Monday, September 01, 2014

Blog Day 2014: I love All my Readers




ဒီနေ့က Blog Day လို့ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ သူများတွေပြောတာတွေ့လို့ အမှတ်တရပိုစ့်လေး တစ်ပုဒ်ရေးဖို့ စိတ်ကူးပေါ်မိပါတယ်… 2008 တုန်းကတော့ စကာင်္ပူမှာရှိတဲ့ မြန်မာဘလော့ဂါတွေ Pasir Ris မှာ BBQ လုပ်စားကြတာ မှတ်မိသေးတယ်… အဲဒိတုန်းကတော့ ဘလော့တွေ စခေတ်စားခါစ ဘလော့ဂါ ပထမ Batch လို့တောင် ပြောရမဲ့သူတွေပေါ့… ဒါပေမဲ့ မဗေဒါက နေ့စွဲတွေဆို မမှတ်မိတတ်လွန်းလို့ (ကိုယ့်မွေးနေ့တောင် ရက်နဲ့ လနဲ့ကို ငယ်ငယ်က သိပ်ကွဲတာမဟုတ်ဘူး… :P ) Blog Day ဆိုတာကိုလဲ အမှတ်မဲ့ပါပဲ…

ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ ဘလော့ဂါတစ်ချို့နဲ့ ဘလော့တွေ ဖတ်နေကျသူတစ်ချို့က Blog Day အထိမ်းအမှတ်နဲ့ ဟိုတစ်ချိန် ဘလော့ခေတ်စားစဉ်အချိန်တွေကို ပြန်ပြောကြ၊ သူတို့ကြိုက်တဲ့ ဘလော့တွေ လူသိများ စာရေးကောင်းတဲ့ ဘလော့တွေအကြောင်းပြောကြတော့ ကိုယ်လဲပြောချင်လာတယ်… ဒါပေမဲ့ သိတဲ့အတိုင်းပဲ စာဖတ်ပျင်းသလို ဘလော့လည်လဲ ပျင်းတဲ့ မဗေဒါအတွက် ဘယ်ဘလော့ကို အမြဲလည်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ရှားပါတယ်… တစ်ခါတစ်လေလောက် သွားလည်ဖြစ်တယ်ဆိုရင်တော့ ကိုယ်စိတ်ဝင်စားတဲ့ အကြောင်းရေးတဲ့ ဘလော့တွေဆို ပိုစ့်တွေ အများကြီး တစ်ခါတည်းဖတ်လေ့ရှိပါတယ်… ဘလော့ဂါအစွဲနဲ့ ကြိုက်တာထပ် ရေးတဲ့ အကြောင်းအရာပေါ်မူတည်ပြီး ကြိုက်တယ် မကြိုက်ဘူးကို ဆုံးဖြတ်လေ့ရှိပါတယ်… (ဒါပေ့ါ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ပုံစံမျိုး အမြဲရေးတတ်တဲ့ ဘလော့ဂါဆိုရင်တော့ ဦးစားပေးလည်ဖြစ်တာရှိတာပေါ့)….

ဘလော့ဂါဒေးမှာ တခြား ဘလော့တွေကို သိပ်မလည်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မ ဘာလို့များပိုစ့်ရေးနေသေးလဲလို့ မေးမယ်ဆိုရင်တော့… ဘလော့ဂါဆိုတာ ကနဦးမှာ ဖတ်သူရှိရှိမရှိရှိ ကိုယ်ဝါသနာပါလို့ စပြီး စာရေးကြတယ်ဆိုပေမဲ့… ငါ့ဘလော့လေးနဲ့ ငါ့စာလေးကို ဖတ်နေတဲ့သူရှိနေပါလားဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့်သာ ဆက်လက်တည်ရှိနေတာများတယ်… အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ချက်တင်တက်ရင်း ASL please ဆိုတာတွေနဲ့ စခဲ့တဲ့ Friendship တွေဟာ နောက်ပိုင်းကျရင် ပြောစရာမရှိ ပျင်းပြီး ရေရှည်ခင်မင်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ မိတ်ဆွေက ရှားတယ်… ဒါပေမဲ့ ဘလော့ကျတော့ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး… ကိုယ်ရေးထားတဲ့ စာတွေကို ဖတ်တဲ့သူကလဲ လာဖတ်ပြီး သူတို့ အမြင်တွေကို ပြန်ပြောတဲ့အတွက် အမြဲ မရိုးတဲ့ စကားဝိုင်းတစ်ခုရတယ်။ အဲဒိအတွက် စာရေးသူကလဲ စာဖတ်သူနဲ့ ဆက်နွယ်နေတယ်လို့ခံစားရတယ်… စာဖတ်သူဘက်ကလဲ၊ ရေးတဲ့သူရဲ့ စာတွေ (ဆိုပါတော့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာပဲရေးရေး၊ အတွေးအခေါ် ရသပဲရေးရေး) စာရေးသူရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ တွေးခေါ်မှု အရေးအသားစတိုင် စတာတွေကို တနည်းနည်းနဲ့တော့ ရင်းနှီးမှုရှိနေတော့ လူမမြင်ဖူးပေမဲ့ သူ့အကြောင်းသိနေသလိုခံစားရတော့ ရင်းနှီးမှုက ပိုလေးနက်တယ်လို့ထင်တယ်…

အရင်က ပြောဖူးပါတယ်… မဗေဒါ ဘလော့စရေးတုန်းက ကိုယ့်ဘလော့ကို လူတွေဒီလို လာဖတ်လို့ရမှန်း မသိခဲ့ဘူး… ဒါပေမဲ့ မဗေဒါရဲ့ ဘလော့လေးဟာ မဗေဒါကို အမာခံအားပေးနေတဲ့ သူတွေမရှိရင် ဒီနေ့ထိတောင် ရှင်သန်နေအုံးမှာ မဟုတ်ဘူး… ဘလော့လေးကနေ ပတ်သတ်ပြီး ကိုယ့်မှာ စာပေ အသိုင်းအဝိုင်း မိတ်ဆွေ နယ်ပယ်တစ်ခုရတယ်… အဲ့ဒါလေးကလဲ ပိုက်ဆံနဲ့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့ အရာလေးတစ်ခုပဲ… အဖေကပြောတယ် အပေါင်းအသင်း မိတ်ဆွေဆိုတာ အုပ်တစ်ချပ်ချင်းစီ ထပ်ထပ်ပြီး အချိန်နဲ့ တပြေးညီ တဖြေးဖြေးတည်ဆောက်ရတဲ့ နန်းတော်တစ်ခုလိုပဲတဲ့… တစ်ရက်ထဲနဲ့ လိုချင်တယ်ဟေ့ဆိုပြီး ကိုယ့်ကို အပြိုင် နန်းတော်ကြီးတစ်ခု မတည်ဆောက်နိုင်ဘူးတဲ့…ဟုတ်ပါတယ်… မိတ်ဆွေဆိုတာ အချိန်၊ ခွန်အားနဲ့ စိတ်ထား စတာတွေ အရင်းတည်ပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မမျှော်လင့်လေ အမြတ်ရလေဖြစ်တဲ့ ရင်းနှီးမြုပ်နှံမှု တစ်ခုဆိုတာ အသက်ကြီးလာတာနဲ့ အမျှ ကျွန်မသဘောပေါက်လာတယ်…

ကျွန်မကို တစ်ချို့ အပြင်က လူတွေက သိပ်ပြီး အသိမိတ်ဆွေများတယ်နော်တဲ့… (ကျွန်မကတော့ အဲ့လိုမထင်ပါဘူး) ဒါပေမဲ့ သူတို့ပြောတော့လဲ ဟုတ်နေသလိုလို… ဘယ်ခရီးသွားသွား ဒေသခံ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှိရှိနေတော့ သူတို့ဒီလိုထင်မှာပေါ့… အမှန်တော့ အဲဒိ ခင်မင်မှုတွေက သူတို့ဆီက ဘာမှ မမျှော်လင့်ပဲ စိတ်ရင်းနဲ့ ခင်လို့ သူတို့မေတ္တာ ယောင်ပြန်တယ်ပဲမှတ်ပါတယ်… ဒါဟာလဲ ဒီဘလော့လေးရဲ့ ကျေးဇူးတွေပါပဲ… သူတို့ကလဲ ကိုယ့်အကြောင်းသိချင် ဘလော့ဖတ်လိုက်တာနဲ့ ကိုယ်ဘာလဲဆိုတာ အနည်းနဲ့အများ သိထားတော့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး သံသယပွားနေစရာသိပ်မရှိဘူးလေ…
ဒီနေ့ Blog Day မှာ သူများတွေက သူတို့ စစချင်းဖတ်ဖြစ်တဲ့ အမှတ်ရတဲ့ အထင်ကရဘလော့ တွေအကြောင်းပြောကြတယ်။ မဗေဒါကလဲ ဘလော့ဒေးမှာ မဗေဒါ ဘလော့ပေါ်က အမှတ်တရ စာဖတ်သူတွေအကြောင်းရေးရမယ်...

သူတို့မရှိရင် မဗေဒါဘလော့ဆိုတာ ဆက်လက်ရပ်တည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် ဒီပိုစ့်မှာ မဗေဒါဘလော့ကို အားပေးကြတဲ့ ချစ်တဲ့ စာဖတ်သူ သူငယ်ချင်းတွေကို တန်းစီကျေးဇူးတင်ဖို့ ဒီပိုစ့်ကို ရေးပါတယ်…
(မှတ်ချက်။ မဗေဒါရဲ့ ကျေးဇူးတင်တဲ့ List မှာ နာမည်နဲ့ တကွ မပါလာခဲ့ရင်လဲ မဗေဒါကို နားလည်ခွင့်လွှတ် ဗွေမယူကြပါနဲ့လို့ တောင်းပန်ပါရစေ…. မဗေဒါလဲလူသားပဲ ပေမို့ အမှားအယွင်း မေ့လျော့မှုဆိုတာက မလွှဲရှောင်နိုင်ဘူးလေ)

ပထမဆုံး ကိုယ့်ရဲ့ Biggest Silent Readers အဖေနဲ့ အမေကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ဟိုးအရင်ကတော့ ဖေဖေက ကျွန်မ ရုပ်ရှင်မင်းသားတွေအကြောင်းရေးရင် သိပ်မကြိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ခုတော့
 ဒီပိုစ့္ေရးလိုက္ျပီးရွင္းျပတယ္  ကျွန်မရဲ့ အမြင်ကို သေချာပြောပြတော့ သူနားလည်သွားပါပြီ… သူမကြိုက်တော့လဲ အဲ့ပိုစ့်တွေ မဖတ်နဲ့ပေါ့နော်… ပြောရရင် ဘလော့စရေးတုန်းက အိမ်ကလူတွေ၊ ကိုယ်နဲ့ အပြင်မှာ သိတဲ့သူတွေတစ်ယောက်မှကို အသိပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူး… အဲဒါကြောင့် မဗေဒါ ဘလော့ရဲ့ နာမည်က အစက မဗေဒါရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လို့ပေးခဲ့တာ။ အဖေက နောက်မှ သူဖတ်နေကျ သတင်းဝက်ဆိုဒ်မှာ ကျွန်မဘလော့ကိုတွေ့လို့ စဖတ်ဖြစ်တာ… အဲ့တုန်းက ကိုယ်က ဘလော့လိပ်စာတောင် သူ့ကို မပေးလို့ သူ့ခမျာဖတ်ချင်ရင် အဲ့ဝက်ဆိုဒ်ကို သွားပြီး ကျွန်မလင်ခ့်ကို ရှာဖတ်ရတယ်… ခုတော့ သူလဲ အင်တာနက်ကျွမ်းသွားပြီဆိုတော့ လိပ်စာသိသွားပြီ… :P ။ မေမေဆို ကျွန်မလိုပဲ စာဖတ်သိပ်ပျင်းတာ။ ဗေဒင်စာအုပ်ကလွဲလို့ သူက သိပ်ဖတ်တာမဟုတ်ဘူး… ဖေဖေဖတ်ပြတာပဲ နားထောင်တာ… ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဘလော့ကိုတော့ ဒိုင်ခံအားပေးတာ… အရင်က သူတို့ဖတ်တယ်ဆိုတော့ နည်းနည်းလေး စိတ်ကျဉ်းကျပ်သလိုလို၊ ရှက်သလိုလိုဖြစ်လို့ အရေးကျဲသွားသေးတယ်… ခုတော့ သူတို့ ၂ယောက်လုံးက ဖတ်ဖြစ်နေရင်တောင် ကျွန်မရှေ့ဆို မဖတ်သယောင် မသိချင်ယောင်ဆောင်နေကြသေးတာ… ခုတော့ ကျွန်မလဲ ရိုးသွားပါပြီ… သူတို့ကို အရင်က မဖတ်စေချင်တာကလဲ ဘလော့ပေါ်မှာ ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် အပြောခံရရင် မိဘဆိုတော့ ကိုယ့်သားသမီးပြောခံရတယ်ဆိုပြီး သူတို့က စိတ်မကောင်းတွေဖြစ်၊ ကျွန်မကိုလဲ တစ်ခါတစ်လေ ဆူချင်သေးတာ။ အိမ်မှာဆို အပြင်မှာ ရန်မဖြစ်ရလို့ အွန်လိုင်းပေါ်တက် ရန်ဖြစ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရသေး… ဖေဖေတောင် စာရေးချင်စိတ်တွေပေါ်ပြီး ကျွန်မဘလော့မှာ Contributor အနေနဲ့ လက္ငင္း နဲ႔ လူသားေဂဟ မဗေဒါဘလော့ စစချင်းဖြစ်တည်လာတုန်းက မြန်မာဘလော့ရေးတဲ့သူမဟုတ်ပဲ အင်္ဂလိပ်ဘလော့ဖြစ်စေ၊ တစ်ချို့ကျတော့လဲ မဗေဒါ Identity တောင် လိုက်ရှာလို့မရပေမဲ့ ကိုယ့်ဘလော့တွေကို အမြဲလာအားပေးတယ်ဆိုတာသတိထားမိတဲ့စာဖတ်သူတွေကို သတိတရဖြစ်မိတယ်… ဒီစာရင်းထဲက လူတစ်ချို့က ခုနောက်ပိုင်းတော့ လာဖတ်သေးလာ မဖတ်သေးလားတော့မသိဘူး… ကွန်မန့်တွေ မတွေ့တော့လို့… ဒါပေမဲ့ မဗေဒါက ကွန်မန့်တွေပုံမှန်ပေးဖူးလို့ မှတ်မှတ်ရရ သိနေတဲ့သူတွေပေါ့နော်… အမြဲ ကနဦးကတည်းက မဗေဒါဘက်ကနေ အားပေးတတ်တဲ့ စာဖတ်သူတွေကတော့… FFOX, Kiwi, :P , Life is for success, (သူတို့တွေ လာမဖတ်တော့ဘူးထင်တယ်)။ ဟိုးအရင်ကတည်းက မဗေဒါ ဘလော့ပေါ်မှာ အားပေးစကားတွေလဲပြောခဲ့ အမြဲလဲရပ်တည်ပေးခဲ့ ခုထက်ထိလဲ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ အဆက်အသွယ်ရှိနေတဲ့ မ Shwun Mi, မဗေဒါရဲ့ မဆုံးသော ဇာတ်လမ်းတွဲဝတ္တုကြီးကို စိတ်မဆိုးပဲ နှစ်ပေါက်အောင် ထိုင်စောင့်နေတဲ့ Than Yaw Zin, ခရီးသွားပိုစ့်တွေ ရေးပါဟဲ့ ရေးပါဟဲ့ဆိုပြီး မဗေဒါကို အစဉ်မြဲ အားပေးနေတဲ့ (သူနောက်က မီးမထိုးရင် မဗေဒါရဲ့ ဟောင်ကောင်နဲ့ သြစီပိုစ့်တွေ ပြီးခဲ့ပါ့မလားမသိ) Mayflower poe, စကားနည်းပေမဲ့ အမြဲ အားပေးနေတယ်ဆိုတာကို ခံစားလို့ရတဲ့ Khine Su Hlaing (Sweet Sweet), facebook ပေါ်မှာလဲ အမြဲ Active ဖြစ်တယ် စာတွေလဲ အများကြီး ဖတ်နိုင်တဲ့ Thant Swe, ဂျပန်က မဗေဒါဘလော့ကို တောက်လျှောက်အားပေးလာတဲ့ စာဖတ်သူ စစ်စစ် မSwe Swe Thant (ဆုံတွေ့ဖို့ ကံပါတော့ မနှစ် ဒီဇင်ဘာလတုန်းက ပြင်ဦးလွင်က ကန်တော်ကြီးပန်းခြံထဲမှာ ဆုံဖြစ်ကြတယ်၊ What a surprise, right? We are fated to meet), ခရီးသွားပိုစ့်တွေမှာရော ကိုရီးယားရုပ်ရှင်တွေကို အမြင်တွေရော ဖလှယ်တတ်တဲ့ မLotus Phyu, အမြဲအားပေးနေတာ သေချာတဲ့ Nang YN Yumm … blog စရေးကတည်းက သူတို့ ၂ယောက်ချစ်သူမဖြစ်ခင်ကတည်းက ကိုTin Maung Htay blog နဲ့ ရင်းနှီးခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း လင်မယား ၂ယောက်လုံးနဲ့လဲ ဘလော့ကနေ ရင်းနှီးကာ သူတို့ မင်္ဂလာဆောင်အထိပါ Emcee လုပ်ပေးခွင့်ရခဲ့တဲ့ Naychi Maung နဲ့ Tin Maung Htay...  နောက်ပြီး အများကြီးကျန်ပါသေးတယ်…
ခု တစ်ခေါက်တော့ မဗေဒါကို ကွန်မန့်တွေ အမြဲမပေးပေမဲ့ (တချို့ဆို Silent Readers စစ်စစ်ကြီးတွေပေမဲ့) မဗေဒါကို ဖေ့ဘွတ်မှာ လာအက်တော့ မဗေဒါက ကိုယ့်ဘလော့ reader တွေကိုပဲ လက်ခံချင်တော့ မတ်စေ့ပို့ပြီးမေးလိုက်ရင် မဗေဒါရဲ့ ဘလော့ကို လာဖတ်လေ့ရှိပါတယ်လို့ သူတို့က ပြောပြကြတာ… ခုလို အသိပေးကြတဲ့ ချစ်လှစွာသော စာဖတ်သူ သူငယ်ချင်းတွေပါ… တစ်ချို့ဆို သူတို့ ဘယ်ပိုစ့်ကိုတော့ မှတ်မှတ်ရရ ကြိုက်ပါတယ်လို့တောင်ပြောတယ်… အဲ့လိုဆို ကိုယ့်မှာ ကြည်နူးရတာ မပြောပါနဲ့တော့… သူတို့တွေကတော့…

မဗေဒါရဲ့ ဘလော့ကို Subscribe ထားတယ်ဆိုတဲ့ Kyaw San Win, Kyaw Zaw Khant, I hear Your voice Drama Review ကတည်းက ကြိုက်လို့ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ လာအက်တဲ့ Moh Moh Htay Aung, စကာင်္ပူရောက်အလွဲများမှာ မcut ကို မှတ်မှတ်ရရရှိနေတဲ့ Soe Yu New, “Even though your writing style is not catchy but the story line itself is quite interesting.” ဆိုပြီး သေသေချာချာ ဝေဖန်ပေးတဲ့ Hinthar ဟင်္သာ, ကိုယ်ဘလော့ပေါ်မှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုမှာ ကိုယ့်ဘက်ကနေ စိတ်တိုပေးခဲ့တဲ့ Aye MyaThandar Swe, ဘောင်ဘင်ခတ်တဲ့ဖားကို ကြိုက်လို့ facebook ပေါ် ရှယ်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ Phyo Thu, သူ့ဖေ့ဘွတ်အကောင့်ကတော့ Deactivated ဖြစ်သွားပေမဲ့ အရင်က မတ်စေ့ပို့ပြီး ပြောခဲ့တဲ့ Na HNa, ကိုရီးယား မင်းသားတွေအကြောင်းနဲ့ မဗေဒါရဲ့ Emcee အတွေ့အကြုံလေးကို ဖတ်တယ်ဆိုတဲ့ Aye Nyein Aung, ဘလော့မှာရေးထားတာတွေကို ဖေ့ဘွတ်မှာ ပြန်တင်ပါလား ရှယ်ဖို့လွယ်တာပေါ့လို့ အကြံပေးတဲ့ Win Min Oo Comet, ခရီးသွားပိုစ့်တွေနဲ့ ရုပ်ရှင် review တွေကြိုက်တယ် မဗေဒါထပ် ၈လ ငယ်တယ်ဆိုတဲ့ Ayenb Ae'ae', ဘလော့လဲဖတ်တယ် မဗေဒါလုပ်တဲ့ ဗွီဒီယိုတွေလဲ အားပေးတယ်ဆိုတဲ့ ကို Mya Soe, Videos နဲ့ ဟော်တယ် ရီဗျူးတွေကို ကြည့်ရတာကြိုက်တယ်၊ ခရီးသွား ၀ါသနာတူတဲ့ Yan Paing Oo, မဗေဒါဘလော့ဖတ်တယ်လို့ အသိပေးတဲ့ Sandar Hlaing, Phu Ngone, Yin Min Htwe, Yamin Ohmar, 心王 နဲ့ မဗေဒါ ဖေ့ဘွတ်လစ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ Silent Readers တွေအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…





အမှန်အတိုင်း မရှက်တန်းဝန်ခံရရင် ဒီနေ့ Blog Day မှာ သူများတွေက သူတို့ ဖတ်တဲ့ ဘလော့တွေအကြောင်းပြောတော့ ကိုယ့်ဘလော့ကိုများ တစ်ဦးတစ်ယောက်က မှတ်မှတ်ရရရှိလေမလားလို့ မျှော်လင့်မိတယ်… ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဘလော့က First Class Blog တွေလို တန်းမဝင်သေးဘူးထင်ပါတယ်… မဗေဒါဘလော့ကို အမှတ်တရဖြစ်တဲ့သူ မရှိပါဘူး… ဒါဟာ ကိုယ်လိုနေသေးလို့ပဲ… ကိုယ့်အရေးအသား တိုးတက်ဖို့ လိုနေသေးလို့ပဲလို့ ယူဆပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကိုယ့်ဘလော့ကို အရင်ဆုံးသတိမရလဲ ဖတ်ဖြစ်နေသေးတဲ့ ကိုယ့်စာဖတ်သူတွေရှိနေသေးတယ်လေ… ဒါနဲ့ ဗြောင်ဗြောင်ပဲ ဒီစတေးတပ်လေးကို ဖေ့ဘွတ်မှာ တင်မိတယ်…

“blog day တဲ့ မဗေဒါရဲ့ တန်းမဝင်တဲ့ ဘလော့လေးကို သတိရဖြစ်တယ်ဆို လက်ညိုးထောင်။” ဆိုပြီးပေါ့…

ဒီလိုဆိုတော့ သတိတရ အသိပေးတဲ့ ကျွန်မရဲ့ အပျံစား အမာခံစာဖတ်သူတွေက လာအားပေးကြပါတယ်…
ပထမဆုံး စတေးတပ်ကို Like လုပ်တဲ့ မြန်မာပြည်က နာမည်ကျော် Presenter, Producer Ye Wint Thu (သူကဟိုးတုန်းကတည်းက မဗေဒါဘလော့ကို ဖတ်တာ သိတယ်), မဗေဒါကို စိတ်ပျော်အောင်ပြောပြီး တန်းဝင်တဲ့ ဘလော့ပါလို့ ပြောသွားတဲ့ ကိုလင်းဦး စိတ်ပညာ, ဗေဒါပန်းပုံတွေ ရိုက်လာပြီး ပို့ပေးတဲ့ May Thwe Khin, တကယ်ဖတ်ဖြစ် မဖတ်ဖြစ်တော့ မသိဘူး တခြားစတေးတပ်တွေ Like လုပ်ခဲတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီစတေးတပ်ကိုတော့ Like လုပ်သွားတဲ့ ကျွန်မ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းရဲ့ မောင်လေး Tin Htut Win Naing, တကယ်ဖတ်မဖတ်တော့ မသိ (ဖတ်ရင်တောင် ကိုရီးယားခရီးပိုစ့်လောက်ပဲဖတ်မယ်ထင်တယ်) ကိုရီးယားက အရမ်းဧည့်ဝတ်ကျေပြီး အရမ်း ဗွီဒီယိုရိုက်တာ တော်တဲ့ ကိုPhay Sist Naing, ဟောင်ကောင်က ဝတ္တုတိုလေးတွေ သူ့ဘလော့မှာရေးလေးရှိတဲ့ မSwe Lay Mon, ဟိုးအရင်ကတည်းက မဗေဒါ ဘလော့ပေါ်မှာ ကွန်မန့်တွေပေးဖူးတဲ့ April PuuTay, ကွန်မန့်မှာ လက်ညှိုးတကယ်ထောင်သွားတဲ့Thiri Han, မဗေဒါ စာတွေကို တကယ်ဖတ်တယ်လို့ စိတ်ထဲက ခံစားရတဲ့ Kyawthetlatt Maung, မဗေဒါဘလော့ကို တစိုက်မတ်မတ် အားပေးလာတာ သေချာတဲ့ ကိုAung Myo Kyaw, ခရီးသွားဗဟုသုတတွေနဲ့ movies review တွေကို မဗေဒါရဲ့ BLOG မှာ အခုထိ သတိတရ ရှာဖတ်နေရတုန်းပဲလေ ဆိုတဲ့ New Ni, ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာတော့ အမြဲ interact ဖြစ်တဲ့ မစုစုအေး, မKhine Phyu Zaw, မAye Phyo, Hnin Nu, Phyu Phyu, Mar Mar Thet, Vista Aung, Hmwe Ma, Moe MyatMon Win, Mady June (Thida Linn), Waing Sunny, May Zin, Myo Min Tun, Naw Phaw, Bo Bo, Warso aung, Nu War Hsan, Pyi Phyo Sei, Min Win Kyaw Kyaw, Duwun Duwun, Ei Ei cho, Htike Htike Aung… ဒီပိုစ့်ကို ရေးပြီးမှ ထို Status ကို Like လုပ်ပြီး အားပေးဖြစ်သော သူငယ်ချင်းများအားလုံးကို အရမ်းအရမ်း ကျေးဇူးတင်မိပါတယ်… (ကျန်ခဲ့တယ်ဆိုရင်လဲ ကျေးဇူးမတင်လို့မဟုတ်ပဲ လူသားတစ်ဦးရဲ့ အမှားမကင်းတဲ့ အဖြစ်ကြောင့်သာဖြစ်ပါတယ်…)

ကွန်မန့်ရေးတဲ့သူတွေပဲ ကျေးဇူးတင်သလား? Silent Readers တွေလဲရှိပါတယ်နော်လို့ ဆိုတဲ့ Khin Sandar Ko, မဗေဒါရဲ့ ဆုတောင်းကဗျာက Heart ထိတယ်ဆိုတဲ့ Taw Thu Ma, ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ မဗေဒါဘလော့ Reader တစ်ယောက်လို့ မဗေဒါ ယူဆတဲ့ Feng Yun, ကိုရီးယားကားတွေအကြောင်းနဲ့ ကျန်ခဲ့လို့မဖြစ် Facebook ပေါ်မှာလဲ အမြဲ ဆက်သွယ်ဖြစ်တဲ့ SandaKuu Kuu, မှတ်မှတ်ရရ သိနေတဲ့ Nandar Myo Lwin, ခင်မီမီသိန်း, Daw Soe Sandy Lin, KuKu Dosmin, May Oo, Soe Yu Htet, Avo Ca Do, ကိုရီးယား အဆိုတော်တွေ Idols တွေကို ကိုယ့်ထက်တောင် မှန်မှန်ကန်ကန်အားပေးတဲ့ Si Mon, Htay Thu Lwin, ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲ Review တွေ ဒိုင်ခံအားပေးလို့ ကိုယ်က ယောကျာင်္းလေးနာမည်နဲ့ မိန်းကလေးသုံးနေတာလို့ ထင်မိလို့ မေးမိတော့ သူလဲ အားရင် ကိုရီးယားကားကြည့်ပါတယ်ဗျာ ဆိုတဲ့ ကိုZayar Kyaw, သူ့ Movie Review လေးတွေလဲ ကိုယ်ဖတ်ဖြစ် ကိုယ့် Movie Review တွေဆိုလဲ အမြဲ Like နေကျ Zwel Lwin, အရင်ကတည်းက မဗေဒါဘလော့ကို ဖတ်တဲ့ Ya Min Nwe, စကားပြောရင် ခင်ဖို့လဲကောင်းတယ် ပြီးတော့ မဗေဒါက တစ်ခါတစ်လေ စိတ်တိုလို့ ပြောမှားဆိုမှားရှိလဲ ဗွေမယူတတ်တဲ့ အလွန်တရာမှ လျှို့ဝှက်တတ်သော မဗေဒါရဲ့ ခရီးသွားပိုစ့်တွေဖတ်တယ်ဆိုတဲ့ Silent Readers စစ်စစ် Nay Phyo Aung, Page မှာရော Friendlist မှာရော အားပေးတဲ့ Lavender WM, ဟိုးအရင်ကတည်းက ဖတ်တဲ့ SweetPo Dinn, မဗေဒါရဲ့ Drama Review တွေဖတ်တာ ၂နှစ်လောက်ရှိပြီ မဗေဒါ Recommend တာတွေပဲ လိုက်ကြည့်တာလို့ ချစ်စရာကောင်းအောင်ပြောတဲ့ Mya Thinzar Kyaw, ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာလဲ interactive ဖြစ်တဲ့ Amy You, Ar Thin Zi, Khine Nyein, Thinzar Khaing, Aye Thet Maw Win, Jang Keun Suk ရဲ့ fan တွေမို့ သူ့အကြောင်းရေးထားတဲ့ မြန်မာဘလော့ရှိတာကို ဝမ်းသာပြီး ပိုစ့်လေးတွေ ရှယ်ပေးတဲ့ Khine Yin Mon, Mya Thandar Htay, Yin Min Htwe.

အထူးသဖြင့် မဗေဒါနဲ့ Friend မအက်ထားပေမဲ့ Personally မဗေဒါနဲ့ မသိပေမဲ့ Page ကို Like လုပ်ပြီး အမှန်အကန် အားပေးသူများဖြစ်ကြလို့ အရမ်းအရမ်းကို တန်ဖိုးထားတဲ့ Khine Lin, ZuZu May, Monday July, Pyae Phyo Aye, Mae Lwin, Hsu Mon, Khine Thinzar Soe, Khin Cho Lwin, May Tun, Kyaw Bo, Khin Khin Ei, Moe Thu Kha နဲ့ Page ကို Like ထားသူများ အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…
နောက်ပြီး မဗေဒါဘလော့မှာ ကွန်မန့်ချန်သွားတတ်သော Anonymous များ၊ မဗေဒါဘလော့ကို အလိုလို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အားပေးကြသော အပြင်မှ သူငယ်ချင်းများ၊ အပြင်မှာ နောက်ပိုင်း သိရင်းမှ မဗေဒါဘလော့ကို ခင်လို့မင်လို့ အားပေးကြသော သူငယ်ချင်းများ၊ မဗေဒါကို ခင်လို့ မင်လို့ပဲဖြစ်စေ၊ စပ်စုဖို့ စောင့်ကြည့်ဖို့ပဲဖြစ်စေ၊ ချီးကျူးဖို့ အတင်းခုပ်ဖို့ပဲဖြစ်စေ၊ အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် မျက်စိလည် လမ်းမှားရောက်လာတဲ့သူပဲဖြစ်စေ… ဘယ်လိုအကြောင်းမျိုးနဲ့ဖြစ်ဖြစ် မဗေဒါဘလော့ကို ဖတ်ရှုနေသူအားလုံး အားလုံးကို Blog Day ပိုစ့်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါတယ်…

မှတ်ချက်။ တကယ်လို့များ မဗေဒါက နာမည်တပ်ဖို့ ကျန်ခဲ့သူများလဲ စိတ်မဆိုးကြပဲ မဗေဒါကို အောက်က ကွန်မန့်မှာ မေ့ကျန်ခဲ့ရကောင်းလားဆိုပြီး ရန်တွေ့သွားကြပါလို့…. Love you all and appreciate it.



22 comments :

Mrs. Bagel said...

ေမ့က်န္ခဲ့ရေကာင္းလား :P

သူႀကီးမင္း (တုုံးဖလား) said...

တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား က်န္သြားေလသလားလုုိ႔... အာ့ လာေျပာတာ း)

mabaydar said...

Comment ေရးေနက်သူမို႔ တမင္ ေမ့က်န္ျပီး ကြန္မန္႔မွာ လာဆူမွာ ေမွ်ာ္ေနတာ... ခြိ ခြိ...

mabaydar said...

ဒါနဲ႔ ကိုရီးယား ခရီးသြား ပိုစ့္ေတြအျပင္ တျခား ပိုစ့္ေတြ ၾကိဳက္တာရွိေသးလား... ? Korea က နယ္ခံေတြ ဖတ္ေနေတာ့ မဟုတ္တာေတြ ေရးမိရင္လဲ သည္းခံဖတ္ေနာ္... :P

FFOX said...

I only visited your blog for those trip posts only. it really useful. :)
long time no check your blog already (beside those trip posts) and i know you don't mind :P
and thanks for putting my name there.
P.S: As you may notice, I already stop my blog and switch to wordpress.

mabaydar said...

အစ္ကိုနဲ႔ ဟိုးးးးးး အရင္ကေတာ့ ဘေလာ့ေပၚမွာ အဆက္အသြယ္ ရွိတယ္.. ဒါေပမဲ့ မေဗဒါကို ေမ့ေနျပီေတာင္ ထင္တာ... ဟဲ ဟဲ... :D

NNC said...

ေျပာရရင္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့၂ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက မေဗဒါကို ဘေလာ့ဂါ စစ္တယ္လို႕ ႀကိတ္ၿပီး သတ္မွတ္ထားတာ း)))
ဘေလာ့ေတြ စေခတ္စားတဲ့ အခ်ိန္ေလာက္ကေန ခုခ်ိန္ထိ စြဲစြဲျမဲျမဲ ေရးေနႏိုင္တာ လြယ္တာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ မေဗဒါ ေရးေနတာလဲ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့လိုင္း ျဖစ္ေနတယ္။ အားေပးေနမယ္ေနာ္

mabaydar said...

Are u in my facebook friendlist? Although I dont mind u write comment or not, honestly I felt disconnected with u. I thought u no longer read my blog. Thanks for ur comment in this post...

shin said...

ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။ မေဗဒါေရ။ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ပဲ ဝမ္းသာတယ္။ blog post ထဲ မွာ shin နာမယ္ပါတာ မေဗဒါ blog မွာ ပထမဆုံးပါပဲ။ ကိုယ္ ဟိုးအရင္ ၂၀၀၈(ထင္တယ္) ဘေလာ့ေတြ စေခတ္စား ကထဲက blog ဖတ္ျဖစ္တယ္။ အရင္က အျမဲသြားဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့ blog ေတြက မ ႏိုင္း ႏိုင္းစေန။ ကို ဒီကိုလာ(သူ႕ Blog အေဟာင္း TZA)။ မေဗဒါ,wesheme, blog ေတြက ကိုယ္အျမဲ သြားၾကည့္ ေနက် ေတြေပါ့။ အခုေတာ့ တျခား blog ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မေရးေတာ့ ေပမဲ့ မေဗဒါကေတာ့ ေရးေနတုန္းပဲ။ ကိုယ့္ အေမကေတာ့ blogger ေတြဆက္မေရးေတာ့ရင္ သူကႏွေမ်ာေနတာ။ သူက စာဖတ္ရတာ ဝါသနာပါတယ္ေလ။ အမွန္ေျပာရရင္ ကိုယ္ အရင္ထဲက blog ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို လိုက္ဖတ္ျဖစ္ ေပမဲ့ comment မေရးသေလာက္ပါပဲ။ comment ေရးရတာ stress နဲနဲရွိတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ဟိုးအရင္ ကိုဒီကိုလာရဲ့ blog က လူေတာ္ ထိုင္ဝမ္ တရုတ္တေယာက္အေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ post တခုမွာ ဒီလူ ဗလက်င့္ထားတဲ့ ေဘာ္ဒီ မိုက္တဲ့ အေၾကာင္း english လို ေလး တေၾကာင္းေရးမိတာblogger မခင္ဦးေမ(သူနဲ႕ကိုယ္နဲ႕ မသိပါ)က ေဘာ္ဒီအေၾကာင္းမွ ေရြးျပီး comment ရသလား လို႕ လူကို အသားလႊတ္ လာေဟာက္တာခံရဖူးျပီး ကထဲ က ကိုယ္ comment ေရးတာ အေတာ္ သတိထားသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ရဲ့ comment ကို ဒီကိုလာရဲ့ chat box မွာလဲ လုပ္ျပီး ဒီလို မေရးသင့္ပါဘာညာနဲ႕ ထပ္ေျပာတာခံခဲ့ရပါေသးတယ္။ အဲ့တုန္း ကေျပရာ ေျပေၾကာင္း ေျပာလိုက္ေပမဲ့ ကိုယ္အေတာ္ရွက္သြားတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ မေဗဒါ blog posts မွာ comment ရတာေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္တယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ မေဗဒါေရးတဲ့ style က ပြင့္လင္းျပီး ကိုယ္မၾကိဳက္လဲ မၾကိဳက္တဲ့ အေၾကာင္း တလႊဲျဖစ္လဲျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေရးထားေတာ့ ကိုယ္လဲ comment ရတာ လြတ္လတ္တယ္လို႕ခံစားရတယ္။ ဒါနဲ႕ စကား မစပ္ ကိုယ့္ mother က blog post ေတြကို သူ internet မသုံးတတ္ခင္ ဟိုးအရင္ ကထဲက ဖတ္ဖူးတယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္က ရီရတဲ့ post ေတြ ဗဟုသုတရွိတယ္ထင္တဲ့ post ေတြကို Microsoft word ထဲမွာစုထားျပီးေတာ့ ကိုယ္ျမန္မာျပည္ျပန္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လူၾကဳံရွိရင္ ျဖစ္ျဖစ္ print ထုတ္ျပီး ယူယူသြားတတ္လို႕ပါ။ Blog post ရဲ့ ေခါင္းစဥ္ေဘးနားမွာေတာ့ ဒီဟာက ဘယ္ blog ကယူလာတယ္ဆိုျပီး ေတာ့ထဲ့ ပါတယ္။ Blogger ကို credit ေပးတဲ့ သေဘာပါ။ မေဗဒါရဲ့ O$P$ post ဆိုရင္ အေမက သေဘာက်ျပီး ခန ခနေျပာပါတယ္။ ရီရတယ္တဲ့။ Singapore ရဲ့ style ကိုလဲ သိရတယ္တဲ့။

Mrs. Bagel said...

Movie Reviews :)

Thant said...

စကၤာပူေရာက္အလြဲမ်ားဖတ္ၿပီး ေဗေဗ့ဘေလာ့ကိုေရာက္လာတာ...။ ဒီဘေလာ့က သန္႔ရဲ႕ ေဖးဘရိတ္ဘေလာ့ထဲပါတယ္...။ အရင္တုန္းက ခရီးသြားပိုစ့္ေတြဖတ္ၿပီး အားက်တယ္။ အခုေတာ့ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ႏိုင္ငံေတြကို DIY သြားဖို႔အထိ သန္႔ကို အားအင္ေတြေပးတယ္... ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ၾကံဳတုန္းေျပာပါရေစ...။ ကိုရီးယားဒရမ္မာ review ေတြလဲ သိပ္ႀကိဳက္စ္...။
နာ့နာမည္ပါလို႔လဲ သိပ္ႀကိဳက္စ္... ဟိဟိ..။

ေကာက္ေကြး said...

စကာၤပူေရာက္အလြဲမ်ား နဲ႕ ခရီးသြား post ေတြ ဒိုင္ခံအားေပးလွ်က္ပါ.. :D

mabaydar said...

ဂယ္ၾကီးလား... facebook မွာ Like လုပ္တာေတာ့ ေတြ႔တယ္... ဒီမွာ ေျခရာမခ်န္ေတာ့ မဖတ္ဘူးပဲ ထင္ေနတာ... :D

mabaydar said...

NNC က ေႏြဒေနျခည္လား.... အားေပးေနတာကို ဒီကလဲ ေက်းဇူးေတြ ၾကိတ္တင္ေနတာ... ဆက္လက္အားေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုပါတယ္.... ဟဲ ဟဲ

mabaydar said...

မေဗဒါလဲ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ေရးတာကို ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ မွားမ်ား မွားသြားလားဆိုတာမ်ိဳး ေတြးတတ္ပါတယ္... အဲလိုေတြးရင္နဲ႔ မေရးျဖစ္တဲ့ ပိုစ့္မ်ားစြာလဲ ရွိပါတယ္... ကိုယ္ေရးတာကို လာျပီး ထိခိုက္ေ၀ဖန္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘက္က ကိုယ္သေဘာထားကို ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပမယ္... အဲ့ဒါမွ လက္မခံရင္ေတာ့ မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ... အင္း ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က အမွတ္မဲ့ေရးလိုက္လို႔ အဓိပၸါယ္ ေကာက္ လဲြႏုိင္မဲ့ ဟာမ်ိဳးက်ေတာ့... ကိုယ့္အေတြး တကယ္မွားေနတာမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ ၀န္ခံရင္ ၀န္ခံလိုက္တယ္... မဟုတ္လဲ ေရးထားတာကို ျပန္ရုပ္သိမ္းလိုက္တယ္... ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ အျမင္မတူတာကို Personal attack လိုေျပာလာရင္ေတာ့ တစ္ခါရွင္းျပမယ္ ျပီးရင္ေတာ့ သူထင္ခ်င္သလို ထင္ါပေစေတာ့ေပါ့... ဥပမာ ကိုယ္အရက္မေသာက္တိုင္း အရက္ေသာက္တဲ့ မိန္းမေတြက မေကာင္းတဲ့ မိန္းမေတြလို သတ္မွတ္ ပုတ္ခတ္တဲ့သူရွိသလို... အရက္ေသာက္ျပီး ေပ်ာ္တတ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာက်ေတာ့လဲ အရက္မေသာက္တဲ့သူကို လူရာမသြင္းခ်င္ျပန္ဘူး... (လူဆိုတာ ကိုယ့္အၾကိဳက္ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ပဲ... မွားတယ္မွန္တယ္ ဆိုျပီး ရတိျပတ္ဆံုးျဖတ္ရခက္တယ္... ) မေဗဒါ ဘေလာ့မွာေတာ့ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရးလို႔ရပါတယ္... မေဗဒါနဲ႔ အျမင္မတူေတာ့လဲ ျငင္းခုန္လို႔ရပါတယ္... မေဗဒါနဲ႔ ခင္တဲ့သူေတြဆို မေဗဒါနဲ႔ ျငင္းရလြန္းလို႔ အေၾကာင္းသိေနျပီ... ျပီးလဲ စိတ္ထဲမထားပဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေပါ့...

Anonymous said...

ဟယ္ အဲလိုေရးလို႔ ဒီကလဲၾကည္ေတြနူးျပီး မ်က္ရည္ဝဲပါတယ္ အဟုတ္ .. အျမဲဖတ္တာကေတာ႔ မေဗဒါစာေတြဖတ္တိုင္း ကိုယ္နဲ႔ relate လုပ္လို႔ရတယ္ ကိုယ္အညင္ကတ္တာ စိတ္ပ်က္တာ အားရတာ သေဘာက်တာေတြကို ကိစၥတိုင္းမွာေပါ႔ေနာ္ မေဗဒါက ကိုယ္နဲ႔ agree ျဖစ္တာမ်ားတယ္ ကိုယ္႔အစားဝင္ေျပာေပးေနသလားေတာင္ထင္ရတယ္ တခါတခါဖတ္ရင္းနဲ အမေလး ဟုတ္ပါ႔ဟယ္ ဆိုျပီးလက္ခုပ္လက္ဝါးေတာင္တီးယူရတယ္ တကယ္ စိတ္ထဲရွိတာ ျမင္တာကို ရိုးသားစြာေျပာရဲယံုမကဘူး အကြက္ေစ႔ေစ႔ကိုျမင္တတ္ေလ႔လာတတ္ ျပီးေတာ႔ လူနားလည္ေအာင္ေသခ်ာကိုကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ေျပာျပေရးျပနိုင္လို႔႔ ဖတ္ရတာအားရတယ္.. အျမင္က်ယ္ျပီး intelligent ျဖစ္တဲ႔စာေရးသူလို႔လဲထင္တယ္ ဆက္ေရးပါ တကယ္ဆို ဝိုင္းကဘေလာ႔ေရးဖူးတယ္ ၃နွစ္ေလာက္ေတာ႔ေရးလုိက္တယ္ မေဗဒါသိမယ္မထင္ဘူး တျခားနာမည္တခုနဲ႔ black ႀကီးတို႔နဲ႔ေတာ႔ေတာ္ေတာ္ခင္တယ္ ဝတၳဳအက္ေဆးေတြေရးတဲ႔ဘေလာ႔ပါပဲ ေနာက္ေတာ႔ အမ်ိဳးသားက မႀကိဳက္လို႔မေရးေတာ႔တာ .. အဲ႔အခ်ိန္ထဲက မေဗဒါေရးဟန္မ်ိဳး ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေရးခ်င္ခဲ႔တယ္ အဲေလာက္ courage လဲမရွိခဲ႔ဘူး မေဗဒါဘေလာ႔ကိုထာဝစဥ္စီးဆင္းေနေသာ သြက္လက္တဲ႔ အေရးအသားနဲ႕ စာဖတ္သူအေပၚ ရိုးသားစြာ အေလးထားေစတနာထားေရးသားတတ္လို႔ အရမ္းကိုသံေယာဇဥ္ျဖစ္မိပါတယ္

ခင္တဲ႔

Wine

mabaydar said...

what is ur new wordpress address?

ူLotus Phyu said...

blog day မွာ blogger ေတြအမွတ္တရအေနနဲ ့ ပို ့စ္ေတြတင္ၾကတယ္ ဘယ္မွာမွလိုက္မဖတ္ရေသးဘူး
ခုလို blog readers ေတြကို တကူးတက အမွတ္တရ ေက်းဇူးတင္တဲ့ ပို ့စ္ကို blog day မွာေရးေပးတဲ့ မေဗဒါကို ေလးစားပါတယ္
မေဗဒါရဲ ့ဘေလာ့ကို ဘယ္တုန္းကစဖတ္မိလဲေတာ့မမွတ္မိဘူး ဒါေပမဲ့မွတ္မိတာကေတာ့ " လွဳိင္းတစ္ပိုးထန္... ေလကိုဆန္လဲ... အျပံဳးမပ်က္... ပန္းပန္လ်က္..." ဆိုတာနဲ ့စမွတ္မိလာခဲ့တာ ေနာက္ပိုင္း ခေရးသြားပို ့စ္ေတြကို ဖတ္ရတာ သေဘာက်လာတယ္ ကိုယ္အတြက္ အေတာ္အသံုး၀င္တယ္ အထိက ကေတာ့ အေသးစိပ္ visa process စတာကအစေရးေပးထားတယ္ ၂၀၀၆ ၂၀၀၇ မွာ Chat room ေတြမွာအခ်ိန္ကုန္တယ္ ၂၀၀၈ ၂၀၀၉ ေလာက္ကစ ဘေလာ့ေတြလိုက္ဖတ္တယ္ တစ္ေန ့ဘေလာ့မဖတ္လိုက္ရရင္ ဟတာတာနဲ ့မျပီးျပည့္စံုသလိုကိုခံစားရတယ္ ကြန္မန္ ့ေတာ့ ေရးခဲတယ္ ေနာက္ပိုင္း ေဖဘြတ္ေခာတ္ေရာက္လာေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ ဘေလာ့ဂါေတြကို လိုက္အက္တယ္ အဲသလိုနဲ ့မေဗဒါနဲ ့လဲ fb မွာေန ့တိုင္းျမင္ ပိုရင္းႏွီးသလိုခံစားလာရတယ္ :D ဒီဘေလာ့ေဒးမွစ ဆက္လက္ျပီး ဘေလာ့ကင္းနိုင္ပါေစ ေကာင္းေသာခရီးေတြမ်ားမ်ားထြက္နုိင္ပါေစလို ့ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္

Lotus Phyu

shin said...

အဲ့တုန္းက အမွတ္တမဲ့နဲ႕ comment ေရးလိုက္တာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဗလက်င့္ထားတဲ့ ေဘာ္ဒီ မိုက္တယ္လို႕ ေျပာတာကို မွားတယ္လို႕ေတာ့ အခုထိ ကိုယ္မထင္ပါဘူး။ (ဘေလာ့ကာ ေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာထဲက ကိုယ္ comment ခ်င္တာ comment ခြင့္ ရွိတယ္လို႕ ကိုယ္ထင္တာပဲ၊ ႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္း ဆဲတာလဲမဟုတ္) ဒါေပမဲ့ အဲ့တုန္းက မခင္ဦးေမနဲ႕ လဲ ေသခ်ာျပန္သြား မေျပာျဖစ္ဘူး။ ကိုယ္က ျမန္မာစာ မ႐ိုက္တတ္ေသးတာေရာ၊ ကိုယ့္လို ရိုးရိုးစာဖတ္တဲ့ သာမန္လူတေယာက္ကို online က လူေတြသိပ္ သတိထားမိသြားတာ မလိုခ်င္ တာ ေၾကာင့္ သြားျပီး သူနဲ႕ ျပန္မျငင္းခဲ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ ကို ဒီကိုလာ ဘေလာ့မွာ ဆိုေတာ့ ဘေလာ့ ပိုင္ရွင္ အေႏွာက္အရွက္ျဖစ္မွာ စိုးတာလဲပါတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ရိုးရိုးစာဖတ္သူ အေနနဲ႕ comment ေရး ခ်င္လဲ သတိထားမွ လို႕ေတာ့ ဆင္ခ်င္လိုက္တယ္။

mabaydar said...

သေဘာေပါက္တယ္ Shin ခံစားရတာကို... တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္လဲ အဲ့လို ေျပာခံရရင္ confident ပါေပ်ာက္တယ္... ကိုယ္ကလဲ ေသခ်ာ မစဥ္းစားပဲ ေရးလိုက္တာဆိုေတာ့ ကိုယ္ပဲမွားသလားလို႔ ဒိြဟျဖစ္တတ္တယ္... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္မမွားတာလဲ ေသခ်ာတယ္... ျပႆနာလဲ ထပ္မတက္ခ်င္ဘူး... အဲလိုနဲ႔ ေနာက္ဆို မေရးတာပဲေကာင္းပါတယ္လို႔ ျဖစ္သြားေရာ...

FFOX said...

Yes, I'm in your FB friend list.
I also like your စကၤာပူေရာက္အလြဲမ်ား posts (beside trip related posts).
I sometime check your new FB posts but most of them are K-Drama related so I just skip those posts cuz I'm not so into this 'Korea thing'.

Thanks for asking and giving me a chance to show you my link on this post >> http://dslrstranger.wordpress.com/

mabaydar said...

What is your Facebook name? PM me pls... :D