Thursday, August 30, 2012

Hong Kong trip Day 3 - Visit to Ocean Park and Victoria Harbour

၂၀ ရက္ ၁လ ၂၀၁၂
Welcome to Ocean Park Hong Kong

ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ လမ္းေဘး ဒင္းဆန္းဆိုင္ရွာေဖြေရး mission ကို ဒီေန႔မွာ အထူးအေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေဟာင္ေကာင္မွာ လမ္းေဘးဒင္းဆန္းဆိုင္ေလးေတြက အရမ္းေစ်းသက္သာတယ္လို႔ေျပာလိုက္လို႔ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းရဲ႕ဆႏၵက အဲလိုဆိုင္မ်ိဳးကို မစားလိုက္ရမရွိရေလေအာင္ လိုက္ရွာစားခ်င္တာပါပဲ... ဒါကသူ႕ရဲ႕ မလုပ္မျဖစ္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စာရင္းထဲပါပံုေထာက္တာေရာ၊ ကိုယ္လဲ ဒင္းဆန္းကို ေစ်းေပါေပါနဲ႔တ၀ၾကီးစားခ်င္တာေရာ၊ လမ္းေဘးဒင္းဆန္းဆိုင္ေတြ ရွာရလြယ္မယ္ထင္တာေရာေၾကာင့္ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္ရဲ႕ ရွာဘံုေတာ္ခရီးစဥ္ကိုစခဲ့ပါတယ္...

အဲဒိေန႔က ေဟာ္တယ္ကို Morning Call မနက္ ၆နာရီေခၚခိုင္းထားေပမဲ့ ၂ေယာက္လံုးျပန္အိပ္လိုက္ၾကတာ ၇နာရီခဲြမွႏုိးပါတယ္... သိတဲ့အတိုင္း ျပင္ဆင္ၾကာျမင့္ခ်ိန္ ၁နာရီခဲြဆိုေတာ့ ၉နာရီမွေဟာ္တယ္ကထြက္ျဖစ္ပါတယ္... ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တာက ကြ်န္မအျမင္ ေဟာင္ေကာင္က စကာၤပူထက္ Night life ပိုရွည္ပါတယ္... ညဘက္ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်တဲ့အထိ လူစည္ပါတယ္ (ကိုယ္ေနတဲ့ေနရာက Orchard လို လူစည္တဲ့ေနရာျဖစ္ေနလို႔လားေတာ့ မသိပါ).. ဒါေပမဲ့ မနက္ ၇နာရီ ၈နာရီေလာက္ဆိုရင္လဲ လမ္းသြယ္ေတြထဲ လူအေတာ္ရွင္းပါေသးတယ္... (ဘယ္အခ်ိန္အလုပ္သြားၾကလဲေတာ့မသိပါ...)

ကြ်န္မတို႔ ေနတဲ့ ဟိုတယ္က Tim Sha Tsui (တင္မ္ရွေဆြ) ဘူတာနဲ႔ ေဂ်ာ္ဒန္ဘူတာၾကားမွာပါ... တင္မ္ရွေဆြနဲ႔ေတာ့ ပိုနီးမယ္ထင္ပါတယ္... ေဂ်ာ္ဒန္ဘက္မွာ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြမ်ားမယ္ထင္တာနဲ႔ အဲဒိဘက္ကို ဦးတည္ၾကပါတယ္... လမ္းမတန္းေပၚေရာက္ေတာ့ လူေတြမ်ားပါတယ္... လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လဲ ကြ်န္မတို႔စားခ်င္တဲ့ပံုစံမ်ိဳးဆိုင္မေတြ႔တာနဲ႔ မေန႔ကရခဲ့တဲ့ သင္ခန္းစာေၾကာင့္ ေရွ႕မွာအေကာင္းေတြရွိအံုးမယ္ဆိုျပီး ဆက္ေလွ်ာက္လာပါတယ္... လမ္းမတန္းအတိုင္းေလွ်ာက္လာတာ လမ္းမေပၚမွာေတာ့ ကြ်န္မတို႔စားခ်င္တဲ့ လမ္းေဘးဆိုင္ပံုစံမ်ိဳးမေတြ႔ပါဘူး... ဒါနဲ႔ လမ္းသြယ္ေတြထဲကို ၀င္ရွာပါေတာ့တယ္... ဟိုလမ္း၀င္ ဒီလမ္းထြက္လုပ္သလို ကိုယ္သြားလာတဲ့ လားရားလမ္းေတြကိုလဲ မ်က္စိမလည္ေအာင္ သတိနဲ႔ မွတ္ေနရပါတယ္... ဒါလဲ မေတြ႔ပါဘူး... ေနျမင့္ေလ အရူးရင့္ေလမဟုတ္ပဲ... ေနျမင့္ေလ ဗိုက္ဆာလာေလပါပဲ... အေတြးထဲမွာ လြယ္လြယ္နဲ႔ ေတြ႔မယ္ထင္တဲ့ လမ္းေဘးဒင္းဆန္းဆိုင္က ၄၅မိနစ္ေလာက္ရွာျပီးတဲ့အထိ အရိပ္အေယာင္ေတာင္မျမင္ေတာ့ ကြ်န္မအေနနဲ႔ လက္ေလွ်ာ့ခ်င္လာတယ္... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မေသခ်ာတဲ့အရာတစ္ခုအတြက္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြကုန္ အားအင္ေတြခမ္းျဖစ္တာကို မလိုလားလို႔... အခ်ိန္နဲ႔ ခြန္အားကို ပိုက္ဆံနဲ႔ပဲလဲလို္က္ခ်င္တယ္... ေစ်းၾကီးရင္ၾကီးပါေစ ေတြ႔တဲ့ဆိုင္ပဲ ၀င္စားလိုက္ခ်င္တယ္...

Jordan ရဲ႕ ညေစ်း လွည္းေလးေတြနဲ႔ ေရာင္းတဲ့ေနရာကိုလဲ ေရာက္တယ္... ဒါေပမဲ့ မနက္ဆိုေတာ့ အားလံုးပိတ္ထားေလရဲ႕... ၄၅ မိနစ္ေလာက္ရွာျပီးမွ အေငြ႔တစ္ေ၀ေ၀နဲ႔ လမ္းေထာင့္က အိမ္ဆိုင္လိုေလးေရာင္းေနတာကိုေတြ႔တယ္... အဲဒိနားကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ျပီးျပီလိုစိတ္ထဲထင္ေနတယ္... ဘာလို႔မေတြ႔ခဲ့လဲ မသိဘူး... မဖြင့္ေသးတာမ်ားလား... ဒါေပမဲ့ခုေတာ့ ကႏၱာရထဲမွာ အိုေအစစ္ေတြ႔တဲ့သူလို ကြ်န္မတို႔၂ေယာက္ ဟုတ္ရဲ႕လား ဟုတ္ပါ့မလားနဲ႔ သြားၾကည့္ေတာ့ ဟုတ္ေနတယ္... ဒါေပမဲ့ ဆိုင္က ထိုင္စားလို႔မရဘူး... ေဖာ့ဘူးနဲ႔ထည့္ေပးတာ... ဒါေပမဲ့ မတတ္နုိင္ဘူး အခ်ိန္မျဖဳန္းခ်င္တာနဲ႔ စားခ်င္တာေတြလက္ညွဳိးထိုးျပီးမွာလိုက္ေရာ... အမဲသားလံုး၊ ၀က္သာလံုး စံုလို႔ပဲ... ျပီးေတာ့ ၂ေယာက္သား အဲဆိုင္ေထာင့္ေလးမွာကပ္ျပီး မတ္တပ္ေလးစားေနေတာ့ ဆိုင္ရွင္မိန္းမၾကီးက ခံုေလးထုတ္လာေပးတယ္... ၁လံုးတည္းမို႔ မုန္႔ကိုအဲေပၚတင္ျပီး ကြ်န္မတို႔ရပ္စားၾကတယ္... အရသာကေကာင္းလြန္းလို႔ က်န္တာေတြေတာင္ ေမ့သြားတယ္... ၂ေယာက္သား ေပ်ာ္ရႊင္ျပီးစားၾကတယ္... ေလာကၾကီးက အခ်ိန္ေတြကို ခဏေမ့ထားျပီး မုန္႔ကိုပဲခံစားလိုက္တယ္... အဲဒီလို မ်ိဳးစံုထည့္စားတာေတာင္ ေဟာင္ေကာင္ေဒၚလာ ၂၀ ပဲက်တယ္... စကာၤပူေဒၚလာ ၃က်ပ္ေက်ာ္ပဲ... 

ဗိုက္ကလဲတင္း မုန္႔ေတြကလဲ မကုန္... ဒါေတာင္ ေပါက္စီ၀ယ္လိုက္ေသးတယ္... မကုန္တဲ့ အသားလံုးေတြကို ေဖာ့ဘူးနဲ႔ပဲ ယူသြားမယ္ဆိုျပီး သယ္လာျပီးမွ လမ္းမွာ ဆီေတြေပါက္က်လို႔ ၂ေယာက္သား လမ္းမလယ္မွာ ရပ္စားေနေတာ့ လူေတြ၀ိုင္းၾကည့္တာခံလုိက္ရတယ္... 

ဒီလိုနဲ႔ ဗိုက္လဲ၀ျပီး ဆိုေတာ့ Ocean Park ကို ဦးတည္လိုက္တယ္... Disney Land ေတာ့ မသြားဖို႔ ၂ေယာက္လံုးသေဘာတူလိုက္တယ္... သူဘာလို႔မသြားခ်င္လဲေတာ့ မသိ.. ကြ်န္မကေတာ့ ဂ်ပန္တုန္းကလဲ ေရာက္ဖူးလို႔ Ocean Park ကိုေရြးလိုက္တာ... Ocean Park သြားပံုလမ္းညႊန္ကေတာ့...

Admiralty ဘူတာကိုစီး... ထြက္ေပါက္ B ကထြက္...
Special City Bus no. 629 ကို ၂၅ မိနစ္ေလာက္စီးရင္ Ocean Park တည့္တည့္ေရာက္တယ္....
ဘတ္စ္ကားခ တစ္ေယာက္ကို $10.6 က်တယ္... (တတိယေျမာက္ေန႔မွာ ဘတ္စ္ကားကဒ္ကို HK$50 ထပ္ျဖည့္ရတယ္... ၀ယ္တုန္းက အထဲမွာ Value HK$100, card deposit HK$50 ရွိတယ္)...
Ocean Park သြားတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္

ရုပ္ရွင္ထဲက ေဟာင္ေကာင္အက္ရွင္ကားေတြမွာ မင္းသားေတြေျပးတ့ဲလမ္းမ်ိဳး... :)

ျမိဳ႕ျပ၊ေတာင္တန္းနဲ႔ အားကစားကြင္း...

ဘတ္စ္ကားေပၚကေန ေဟာင္ေကာင္ျမိဳ႕ကို လွည့္လည္ၾကည့္ရွဳရလို႔ ဘတ္စ္ကားစီးရတာလဲ အလကားေတာ့မျဖစ္ပါဘူး... Ocean Park ၀င္ေၾကးက တစ္ေယာက္ကို HK$250 (Ard SGD 42)

အထဲေရာက္ေတာ့ အရင္ဆံုးလူေတြအမ်ားၾကီး၀င္ေနတဲ့ Aquarium ကို လိုက္၀င္လိုက္ပါတယ္... ဂ်ပန္နဲ႔ ကိုရီးယားမွာ ျမင္ဖူးခဲ့တဲ့ Aquarium ေတြလိုပါပဲ... ဒီမွာက ကစားကြင္းကို လာလည္တဲ့ ျပည္ၾကီးတရုတ္ေတြမ်ားတဲ့အတြက္ အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိစြာ ျပဳမူတာေတြေၾကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတာပဲကြာပါတယ္... 


Big Aquarium 

မနက္က လမ္းအေတာ္ေလးေလွ်ာက္လိုက္ရတာေရာ၊ လူေတြမ်ားတာေရာ၊ ေရွ႕ရက္က ပင္ပန္းထားတာေရာေၾကာင့္ လူက ႏွဳံးခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနတယ္... သုိ႔ေသာ္ အနည္းငယ္ေတာ့ စီးျဖစ္ပါတယ္... ေနာက္ဆံုး ေျခာက္ကပါးနားက Roller Coaster ကိုစီးမယ္ဆိုျပီး ၂ေယာက္သား တြန္႔ဆုတ္ဆုတ္နဲ႔ တန္းစီလိုက္ပါတယ္... သူငယ္ခ်င္းက "ျဖစ္ပါ့မလား... ငါေၾကာက္လာဘီ... ထြက္ရင္မွီေသးတယ္" ေျပာေနတုန္း ကြ်န္မက သူ႔ကို ဘာမွမေၾကာက္နဲ႔ ငါတို႔ မေသေလာက္ပါဘူး... ေၾကာက္စရာမရွိပါဘူး... ဆိုျပီး အားေပးေနရင္း တျဖည္းျဖည္း စီးရခါနီးေလ ကြ်န္မစိတ္ထဲမွာလဲ ျဖစ္ပါ့မလားဆိုျပီး ေၾကာက္လာေလပါပဲ... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ပင္ပန္းထားျပီးလူက အားနည္းသလိုျဖစ္ေနေတာ့ ဒါစီးျပီးရင္ မူးျပီး တစ္ေနကုန္အလကားျဖစ္မွာကိုေၾကာက္တာပါ... သို႔ေသာ္ ေျခာက္ကပါးနားမွာေဆာက္ထားျပီး ေဘးက ပင္လယ္၀ကို ျမင္ေနရသလို... ပင္လယ္၀အထက္ကေနသြားေနတဲ့ Cable car ေလးေတြကိုျမင္ေနရတဲ့ ရွဳခင္းကလဲ အေတာ္လွပါတယ္... ဒီလို ရွဳခင္းနဲ႔ ဒီလိုေျခာက္ကပါးေပၚက Roller Coaster ကိုစီးရင္ ဘယ္ေလာက္ထိေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းမလဲ သိခ်င္ပါတယ္...
Roller Coaster ေဘးကျမင္ကြင္း...

စီးျဖစ္ေတာ့ ေဇာက္ထိုးက အနည္းဆံုး ၃ ၄ ခါေလာက္ျဖစ္ပါတယ္... ကြ်န္မလဲ မ်က္စိမွိတ္ျပီး စီးေနပင္မဲ့ တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ေတာ့ ေဇာက္ထိုးမျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ဆို ဖြင့္ၾကည့္ပါတယ္... တစ္ခ်ိန္မွာ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ကြ်န္မမ်က္လံုး ဖြင့္ၾကည့္ခ်ိန္ ေဇာက္ထိုးျဖစ္တာနဲ႔ၾကံဳေတာ့ ပင္လယ္၀နဲ႔ ေတာင္တန္းေတြ ရုပ္ရွင္ထဲကအတိုင္း ၃၆၀ ဒီဂရီလည္ထြက္သြားတာကို ၾကံဳလိုက္ပါေတာ့တယ္... အဲဒိအခ်ိန္မွာ လူက အံခ်င္သလိုျဖစ္ျပီး အရမ္းမူးေနပါျပီ... ျမန္မာျပည္က Roller Coaster စီးရင္ "ဒါပဲလား... ဘာမွေတာင္ မျဖစ္လိုက္ဘူး" ဆိုျပီး complaint မ်ားေနက် ကြ်န္မ ခုေတာ့ "ဘယ္ေတာ့မွ ျပီးမွာလဲ... ျမန္ျမန္ျပီးပါေတာ့" လို႔သာ မ်က္စိလံုးလံုးမွိတ္ရင္း ဆုေတာင္းမိေနပါေတာ့တယ္...

စီးျပီးေတာ့ မူးျပီး အီလည္လည္ၾကီးျဖစ္သြားလို႔... တစ္ခုခုအျမန္စားဖို႔ ရွာရပါေတာ့တယ္... ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၀က္သားနဲ႔ခရမ္းခ်ဥ္သီးအရည္နဲ႔ ထမင္းကို HKD60 နဲ႔၀ယ္စားျဖစ္တယ္... စာလို႔လဲ မေကာင္းပါ... အာသာလဲ မေျပပါ... သူငယ္ခ်င္း၀ယ္လာတဲ့ မနက္က ဒင္းဆန္းဆိုင္က ေပါက္စီလဲစားလိုက္ပါတယ္... ဟီး... (Dolphin Show ၾကည့္ျပီးေတာ့ ပိုအားရွိသြားေအာင္ Ice-cream နဲ႔ ေျပာင္းဖူးျပဳတ္လဲ စားပါေသးတယ္... Ice-cream + water = HKD45, Steam Corn = HKD18)
စားလို႔မေကာင္းတဲ့ HKD60 တန္ Lunch...


ျပီးေတာ့ Dolphin show ၾကည့္ဖို႔သြားေတာ့ ၃ခဲြမွျပမယ္တဲ့... ခုမွ ၂ခဲြပဲရွိေသးေတာ့ ေစာင့္ရမယ္... ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မလဲ မူးေနတာနဲ႔ ခံုဦးရင္း ထိုင္ေစာင့္ဖို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္... သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ ကိုယ့္ေၾကာင့္ဆဲြထားသလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔ တျခားသြားခ်င္ရင္သြား ကြ်န္မကေတာ့ ဒီမွာထိုင္က်န္ခဲ့မယ္လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ သူထြက္သြားပါတယ္... အဲဒိမွာ ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္း အထုတ္ေတြေပၚေခါင္းတင္ျပီး ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားပါေသးတယ္... ေဘးက ျပည္ၾကီးတရုတ္ေတြ ဆူဆူညံညံေရာက္လာမွ ႏုိးသြားပါတယ္... ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခံုေတြအားလံုးျပည့္ေနၾကျပီ... သူငယ္ခ်င္းက ျပန္မလာေသးေတာ့ ကြ်န္မဦးထားတဲ့ ခံုကို မ်က္ေစာင္းထိုးေနၾကတဲ့သူေတြလဲရွိေနတယ္... အိပ္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းနည္းနည္းျပန္ၾကည္သြားတယ္... အေနာက္တမ္းက ျပည္ၾကီးတရုတ္မိသားစုက Burger ေတြ၀ယ္စားျပီး ကေလးကို စပိုးနင့္ေအာင္ေကြ်းေနကတည္းက တစ္ခုခုျဖစ္ေတာ့မယ္စိတ္ထဲထင္ေနတာ... ပဲြျပီးခါနီးေလာက္မွာ ဒီေလာက္ လူေတြမ်ားတဲ့ပဲြခင္းထဲမွာ ထင္တဲ့အတုိင္းပဲ အန္ခ်ပါေတာ့တယ္... ဒါေတာင္ ေဘးကလူေတြကို ေတာင္းပန္ျခင္းလံုး၀မရွိပါဘူး... ကံေကာင္းလို႔ ကြ်န္မဘက္မဟုတ္လို႔ ေဘးက စံုတဲြကေတာ့ အနည္းငယ္ေပခ်င္သလိုျဖစ္သြားတယ္... ဒါေပမဲ့ ဘာမွ commotion လုပ္ပံုမေပါက္ပဲ manner ရွိပံုေထာက္ေတာ့ ေဟာင္ေကာင္စံုတဲြျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္... ကိုယ္လဲ သူငယ္ခ်င္းအတြက္ဦးထားတဲ့ ခံုဘက္ အသာေျပာင္းထိုင္လိုက္ပါတယ္... မၾကာမီပဲ ပဲြျပီးသြားလို႔သာေတာ္ေတာ့တယ္... ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံကို လည္တဲ့အခါမွာ အဲဒိႏုိင္ငံက ယဥ္ေက်းမွဳ၊ ရွဳခင္း၊ အစားအေသာက္ေတြအျပင္၊ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့ လူေပါင္းစံုကလဲ အမွတ္ရစရာေတြျဖစ္ေစသလို ဗဟုသုတ အေတြ႔အၾကံဳေတြလဲ ေပးတတ္တဲ့အတြက္ ဒါကိုလဲ အေလးထားဖို႔လိုအပ္ပါတယ္...


Dolphin show view...


အဲဒိေနာက္ေတာ့ ဘာမွထပ္မစီးျဖစ္ေတာ့ပဲ ပန္ဒါေတြထားတဲ့ေနရာဘက္ေလွ်ာက္ရင္း ဓာတ္ပံုပဲရုိက္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္... ညေနေစာင္းေတာ့မွ Hotel ခဏျပန္ျပီး သယ္ရရွဳပ္တဲ့ Stand ၾကီးထားခဲ့ပါေတာ့တယ္... (မထားခဲ့သင့္ဘူး.. ညဘက္ရွုခင္းက Stand နဲ႔မွလွတာ) အဲဒိေန႔အတြက္ ေနာက္တစ္ေနရာကို သြားျဖစ္ပါေတာ့တယ္...






Panda ေလး ၂ေကာင္ပဲက်န္ေတာ့တယ္... ဒါက အမေလး...

Symphony of Light & Avenue of Star (Victoria Harbor) 
ကိုယ္ရုိက္လာတာေတြမလွေတာ့ photo credit to www.Discoverhongkong.com

လူက ဘာရယ္မွန္းမသိ ပင္ပန္းေနေတာ့ စတန္းကို မသယ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ စတန္းသိပ္သံုးျပီးလဲ မရုိက္ျဖစ္လို႔ပါ... အဲဒိေနရာက ကြ်န္မတို႔ ေဟာ္တယ္နဲ႔ နီးပါးတယ္... Tim Sha Tsui MRT ကေန Exit J ကိုထြက္ျပီး ၅မိနစ္ပဲလမ္းေလွ်ာက္ရပါတယ္တဲ့... ကြ်န္မတို႔လဲ မေမးမဆန္းပဲ ဆိုင္းဘုတ္အားကိုးနဲ႔ပဲေလွ်ာက္လာပါတယ္... သူတို႔ MTR ရ႕ဲ လွဳိင္ေခါင္းေတြက စကာၤပူလို သိပ္ မနီးပဲ အေ၀းၾကီး ေလွ်ာက္ရပါတယ္... အေတာ္ေလးေလွ်ာက္မွ Exit J ေရာက္သြားပါတယ္... ထြက္ထြက္ခ်င္း မွ်ားနဲ႔ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ႔လို႔ အဲဒိအတိုင္းသြားပါတယ္... သြားေနရင္းကို ေနာက္ဆိုင္းဘုတ္တစ္ခုကို မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး... လမ္းလည္မွာတင္ လမ္းေပ်ာက္သြားပါတယ္... ေျမပံုထုတ္ၾကည့္ေတာ့လဲ ကိုယ္ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းေရရာ မသိ... ေနာက္ဆံုးေတာ့ အျဖဴစံုတဲြကိုေတြ႔တာနဲ႔ သူတို႔လဲ အဲသြားမွာထင္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္မွန္းနဲ႔ သူတို႔သြားတဲ့ေနာက္ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ပန္းျခံဘက္ကို လိုက္သြားပါတယ္... မဟုတ္ရင္ေတာ့ သြားဘီဆိုတဲ့ ဇႏုိးဇေနာင့္စိတ္ကလဲျဖစ္ေနပါေသးတယ္.... အဲဒိစံုတဲြက ပန္းျခံတစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ သူတို႔ကိုေစာင့္ေနတဲ့ အုပ္စုနဲ႔ေတြ႔ျပီး စကားေျပာျပီးက်န္ခဲ့ပါတယ္... ကိုယ္ကေတာ့ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ ဆက္ေလွ်ာက္ရင္း လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သြားတဲ့ ဘက္ကိုလိုက္ကာ ေနာက္ဆံုေတာ့ ေရာက္သြားပါတယ္...

ျမစ္ဘက္ကလာတဲ့ ေလေအးေအးက မ်က္ႏွာကို ရုိက္ခတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လူက လန္းဆန္းသြားသလို အရုိးထဲ တစ္ခ်က္ ခ်မ္းစိမ့္၀င္သြားပါတယ္... အဲဒိမွာ ရွိတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးကို ခဏ၀င္နားေထာင္ျပီး ၂ေယာက္သား symphony of light ၾကည့္ဖို႔ေနရာယူလိုက္ပါတယ္... ၂ေယာက္လံုးက အရပ္ပုေတာ့ အေရွ႕မွာေနရာရမွ ျဖစ္မွာေလ... ဟဲ ဟဲ... ရွဳိးကို ေစာင့္ရင္း သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ရာသီဥတုေအးေအးမွာ စကားေတြေျပာၾက ရီၾကတာလဲ ခင္မင္မွဳကိုပိုခိုင္ျမဲေစျပီး YUFL တကၠသိုလ္တူတူတက္ခဲ့တဲ့ ကာလေတြကို ျပန္လည္သတိရမိပါတယ္...

ည ၈နာရီမွာ Symphony of Light show စပါတယ္... ဒီဘက္ကမ္းကေန တီးလံုးေတြနဲ႔ ဟိုဘက္ကမ္းက အေဆာက္အအံုးက မီးေတြ စီးခ်က္ညီညီကတဲ့ light show ပါ... Tourist attraction တစ္ခုအေနနဲ႔ ညတိုင္း အလကားျပတာပါ... ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ ငါတို႔ ႏုိင္ငံက ရန္ကုန္ျမစ္တို႔ လွဳိင္ျမစ္တို႔ကို အဲလို တစ္ဖက္တစ္ခ်က္ကေန Light show လုပ္ရင္လဲ လွမွာ.... ကမ္းနားလမ္းက နန္းသီတာဆိပ္ကမ္းကို သားသားနားနား ပန္းျခံေလးေလာက္ ေလညင္းခံဖို႔လုပ္ေပးရင္ေတာင္ အေတာ္ေကာင္းမွာလို႔ေတြးမိတယ္... (ငယ္ငယ္က မီးပ်က္ရင္ မိသားစုေတြ နန္းသီတာဆိပ္ကမ္းကို ကားေမာင္းျပီး ေလညင္းခံ ေနၾကာေစ့စား စကားထိုင္ေျပာတာ သတိရမိတယ္)...


At Victoria Harbor... ေလေလးတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ရာသီဥေအးေအးနဲ႔ ေအးေဆးလမ္းေလွ်ာက္ရတာကိုၾကိဳက္တယ္...


Avenue of Stars

Symphony of Light ျပတဲ့ ေနရာမွာပဲ Avenue of stars ရွိပါတယ္... ေဟာင္ေကာင္ နာမည္ၾကီး အႏုပညာသမားေတြရဲ႕ လက္ရာေတြကို လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေျမေပၚမွာ ျမဳပ္ထားပါတယ္... ရာသီဥတုေလးက ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ စိတ္လက္ၾကည္ေနပင္မဲ့ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က ျပည္ၾကီးေတြေၾကာင့္ စိတ္ရွဳပ္ရပါတယ္... ဥပမာ အစကဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ေနရာ ကိုယ္ဓာတ္ပံုရုိက္မွ အတင္းျပံဳ၀င္လာျပီးရုိက္တာတို႔... သူမ်ားရုိက္ေနလဲ ျဖတ္ေလွ်ာက္တာတို႔... သူတို႔ရုိက္ျပီးသြားလဲ အဲဒိေနရာမွာရပ္ျပီး မဖယ္ေပးပဲ ဓာတ္ပံုကို ျပန္ၾကည့္ေနတာတို႔... ဒါေပမဲ့ သူတို႔ေၾကာင့္ စိတ္ရွဳပ္ရတာ မတန္တာေရာ ညဘက္ျဖစ္တာေရာေၾကာင့္ သိပ္ေတာင္ ဓာတ္ပံုမရုိက္ျဖစ္ေတာ့ပဲ... ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ေလးကိုပဲ အျပည့္အ၀ခံစားလိုက္ပါတယ္... ဓာတ္ပံုရိုက္မ်ားတဲ့ ေနရာေတြလဲ ကိုယ္ပဲ ေရွာင္ေနလိုက္ပါတယ္... Moment ကိုပဲ enjoy ေနလိုက္ပါတယ္...




ေခ်ာင္ယြမ္ဖက္... ကြ်န္မရဲ႕ killer မင္းသားၾကီး...

ဂ်က္လီနဲ႔ေပါ့...

Tony Leong, နဂါးႏုိင္ဓားက မင္းသား.. တျခားသူ႔ကားေတြလဲ အမ်ားၾကီးၾကည့္ဖူးတယ္..


Stephen Chow - ဟာသမင္းသား...


Hong Kong pride Bruce Lee

ငါးေျခာက္နံ႔ေမႊးေမႊးေလးက ေလအေ၀ွ႔မွာ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ရေနေတာ့ ငါးမၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မေတာင္ စားခ်င္စိတ္ျဖစ္မိပါတယ္... အဲဒိ ေတာက္ေလွ်ာက္မွာ လွည္းေလးေတြနဲ႔ ျပည္ၾကီးငါးကို စက္နဲ႔ျပားေနေအာင္လုပ္ျပီး ကင္တဲ့ဆိုင္ေလးေတြရွိပါတယ္... ဒီလိုနဲ႔ ရာသီဥတုေအးေအးမွာ အဲဒိပူပူေလးစားရင္ေကာင္းမွာပဲ... လိုက္ဖက္လို႔ ေရာင္းတာျဖစ္မယ္ဆိုျပီး Try ၾကည့္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္... စားၾကည့္မွ ညွီလိုက္တာ မေျပာပါနဲ႔... ကိုယ္က ငါးမၾကိဳက္လို႔လားေတာ့ မသိဘူး... အရမ္းညွီတယ္လို႔ ခံစားရတယ္... ျပီးေတာ့ ငါးေျခာက္က စိတ္ထဲထင္ထားတဲ့ ျမန္မာငါးေျခာက္လို လံုးလံုးေျခာက္တာမဟုတ္ဘူး... ျပည္ၾကီးငါး အစိုအျပားကို ျမန္မာျပည္က ၾကံရည္က်ိတ္စက္လိုမ်ိဳး သူတို႔ကေတာ့ အပူဒလိမ့္တံုး ၂ခုၾကားကို ၃ ၄ ၅ခါေလာက္ ျဖတ္ထည့္လိုက္တာ... ကိုယ္တင္မဟုတ္ဘူး... သူငယ္ခ်င္းလဲ မၾကိဳက္ဘူး... 

အျပန္ကိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္ ဟိုတယ္ကို လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရင္း ေတြ႔တဲ့ restaurent မွာပဲ ၀င္စားျဖစ္တယ္... ကြ်န္မက ထမင္းေၾကာ္စားတယ္... HKD55 က်တယ္... ျပီးေတာ့ SaSa Store ၀င္ျဖစ္တယ္... SaSa store က ေဟာင္ေကာင္က လမ္းတိုင္း ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာရွိတယ္... စကာၤပူမွာရွိတဲ့ SaSa store ေတြထက္ေတာင္ၾကီးတယ္... အစံုလဲရတယ္... သူ႔သူငယ္ခ်င္းမွာလိုက္တဲ့ Face mask ၀င္၀ယ္... ကြ်န္မကေတာ့ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း လိုခ်င္တာ၀ယ္ အျပီး ဟိုတယ္ျပန္ေရာက္တယ္...

ေနာက္ေန႔ေတာ့ ေရလမ္းခရီး မကာအိုကိုသြားျပီး နာမည္ေက်ာ္ ခရစ္ယာဥ္ Saint Paul ဘုရားေက်ာင္းပ်က္ ၾကီးဆီ အေရာက္သြားရအံုးမယ္...

8 comments :

AMK said...

အစ္မ ပို ့ကိုဖတ္ ၿပီး ေဟာင္ေကာင္ေတာ ့ သြားလည္ အံုးမယ္ ဒင္းဆန္း ေကာင္းေကာင္းစားဖို ့

mabaydar said...

အင္း... ဒင္းဆန္းကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္မွာ ဘယ္လိုေနရာ ဘယ္လိုဆိုင္မ်ိဳးမွာစားစား မေဗဒါ စားခဲ့သမွ်ေတာ့ အကုန္ေကာင္းတယ္... သြားျဖစ္ေအာင္ သြားေနာ္...

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ခရီးေတြ သြားေနတယ္ေပါ႔
ပံုေတြၾကည္႕ရတာကိုက ေပ်ာ္စရာၾကီး
အားက်လိုက္တာ
စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ခရီးသြားရတာ တကယ္ကိုေက်နပ္စရာ

ေဆြေလးမြန္ said...

ညီမေလးေရာ မအားလပ္လို႕ ဘေလာ႕ ေလာကၾကီးကေန ေပ်ာက္ေနေပမယ္႕
ခုလို အလုပ္ထဲက ေန ေခါင္းေဖာ္ႏိုင္တဲ႕ အခ်ိန္ေလး
ဘေလာ႕ ေတြလိုက္လည္ၿပီး စာေတြဖတ္ေနတယ္။
အလုပ္ေတြ လုပ္ၿပီး အခ်ိန္ေတြ ကုန္ေနလိုက္တာ .
ေဆာင္းတြင္းေတာင္ ၿပန္ေရာက္ေတာ႕ မယ္..
:) :) :)

Anonymous said...

မေဗဒါ
အနည္းငယ္
၀လာသည္။ း))

ပုံ
မရဲတရဲေျပာသူတစ္ဦး :D

mabaydar said...

ဟုတ္တယ္.... စိတ္ညစ္တယ္... အသက္ေတြကၾကီးလာေတာ့ Metabolism ေတြက က်လာတယ္နဲ႔တူတယ္.... ၀လာတယ္..
အစားေတြကေတာ့ စားေကာင္းျမဲပဲ... ခံတြင္းေကာင္းေနေသးတယ္ဆိုေတာ့ က်န္းမာေရးေတာ့ ေကာင္းေသးတယ္... အဟိ...

Anonymous said...

မေဗဒါေရ ..
ေဟာင္ေကာင္ ပုိ ့စ္ေလး ဆက္ေရးပါဦး .. :)

mabaydar said...

@Anonymous -ေရးပါ့မယ္။ ၾသစီပိုစ့္ကို အရင္ျဖတ္ရအံုးမယ္... ၾသစီပိုစ့္မေရးခင္ ဒရမ္မာ review ၂၀ ေရးမယ္ဆိုတာကို အရင္ျဖတ္ရမယ္... ဟိ... ခုေတာ့ ၇ကားျပီးျပီဆိုေတာ့ ၁၃ကားက်န္တယ္...