Tuesday, December 16, 2008

ေရျပင္ ဘ၀

ျငိမ္သက္ေနတဲ့ ေရျပင္ကို သူပဲ ခဲေလးနဲ႔ေပါက္သြားတယ္ ...
သူကလာရာလမ္းကို ေက်ာခိုင္းသြားေပမဲ့ ...
ေရျပင္ေလးကေတာ့ လွဳိင္းၾကက္ခြက္ေလးေတြနဲ႔ တုန္ရီက်န္ခဲ့တယ္..
ဒီလိွဳင္းေလးေတြ အခ်ိန္တန္ရင္..
ျပန္ျငိမ္သက္မွာပါေလ....

2 comments :

ကိုထိုက္ said...

ကဗ်ာေလကေကာင္းလိုက္တာ၊နဲနဲေလတိုေနတယ္ဖတ္လို ့
မဝဘူးဆတ္ေရေပးပါဦ။

ေမာင္ရွင္းသန္႔ said...

မမေဗဒါေရ

ေရၿပင္ေလးကလဲ ၿပန္ေပါက္လို႔ ရရင္
ေကာင္းမွာေနာ္
သူမ်ားေတြက ခ်ည္း လာလာေပါက္ေနရင္
ဘယ္မွ်တ ပါ ေတာ့မလဲ
က်ေနာ္သာ ေရၿပင္ဆိုရင္
ၿပန္ေပါက္ၿဖစ္ေအာင္ေပါက္လိုက္မွာ
ၿပန္မေပါက္ႏိုင္လို႔ ရွိရင္ သူတို႔ ေပါက္တိုင္း လိွဳင္းထမေပးေတာ့ဘူး

ဟီဟိ