က်မနဲ႔ ဖုန္းသရဲ

ဒီအေၾကာင္းကို အရင္က ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ (မိန္းကေလးေတြကို ခ်ဥ္းကပ္နည္(ေရွာင္က်ဥ္ရန္)) ဆိုတဲ့ ပိုစ့္မွာ တစ္ခါေရးဖူးပါတယ္... က်မဟာ personally ဒီဖုန္းနဲ႔ လာလာ ဇာတ္လမ္းစတာကို မၾကိဳက္တတ္ပါဘူး... ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ဆိုရာမွာ.. က်မ လံုးလံုးမသိတဲ့လူတစ္ေယာက္က က်မကို mysteriously လာျပီး ဇာတ္လမ္းစတာကိုေျပာတာပါ... တျခားတနည္းနည္းနဲ႔သိျပီးမွ ဖုန္းစကားေျပာတာကို မဆိုလိုပါဘူး..

က်မမွာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္.. အဲဒိေကာင္ေလးဆိုရင္ ရုပ္သိပ္မေခ်ာပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဖုန္းေျပာတဲ့အသံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားေထာင္ေကာင္းပါတယ္... သူလိုလူမ်ိဳးေတာင္မွ ဘယ္ေတာ့မွ ဘလိုင္းၾကီးသက္သက္ ဖုန္းစဆက္ျပီး ဇာတ္လမ္းမလုပ္တတ္ပါဘူး.. က်မသိသေလာက္ေတာ့.. ေကာင္မေလးနဲ႔ အြန္လိုင္းကျဖစ္ေစ.. တနည္းနည္းနဲ႔ ရင္းႏွီးျပီးမွ ဖုန္းဆက္ က်ဴ (အဲေလ) လိုက္ေလ့ရွိပါတယ္.. အနည္းဆံုး သူက အသံေလးနဲ႔ စကားေျပာေလးေတာ့ ေကာင္းေသးတယ္..

က်မအေနနဲ႔ကေတာ့ ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တဲ့သူဟာ..
၁) အခ်က္ ဒီလူဟာ ရုပ္ရည္မရွိေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ Impression ၀င္ပါတယ္..
၂) အခ်က္ သူဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မေျပာနိုင္တဲ့အတြက္ ဒီလူရဲ႕ Background ဟာ သိပ္မေကာင္းေလာက္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္.. သူ႔အေၾကာင္းေတာင္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္လုပ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို က်မက အထင္ၾကီးစရာမရွိပါ..
၃)အခ်က္ ဒီလူဟာ က်မကို တန္ဖုိးမထား မေလးစားတာေသခ်ာပါတယ္... (က်မကသာ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို လက္ခံစကားေျပာတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ အဲဒိလူကိုယ္တိုင္ကေရာ က်မကို တန္ဖိုးထားပါ့မလား... သူ႔ကို စကားမေျပာေတာ့လဲ ဒီလူက မၾကိဳက္.. ၂ ဦး ၂ဘက္လံုးအတြက္ Impression မေကာင္းေစတဲ့ နည္းလမ္းမို႔.. ေယာက်ာၤးေလးမ်ား မသံုးမိေစရန္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္)
၄)အခ်က္ ဒီလူဟာ အေတြးအျမင္ ေအာက္လြန္းျပီး အလြန္တရာမွ အားအားယားယား နိုင္လြန္းတဲ့ အတြက္ မိန္းမတစ္ေယာက္အားမကုိးသင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္...

အေပၚကအခ်က္ေတြကေတာ့ က်မ စိတ္ထဲယူဆတဲ့ အခ်က္ေတြေပါ့ေနာ္...
အရင္ပိုစ့္ေရးတံုးက ကြန္မန္႔ေတြမွာ အၾကံျပဳသြားၾကတဲ့ အတြက္ အၾကံျပဳသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ စာဖတ္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေလးေတြကို မေဗဒါလိုက္မလုပ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး.. အဲဒိအေၾကာင္းေလးကို ခုတခါတည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အလြယ္ကူဆံုးျဖစ္တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေျပာင္းဖို႔တိုက္တြန္းၾကပါတယ္..

က်မဒီဖုန္းနံပါတ္ကိုသံုးတာ စကာၤပူမွာေနလာတဲ့ သက္တမ္းနီးပါးရွိပါျပီ.. ဒီလို မေလာက္ေလး မေလာက္စား လက္ယားတဲ့ အေကာင္ေတြအတြက္ က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းျပစ္ရက္ပါဘူး..
ေနာက္ျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းခ်င္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရာကေတာ့.. အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာ ၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ သူတို႔ ဆက္သြယ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ လြယ္ကူေနေအာင္လို႔ အဆက္သြယ္ ျပတ္မသြားခ်င္လို႔ ဒီနံပါတ္ေလးကိုပဲ ထားထားခ်င္တာပါ....

ေနာက္ျပီး ဖုန္းရုံးကို ေျပာျပီး သူ႔နံပါတ္ကို ဘေလာက္လိုက္ဖို႔ကို စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာပါမွဆိုေတာ့ အေတာ္ အလုပ္ရွဳတ္လွပါတယ္...

အဲ... ပထမပိုစ့္မွာ ကိုပီေက ေျပာခဲ့သလို က်မဖုန္းထဲမွာပဲ black list သြင္းဖို႔ကေတာ့.. က်မဖုန္းမွာ အဲဒိ function ရွိမရွိ ေသခ်ာမသိပါဘူး... က်မခုသံုးေနတဲ့ ဖုန္းက Nokia N78 ပါ.. သိတဲ့ သူရွိရင္ ေျပာျပေပးပါ.. ဒါေပမဲ့ အဲဒိလိုလုပ္ဖို႔ကလဲ... ခု က်မကို ေႏွာင့္ယွက္တဲ့သူက ဖုန္းနံပါတ္ ၃လံုးေလာက္နဲ႔ကို သံုးျပီး ေနွာင့္ယွက္တာပါ... သူတို႔ေျပာပံု အရ သူတို႔က လူ၃ေယာက္ပါ.. မတူပါဘူး...

အင္း.. အားလံုးကို နားရွင္းေအာင္.. ဒင္းတို႔လုပ္ပံုကို ေျပာျပပါ့မယ္...

ပထမ ၁၉ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ - ဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ "How r u?" ဆိုျပီး ပို႔ပါတယ္..
က်မကလဲ က်မ ဖုန္းနံပါတ္မသိမ္းထားမိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔.. "Fine. May I know who u r?" လုိ႔ ျပန္ေမးေတာ့..
ဒင္းက... " Min Htwe.. " တဲ့.. က်မလဲ က်မမသိတဲ့သူဆိုေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ပါဘူး.. ဒီေတာ့ ဒင္းက က်မနာမည္နဲ႔ " ______ lar?" တဲ့...
က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ က်မက ဘယ္သူလဲထပ္ေမးေတာ့လဲ.. သူ႔နာမည္ၾကီးပဲ လာလာေျပာေနပါတယ္...
က်မဖုန္းနံပါတ္ကို ဘယ္လိုရလဲလို႔ေမးေတာ့.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ရန္ကုန္ျပန္သြားတဲ့ ေကာင္က ဖုန္းထားခဲ့လို႔ အဲဒိထဲက ရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္.. ဖုန္းပိုင္ရွင္ကိုေတာ့ သူလဲ မသိဘူးလို႔ေျပာပါတယ္..
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်မလဲ ေသာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာမွ မျပန္ေတာ့ပါဘူး.. ဒီၾကားထဲမွာ သူကခ်ည္းပဲ.. Picture msg ေတြပို႔ "khin chin dal ya ma lar?" ဘာညာေပါ့.. အရည္မရ အဖတ္မရ.. သူတို႔မို႔ စကာၤပူမွာ အားအားယားယားေပါ့ရွင္.. က်မလဲ ဘာမွ မျပန္ပါဘူး... က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ စိတ္ထဲေတာ့ ကသိကေအာင့္ ျဖစ္မိပါတယ္.. အဲဒိလူဘယ္သူလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားလို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔...

၂၂ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ ဒုတိယဖုန္း နံပါတ္နဲ႔ က်မနာမည္ပဲ ေရးထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္လာပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ က်မနာမည္ကို အဂၤလိပ္လို စာလံုးေပါင္းထားတာကလဲ မွားေနပါေသးတယ္.. ဟိုပထမဖုန္းနံပါတ္နဲ႔လဲ Forward msg ေတြ လာေနတုန္းပါပဲ... က်မ call history ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့... အဲဒိ ဒုတိယဖုန္းနဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ မပို႔ခင္ ၁ရက္ ၂ရက္မတိုင္ခင္မွာ ဖုန္းေခၚျပီး က်မကိုင္ေတာ့.. တျခားနာမည္တစ္မ်ိဳးေမးျပီး.. ဖုန္းမွားသြားလို႔ပါလို႔ေျပာပါတယ္.. အဲဒိတုန္းက က်မကေတာင္.. ဖုန္းကလဲ မွားစရာရွားလို႔ ျမန္မာ- ျမန္မာခ်င္းမွားစရာလားလို႔ေတာင္ ထင္မိလိုက္ပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ က်မ မွတ္မွတ္ရရရွိေနတာပါ...

ပထမ မတ္ေစ့ရွ္ ပို႔ျပီး ေနာက္၂ရက္ေနေတာ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာပါေလေရာ.. "R u sleeping. If u sleeping Have a good night" ဆိုျပီး... ဒင္းမသိလိုက္တာလား.. ဥာဏ္ပဲ မမွီတာလားေတာ့ မသိဘူး.. က်မက Call history နဲ႔ ဒင္း အရင္က က်မနာမည္ ပို႔ထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ကို ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ သိေနပါျပီ... ဒီျပႆနာက က်မညိမ္ေနရင္ ျပီးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒါနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး "who are u?" လို႔ ျပန္ေျပာေတာ့..

ဒင္းက "My name is Maw Con" တဲ့... နာမည္ကေတာ့ လန္ထြက္ေနတာပဲ.. သူတို႔ေတာက ဗြီဒီယိုရုံမွာ ၁ကား ၁က်ပ္ေလာက္နဲ႔ တိုးၾကည့္ခဲ့တုန္းက စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ နာမည္လားေတာ့မသိ...

က်မလဲ ဘာမွ ျပန္မေျပာေသးပဲ ေနေနတံုး.. "What are u thinking?" တဲ့.. ဒင္းက..
ဒါနဲ႔.. က်မလဲ "Where did u get my no.? Do u know me? Do not pass around my no. among ur friends" လို႔ေျပာေတာ့..
ဒင္းက.. သူေရးတဲ့အတိုင္းေရးျပတာေနာ္.. " Sorry! I have got ur number 2months ready but I never ever pass ur no amoung my friend" တဲ့...
ဒါနဲ႔ အရင္လို မျဖစ္ရေအာင္ ေဒါသစိတ္ေလးကို ထိမ္းျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ဘယ္လိုရလဲလုိ႔ေမးေတာ့..
အေျခအျမစ္မရွိရွင္းျပပါတယ္... အဲဒါကေတာ့ သူ႔ဖုန္း ေရထဲက်သြားလို႔ Jurong East service center မွာ ဖုန္းသြားျပင္ျပီး ျပန္ရလာေတာ့.. က်မဖုန္းနံပါတ္က သူ႔ဖုန္းထဲ အလိုလိုေရာက္ေနတာပါတဲ့.. ကဲ... ၾကည့့္..
Nokia နဲ႔ starhub က Match making service အလကားေပးေနတယ္လို႔ မၾကားလိုက္မိပါလားေနာ္....
ဘယ္ေလာက္ အေျခအျမစ္မရွိလဲဆိုရင္.. ဟား.. ဟား.. ျပီေတာ့ေျပာေသးတယ္.. သူစကာၤပူေရာက္တာ ၇လပဲရွိေသးလို႔ သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ပါတဲ့..

က်မလဲ ေနာက္ပိုင္း ဘာမွ မျပန္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... က်မနံပါတ္ကို ဖြတဲ့သူကိုသာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသျဖစ္မိေနပါေတာ့တယ္.. ဒီျပႆနာကိုလဲ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုတာကို က်မစဥ္းစားေနမိပါတယ္.. ေနာက္ရက္ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့.. ေမာ္ကြန္းဆိုတဲ့ ေကာင္က က်မနာမည္ကို မတ္ေစ့ရွ္နဲ႔ ထပ္ေမးပါတယ္.. ဒင္းတို႔ပို႔တဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်မဆီမွာ ရွိပါတယ္.. ဒင္း က်မနာမည္ကို စာလံုးေပါင္းမွားျပီးေတာင္ ပို႔ထားလို႔ က်မ ပိုျပီး မွတ္မွတ္ရရရွိပါတယ္.. အဲဒိမွာ က်မ ေသခ်ာတာ တစ္ခုသိသြားပါတယ္.. ဒီေကာင္ေတြဟာ.. က်မကို နာမည္ပဲ သိတာပါ... က်မကို ျမင္လဲ မျမင္ဖူးပါဘူး.. က်မဘယ္သူဆိုတာလဲ မသိပါဘူးဆိုတာပါပဲ.. မိန္းကေလးနာမည္မို႔ ငမ္းငမ္းတက္ လက္ကျမင္းေက်ာဆဲြရုံသက္သက္ပါ...

သူတို႔ကိုေလ က်မ ေမးလိုက္ခ်င္တယ္.. ဒီလိုနည္းနဲ႔ စကာၤပူမွာ ဘယ္ႏွေယာက္နဲ႔မ်ား အဆင္ေျပဖူးပါသလဲလို႔ေလ... ဖုန္းနဲ႔ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့သူကို ရင္ခုန္ေနရေလာက္ေအာင္.. က်မရဲ႕ အသက္ကလဲ သစ္ရြက္ေလးေတြ ေလတိုက္ရင္ေတာင္ ရီခ်င္ေနတဲ့ အရြယ္လဲမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒင္းတို႔လဲ အဲဒိ အရြယ္ ေကာင္ေလးေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာေသခ်ာပါတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့.. အဲဒိ အရြယ္ကေလးေတြက သူ႔ဟာနဲ႔ သူ လူငယ္မာနဆိုတာရွိတယ္.. ရွက္တတ္ေသးတယ္..
က်မအရြယ္က "၂၀ေက်ာ္ အစိတ္ပိုင္း.. အရြယ္ေတာ္ တစ္စိတ္ဟုိင္း" ဖို႔ ၁နွစ္မွ်သာလိုေတာ့တာပါ..

၂၆ ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာေတာ့ တတိယ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာျပန္ပါေရာ... ဘာလုပ္ေနလဲတို႔.. နာမည္ေလး သိပါရေစ... သူငယ္ခ်င္းေတာ္ပါရေစေပါ့.. က်မဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ေတာ့ပဲ.. ဒီတိုင္းပဲေနလိုက္ပါတယ္... ဒီကိစၥေတြရပ္သြားေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့ဆိုတာကိုပဲစဥ္းစားေနပါတယ္..

ေဖေဖက ၂၀၀၇ က ကိစၥျဖစ္တုန္းက ကိုယ့္ကို ဖုန္းေနာက္တဲ့သူကို မေအာ္ဖို႔.. ေအာ္ရင္ အျမင္ကပ္ပုဒ္မနဲ႔ ပိုဆိုးမယ္ဆိုျပီး ဆံုးမပါတယ္.. ျပီးေတာ့ ဒီေလာက္ခင္ခ်င္ေနရင္ လူၾကီးလူေကာင္းပီပီ အျပင္မွာေတြ႔ျပီး အဆင့္ရွိရွိ ခင္ဖို႔ ေျပာပါတယ္.. အဲလိုမွ အဲဒိေကာင္ေတြရပ္မွာပါ.. က်မေဖေဖက သူကိုယ္တိုင္ က်မကို လိုက္ေစာင့္ေပးမယ္ေျပာပါတယ္..

ဒါေပမဲ့ ဒီလို ကိစၥ အေသးအဖဲြအတြက္နဲ႔ က်မ မိဘေတြကို စိတ္လဲ မပူေစခ်င္ပါဘူး.. ဒါေၾကာင့္ ခုတစ္ေခါက္ ဖုန္းလက္ေဆာ့တဲ့ ကိစၥကို ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး.. က်မအတြက္လဲ အေရးပါလွတဲ့ ျပႆနာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး... အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ လူတစ္စု ေအာက္တန္းက်တဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ သူတို႔ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနၾကတယ္ပဲ ျမင္ပါတယ္...

ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ လူေတြ႔စရာ မလိုပဲ ဒီေကာင္ေတြ ရပ္သြားမဲ့နည္းကို က်မအၾကံရသြားပါျပီ... နဲနဲေလး မုသားသံုးလိုက္ရုံပါပဲ... ဒါေပမဲ့ က်မကို ထပ္မေႏွာင့္ယွက္မခ်င္း က်မဘာမွ ေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူး..
က်မဖုန္းထဲမွာလဲ.. Disturbance 1, 2, 3 ဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္...

ဒီေန႔ေတာ့ လူက စိတ္ကလဲ သိပ္မၾကည္ျဖစ္ေနပါတယ္.. အဲဒိ အခ်ိန္က်မွ ကံဆိုးသူ လဒ Disturbance 2 က.. မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ပါတယ္... ဒါနဲ႔ က်မလဲ... အဲဒိလူကို ဖုန္းေကာက္ဆက္လိုက္ပါတယ္...
အသံကလဲ ကလီေညာင္နာေနျပီး.. ေတာသားလုိလုိအသံပါ... တိုးခ်ိေနလိုက္တာလဲ မနည္းနားေထာင္ရတယ္.. ပီပီသသကလဲ မရွိ.. လံုး၀ လံုး၀ ခံစားလို႔မရတဲ့ အသံရွင္ပါ..

က်မ။ ။ ရွင္ က်မနဲ႔ သိပ္ခင္ခ်င္ေနလား...

ေမာ္ကြန္း(Disturbance2)။ ။ ခင္ခ်င္လို႔ပါ... ကြ်န္ေတာ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိလို႔ပါ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီ ဒါဆို က်မတို႔ အျပင္မွာေတြ႔ၾကမယ္ေလ..

Disturbance 2။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ေတြ႔တာေပါ့...
ခပ္တိုးတိုး မရဲတရဲ အသံျဖင့္ျပန္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္.. ဘာပဲေျပာေျပာ ေတြ႔ရဲတဲ့ သတၱိေတာ့ ဒင္းက ရွိသား..

ဒါနဲ႔ က်မလဲ က်မစဥ္းစားထားတဲ့အတိုင္း....
က်မ။ ။ ဟုတ္ျပီေလ.. က်မ ခင္ပြန္းပါေခၚလာခဲ့မယ္... (ဟတ္.. ဟတ္.. ဟိုဘက္က လဒ ဟတ္ေကာ့ၾကီးျဖစ္ျပီး.. ရင္ခံသြားမွာေသခ်ာတယ္)...

Disturbance 2။ ။ ဗ်ာ.. !@#$%% (သူဘာေတြေျပာေနလဲ က်မ ေသခ်ာျပန္မၾကားရပါ.. စကားေျပာသံကိုက ဗလံုးဗေထြးနဲ႔.. ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းကို ေသခ်ာမသိပါ.. ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႔ ရဲစကားေျပာသြားျခင္းျဖစ္သည္..)

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒင္း ေအာင့္သီး ေအာင့္သက္အေတာ္ျဖစ္သြားသည္...
က်မ။ ။ ရွင္.. ေျပာေတာ့ ရွင့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိဘူးဆို..... သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ဆို...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ဒါဆို က်မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တာထက္ က်မခင္ပြန္းနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့.. ၁ေယာက္ထက္ ၂ေယာက္က ပိုမေကာင္းဘူးလား...
ဒင္း ေ၀ခဲြရ ခက္ေနပံုေတာ့ ရတယ္... စကားက ၂ခြျပန္ေျပာပါတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. ေတြ႔ပါမယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

ဟတ္... ဟတ္.. ရီခ်င္လိုက္တာ.. ဒင္းကို ရီခ်င္တာဟုတ္ဘူး.. ကိုယ့္အၾကံကိုယ္သေဘာက်လို႔ ရီခ်င္တာ.. ပိုင္လိုက္တာ.. ငါကြ...
ဒါေတာင္ ဒင္းက ေတြ႔မယ္က ပါးစပ္ကထြက္ေနတံုး.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အေၾကာမာတဲ့ လဒပါ... သူက မယံုတ၀က္ ယံုတ၀က္ျဖစ္ေနတဲ့ပံုစံမ်ိဳးလဲျဖစ္နိုင္သလို.. သူ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္လို႔ အေယာင္ေယာင္မွားမွားျဖစ္ေနတာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ဒါဆိုရင္ က်မခင္ပြန္းေရာ.. ကေလးေတြပါ ေခၚလာခဲ့မယ္.. တစ္မိသားစုလံုးလာခဲ့မယ္.. စေနေန႔ ပင္နီဆူလားမွာေတြ႔မယ္ေလ.. ခင္ခင္မင္မင္ေပါ့...

ေျပာသာေျပာေနရသည္.. ဒင္းကေတြ႔မယ္ဆိုလွ်င္ ဘာလုပ္ရမလဲ မသိ.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုပဲ ဟန္ေဆာင္ခိုင္းရေကာင္းမလား.. ဘယ္သူ႔ ကေလးငွားရင္ေကာင္းမလဲ.. စဥ္းစားေနရျပီ... ဒါမွ မဟုတ္.. ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကုိပဲ ကန္ေတာ့ျပီး က်မအစားသြားခိုင္းရေကာင္းမလား... ဟတ္... ဟတ္...

ဒါေပမဲ့.. ကေလးေတြဆိုတဲ့ အသံၾကားေတာ့.. ဒင္းေတာ္ေတာ္လန္႔သြားပံုရတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဒါဆိုလဲ ေနပါေစေတာ့... အလုပ္ရွဳတ္ေနပါ့မယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

က်မကလဲ ဘယ္ရမလဲ.. ေၾကာက္မွန္းသိေတာ့ ပို ျဖဲေျခာက္တာေပါ့..

က်မ။ ။ အင္း .. အခုလို မတ္ေစ့ရွ္ေတြပို႔ပို႔ေနေတာ့ ေႏွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္တာေပါ့ရွင္.. က်မခင္ပြန္းလဲ အထင္လဲြစရာျဖစ္တယ္.. အျဖစ္မခံနိုင္ဘူးေလ.. ရွင္ခင္ခ်င္ရင္.. အားလံုးေခၚလာခဲ့မယ္.. ခင္ေပါ့... က်မခင္ပြန္း အထင္လဲြတာကို မခံနိုင္ဆံုးပဲ...

(က်မခင္ပြန္း... က်မခင္ပြန္းနဲ႔ ေျပာရတာလဲ.. ပါးစပ္ထဲမွာ ကေလာေနတယ္.. နားထဲမွာလဲ ကလန္႔ေနတယ္.. ဒါေပမဲ့ တတ္နိုင္ဘူး.. ဆက္ေျပာရမွာပဲ... ဒင္းကို မွတ္ေလာက္ေအာင္ကို... ဘယ့္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေလးေတာင္ သိမထားပဲ မိန္းမျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ေနတဲ့သူ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္.. )

ဒီတင္ပဲ ဒင္းလဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတာ္ေတာ္ ခိုင္ခိုင္မာမာခ်လိုက္ပံုရတယ္....

Disturbance 2။ ။ ေနပါေစေတာ့... ဒါဆိုလဲ မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး.. ေနွာင့္ယွက္မိတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ေအးကြယ္... ဒါဆိုလဲျပီးေရာေလ.. ဒါဆို ေနာက္ မတ္ေစ့ရွ္လဲ မပို႔နဲ႔ေတာ့.. ဖုန္းလဲ မဆက္ပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္.. က်မ ခင္ပြန္း အထင္လဲြမွာ စိုးလို႔ပါ...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ဟုတ္ကဲ့ပါ..

ဒါပါပဲ.. တစ္ရန္ေတာ့ ရွင္းလိုက္ျပီလို႔ထင္ပါတယ္... တကယ္လို႔ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြက သူတို႔ အေပါင္းအပါေတြဆိုရင္ေတာ့ ၃ရန္လံုး တစ္ခါတည္းရွင္းသြားမွာပါ..

*သတိ*...
ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္တာဟာ.. က်မရဲ႕ အိုင္ဒီယာေလးကို ကိုယ့္ဘာကိုယ္သေဘာက်လို႔ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္သလို..
ေယာက်ာၤးေလးမ်ားလဲ မိန္းကေလးေတြကို နည္းမွားျပီး မလိုက္မိေစဖုိ႔ပါ.. (at least.. ဒီနည္းကို မၾကိဳက္တဲ့ က်မကိုေပါ့ေနာ္.. )
ေယာက်ာၤးေလးတိုင္းကို မ်က္စပစ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ေယာက်ာၤးေတြ တန္ဖိုးမထားတတ္သလို.. မိန္းကေလးျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ေနတတ္တဲ့ ေယာက်ာၤးေတြကိုလဲ က်မတို႔ မိန္းမေတြ အထင္မၾကီးတတ္ပါဘူး..

က်မနဲ႔ Natas ပဲြ (၂) (သို႔) ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ စတင္ျခင္း...

ဒုတိယေန႔ကေတာ့ သိပ္ေထြေထြထူးထူးမရွိပါဘူး... ေစာေစာသြားျဖစ္တယ္.. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒိ Natas ပဲြ မ၀င္ခင္ အျပင္ ေဟာခန္းတစ္ခုမွာ ဓာတ္ပံု ကင္မရာေတြ ေစ်းခ်ေနတာမေန႔ထဲကေတြ႔ခဲ့တယ္ေလ.. ကိုယ္ကလဲ ကင္မရာ ေကာင္းေကာင္းတစ္လံုးလိုခ်င္ေနေတာ့ မေန႔က ေစ်း၀င္ေမးခဲ့ေသးတယ္.. အဲဒါ မေန႔က ညက ကင္မရာ ေမာ္ဒယ္ရယ္ (Canon EOS 400D)ေစ်းရယ္ (S$749)ကိုမွတ္ျပီး ကင္မရာ အေၾကာင္းသိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ သက္သာတယ္ဆိုတာ သိရတယ္.. ဒါေပမဲ့ မေန႔က ေမးတုန္းက ၂လုံးပဲ က်န္ေတာ့တယ္လို႔ ေရာင္းတဲ့သူကေျပာလိုက္တယ္.. ျပီးေတာ့ လက္ကမ္း စာေစာင္ထဲမွာလဲ limited edition ဆိုျပီးေရးထားေတာ့ မရလိုက္မွာ စိတ္ပူေနတာ အိပ္ေတာင္မေပ်ာ္ဘူး..

ဒီလိုနဲ႔ ထမင္းေတာင္ မစားေတာ့ပဲ ေန႔လည္ ၁၁နာရီေလာက္အိမ္ကထြက္တယ္.. အိမ္နဲ႔ Expo က နီးေတာ့ နာရီ၀က္အတြင္းေရာက္သြားတယ္.. ေရာက္ေတာ့ ကင္မရာ ၀င္၀ယ္လိုက္တယ္.. မေန႔က ေမးေတာ့ ဘာလက္ေဆာင္ပစၥည္းမွ မပါဘူးဆိုျပီး.. ဒုတိယေန႔ေမးေတာ့ 2GB memory card ရယ္.. Canon original ကင္မရာအိတ္ရယ္ လက္ေဆာင္ေပးမယ္တဲ့.. ေနာက္ျပီး Lens cover က ေဒၚလာ ၄၀ နဲ႔ ထပ္၀ယ္လိုက္ရတယ္... ေရာင္းတဲ့သူကေျပာတယ္.. Lens ပ်က္ရင္ ၄၀၀ တဲ့ cover က ၄၀နဲ႔ ဘယ္ဟာလဲမလဲ ဆိုေတာ့.. ဆင္၀ယ္မွေတာ့ ခြ်န္းဖိုးလဲဆိုက္ရေတာ့မွာေပါ့ဆိုျပီး ၀ယ္ခဲ့လိုက္တာ.. ကင္မရာကို ကိုင္ေတာင္မၾကည့္ခဲ့ပါဘူး.. ကိုယ္လဲဘာမွတတ္တာမွမဟုတ္တာေလ.. သူတို႔ Canon က ကင္မရာအတြက္ Free Training ရွိတယ္တဲ့.. အဲဒိ သင္တန္းကို သြားတက္မွပဲ သိေတာ့မွာပဲ.. ခုထိေတာ့ မအားေသးလို႔ မတက္ျဖစ္ေသးဘူး.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကင္မရာကို အလွထိုင္ၾကည့္ရမလိုျဖစ္ေနတယ္.. ဘာမွကို မလုပ္တတ္လို႔...

ေနာက္ျပီးမွ Natas show ပဲြရွိတဲ့ Hall 5 and 6 ကိုသြားျပီး JP International travel ေအ့ဂ်င့္ကို တန္းသြားျပီး၀ယ္လိုက္တယ္.. အစက ပတ္ေက့စ္က S$၇၈၈ ဆိုျပီးေတာ့ Airport tax S$၃၇၀ ထပ္ေပါင္းလိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကို S$1158 က်တယ္.. ဒါေတာင္ ကိုယ္က ျမန္မာပတ္စပို႔ဆိုေတာ့ ဗီဇာဖိုးထည့္ေပါင္းရအံုးမယ္ေလ.. ေအးဂ်င့္က ေမတၱာလက္ေဆာင္ ရွန္ဟိုင္း ၂ညအိပ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ တရုတ္ဗီဇာေရာ.. ကိုရီးယားဗီဇာပါ ေလွ်ာက္ရမယ္ေလ.. အစကေတာ့ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ၂ေယာက္လံုးကို မေဗဒါက စပြန္ဆာေပးျပီး ေခၚပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ေဖေဖက ေျခေထာက္နာေနေတာ့ Tour နဲ႔ အုပ္စုလိုက္ ျမန္ျမန္မသြားနိုင္ေတာ့ မလိုက္ေတာ့ဘူးဆိုလို႔.. မေဗဒါနဲ႔ ေမေမနဲ႔ ၂ေယာက္ပဲသြားလိုက္တယ္... အစကေတာ့ မေဗဒါအဲဒိပတ္ေက့ရွ္ ၀ယ္မယ္ဆိုတုံးက အိမ္မွာ နဲနဲေတာ့ အဆူခံလိုက္ရေသးတယ္.. ခုတစ္ေလာ စီးပြားေရးေတြက မေကာင္းဘူးမွတ္လား.. ဒါေပမဲ့လဲ အေျခအေန အခ်ိန္အခါေလးေပးတုန္း က်န္းမာေရးေလးလဲေကာင္းတုန္း မေဗဒါကေတာ့ သြားသင့္တယ္ထင္တာပဲေလ.. မေဗဒါက ဆံုးျဖတ္ထားတယ္.. ဘယ္သူမွ မလိုက္လဲ တစ္ေယာက္ထဲသြားမွာလို႔.. နဲနဲေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္.. ဟိုတယ္ထဲမွာ ၁ေယာက္ထဲေတာ့ အိပ္ရဲဘူး.. (သရဲေၾကာက္လုိ႔.. ရွဴး..တိုး.တိုး)

ျပီးေတာ့ ဘယ္ကတ္နဲ႔ေပးရင္ ေလွ်ာ့ေစ်းရမလဲ.. လက္ေဆာင္ပစၥည္းရမလဲဆိုေတာ့.. Master Card အားလံုးနီးပါးက လက္ေဆာင္ပစၥည္းေပးၾကတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ပဲ DBS ကဒ္နဲ႔ပဲေပးလိုက္တယ္.. DBS က ၂၀၀၀ ေက်ာ္ဖိုး၀ယ္ရင္ ၂၀လက္မ ခရီးသြား ဘီးတပ္အိတ္အမာတစ္လံုးလက္ေဆာင္ေပးတယ္ေလ.. ဒီလိုနဲ႔ အဲဒိမွာ သြားထုတ္ေတာ့.. ေနာက္ထပ္ Game အစီအစဥ္တစ္ခုလဲရွိတယ္.. အဲဒါက ေလထဲမွာ စကၠဴေလးေတြလိုက္ဖမ္းရတာ.. မေဗဒါဖမ္းတာ ၁၁ခုရတယ္.. အဲဒါက ေရဒီယိုေလးလက္ေဆာင္ရတယ္.. ေနာက္ျပီး Master Card ကလဲ ဗလာမပါ ကံစမ္းမဲ ေပးေသးတယ္.. အဲဒိသြားျပီး ကံစမ္းမဲ နိွပ္တာ.. အိတ္ခပ္ေသးေသးေလးတစ္လံုးရတယ္..

ရခဲ့တဲ့ Free Gift ေတြ

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ သြားဖို႔ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ေနရာေတြအေၾကာင္းေရးထားတဲ့ လက္ကမ္းစာအုပ္ေတြကိုေတာ့ သိမ္ထားလိုက္တယ္..

ေမေမကေတာ့ အစကသာ က်မ ပိုက္ဆံကုန္မွာဆိုးလို႔ ဆူေပမဲ့.. ခုေတာ့ ေပ်ာ္ေနပံုရပါတယ္.. အမွန္ေတာ့ ေဖေဖေရာ ေမေမေရာ ၂ေယာက္လံုးကို လိုက္ေစခ်င္တာပါ.. ဒါေပမဲ့လဲ အေျခအေနက မေပးေတာ့လဲ တတ္နိုင္ဘူးေပါ့..
ေမေမ့ကိုေတာ့ ၾကိဳမွာထားရတယ္.. ဟိုေရာက္လို႔ မေဗဒါ ဓာတ္ပံုရုိက္ ဗီြဒီယိုရုိက္ရင္ အလုပ္ရွဳတ္တယ္ဆိုျပီး မဆူရဘူးေနာ္လို႔.. ဟဲဟဲ.. မင္းသမီးတလက္ေတာ့ရျပီ..

ေနာက္ျပီး ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ဘယ္သြားသြား လက္တို႔ဖို႔ ေျပာထားတဲ့ ေဘာ္ေဘာ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္.. သူက မေဗဒါ အစ္မအၾကီးဆံုးနဲ႔ ပိုရင္းႏွီးပင္မဲ့ မေဗဒါနဲ႔လဲ ခင္တယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ကို msg ပို႔ျပီး လိုက္မလားေမးလိုက္တယ္.. သူက တစ္ညစဥ္းစားျပီး ေနာက္ေန႔က်မွ လိုက္မယ္ဆိုျပီးေျပာတယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ဘယ္ေနရာဘယ္မွာ သြား၀ယ္ေျပာလိုက္ေတာ့မွ.. ကံေကာင္းလို႔.. ရွဳိးပဲြ ေနာက္ဆံုးေန႔ညေနက်မွ သူသြား၀ယ္လိုက္တာ ရလို႔.. ခုေတာ့ ခရီးစဥ္က ၃ေယာက္ျဖစ္သြားျပီ..

ဒီလိုနဲ႔ ျပီးခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔ မတ္လ ၄ရက္ေန႔က တရုတ္သံရုံးမွာ ဗီဇာသြားေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္.. ဗီဇာအေၾကာင္းစံုေတာ့ ေနာက္ပို႔မွာေမွ်ာ္ေပါ့ေနာ္...

camera pic credits : http://www.letsgodigital.org/en/11433/canon_eos400d_review/

က်မနဲ႔ Natas ပဲြ (၁)

ေသာၾကၤာေန႔ညေန ၄နာရီေလာက္က မေဗဒါေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း NaTas Travel Fair ကို ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. လူကေတာ့ ပထမရက္ျဖစ္တာေရာ... ရုံးခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ေသးတာေၾကာင့္ေရာထင္ပါတယ္.. သိပ္မမ်ားလွပါဘူး.. အ၀င္ေပါက္မွာ ၀င္ေၾကးေပးဖို႔ တန္းစီရာမွာေတာ့... Payment by Master card ဒါမွမဟုတ္.. Payment By Cash ဆိုျပီး ၂မ်ိဳးရွိပါတယ္.. ဒါနဲ႔ ဘာကြာလဲဆိုေတာ့မွ.. Master Card နဲ႔ ေပးရင္ ၁က်ပ္သက္သာပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ Master card နဲ႔ ေပးျပီး က်မရယ္.. ေမေမရယ္.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရယ္ ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... လက္ပတ္ေလးေတြနဲ႔ Spinelli coffee shop ၁ ေဒၚလာ ေလွ်ာ့ေစ်း ကူပြန္ေလးေတြ တစ္ေယာက္ တစ္ေစာင္စီရပါတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ေဟာခန္းထဲ၀င္လာခဲ့ပါတယ္...

ေဟာခန္းထဲက ျမင္ကြင္းကိုေတာ့ ဒီေနရာက ကူးယူေဖာ္ျပထားပါတယ္.... ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ရုိက္ဖို႔ အခ်ိန္မရလို႔ပါ... ၀င္လိုက္တာနဲ႔ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ လက္ထဲေရာက္လာတာ ခ်က္ခ်င္း လက္ထဲမွာ ျပည့္ႏွက္သြားပါတယ္.. လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြလဲဖတ္... agent ေတြလဲ လိုက္ၾကည့္ရနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အလုပ္ရွဳတ္သြားပါတယ္.. သြားခ်င္တဲ့ ေနရာနဲ႔ နိုင္ငံတူရင္ေတာင္.. agent နဲ႔ service ေပၚမူတည္ျပီး ေစ်းက ကြာပါတယ္... အဲဒိအတြက္ေၾကာင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္ေပၚမွာ ေရးထားတာထဲကမွ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းနဲ႔ ေနရာကိုေတြ႔ရင္.. ၀င္ေမးရပါတယ္.. ေမးရာမွ က်မ သတိျပဳေမးတဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့ သြားခ်င္တဲ့ နိုင္ငံေပၚမူတည္ပါတယ္.. ... မေလးရွားတို႔.. ယိုးဒယားတို႔လို စကာၤပူကသြားေနက် ေနရာေတြကေတာ့.. Free and easy ေတြရွိသလို.. Package ေတြလဲ ရွိပါတယ္... ဒါေပမဲ့ က်မကေတာ့ အဲလိုနိုင္ငံမ်ိဳးေတြအတြက္ Free and easy ကိုပဲ သေဘာက်ပါတယ္...

Free and easy ဆိုတာကေတာ့ သြားဖို႔နဲ႔ ဟိုတယ္ကိုသာ စီစဥ္ေပးျပီး.. ဟိုမွာ စားဖို႔နဲ႔ ေလွ်ာက္သြားဖို႔ ဘာညာကေတာ့ မိမိဘာသာ အစီအစဥ္နဲ႔ပါ... ေစ်းေတြက အေတာ္သက္သာပါတယ္.. အင္ဒိုနီးရွားနိုင္ငံ Bitan resort အတြက္ အထူး ေလ်ွာ့ေစ်းေတြလဲ ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္...

က်မကေတာ့ အိမ္ကိုေရာက္ေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာစာရြက္ထဲက ကိုရီးယားနိုုင္ငံ ဆိုးလ္နဲ႔ ဂ်ဲ႕ဂ်ဴး ကြ်န္း ကို သြားတဲ့ Package ကုိ သေဘာက်လို႔ အဲဒါကို အဓိကထားျပီးလိုက္ၾကည့္မိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ agent ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေစ်းေတြက အားလံုး ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေတြခ်ည္းပါပဲ.. က်မရတဲ့ လက္ကမ္းစာေစာင္ထဲမွာက ၈၀၀ ၀န္းက်င္ပဲရွိပါတယ္... မသြားခင္က အဲေလာက္ဆိုင္ေတြ မ်ားမယ္မွန္းမသိလို႔ ေၾကာ္ျငာကို ယူမလာမိေတာ့ ဘယ္ဆိုင္မွန္းမသိတာနဲ႔ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေမးေတာ့မွ.. JP International travel agent ဆိုတာသိရပါတယ္..

ဒါနဲ႔ လိုက္ရွာရင္းေတြ႔ေတာ့.. ဟုတ္ပါတယ္.. ကိုရီးယားကို ၅ရက္အိပ္ အျပင္.. တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟိုင္းမွာ Transit ၀င္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္.. အျပန္မွာ တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟိုင္းကို ၂ညအိပ္ ဟိုတယ္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္.. ဒီေစ်းနဲ႔.. ဒီလိုဆိုေတာ့ က်မယံုေတာင္ မယံုနိုင္ပါဘူး.. က်မသိသေလာက္ ဂ်ဲဂ်ဴး ကြ်န္းက ေစ်းၾကီးပါတယ္.. က်မသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ MY GIRL ဇာတ္လမ္းတဲြထဲမွာပါတဲ့ ကြ်န္းပါ.. ရွဴခင္းရွဴကြက္ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္... ရုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလဲ ပါပါတယ္...

ဂ်ဲ႕ဂ်ဴးကြ်န္းေပၚက ဟိုတယ္ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ.. (Photo credit to flickr)

ခက္တာက ျမန္မာ ပတ္စပို႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၂နိုင္ငံသြားရင္ ဗီဇာ ၂ခုလိုပါတယ္.. အဲဒါေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအာင့္လွပါတယ္.. တျခားနိုင္ငံသားေတြက ဂရုစိုက္စရာမလိုေပမဲ့.. က်မအတြက္ကေတာ့.. ဗီဇာ ၁ႏိုင္ငံယူရင္ ပတ္စပို႔ ၁မ်က္ႏွာကုန္ပါတယ္.. ၂နိုင္ငံဆိုရင္ ၂မ်က္နွာပါ.. နိုင္ငံ အ၀င္အထြက္ တုံုးထုရင္ ၂နိုင္ငံဆိုေတာ့ ၂မ်က္နွာ.. အင္မီဂေရးရွင္းက သေဘာေကာင္းျပီးနားလည္ရင္ေတာ့ ေခြ်ေခြ်တာတာ ထုေပးရင္ေတာ့ ၂နိုင္ငံ ၁မ်က္ႏွာေပါ့.. ျမန္မာ ပတ္စပို႔က တျခားနိုင္ငံ ပတ္စပို႔ထက္ တန္ဖိုးၾကီးတယ္ဆိုတာ.. ျမန္မာျပည္သားတိုင္းသိပါတယ္... စကာၤပူမွာ စာအုပ္ကုန္ရင္ ေဒၚလာ ၅၀၀ ပါ... ၄မ်က္နွာဆိုရင္ အနည္းဆံုး ေဒၚလာ ၂၀ ၊ ၃၀ေလာက္ေတာ့ တန္မယ္ထင္ပါတယ္... ေအာ္.. ခရီးသြားေအးဂ်င့္က ၂ညအိပ္ ရွန္ဟိုင္း လက္ေဆာင္ေပးတာေတာင္ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ လက္ခံရတဲ့ ဘ၀ပါလားေနာ္...

ဗီဇာေလွ်ာက္ေပးတဲ့ service ကုိေမးေတာ့.. ကိုရီးယားသံရုံးက လူကိုယ္တိုင္မွ လာေလွ်ာက္လို႔ရတယ္ဆိုေတာ့.. ကိုယ္တိုင္ပဲသြားေလွ်ာက္ရမွာပါ.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အလုပ္ရွဳပ္အံုးမွာပါ... ျမန္မာနိုင္ငံသားဆို အထင္ေသးလို႔လားသိပါဘူး.. ဘဏ္အေကာင့္ကလဲျပရအံုးမွာပါ... ဒါနဲ႔.. တကယ္လို႔ ဗီဇာမရရင္ ျပန္အမ္းမွာလားဆိုေတာ့.. ေဒၚလာ ၅၀ ႏွဳတ္ျပီး ျပန္အမ္းမယ္ေျပာပါတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဘက္ကလဲ ဟိုတယ္ book လုပ္တာနဲ႔ဘာနဲ႔ ဆိုေတာ့ ျဖတ္ရင္ ေလွ်ာရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္.. ဒါကနားလည္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါဗီဇာေလွ်ာက္ျပီးမွ လာ၀ယ္လို႔မရဘူးလားလို႔ ေမးေတာ့.. ဒီေစ်းနဲ႔က ဒီ ပဲြ ၃ရက္အတြင္းပဲ ရတာပါတဲ့... ပဲြျပီးသြားရင္ တျခားေစ်းျဖစ္သြားမွာပါတဲ့.. ေသာၾကၤာ စေန တနဂၤေႏြ နဲ႔ဆိုေတာ့ ရုံးပိတ္ရက္ခံေတာ့.. က်မလဲ ဒီၾကားထဲ သြားေလွ်ာက္ဖို႔က မျဖစ္နိုင္ျပန္ပါဘူး.. ကိုယ္တိုင္လဲ ကိုရီးယားသြားဖို႔နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဘာမွ မသိေသးတဲ့အတြက္ စဥ္းစားအံုးမယ္ဆိုျပီးျပန္လာလိုက္ပါတယ္..

က်မအစ္မနဲ႔ ယခင္က စီစဥ္ထားတဲ့ မိသားစုခရီး malaysia redang resort ကိုသြားဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာလိုက္စံုစမ္းခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္ပါဘူး... ၾကံဳတဲ့ေနရာ တစ္ခုကို ၀င္ေမးေတာ့.. Berjaya Hotel မွာ ေနရမယ္.. ေလယာဥ္နဲ႔ အသြားအျပန္ကို ၃၆၅ ေဒၚလာလို႔ေျပာပါတယ္... Breakfast ပဲေကြ်းပါမယ္တဲ့.. Berjaya Hotel က အဲဒိမွာ အေကာင္းဆံုးဟိုတယ္ဆိုတာသိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ၃၆၅ေဒၚလာကေတာ့ မ်ားတယ္ထင္ပါတယ္.. က်မ မႏွစ္ကသြားတုန္းက ေဒၚလာ ၂၅၀ပါ.. ဒါေပမဲ့ ကားနဲ႔သြားျပီး.. ေနတဲ့ဟိုတယ္က သိပ္နာမည္မၾကီးပါဘူး... ဒါေပမဲ့ Breakfast, lunch, dinner အကုန္ေကြ်းပါတယ္.. မဆိုးပါဘူး.. ျပီးေတာ့ က်မအတြက္ေတာ့ ကားနဲ႔ သြားရတာကို ပိုၾကိဳက္ပါတယ္.. ကားနဲ႔ သြားရင္ ၁၀နာရီေလာက္စီးရပါတယ္.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္က်မကေတာ့ ကားစီးရတာ ပိုၾကိဳက္ေတာ့အဲဒိ package ကို စိတ္မ၀င္စားပါဘူး.. 5 Stars agent မွာေတာ့ မေလးရွားနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေရြးခ်ယ္စရာေတြ ရွိေပမဲ့.. အခ်ိန္မရွိတာနဲ႔ပဲ ျပန္လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..

ေနာက္ျပီး Austrilia and New Zeland ကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး သက္သာတဲ့ package ေတြရွိပါတယ္.. သြားခ်င္လိုက္တာေျပာမေနပါနဲ႔.. ခု ပိုက္ပိုက္ေပးျပီးသြားနိုင္ရင္ေတာင္မွ.. က်မမွ အလုပ္က ခြင့္ရက္က သိပ္မက်န္ေတာ့တာေၾကာင့္ မနည္းစိတ္ကို ေလ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္... ဆက္ပတ္ေနရင္ သြားခ်င္တာေတြမ်ားျပီး ေ၀ခဲြမရပဲ ငိုမိေတာ့မွာမို႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတာလဲ ေနာက္က်ေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အျမန္ပဲျပန္လာခဲ့ပါတယ္.. ေနာက္ေန႔ထပ္လာအံုးမွာပဲဆံုးျဖတ္ျပီး.. ေပးသမွ် လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြကိုပဲ ယူလာခဲ့လိုက္ပါတယ္.. ေနာက္ေန႔ထပ္လာမဲ့အတူတူ.. အိမ္မွာ တစ္ခုခ်င္း ေအးေဆးဖတ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပါ...



ထြက္ေပါက္ကိုေလွ်ာက္တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေတာ့.. သြားခ်င္တဲ့နိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္.. က်မ ေရာက္ဖူးခ်င္တဲ့ အီဂ်စ္နိုင္ငံက ပစ္ရမစ္ၾကီးေတြနဲ႔ ကုလားအုပ္စီးတဲ့ package ေတြလဲရွိပါတယ္.. အဲဒိဟာကို ၀ယ္ဖို႔ေတာင္ စိတ္ကူးမိပါေသးတယ္.. အေမဆူတာနဲ႔ပဲ ညိမ္ေနလိုက္ရပါတယ္... ေနာက္သြားခ်င္တာကေတာ့.. ဂရိက Aegean ျမိဳ႕ကိုလဲ သြားခ်င္ပါတယ္.. အဲဒိမွာလဲ ရွိပါတယ္.. ၂၀၀၀ ေက်ာ္ပါပဲ.. Paris နဲ႔ အဲဒိျမိဳ႔နဲ႔ အီတလီ Package ထင္ပါတယ္.. ေျပာရင္ အသဲေတြယားလာျပီေနာ္... ၾကာၾကာဆက္ၾကည့္ေနရင္ ရူးသြားနိုင္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ မ်က္လံုးေလး မကစားရဲေတာ့ပဲ.. ထြက္ေပါက္သို႔သာ ဦးတည္ခဲ့ပါေတာ့တယ္... ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. အီးေမးလ္ထဲေရာက္လာတဲ့ Aegean ျမိဳ႕ရဲ႕ ပံုေလးေတြမ်ွလိုက္ပါတယ္.. Love at Aegean Sea ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္မွာလဲ ပါပါတယ္.. ျမန္မာျပည္မွာေတာင္ ျပျပီးပါျပီး အဲဒိကားက..






P.S.. မင္းယြန္း ပထမ ပိုစ့္မွာ ကြန္မန္႔ထားတဲ့ အာဖရိကနဲ႔ တိဘက္ ခရီးစဥ္ေတြလဲရွိပါတယ္..
(စာၾကြင္း - ေရးမယ္ဆိုျပီး ဒီႏွစ္ရက္အတြင္း ကိုယ့္ ေဇာနဲ႔ကိုယ္ရွဳပ္ေနတာနဲ႔ ဒီေန႔မွ တင္လိုက္ပါတယ္.. ဒီေန႔ေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္တဲ့အတြက္.. ခရီးသြားဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့သူေတြလဲ ၾကိဳတင္၀ယ္ထားဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္.. August လအထိ plan လုပ္ျပီး ၾကိဳ၀ယ္ထားလို႔ရပါတယ္)

Natas ပဲြနဲ႔ ကမာၻပတ္ၾကရေအာင္....

စကာၤပူမွာရွိတဲ့ ခရီးသြား၀ါသနာပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔ ကမာၻအႏွံ႔ကို လည္လို႔ရေစေအာင္.. ၁ႏွစ္မွာ ၂ၾကိမ္ (လားမသိဘူး.. မေသခ်ာပါ) သာက်င္းပတဲ့ Natas travel Fair ကို Expo မွာ ခု ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၇ ကေန မတ္လ ၁ရက္ေန႔ အထိ က်င္းပေနပါျပီ.... အေနာက္နိုင္ငံ Europe.. Australia, Greece, New Zeland အစံုအကုန္က အစ.. ကိုရီးယား, CHINA, japan, Thailand, ေနာက္ဆံုး ျမန္မာနိုင္ငံကအစ သြားေရာက္လည္ပတ္လို႔ရပါတယ္.. (ျမန္မာျပည္ Package က ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြအတြက္ေတာ့ မရဘူးထင္တယ္.. )

အိမ္မွာေရာက္ေနတဲ့ လက္ကမ္းစာေစာင္ထဲကအတိုင္းဆိုရင္ ေစ်းေတြက ေတာ္ေတာ္သက္သာပါတယ္.. ဒါ့ အျပင္ Master card ပိုင္ရွင္ေတြအတြက္ ကံစမ္းမဲ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ဆုမဲေပါင္းမ်ားစြာရွိတယ္လို႔လဲ သိရပါတယ္... မေဗဒါကေတာ့ ခရီးသြား ၀ါသနာအိုးဆိုေတာ့.. အဲဒိကေန တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုေတာ့ ၀ယ္လိုက္အံုးမယ္.. ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာေဒသကို သြားရတာဟာ စိတ္လွဳပ္ရွားေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းျပီး ဗဟုသုတ အေတြ႔အၾကံဳလဲရလို႔ ခရီးသြားရတာကို တန္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္.. ခု Natas ပဲြက ေစ်းေတြနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့... သြားအံုးမွာ...............
ေအာက္မွာေတာ့ Natas ပဲြ info ေလးပါ...

Venue : Singapore Expo, Halls 4 & 5
Date & Time : 27 Feb - 01 Mar 2009
Opening Hours : 12.00pm – 9.30pm (27 Feb, Fri),
10.00am – 9.30pm (28 Feb & 01 Mar, Sat &Sun)
Admission Fee : S$3 per adult, Children below 12 years FREE

၂၀၀၉ မွာ စက္ရုံ shut down ေတြရွိလို႔ leave ေတြ clear ရမွာမို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္... က်ဥ္းက်ပ္လွတဲ့ စကာၤပူ လူေနမွဳၾကီးနဲ႔ အေ၀းကို အေျပာင္းအလဲ အပန္းေျဖဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္... ခရီးသြား အေတြ႔အၾကံဳသစ္ေတြ, ယဥ္ေက်းမွဳေတြ, adventure ေတြ, shopping နဲ႔ culinary delights ေတြဖို႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္... မေဗဒါနဲ႔ အတူ ကမာၻပတ္ၾကရေအာင္လား.......

(မေဗဒါ အဲဒိ Natas ပဲြ သြားျပီး ျပန္လာမွ ေျပာျပအံုးမယ္.. ေသာၾကာ ဒါမွ မဟုတ္. စေနေန႔သြားမယ္... စိတ္၀င္စားရင္ေတာ့ မေဗဒါေျပာျပမွာကို ေစာင့္မေနနဲ႔ေတာ့.. ေနာက္က်ကုန္မယ္ေနာ္...)

က်မနဲ႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ confidence

(photo soruce: google)

ခုတေလာ ဘေလာ့ေရးမယ္လို႔ ၾကံလိုက္တိုင္း ဘယ္အရာက တားဆီးထားမွန္းမသိဘူး.. လက္က တြန္႔တြန္႔ေနတယ္... ေခါင္းထဲေရာက္တာ ေရးမခ်ခင္ ၂ခါျပန္စဥ္းစားလိုက္တိုင္း မေရးျဖစ္ေတာ့တာက မ်ားတယ္.. အရင္ကဆို ေရးခ်င္တာ စိတ္ထဲေပၚလာတာနဲ႔ ေကာက္ေရးလိုက္တာပဲ... ခုက်ေတာ့ ေရးလို႔သင့္ေတာ္ပါ့မလား... ျဖစ္ပါ့မလား... ေကာင္းပါ့မလား.. ငါေရးခ်င္တာကတျခား.. စာဖတ္သူ နားလည္တာက တျခားျဖစ္ေနမလား.. ကိုယ္ေရးတဲ့စာက မေတာ္တဆမ်ား တစ္စံုတစ္ေယာက္သြားထိခိုက္သြားမလား... ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ေရးမယ္ဆိုေတာ့လဲ တခ်ိဳ႕ကိုယ့္အေၾကာင္းေတြက အျပင္က မေဗဒါကို မနာလိုျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြဖတ္ျပီး တိုက္ခိုက္တာခံရမလား... ကိုယ္ျမင္တာေတြ႔တာ အျမင္မေတာ္တာေလးေတြ ေရးမလားစဥ္းစားျပန္ေတာ့လဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေျပာမိတယ္... "ညဥ္းကဘာမို႔လို႔လဲ"တဲ့...
ရသစာေပေလးေတြ သူမ်ားလို ေရးမလားဆိုေတာ့လဲ ျဖစ္ျဖစ္မည္ေအာင္ ဖဲြ႔ႏဲြ႔မေရးတတ္.. ဒီလိုနဲ႔ စာဖတ္အားနည္းေနလို႔ျဖစ္မွာပါေလဆိုျပီး.. သူမ်ားေတြေရးထားတာ တတ္နိုင္သေလာက္လိုက္ဖတ္.. လိုက္ေလ့လာၾကည့္ေတာ့.. ပိုပို အားက်လာသလို.. ပိုပိုျပီး ေရးရမွာလက္တြန္႔လာတယ္.. သူမ်ားေတြမ်ား ေကာင္းလိုက္တဲ့ အိုင္ဒီယာေတြ.. ေကာင္းလိုက္တဲ့ အေရးအသားေတြ...

တကယ္ပါ.. ဘေလာ့ အေကာင့္စဖြင့္တုန္းက ဒီလိုပဲ အြန္လိုင္းေပၚကိုယ္ေရးခ်င္တာေလးေတြေရးမယ္.. စိတ္ထဲရွိတာေတြ တစ္ေယာက္ထဲေပါက္ကဲြမယ္.. မေက်နပ္တာေတြ ဒီလွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ထဲမွာ သိုမွီးထားရင္ မ်ိဳသိပ္မယ္.. ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အရာေတြ ဥပမာ ရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းေတြ အျပင္မွာ ကိုယ္ေျပာရင္ လူနားမေထာင္ခ်င္တဲ့အရာေတြ အြန္လိုင္းမွာ တစ္ေယာက္ထဲေျပာမယ္ေပါ့.... ေနာက္ေတာ့... ရမ္ဘိုရုပ္ရွင္ကားအေၾကာင္းတင္တဲ့ ပိုစ့္ေလးေတြက စျပီး ကြန္မန္႔ေလးေတြရလာတယ္.. ဘယ္လို ဘယ္လို မေဗဒါ ဘေလာ့ေလးကို ေရာက္လာၾကတာလဲ မေဗဒါမသိဘူး.. ကိုယ္မသိတဲ့လူေတြက ကိုယ္ေရးထားတာေလးကို စိတ္တူကိုယ္တူ ေကာင္းတယ္ဘာညာေျပာလာေတာ့ သေဘာက်တယ္.. ပီတိျဖစ္တယ္.. အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာဘေလာ့ဂါက ခုေလာက္မမ်ားေသးပဲကိုး....

ေနာက္ပိုင္း တစ္စ တစ္စ.. က်မ ေလာဘ တက္လာမိတယ္ထင္ပါတယ္... ကြန္မန္႔ေတြကို ပိုပိုလိုခ်င္လာတယ္.. သူမ်ားေတြ ကြန္မန္႔ရတာၾကည့္ရင္ အားက်တယ္... ကိုယ္လဲ သူမ်ားလို ေကာင္းေကာင္းေရးခ်င္တယ္... ခက္တာက မေရးတတ္ဘူး.. အဲ ကြန္မန္႔ရတယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာေတာ့ တကယ္အေရးေကာင္းလို႔ ရတာေတြရွိသလို.. ခ်စ္သူ ခင္သူ မိတ္ေဆြေပါလို႔ ရတဲ့သူ ဆိုျပီး ၂မ်ိဳးရွိတယ္.. ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မကေတာ့ ပထမအုပ္စုထဲပဲ ပါခ်င္တာပဲ... ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ က်မဘေလာ့စဖြင့္ထဲက က်မသိခဲ့တာက စာေရးဖို႔ေလ... ကိုယ့္စာေလးကို အျမင္တူ စိတ္တူလို႔ ၾကိဳက္တယ္ဆို ေပ်ာ္ရတာေပါ့.. မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းရတတ္တယ္ဆိုတာက ေနာက္မွ သိလာရတဲ့ အသိ.. ေျပာရရင္ေတာ့ အပိုဆုေလးေပါ့..

ဒီလိုနဲ႔ စိတ္ထဲရွိတာေတြ... ကိုယ့္အေၾကာင္းေတြ ကိုယ္ထင္ရာေတြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး ဆက္ေရးခဲ့တယ္... တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ က်မဘေလာ့ကို က်မအျပင္က က်မကိုသိတဲ့သူေတြသိလာခဲ့တယ္.. တခ်ိဳ႕သိတာ က်မအတြက္ ကိစၥမရွိေပမဲ့.. တခ်ိဳ႕ကိုက်ေတာ့ က်မေလ တကယ္ကို မသိေစခ်င္တာပါ... တခ်ိဳ႕က က်မဘေလာ့ကို အေကာင္းျမင္နဲ႔ဖတ္ပင္မဲ့ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ အဆိုးျမင္နဲ႔ဖတ္ၾကတယ္.. တခ်ိဳ႕ဆီက အၾကံဥာဏ္ရေပမဲ့.. တခ်ိဳ႕ဆီက ေလွာင္ျပံဳးေတြပဲျပန္ရတယ္... ဒီလိုနဲ႔ က်မဘေလာ့ေလးအေပၚထားတဲ့ က်မရဲ႕စိတ္ကို သူတို႔ အၾကံဥာဏ္ေတြ.. သူတို႔ တန္ျပန္မွဳေတြ စြက္ဖက္လာခဲ့တယ္...

ေဟာ.. တခ်ိဳ႕ရွိေသးတယ္.. သူတို႔ကို က်မဘယ္သူမွန္းမသိဘူး.. ဒါေပမဲ့ မေဗဒါ ဘေလာ့ေနာက္ကြယ္က က်မကို သိေနၾကတယ္.. ကြန္မန္႔တို႔ ဆီဗံုးတို႔မွာ က်မကို အျပင္မွာ သူတို႔ သိပါတယ္ဆိုတဲ့ပံုမ်ိဳးေတြ လာေျပာသြားၾကတယ္.. ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဘယ္သူလဲဆိုတာ က်မကို အသိမေပးၾကဘူး.. တကယ္ဆိုရင္ က်မသိေလာက္တဲ့ သူတို႔ သံုးေနက် ID နဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရးသြားတာတို႔.. အျပင္မွာ ေတြ႔ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္.. အြန္လိုင္း ဂ်ီေတာ့မွာပဲျဖစ္ျဖစ္.. "နင့္ဘေလာ့ကိုေတာ့ ငါေရာက္တယ္ဟာ.. --- နာမည္နဲ႔ ကြန္မန္႔ေရးသြားတာ.. ဆီဗံုးမွာ ေအာ္သြားတာ ငါေပါ့" .. ဒါမ်ိဳးေလး အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ အေနနဲ႔ ေျပာျပသင့္ပါတယ္.. က်မ ဘေလာ့ကို အစထဲက က်မ ဘယ္သူလဲဆိုတာကို လူသိမခံရဲ ေရးေနတာလဲ ဟုတ္ပါဘူး... အဲဒါေၾကာင့္ ဓာတ္ပံုေတြ ဗြီဒီယိုေတြလဲ ရဲရဲတင္းတင္း တင္ေနတာပါ.. ကိုယ္နဲ႔ သိတဲ့သူေတြကို က်မဘေလာ့ရွိတယ္ဆိုတာ မေျပာျပခဲ့တာပဲရွိပါတယ္.. သူတို႔ေတြ သိသြားဦးေတာ့ က်မ စိတ္ထဲဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး.. က်မကို ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြဆို အားေပးပါတယ္.. တခါတေလ.. က်မသိတဲ့ သူတို႔ နစ္ ေတြနဲ႔ ကြန္မန္႔ေလးေတြ ေပးသြားတတ္ပါတယ္.. ဂ်ီေတာ့ေတြမွာ သူတို႔ကေတာ့ ဘယ္ပိုစ့္ေတြၾကိဳက္တယ္.. ဘာညာေျပာၾကပါတယ္.. အဲဒိအတြက္လဲ က်မ ၀မ္းသာရပါတယ္.. ဒါေပမဲ့... နင့္ကိုေတာ့ ငါကသိေနတယ္ေဟ့.. ငါဘယ္သူလဲဆိုတာေတာ့ မေျပာျပဘူး ဆိုျပီး.. ေနတာကေတာ့ ျခိမ္းေျခာက္ခံေနရတဲ့ ခံစားမွဳမ်ိဳးၾကီးပါ.. အဲလို လူမ်ိဳးေတြက သူတို႔ ဘယ္သူလဲဆိုတာကို ကိုယ္က သိခ်င္ေလေလ.. သူတို႔က ဟုတ္လွျပီဆိုျပီး ေပ်ာ္ေနေလေလပါ.. အဲဒါေၾကာင့္လဲ မေဗဒါ တစ္ခါမွ သူတို႔ကို ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ဆိုတာ ျပန္မေမးခဲ့ပါဘူး.. သူတို႔ေျပာခ်င္တယ္ဆိုရင္ သူ႔ဟာသူေျပာမွာပါ.. ဒါေပမဲ့ေပါ့ေလ...... အဲဒိလူေတြေၾကာင့္ က်မ တခ်ိဳ႕ေရးခ်င္တဲ့ က်မအေၾကာင္းေတြ မေရးျဖစ္ေတာ့ဘူး.. က်မကို ေမွာင္ရိပ္ခိုျပီး ေစာင့္ ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြ ရွိေနတယ္လို႔ခံစားရတယ္..

အခုလိုေရးလို႔.. "နင္က ဘာမို႔လို႔.. ငါတို႔က အေရးတယူလုပ္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနရမွာလဲ" လို႔ ထင္ခ်င္ထင္မယ္.. က်မဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး.. ခုေရးခဲ့တာလဲ က်မခံစားခ်က္သက္သက္ပါ.. ဒီအေၾကာင္းကို ေရးဖို႔လဲ ေရးသင့္မေရးသင့္ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရပါတယ္... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အခုလို႔.. က်မကို သိေနျပီး က်မက မသိတဲ့ သူေတြက က်မအဲလိုခံစားရမယ္ဆိုတာကို မေတြးမိလို႔.. မရည္ရြယ္ပဲ ျဖစ္သြားတာလဲျဖစ္နိုင္ပါတယ္.. အဲဒိ အတြက္ေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ အခ်ိန္ထိ အဲဒိ လူေတြရဲ႕ အျပစ္လဲ မဟုတ္ျပန္ပါဘူး.. က်မရဲ႕ မေျပာပဲနဲ႔ သိေပါ့ဆိုတဲ့ အက်င့္ကို ေဖ်ာက္ျပီး ဒီတစ္ခါေတာ့ ထုတ္ေျပာလိုက္မိပါျပီ... ခုလို ထုတ္ေျပာတာကလဲ က်မ ပိုစ့္ေတြ ဆက္တင္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳေပ်ာက္ေနတဲ့ အထဲမွာ ဒါကလဲ အခ်က္တစ္ခ်က္ အေနနဲ႔ ပါ၀င္ေနလို႔ပါ... ဒီေတာ့ က်မကို သိေနျပီး က်မက ခုခ်ိန္ထိ ဘယ္သူမွန္းမသိေသးတဲ့သူမ်ား.. ဘယ္သူ ဘယ္၀ါမ်ားဆိုတာ.. အျမန္ဆံုးဆက္သြယ္ အေၾကာင္းေစခ်င္ပါတယ္..

အဲဒါေၾကာင့္ ခုေနာက္ပိုင္း ခရီးသြားပိုစ့္ရယ္.. ရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းရယ္ေလာက္ပဲ ေရးခ်င္စိတ္ရွိတယ္.. ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြကလဲ သိပ္ျပီး လူစိတ္မ၀င္စားသလိုပဲ.. ရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းက ၀ါသနာတူေလာက္ပဲ စိတ္၀င္စားတာ.. ခရီးသြားပိုစ့္က်ျပန္ေတာ့လဲ ေရးလိုက္ရင္ ရွည္ရွည္သြားတယ္.. ဖတ္ရတဲ့သူက ပ်င္းမွာေပါ့ေနာ္.. ဒါေပမဲ့လဲ.. ကိုယ့္မွတ္တမ္းတစ္ခုအေနနဲ႔ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ကိုယ္ ေရးသင့္တယ္လို႔ထင္တယ္ေလ..

တခါတေလက်ေတာ့လဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္သတိေပးမိပါတယ္.. ကိုယ္ဘေလာ့ ေရးတာဘာအတြက္လဲဆိုတာ.. ဒါေပမဲ့လဲ စာခ်ေရးဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည့္မွဳမရွိတဲ့ ေရာဂါက ခုတေလာမွ ပိုတက္လာတယ္.. ေျခာက္ကပ္ကပ္ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ေလးကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ျပန္ၾကည့္တိုင္း ဘေလာ့စေရးတုန္းက စိတ္ဓာတ္ေလးမ်ိဳးျပန္လိုခ်င္တယ္.. ဘာကိုမွ ဂရုမစိုက္.. မေမွ်ာ္လင့္ပဲ.. ဘာကိုမွ စိုးရိမ္စရာမရွိပဲ ခ်ေရးတတ္တာမ်ိဳးေလ.. ခုက်ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာ့ကိုလာလို႔မွ စာဖတ္သူကို သူမ်ားေတြလို တစ္ခုခုျပန္မေပးနိုင္ရေကာင္းလားဆိုျပီး ေရးခ်င္စိတ္မရွိေတာ့တာ...

အဓိက ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အားမရတာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည့္မွဳ မရွိတာပဲ.. ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ကိုယ့္ကို အျပင္ပတ္၀န္းက်င္က ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတဲ့ စည္းေတြေၾကာင့္ေပါ့...

တခါတေလေတာ့လဲ ဘာမွ ေတြေ၀ စဥ္းစားမေနပဲ ေခါင္းထဲ ရွိသမွ်.. ထင္ရာေတြပဲ ေရးပစ္လိုက္ခ်င္တယ္.. ၂ခါ စဥ္းစားလိုက္ရင္ မေရးျဖစ္ေတာ့လြန္းလို႔... ကဲ.. ဒီေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့.. ၂ ခါစဥ္းစားသင့္လား.. ရွိသမွ် ရင္ဘတ္ထဲ ေခါင္းထဲကဟာေတြကို ဆင္ဆာ မတင္ပဲ ေရးခ်သင့္သလား.......
ေပ်ာက္ေနတဲ့ ကြန္ဖိဒန္႔ (confidence) ကိုပဲ သတင္းစာမွာ လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာသြားထည့္သင့္ျပီလားေတာ့ မသိေတာ့ျပီ..................

မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဤပိုစ့္ကို မည္သူ႔ကိုမွ ထိခိုက္ေစလိုေသာ ဆႏၵမရွိေသာ္ညား ၂ခါ မစဥ္းစားေတာ့ပဲ စိတ္ထဲရွိရာ ေရးလိုက္သည္..

BLOODY MONDAY

ခုတစ္ေလာ.. ဘေလာ့သာ သိပ္မေရးျဖစ္တာ.. လုပ္ေနက် ဂ်ပန္ ကိုရီးယားကားဇာတ္လမ္းတဲြေတြေတာ့ ၾကည့္ျဖစ္ပါ့.. ၾကည့္ျဖစ္တာေတြ အမ်ားၾကီးထဲကမွ မေဗဒါကို ဘေလာ့ေပၚမွာ recommend လုပ္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ ဆဲြေဆာင္နိုင္တဲ့ ဂ်ပန္ကားတစ္ကားဒီေန႔ပဲ မအိပ္ပဲအဆံုးထိၾကည့္လိုက္တယ္.. ကားနာမည္နဲ႔ ပိုစတာကိုၾကည့္ျပီး သိတ္စိတ္မပါတာနဲ႔ မၾကည့္ပဲေနခဲ့တာ.. ေနာက္ပိုင္း rating ေတြက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလို႔ ဖြင့္ၾကည့္မိလိုက္တာ... မွန္သြားတယ္... ဇာတ္လမ္းတဲြေတြကို မၾကိဳက္တဲ့သူေတြ အတြက္ ဒီပိုစ့္က Another Boring post ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနပင္မဲ့ ၾကိဳက္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ မဖတ္သြားလို႔ မၾကည့္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ေနာင္တရေနမယ္ေနာ္... အဟတ္.. ဟတ္..



အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလး တာကာကိ(Takaki Fujimaru) ဟာ တကယ္ေတာ့ Hacking ပညာကို တစ္ဖက္ကမ္းခတ္ေအာင္ေတာ္တဲ့ Hacker ဖယ္လ္ကြန္(falcom) ဆိုတာကို ဂ်ပန္အထူးလံုျခံဳေရးနဲ႔ စံုစမ္းေရးအဖဲြ႔ ကုတ္နာမည္ (Third-i) ဆိုတဲ့အဖဲြ႔က သိတယ္.. လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္နွစ္က ရုရွမွာ ဇီ၀ေဗဒလက္နက္ေတြနဲ႔ အၾကမ္းဖက္သူေတြေၾကာင့္ ရုရွမွာရွိတဲ့ ရြာတစ္ရြာကလူေတြ အားလံုးနာရီပိုင္းအတြင္း ေသဆံုးခဲ့ၾကတယ္.. ထုိ အၾကမ္းဖက္သမားေတြဟာ ဒီ Bloody-X ဆိုတဲ့ ဗိုင္းရပ္စ္ attack ကို ဂ်ပန္မွာ စီစဥ္ေနေၾကာင္းသိတဲ့အခါမွာ.. ထို အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ ေဒတာေတြကို Hack ဖို႔ Genius Hacker ဖယ္လ္ကြန္ကို ခုိင္းေစခဲ့တယ္..
ဖယ္လ္ကြန္ရဲ႕ အေဖကိုယ္တိုင္က ထို Third-I အဖဲြ႔ထဲက အရာရွိတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္.. လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္ေလာက္က သူက အေပ်ာ္တမ္း Hack ရင္း အၾကမ္းဖက္သမားေတြရဲ႕ အစီအစဥ္ ကိုသိျပီး ရဲကို သြားေျပာရာကေန အၾကမ္းဖက္သမားေခါင္းေဆာင္ကို ဖမ္းနိုင္ခဲ့တဲ့အျပင္.. သူ Genius Hacker ဆိုတာကို ရဲေတြ သိခဲ့ၾကတာ.. အစက တာကာကိ(Takaki) ဟာ ရဲေတြကို ကူညီျပီး Hack ေပးဖို႔ညင္းဆန္ခဲ့ေသာ္လည္း... ေနာက္ပိုင္းမွာ သူၾကဴးလြန္ခဲ့တဲ့ Hacking အမွဳ အေသးစားကို အၾကပ္ကိုင္ခဲ့တဲ့အတြက္ သူလက္ခံခဲ့ရတယ္..

ဒါေပမဲ့ သူ႔အေဖ အရာရွိကို လူသတ္သမား spy ပါဆိုျပီး စြတ္စဲြခံရ ျပီး ပုန္းေရွာင္ေနတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာ.. သူ႔အေဖအျပစ္ကင္းေၾကာင္း သက္ေသျပခ်င္သျဖင့္ သူဟာ တျဖည္းျဖည္း ဒီအမွဳထဲမွာ အဓိကေနရာက ပါ၀င္လာတယ္.. အၾကမ္းဖက္သမားေတြမွာလဲ BlueBird လို႔ေခၚတဲ့ Hacker တစ္ေယာက္ရွိေပမဲ့ Falcon (ဖယ္လ္ကြန္) ေလာက္ မေတာ္ဘူး.. အဲဒိအတြက္ အၾကမ္းဖက္သမားေတြကလဲ ဖယ္လ္ကြန္ကို သူတို႔အတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးေစခ်င္တယ္...

ထိုရွဳတ္ေထြးလွျပီး နိုင္ငံတြင္း လူေပါင္း မီလီယံခ်ီေနတဲ့ အသက္ေတြကို ဖယ္လ္ကြန္ ဘယ္လိုကယ္ဆယ္ခဲ့သလဲ.... သူ႔အေဖကေရာ တကယ္အျပစ္ကင္းခဲ့သလား.. သူ႔ေရာဂါသည္ ညီမေလးကိုလဲ သူကိုယ္တိုင္ ခြန္အားမရွိေပမဲ့ ဥာဏ္အားနဲ႔ လူဆုိးေတြလက္က ခဏ ခဏ ဘယ္လိုကယ္ထုတ္ခဲ့သလဲ... သူ တကယ္ ယံုၾကည္ရတဲ့သူကဘယ္သူလဲ... သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အေရးပါပံု.. လူဆိုး လူေကာင္းဆိုတာ ခဲြျခားမရပံု... ဆိုတာေတြကို ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ ဆက္လက္ရွဳစားၾကပါ....

သိပ္မရွည္ပါဘူး.. ၁၁ပိုင္းပါပဲ.. ၁ပိုင္းကို ၁နာရီနီးပါးေလာက္ပဲၾကာပါတယ္... Death Note လို ကားမ်ိဳးကို ၾကိဳက္တဲ့ ပရိတ္သတ္မ်ားအတြက္ ဒီကားေလးကလဲ ကားေကာင္းေလးတစ္ကားျဖစ္မွာပါ...အဓိပၸါယ္ရွိတာ မရွိတာ အပထား... စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ကားေလးပါ..

အဲဒိထဲမွာ ၾကိဳက္တာေလးတစ္ခုက.. သူ Hack ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ.. system ေတြထဲကို ဘယ္လို ၀င္တယ္ ထြက္တယ္ဆိုတာကို သိမ္းငွက္လိုလို ငွက္ေလးတစ္ေကာင္က ပ်ံျပီး အခန္းေတြထဲကို ၀င္တဲ့ပံုမ်ိဳး ကရက္ဖစ္ (graphic) နဲ႔ ပရိတ္သတ္နားလည္ေအာင္ ရုိက္ျပထားတာကိုပါ.. လူဆိုးဘက္က Hacker နဲ႔ falcon ၊ Hack ေနရင္း အြန္လုိင္းေပၚမွာ ဘယ္လို ဖိုက္ၾကတယ္ဆိုတာကိုလဲ ငွက္ပံုေလးေတြနဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ျပီးျပသထားပါတယ္.. ေနာက္ခံတီးလံုးရယ္ သိမ္းငွက္ေအာ္သံရယ္နဲ႔ တဖ်တ္ဖ်တ္ျပလိုက္ရင္ျဖင့္ ၾကည့္ေနတဲ့သူေတာင္ အဲဒိ ထဲေရာက္သြားသလိုပါပဲ.. falcon က လူေကာင္ ပိန္ပိန္ေညာင္ေညာင္နဲ႔ လူဆိုးနဲ႔ ကာယခ်င္းယွဥ္ခ်တိုင္း ရွဳံးပင္မဲ့.. ဥာဏ္ေကာင္းမွဳနဲ႔ ကြန္ျပဴတာ အင္တာနက္ရွိရင္ သူဟာ ဘုရင္တစ္ပါးလို ယံုၾကည္မွဳအျပည့္ရွိတဲ့အတြက္ အားရေက်နပ္ရပါတယ္..

သူ႔ေဘးမွာရွိတဲ့ သူ႔လူယံုရဲေတြထဲမွာ ဘယ္သူက စပိုင္ဆိုတာကို ေဖာ္ထုတ္တဲ့အခန္းကလဲ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္... ထင္ထားတာေတြ သိပ္ျဖစ္မလာတတ္တဲ့အတြက္ လူကို စိတ္လွဳပ္ရွားေစပါတယ္.. အဆံုးက်ရင္ falcon ပဲနိုင္မွာ ဆိုတာသိေနတဲ့ အခ်က္ကလဲြလို႔ေပါ့...

ေနာက္ျပီး ရီခ်င္တာေလးတစ္ခုရွိေသးတယ္.. အဲဒိကား အပိုင္း ၁ပိုင္းျပီးတိုင္း.. Hacking သည္ နိုင္ငံေတာ္ ဥပေဒနွင့္ ညိစြန္းျပီး တရားမ၀င္ေၾကာင္း.. ဤဇာတ္လမ္းသည္ စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းသက္သက္သာျဖစ္ေၾကာင္း... ထို႔ေၾကာင့္ Hacking မ်ားလိုက္မလုပ္ၾကေစရန္ အမွာစာတမ္းကို ထိုးပါသည္.. အဟီး.... အဲဒိကလူေတြမေျပာနဲ႔ မေဗဒါေတာင္ ၾကည့္ျပီးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ Hacking လုပ္ခ်င္သြားတယ္... မတတ္လို႔သာ ေတာ္ေတာ့တယ္....နားမယ္ကြယ္....

တီပီ ျမန္မာ သၾကၤန္ ၂၀၀၉ (TPMyanmar Thingyan 2009)

အစဥ္အလာရွိခဲ့တဲ့ က်မတို႔ တီပီေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ျပဳလုပ္တဲ့.. တီပီျမန္မာ သၾကၤန္ ၂၀၀၉ အတြက္ လာပါျပီ... ဒီႏွစ္မွာေတာ့ က်မတို႔ ေက်ာင္းေငြ႕ေက်ာင္းသက္ေလးနဲ႔ အတူ သမရုိးက်အတိုင္း တန္းပနိမွာရွိတဲ့.. တီပီေက်ာင္းရဲ႕ ေအာ္ဒီ အမွတ္ ၁မွာပဲ က်င္းပမွာျဖစ္ပါတယ္...

တီပီျမန္မာ ေက်ာင္းသားမ်ား သၾကၤန္ ဟာ ယခုဆိုရင္ ၁၁ၾကိမ္ေျမာက္ျဖစ္ပါတယ္.. ယခင့္ ယခင္ေတြကတည္းက တီပီျမန္မာ သၾကၤန္ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖမွဳေတြဟာ ဘယ္ေတာ့မွ အားမေလ်ာ့ခဲ့တဲ့အျပင္.. ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ သၾကၤန္ကေတာ့ ၂ႏွစ္စာ ေပါင္း (၂၀၀၄ တြင္ ဆားစ္ေရာဂါျဖစ္ပြားမွဳေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ခြင့္ မရခဲ့) ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ သၾကၤန္က စကာၤပူႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္သာမက ကမာၻအရပ္ရပ္က ျမန္မာမ်ားအသိပင္ျဖစ္ေတာ့ေပသည္...
ဂ်ဴနီယာနွင့္ စီနီယာ စည္းစည္းလံုးလံုး ရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္ျဖင့္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ရန္ တူညီေသာ ဦးတည္ခ်က္ျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကေသာ တီပီသၾကၤန္..
၂၀၀၉ တြင္ ေရာ.. ဘယ္လိုတင္ဆက္မွဳေပးဦးမလဲ ဆိုတာကို စိတ္၀င္စားစြာ ေစာင့္စားရင္း သတင္းေကာင္းပါအပ္ပါတယ္..
လက္မွတ္မ်ားကို စတင္ေရာင္းခ်ေနပါျပီ...

ေန႔ရက္ - ၁၄ ရက္ မတ္လ ၂၀၀၉
ေနရာ - Temasek Polytechnic (Auditorium 1)
အခ်ိန္ - ေန႔လည္ ၁နာရီ မွ ၅နာရီ
လက္မွတ္ တန္ဖိုး - တစ္ေစာင္လွ်င္ S$ ၁၀ (ညစာ တည့္ခင္း ဧည့္ခံမည္)

ေအာက္ပါလူမ်ားကို ဆက္သြယ္၍ျဖစ္ေစ ေအာက္ပါေနရာတြင္ျဖစ္ေစ သြားေရာက္၀ယ္ယူနိုင္သည္...
1) 92386787 (THET SWE)
2) 90622736 (THAN HTIKE SOE)
3) 91855529 (YE THIHA)
3) သံုးေရာင္ျခယ္ (PENINSULA PLAZA 5th FLOOR)

NEWS Source : http://www.tpmyanmar.org/
TP Myanmar Motto
We are a symbol of Unity

2005 Famous TP Thingyan Joke






Recent 2008 TP Thingyan Play


Behind the Stage 2008 Photos Slide Show


Old photo Slide show of TP Myanmar students

အခမဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ႏုိင္သည္

မင္းယြန္းသစ္ မႏွစ္ကတည္းက စိတ္ကူးယဥ္ခိုင္းထားတဲ့ ကိစၥကို ဒီေန႔ ပိုစ့္တစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ ယဥ္လိုက္ပါျပီ...
ဒီေန႔ မေဗဒါေမြးေန႔ဆိုေတာ့ ေမြးေန႔အေၾကာင္းကိုပဲ စိတ္ကူးယဥ္လိုက္ေတာ့မယ္
စိတ္ကူးယဥ္တာလဲ လြယ္တဲ့ကိစၥေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္.. ဒါေပမဲ့ ယဥ္ဆိုေတာ့လဲ ေရွ႕ေနာက္ညီစရာမလို.. အဓိပၸါယ္ရွိစရာမလိုေနာ္..
ဒါေပမဲ့ အခမဲ့ေတာ့ စိတ္ကူးယဥ္ခြင့္ရွိပါတယ္.. သိပ္ေလၾကြားလြန္းေနရင္လဲ ေခြးလႊတ္ေပးၾကပါ.. အဲေလ.. ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါလို႔..

~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~

မ်က္လံုးကို ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်မေတြ႔လိုက္ရတာက အရမ္းလွတဲ့ ဇာဂါ၀န္ မိုးျပာေရာင္ေလးရယ္ ဖိနပ္လွလွေလးရယ္.. က်မ၀တ္လို႔အျပီးမွာပဲ အလွအပျပင္ေပးသူေတြ ေရာက္လာျပီး အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ေပးၾကတယ္.. ျပီးပါျပီ... လွလိုက္တာ... က်မကိုယ္က်မေတာင္ မမွတ္မိနိုင္ဘူး.....

ေနာက္ ခပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ကိုယ္ရံေတာ္တစ္ေယာက္ လမ္းျပတဲ့အတိုင္း ေလွ်ာက္လိုက္လာလိုက္တာ.. ေမွာင္ေနတဲ့ Ball Room ထဲကို ေရာက္သြားတယ္.. ေမွာင္မဲေနတာမွ ဘာမွ မျမင္ရဘူး.. ဒိန္းကနဲ ဆလိုက္တစ္ခု ကိုယ့္အေပၚက်လာလို႔မ်က္စိကို ၾကိမ္းသြားတာပဲ... ဘာေတြ ျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး... ခဏေန အလင္းထဲမွာၾကည့္ဖို႔ မ်က္လံုး အသားက်လာေတာ့မွ... ဖေယာင္းတိုင္ေတြထြန္းထားတဲ့ ေမြးေန႔ကိတ္ သံုးဆင့္သံုးဆင့္ကို တင္ထားတဲ့ လွည္းကို တြန္းလာတဲ့ ခ်စ္သူ.... သူ႔ ဂ်န္းေဒါင္ဂန္းလို လက္ေလးေတြ သြယ္ျပီး.. ဟရြန္ဘင္းလို ပခ်ိဳင့္ေလးနဲ႔.... အီကူတာ တိုမာလို ရြင္ျပျပမ်က္နွာေလးနဲ႔.. ဂ်ိဳအင္းစြန္းလို အရပ္ျမင့္ျမင့္ ခႏၵာကုိယ္မိုက္မိုက္နဲ႔.. အိုေျပာရင္ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး.. (မေဗဒါၾကိဳက္တဲ့ မင္းသားေတြရဲ႕ Characteristic ေတြနဲ႔ အားလံုးျပည့္စံုတဲ့ ခ်စ္သူေပါ့).. ဘာမွ လာမေျပာနဲ႔ သူက perfect ပဲေနာ္..

ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္သူက ေမြးေန႔ကိတ္တင္ထားတဲ့ လွည္းေလးကိုတြန္းျပီး Ball room ထဲက မိသားစုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ေတြရဲ႕ "Happy Birthday" သီခ်င္းဆိုျပီး လာၾကတယ္.. အေတာ္ေလး အံ့ေအာ္သြားတယ္.. သူတို႔ေတြ စီစဥ္ထားတာ မေဗဒါတစ္ခုမွ မသိခဲ့ရပါလား.. ေနာက္ေတာ့ ဆုေတာင္းခိုင္းျပီး ဖေယာင္းတိုင္မွုတ္လိုက္တယ္..

Ball Room မီးေတြ ျပန္ပြင့္ေတာ့မွ လာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ေသခ်ာျမင္ရတယ္..
က်မ မိသားစုနဲ႔ သူနဲ႔ တိုင္ပင္ျပီး လုပ္ခဲ့တာေလ.. က်မ အခင္ရဆံုး ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ ေရာက္ေနတဲ့ နိုင္ငံေတြကိုယ္စီကေန ေခၚထားေလရဲ႕... ဂ်ပန္က က်မအခ်စ္ရဆံုးသူငယ္ခ်င္းရယ္.. အေမရိကားက သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ရယ္.. စင္ကာပူမွာရွိတဲ့ တစ္ေယာက္လဲလာတယ္.. သူတို႔က က်မငယ္ငယ္ထဲက တူတူ တဲြခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြေလ.. အခင္ဆံုးကေတာ့ ဂ်ပန္က သူငယ္ခ်င္းပဲေပါ့..

ေနာက္ျပီး က်မ UFL တက္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြေလ.. က်မ အပါအ၀င္ ၅ေယာက္ရွိတာ.. ၄ေယာက္က စလံုးမွာဆိုေတာ့.. ျမန္မာျပည္ကတစ္ေယာက္ကိုလဲ ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ေခၚထားလဲမသိ.. စံုလင္ေနေလရဲ႕...

ေဟာ.. ေနာက္ျပီး ဘေလာ့ဂါ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ စံုလို႔.. မင္းယြန္းသစ္ဆို ဘူေဖးလိုင္းနားကကို မခြာဘူး.. ဟား.. ဟား.. (စတာ)...

ေဖ်ာ္ေျဖေရးေတြကေတာ့ စံုလို႔... စင္ေပၚမွာ.. Westlife က က်မအတြက္ Birthday နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ သီခ်င္းေတြ ဆိုေပးတယ္.. ေနာက္ျပီး ဆံုလို႔ပဲ.. Rihanna တို႔ Carry Underwood တို႔.. Chris Daughtry တို႔.. စံုလို႔ပါပဲ... အဟီး... ေၾသာ္.. မႏွစ္က American Idol က David အေသးေရာ.. အၾကီးေရာလဲ ပါတယ္..

မေဗဒါ့ မိသားစုက မေဗဒါကို အၾကမ္းသံုးဖို႔.. Volvo ကားတစ္စီး ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးတယ္.. ဟဲ.. ဟဲ.. (လိုင္စင္ေတာ့ မရွိေသးလုိ႔ ခု မေမာင္းေသးဘူး..) ..
ဂ်န္းေဒါင္ဂန္း.. ဟရြန္ဘင္း.. တိုမာ.. ဂ်ိဳအင္စြန္း.. ရာမာပီ.. နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူတဲ့ ခ်စ္သူကေတာ့ ဘာလုပ္ခ်င္လဲတဲ့.. ေတာင္းခ်င္တာေတာင္း သူေပးမယ္တဲ့..
ဒါနဲ႔ မေဗဒါတို႔ မိသားစုလိုက္ ေမြးေန႔မွာ ေရႊတိဂံုဘုရား.. က်ိဳက္ထီးရုိးဘုရား.. မဟာျမတ္မုနိဘုရား ဖူးခ်င္တယ္ဆိုေတာ့.. ျဖစ္ရမယ္တဲ့ေလ..
ခဏေနေတာ့ သူ႔ ပရိုက္ဗိတ္ဂ်က္ အဆင္သင့္ျဖစ္ျပီတဲ့.. ဒါနဲ႔ မေဗဒါလဲ အ၀တ္အစားလဲျပီး မိသားစုလိုက္ထြက္လာၾကတာေပါ့..

ထြက္ေပါက္မွာေတာ့ ႏြမ္းႏြမ္းပါးပါး ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္.. ျမင္ဖူးသလိုပါပဲဆိုေတာ့.. ရည္းစားေဟာင္းျဖစ္ေနေလရဲ႕..
ကိုယ္မွားပါျပီကြာ.. ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္.. ကိုယ့္ဆီျပန္လာပါတဲ့...
မေဗဒါလဲ.... တစ္ခြန္းပဲျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္... ဒီကမာၻမွာ ငါ့ကိုရတဲ့ေယာက်ာၤးက ကံေကာင္းတယ္ဆိုရင္.. အဲဒိကံေကာင္းဖို႔ အခြင့္အေရး ေယာက်ာၤးတုိင္းမွာရွိခ်င္ရွိမယ္.. နင့္မွာေတာ့ မရွိေတာ့ဘူးလို႔.. (အဟဲ.. ဟဲ... စတာပါ.. အျပင္မွာဆိုရင္ေတာ့ ဘာမွ ေတာင္ ျပန္ေျပာျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး..)
ဒါနဲ႔ အလြန္တရာမွ ေခ်ာေမာ ခ်မ္းသာ ေယာက်ာၤးပီသျပီး က်မတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ စဲြစဲြျမဲျမဲခ်စ္တဲ့.. ဂ်န္းေဒါင္ဂန္း.. ဟရြန္ဘင္း.. စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ.. အဲဒိ မေဗဒါ ခ်စ္သူက လွမ္းေခၚတာနဲ႔ အေျပးေလး.. ပရုိက္ဗိတ္ဂ်က္ေပၚကို တက္ဖို႔ သြားလိုက္တာေပါ့..
မေဗဒါရဲ႕ ခ်စ္ကေမးတယ္... ဘယ္သူနဲ႔ စကားေျပာေနတာလဲတဲ့....
တစ္ခြန္းပဲ ေျဖလိုက္တယ္.. အလွဴခံပါလို႔......... မေဗဒါနဲ႔ မသိပါဘူးလို႔...
ခ်စ္သူကေတာ့ သာယာၾကည္ရႊင္ေသာ အျပံဳးနဲ႔ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္တယ္... သူ႔ အျပံဳးမွာ မေဗဒါကို အျပည့္အ၀ ယံုၾကည္နားလည္ေနတဲ့ အဓိပၸါယ္ေတြ အျပည့္ေပါ့................

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~

စိတ္ကူးယဥ္ပါလို႔ မင္းယြန္းသစ္က မႏွစ္ထဲက ခိုင္းထားတာပါ.. ယဥ္တာေတြမ်ားလြန္းလို႔ ဘာကို ေရးရမွန္းမသိပဲ .. မေရးျဖစ္ျဖစ္ေနတာပါ..
ခုေတာ့ ေမြးေန႔မို႔လုိ႔ တစ္ခါတည္းေရးလိုက္ပါျပီ....

တကယ့္အျပင္မွာေတာ့.. မေဗဒါရဲ႕ ခ်စ္လွစြာေသာ ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ UFL မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တစ္ေယာက္မွ Happy Birthday ေလးေတာင္ မေျပာၾကပါ.... ေမ့ေနၾကတယ္ထင္ပါ့.. ကိစၥေတာ့မရွိပါ.. အျပစ္လဲ မတင္ပါ.. မေဗဒါလဲ သူတို႔ေမြးေန႔ကို မမွတ္မိပါ... အဟီး.. ဒါေပမဲ့ ဂ်ီေတာ့ မွာေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ရက္ေလာက္ကစျပီး သဲလြန္စေလးေတြ ေပးခဲ့ပါတယ္.. ထားလိုက္ပါေတာ့....

ထူးဆန္းစြာပဲ တခ်ိဳ႕ေသာ ဘေလာ့ဂါသူငယ္ခ်င္းမ်ားကေတာ့ မေဗဒါမေျပာပဲသိေနၾကပါတယ္.. ဘိုဘိုကေတာ့ ဘေလာ့မွာ ပထမဆံုးလာဆုေတာင္းေပးပါတယ္.. သူဘယ္ကသိလဲေတာ့ မသိပါ.. ေနာက္ျပီး အိေ၀ျဖိဳးကလဲ ဂ်ီေတာ့မွာ မတင္ခင္ထဲက သိတယ္ဆိုပဲ..
လာဆုေတာင္းေပးၾကတဲ့ Mr.DBA , ကိုလင္းထက္, TommyGirl နဲ႔ ဂ်စ္ပစီေလးကိုလဲ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္... ယခုထိ ဆုေတာင္းေပးျပီးျဖစ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ ေနာင္ဆုလာေတာင္းေပးမည္ျဖစ္ေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ား အားလံုးကိုပါ တစ္ပါတည္း ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာၾကားလိုက္ပါတယ္...

မႏွစ္ကလို ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္နဲ႔ မေကြ်းေမြးႏုိင္တဲ့ အတြက္ အနုအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္... ေမြးေန႔ရွင္ကိုယ္တိုင္လဲ ဒီေန႔.. ကန္စြန္းရြက္နဲ႔ မွဳိေၾကာ္နဲ႔ ထမင္းစားလိုက္ပါတယ္...

ထူးထူးျခားျခား.. ဒီေန႔မွာ အလုပ္က အလုပ္ေတြျဖဳတ္ပါတယ္.. ကံေကာင္းစြာပဲ မေဗဒါမပါလိုက္ပါ... ပါသြားေသာသူမ်ားအတြက္လဲ မတည့္သည္ျဖစ္ေစ.. တည့္သည္ျဖစ္ေစ.. စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္... ဟိုေန႔ျဖဳတ္မယ္.. ဒီေန႔ျဖဳတ္မယ္နဲ႔.. ျဖဳတ္မဲ့ ျဖဳတ္ေတာ့ သူမ်ားေမြးေန႔မွာမွ လာျဖဳတ္ရတယ္လို႔.....

ဒီႏွစ္ မေဗဒါ မေကြ်းလိုက္နိုင္ေပမဲ့.. အေပၚမွာ ေမြးေန႔ကိတ္ မီးမွုတ္တုန္းက ဆုေတာင္းေပးလိုက္တာကေတာ့..
ခု ဒီပိုစ့္ကို ဖတ္ေနတဲ့ စာဖတ္သူ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာစြာနဲ႔ စီးပြားဥစၥာမ်ား အဆင္ေျပ ေပါၾကြယ္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္တာပါ.......

Yahoo ကေနရွာျပီး ေမြးေန႔ထံုးစံ ကိတ္မုန္႔ေတာ့ ေကြ်းလိုက္ပါအံုးမည္..
သံုးေဆာင္သြားပါေလ...

ေခ်ာကလက္ကိတ္ မၾကိဳက္သူမ်ားအတြက္..

10 Things I like about watching Movie/Drama

၁) အလိုရွိသည့္အခ်ိန္တြင္ အျမဲ အသံုးေတာ္ခံႏုိင္ျခင္း...

၂) ၾကည့္ေနခ်ိန္အတြင္း ရပ္လိုရပ္ Play လိုလွ်င္ Play က်မ သေဘာက် ခိုင္းလို႔ရျခင္း... (ေနာက္ဆံုး မၾကည့္ခ်င္ေတာ့လွ်င္ ပိတ္ျပစ္နိုင္ျခင္း)

၃) ေရြးခ်ယ္ရန္ မ်ားျပားျခင္း.. ဥပမာ.. လက္ရွိတစ္ကားကို မၾကိဳက္လွ်င္ ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ေနာက္တစ္ကားကို ေျပာင္းၾကည့္နိုင္ျခင္း...

၄) ဒီကားမွာ ဒီမင္းသားကိုၾကိဳက္ေနျပီး.. ေနာက္တစ္ကားၾကည့္ေသာအခါ ေနာက္မင္းသားတစ္ေယာက္ကို အခ်ိန္မေရြးေျပာင္းၾကိဳက္နိုင္ျခင္း.. အလိုရွိက ၂ေယာက္လံုးကို တစ္ျပိဳင္တည္း ၾကိဳက္နိုင္ျခင္း... မၾကိဳက္ေတာ့လွ်င္လဲ နာက်င္ျခင္းမရွိပဲ ေမ့ေပ်ာက္နိုင္ျခင္း...

၅) မင္းသား မင္းသမီးမ်ားမွာ ေခ်ာေမာလွပၾကျခင္း.. (မေခ်ာသူမ်ား ကိုယ္မၾကိဳက္သူမ်ားကို ခ်က္ျခင္းပိတ္ျပစ္နိုင္သည္..နံပါတ္ ၃ အခ်က္ကို မွီျငမ္းပါ)

၆) အျပင္တြင္မရွိေသာ ၆ျပစ္ကင္း သဲလဲစင္.. ဥစၥာေပါ.. ရုပ္ေခ်ာ.. သစၥာေစာင့္.. တစ္ေယာက္ဆိုတစ္ေယာက္ ပိေတာက္ဆို ပိေတာက္သာၾကိဳက္ေသာ မင္းသားမ်ား၏ အခ်စ္ကို စိတ္ကူးယဥ္၍ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ရျခင္း...

၇) တစ္စံုတစ္ေယာက္အား မေၾကနပ္ေသာ္ညား ဘာမွမတတ္နိုင္ေသာ အေျခအေနတြင္ျဖစ္ေစ.. stress ဖိစီးလြန္းေသာ အေျခအေနတြင္ျဖစ္ေစ.. ကိုယ္ အျမင္ကပ္ေသာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး (ဥပမာ- အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္ျခင္း.. မင္းသား/မင္းသမီး၂ေယာက္အား ဟိုပင္ဒီပင္ကူးၾကိဳက္ျခင္း..)၊ ကိုယ္အျမင္ကပ္ေသာ သရုပ္ေဆာင္ပါသည့္ကားမ်ိဳးကို ဖြင့္၍ ထိုင္ေ၀ဖန္အျပစ္တင္ျခင္းျဖင့္ စိတ္ေပါ့ပါးေစျခင္း...

၈) ႏိုင္ငံအလုိက္ ဘာသာစကားမ်ား ယဥ္ေက်းမွဳမ်ား ႏွင့္ လူေနမွဳ စရုိက္မ်ား ႏွင့္ အႏုပညာ အဆင့္အတန္းမ်ားကို ေလ့လာႏိုင္ျခင္း...

၉) တစ္ေယာက္ထဲရွိေနခ်ိန္တြင္ အခ်ိန္ကုန္ျမန္ျခင္း.. (တီဗြီထဲမွ လူမ်ားကိုၾကည့္၍ အေဖာ္ရွိသည္ခံစားရျပီး အထီးက်န္မဆန္ျခင္း)

၁၀) ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ကေတာ့... မေဗဒါကိုယ္တိုင္က ရုပ္ရွင္ ၾကိဳက္ျခင္း...

ေလာေလာဆယ္ေတာ့ စဥ္းစားလို႔ရတဲ့ ၁၀ ခ်က္ပါပဲ.. ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေပါ့ေနာ္... မေဗဒါအတြက္ကေတာ့ ရုပ္ရွင္ေတြက နာခံတတ္တဲ့ အေစခံေတြလို... ေသြးေသာက္ ရဲေဘာ္ေတြလို... သစၥာရွိတဲ့ ခ်စ္သူလို... အထီးက်န္ခ်ိန္မွာ အျမဲအေဖာ္လုပ္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပါပဲ... က်မအေပၚသိပ္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ သူေတာင္ ဒီရုပ္ရွင္ေတြ က်မအေပၚ အႏြံအတာခံသေလာက္ စိတ္ရွည္သည္းခံျပီး ျပန္မေျပာပဲ ခ်စ္နိုင္မဲ့သူ ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး... အဟီးးးးးး.... မေဗဒါလိုပဲ ရုပ္ရွင္ေတြကို ခံစားျပီး ၾကည့္နိုင္ၾကပါေစ.....

Tokyo Disney Sea 1 (သို႔) ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ Day 4

ခုတေလာ ဘေလာ့ ေရးဖို႔ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေလးေတြ ျဖစ္ေနတာနဲ႔.. လစဥ္ေရးေနက် ဂ်ပန္ခရီးစဥ္အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြေတာင္ ခုထိမေရးျဖစ္ေသးဘူး.. မေဗဒါရဲ႕ Disney Sea အေတြ႔အၾကံဳ ဗြီဒီယိုေလးကို Trailer ဒီဇိုင္းမ်ိဳးေလးနဲ႔ လက္ေဆာ့ျပဳလုပ္ထားပါတယ္.. ေအာက္က video ေလးကို Over All အရင္ ၾကည့္လိုက္ပါ.. ၁ မိနစ္ခဲြပဲ ၾကာပါတယ္.. Youtube မွာေတာ့ (watch in High Quality) ဆိုတာနဲ႔ ၾကည့္ရင္ ပိုျပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျမင္ရမွာပါ...




ခု ဂ်ပန္ေရာက္ျပီး ၄ရက္ေျမာက္ေန႔ေပါ့ေနာ္... ဒစ္စေနလမ္း လက္မွတ္ကို ဒစ္စေနလမ္း အတြက္ ၁ရက္.. (ဒစ္စေနလမ္းသြားခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ဒီမွာ ဖတ္နိုင္ပါတယ္) ဒစ္စေနစီး အတြက္ ၁ရက္.. ၂ရက္စာ၀ယ္ခဲ့တယ္ဆိုေတာ့.. က်မနဲ႔ က်မသူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ဆက္လက္တိုက္ပဲြ၀င္ဖို႔ မနက္၈နာရီေလာက္ အိမ္ကထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္... ပထမတစ္ရက္က လွတပတနဲ႔ ပဲမ်ားျပီး ၀တ္ခဲ့မိတဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္ေတြရယ္.. ဒစ္စေနလမ္းက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ က်ဴတန္းၾကီးမ်ားရယ္ေၾကာင့္.. မသြားခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို ပင္ပန္းေနပင္မဲ့ ပိုက္ပိုက္ ေပးျပီးျပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္.. စစ္တိုက္ထြက္ေတာ့မယ့္ စစ္သူၾကီးအလား ၂ေယာက္သား ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကပါတယ္..

၁) အလွအပ ပဓာနမထားပဲ သက္ေတာင့္သက္သာ အက်ၤီမ်ားကိုသာ ၀တ္ဆင္ခဲ့ျခင္း..
၂) ေလးေလးပင္ပင္ျဖစ္နိုင္ေသာ အိတ္ၾကီးၾကီးမ်ားကို မလြယ္ျခင္း..
၃) အိမ္မွ မနက္စာစားခဲ့သည့္အျပင္.. ထမင္းဘူးပါ ျပင္ဆင္ယူေဆာင္လာျခင္း..
၄) အဓိက အက်ဆံုးျဖစ္ေသာ ေျပးရန္လႊားရန္လြယ္ကူေသာ သက္ေတာင့္သက္သာ အရွိဆံုး ဖိနပ္ကို ေရြးခ်ယ္ ၀တ္ဆင္ျခင္း.. တို႔ျဖစ္ပါတယ္.. (ထို႔ေၾကာင့္ အထက္ပါ ဗြီဒီယိုတြင္ မေဗဒါ အလြန္မွ ရုပ္ဆိုးပါသည္)

ဒစ္စေနလမ္းသြားခဲ့သည့္ေန႔က အတိုင္းပင္.. Maihama Station မွာ ဆင္းပါတယ္.. ေသခ်ာမွတ္ထားပါ.. ဒစ္စေနလမ္းရွိတာ Maihama Station ပါ... ဆင္းျပီး ယခင္ကေလွ်ာက္ခဲ့သည့္လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္လာပင္မဲ့ Disney Sea ကို ရွာမေတြ႔ပါ.. ေနာက္မွ ပန္းျခံတစ္ခုႏွင့္တစ္ခုကို ေျပးဆဲြသည့္ ရထားေသးေလးကို ထပ္စီးရပါတယ္.. ကုန္ေပါက္က ထပ္ရွိျပန္ပါတယ္.. တစ္ခါစီး ရမ္း ၂၅၀ ေပးရပါတယ္.. ဒစ္စေနစီးဘက္အထိ ရုိးရိုးရထားေရာက္တဲ့ မွတ္တိုင္ ရွိမရွိေတာ့ က်မေသခ်ာမသိပါ.. ထိုရထားျဖင့္ ၃မွတ္တိုင္မွ် စီးရပါတယ္.. ဒစ္စေန ဟိုတယ္မွတ္တိုင္တို႔ ဘာတို႔ကို ျဖတ္အျပီးတြင္ ဒစ္စေနစီး မွတ္တိုင္ကို ေရာက္ပါတယ္..



ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အ၀င္၀မွာ ရွိတဲ့ ကမာၻလံုးေရပန္းၾကီးနဲ႔ အလွ်င္အျမန္ဓာတ္ပံုရိုက္.. ၂ေယာက္သား အကုန္လံုးကုိ အျမန္အဆန္လုပ္ပါတယ္.. မေန႔က အေၾကာင္းမသိ ေႏွးတုံ႔ ေႏွးတံု႔လုပ္မိလို႔ အစံုမစီးခဲ့ရျခင္းႏွင့္ ဓာတ္ပံု စိတ္ၾကိဳက္ မရုိက္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ သင္ခန္းစာေကာင္းေကာင္းရခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား.. ဓာတ္ပံု ရိုက္ျပီးသည္ဆုိသည္နွင့္ ဒစ္စေနစီး ေျမပံုကို ထုတ္ကာ အစီအစဥ္ကို စေတာ့သည္..

အ၀င္၀ရွိ ကမာၻလံုးေရပန္း ေနာက္ဘက္ျခမ္း၌

ေျမပံု ၾကည့္ရာတြင္ အဓိက ထားၾကည့္ရမည့္ အခ်က္မ်ားမွာ-

၁) ေျမပံုကို ပိုင္နိုင္ေသခ်ာစြာ ေလ့လာၾကည့္ရွဳပါ...
၂) Fast Pass ဟု သေကၤတျပထားေသာေနရာမ်ားကို ရွာေဖြပါ...
၃) ကိုယ္ေရာက္ေနေသာေနရာနွင့္ အနီးဆံုး Fast pass ျပထားေသာ ေနရာကို ဦးဆံုးသြားပါ
၄) ဦးဆံုးသြားယူမည့္ Fast Pass ႏွင့္ အနီးဆံုး ျဖစ္ေသာ ေနာက္ထပ္ Fast Pass ေနရာကို သြားရန္ လမ္းေၾကာင္းကိုပါ ရွာထားပါ..
၅) ေျမပံုကို လိုလွ်င္ လိုသလို အထပ္ထပ္အခါခါၾကည့္နိုင္ရန္ လက္ထဲတြင္ အျမဲကိုင္ေဆာင္ထားပါ
၆) သြားရင္းလာရင္း ဓာတ္ပံုရိုက္ရန္ အကြက္အကြင္းေကာင္းေသာ ေနရာမ်ားကိုု Photo Spot ဟုျပထားတတ္ပါသည္.. ဓာတ္ပံု ရိုက္ေကာင္းျပီး လိုခ်င္ေသာ ရွဳခင္းရွဳကြက္မ်ားရနိုင္သည္မွာ မလဲြပင္..
(ဒီေနရာမွာက်မတို႔ ၂ေယာက္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ ကပဲြေတြကုိ ေနရာေကာင္းေကာင္းကေန ေသခ်ာမၾကည့္ခဲ့ရျခင္းပင္.. ၾကည့္ဖို႔လဲ အခ်ိန္မရျခင္းပင္.. ကပဲြၾကည့္လိုသူမ်ားအတြက္ေတာ့ အ၀င္၀တြင္ Information Board ျဖင့္ ကပဲြ အခ်ိန္နွင့္ ေနရာကို ျပထားပါသည္.. ၁ရက္ထဲႏွင့္ေတာ့ အားလံုး စံုနုိင္မည္မထင္ .. ေဆာ့ဖို႔ စီးဖို႔ အားသန္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ျပပဲြ ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ အခ်ိန္မေလာက္ပါ)..



က်မတို႔သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ဒစ္စေနစီး၀န္းအတြင္းကိုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီမွ်ပင္ရွိေခ်ျပီ.. ၀င္၀င္ခ်င္း ျမင္ရသည္က ျမစ္တစ္ခုျခားထားေသာ မီးေတာင္ၾကီး.. ေတြ႔သမွ်ကို အခ်ိန္မျဖဳန္းပဲ ဓာတ္ပံု အျမန္ရိုက္ၾကသည္. ျပီးေနာက္ အ၀င္၀ႏွင့္ အနီးဆံုးျဖစ္ေသာ Terror House (သရဲအိမ္) ကို သြားျပီး Fast Pass ယူၾကသည္.. ယမန္ေန႔က Fast Pass ၏ အဓိပၸါယ္ ႏွင့္ အသံုးခ်ပံုကို ေသခ်ာမသိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေနာက္က်ခဲ့ရသည္.. Fast Pass ဆိုတာ ပိုက္ဆံပိုေပးရသည္ဟု ထင္ခဲ့ၾကသည္.. ဒုတိယေန႔က်မွသိသည္.. ဤသို႔ မျဖစ္ရေစရန္ ဒီပိုစ့္ေလးႏွင့္ မေဗဒါေျပာျပပါမည္...


Fast Pass အဓိပၸါယ္နွင့္ အသံုးျပဳပံု..

• Fast Pass ဆိုသည္မွာ လူကုိယ္တိုင္ ၀င္တန္းစီးေနစရာမလိုပဲ လက္မွတ္ျဖင့္ တန္းစီထားျခင္းျဖစ္သည္..
• Fast Pass စက္ေတြကို မိမိ စီးမည့္ ေနရာအနီးတ၀ိုက္တြင္ေတြ႔နိုင္သည္..
• Fast Pass စက္ထဲသို႔ မိမိ ပန္းျခံ၀င္ခဲ့ေသာ လက္မွတ္ကို အသြင္းအထုတ္လုပ္လိုက္ပါက.. စက္ ေအာက္အေပါက္မွ Fast Pass ticket က်လာမည္ျဖစ္သည္.. (ထို႔ေၾကာင့္ ပန္းျခံ၀င္လက္မွတ္သည္လဲ အလြန္အေရးပါသျဖင့္ လႊတ္မပစ္မိေစရန္ သတိျပဳသင့္ေပသည္)
• ထိုက်လာေသာ Fast Pass လက္မွတ္တြင္.. ဤ ေနရာကို ျပန္လာစီးရန္ အခ်ိန္ အတိအက်ေရးထားသည္.. (ဥပမာ... က်မတို႔ မနက္ ၁၀ နာရီ ယူေသာ Fast Pass ticket for Terror House တြင္ ညေန ၃နာရီ မွ ၃နာရီခဲြအတြင္း ျပန္လာစီးရန္ပါရွိသည္..)
• ထိုကာလအတြင္း ျပန္လာစီး၍ Fast Pass ကိုျပလိုက္ပါက တန္းစီစရာမလိုပဲ ၀င္စီးနိုင္သည္..
• ေကာင္းသည့္အခ်က္မွာ Fast Pass ယူထားသျဖင့္ သင္သည္ ထိုေနရာတြင္ ညက္မေနေတာ့ပဲ အျခားေနရာတစ္ခုတြင္ သြားစီးနိုင္သည္.. သြားခ်င္ေသာ ေနရာသြား၍ ဓာတ္ပံုပဲရိုက္ရိုက္ ထိုင္ပဲ ေနေန လုပ္ေနလို႔ရသည္.. တန္းစီရေသာ ဒုကၡမရွိ..
• သို႔ေသာ္ ကန္႔သတ္ခ်က္မွာ တစ္ေနရာ၌ Fast Pass ယူျပီးလ်ွင္ ၂ နာရီ အတြင္း ေနာက္ထပ္ Fast Pass ကို မည္သည့္ေနရာတြင္မွ် ယူ၍ မရေတာ့ပါ..
• ထို႔ေၾကာင့္ ၂နာရီအတြင္း သင္တျခား အရာကို စီးခ်င္လွ်င္ မိမိဘာသာ တန္းစီရန္...

သို႔ႏွင့္ က်မတို႔ ၂ေယာက္ Terror House ကို Fast Pass ယူအျပီး လက္ထဲတြင္ ပါလာေသာ ထမင္းထုတ္မ်ားကို ရွဳပ္သျဖင့္ ဗိုက္မဆာေသးေသာ္လည္း ၂ေယာက္သား သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္.. မနက္ ၁၀နာရီတြင္ပင္ ဖြင့္စားလိုက္ၾကသည္.. ျပီးေနာက္ က်မတို႔၏ မဟာ စြန္႔စားခန္းကို မီးေတာင္ၾကီးဘက္သို႔ ခရီးႏွင္ခဲ့ၾကသည္..

ေျမပံုကို အေသအခ်ာၾကည့္ကာ လမ္းတြင္ေတြ႔သမွ် ေကာင္းနိုးရာရာမ်ားကိုလဲ မလြတ္တမ္း ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္.. လွဖို႔ ပဖို႔ အဓိကမထားေတာ့.. မွတ္တမ္းမွတ္ရာ တစ္ခုအေနႏွင့္သာ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္.. အထက္မွာေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း မီးေတာင္ၾကီးကိုေရာက္ရန္ ျမစ္တစ္ခုကိုျဖတ္ေဆာက္ထားေသာ တံတားကို ေက်ာ္ကာ အေတာ္ေလးသြားရေသးသည္.. လမ္းမ်ားကလည္း ၾကိဳၾကိဳၾကားၾကားျဖင့္ အေတာ္ရွဳပ္သည္.. မ်က္လံုးႏွင့္ ေျမပံု ခြာလို႔မရ.. စိတ္တူကိုယ္တူ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ထဲမို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္..

ေနာက္ဆံုး က်မတို႔ ဦးတည္ရာ မီးေတာင္ၾကီး အတြင္းသို႔ေရာက္သြားပါသည္.. မီးေတာင္ အတြင္းထဲမွ စီးရေသာေနရာကို Journey to the Center of the Earth ဟုေခၚသည္.. ထိုေနရာလဲ Fast Pass လိုသည္.. ၂ေယာက္သား Fast Pass rule ကို ထိုအခ်ိန္က မသိပဲ သြားထုတ္လိုက္ေသးသည္.. စက္က ထြက္လာေသာ စာရြက္က မရဟုဆိုမွ မည္သူမွ မသိလိုက္ပဲ ၂ေယာက္ထဲ အရွက္ကဲြရေသးသည္.. ဒါနဲ႔ ၂ေယာက္သား ၀င္တန္းစီၾကသည္.. ၂နာရီနီးပါၾကာမည္ဟုေျပာသည္.. ဒီတခါေတာ့ မတုန္လွဳပ္ေတာ့.. စိတ္ကို ဒုန္းဒုန္းခ် ၀င္စီလိုက္သည္..

အတြင္းဘက္ Decoration ကလဲ တကယ့္ မီးေတာင္ အတြင္းဘက္အတိုင္းေဆာက္လုပ္ထားသည္.. တခါတစ္ရံတြင္ ဓာတ္ခဲြခန္းပံုစံေတြ.. မီးခဲပံုစံမ်ားလဲေတြ႔ရသည္.. ေၾကျငာခ်က္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ဆိုင္းဘုတ္မ်ားတြင္.. ရုတ္တရက္ အက်မ်ားႏွင့္ ထိပ္လန္႔ဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ၾကိဳတင္ သတိေပးခ်က္မ်ားကို ၾကားေတြ႔ရသည္.. ထိုသို႔ေတြ႔ရေလ က်မတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္စီးခ်င္လြန္း၍ ပိုရင္ခုန္ေလပင္.. သို႔ေသာ္.. ၄၅မိနစ္မွ် ေစာင့္ဆိုင္းျပီးေနာက္တြင္.. ထို စက္ ပ်က္သျဖင့္ ေၾကျငာခ်က္တစ္ခု ဂ်ပန္လိုေျပာကာ တန္းစီေနသူအားလံုးကို ျပန္လႊတ္သည္.. က်မတို႔ ၂ေယာက္လဲ ဘာမွ နားမလည္.. စိတ္လဲေတာ္ေတာ္တိုသြားသည္.. ၄၅မိနစ္ၾကီးေတာင္ ကုန္သြားျပီးမွ မစီးရသျဖင့္.. ေၾကျငာသြားသည္မ်ားကိုလဲ တစ္လံုးမွနားမလည္.. ေဘးဘီေမးရေအာင္လဲ.. အဂၤလိပ္လိုေျပာလိုက္လွ်င္ မ်က္ကလဲ ဆန္ျပာႏွင့္ မ်က္ႏွာလႊဲသြားေသာ ဂ်ပန္မ်ားသာရွိသည္.. အားေတာ့ သိပ္မငယ္ပါ.. ေနာက္ တစ္အုပ္စု ေက်ာ္က အဂၤလိပ္မ်ားလဲ က်မတို႔ ၂ေယာက္ကဲ့သို႔ ပင္ ဘာမွ သိပံုမေပၚ.. ေနာက္ေတာ့မွ ထြက္ေပါက္အေရာက္တြင္ ေတာင္းပန္ေသာ အေနျဖင့္.. Special Pass တစ္မ်ိဳးကို ထုတ္ေပးသည္.. ထို Pass ျဖင့္ မည္သည့္ စက္တစ္ခုကို မဆို တန္းစီစရာမလိုပဲ စီးနိုင္သည္.. ကံေကာင္းျခင္းပင္ဆိုရမည္ေလာ....

ဒီလိုနွင့္ က်မတို႔လဲ အနီးအနားရွိ လူမ်ားသည့္ ကစားစရာ တစ္ခုခုကို ထို လက္မွတ္သံုး၍ သြားစီးမည္.. စီးျပီးလွ်င္ Journey to the Center Of the Earth လဲ ျပန္ေကာင္းေလာက္ျပီးဟုဆံုးျဖတ္ကာ.. မီေတာင္ၾကီး၏ အလည္ဗဟိုတြင္ေဆာက္ထားေသာ ေရကန္အတြင္းရွိ ေရေအာက္သေဘာၤပံုရွိရာေနရာ၌ ေရေအာက္ကမာၻဆိုတာကို သြားစီးဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္.. ထိုေနရာသည္လည္း လူမ်ားေသာေၾကာင့္ Fast Pass လိုသည္.. (က်မကေတာ့ အစက သိပ္ေကာင္းမည္မထင္ထားခဲ့ပါ).. ဟိုေရာက္ေတာ့ Fast Pass ျပျပီး စီးလိုက္သည္..

ေရေအာက္ကမာၻ

ေရေအာက္ယာဥ္လိုမ်ိဳးေလးထဲတြင္ မွန္ကာထားေသာ ျပတင္းေပါက္သံုးခုပါျပီး ျပတင္းေပါက္တစ္ခုကို ၂ေယာက္ထိုင္ရသည္.. က်မတို႔၂ေယာက္လဲ ထိုင္လိုက္ျပီး.. ယာဥ္စတင္ေမာင္းပါသည္.. ယာဥ္ထဲတြင္လဲ သဲထိပ္ရင္ဖို ျဖစ္စရာ ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ ဂ်ပန္လို ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိ.. နားလည္လွ်င္ေတာ့ ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းမည္... ခဏအၾကာေတြ က်မတို႔ ေရထဲေရာက္သြားသလိုမ်ိဳး.. ယာဥ္အျပင္ဘက္တြင္လည္း ဘူစီေဖာင္းေလးေတြတက္တက္လာသည္.. ျပီးေတာ့ ေရေအာက္သတၱ၀ါမ်ိဳးစံု.. ေရသူမေတြ.. ေရဘ၀ဲ အၾကီးစားၾကီး၏တိုက္ခိုက္တာ ခံရခ်ိန္တြင္ က်မတို႔ ယာဥ္ငယ္ေလး သိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္.. က်မတို႔ မွန္ျပတင္းေပါက္တြင္လည္း ေရဘ၀ဲလက္ၾကီး စုပ္ခြက္ေတြႏွင့္လာေပၚသည္.. ယာဥ္ထဲတြင္ ေအာ္လိုက္ၾကသည့္ျဖစ္ျခင္း.. ခါးပတ္ပတ္ထားစရာမလိုေတာ့ အားကိုးမရွိသလိုခံစားေနရသည္..

အလင္း(lighting).. အသံ.. မွန္ဘီလူးခံုးမ်ား ႏွင့္လူ၏စိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ လွည့္ျဖားႏုိင္လြန္းသည္.. အစက က်မတို႔ထင္တာ.. ဒီယာဥ္သည္ က်မတို႔ အျပင္မွာျမင္ခဲ့ေသာ ေရကန္ေအာက္ကို တကယ္သြားတာ ျဖစ္မည္ဟုထင္ခဲ့သည္.. ေနာက္ျပန္ထြက္မွ က်မသူငယ္ခ်င္းက "မျဖစ္နိုင္ဘူးဟ.. တကယ္ေရေအာက္ေရာက္တယ္ဆိုရင္.. ျပန္ထြက္လာရင္ ယာဥ္က ေရေတာက္ေတာက္ရြဲေနရမွာေပါ့... အခုေတာ့ အေျခာက္အတိုင္းပဲ" .. ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္မွ က်မတို႔ အျမင္ေတြကို အလိမ္ခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္.. က်မတို႔ ယဥ္ထဲတြင္ ထိုင္ေသာ မွန္ျပတင္းေပါက္မွာ ၂ ထပ္မွန္ဘီလူးခံုး ျဖစ္ျပီး ေရက ထိုအထဲတြင္သာျဖစ္သည္.. အျပင္က အရုပ္မ်ားမွာလဲ အေျခာက္ခန္းထဲတြင္ ထားထားျခင္းသာျဖစ္မည္... ၂ခုေပါင္းစပ္လိုက္ေတာ့ ေရေအာက္တကယ္ေရာက္သလိုျဖစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္..

ထို႔ေနာက္ မီးေတာင္ကလဲ ျပန္မေကာင္းေသးသျဖင့္ က်မတို႔ အနီးဆံုး ျဖစ္ေသာ Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ သြားရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္.. သို႔ေသာ္ မီးေတာင္မွထြက္ရန္ လမ္းေပ်ာက္သျဖင့္ မနဲရွာလိုက္ရေသးသည္.. အေတာ္ရြာလည္ျပီးမွ ၂ ေယာက္သား Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ေရာက္သြားသည္..

Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ေရာက္သည္နွင့္ ခံစားခ်က္က အေတာ္ကြာသြားသည္.. သြားေလရာ ေရသံေလးေတြၾကားရျပီး.. ခရုေလးေတြ.. ကမာေလးေတြနဲ႔ အျပင္အဆင္က စိတ္ကို ေအးခ်မ္းေစသည္.. Little Mermaid (ေရသူမ) ကာတြန္းကားထဲက သီခ်င္းေလးေတြကိုလဲ Mermaid Lagoon ရဲ႕ ေနရာ အႏွ႔ံမွာၾကားေနရျခင္းက အားျဖည့္လိုက္သျဖင့္ ရာသီဥတုကပင္ ပိုေအးခ်မ္းသြားသလိုခံစားရသည္... ေနာက္ေတာ့.. Fast Pass ေနရာကို ရွာေတာ့ ဂူၾကီးတစ္ဂူကိုသြားေတြ႔သည္.. ဂူ၀င္၀င္ျခင္းတြင္ေတာ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား အေရာင္းဆိုင္ကို အရင္ဆံုးေတြ႔သည္.. မကိုင္လိုက္နဲ႔ ကိုင္လိုက္တာနဲ႔ ေစ်းမ်ားက လူကို ဖ်ားေစေသာေၾကာင့္ ၀င္ငန္းရုံငန္းခဲ့သည္.. ထိုပစၥည္းမ်ိဳးတပံုစံတည္း စကာၤပူေတြ ေစ်းပိုသက္သာသည္.. က်မတို႔ ၂ေယာက္လံုးက ေရွာ့ပင္းဒီေလာက္၀ါသနာပါသူမ်ားမဟုတ္... ပစၥည္းေလးမ်ားကေတာ့ အလြန္ပင္ခ်စ္စရာေကာင္းသည္.. ဂ်ပန္မမ်ားဆိုလွ်င္.. "ခါ၀ါရီ" ဆိုျပီး အသံေသးအသံေညာင္မ်ားျဖင့္ "act cute" လုပ္ျပီး ေအာ္မဆံုးေတာ့..

အေ၀းမွလွမ္းရုိက္ထားေသာ Mermaid Lagoon

Mermaid Lagoon Theater

Fast Pass ေနရာက Mermaid Lagoon Theater ဆို၍ စီးစရာမဟုတ္မွန္းေတာ့သိသည္.. စီးစရာမဟုတ္၍ သိပ္စိတ္မ၀င္စားေသာ္လည္း Fast Pass မွန္သမွ် က်မတို႔ကို စိတ္မပ်က္ေစခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္သြားခဲ့သည္.. ဟိုေရာက္ေတာ့.. မိနစ္၂၀ပဲ ေစာင့္ရမည္ဟုေျပာသျဖင့္ ရေတာင့္ရခဲ ၀မ္းသာအားရ၀င္ၾကည့္ခဲ့သည္.. အထဲေရာက္ေတာ့ Theater တံခါးက မဖြင့္ေသး.. ဗြီဒီယိုကင္မရာ မရုိက္ရ.. ကင္မရာရိုက္လွ်င္ Flash မထည့္ရဟုစည္းကမ္းေတြလဲ ေၾကျငာေနသည္.. ၀င္လွ်င ္ေနရာေကာင္းေကာင္းရဖို႔ တိုးရမည္ဆိုတာေတာ့ နားလည္လိုက္သည္.. အတိုး အက်ိတ္တြင္ ျမန္မာျပည္ဘတ္စ္ကားစီးတိုင္း က်င့္သားရေနေသာ မေဗဒါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ အျပည့္ရွိသည္.. မိန္းေပါက္၀တည့္တည့္တြင္ ေနရာယူထားသည္.. ေရွ႕တြင္ေတာ့ လူ ၂လိုင္းေလာက္ရွိသည္.. " ေရွ႕ဆံုးတန္းရေအာင္ယူမယ္.." ဟုပင္ ၾကိမ္း၀ါလိုက္ေသးသည္..

တကယ္တန္း Theater တံခါးဖြင့္ေတာ့ ၀င္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ျမင္လိုက္ရသည့္ ဇာတ္ခံုအျပင္အဆင္နွင့္ ထိုင္ခံုအေနအထားက မေဗဒါအတြက္ ဘယ္ေနရာက အေကာင္းဆံုးျဖစ္မည္ဆိုတာကို ဒိြဟပြားေစခဲ့သည္.. အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္.. ဇာတ္ခံုက အလယ္တြင္ ဘဲဥပံုသ႑န္ျဖစ္ျပီး ပရိတ္သတ္ခံုမ်ားက အ၀င္ေပါက္ဘက္မွလဲြ၍ က်န္သည့္ေဘးပတ္ပတ္လည္တြင္ျဖစ္သည္.. မည္သည့္ေနရာမဆိုေတာ့ ဇာတ္ခံုနွင့္ သိပ္မေ၀း.. ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ ေရသူမေလး၏ ရတနာဗံုးပံုစံ ဗံုးေလးတစ္ဗံုးကို အ၀င္ေပါက္ကို ေက်ာေပး၍တင္ထားသည္.. က်မလဲ ဘယ္နားထိုင္ရမွန္းမသိေတာ့သျဖင့္.. ေရွ႕တန္းေတြကလဲ ျပည့္လုျပည့္ခင္ျဖစ္ေနသျဖင့္.. စင္ရဲ႕ ေဘးဘက္က ခံုတန္းမွာ၀င္ထိုင္လိုက္သည္.. ဒီေလာက္ စင္ေသးေသးေလးနဲ႔ သူတို႔ဘယ္လို တင္ဆက္မလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားသည္..

ပဲြစေတာ့မွသိသည္.. အဓိက ကျပေဖ်ာ္ေျဖမွဳက ဂြ်န္းဗားသေဘာမ်ိဳးျဖစ္သည္... မင္းသမီးေရသူမ (အဂၤလိပ္ အမ်ိဳးသမီး)နွင့္ ေရသတၱ၀ါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၾကိဳးေပၚမွသာကျပၾကသည္.. ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အေပၚမွ ေျပးလႊားပ်ံ၀ဲေနသေယာင္.. ဘားတန္းၾကိဳးႏွင့္ဆဲြထားေသာ္လည္း.. ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ေရသူမေလး တကယ္ေရထဲကူးေနတာကို ျမင္ေနသေယာင္ စိတ္ကျဖစ္လာသည္.. ေရသူမ အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္ေသာ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသမီးကလဲ အေတာ္ေခ်ာသည္.. ပတ္ပတ္စက္စက္ေခ်ာသည္.. သူ႔ရဲ႕ ဘားတန္းေပၚမွ လွဳပ္ရွားမွဳေလးမ်ားက ကႏြဲ႕ကလ်နွင့္ အသဲယားခ်င္စရာ.. ေနာက္မွ.. ကာတြန္းထဲက ဂဏန္းနဲ႔ ငါးေလးေတြ ပရိတ္သတ္ထဲက ထြက္လာသည္.. ကာတြန္းကားထဲက သီခ်င္း ၃ ၄ပုဒ္ေလာက္ႏွင့္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖသည္.. ေရဘ၀ဲမၾကီး၏ မ်က္နွာအၾကီးၾကီးပံုစံမ်ိဳးကေတာ့ မ်က္ႏွာက်က္ နံရံကေန အေငြ႕မ်ားၾကားမွ ထြက္လာသည္.. အရုပ္သက္သက္သာ.. လူမဟုတ္... ဒါေပမဲ့ အသက္၀င္သည္..


ေဘးခံုျဖစ္၍ ေရသူမကို ေဘးေစာင္းၾကည့္ေနရတာမ်ားသည္.. တခါတရံ ၾကိဳးတန္းေပၚကေန တစ္ရုံလံုးကို လႊဲျပီး တက္တာလိုက္ျပမွသာ မင္းသမီးမ်က္နွာကို တည့္တည့္ျမင္ရသည္.. ထို႔ေၾကာင့္.. မိတ္ေဆြသြားမည္ဆိုလွ်င္.. အေကာင္းဆံုးေနရာကေတာ့ ရုံဖြင့္ဖြင့္ျခင္း.. ထို ရတနာဗံုးႏွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္ေသာ... အ၀င္တံခါးေပါက္ႏွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ႏွင့္ အေ၀းဆံုးျဖစ္ေသာ ခံုတန္းမ်ားကို အေျပးအလႊားသြားဦးၾကပါရန္အသိေပးအပ္ပါတယ္.. (ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ရင္းတဲ့ သင္ခန္းစာေလးပါ)..


ထို႔ေနာက္ အနည္းငယ္လွည့္ပတ္ၾကည့္ရွဳခ်က္အရေရာ.. ေျမပံုပါ အခ်က္အလက္အရေရာ က်မတို႔အၾကိဳက္ သိပ္မရွိနိုင္ေတာ့ပဲ.. ကေလးကစားစရာမ်ားသာ မ်ားသျဖင့္.. Mermaid Lagoon က ထြက္ခြာကာ လွမ္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ျမင္ေနရေသာ ကုလားျပည္လိုလို.. ဗလီလိုလိုပံုစံ ေဆာက္ထားေသာတိုင္းျပည္ဘက္သို႔ ခရီးႏွင္ခဲ့ၾကသည္..

ပိုစ့္ရွည္ေနျပီျဖစ္သျဖင့္ ဆက္ရန္...

မဗေဒါနှင့် စကာင်္ပူရောက်အလွဲများ (၆) (သို့) စကား

မြန်မာစကားပုံတစ်ခုရှိတယ်.. ရှေ့ ပြောနောက်ကြည့် ၊ ည ပြောအောက်ကြည့် တဲ့... စကာင်္ပူမှာပြောရင်တော့ သေသေချာချာကြည့် လို့သာ မှာချင်ပါတော့တယ်... ဒီတစ်ခါ မဗေဒါရဲ့ စကာင်္ပူရောက်အလွဲများမှာ ပြောပြချင်တဲ့အကြောင်းလေးကတော့ လူတော်တော်များများလဲ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ ကြုံဖူးကြမှာပါ.. ကိုယ်က ပြောတဲ့သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. အပြောခံရတဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့.. မဗေဒါကတော့ စကားပြောရင် အသံကကျယ်ပြီး စိတ်ထဲရှိတာ လွှတ်ခနဲပြောတတ်တော့ ခဏခဏ ကြုံပါတယ်.. မဗေဒါ စကာင်္ပူစရောက်ခါစကဆိုရင် မြန်မာလူဦးရေကလဲ စလုံးမှာ ဒီလောက်မများသေးတော့ ငါ့စကားနားလည်တဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူးလေဆိုပြီး စိတ်ထဲရှိတာ ပြောတဲ့ အကျင့်ကပါနေတော့ပဲ.. (မှတ်ချက်.. ခုတော့ မြန်မာလူဦးရေများလာသောကြောင့်တစ်ကြောင်း မျက်နှာပူရဖန်များလာသောကြောင့်တစ်ကြောင်း ထိုအကျင့်လဲ ပျောက်နေပါပြီ) စကာင်္ပူရောက်ပြီး ၁လလောက်ကြာတဲ့တစ်နေ့မှာ မဗေဒါနဲ့ မဗေဒါ့အစ်မနဲ့ အိမ်နားမှာရှိတဲ့ စူပါမတ်ကတ်လေးတစ်ခုများ တစ်ပတ်စာ ဟင်းချက်စရာ စျေးထွက်ဝယ်ကြပါလေရော... စူပါမတ်ကတ်လေးကလဲ အဲဒိနေ့က လူအရှင်းသား.. ကျမတို့ ညီအစ်မရဲ့ စကားသံလောက်ပဲ ဆူညံသံရှိတာ.. အသားငါးတန်းလျှောက်ရင်း ဘာဟင်းချက်ရင်ကောင်းမလဲ.. ဘာစားချင်လဲ ညီအစ်မ ၂ယောက်တိုင်ပင်ရင်းနဲ့ ကျမအစ်မအကြီးက .. 

" ငါကတော့ ဘောချိတ်ပုဇွန်သေးသေးလေးတွေကို ငရုတ်သီးနဲ့စပ်စပ်လေးကြော်စားချင်တယ် " တဲ့.. 

ကျမကလဲ စားချင်တာပေါ့.. ဒါနဲ့ " ဒါဆိုလဲ ဝယ်လိုက်ပေါ့ " လို့ပြောတော့.. 

အစ်မက.... " ဒီနိုင်ငံမှာ ဘောချိတ်ပုဇွန် လို သေးသေးလေးတွေ မရှိဘူး.. ဒီက ပုဇွန်တွေက အကြီးကြီးတွေပဲရှိတယ် " တဲ့ ကျမကလဲ အလွန်တရာမှ ရစ်တတ်တဲ့ အကျင့်အတိုင်း.. " မေးကြည့်လိုက်ပါအုံး.. ရှိချင်ရှိမှာပါ " လို့ပြောတော့.. 

အစ်မက " ငါက ဘောချိတ်ပုဇွန်ကို ဘယ်လိုမေးရမှာလဲ " ဆိုပြီး အသံမြင့်မြင့်နဲ့ပြန်ပြောပါတယ်... 

ကျမလဲ သူ့ကိုနောက်ချင်တာက တစ်ကြောင်း.. စိတ်ထဲမှာလဲ ရောက်စဆိုတော့ ဒီနိုင်ငံမှာ ကိုယ်ပြောတာကို ဘေးကလူတွေနားမလည်ဘူးဆိုပြီး ပြောချင်တာပြောပြီး ဟားတတ်တဲ့ အကျင့်လေးကြောင့်တစ်ကြောင်း ပြောင်စပ်စပ် မျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်.. 

" အော်.. ဒါများလွယ်လွယ်လေး.. ဘောချိတ်ပုဇွန်ဆိုတာ.............. " ကျမပြောနေတဲ့ အချိန်မှာ ကျမတို့ ၂ယောက်လုံး ဘီစကစ်မုန့်တွေ ထားတဲ့ အတန်းဘက်ကို ချိုးဝင်လိုက်ပါတယ်.. အဲဒိမှာ တရုတ်ပုံလူငယ် ဆိုင်အလုပ်သမားတစ်ဦး ပစ္စည်းတွေ စီနေပါတယ်.. 

" ဘော မှာ ချိတ်ပြီး ပါလာတာလို့ ပြောလိုက်ပေါ့ " လို့.. လက်ညှိုးလေးကောက်ပြီးတော့ ချိတ်ပုံတောင် လုပ်ပြပြီး အသေအချာပြောလိုက်ပါတယ်.. 

အဲဒိစကားသံကြားတော့မှ ဆိုင်အလုပ်သမားတရုတ်က ဆက်ကနဲခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တော့.. ကျမအစ်မလဲ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးတော့တာပါပဲ.. အဲဒိလူက တကယ်တော့ ကျမတို့ကျောင်းက မြန်မာတရုတ်ပါ.. နောက်မှ ကျမအစ်မပြောလို့သိရတာကတော့ အိမ်မှာ အတူနေတဲ့ ကောင်မလေးတွေနဲ့တောင်သိလို့ တခါတလေအိမ်တောင် လာလည်တတ်ပါတယ်တဲ့.. ကျမလဲ အတော်ရှက်သွားပါတယ်.. ကျမတို့ပြောနေတာက ပုဇွန်ဘောချိတ်အကြောင်းပါ.. ဒါပေမဲ့ သူက နားစွန်နားဖျားကြားပြီး တမျိုးထင်သွားပြီလားဆိုပြီး.. မျက်နှာတွေပူလိုက်တာ.. သွားပြီးရှင်းပြလို့လဲမရ ပိုတောင် အရှက်ကွဲအုံးမယ်.. ဒီလိုနဲ့ပဲ တအုံ့နွေးနွေးနဲ့ နေလာလိုက်တာ ယခုထိပါပဲ.. တကယ်လို့များ ထိုသူဒီပိုစ့်ကို ဖတ်ဖြစ်ပြီး ယခုထိလဲ အဲဒိအကြောင်းကို မှတ်မိနေအုံးမယ်ဆိုရင်တော့... ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သွားတာပေါ့နော်.... 

နောက်တစ်ခါလဲ ... ကျမပထမနှစ်ပြီးတော့ ရန်ကုန်ပြန်ခါနီး ခရီးသွားအိတ်ဝယ်ဖို့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကိုသွားပါတယ်.. အိတ်တွေက ကြိုးနဲ့ချည်ထားတော့ အိတ်ပြဖို့ ဆိုင်ကကောင်မလေးတွေကို ခေါ်တော့လဲ.. အားလုံးက အလုပ်များနေကြပါတယ်.. တကယ်ပဲများနေကြတာလား.. များချင်ယောင်ပဲ ဆောင်နေကြတာလားတော့မသိပါ.. ကျမအထင်တော့ များချင်ယောင်ဆောင်နေကြတာက ခပ်များများပါ.. ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလဲ အိုက်တင်တွေခပ်ကောင်းကောင်းဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ခေါ်လို့မရပါဘူး.. ကျမတို့ညီအစ်မလဲ နဲနဲတင်းလာတာပေါ့နော်.. ဒါနဲ့ ဘယ်သူအားနေလဲဆိုပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဘက်ဒေါင့်နားလေးမှာ ဆောင့်ကြောင့်လေးထိုင်ပြီး ဟိုပစ္စည်းလေးကိုင် ဒီပစ္စည်းလေးကိုင်နဲ့ အလုပ်များချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပါရော.. ကျမနဲ့ ကျမအစ်မကလဲ ဆိုင်ထဲမှာ သွားရင်းနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်က နဲနဲဝေးနေပါတယ်.. ကျမအစ်မနဲ့ ကျမရဲ့ အကွာအဝေးက အဲဒိလူနဲ့ ကျမရဲ့ အကွာအဝေးလောက်ပါပဲ.. ကျမလဲ အားနေတဲ့သူတွေ့ပြီဆိုပြီး အစ်မကို အားရပါးရလှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်... ကျမအစ်မတားချိန်တောင်မရလိုက်ပါဘူး... 

" ဟိုမှာ ဟိုလူ ယောကျာင်္းဖြစ်ပြီး ဘာမှ လုပ်စရာလဲ မရှိပဲနဲ့ ခိုနေတယ်.. အဲဒိလူကိုခေါ် " လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်.. ထိုလူလဲ ကြားပြီးထလာပါတယ်.. ကျမအစ်မကနောက်မှ မျက်နှာရိပ်နဲ့ အဲဒါမြန်မာလို့ လှမ်းပြောပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ ပြောပြီးပြီဆိုတော့လဲ မျက်နှာပူပူ ကြောက်ကြောက်နဲ့ပဲ.. အဲဒိအိတ်ကို ချက်ချင်းဝယ်ပြီး ပြန်လာလိုက်ပါတယ်.. အဲလို ရိုက်ပေါက်.... ကိုယ်ကချည်းပဲ ပြောနေတာတော့ဟုတ်ပါဘူး.. ကိုယ့်ကိုပြောခံရတာလဲရှိပါတယ်..

 အဲ.. မဗေဒါကို ပြောခံရတာတော့ ဟုတ်ပါဘူး.. ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ပြောတာပါ.. မလေးရှား Genting သွားတုန်းက.. အပြန် ကားဂိတ်မရောက်ခင် ရှုခင်းကောင်းတဲ့ ပန်းခြံလေးတစ်ခုမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ခဏစတည်းချလိုက်ပြီး.. ကျမတို့ ညီအစ်မတွေ ဓာတ်ပုံ လျှောက်ရိုက်ကြပါတယ်.. ဖေဖေနဲ့ မေမေကတော့ ပင်လဲပင်ပန်း ချမ်းလဲချမ်းတော့ အဲဒိပန်းခြံအလည်က ပန်းရုံတွေပတ်ပြီးစောက်ထားတဲ့ နေရောင်အောက်က ခုံမှာထိုင်ကျန်ခဲ့ပါတယ်.. အဲဒိနေရာလေးကလဲ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ ကောင်းတဲ့နေရာလေးပါ.. ကျမတို့ ညီအမတွေ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာ ကောင်မလေးတွေရော ကောင်လေးတွေရောပါတဲ့ မြန်မာလူငယ်တစ်စုဝင်လာပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ကြပါတယ်.. အဲဒိထဲက ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ကျမဖေဖေမေမေ ထိုင်နေတဲ့ အုတ်ခုံက ဓာတ်ပုံရိုက်ရင်လှကြောင်းပြောပါတယ်.. " ဟယ်.. ဟိုအုတ်ခုံပေါ်က ရိုက်ရင်လှမှာ.... " နောက်ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပြန်ပြောလိုက်ပုံက...

 " ဘယ်လိုရိုက်မလဲ.. နင့်ဟာကြီး ၂ယောက်က ငုတ်တုတ်ကြီးထိုင်နေတာ.. " ဆိုတော့.. ကျမဖေဖေနဲ့ မေမေလဲ...

 " သမီးတို့ ရိုက်ချင်ရင် အန်တီတို့ ဖယ်ပေးပါ့မယ်.. လာရိုက်.. လာ.. လာ" လို့လဲ ပြောလိုက်ရော.. အဲဒိကောင်မလေး.. မျက်နှာပူလွန်းလို့.. ထွက်ပြေးပါလေရော.. နောက်မှ သူတို့အုပ်စုထဲက ကောင်လေးတွေက ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ပြန်လာတောင်းပန်ပါတယ်.. ကျမတို့လဲ ကိုယ်တောင်ဖြစ်နေကျဆိုတော့ သူများကို နားလည်ပေးလိုက်ပါတယ်.. ကိုယ်ကိုတိုင်လဲ သင်ခန်းစာယူခဲ့တယ်... ကဲ မောင်ညီမလေးတို့ရေ.. ဒီတစ်လအတွက် မဗေဒါရဲ့ စကာင်္ပူရောက်အလွဲများ ဒီတင်ပဲ ရပ်နားလိုက်မယ်ကွယ်.. စာရေးပျင်းနေတဲ့ မဗေဒါတစ်ယောက်.. ခုတစ်လော ရုပ်ရှင်ပဲ ထိုင်ကြည့်ဖြစ်နေပါတယ်.. စာရေးပျင်းတာထက် ရေးဖို့ စျာန်မဝင်ဘူးပဲပြောရမလားသိပါဘူး.. ရုပ်ရှင် ဗွီဒီယိုဘက်ကို ပိုအားသန်နေတယ်.. အဟီးး.. အချိန်ယူ စောင့်မျှော်ဖတ်ရှုနေတဲ့ သူတွေကို အလွန်ပဲ အားနာမိပါတယ်..

Visit To Cameron Highland (Video)

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ June လက မေလးရွား Cameron Highland သြားထားတဲ့ မိသားစုခရီးစဥ္ပါ..

လုပ္ထားတာၾကာပါျပီ... မေဗဒါရဲ႕ ပထမဆံုး ရုပ္ရွင္ကို အက္ဒစ္လုပ္ျခင္းပါ.. window movie maker နဲ႔ လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး.. ဗြီဒီယို ကင္မရာ၀ယ္တံုးက ပါလာတဲ့ Free software နဲ႔ လုပ္တာပါ..
free ဆိုေတာ့ function အကုန္သံုးလို႔မရဘူး.. အဲဒိတုန္းကလဲ စမ္းလုပ္ၾကည့္ရုံသက္သက္ဆိုေတာ့ သိပ္အားမစိုက္ထုတ္ျဖစ္ဘူး..

သိပ္စိတ္တိုင္းမက်လို႔ ဘေလာ့ေပၚမတင္ျဖစ္ေသးတာ.. အစကေတာ့ ခရီးသြားပိုစ့္ေရးရင္းနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဒီဗြီဒီယိုေလးတင္မလို႔.. ဒါေပမဲ့ ခုတေလာ ဘေလာ့ေရးဖို႔ ပတ္၀န္းက်င္က အခြင့္အေရးမေပးဖူးျဖစ္ေနတယ္.. စာေရးတာ စိတ္ထဲကခံစားလို႔ရမွ ေရးလို႔ေကာင္းတယ္.. ကိုယ္ေရးခ်င္တာေတြကို တစ္စံုတစ္ခု (သို႔မဟုတ္) တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေၾကာင့္ ခ်ဳပ္တီးေနရမယ္ဆိုရင္ မေဗဒါရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚက လူသိရွင္ၾကား လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြက အရသာေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး... ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္ထဲ ထင့္ေနတာပါ..

ဒါေတြထားလိုက္ပါေတာ့ေလ.. ဒီခရီးသြားမွတ္တမ္းေလးကိုေတာ့ ေနာက္အခ်ိန္ရရင္ ေရးပါ့မယ္.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဗြီဒီယိုေလးပဲ ၾကည့္သြားေပါ့ေနာ္.. မေဗဒါရဲ႕ youtube channel ကို သြားလည္ဖူးတဲ့သူေတြကေတာ့ ၾကည့္ျပီးသားျဖစ္မွာပါ...

ဒီဗြီဒီယိုကိုလဲ အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ၾကည့္ခ်င္ရင္ Youtube မွာ Watch in High Quality နဲ႔ၾကည့္ရွဳနိုင္ပါတယ္..

ေျဖရွင္းေပးၾကေစလို....

"ေနမင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္ျခည္လဲ မေန႔ကနဲ႔ မတူ .. မေန႔ကလို မပူေတာ့ျပီ..
အားသစ္အင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လုိ႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ...

ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း မေန႔ကနဲ႔ မတူ.. မေန႔ကလို မဆူေတာ့ျပီ..
အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လို႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ... "

ဒီသီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကားဖူးၾကမွာပါ... အဆိုေတာ္ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အခ်စ္အတြက္တဖန္ေမြးဖြာျခင္း ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ...

ခုဒီသီခ်င္းစာသားေလးနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အညင္းပြားစရာေလး ျဖစ္လာပါတယ္...

အဲဒါကေတာ့... "ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း... " ဆိုတဲ့ စာသားမွာ..
က်မသူငယ္ခ်င္းက "ငွက္ၾကီးရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း.... " လို႔ေျပာပါတယ္.. ဒီေနရာမွာ သူက ထပ္ရွင္းျပလိုက္ပါေသးတယ္.. ငွက္ၾကီးဆိုတာ ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာပါတဲ့.. ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြက အရင္ကလို မဆူေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာပါတဲ့....

က်မကေျပာပါတယ္.. ဒီသီခ်င္းက ထူးအိမ္သင္အဆိုေတာ္မျဖစ္ခင္ကတည္းက ေပၚေနတာ.. ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာျဖစ္မလဲဆိုေတာ့.. သူမက ခုေခတ္ျပန္ဆိုထားတဲ့သူေတြက ငွက္ၾကီးလို႔ဆိုတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္...

က်မကလဲ ခုေခတ္ျပန္ဆုိထားတဲ့ သီခ်င္းကို နားမေထာင္ဖူးေတာ့ တအံုးေႏြးေႏြးနဲ႔ ဒီအျငင္းပြားမွဳက ျပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ၂ေယာက္လံုးကေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္ပဲထင္ေနပါတယ္.. က်မကလဲ က်မမွန္တယ္ထင္သလို.. သူမကလဲ သူမမွန္တယ္လို႔ထင္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္..
က်မအထင္ေတာ့.. အႏုပညာသမားအခ်င္းခ်င္း ထူးအိမ္သင္လို နာမည္ရွိအဆိုေတာ္ကို ပုတ္ခတ္ျပီး ဆိုမယ္ေတာ့မထင္ပါဘူး.. ျပီးေတာ့ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေတြက ဒီေခတ္ တခ်ိဳ႕သီခ်င္းေတြေလာက္ေတာင္ မဆူပါဘူး...

အဲဒါေလးကို တအံု႔ေႏြးေႏြးျဖစ္ေနလို႔.. ေျဖရွင္းေပးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ... အေျဖမွန္အတြက္ ကြန္မန္႔မ်ားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္...... ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း....

ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္း ႏွင့္ ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း

ဘာလိုလိုနဲ႔ ပိုစ့္မေရးပဲ အေခ်ာင္ခုိေနတာ ၅ရက္ေလာက္ေတာင္ရွိသြားျပီ.. အမွန္တကယ္ေတာ့ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပိုစ့္ေတြနဲ႔ ေရစုန္ေမ်ာေနတာလဲ ၾကာပါျပီ.. ခုရက္ပိုင္းဆို ဘေလာ့ကို တစ္ရက္မွာ ၁ခါေလာက္ပဲ၀င္ၾကည့္ျဖစ္တယ္.. အသစ္ကလဲ မွန္မွန္မတင္နုိင္ေတာ့ လူအေရာက္အေပါက္ေတာင္နဲသလိုပဲ... Page ေလး ဖုန္ေတာင္တက္ေနျပီထင္တယ္.. ၂၀၀၉ ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုရင္း က်န္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈အတြက္ ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းေလး ေရးမယ္ဆိုတာေတာင္ စိတ္ကူးထဲမွာပဲ တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနတယ္.. ခုဆို အေတာ္ေတာင္ ေႏွာင္းေနျပီ... ေရးရမွာေတာင္ မ်က္ႏွာငယ္တယ္.. အို.... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ဒီဘေလာ့မွာ ငါဘုရင္ပဲ.. ဘယ္မွာမွ အသံုးမက်ပင္မဲ့ ေလာေလာဆယ္ ဒီေနရာေလးမွာ အာဏာေလးရထားတံုး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္မွ... အဟီး... (စ တာပါဂ်ာ.. ခ်ိတ္ခ်ိဳးၾကပါနဲ႔.. ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလိုပဲ.. မေျပာခဲ့ဘူးလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ပါ)

က်မအျမင္မွာေတာ့ ၂၀၀၈ က အလြန္ဆိုးတဲ့ ႏွစ္လို႔ျမင္တာပဲ...ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၂၀၀၈ မွာ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ က်လိုက္.. အၾကမ္းဖက္ေတြ စီးလိုက္.. ရန္သူမ်ိဳး ၅ပါးဒဏ္ခံလိုက္ရနဲ႔ ၾကားလိုက္ရသမွ် ေကာင္းတယ္ကိုမရွိလွပါဘူး.. မေကာင္းတဲ့သူေတြက် ဘာမွသိပ္မျဖစ္ဘူး.. အျပစ္မဲ့တဲ့သူေတြပဲ ခံေနရတယ္.. က်မလို သတင္း မီဒီယာကို သူမ်ားေျပာမွ နားေထာင္တဲ့သူေတာင္ ဒီႏွစ္ သတင္းေပါင္းစံု ေတာ္ေတာ္ၾကားတယ္... ၾကားလိုက္ရသမွ် စိတ္မေကာင္းစရာက မ်ားေနတယ္.. က်မက အဆိုးပဲ ေရြးျမင္ေနလုိ႔လားေတာ့မသိဘူး.. သတိထားမိျပီး.. စိတ္ထဲမွာ မွတ္မိေနတာေလးေတြ ေရးျပမယ္ေနာ္..

• တရုတ္ျပည္မွာ ငလ်င္လွဳပ္ ေရၾကီး စႏုိးမုန္တိုင္းတိုက္လို႔ လူေတြအမ်ားၾကီးေသတယ္.. ျပီးေတာ့..
• တရုတ္က ႏုိ႔မွဳန႔္ ေတြမွာ မယ္လမင္းေတြပါလို႔ ႏုိင္ငံတကာက ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ တိရိစာၧန္ေတြေသတယ္.. ျပီးေတာ့ လူၾကီးေတြလဲ ဘာမွမစားရဲေလာက္ေအာင္ က်ီးလန္႔စာစာေနခဲ့ရတယ္..
• Bird Flu ျပန္ျဖစ္တယ္..
• မန္ဘိုင္းမွာ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ၀င္စီးလို႔ လူေတြအမ်ားၾကီးေသတယ္..
• တိဘက္မွာလဲ အေရးအခင္းျဖစ္တယ္..
• ဘန္ေကာက္မွာလဲ အေရးအခင္းေတြ ခဏခဏျဖစ္တယ္..
• ဖိလစ္ပိုင္မွာလဲ အေရးအခင္းျဖစ္တယ္တဲ့..
• စကာၤပူမွာလဲ တိရိစာၦန္ရုံထဲက က်ားအကိုက္ခံျပီးေသတဲ့သူကရွိေသး (လွ်ာရွည္ျပီး အီးေမလ္းထဲေရာက္တဲ့ ဗြီဒီယိုသြားၾကည့္လိုက္တာ ခုထက္ထိ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး) ..
• အဆိုးဆံုးကေတာ့ တကမာၻလံုး စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ဆိုက္တယ္...
• ေဟာ.. ႏွစ္ လံုးလံုးကူးမဲ့ေန႔ေတာင္ ၃၁ရက္ညက ဘန္ေကာက္က ႏုိက္ကလပ္မီးေလာင္တာ လူ ၆၂ေယာက္ေသတယ္တဲ့... ေယာ... ဒုကၡ.. ဒုကၡ..

ကဲ... ျမန္မာမွာျဖစ္တဲ့ ဟာေတြကို ေရးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တကယ္ကို က်မႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး ေလးပင္ခ်ိနဲ႔သြားသလို ခံစားရတယ္... ၂၀၀၇ က စက္တင္ဘာတုန္းထဲက စိတ္မေကာင္းစရာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္.. အဲဒိရဲ႕ အရွိန္က ၂၀၀၈ ထိ ရုိက္ခတ္ေနတယ္.. ဟိုလူပါသြားျပန္ျပီ.. ဒီလူကေတာ့ ဒီလိုျဖစ္သြားရွာျပီ.. ေတာ္တဲ့ တတ္တဲ့ သူေတြ.. အရည္အခ်င္းရွိတဲ့လူငယ္ေတြ.. ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီး စေတးလုိက္ရျပန္ျပီ.. ထိုင္းႏုိင္ငံထဲကို ေလေအးစက္ကားၾကီးနဲ႔ ခိုး၀င္တဲ့ ျမန္မာေတြ ေအာက္ဆီဂ်င္ျပတ္ျပီး ကားထဲမွာပဲ အတံုးအရုံးေသကုန္ၾကတာေတြ (၂၀၀၇ လား ၂၀၀၈ေသခ်ာေတာ့မသိပါ).. ရင္နင့္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္သြားတာပဲ... သတင္းေတြၾကားတယ္.. ဓာတ္ပံုေတြလဲျမင္တယ္.. ၾကည့္လိုက္တိုင္း အသက္ရွဳၾကပ္ၾကပ္သြားတယ္.. စစျဖစ္ျပီး ဘာသတင္း ဘာဓာတ္ပံုမွ မျမင္ရေသးခင္ အရင္ဆံုး စျပီး ေသခ်ာျမင္ရတာက စီးတီးေဟာအေပၚဆံုးထပ္က စက္ေလွခါးနဲ႔ တည့္တည့္ဆိုင္မွာ တီဗြီၾကီးနဲ႔ ျပထားတာ ၾကည့္ျပီး လူက ၅မိနစ္ေလာက္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားတယ္.. တေန႔လံုးကို မရီနုိင္ေတာ့ဘူး..
ကမာၻမွာ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ဒီေနရာမွာ list နဲ႔ ေန႔စဲြနဲ႔ ရွိပါတယ္..

(picture credit to http://www.cafepress.com/worstyearever )

က်မေရာ..?? က်မအတြက္လဲ စိတ္ညစ္စရာေတြျဖစ္တာပဲ.. ဒါေပမဲ့ အေပၚက စိတ္ညစ္စရာေတြကို ေရးျပီးေတာ့ ကိုယ့္ စိတ္ညစ္စရာက ဘာမွေတာင္ မေျပာပေလာက္ေတာ့ဘူး.. အာပလာ ျဖစ္သြားတယ္.. ေရးရမွာေတာင္ လက္ရွက္သြားတယ္... အေရးမပါတဲ့ အရာေလးေတြပါ.. ဒါေပမဲ့ ေရးလိုက္ပါအံုးမယ္.. မတ္လေရာက္ေတာ့ ရည္းစားနဲ႔ျပတ္တယ္.. (အဲဒါက ေကာင္းတယ္ပဲေျပာရမလား.. မေကာင္းတဲ့သူကို ေစာေစာသိရတာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပဲေျပာရမလား.. လူကေတာ့ အေဆြးဓာတ္ခံရွိသြားတာေပါ့ေနာ္).. စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ခရီးေတြ ေလွ်ာက္ထြက္ေတာ့ ပိုက္ဆံေတြကုန္တယ္.. အသားေတြမဲတယ္.. ခြင့္ရက္ေတြ တကယ္လိုေတာ့ မရွိသေလာက္ရွားပါးသြားတယ္.. သူငယ္ခ်င္းအေယာင္ေဆာင္ ကိုယ့္အေပၚမနာလိုသူမ်ားနဲ႔ ေတြ႔တယ္.. ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ ထိုးခံရတယ္... ဒီဇင္ဘာ ၃၁ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ပါဘူးဆိုမွ အလုပ္လုပ္ရတယ္.. ဘယ္ရမလဲ ၂၀၀၉ အကူးကိုေတာ့ တိုက္စီခအကုန္ခံျပီး သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားလိုက္တယ္..

တစ္သက္နဲ႔ တစ္ကိုယ္ ကမာၻစီးပြားပ်က္တာ ကိုယ့္ကို တိုက္ရုိက္လာထိခိုက္လိမ့္မယ္လို႔ အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ဖူးဘူး... ခုေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးခံစားခ်က္နဲ႔တူလဲဆိုရင္.. ကိုရီးယားရုပ္ရွင္ေတြထဲက ကင္ဆာျဖစ္ေနတဲ့ သူလိုပဲ.. မေသခင္.. ေရာဂါ လကၡဏာေတြ ေတြ႔ျပီး စိတ္လွဳပ္ရွားေျခာက္ျခားရသလိုမ်ိဳး.. ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ေသြးပါ.. ေခါင္းျဖီးရင္ ဆံပင္ေတြကြ်တ္.. အဲလိုေတြ႔ျပီး စိတ္ဓာတ္က်ေၾကာက္ရသလိုပဲ... ခုလဲ ဟိုကုမၸဏီကေတာ့ ပိတ္သြားျပီ.. ဟိုဘဏ္က အလုပ္သမားေတြ ရာခ်ီျဖဳတ္လိုက္ျပီ.. ရွိသမွ်ပိုက္ ပိုက္ေလး ဘဏ္ထဲထည့္ထားကာမွ ပါသြားမဲ့ကိန္း.. ဘဏ္စာအုပ္ update လုပ္ထားလို႔ သူ႔ဟာသူေနေနတဲ့ ဂဏန္းေလးေတြက ေဒၚလာေစ်းက်တာနဲ႔ အလကားေန စာအုပ္ထဲမွာပဲ တန္ဖိုးက်သြားတာ ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္.. ႏွစ္ကုန္ရင္ လူေတြထုတ္မယ္.. ဇန္န၀ါရီမွာ ျဖဳတ္မယ္... မျပီးေတာ့ဘူး.. ခုထိကို ပါလာတာ.. ၂၀၀၉ ေရာ ေကာင္းပါ့မလား... စလာကတည္းက Lay off နဲ႔ စမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သိပ္မနိတ္လွဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဘာမွမတတ္ႏုိင္ဘူးေလ.. စိတ္ညစ္ စိတ္ဓာတ္က်ေနလဲ အလကားပဲ.. ဒီေလာက္ဆိုးရြားတဲ့ ၂၀၀၈ ၾကီးကိုေတာင္ ေက်ာ္ျဖတ္လာႏုိင္ေသးတာပဲ.. လာမယ့္ ၂၀၀၉ ကိုလဲ ဒီလိုပဲ မာန္တင္းျပီး ေက်ာ္ျဖတ္ရမွာပဲ..

ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္ကာမွ စာဖတ္သူေတြအတြက္ စိတ္ညစ္ညဴးစရာမ်ားျဖစ္သြားျပီလားမသိဘူး.. ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေကာင္းေတြလဲ ရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ အမွတ္ရစရာ အဆိုးကမ်ားေနလို႔ပါ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႔အသက္ရွင္သေရြ႕ ေတြ႕ၾကံဳရသမွ်ေတြကို အံကိုခဲ ပန္းပန္လွ်က္ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားရမွာပဲေလ..

ဒီႏွစ္ေတာ့ အားလံုးအတြက္ အဓိပၸါယ္ရွိရွိေလးဆုေတာင္းေပးခ်င္တယ္.. ၂၀၀၉ မွာ အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာနဲ႔ လိုအပ္ေသာ ဆႏၵမ်ား တစ္လံုးတစ္၀ျပည့္၀ၾကပါေစ...

Memory of Tree Top Walk (video)

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္တဲ့ ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းပိုစ့္ေလးမေရးခင္ မေဗဒါ ဘီးစီးေနတဲ့ ကိစၥေလးကို အရင္ဆံုး ျပခ်င္ပါတယ္..
Tree Top သြားတုန္းက အမွတ္တရေလးပါ.. အက္ဒစ္လုပ္လို႔ျပီးပါျပီ...

ဒီဗြီဒီယိုေလးကေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ရုိက္ျဖစ္သြားတာေပါ့.. ရန္ကုန္ နိုင္ငံျခားဘာသာတကၠသိုလ္ တက္ကတည္းက အဖဲြ႕က်.. ဘရုပ္က်ခဲ့က်တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခု စကၤာပူေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေက်ာင္းတက္.. တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီေနျပီး ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္ရွဳပ္ေနခဲ့တာ မေတြ႔တာေတာင္ အေတာ္ၾကာေပါ့.. က်မစိတ္ထင္ က်မတို႔မေတြ႔တာ ႏွစ္၀က္ေလာက္ေတာင္ရွိမယ္ထင္တယ္.. အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔လဲ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္မ်ား ထံုးစံအတိုင္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္စကားမေျပာျဖစ္ၾကပါဘူး.. တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ 9quist နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္..

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔သူေရာက်မေရာ ခရစ္စမတ္အတြင္း အလုပ္ေတြပိတ္ေတာ့ က်န္တဲ့ ၂ေယာက္အားရက္ကို ညွိျပီး ေတြ႔ဖို႔စီစဥ္ပါတယ္.. ေနရာအေတာ္ရွာရခက္ပါတယ္.. အျမဲတမ္းလဲ ပန္နဇူလာသြားျပီး မုန္႔စားျပန္ေနရတာ ရုိးလြန္းေနပါျပီ.. စကာၤပူမွာလဲ သြားစရာ လုပ္စရာက အလြန္မွ ရွားသကိုး.. ဟန္လုပ္ေနေနရတဲ့ ေနရာကမ်ားေနတယ္.. ကိုယ္က စကားေျပာရင္ က်ယ္က်ယ္ေျပာတတ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔တုန္း အရင္ကလို ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ အရည္မရ အဖတ္မရစကားေတြေျပာခ်င္တယ္ေလ.. ဒီေတာ့ အလုပ္မသြားတာလဲၾကာေနေတာ့ Energy ေတြကလဲ မသံုးတာၾကာေပါ့.. အစက ဟိုခ်ိန္းဒီခ်ိန္းနဲ႔ ဘယ္မွ အဆင္မေျပဘူးျဖစ္ေနတာ.. ေနာက္ဆံုး က်မကပဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္.. Tree Top သြားမယ္လို႔.. က်မလဲ တစ္ခါမွေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူးေလ.. က်မက ခိုင္ခိုင္မာမာဆံုးျဖတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အားလံုးကလဲ သေဘာတူတယ္..

အဲဒိထိ ဗြီဒီယိုရုိက္ဖို႔စိတ္ကူးမရွိပါဘူး.. သြားခါနီးက်မွ.. ဗြီဒီယိုေလးလိုရမယ္ရယူသြားမယ္ဆိုျပီး ယူျဖစ္သြားတာ.. ရုိက္မယ္ဆိုမွေတာ့ ကိုယ္က သီခ်င္းေလးနဲ႔ေကာင္းေကာင္းေလးျဖစ္ခ်င္တယ္.. ျပီးေတာ့ သြားမွာက ေတာလမ္းဆိုေတာ့ လူလဲဒီေလာက္ရွဳပ္မွာမဟုတ္.. ေဘာ္ေဘာ္ေတြကလဲ အားမနာရတဲ့သူေတြဆိုေတာ့.. မေဗဒါရဲ႕ ဒါရုိက္တာပိုးေလးထလာတာေပါ့.. ဘယ္ကဘယ္လိုမွန္းမသိဘူး ဦးေႏွာက္ထဲ ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတဲ့ သီခ်င္းက "We will Rock you" ... သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္က ရထားေပၚေရာက္ေနျပီ.. သီခ်င္းကလဲ "We will , We will Rock you" ကလဲြလို႔ ဘာမွ မရဘူး.. ဒါနဲ႔ 9quist ကိုဖုန္းဆက္ျပီး သီခ်င္း ေဒါင္းလုပ္ ဆဲြခဲ့ဖို႔ေျပာေတာ့လဲ သိပ္ေနာက္က်ေနျပီ.. ဒါနဲ႔ ပဲ ရသေလာက္ပဲ ရိုက္မယ္ဆိုျပီးထားလိုက္တယ္.. စိတ္ထဲမွာလဲ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ သရုပ္ေဆာင္ေပးမယ္မထင္ထားဘူး.. အဆဲမခံရရင္ကံေကာင္း.. မေဗဒါမွာက သရုပ္ေဆာင္ေပးမဲ့သူမရွိတာက တစ္ဒုကၡေလ..

ေဖေဖရယ္ မေဗဒါအစ္မအၾကီးရယ္..မေဗဒါရယ္ clementi မွာ ေမသူနဲ႔ေတြ႔.. ဟို၂ေယာက္ကေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီ.. ဒီလိုနဲ႔ေတြ႔တာနဲ႔ မေဗဒါလဲ သူတို႔ကို ရုိက္ေတာ့တာေပါ့.. ေနာက္မွ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အိုက္တင္ေလးေတြကို အက္ဒစ္လုပ္ျပီးထုတ္လိုက္မယ္ေပါ့... မေဗဒါကို အားတက္သေရာနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္ေပးသူကေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ အစ္မေပါ့... ဟဲ.. ဟဲ.. ေတာထဲေရာက္ေတာ့ မေဗဒါလဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိပူဆာေတာ့တာေပါ့.. သီခ်င္းေရွ႕ဆံုးမွာ ထည့္ထားတဲ့ အကြက္ေလးေတြရိုက္ဖို႔ေလ.. သူတို႔ကိုေျပာရေတာ္ေတာ္ခက္တယ္.. ရီေနၾကလို႔.. အိုက္တင္ကလဲ သင္ေပးရေသးတယ္.. ဒါေပမဲ့ သူတို႔အားလံုးကိုယ့္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကေတာ့ က်မသိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္.. ဒါမွ က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတြဆိုျပီး စိတ္ထဲကလဲ ၾကည္ႏူးမိတယ္.. ဟား.. ဟား.. သူတို႔အတြက္ သရုပ္ေဆာင္ခကေတာ့ တစ္ေယာက္ကို ၂က်ပ္ ျပား၈၀တန္ ထမင္းတစ္ဘူးစီး မေဗဒါက စပြန္ဆာေပးခဲ့ပါတယ္.. ငွဲ.. ငွဲ.. အဟီး... (ငါ့ေတာ့ တင္းေနေလာက္ျပီ)..

ျပန္ေရာက္ျပီးတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ဗြီဒီယိုၾကည့္ခ်င္လို႔ က်မကို Stress ေပးၾကတာ.. အက္ဒစ္ကို ၁ ပတ္အေစာဆံုးလို႔ ကတိေပးထားပင္မဲ့ ညမအိပ္ပဲ ထုိင္လုပ္လိုက္တာ ၄ရက္နဲ႔ျပီးသြားပါတယ္.. New Year Night အမွီေလးျပခ်င္လို႔ပါ.. မေဗဒါလဲ ၃၀ရက္နဲ႔ ၃၁ ရက္ေတြမွာ တစ္ရက္ကို ၂နာရီေလာက္ပဲအိပ္လိုက္ရတယ္.. မ်က္လံုးကိုက္လို႔... အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ မေဗဒါရဲ႕ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးၾကီး ေဆြသြားတယ္လို႔မက္လို႔.. ငိုလိုက္ရတာ... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ အိပ္မက္မို႔လို႔..ိ

ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီ gathering ေလးက ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. က်မတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေလးေတြကို ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္.. Youtube မွာ သြားၾကည့္ရင္ High Quility ဆိုတာကို ႏွိပ္ရင္ ပိုမိုၾကည္လင္တဲ့ video ကိုေတြ႔ရမွာပါ.. Youtube မွာလဲ Comment, Rate and subscribe လုပ္ေပးၾကပါလို႔... အခ်ိန္ေပးျပီးၾကည့္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္....