူၾကံဳပစၥည္းပါလား.. ထုတ္ျပီးေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုေပးလိုက္ေသးလဲ.. ဘာညာေပါ့ေနာ္.. hand carry စလင္းဘက္ကိုလဲစစ္တယ္.. အဲဒိထဲက နွဳတ္ခမ္းနီေတြ ကရင္ဖက္ wet tissue ေတြကို သူေပးတဲ့ပလက္စတစ္အိပ္နဲ႔ ထုပ္ရတယ္.. ေနာက္မွခ်က္အင္၀င္ရတယ္..

အားလံုးျပီးေတာ့ က်မအင္မီဂေရးရွင္းျဖတ္ဖို႔.. ေဖေဖေမေမနဲ႔ အစ္မအလတ္ကိုလက္ျပနွဳတ္ဆက္ျပီးထြက္လာလိုက္တယ္.. ပထမဆံုး က်မတစ္ေယာက္ထဲ အဂၤလိပ္စကားမေျပာတဲ့ နိုင္ငံရပ္ျခားကိုသြားရမွာမို႔ အစကေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္လွဳပ္ရွားျပီးေၾကာက္မိတယ္.. ဒါေပမဲ့ တကယ္ထြက္လာလိုက္ေတာ့လဲ ဗီြဒီယိုရုိက္လိုက္ ကင္မရာရုိက္လိုက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ထဲ အလုပ္ရွဳပ္ေနတာနဲ႔ပဲ ေၾကာက္ခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး.. borading လုပ္ခါနီး၀င္ေတာ့ တစ္ခါစစ္ခံရေသးတယ္.. အဲဒိတစ္ခါက ဖိနပ္ေတာင္ခြ်တ္ျပရတယ္.. လူက terrorist ရုပ္မ်ားေပါက္ေနလို႔လားမသိဘူး.. ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုန္သြားတယ္.. အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာထပ္စစ္ခ်င္ေသးလဲလို႔ေမးလိုက္ေတာ့.. "ရပါျပီ... ေက်းဇူးပါ" တဲ့...

ေလယာဥ္ေပၚမွာလဲ အျဖဴေကာင္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ (ေလယာဥ္က ဂ်ပန္ transit ၀င္ျပီး US ဆက္ထြက္မွာ).. ျပီးေတာ့စလံုးေတြလဲပါတယ္.. အရင္က ျမန္မာျပည္နဲ႔ စကာၤပူကိုပဲ ေလယာဥ္စီးဖူးတာဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ေပၚမွာလဲ ျမန္မာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားတာကိုး.. ခုလိုမ်ိဳးဆိုေတာ့ အားငယ္တာေပါ့ေနာ္.. ဒါေပမဲ့ ေလယာဥ္ေပၚတက္ခါနီးက်ေတာ့ ျမန္မာအစ္ကိုၾကီးနဲ႔ အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္အတဲြကိုေတြ႔ေတာ့မွ နဲနဲေပ်ာ္သြားတယ္.. တစ္စီးလံုးမွာ ျမန္မာ၃ေယာက္ပဲပါတယ္.. သူတို႔က ေရွ႕နဲနဲက်တယ္.. က်မကေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ၄ ၅တန္းေလာက္ကြာတယ္.. ေလယာဥ္က ၆နာရီထြက္မယ္ဆိုျပီး passenger ေတြအားလံုး ေလယာဥ္ေပၚေရာက္မွ navigation system ကဘာေၾကာင္ေနမွန္းမသိလို႔ဆိုျပီး ျပင္ေနတာ.. ေနာက္ဆံုး ၁၀နာရီမွထြက္ျဖစ္တယ္.. ေလယာဥ္ေပၚမွာ ၄နာရီေလာက္ဒီတိုင္းထိုင္လိုက္ရတယ္.. စိတ္ေတြလဲတို.. ခါးေတြလဲေညာင္းပဲ.. အေရးထဲ ေဘးကမိန္းမက အိမ္သာခဏခဏသြားလို႔ေတာ္ေတာ္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတဲ့အထဲ.. အေရွ႕ခံုက ကေလးကလဲ ငိုသလားမေမးနဲ႔.. ေလယာဥ္ေပၚမွာ ကေလးပါရင္ က်မစိတ္အညစ္ဆံုးပဲ.. လူၾကီးေတာင္ မသက္သာတာ.. ဒီကေလး ငိုတာလဲ အျပစ္ေျပာလို႔မရ..
စုစုေပါင္း ခရီးၾကာျမင့္ခ်ိန္က ၇နာရီ ၁၅မိနစ္.. ပ်က္ေနတာနဲ႔ေပါင္းေတာ့ ၁၁နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလယာဥ္စီးလို္က္ရတယ္.. ေညာင္းခ်ိေနတာပဲ.. individual TV ေလးေတြပါေတာ့ ၾကိဳက္တဲ့ ရုပ္ရွင္ေတာ့ၾကည့္လို႔ရတယ္.. မ်ားမ်ားလဲ မၾကည့္နိုင္ပါဘူး.. မေဗဒါက ေလယာဥ္စီးရင္ အိပ္တာနဲ႔ စားတာပဲလုပ္တာမ်ားတယ္..


At Japan Airport

ဒီလိုနဲ႔ ဂ်ပန္ေလဆိပ္ကိုေရာက္ပါေရာ... ျမန္မာအတဲြေနာက္လိုက္ရင္း အင္မီဂေရးရွင္းျဖတ္.. custom ျဖတ္ေတာ့ စာရြက္တစ္ရြက္ျဖည့္ဖို႔က်န္တာနဲ႔ သြားယူျပီးျဖည့္ရေသးတယ္.. ေလယာဥ္ေပၚေပးတယ္ေျပာတာပဲ.. က်မ မရလိုက္ဘူး.. ဒါနဲ႔ ဟို အတဲြလဲ ထြက္သြားတယ္.. က်မပဲက်န္တာေပါ့.. ျမန္မာပတ္စပိုစ့္ဆိုေတာ့ နဲနဲၾကာၾကာေတာ့ ၾကည့္ခံရတာေပါ့ေနာ္.. ဒါကလဲ ရိုးေနပါျပီ.. ျမန္မာျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အထူးအခြင့္အေရးေတြေလ.. သူမ်ားထက္စစ္ခံရတာ.. ဒါေတာင္ စကာၤပူကလာျပီး... အဲဒိရဲကိုလဲ ဗိုလ္လိုေကာင္းေကာင္းမွဳတ္နိုင္လို႔.. ဟဲ..ဟဲ...
သူက မေတာက္တေခါက္တစ္လံုးေျပာရင္.. ကိုယ္က ၁၀လံုးေလာက္ ျပန္မွဳတ္တာေပါ့.. ေနာက္ေတာ့ ေအးေဆးပါပဲ.. " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ေပ်ာ္ရႊင္ေသာခရီးပါ" ေျပာျပီး အိပ္ေရြး.. ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းကိုဖုန္းေခၚတာေပါ့.. စကာၤပူကေန က်မက roaming လုပ္သြားတယ္ေလ..
အားလဲနာတာေပါ့.. ေလယာဥ္က ၄နာရီေတာင္ေနာက္က်ျပီးေရာက္ေတာ့ သူ႔အေမလဲ က်မကိုလာၾကိဳလို႔ အလုပ္ေနာက္က်ရတယ္.. ျပီးေတာ့ က်မက အခ်ိန္မွီေရာက္မလာနိုင္ဘူးေလ..
သူကေတာ့ အလုပ္ျပီးလို႔ ခုလာေနျပီ.. ရထားေပၚမွာတဲ့.. ဒါနဲ႔ ေလဆိပ္မွာ ၄၅မိနစ္ေလာက္ေစာင့္လိုက္ရတယ္..
မယ္ဂုမိေျပာသလို.. ေလဆိပ္မွာ ဂ်ပန္အေၾကာင္း guide book ကို Information counter ကေန အလကားသြားေတာင္းတာေပါ့.. ေျမပံုလဲရတယ္.. အားလံု အစံုပဲ.. ျပီးေတာ့ ေလဆိပ္ကို ေလွ်ာက္ၾကည့္တာေပါ့.. ဖုန္းေတာင္ roaming လုပ္စရာမလိုဘူး.. အဲဒိမွာ ဖုန္းငွားတဲ့ ဆိုင္ေတြရွိတယ္.. လိုင္စင္ရွိရင္ ကားလဲငွားလို႔ရတယ္..

သူေရာက္လာေတာ့ ရထားမွားစီးလို႔ ပိုေနာက္က်သြားတာတဲ့.. ျဖစ္ရေလးသယ္ရင္းရယ္.. ဘာပဲေျပာေျပာ သူတတ္နိုင္သေလာက္ေတာ့ က်မကို အစြမ္းကုန္လုပ္ေပးတဲ့အတြက္ က်မအရမ္းကို ေက်းဇူးတင္မိတာပါ..
အဲဒိမွာ ညေန၆နာရီေလာက္က ညေတာ္ေတာ္မိုးခ်ဳပ္ေနျပီ.. က်မအတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းေနတယ္.. ၅နာရီေလာက္ဆိုစျပီး မိုးခ်ဳပ္တာ.. စလံုး မွာ ၇နာရီေလာက္မွ ေမွာင္တာေလ.. သယ္ရင္းနဲ႔ေတြ႔ျပီး သူတို႔အိ္မ္ေရာက္ေတာ့ ည၈နာရီ.. ေလယာဥ္ေနာက္က်တဲ့ ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ အဲဒိေန႔ ညေနဘယ္မွထြက္ခ်ိန္မရွိလိုက္ရဘူး.. အိပ္လိုက္ရတယ္... ရာသီဥတုကေအး.. ခရီးက ပန္းလာေတာ့အိပ္ေကာင္းလိုက္တာ.. အိမ္မက္ေတာင္မမက္ဘူး.... ZZzzz....


ဆက္ရန္.... /

5 comments :

လင္းထက္ said...

မေဗဒါ ရဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ ဂ်ပန္ခရီး စဥ္ေလး လာဖတ္သြားပါတယ္ အဆင္ေျပပါေစဗ်ာ..။
က်န္တဲ့ အပိုင္းေတြ မွာ မေဗဒါ ဂ်ပန္မွာ ဘယ္လို ေမႊမလဲ ဆိုတာ ေစာင့္ဖတ္ရမွာပဲ ..။

Heartmuseum said...

ပထမပိုင္းကေတာ့ အစားနဲ႔ အိပ္တာကို ေလ့လာလိုက္ရတယ္...ဟီ..ဟီ....စတာေနာ္
စိတ္မဆိုးေႀကး.....:P

sin dan lar said...

စိတ္၀င္စားပါတယ္..
ဆက္ရန္ကိုေမွ်ာ္ေနမယ္

အိမ္မက္ရွင္ said...

ပထမပိုင္းကို ဖတ္ရတာနဲ႕တင္လူက သိပ္ကို စိတ္၀င္စားၿပီး ကိုယ္တိုင္လိုက္ပါေနရသလို ခံစားမိပါရဲ႕ဗ်ာ၊ အေရးအသားေကာင္းေကာင္းနဲ႕ အေတြ႕အႀကံဳအသစ္ေလးေတြခ်ျပတာ သိပ္ေတာ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အပိုင္းေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္ခင္ဗ် ...။

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္

Unknown said...

Waiting for the next.