Reading Vs Experiencing

Blog reader တစ်ယောက်က လာမေးဖူးတယ်။

ခရီးတွေဘာလို့သွားနေမလဲ။ ပိုက်ဆံကုန်ပင်ပန်းတယ် သိချင်တဲ့နေရာတွေရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို စာအုပ်တွေကနေဖတ်လို့ရနေတာပဲတဲ့...

ကိုယ့်အမြင်ကတော့ ဒီလိုပါ...

စာအုပ်တွေကနေ ခရီးသွားခြင်းအကြောင်းတွေနဲ့ ဒေသတွေအကြောင်းကို လေ့လာနိုင်တယ်ဆိုတာ မှန်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေဆိုရင် တကယ့်ခရီးတိုသွားခဲ့တဲ့သူတွေထက်တောင် ပိုပြီးသိနိုင်တာတွေရှိတယ်။ ဥပမာ ပြည့်စုံတဲ့ သမိုင်းကြောင်း၊ ယဥ်ကျေးမှု၊ နေရာအလိုက်အတွေ့အကြုံတွေကို စာရေးသူရဲ့ အာဘော်ပေါ် မူတည်ပြီး အဲ့နေရာအကြောင်းတစ်စေ့တစ်စောင်းနားလည်နိုင်တယ်။ ဒါဟာ တစ်နေရာတည်းကို သွားလည်ပြီး မျက်စိနဲ့ကြည့်ခဲ့တဲ့အမြင်ထက် ပိုတဲ့နားလည်မှုတစ်ခုကိုပေးကောင်းပေးနိုင်မယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်ခရီးသွားခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့တော့ ကွဲပြားနေသေးတယ်။ ခရီးသွားခဲ့တဲ့သူက စာအုပ်ဖတ်ပြီး စာအုပ်ကစာရေးသူဖော်ပြတဲ့မှန်ပြောင်းတစ်ခုတည်းနဲ့မဟုတ်ပဲ သူရဲ့ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံ ခံစားမှုတွေဖြစ်တဲ့ မြင်ကွင်းတွေ၊ အသံတွေ၊ စနစ်သစ်တွေ၊ အနံ့တွေကို အပေါ်ယံမဟုတ်ပဲ ကိုယ့်ရဲ့ အာရုံ ၅ပါး အကုန်ကနေ လက်ခံနိုင်သလောက် first hand အတွေ့အကြုံကိုပေးတယ်။ စာအုပ်ထုတ်တဲ့သူကျန်ခဲ့ကောင်းကျန်ခဲ့သွားနိုင်တဲ့ အသေးစိတ်ခံစားချက်လေးတွေကို ကိုယ်တိုင်ကြုံမှ သတိထားမိတာလေးတွေရှိမယ်။ တနည်းအားဖြင့်တော့ စာအုပ်ဖတ်တဲ့သူက အချက်အလက်ပိုင်းမှာ ဗဟုသုတပိုရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် စာအုပ်ထဲမှာရေးထားသလောက်ထိပဲ သိနိုင်မယ်။ ကိုယ်တိုင်သွားပြီး တွေ့ကြုံခဲ့သူကတော့ စာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်ကိုယ်တိုင်ရေးနိုင်လိမ့်မယ်။

စာဖတ်သူတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ ပြောသွားပါအုံး။

Photo taken at Willunga Beach, South Australia

မဲတပြားအတွက် ဆီထမင်း

ဘလော့ပေါ် မရောက်တာ ၃ပတ်ကျော်သွားပြီ။ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဘာတွေ အလုပ်များနေမှန်းကို မသိတာ။ ခရီးသွားပိုစ့်ဆက်ရေးဖို့တော့ ခေါင်းထဲအမြဲရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ကိုယ့်နိုင်ငံအပြောင်းအလဲ ခရီးစဉ်မှာ အထင်ကရဖြစ်လောက်တဲ့ ကြိုတင်မဲပေးပွဲအတွက် ကိုယ်တတ်နိုင်တဲ့ဘက်က ကူညီပေးခဲ့တာလေးကို မှတ်တမ်းတင်ထားချင်မိတယ်။ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာတော့ ခုလို မြန်မာရွေးကောက်ပွဲအတွက် နိုင်ငံအသီးသီးမှာ ကြိုတင်မဲအကြောင်းတွေချည်းပြည့်နေပေမဲ့ Google ကနေရိုက်ရှာလိုက်ရင် ဘာမှ သိပ်မထွက်လာဘူး။ ဘလော့တွေ တိမ်ကောပြီး အသစ်တွေမတင်တော့တာကို စိတ်မကောင်းစွာတွေ့ရတယ်။ ဖေ့ဘွတ်မှာတင်တာတွေက Google ဖို့ မလွယ်ဘူးလေ။

All the ingredients and materials (first batch)

စင်္ကာပူက မြန်မာနိုင်ငံသားတွေအတွက် ကြိုတင်မဲပေးကာလကို အောက်တိုဘာ ၁၅ရက် ကြာသပတေးနေ့ကစတယ်။ အဲ့နေ့ ပုံတွေတက်လာတော့ လူတွေအများကြီး တန်းစီနေရတာတွေ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြားရက်ဆိုတော့ နောက်ရက်တွေလောက် မများသေးဘူး။ သောင်္ကြာနေ့ နေ့လည်လောက်မှာ စေတနာရှင်တွေက ရေဗူးလိုက်ဝေနေတာတွေ့တော့ ကိုယ်လဲ မုန့်လိုက်ဝေချင်မိတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်ဟိုးအရင်က ပတ်စပို့သက်တမ်းတိုးဖို့မနက် ၄နာရီလောက်သွားတန်းစီရတုန်းက မနက်စောစောဆို ဘယ် shopping mall မှ မဖွင့်လို့ အိမ်သာဘာညာအဆင်မပြေ။ မုန့်စားမယ်ဆိုရင်လဲ အနီးဆုံးက အော့ချက်လမ်းအထိ ပြန်လျှောက်ရမယ်။ အဲ့ဒိအချိန်က Q နံပါတ်ပေးတဲ့ စနစ်မဟုတ်သေးဘူး။ ဒီလို ကိုယ်တိုင် တန်းစီပဲလေ။ အဲလို့ဆိုတော့ အဝေးကြီးသွားပြီး မုန့်သွားစားဖို့ဆိုတာလဲ မလွယ်လှဘူး။ သံရုံးနေရာကိုက အဲ့လိုနေရာမျိုး။ ဒီတော့ ခုလို အစောကြီးသွားတန်းစီကြတဲ့သူတွေအတွက် မနက်စာလေးများ အစာပြေစားလိုက်ရရင် သိပ်အကျိုးပြုမှာပဲတွေးမိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ နေ့လည် ထမင်စားချိန်မှာ အိမ်ပြန်ပြီး အဲ့ဒိအကြောင်းပြောမိတော့ အမေရော အစ်မရောက အားတက်သရော ဘာကျွေးရင်ကောင်းမလဲစဉ်းစားကြတယ်။

Soak the Glutinous Rice in the water

Mix with a few Turmeric powder, fill the water just to cover the Glutinous Rice surface almost about 1 inch and add a bit of cooking oil and put it on stove

အစကတော့ စိတ်ကူးသက်သက်ပဲ တကယ်အကောင်ထည်ဖော်မဖော်မသိဘူး။ နောက်တော့ အမေက ဆီထမင်းက လုပ်ရတာလဲ လွယ်တယ် ချက်ရတာလဲ အချိန်သိပ်မကြာသလို စားတဲ့သူတွေအတွက်လဲ ကယိကထသိပ်မများဘူး။ နောက်ပြီး မြန်မာမနက်စာ စစ်စစ်ဆိုတော့သူတို့အတွက်လဲ အာသာပြေတယ်ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ အမေက ခြေထောက်နာနေတော့ လမ်းလျှောက်ရင်တောင် ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြစ်နေတော့ ရပါ့မလားဆိုပေမဲ့ ရတယ်တဲ့။ အဖေကတော့ ငါမပါဘူးနော်ဆိုပြီးပြောတယ်။ သိနေတယ်လေ ဒီသားအမိတွေ စကြ ပြီးရင် သူနဲ့ အဆုံးသတ်လေ။ ဟိဟိ… သူမပါလို့ကို မရတာ။ ဒီလောက်ပြောထားမှ တော်ကာကျမယ်ဆိုတော့ သူသိနေပြီ။ ခိခိ

အလှူလုပ်ရင် အမြဲတမ်း ကောင်းတာတွေကိုပဲ လုပ်ချင်တယ် မဗေဒါ အစ်မရဲ့ logic က မကျွေးရင် လုံးဝမကျွေးဘူး။ ကျွေးရင်လဲ ကောင်းကောင်းကျွေးမယ်တဲ့။ ဆီထမင်းဆိုတော့ စားရင် လက်ပေမဲ့စိုးလို့ တစ်ရှူးလေးတွေ တစ်ခါတည်းကမ်းမယ်။ နောက်ပြီး ဇွန်းလဲတစ်ခါတည် တပ်ပေးမယ်တဲ့။ ပလတ်စတစ်အိတ်နဲ့ထုတ်ရင် မလှမှာစိုးလို့ ပလတ်စတစ်ဗူးလေးတွေဆို လှလဲလှတယ်။ စားရတာလဲ အဆင်ပြေတယ်ဆိုပြီး သူ့ဟာသူ သောင်္ကြာနေ့ နေ့လည်တင် သွားဝယ်တယ်။ အိမ်မှာ ပဲပြုတ်မရှိတော့ ပင်နီဆူလားက ဆိုင်တွေသွားဖို့ကျ ကျွန်မတို့က ဝေးတာနဲ့ သူ့ဟာသူနေတဲ့ Mr.Right ကို အလုပ်က အပြန် သွားဝယ်ပေးဖို့ နားပူနားဆာလုပ်ရတယ်။ သူက အနီးဆုံးလေ။ ပဲပြုတ် ၁၀ထုတ်၊ နှမ်းအကြီး ၂ထုတ်လို့ … ဟီး…

Wait till all the water gone and started to hear crispy sound... of course you need practice to make it perfect like that "Not burn, but still got ဂ်ိဳးကပ္" I like that ဆီထမင္းဂ်ိဳး the most

Starting to place it in the box, we had to cut those oil paper to put in the box as well...

ကျွန်မ ညနေအလုပ်ဆင်းတော့မှ ညီအစ်မ ၂ယောက် ကောက်ညှင်းနဲ့ ကျန်တဲ့ လိုအပ်တာတွေ ဝယ်ဖို့ ဈေးသွားကြတယ်။ အစက ကောက်ညှင်း ၁ကီလိုထုတ် ၆ထုတ်၊ ဆီတစ်ဗုံး ဆို တော်တော်များများရမယ်ထင်တာ အဲ့ဒါက ဗူး ၁၅၀လောက်မှာတင် ကုန်တော့မလိုဖြစ်တော့ Mr.Right နဲ့ ကျွန်မ ညဘက်ကျမှ နောက်ထပ် ကောက်ညှင်း ၆ထုတ် စုစုပေါင်း ၁၂ကီလိုဖြစ်သွားတယ်။ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ တန်းစီနေတဲ့လူတွေအခြေအနေက တက်နေတာလေ။ အစက ည ၉နာရီလောက်မှာတင် လူ ၈၀၀ ရှိနေပြီဆိုတော့ ဟုတ်ကော ဟုတ်ရဲ့လား ထင်မိတယ်။ နောက်တော့ ၁၁နာရီလောက်ကျတော့ လူ ၂၀၀၀ ကျော်တန်းစီနေပြီတဲ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တွေ ညနေ ၆နာရီလောက်က စလုပ်တာ ဗူးထဲ ပဲပြုတ်က ပူပြီး ပိတ်လိုက်ရင် အောင်းသွားမှာစိုးလို့ အေးဆေး အအေးခံဘာညာ အစက လုပ်နေတာ ည ၉နာရီလောက်ထိမှ ဗူး၁၀၀ ထည့်ပြီးတယ်။ ဗူးပိတ် တစ်ရူးကို တစ်ဗူးချင်းစီမှာ မကပ်ရသေးဘူး။ ဒီလိုနဲ့ နောက်ပိုင်းတော့ အားလုံး ဇာတ်တိုက် လုပ်ရတော့တာပေါ့။ ဗူးထဲထည့်ပေမဲ့ ကျန်တဲ့ ကြက်သွန်ကြော်၊ နှမ်းထောင်း၊ မြေပဲ လိုက်ထည့်သေးတာဆိုတော့ ဗူးက ချက်ချင်းမပိတ်ဖြစ်ဖူးဆိုတော့ အေးဖို့အချိန်နည်းနည်းတော့ရပါတယ်လေ။ ဒီလိုနဲ့ သားအမိတွေ မနားတမ်းလုပ်လိုက်တာ ည ၂နာရီလောက်ကျတော့ အမေ့အလုပ် ဆီထမင်းထိုးတာ အားလုံးကုန်သွားတယ်။ လူကြီး ၂ယောက်ကိုတော့ ဝင်အိပ်တော့လို့ ပြောလိုက်တာပေါ့ သူတို့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ကျွန်မရယ်၊ Mr.Right ရယ်၊ အစ်မရယ်ပဲ ။ သူတို့ ၂ယောက်က ဗူးပြင်၊ ကျွန်မက နောက်ဆုံးအဆင့် စစ်ဆေးပြီး ဗူးပိတ်၊ တစ်ရူးကပ်၊ မနက်ယူသွားမဲ့ အိတ်ထဲ စီစီရီရီထည့် အရေအတွက်ဘယ်လောက်ပြီးပြီလဲ မှတ်လုပ်နေတာ။ ၃နာရီလောက်ကျတော့ Mr.Right ကို ဝင်အိပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သူက အအိပ်မက်တဲ့သူ။ သူအိပ်ရေးမဝရင် Dark Circle က အကြီးကြီးမြင်ရတယ်။ အလုပ်ပိတ်ရက် စနေနေ့ မနက် အစောကြီးထရမယ်ဆိုတာတင် သူ့အတွက်က တော်တော်လေး ခက်ခဲတဲ့ အလုပ်။ ၃နာရီသူဝင်အိပ်တဲ့အချိန် နောက်ဆုံး ၁ဒယ်လောက်ပဲထည့်ဖို့ကျန်ပါတော့တယ်။ ကျွန်မနဲ့ အစ်မလဲ လုပ်နေရင်းနဲ့ ဦးနှောက်တွေက နှေးလာပြီလေ။ နောက်ဖေးသွားပြီး ဘာသွားယူဖို့သွားမှန်း မေ့တာနဲ့။ ယောင်ဝါးဝါးတွေဖြစ်နေပြီ။ အတွေးထဲမှာ ဗူး ၅၀၀လောက်မှန်းထားတာ ဗူး ၁၀၀တင် ၂နာရီကျော်ကြာအောင် လုပ်ရတယ်။ ည ၂နာရီခွဲမှာ ဗူး ၂၀၀ ပြီးတယ်။ မနက် ၅နာရီခွဲမှာ အားလုံးပေါင်း အပြီးအစီး ဗူး ၃၆၀ ပြီးတယ်။ ၁၂ကီလိုလုပ်တာတောင် ဗူး ၅၀၀ မရဘူး။ ကိုယ်က ဗူးတွေကို တွန့်တိုပြီးထည့်ရင်တော့ရတာပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ စားရတဲ့သူတွေ ကောင်းကောင်းစားရ၊ မစားရတဲ့သူကျတော့လဲ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ စားရပြီး အရေအသွေးညံ့နေတာနဲ့ မဝရေဆာဆို မကောင်းဘူးလေ။

woo hoo... Final products with full packaging, 200 packets at 2:33AM

All done at 5:30AM.. Ready to deliver

အမှန်တော့ အစ်မနဲ့ ကျွန်မက တစ်ခါတည်းပဲ သွားဝေလိုက်ချင်စိတ်ဖြစ်မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ Mr. Right ကို နှိုးဖို့ကလဲ ကိုးလို့ကန့်လန့်ဖြစ်နေတာနဲ့ ကိုယ်လဲ ၁နာရီခွဲလောက်တော့ အိပ်ချိန်ရပါတယ်ဆိုပြီး ဝင်အိပ်လိုက်တယ်။ စိုးရိမ်တာက ပြန်မနိုးမှာကို။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကို volunteer လုပ်ပေးမယ်ဆိုပြီး ပြောထားတဲ့ သူငယ်ချင်း ၂ယောက်ကို မနက် ၈နာရီခွဲအရောက်လို့ပြောထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခုတော့ နည်းနည်းစောသွားမယ်ဆိုပြီး ၈နာရီအရောက်လို့ မတ်စေ့ပြန်ပို့လိုက်တယ်။ စိတ်ကြောင့်ပဲလားတော့မသိပါဘူး သံပတ်တောင် မမြည်သေးခင် ၆နာရီခွဲပြန်နိုးလာတယ်။ ဒါနဲ့ ရေမိုးချိုး လိုက်နှိုးပြီး သွားဖို့ ပြင်ဆင်တယ်။ တိုက်စီကိုတော့ on call ၂စီးခေါ်ရတာပေါ့။ ကိုယ့် ဆီထမင်းတွေက နည်းမှ မနည်းပဲ။ ကျွန်မနဲ့ Mr.Right က တစ်စီး။ အဖေ၊အမေ၊ အစ်မက တစ်စီး။ အသွားတိုက်စီသမားကတော့ သူတို့နိုင်ငံမှာလာအလုပ်လုပ်နေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေကို ကြိုက်ပုံမရဘူး။ စကားပြောကြည့်တာနဲ့သိတယ်။ ကိုယ့်ကိုတော့ ရိုင်းရိုင်းဘာမှ မပြောပါဘူး။ ဒီနိုင်ငံမှာ အလုပ်လုပ်နေရတဲ့နင်တို့လူမျိုးတွေက ကံကောင်းတဲ့သူတွေတဲ့။ ပြီးတော့ သံရုံးနားက လူတန်းကြီးကို သူက သိတယ်။ ဘာလုပ်နေလဲမေးလို့ ရှင်းပြလိုက်တယ်။ ခု ငါက အဲ့လူတန်းကြီးကို မုန့်အလကားသွာကျွေးမလို့လို့။ နင်ရော မပေးဘူးလားတဲ့။ ငါက မြန်မာပြည်မှာ ပေးမှာလို့ပြောလိုက်တော့ သူက နင်က ဒီကို အလည်လာတာလားတဲ့။ ဒီမှာအလုပ်လုပ်နေတာလို့ပြောရင် ဂျေက ဝင်အုံးမှာမို့ ရှုပ်လို့ အေးဟုတ်တယ်။ အလည်လာတာ။ ဒီမှာတန်းစီနေတဲ့သူတွေကို မုန့်ကျွေးချင်လို့ကို ဒီကို ပျံလာတာလို့ပြောလိုက်တယ်။

Si-Hta-Min Yu kya own ma lar?

ဟိုရောက်တော့ ကူပေးမဲ့ ညီမတစ်ယောက်က ရောက်နေပြီ။ သူက အမြဲအချိန်မှန်တယ်။ မဗေဒါ မင်္ဂလာဦးဆွမ်းကျွေးတုန်းကလဲ အစောဆုံးရောက်တဲ့သူထဲမှာ ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ သံရုံးပေါက်ရှေ့တည့်တည့်မှာပဲ ဆင်းတော့ ကျူက ၂လိုင်း။ ဘယ်ဘက်က ပိုရှည်တဲ့လိုင်းက ညကတည်းကစီတဲ့သူတွေ။ ညာဘက်က နည်းနည်းတိုတဲ့လိုင်းက ဦးစားပေး ကလေးတွေ၊ ဗိုက်ကြီးသည်တွေနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေလိုင်း။ ဘယ်လိုပေးရမှန်းမသိတော့ဘူး လူအုပ်များမှန်းကြိုသိနေလို့ ကိုယ်တစ်ညလုံး မအိပ်ပဲ လုပ်လာတဲ့ ဆီထမင်းက အဲ့လူအားလုံးကို မလောက်မှန်းသိနေလို့ လာကတည်းက စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာ။ ကိုယ်တတ်နိုင်သလောက် ကိုယ်စွမ်းသလောက်တော့ လုပ်ခဲ့တာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ပိုဇွဲကောင်းလို့ ရှေ့ရောက်တဲ့သူ စားပေါ့ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ။ ကိုယ့်ဖေ့ဘွတ်က သူငယ်ချင်းတွေကလဲ ညက ဓာတ်ပုံတင်ကတည်းက သူတို့နေရာတွေပြောကြပေမဲ့။ အရမ်းနောက်ရောက်နေတဲ့သူတွေအတွက် စိတ်မကောင်းဘူး။ ရှေ့မှာလို့ပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းရှိရင် ကိုယ်က ဝမ်းသာတယ်။ သူတို့စားရမယ်ပေါ့။ ဟိုရောက်လို့ဝေမယ်လုပ်တော့ G&C မှာရင်းနှီးတဲ့ ညီမတစ်ယောက်က ဖေ့ဘွတ်ထဲမှာ လာမယ်ဆိုတာကြိုသိနေတယ်လေ။ သူကလဲ သံရုံးပေါက်ဝနားမှာ တန်းစီနေတာ။ အဲဒိ ရှေ့ကလူတွေအားလုံးက နောက်ကလူတွေကို ဝေပါ။ သူတို့ကို လာပေးတဲ့သူတွေရှိပါတယ်။ စောစောကပဲ လိမ်မော်သီးလာပေးသွားသေးတယ်တဲ့။ အားလုံးက နောက်ကိုလွှတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ စားချင်တဲ့သူတွေက ရှက်ပြီး မယူရဲမှာစိုးလို့။ နောက်ဘက်ကို လျှောက်ရင်နဲ့ လိုချင်ရင် စားရအောင် အော်မေးသွားလိုက်တယ်။

ဆီထမင်း စားကြအုံးမလား။
ဆီထမင်း ယူကြအုံးမလား။ ဆိုပြီး (ကိုယ့်အသံက ခပ်အောင်အောင်ဆိုတော့ တချို့က လှူတယ်မထင်ပဲ လာရောင်းနေတယ်ထင်လားမသိ၊ ပြူးကြည့်နေတာတွေရှိတယ်။ ကိုယ်က အလကားပေးတာပါ ပြောရတယ်)

arr pay kya par

ခုုလိုုအားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

ကိုယ်လာကျွေးတာကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပျော်ပျော်ပါးပါးလက်ခံတာ အားပါးတရစားတာဆို သိပ်ပျော်တယ်။ ယူချင်သလို မယူချင်သလို ရှက်သလိုလို ရွံ့သလိုလိုလုပ်နေရင်၊ သိပ်စဉ်းစားနေရရင် မယူပါနဲ့လို့ ပြောလိုက်ချင်တယ် (မကောင်းတတ်လို့ မပြောခဲ့ပါဘူး)။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က သိပ်မလိုချင်ပဲ ယူထားပြီး နောက်က သူတို့ထပ် လိုအပ်တဲ့သူ မစားရမှာစိုးလို့။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်က အလှူရှင်ဆိုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမဆိုတော့ ကျွေးချင်စိတ်ရှိပါတယ်။

တချို့ကလဲ “Facebook ပေါ်က ဆီထမင်းလာပြီဟေ့” ဆိုပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ယူတော့ ကိုယ်လဲ ပျော်။ တန်းစီနေတဲ့ အထဲမှာ ကိုယ်တို့ မိသားစုနဲ့ သိတဲ့ အစ်မတစ်ယောက်ကလဲ မထင်မှတ်ပဲ လိုက်လုပ်အားပေးပြီး ဝေပေးတယ်။

“ကောင်းလိုက်တာ” “မွှေးနေတာပဲ” “ဗူးလေးတွေကလဲ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့” လို့ပြောတဲ့သူတွေ၊ ဆုတောင်းပေးတဲ့သူတွေရဲ့ အသံတွေကြားရတော့ ငါညက ၅ခွဲမအိပ်ပဲ နောက် ၁ကီလိုလောက်ဝယ်ပြီး ၆နာရီခွဲထိ မအိပ်ပဲလုပ်ရမှာဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားမရဖြစ်မိသေး။ ဒါမှမဟုတ် ပြင်ဆင်တာကို လာကူညီမဲ့ Volunteer သူငယ်ချင်းတွေရှိရင်တော့ ဒိထက်များများလုပ်နိုင်မှာပေါ့နော်။ မဗေဒါတို့ ဆီထမင်းက one of the first အလှူရှင်ပဲလေ။ အဲ့မတိုင်ခင်ကတော့ သိပ် ကရိကထမများတဲ့ အသီးအနှံ၊ အအေး၊ ရေဗူး၊ ဘီစကစ် စတာတွေ ဝေတာတော့တွေ့တယ်။ သူတို့ဝေလို့လဲ ကိုယ်က လုပ်ချင်သွားတာပါတယ်။ ကောင်းမှုဆိုတာ အဲလိုကူးစက်တတ်တယ်လေ။ ခုလဲ မဗေဒါရဲ့ ဆီထမင်းပုံတင်လိုက်တာ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ လူတွေ ရှယ်ကြ Like ကြတာ Facebook ဝန်ကြီး ဦးရဲထွတ်ကတောင် လာ Like သွားသေး။ ဒီတော့ သူများတွေကိုပါ ကူးစက်ပြီး ခုနောက်ပိုင်းတော့ ကိုယ်မလုပ်နိုင်တဲ့ နေ့လည်စာတွေ ဘာတွေတောင် အများကြီးလှူလာကြတော့ အရမ်းဝမ်းသာတာပဲ။ ပြောသာပြောတာ အဲ့ဒိ ဆီထမင်း ကိုယ်တစ်လုတ်တောင် မစားလိုက်ရဘူး။ ကိုယ်မစားရင် တစ်ဗူးပိုရတာနဲ့ တူတူပဲလေ။ ကိုယ်က ဘယ်အချိန်စားစားရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ပေးဆပ်ခြင်းက ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု (The joy of giving) က ဘယ်လို ခံစားချက်မျိုးနဲ့မှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။

အားလံုုးၾကိဳက္တဲ့ ဆီထမင္းလာျပီ

လှူတဲ့လူတွေကြည့်ပြီး ကြည်နူးရသလို မဲပေးတဲ့သူတွေအကြောင်းနဲ့ ဗွီဒီယိုတွေ အွန်လိုင်းမှာတွေ့ရတော့ စိတ်ထဲလဲ မကျေမချမ်းဖြစ်ရပါတယ်။ အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ဘယ်လို မဲလိမ်တယ်၊ ဘယ်လို ခက်ခဲအောင်လုပ်တယ်။ စသည်ဖြင့်ပေါ့။ ငိုတဲ့သူတွေ မူးလဲတဲ့သူတွေ။ စသည်ဖြင့် ဒေါသဖြစ်ရသလို၊ နိုဝင်ဘာ ၈ရက်နေ့အတွက်လဲ ရင်မောရပါတယ်။ သူများတွေပြောသလိုပဲ။ ထည့်လဲ အစိုးရက ကလိမ်ကျမှာပဲဆိုတာ ဟုတ်သလိုလိုရှိပေမဲ့။ ခုလို ထည့်တဲ့သူတွေရှိတယ် သူတို့ကလိမ်ကျတာကို ဖော်ထုတ်တယ်။ ပိုပြီး media attention ရအောင်လုပ်တယ်။ ကမ္ဘာက သူတို့ ရဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ လုပ်ရပ်ကို သိအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကောင်းလာပြီ ဟန်ဆောင်နေတာ။ ကိုယ်တွေကသာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာသိတာ။ တကယ်တန်း နိုင်ငံခြားသားတွေကို မေးကြည့်။ အားလုံးက နင်တို့ သမ္မတသစ်က အရင်ထက်စာရင် မဆိုးဘူးမှတ်လားပဲ ထင်နေကြတာ။ ဘာသာရေး အဓိကရုန်းတွေ၊ မဘသ တွေဆိုတာ အစိုးရက မီးထိုးနေတဲ့ လှည့်ကွက်ဆိုတာ သိပ်သိကြတာမဟုတ်ဘူး။ ဒီတော့ Voice out ကြပါ။ ဟုတ်တယ်။ သူတို့ အကျင့်ဘယ်လောက်ယုတ်ယုတ်၊ ကိုယ့်ဘက်က တာဝန်က မဲပေးရမဲ့တာဝန် ကိုယ်မဲပေးမှ သူတို့ အကျင့်ယုတ်တာကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ။ မဲမပေးရင် သူတို့ကို လက်ခံနေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ရုပ်ရှင်မင်းသား လူမင်းပြောသလို “ကိုယ့်ဘက်က မဲပေးဖို့တာဝန်လေးတောင် နိုင်ငံသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျေပွန်အောင် မလုပ်ချင်ရင်၊ တာဝန်ကျေတဲ့ အစိုးရရဖို့ဆိုတာကိုလဲ မျှော်လင့်နေလို့မရဘူး” ဆိုတာလိုပေါ့။

ဖေ့ဘွတ်မှာ ဆီထမင်းကြောင့် လာလိုက်တဲ့ friend Request တွေ၊ ဆီထမင်းတစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့တော့ ပေါ်ပင်လာအက်နေစရာမလိုပါဘူး။ ၁ရက်နေ အားလုံးမေ့ကုန်မှာပါ။ ကိုယ့်သိတယ်ဆိုရင် တစ်မျိုးပေါ့။ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်စာဖတ်သူဆိုရင်တော့ အမြဲတမ်း ကြိုဆိုလျက်ပဲ။ လာအက်တဲ့ သူတွေထဲမှာ အန်ကယ်တစ်ယောက်ကတော့ မတ်စေ့ပို့ပြီး သူအလှူငွေထည့်ချင်တယ်ပြောလာတယ်။ ကိုယ်ကလဲ အလှူက ပြီးသွားပြီး နောက်ပြီး မိသားစုအလှူသက်သက်ပဲဆိုတော့ မယူတော့ကြောင်း ပြောလိုက်တယ်။ သူက မပြီးသေးဘူးလေ။ နောက် ၄ရက်ကျန်သေးတယ်တဲ့။ ဟီး…

လုပ်အားသားရှိရင် လုပ်ပေးချင်တာပေါ့။ နောက် ၄ရက်ဆက်တိုက်တော့ မအိပ်မနေလုပ်ရင် မဗေဒါတို့ သားအမိတွေ ဗုံးဗုံးလဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ခုနောက်ပိုင်း အလှူရှင်တွေလဲ များပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းနဲ့ လုပ်သူတွေလဲရှိပါတယ်။ သူတို့ကို ဆက်သွယ်လှူဒါန်းဖို့ အကြံပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကို ယုံကြည်လို့၊ ကိုယ့်ဆီထမင်း သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေးတွေကို သူ သဘောကျလို့ မသိပေမဲ့ လာပြီးအဲ့လိုပြောတဲ့အတွက် တကယ်ကို ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မိပါတယ်။ ကျေးဇူးလဲတင်ပါတယ်လို့ပဲ ဒီကနေ ပြောချင်ပါတယ်။

Where to buy Myanmar Groceries in Singapore

စင်္ကာပူမှာနေပြီး စင်္ကာပူရဲ့ နေထိုင်မှုအကြောင်းကျတော့ သိပ်မရေးဖြစ်ဘူး။ ကိုယ်နဲ့အနီးဆုံးနေရာဆိုရင် အထူးတလည်လုပ် ပြောဖို့ မေ့နေတာလေ။ ရန်ကုန်မှာနေတုန်းက ရွှေတိဂုံဘုရားပေါ် ဘယ်တော့မှ ဓာတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်ခဲ့သလိုပေါ့။

ခုတော့ မဗေဒါ ဘလော့ဖတ်သူတွေထဲမှာ စင်္ကာပူကမဟုတ်တဲ့သူတွေ၊ စင်္ကာပူ မလာဖူးပေမဲ့ နောက်လာဖို့ စိတ်ကူးရှိသူတွေအတွက် အသုံးဝင်မယ်ထင်လို့ ပြောပြချင်လာတယ်။ စင်္ကာပူမှာနေနေတဲ့သူတွေအတွက်ကတော့ မသိသေးဘူးဆိုရင် တိုက်ရိုက်တော်တော်လေး အသုံးဝင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ သိနေပြီးသားဆိုရင်တော့ မဗေဒါ ကျန်ခဲ့တဲ့ အင်ဖိုများရှိရင် ကွန်မန့်မှာ ဖြည့်စွက်ပေးသွားပေါ့နော်။
ဘာရယ်တော့မဟုတ်ပါဘူး ဟိုနေ့က အင်ဥနဲ့ ကန်စွန်းရွက်ကြော် စားချင်လာတာနဲ့ အင်ဥသွားဝယ်ဖြစ်တယ်။ မြန်မာပြည်မှာတောင် တစ်ခါတစ်လေ ရာသီပေါ်မှ စားရတဲ့ အင်ဥက စင်္ကာပူက ယိုးဒယားဈေးလို့ မြန်မာတွေ အသိများတဲ့ Golden Mile Complex မှာ ဆီသွပ်ဘူး ပုံစံမျိုးနဲ့ ရာသီတိုင်းဝယ်လို့ရတယ်။

ပြီးတော့ မြန်မာဆိုင်တွေရှိတဲ့ ပင်နီဆူလာ ပလာဇာမှာ ဈေးကြီးပေးရတဲ့ အစားအစာတွေကို အဲ့မှာ ဈေးချိုချိုနဲ့ရတယ်။ ဥပမာ သရက်သီး အစိမ်းတို့၊ ဒညင်းသီးတို့ (ဒညင်းသီးဆိုရင် ပင်နီဆူလာမှာ ၅လုံးကို ၂ဒေါ်လာနဲ့ရောင်းတယ်။ ယိုးဒယားဈေးမှာ ၁၀လုံးကို ၁ဒေါ်လာပြား ၂၀နဲ့ ရတယ်။ အင်း မြန်မာဒညင်းသီးကတော့ ပိုကြီးပြီး ပိုစီးတာပေါ့နော်။ ဒါပေမဲ့ ယိုးဒယားဈေးက ဒညင်းသီးလဲ မြန်မာဒညင်းသီးလောက် မရင့်ပေမဲ့ စားလို့ကောင်းပါတယ်)။

ယိုးဒယားဈေးကို မရောက်တာ အတော်ကြာပြီဆိုတော့ မြန်မာတွေစားတဲ့ အသီးအနှံတွေ၊ သုံးတဲ့ ပစ္စည်းပစ္စရာတွေ ရမှန်းသိပေမဲ့ အရေးရယ်အကြောင်းရယ်ဆို အဲ့မှာဝယ်ဖို့ သတိမရဘူး။ အာ့ကြောင့် မဗေဒါရဲ့ မင်္ဂလာဆွမ်းကြွေးနေ့မှာ သုံးဖို့ ငွေကရားနဲ့ ဖလားကို မြန်မာပြည်ကနေ ခက်ခက်ခဲခဲ ပတ်ဝယ်ပြီး သယ်လာရတယ်။

ဘယ်လိုသွားရလဲဆိုတော့ Lavender Mrt မှာဆင်း။ ICA building ကြီးနောက်ဘက်က မြောင်းကြီးရှိတဲ့ဘက်ကို တည့်တည့် လျှောက်လာ။ နောက်ထပ် လမ်းမကြီးတစ်ခုကို ကူး။ တိုက်တွေအောက်က တည့်တည့်ပဲဆက်လျှောက် နောက်ထပ် လမ်းမကြီးတစ်ခုရောက်လို့ ကုန်းကျော်တံတားနဲ့ကူးလိုက်တာနဲ့ ယိုးဒယားဈေးထဲတန်းရောက်သွားရော။ တံတားနဲ့ ဝင်ပေါက်က ဆက်ထားတယ်။ (ကိုယ်သွားတဲ့ပုံစံကိုပြောပြတာ။ ဘတ်စ်ကားတွေလဲ ရောက်တယ်။) Golden Mile ဆို မသိသူ မရှိပါဘူး။ အရင်ကဆို မလေးရှားခရီးသွားကားတွေက အဲ့မှာဂိတ်ပဲ။
အောက်မှာ ပုံလေးတွေနဲ့တကွ Golden Mile Complex ကို ဈေးဝယ်ထွက်ကြမယ်နော်။

ပုံ ၁. အဲ့ဒိ Thai Supermarket ထဲမှာ အစုံရှိတယ်

ပုံ ၂. ဟောဒိမှာ အင်ဥ ဆီသွပ်ဗူးလေးတွေ (အင်ဥကို Puff Ball Mushroom လို့ ခေါ်တယ်တဲ့)

ပုံ ၃. သရက်သီးစိမ်း တို့စားချင်ရင် (အရင်ကဆို ငါးခူးတွေ ငါးရှဉ့်တွေ အရှင်တွေလဲ ရောင်းတယ်။ ခုမတွေ့တော့ဘူး)

ပုံ ၄. ငွေဖလားတွေနဲ့ ရွှေကလပ် ငွေကလပ်တွေ စုံနေတာပဲ

ပုံ ၅. ငွေဖလားဈေး (ကိုင်ကြည့်တာတော့ မြန်မာပြည်လို ကော်ကို ငွေရောင်သုတ်ထားတာမဟုတ်ဘူး။ သတ္တုတော့ သတ္တုပဲ)

ပုံ ၆.ဘုရားသောက်တော်ရေခွက်လေးတွေ လိုချင်လား

ပုံ ၇. ရွှေလင်ဗန်း၊ ငွေလင်ဗန်းတွေလဲ ရှိတယ်နော်

ပုံ ၈. သတ္ထု ငရုတ်ဆုံလိုချင်လား

ပုံ ၉. သစ်သား ငရုတ်ဆုံလိုချင်လား

ပုံ ၁၀. ကျောက် ငရုတ်ဆုံလိုချင်လား (မြန်မာပြည်က သယ်လာစရာမလိုဘူးနော်)

ပုံ ၁၁. ကျောက် ငရုတ်ဆုံ ဆိုဒ်စုံရှိတယ်နော်

ပုံ ၁၂. ဒီဆိုင်ထဲမှာ ဟင်းခတ် အမွှေးအကြိုင်မျိုးစုံနဲ့ ငရုတ်သီးပေါင်းစုံလဲရှိတယ် (ငရုတ်သီးအကျက်မှုန့်လဲ တွေ့ခဲ့တယ်)

ပုံ ၁၃. အင်ဥ ဗူးလေး ဖွင့်လိုက်သောအခါ သဲမစင်မှာလဲ မပူရဘူး။ အားလုံး သန့်စင်ပြီးသား

ပုံ ၁၄. နည်းနည်းကြီးတဲ့ အင်ဥလေးတွေကို တစ်ဝက်စီ ကပ်ကြေးနဲ့ညှပ်ခွဲ

ပုံ ၁၅. အိုးထဲမှာ အင်ဥလေးတွေ စပြီးကြော်နေပြီ (ဘေးကနေ သွားရည်ကျနေပြီ)

ပုံ ၁၆. အင်ဥ ကန်စွန်းရွက်ကြော်လေးနဲ့ ထမင်းနဲ့စားစား၊ ဒီတိုင်းထိုင်စားစား ကောင်းမှကောင်း

နောက်ပိုစ့်ကျရင် ချဉ်ပေါင်ရွက်၊ မျှစ်၊ မျှစ်ချဉ်၊ ငှက်ပျောအူ စတာတွေ ဈေးချိုချိုနဲ့ ရောင်းတဲ့ ကုလားဈေးအကြောင်း ပြောပြမယ်နော်။ ခုတော့ အဲ့ဈေးသွားပြီး ဓာတ်ပုံမရိုက်ရသေးလို့…

Introduction to Helping Hands of TP Myanmar & BPP Challenges

ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရေးမယ်ရေးမယ်နဲ့ ဒီပိုစ့်မတင်ဖြစ်တာနဲ့ ကိုရီးယား ခရီးသွားပိုစ့်ပါမတက်လာဖြစ်နေတော့တာပါပဲ… အကြောင်းကတော့ သူကြီးမင်း တုံးဖလား ဘလော့ပိုင်ရှင် ကိုကိုမောင်UK က ဘလော့ဒေးအမှတ်တရအနေနဲ့ ဘလော့တွေ ပြန်လည်စည်ကားလာစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး Ice-bucket Challenge လိုမျိုး Blog Post Publish Challenge (BPP challenge) ကိုစခဲ့တာပါပဲ…

ဘလော့ပိုစ့် challenge ခေါ်ခံရပြီး ၂ပတ်အတွင်း ကိုယ့်ဘလော့မှာပိုစ့်တင်ရင်တင် မတင်ရင် နှစ်သက်ရာ ပရဟိတအဖွဲ့ကို မြန်မာငွေ ၅၀၀၀ နှင့်အထက် ကြိုက်သလောက်လှူဖို့ပါ… Ice-Bucket challenge နဲ့ မတူတာကတော့ မရေးမှ လှူရမှာဖြစ်ပြီး ရေးရင်တော့ မလှူချင်လဲရပါတယ်တဲ့… သူကြီးမင်း(တုံးဖလား)ရေးထားတဲ့ အဆင့်တွေကို အောက်မှာ ဖော်ပြပေးပါအုံးမယ်…

အဲဒါနဲ့ တစ်ဆက်တည်း ပြောပြချင်တဲ့အကြောင်းလေးကတော့ မဗေဒါ လစဉ်အလှူငွေထည့်ဝင်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပါဝင်ထားတဲ့ TP Myanmar Helping Hands အဖွဲ့လေးအကြောင်းပဲဖြစ်ပါတယ်…

TP Myanmar Helping Hands ရဲ့ ဖြစ်တည်မှုအကျဉ်း

(Helping Hands of TP Myanmar Public group မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့တစ်နေ့ (၁၀ စက်တင်ဘာ ၂၀၁၁) မှာ TP ကျောင်းသူကျောင်းသား(ဟောင်း/သစ်)များ စုဝေးပြီး မြန်မာနိုင်ငံမှာ ချို့တဲ့စွာ ပညာသင်ကြားနေကြတဲ့ ကျောင်းသူကျောင်းသားလေးတွေကို တတ်နိုင်သမျှ ထောက်ပံ့ဖို့ ကြိုးစားကြမယ်လို့ သဘောတူညီခဲ့ကြပါတယ်။

မြန်မာပြည်က ချို့တဲ့ကြတဲ့ ကျောင်းသားလေးတွေ အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ထိရောက်တဲ့ အထောက်အပံ့ဖြစ်မယ်လို့ လက်ခံယုံကြည်မှု အပြည့်နဲ့ပါ။

(တီပီမြန်မာကျောင်းသားဟောင်းတွေနဲ့ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပေမဲ့ တီပီကျောင်းသားမဟုတ်တဲ့ မည်သူမဆို ပါဝင်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်… မဗေဒါ မေမေတောင် လစဉ်လှူဒါန်းသူအနေနဲ့ပါဝင်ထားပါတယ်…)

အဖွဲ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် (Helping Hands of TP Myanmar Public group မှ ကူးယူဖော်ပြသည်)

• နိုင်ငံခြားတွင် ပညာသင်ကြား (သို့မဟုတ်) အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူများ အနေဖြင့် ပြည်တွင်းမှ ချို့ချို့တဲ့တဲ့နှင့် ကျောင်းတက်နေရရှာသော ကျောင်းသားလေးများ၏ ဘဝလေးများ လှပစေဖို့ ဝိုင်းဝန်းကူညီရန်၊

• ပညာရေးဖွံ့ဖြိုးမှုကို ဦးစားပေးသော အလှူများကို အလှူငွေရရှိမှုပေါ်မူတည်၍ လူမျိုးမရွေး ဘာသာမရွေး တတ်နိုင်သလောက် လှူဒါန်းသွားရန်၊

• TPmyanmar ကျောင်းသားကျောင်းသူများနှင့် စိတ်ပါဝင်စားသူများ၏ လစဉ်ထည့်ဝင် လှူဒါန်းငွေများကို လက်ခံရန်နှင့် ရေတိုရေရှည်လှူဒါန်းမှုများကို စည်းစနစ်တကျ စီမံဆောင်ရွက်သွားရန်၊

• လှူဒါန်းမှူများ ထိရောက်မှုရှိစေရန်နှင့် အလှူရှင်များ စိတ်ကျေနပ်မှုရစေရန် အတွက် ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိစေရေးအတွက် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးပမ်းသွားရန်၊

မဗေဒါဘာလို့ လှူဖို့ဆုံးဖြတ်လဲ

မဗေဒါဟာ တီပီကျောင်းသူဟောင်းမို့ လှူတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်တာထက်

၁။ တီပီမြန်မာကူညီသောလက်များအဖွဲ့ရဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ Manage လုပ်တာကို သဘောကျလို့ လစဉ်လှူဖြစ်တာပါ။

နောက်ပြီး ဒီအဖွဲ့ဟာ တီပီက ကျွန်မတို့ လေးစားခင်မင်ရတဲ့ မြန်မာဆရာမ ဒေါ်ခင်အမ်းမွန် ကိုယ်တိုင် ကျောင်းသားဟောင်းတွေကို ကြီးကျပ်ပြီးလုပ်ပေးတဲ့အတွက် စည်းကမ်းကျနပြီး စေ့စပ်ပါတယ်။

၂။ အဖွဲ့အစည်းထဲက လူတွေအားလုံးကလဲ ကိုယ့်လိုပဲ စကာင်္ပူမှာ အခြေခိုင်နေပြီး ကိုယ့်အလုပ်နဲ့ကိုယ် ဒီအဖွဲ့ကို community အလုပ်တစ်ခုအနေနဲ့ရော သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေ၊ သူငယ်ချင်း အသစ်တွေနဲ့ အဆက်အသွယ်ရှိနေဖို့အတွက်ရော ၀ိုင်းဝန်းပံ့ပိုးကြတဲ့သူတွေဆိုတော့ ပရဟိတဗန်းပြပြီး လုပ်စားမဲ့သူတစ်ယောက်မှ မပါဘူးဆိုတာ ယုံကြည်မှုရှိလို့ပါ။

၃။ ပြီးတော့ မိဘမဲ့ကျောင်းတစ်ခုကို လှူဖို့ရွေးတော့မယ်ဆိုရင် မိဘမဲ့ကျောင်း ၃၊ ၄ကျောင်းကို ရန်ကုန်က တီပီကျောင်းသား၊ကျောင်းသူဟောင်းတွေက အသေအချာရှာဖွေပေးပြီး အဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံးရဲ့ မဲဆန္ဒနဲ့ မဲအများဆုံးရတဲ့ ကျောင်းတွေကို လှူတာပါ။ အဲဒိအတွက် ဒီမိုကရေစီကျကျ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုကို ပါဝင်စေတဲ့အတွက် သဘောကျပါတယ်။

၄။ အလှူငွေစာရင်းကောက်ခံရရှိငွေအားလုံးကို ၃လတစ်ကြိမ်စုစည်း လှူဒါန်းပြီး လှူဒါန်းသမျှစာရင်း အပြည့်အစုံကို ဖေ့ဘွတ်အဖွဲ့မှာ ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ ပြန်လည်မျှဝေ အသိပေးပါတယ်။ (ကျွန်မသိသလောက်တော့ တစ်ခါလှူရင် အပိုငွေမထားပဲ လိုနေရင်တောင် ကမကထ လုပ်သူတွေက သူတို့ အိတ်ထဲက ထပ်စိုက်ပြီး အပြည့်အဝ လှူတာပါ)။

၅။ သွားလှူတဲ့နေရာက ကလေးတွေကို သူတို့ပြောချင်တာလေးတွေ အမှတ်တရ စာရေးခိုင်းပြီး ဖေ့ဘွတ်ပေါ်တင်ပေးပါတယ်။ ကိုယ်တိုင် ရန်ကုန်မှာမရှိလို့ မပါဝင်လိုက်နိုင်တဲ့ အလှူရှင်တွေလဲ စာလေးတွေဖတ်ပြီး ပီတိဖြစ်လို့ရပါတယ်။ (သူတို့ ရေးတဲ့ တချို့စာလေးတွေဆို ဖတ်ရကောင်းလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ကျမိတာတွေရှိတယ်)။

၆။ မဗေဒါ တစ်ကြိမ်တော့ ဒလက ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားလှူတာကို ၂၀၁၂ ဒီဇင်ဘာမှာ လိုက်ဖူးပါတယ်။ အဲကွန်းဘတ်စ်ကြီး အကြီးကြီး ငှားပြီး အားလုံး စုပေါင်းသွားကြ။ ဟိုမှာ ကလေးတွေနဲ့ ဆော့ကြနဲ့ အရမ်းကို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပါပဲ။

ဒီတော့ BPP-challenge နဲ့ ပြန်ဆက်ရရင်တော့။ ဘယ်မှာ လှူရမှန်းမသိဘူးဆိုရင် တီပီမြန်မာကူညီသောလက်များအဖွဲ့မှာ လစဉ်အလှူရှင်မလုပ်ချင်လဲ One time အလှူအနေနဲ့ လှူဒါန်းလို့ရကြောင်း သတင်းကောင်းပါးအပ်ပါတယ်။

ထမင်းတွေလဲ အများကြီးစားတယ်၊ ဓာတ်ပုံမရိုက်ခင် ခပ်တည်တည်နေပြီး ဖုန်းထုတ်ဓာတ်ပုံရိုက်တော့မှ ဟောသလို ချစ်စရာရုပ်လုပ်တယ်...

အားလုံးကို အအေးဗူးနဲ့ ဗလာစာအုပ်တွေ ဝေတယ်...

စောင်တွေနဲ့ တခြားလိုအပ်မဲ့ အသုံးအဆောင်တွေကို ကျောင်းကိုလှူတယ်...

ဘုန်းဘုန်းတွေကို ဆွမ်းကပ်

ကလေးတွေ ထမင်းစားနေတုန်းလေး...

သူတို့နဲ့တူတူဆော့ကြတယ်...

နှုတ်ဆက်တာကို သီချင်းလေးနဲ့နှုတ်ဆက်ကြတယ်...

သူတို့ဆီက ပေးစာ... တချို့...

Very Touching Letter from one of them...

This is one of the Heart warming letter from them...

မဗေဒါ ဒီပိုစ့်လေးနဲ့ ပြန် Challenge လုပ်လိုသူများကတော့…

၁။ Fan Fic တွေကို ဖေ့ဘွတ်မှာပဲ ရေးပြီး ဘလော့လေး လူမလာလို့ ဘလော့မှာ မတင်ဖြစ်တော့ဘူးဆိုတဲ့ ညီမလေး ယမမင်းလေး ဘလော့ပိုင်ရှင် ( http://yaminohmar.blogspot.sg/ )

၂။ သူများတွေ Challenge လုပ်ပြီးပေမဲ့ ကိုယ်မလုပ်ရသေးလို့ ထပ်လုပ်လိုက်တဲ့ မဗေဒါ ဘလော့ကို အမြဲအားပေးတဲ့ HsuMyat (http://hsumyatmoe88.blogspot.sg/)

၃။ မဗေဒါကို Challenge ခေါ်ခဲ့တဲ့ ဝတ္တုတိုတွေအရေးကောင်းတဲ့ မဆွေလေးမွန် (www.whitewhitemind.blogspot.com)

၄။ BPP challenge ကို စခဲ့ပြီး မဗေဒါကို Challenge ခေါ်ခဲ့တဲ့ သူကြီးမင်း (http://kokomaunguk.blogspot.co.uk/)

၅။ မြန်မာ့ ပထဝီတွေ ပြန်လည်လေ့လာရင်း ဖေ့ဘွတ်မှာရော ဘလော့ပေါ်မှာပါ ပျောက်နေတဲ့ မေဖလားဝါးပိုး (http://33poepoe.blogspot.sg/) (ျမန္မာေဖာင့္မရွိရင္ ခုေဒါင္းျပီးေရးပါ (သို႔) မေဗဒါ sidebar က ဘားကလစ္ keyboard (http://burglish.my-mm.org/latest/trunk/web/testarea.htm) နဲ႔ တစ္လံုးခ်င္းရုိက္ေရးပါ)

၆။ တိတ်တိတ်လေး ဘလော့ရေးနေပြီး စာရေးကောင်းတဲ့ မရွှန်းမီ (http://present-of-lifetime.blogspot.sg/) (အင်္ဂလိပ်လိုရေးရေး မြန်မာလိုရေးရေး ရေးရင်ရဘီ)

၇။ ခုထက်ထိလဲ ဘလော့ရေးနေစဲ ဖေ့ဘွတ်မှာလဲ active ဖြစ်တဲ့ ကိုလင်းဦး (စိတ်ပညာ) (http://www.linoo.asia/)

၈။ ဖေ့ဘွတ်ပေါ်မှာ မုန့်တွေနဲ့ အဖြူရောင်ကြောင်ပုံပဲတင်နေတဲ့ စာရေးကောင်းတဲ့ (ခုလောလောဆယ် မမဗိုက်) ဗစ်စတာအောင် (http://vistazplanet.blogspot.sg/)

၉။ ယူနီကုတ်နဲ့ သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေး လှနေတဲ့ ဘလော့ပိုင်ရှင် သယ်ရင်း မင်းယွန်းသစ် (http://minnyoonthit.net/)

၁၀။ ကိုယ် Challenge လုပ်လုပ် မလုပ်လုပ် စိတ်ဝင်စားစရာပိုစ့်တွေ လောလောဆယ် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မှတ်တမ်းပိုစ့်တွေရေးနေတဲ့ နန်းညီ (http://nangnyi.blogspot.sg/)

ခုလို Challenge ခေါ်ခံရလို့ Stress လဲ မဖြစ်စေချင်သလို၊ စိတ်လဲ မဆိုးကြစေချင်ပါ။ ဟီး…. ခင်မင်ရတဲ့သူတွေလဲဖြစ်၊ စာရေးကောင်းမှန်းသိထားသူတွေလဲဖြစ်လို့ ဘလေ့ာလေးပေါ် active ဖြစ်စေချင်လို့ သတိတရ Challenge ရခြင်းသာဖြစ်ပါတယ်ရှန်….

(အောက်ပါ BPP-Challenge အဆင့်များကို သူကြီးမင်း(တုံးဖလား) ဆီမှ ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြလိုက်ပါတယ်)

သတ်မှတ်ချက်များကိုု အောက်ပါအတိုုင်း အကြမ်းဖျင်း ပြုလုုပ်ထားပါသည်။ လုုိအပ်သည်များကိုု ထပ်ဖြည့်ပေးကြရန်လည်း တောင်းခံပါသည်။

၁။ ဘလော့ဂါတစ်ယောက် တစ်ခါ BPP-Challenge လုုပ်လျှင် ဆယ်ယောက်ထက် ပုုိပြီး မလုုပ်ရ။

၂။ BPP-Challenge လုုပ်ထားကြောင်း အချိန်မီ အကြောင်းကြား၍ ရနုုိင်သည့် ဘလော့ဂါတုုိ့ကုုိသာ BPP-Challenge လုုပ်ရမည်။

၂။ BPP-Challenge အလုပ်ခံရသူသည် BPP-Challenge လုုပ်ပြီး နှစ်ပတ်အတွင်း ဘလော့ပေါ်၌ ပိုု့စ်တစ်ပုုဒ် တင်ရမည်။

၃။ BPP-Challenge အလုပ်ခံရသူသည် မိမိနှစ်သက်ရာ ခေါင်းစဉ်၊ မိမိနှစ်သက်ရာ အကြောင်းအရာတုုိ့ကိုု ရေးနိုုင်သည်။

၄။ နှစ်ပတ်ကျော်လွန်ပြီး ပုုိ့စ် မတင်နိုုင်ပါက မိမိနှစ်သက်ရာ ပညာရေးလုုပ်ငန်းသုုိ့ မြန်မာကျပ်ငွေ ၅၀၀၀ နှင့် ညီမျှသော သက်ဆုုိင်ရာငွေကြေး အလှူငွေကုုိ ပေးလှူရမည်။ (ထုုိထက်ပုုိ၍ ပေးလှူလုုိပါကလည်း လက်ခံပါသည်)။ (TP မြန်မာ Helping Hands အဖွဲ့ရဲ့လစဉ်အလှူရှင်ဝင်ပီပီ ဦးစွာအနေဖြင့် တီပီမြန်မာကူညီသောလက်များကို ပေးလှူရန်ဟုု အကြံပြုချင်သည်။)။ း)

၅။ လှူဒါန်းမှု ပြုလုုပ်ပြီးသော ဘလော့ဂါများကိုုလည်း နှစ်ပတ်ကျော်လွန်ပါက ထပ်မံ၍ BPP-Challenge လုုပ်နုုိင်သည်။

၆။-BPP-Challenge လုုပ်ခြင်းကိုု တစ်ခုုမက များစွာ ပြိုင်တူ ခံရလျှင် အားလုုံးအတွက် ပုုိ့စ်တစ်ပုုဒ် ရေးပြီးတုုန့်ပြန်ပါက အလုုပ်ပြီးမြောက်သည်ဟုု မှတ်ယူပါမည်။

၇။-မိမိ BPP-Challenge လုုပ်ထားသူများကိုု အသိပေးရာ၌ တဂ်(Tag) လုုပ်ထားသည်ဟုု မသုုံးဘဲ ချဲလင့် (Challenge) လုုပ်ထားသည်ဟုု အသုုံးပြုရန် ဖြစ်ပါသည်။

၈။ ပုုိ့စ်တင်ပြီးကြောင်း အသိပေးရာ၌ ပိုုမုုိမြန်ဆန်စွာ စာဖတ်သူထံ အချိန်နဲ့ တပြေးညီ ရောက်ရှိစေရန်https://www.facebook.com/groups/mbcdays/ သုုိ့ သွားရောက်ပြီး အသိပေးစေလုုိပါသည်။ ထုုိဖေ့စ်ဘုုတ်ကိုုလည်း မိမိတုုိ့ကိုုယ်ပိုုင် ဖေ့စ်ဘုုတ်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားစေလုုိပါသည်။

၉။ မိမိကတဖန် ပြန်ပြီး ချဲလင့်ပြန်လုုပ်ရာတွင် ချဲလင့်လုုပ်ခံထားရသူများ အချိန်မီ သိရှိစေနုုိင်ရန်အတွက် အထက်ပါ ဖေ့စ်ဘုုတ်၌သော်လည်းကောင်း၊ ထုုိသူတုုိ့၏ ဘလော့စီဘောက်စ်၌သော်လည်းကောင်း၊ ထုုိသူတုုိ့၏ ဘလော့နောက်ဆုုံးပုုိ့စ်၌ ကွန်မင့်ပေး၍သော်လည်းကောင်း အသိပေးကြစေလုုိပါသည်။

၁၀။=Ice-Bucket-Challenge နှင့်BPP-Challenge တုုိ့၏ ကွာခြားချက်မှာ Ice-Bucket-Challenge အလုုပ်ခံရသူသည် ပြန်လည်တုုန့်ပြန်နုုိင်လျှင် ၁၀ ဒေါ်လာ၊ မတုုန့်ပြန်နုုိင်လျှင် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ပေးလှူရမည်ဖြစ်သော်လည်း BPP-Challenge အလုုပ်ခံရသူမှာ ပြန်လည်တုုန့်ပြန်နိုုင်လျှင် အလှူငွေ ပေးလှူရန် မလုုိပေ။ မတုုန့်ပြန်နုုိင်မှသာ ၅၀၀၀ ကျပ် ပေးလှူရန် ဖြစ်ပါသည်။

၁၁ ။ လုုိအပ်ပါက အများစုု သဘောတူညီမှုဖြင့် စည်းကမ်း အလျော့အတင်း ပြုလုုပ်နိုုင်သည်။

.....

စကာင်္ပူမှာ ပိတ်စနဲ့ ဇာအမျိုးမျိုးဝယ်ချင်ရင်… Arab Street ကိုသွား

I do not own this photo (credit to original owner)

မနေ့က သူငယ်ချင်းတွေပြောဖူးတဲ့ စကာင်္ပူမှာ ပိတ်စနဲ့ ဇာအမျိုးမျိုးရောင်းတဲ့ Bugis နားက Arab Street  ဆိုတဲ့ လမ်းကို သွားပြီး မြန်မာအကျင်္ီချုပ်ဖို့ ပိတ်စနဲ့ ဇာတွေသွားကြည့်ဖြစ်တယ်… ရောက်တာနဲ့ လမ်းတစ်လမ်းလုံးအပြည့် ပိတ်စဆိုင် ကော်ဇောဆိုင်တွေအပြည့်ပါပဲ… လမ်းထိပ်နားက တွေ့တဲ့ဆိုင်ကို အရင်ဆုံးဝင်ကြည့်လိုက်တယ်… ဆိုင်ထဲရောက်တာနဲ့ တွေ့တဲ့ ဇာပန်းထိုးတွေ… ပိတ်ဖောက်ဇာတွေ… ဇာကျောက်ကပ်၊ ပိုးစ plain ၊ Polyester စ (ပိုးနဲ့ယှဉ်ရင် သူက နည်းနည်းလေး မာတယ် ဒါပေမဲ့ ဖဲလိုပဲ ပြောင်တယ်၊ မပြောင်တာတွေလဲ ရှိတယ်… ဘယ်လိုကွာလဲတော့ မသိ) စသည်ဖြင့် မျိုးစုံနေအောင်တွေ့ရပါတယ်… ဇာပန်းထိုးထားတာတွေကို အောက်က liner လို့ခေါ်တဲ့ polyester စတွေနဲ့ တွဲပြထားတာ အတော်လေးလှပါတယ်… သူတို့ကတော့ မွတ်စလင်တွေကို အဓိက target ထားတော့ ဆင်ပြထားတာတွေက တစ်ကိုယ်လုံးအုပ် ဂါဝန်ဒီဇိုင်းမျိုးတွေပေါ့… ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တွေကလဲ အပေါ်တစ်ပိုင်းပဲကြည့်ပြီး မြန်မာအကျီင်္ပုံစံ တွဲပြီး မျက်လုံးထဲဖော်လို့ရတာပေါ့..

I do not own this photo... အောက်က လိုင်နာဗြောင်အစနဲ့ အပေါ်က ဇာပန်းထိုးတွေ ဆင်ထားတာ...

ပထမဝင်တဲ့ဆိုင်မှာ မေမေကတော့ ကျောက်ကပ်ဇာ နို့နှစ်ရောင်နဲ့ အောက်က polyester စ နို့နှစ်ရောင်လေးဝယ်ဖြစ်တယ်… အဲဒိ ဆိုင်နာမည်က Warna Fabrics (108, Arab Street, Singapore - 199804, Ph: 63980504)

သူတို့က မီတာနဲ့ပဲရောင်းတယ်… ကိုယ်တွေက ကိုက်နဲ့ပဲ သိတယ်…

၁ကိုက် ဆိုတာ တစ်မီတာအောက် ၀.၁ မီတာလောက်လျော့တယ်… ကိုက်ကို Yards လို့ခေါ်တယ်ထင်တယ်…

၁ မီတာ = 1.09361 ကိုက်

ကျောက်ကပ်ဇာခေါ်စျေးက ၁မီတာ = SGD 45

အောက်ခံလုပ်မဲ့ polyester အစက ၁မီတာ = SGD 5

မေမေက ဇာကို ၁မီတာခွဲယူတယ် (ဆိုင်ကမိန်းမက ဒီဇာက ကျောက်တွေပါတော့ အနားတွေဘာတွေ ချုပ်တဲ့သူယူလို့ရအောင် ၁မီတာခွဲလောက်ယူဖို့ အကြံပေးလို့) … အောက်ခံစ polyester ကိုတော့ ၁မီတာယူတယ်… စုစုပေါင်း SGD 72.5 ကျရမှာ စျေးဆစ်တော့… ၂ခုပေါင်း SGD 55 နဲ့ရတယ်… ဇာကျောက်ကပ်ထားတဲ့အစကို ၁မီတာ ၄၅ ကျပ်ကနေ ၃၃ ကျပ်လောက်အထိ ဆစ်လို့ရတာတွေ့ရတယ်… ဒိထက်ဆစ်လို့ရတယ်ဆိုရင်လဲ ပြောပြပါအုံး ဘယ်ဆိုင်လဲဆိုတာ…

ကျွန်မက ကိုယ့်မှာရှိပြီးသား ချိတ်ထမိန်တွေနဲ့ လိုက်ဖက်မဲ့ အရောင်နဲ့ ဒီဇိုင်းကို လိုက်ရှာတော့ စိတ်တိုင်းကျသိပ်မရဘူး.. သူတို့မှာရှိတဲ့ ဒီဇိုင်းတွေမလှလို့မဟုတ်ဘူး…. ချိတ်ထမိန်ကို အဲဒိ ပန်းထိုးထားတဲ့ ဇာတွေနဲ့ တွဲရင် မျက်လုံးထဲ ရှုပ်တယ်ခံစားရလို့… ကိုယ်က စက်ချုပ်တတ်တဲ့သူမဟုတ် ဖက်ရှင်အမြင်ကလဲ နည်းတော့ ဘယ်လိုလှအောင်ချုပ်လို့ရမလဲတော့ မသိ… ကိုယ်ချုပ်ဖို့စိတ်ကူးထားတဲ့ မြန်မာအကျင်္ီပုံလေးတွေကို ဖုန်းထဲတော့ ထည့်ထားပါတယ်… ဒါနဲ့ နောက်ဆုံး သူတို့ကို ငါလိုချင်တာပန်းတွေမပါပဲ ဇာဗြောင်လိုချင်တာလို့…. အောက်က ထမိန်က အချိတ်ဆိုတော့ အပေါ်က ဗြောင်လိုချင်တာ… Cityhall က စက်ချုပ်ဆိုင်ကို မေးခဲ့တော့ မှန်ဇာမဝယ်နဲ့တဲ့…. မှန်ဇာက ချုပ်လိုက်ရင် ကြွပြီးဖောင်းလို့ အသားကို fitting မဖြစ်ဘူးတဲ့… ခြင်ထောင်ဇာလို အပေါက်လေးတွေနဲ့ ခပ်ပျော့ပျော့အသားကမှ အဲလို ၂ထပ်ချုပ်ရင်ကောင်းတာတဲ့…. ဒါပေမဲ့ သူတို့ဆိုင်မှာရှိတာတွေက အကုန် ကျောက်တွေဖောက်ရင်ဖောက်… မဟုတ်ရင် ပန်းတွေထိုးထားတဲ့ ဇာတွေချည်းပဲ… လှတာတော့ အရမ်းလှပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ လုံချည်တွေ တစ်ထည်နဲ့မှ မလိုက်ဖူးလို့ စိတ်ထဲထင်နေတယ်… ဒါတောင် အနက်ခံဇာပေါ်မှာ အစိမ်းနွယ်လေးတွေနဲ့ ပန်းအဝါလေး ဖောက်ထားတဲ့ ဇာအစလေးအရမ်းလှလို့ ဝယ်မလို့ ဖြတ်ခိုင်းလိုက်တော့မှ… သူက ၂မီတာခွဲကျန်နေတယ်… ကျွန်မက ၁မီတာခွဲပဲလိုချင်တာ… သူတို့က ကိုးလို့ကန့်လန့်ဖြစ်နေလို့ ၂မီတာခွဲယူပါပြောတယ်….

 ခေါ်စျေးက အဲဒိဇာ ၁မီတာ = SGD 30 (၁မီတာခွဲယူမယ်ဆိုတော့ SGD 45 ကျရမယ်)

အောက်ခံ liner အနက်ရောင်စ = SGD 5

စုစုပေါင်း ကျသင့်ငွေ = SGD 50 အစား စျေးဆစ်တော့ SGD 37 ကျပ်နဲ့ပေးတယ်…

မေမေကပြောတော့ တန်တယ်တဲ့… မြန်မာပြည်က ဗိုလ်ချုပ်စျေးတို့ တခြားပိုးထည်ရောင်းတဲ့ နေရာတွေမှာ ဒီလို အရည်အသွေး ဒီလိုဒီဇိုင်းမျိုးက စျေးပိုကြီးတယ်တဲ့… ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လဲ အစတည်းက လိုချင်လို့ ယူမယ်ပြောတာပဲရှိတယ် အသုံးလိုလှတယ်မဟုတ်တော့… ၂မီတာခွဲကြီး အတင်းထိုးရောင်းနေတာကို မယူခဲ့တော့ဘူး…

ဒါနဲ့ ဆက်လျှောက်ရင်း  ၂ဆိုင်ကျော်လောက်က ဆိုင်ကို ဝင်ရှာကြည့်တယ်… အဲဒိဆိုင်မှာ မေမေဝယ်ခဲ့တဲ့ ကျောက်ကပ်ဇာကို ၁မီတာ ၄၉ ဒေါ်လာ ခေါ်တယ်… ဒါနဲ့ ကျွန်မလိုချင်တဲ့ ဇာဗြောင်ကို မေးတော့ မရှိဘူး… အဲဒိဆိုင်က မလေးမက ပြောတယ်… ဇာပန်းမထိုးထားတာက တရုတ်ဆိုင်တွေမှာရှိတယ်တဲ့…

ဆက်လျှောက်တော့ တရုတ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွေ့တယ် ဆိုင်က လက်လီလက္ကားရောင်းတဲ့ ဆိုင်လိုပဲ မလေးဆိုင်တွေလို သေသေချာချာတော့ Show ပြမထားပေမဲ့ စုံလိုက်တဲ့ ပိတ်စတွေ… 

လက်လက်ထနေတဲ့အရာတွေကနေ သာမာန်ပိတ်စအဆုံးဟိုးအမြင့်ကြီးတွေအထိရှိတယ်…

အဲဒိဆိုင်အပြင်ဘက် လူသွား ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ ခြင်ထောင်ဇာလို အလိပ်မျိုးတွေတွေ့တော့ ပျော်သွားတယ် ကိုယ်ရှာတာ အဲ့တာမျိုးလေ… ဒါပေမဲ့ ကိုယ်လိုချင်တာက ပန်းရောင်းဖျော့ဖျော့ဇာဆိုတော့ ဆိုင်းသမားကို ခေါ်ပြခိုင်းရတယ်… တရုတ်အဖိုးကြီးတွေ… သိပ်စိတ်မရှည်တဲ့ပုံ… ဒါပေမဲ့ သူတို့က လုပ်ငန်းတော့ ကျွမ်းကျင်ပုံရတယ်… ကျွန်မကို ပိတ်စတွေ စပ်ပြီးတော့လဲပြတယ်… ကျွန်မမှာရှိတဲ့ ပန်းရောင်ခံကို အပြာဖောက်ချိတ်ကလဲ ဘယ်လိုချုပ်ရမှန်းကို မသိတော့ဘူး… အပြာကိုအောက်ကခံပြီး ပန်းရောင်ဇာအုပ်လဲ ကြောင်တောင်တောင်ဆန်တယ်… ပန်းရောင်ကို အောက်ကထားပြီး အပြာအပေါ်ကအုပ်ရင်လဲ အရမ်းလင်းနေမလားလို့ (သေချာတော့ မသိ)… ဒါနဲ့ အဲဒိ ချိတ်ကို ပြန်ထည့်… ပါလာတဲ့ ထမိန်ကြက်သွေးပေါ်မှာ ပန်းရောင်ပန်းပွင့်လေးတွေဖောက်ထားတာနဲ့ တိုက်တော့… အောက်က လိုင်နာလုပ်ဖို့ အနီရောင် ပိုးစကို ထုတ်ပြတယ်… ဒါပေမဲ့ ပိတ်စက တအား ပျော့နေလို့ ဒိထက်မာတာရှိလားဆိုတော့… ရှိတယ်… Polyester စ ထင်တာပဲ… တစ်ဖက်က ဖဲလိုပဲ ပြောင်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကတော့ Matte ပေါ့နော်… အဲဒါနဲ့ ကျွန်မထမိန်လေးနဲ့ တော်တော်လိုက်တယ်ထင်တာနဲ့ အဲဒိ လိုင်နာ ကြက်သွေးရောင်ကို အပေါ်က ပန်းရောင်ဇာ ဖျော့ဖျော့ လေးအုပ်ပြီး ချုပ်မယ်စိတ်ကူးမိတယ်… ဒါပေမဲ့ အိမ်ရောက်တော့ ပြန်ကြည့်တော့ ဇာမထည့်ပဲ ရိုးရိုး တက္ကသိုလ်ရင်ဖုံး ပန်းကျယ်သီးလေးတွေနဲ့ အပြောင်အတိုင်းလေး ချုပ်ရင်ကောင်းမလားလို့ အကြံပေးကြပါအုံး… ဖက်ရှင် sense ရှိတဲ့သူများ….

အဲဒိ လိုင်နာ ကြက်သွေးရောင် polyester စက ၁ မီတာ = SGD 4

ပန်းရောင် ခြင်ထောင်ဇာ plain က ၁ မီတာ = SGD 3

(ဇာကို ၁မီတာခွဲယူတယ်… လိုရမယ်ရ လက်ရှည်ချုပ်ချင်ရင် ရအောင်… ၂ခုပေါင်း ၈ကျပ်ခွဲကျတာ ၆ ကျပ်စစ်တာ လုံးဝမရဘူး… ဒါနဲ့ ၈ကျပ်တော့ထားပါဆိုတော့ ဆိုင်က တရုတ်အဖိုးကြီးက ကိုယ့်ကို လာဝယ်သမျှလူ တစ်ယောက်မှ အဲလို စျေးမဆစ်ဖူးဘူးဆိုပြီး ၈ကျပ်နဲ့ ပေးတယ်… တရုတ်ဆိုင်က ခေါ်ကတည်းက စျေးသိပ်မတင်ဘူး… စျေးဆစ်ပြီးဝယ်တာတောင် ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းရှိမယ်ထင်တယ်… ခွိ)

အဲဒိ တရုတ်ဆိုင် နာမည်က GIM JOO TEXTILE COMPANY PTE LTD (90 Arab st, S'pore 199786. Tel: 62936676)

ဟိုနေ့က Cityhall အပေါ်ဆုံးထပ်က ဆိုင်မှာ အကျီင်္အပ်တော့ ကျွန်မကို အဲဒိ လိုင်နာ Cream colour နဲ့ အဝါရောင် ဇာ plain တစ်မျိုးစီကို ၁မီတာ SGD 8 တောင်ယူတယ်)… မသိသူကျော်သွား သိသူဖော်စားဆိုတော့လဲ ဒီတစ်ခါတော့ခံလိုက်မယ်… နောက်တစ်ခါ မခံယုံပေါ့... ချုပ်ခလဲယူပြီးပြီး… ၁ကျပ် ၂ကျပ်လောက်ပိုယူရင်တောင် ကိစ္စမရှိသေးဘူး… ထားပါတော့လေ… ကိုယ်အပျင်းကြီးမိတော့လဲ ကိုယ်ခံပေါ့… အဲဒါကြောင့် မသိတဲ့သူတွေကို ဒီပိုစ့်ရေးပြီး ပိတ်စစျေးတွေပြောပြတာ… ကိုယ့်လို မခံရအောင်…

အောက်ကပုံမှာကြည့်လိုက်နော်…

ဘယ်ဘက်က ကျွန်မရှိတဲ့ ထမိန်စ... အလယ်က polyester စနဲ့ ညာဘက်က ပန်းရောင်း ခြင်ထောင်ဇာ...

အောက်က အနီကို Corset ပုံစံမျိုးချုပ်ပြီး အပေါ်က ဇာထပ်ချင်တာ... အောက်ကပုံမှာကြည့်လိုက်...

ညာဘက်ဘေးဆုံးက အပြာချိတ်နဲ့ အဖြူ Corset အဖြူဇာထပ်ထားတဲ့ တစ်ယောက်လို ချုပ်ချင်တာ... ရိုးရိုးပဲ..

ဒီလို ဒီဇိုင်းလေး ကြိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူက မှန်ဇာသုံးပြီး ချုပ်ထားတယ်ထင်တယ်.... အကျီင်္က ချိုင်းနားမှာ ကြွပြီး သိပ်ပုံမကျဘူး

ဆိုင်ထဲမှာလျှောက်ကြည့်တော့ အမဲရောင် ဇာခံကို ရွှေရောင်လိုင်းလေးတွေလို ရွှေမှုန်လေးတွေလို ပြေးနေတဲ့ ခြင်ထောင်ဇာ Plain လေးကိုတွေ့တော့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ အနက်ခံ တိုင်းရင်းသားအဆင်ထမိန်လေးအတွက် ဝယ်ဖြစ်ခဲ့တယ်…

၁မီတာ = SGD 5 (အမေက ၁မီတာ ကျွန်မက ၁မီတာ ၂မီတာ ဝယ်လာတယ်)

ဒီဇာလေးကိုတော့ Corset နဲ့မဟုတ်ပဲ ဒီတိုင်း ရွှေကျယ်သီးလေးတွေနဲ့ ရင်ဖုန်းချုပ်ရင်ကောင်းမလား... ပန်းထိုးမယ်ဆိုရင် လှမလား၊လည်ထောင်ချုပ်ရမလား... အပေါ်က အဝါနဲ့ မင်းသမီးလို လက်တိုလေး ချုပ်ရင်ကောင်းမလား ခုထက်ထိ ဘာပုံကောင်းမလဲ မသိဘူး...

၁ထပ်တည်း အသားပေါ်တင်ကြည့်ရင်တော့ ဒီလိုမြင်ရတယ်...

စကာင်္ပူမှာ ပိတ်စနဲ့ ဇာအမျိုးအမျိုးကို စျေးနှုန်းအသင့်အတင့်နဲ့ လိုချင်ရင် Bugis က Arab street မှာသွားဝယ်နော်… ကိုယ်ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ အသေအချာသိပြီး သွားဝယ်ရင်တော့ ပိုကောင်းမယ်… မဟုတ်ရင် တွေ့သမျှ အကုန်လိုချင်ပြီး ပိုက်ဆံကုန်လိမ့်မယ်.. ဒါတောင် ကျွန်မက ဘယ်ဘက်ခြမ်းတစ်ခြမ်းပဲလျှောက်ခဲ့တာ…. မိုးရွာလို့ ညာဘက်ခြမ်းက ဆိုင်တွေကို မလျှောက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး…

တကယ်လို့ မဗေဒါရဲ့ ဘလော့ကို လာဖတ်တဲ့ ချစ်သူငယ်ချင်းတွေမှာ ဒီဇိုင်းကောင်းကောင်းသိရင် အကြံလေးပေးသွားပါအုံး... နောက်ပြီး မြန်မာပြည်က အပ်ချုပ်ဆိုင်ကောင်းကောင်းနဲ့ ၁ဝရက်အတွင်း ၃ ၊ ၄ ထည်လောက် အမြန်ချုပ်ပေးနိုင်မဲ့ (အမြန်ကြေးပေးပါ့မယ်) နေရာသိရင်လဲ အောက်မှာ လိပ်စာနဲ့ ဖုန်းနံပါတ်လေး မျှသွားပေးပါနော်... ကျေးဇူးကမ္ဘာ....

စုထားဖြစ်တဲ့ မဗေဒါ ချုပ်ချင်တဲ့ ဒီဇိုင်းလေးတွေ အောက်မှာ မျှလိုက်မယ်...