၂၀၂၄ My Recommended K-dramas list

2024 မှာ ကိုယ့်စာရင်းရှိ ကြည့်ဖြစ်တဲ့ ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲ စုစုပေါင်း ၃၂ ကားရှိတယ်။ အရင်တစ်ခေါက်က ကိုယ်သိပ်မကြိုက်လို့ မပြီးတဲ့ကားတွေအကြောင်း​ရေးပြီးပြီဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် ကိုယ်ကြည့်ဖြစ်တဲ့ကား ၃၂ ကားထဲက ကိုယ် recommend ပေးချင်တဲ့ ကား ၁၂ ကားကို ကိုယ်အကြိုက်ဆုံးကနေ စပြီး ranking လုပ်ထားတယ်။ ဒီ list ထဲမှာ မပါတဲ့ ကားကောင်းတွေရှိကောင်းရှိမယ်။ ဒါက ကိုယ်ကြည့်ခဲ့တဲ့ ကားတွေထဲကပဲ personal list မို့လို့။

1. A shop for Killers 

ဦးလေး Lee Dong Wook က အရမ်း cool. ဇာတ်လမ်းက ဟုတ်သော်ရှိ မဟုတ်သော်ရှိ Action full pack. ကောင်မလေးကလဲ သရုပ်ဆောင်ကောင်းချစ်ဖို့ကောင်း။ ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွေက အက်ရှင်ကားတွေ ကြည့်ရသလိုခံစားချက်မျိုးရတယ်။ အပိုင်းအကုန် တထိုင်တည်းကြည့်ခဲ့တယ်။ Season 2 လာမဲ့ပုံရှိလို့ မျှော်နေပြီ။

2.  Blackout

တစ်ရွာလုံးနဲ့တစ်ယောက် ကိုယ်မှန်နေရင် ဆက်သာလျှောက်ပဲ။ အနာဂတ်အတွက် အညွန့်တလူလူတက်နေတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသားအရွယ်မှာတင် လူ Tတ်မှုနဲ့ မတရားစွပ်စွဲခံပြီး မိသားစုပျက် ထောင်ကျခဲ့တဲ့ Jung Woo တစ်ယောက် ထောင်ကလွတ်လာတဲ့အခါ အမှန်တရားကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်စဉ် ဝမ်းနည်းရင်နင့်ဖွယ် သစ္စာဖောက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရ။ Byun Yo Han ရဲ့ မပ်ုမလို သဘာဝကျကျသရုပ်ဆောင်ချက်တွေ၊ စုံထောက်လုပ်တဲ့မင်းသားနဲ့ Bromance တွေက ပရိတ်သတ်ကြား BL fantasy တွေ ဖြစ်စေခဲ့သေးတယ်။ စလယ်ဆုံး ကောင်းတဲ့ကားလေး။

3. Highschool return of Gangster

ဒီကားကို ဘာလို့ လူပြောသိပ်မများလဲ မသိဘူး။ သူက ၂၀၂၄ ဖေဖော်ဝါရီလကထွက်တာ။ 47 နှစ်အရွယ် Gangster က သူ့ဘဝရဲ့ဆန္ဒဖြစ်တဲ့ တက္ကသိုလ်ကို ပြန်တက်ဖို့လုပ်နေချိန်မှာ မထင်မှတ်ပဲ အနိုင်ကျင့်ခံရတဲ့ အထက်တန်းကျောင်းသားလေး တံတားပေါ်က ခုန်ချ တာကို ကယ်တင်ရင်း သူ့ဝိဉာဏ်က အဲ့ကလေးကိုယ်ထဲဝင်သွားရော။ သူက BL ဝတ္ထုကို ပြန်ရိုက်တာလို့ကြားတယ်။ ဒီကားမှာတော့ friendship and bromance ပြောင်းလိုက်တာပေါ့နော်။ All of us are dead ကားထဲကမင်းသား Yoon Chan Yong နဲ့ နောက်မင်းသားငယ်ချောလေး Bong Jae Hyun တို့ ခေါင်းဆောင်ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားတယ်။ ဇာတ်လမ်း flow က ဘယ်လိုသွားမယ်မှန်းလို့ရပေမဲ့ Yoon Chan Yong သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာကို ဒီကားမှာ တော်တော်သိသိသာသာ မြင်ရတယ်။ 

4. My Dearest 2

ဒီကားကို ၂၀၂၃ နိုဝင်ဘာမှ လွှင့်ခဲ့ပေမဲ့ ကိုယ်ကြည့်ဖြစ်တာ ၂၀၂၄ နှစ်စပိုင်းထဲမှာမို့ ၂၀၂၄ ထဲ ထည့်လိုက်တာ။ ငယ်ငယ်က အဆွေးကားတွေ စိတ်ညစ်လို့ မကြိုက်သလောက် အခုနောက်ပိုင်းဆို စို့စို့နစ်နစ် တမ်းတမက်မော ခက်ခက်ခဲခဲ ခံစားရတဲ့ကားတွေက ရင်ထဲမှာကြည့်ပြီး ၂ ရက် ၃ ရက် တစ်ချို့ဆို ၁ ပတ်လောက် စွဲကျန်နေလို့ ကြည့်ရတာတန်တယ်ကွာ။ ဒီကားက part 1 ရော part 2 ရော အဲ့လိုခံစားချက်ကိုပေးတယ်။ 2024 Beaksang award မှာ Best drama ဆုရခဲ့တဲ့ကားလေးပါ။

5. No Gain No love

ကိုယ်ဒီကားကို စကြည့်တုန်းက ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိပဲ ဒီတိုင်းဖွင့်ကြည့်လိုက်တာ။ အဲ့အချိန် ကိုယ်မျှော်လင့်ထားတဲ့ Love next door က disappointed ဖြစ်သွားတော့ ဘာမှတောင် ကြည့်ချင်စိတ်မရှိဖြစ်နေတာ ဒီကားကြည့်ပြီး မု ပြန်ဝင်လာတာ။ ဒီကားမှာ ကိုယ့်ကို မျက်ရည်ကျစေတဲ့ connection dynamic လေးက မင်းသား၊မင်းသမီးဇာတ်လမ်း မဟုတ်ဘူး၊ ဒုတိယအတွဲဇာတ်လမ်းလဲ မဟုတ်ဘူး။ မင်းသမီးနဲ့ ဒုတိယမင်းသမီးကြားက connection လေး... မိဘမဲ့ကလေးတွေရဲ့ ခံစားချက်နဲ့ မိဘမဲ့ကလေးတွေကို စောင့်လျှောက်နေတဲ့ မိခင်အရင်းရဲ့မေတ္တာငတ်ခဲ့ရတဲ့ မင်းသမီးရဲ့ ခံစားချက်လေးကို ပြတာ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲ၊ သိမ်ငယ်မှု၊ စသဖြင့် သူတို့အခန်းဆို ကိုယ်က ၂ ယောက်လုံးအတွက် Empathy ဖြစ်မိပြီး ငိုမိတယ်။ မင်းသားနဲ့ မင်းသမီးမှာလဲ အဲ့လို connection မျိုးရှိပေမဲ့ အနည်းဆုံး မင်းသားရဲ့ Guilt က ဟိုကောင်မလေးလောက် မကြီးဘူးလေ။ It's a beautiful connection. That's why I like it.

6. The Trunk

ဒီကားက ကြိုက်တဲ့သူနဲ့ ဘာကြီးမှန်းမသိဘူးဆိုပြီးလုံးဝ မကြိုက်တဲ့ သူ ၂မျိုးပဲရှိတယ်။ ကြားနေသိပ်မရှိဘူး။ ကိုယ်က ကြိုက်တဲ့အထဲပါတယ်။ အသေးစိတ်မရေးတော့ဘူး ကြည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမြင်လေးလာပြော။

7. What comes after Love

ဂျပန်ကြီးရဲ့ အပြုံးတွေမှာ ရှုမော၊ ပါးချိုင့်ကြီးထဲ လက်ပစ်ကူးပြီး ပထမ ၂ ပိုင်းမှာ အပျိုဘော်ဝင်စ မိန်ူကလေးလို့ သွားကြီးဖြဲပြီး ကြည်နူးမှုတွေပေးပြီး နောက်ပိုင်းတွေကျ ဆွေးကွာဆိုပြီး မျက်လုံးရွဲကြီးတွေနဲ့ မခို့မရို့ကြည့်တတ်သူကြီး။ အဲ့ကားပြီးတော့ ကိုယ်တွေတော်တော်များများ နီဟွန်းပြည်ကြီးဘက် ခဏလောက် ဟန်းနီးမွန်းတွေထွက်ဖြစ်ကြသေးတာ။ အချစ်ကားကွာ။ ဆက်မပြောတော့ဘူး။ မင်းသားနဲ့တင် တန်ပါတယ်။

8. Squid Game 2

ဒါကတော့ ထွေထူးပြောမနေတော့ဘူး တစ်ကမ္ဘာလုံးပြောနေကြတာဆိုတော့... ကောင်းတယ်ကွာ။ ထုံးစံအတိုင်း Brutal တော့ဖြစ်တာပေါ့။ Season 3 က ချန်သေးတာ။ တန်းလန်းကြီးနော်...

9. Good Partner

ကိုယ်က အဆုံးထိ မကြည့်ရသေးပေမဲ့ ကောင်းမှန်ူသိတယ်ကွာ။ အချိန်မရတာနဲ့ ကြည့်လက်စကားတွေ ဖြတ်ပြီးမှ ဆက်ကြည့်မယ်နဲ့ မကြည့်ဖြစ်လို့။

10. When the phone Ring

သူက အဆုံးပိုင်း ၂ပိုင်းလောက်မှာ နည်းနည်း ပျင်းလာသလိုခံစားရပေမဲ့ Overall တော့ မဆိုးပါဘူး။ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး စောင့်ကြည့်တာတောင် အပြီးထိကြည့်ဖြစ်ခဲ့တယ်ဆိုတော့။

11. Marry My Husband

သူက ၂၀၂၄ ဖေဖော်ဝါရီကထွက်တာ။ သူ့ဟာနဲ့သူကြည့်လို့ကောင်းတယ်။ အဆုံးမှာ စိတ်ပုတ်မဇာတ်ကောင်က ထောင်ထဲရောက်တဲ့အထိတောင် ပန်းနုသွေးပြီးမပြောင်းမလဲ သူ့ဇာတ်ကောင်အတိုင်း Delulu ဖြစ်နေသေးတာကိုပြသွားတာကို သဘောကျမိလို့ အခုလို top 11 ထဲ ထည့်လိုက်တာ။

12. My Happy Ending

တစ်ကားလုံး Jang Na Ra လို အသက်ရှုတွေကျပ် ဟိုလူ့လိုက် သံသယဖြစ် ဒီလူ့လိုက်သံသယဖြစ်၊ ရင်တွေကွဲ၊ မျက်ရည်တွေပေါက်ပေါက်ကျ ဒါပေမဲ့ Happy Ending လေးကြည့်ချင်ရင် ဒီကားကြည့်နော်။ ကိုယ်ဆို ဒီလိုကားမျိုး PMS ဖြစ်နေတဲ့အချိန်ကြည့်ပြီး သူနဲ့အတူ လိုက်ငိုပြီး stress ပြေသွားလို့ အိမ်ကလူတွေလိုက် ပြဿနာမရှာဖြစ်တော့ဘူး။ 🤣... ဒီကားကိုတော့ တခြားလူတွေ မကြိုက်ရင်လဲ မကြိုက်ကြလောက်ဘူး။ မဗေဒါရဲ့ recommended list ထဲပါလို့ agree မလုပ်တဲ့သူတွေလဲ ရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အတွက်ကျတော့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ချင်းစီကို ပရိသတ်တွေက အပစ်ရှိမရှိ Judge ကြတာ မတူကြဘူး။ ကွန်မန့်တွေမှာ ဆွေးနွေးကြတာတွေ ဖတ်ရတာ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်း။ ကိုယ်သဘောတူတာရှိသလို သဘောမတူတာလဲရှိ။ ကိုယ်လဲ ကိုယ့်အမြင်ရေးချင်အောင် လှုံ့ဆော်နိုင်တယ်။ ဘာလို့မရေးလဲဆိုတော့ ပွဲမဖြစ်ချင်လို့။ ပြီးတော့ တချို့ တောသူမ/သား တွေကို ကိုယ့်အမြင်ကို သဘောမတူရင်တောင် နားလည်အောင် ထောင့်စုံအောင်ရေးရရင် ၁၀၀၁ညပုံပြင်လိုရေးနေရမှာစိုးလို့ မရေးတော့တာ။ အခုတော့ မေ့သွားပြီ။ ပြောရရင်တော့ ဒီကားကို ဘာလို့ကြိုက်လဲဆိုရင် သူ့ယောကျ်ားလုပ်ရက်က မှန်၏ မမှန်၏ သနား၏ မသနား၏ ဆိုတာကို မတူတဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေပေးလို့ ကြိုက်တယ်။

2024 မှာ တခြား ကားကောင်းတွေလဲ ထွက်ပါတယ်။ ကိုယ်လွတ်သွားတာတွေလဲ ရှိတဲ့အထဲက ကြည့်ဖို့မှတ်ထားသေးတဲ့ ကားတွေလဲ ရှိတယ်။ Born to be star တို့၊ lightshop၊ Brewing Love တို့ဆို ကြည့်ဖို့ အိမ်စာတွေမှတ်ထားတယ်။ Judge from Hell လဲ ကြည့်ပျော်ပါတယ်။ ကြည့်နေတာ တန်းလန်းဖြစ်နေလို့။ 

ဤတွင် ၂၀၂၄ k dramas recommendation list ပြီးပါပြီ။

#ကြိုက်သလိုသဘောထားကွဲလွဲနိုင်ပါတယ်

#2024RecommendedKdramas

ကျွန်မရဲ့ MidSummer Night Dream

“ဟယ်… တော်လိုက်တာ… ဟင်းချက်တတ်တယ်ဆိုတော့… ငါတော့ သိပ်မချက်တတ်ဘူး”…

နောက်ရင်းပြောင်ရင်း ပြောပြောဆိုဆို ကျွန်မ သူ့ပါးကို ကလေးတစ်ယောက်ကို ချီးမြှောက်သည့် ပုံစံ လက်ဝါးဖြင့် လှမ်းပွတ်လိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းတွေ စကားဝိုင်းပြောနေတုန်း သူက ဟင်းချက်တတ်သည်ဟု ပြောလိုက်သောကြောင့် ကလေးတစ်ယောက်ကို လိမ္မာသည်ဟု ပြောသည့် ပုံစံမျိုးဖြင့် နောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ရီမောနေရင်းမှ သူမျက်နှာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ကျွန်မလက်ဝါးဘက် မျက်နှာအသာစောင်းလိုက်သဖြင့် နမ်း လုဆဲဆဲ အခြေအနေဖြစ်သွားသောကြောင့် ကျွန်မရှက်ရှက်ဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုပ် မလိုအလုပ်တွင် သူက ကျွန်မလက်ကို ညင်သာစွာ စုတ်ကိုင်လျက် ကျွန်မ မျက်လုံးအစုံကို အကြည့်ရဲရဲများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကြည့်ကာ…

“I will cook for you” တဲ့…

သူ ကျွန်မကို ချစ်တယ်ဆိုတာ သူ့မျက်လုံးတွေမှ တဆင့် အကြွင်းမဲ့ ယုံနေမိသည်။ ယုံနေတယ်ဆိုလို့ တုံး အ လိုက်တဲ့ မိန်းမ သူ့လိုလူက နင့်ကို အတည်ကြိုက်ပါ့မလားလို့ တနင့်တပိုးပြောကောင်းပြောကြလိမ့်မည်။ ဘယ်သူ့ကို ချစ်ချစ် ဖောက်ပြန်မည့်သူက ဖောက်ပြန်မည်ပင်။ ရုပ်ဆိုးသူဖြစ်စေ ရုပ်ချောသူဖြစ်စေ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ မပြေလည်သူဖြစ်စေ ကိုယ့်ကို မချစ်လို့ ထားသွားမည်ဆိုလျှင် ကြိုးချည် ခေါ်ထားလို့မရချေ။ အဲ့ဒိအတွက် ဘယ်သူ့ကို ချစ်ချစ် ကိုယ်ရပ်တည်မှုအတွက် စိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားရမည်ပင်။ ရုပ်ချောသူ၊ ချမ်းသာသူကတော့ သူကမပတ်သတ်ချင်လဲ လာပတ်သတ်ကြမည့်သူများသဖြင့် ဖောက်ပြန်ဖို့အတွက် အလားအလာပိုများသူဟုသာ ယူဆလို့ ရပေမည်။

ထို့အတွက် သူ့လိုလူ ကျွန်မကို ချစ်သဖြင့်လဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သိမ်ငယ်မည်မဟုတ်။ အချစ်ဆိုတာ ရုပ်ချောချော ရုပ်ဆိုးဆိုး ဘယ်လောက်နာမည်ကြီးကြီး ကာယကံရှင်က ကိုယ့်ကို ချစ်နေသည်ဆိုလျှင် ကိုယ်က အချစ်ခံထိုက်သူမို့ပင်ဟု ယူဆသည်။

ထိုသို့ အတွေးတွေ လွန်နေချိန် ကျွန်မလက်ကို အမြန်ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ့လို ရုပ်ရှင်မင်းသားတစ်ယောက်က ကျွန်မလို သာမာန်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ချစ်နေတာ တခြားသူတွေသိလျှင် မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကျွန်မကို ၀ိုင်းမုန်းကြလိမ့်မည်။ ရုပ်ရှင်မင်းသား၏ ချစ်သူမို့ သူ့အောင်မြင်မှုအတွက် တိတ်တိတ်လေး နေပေးသည့် ချစ်သူတော့ ကျွန်မ မဟုတ်။ အလကားနေ အရေပြားတစ်ထောက်စာသာကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်တတ်တဲ့ လူ့သဘာဝကြောင့် “ဟယ် ကောင်လေးက ချောပြီး ကောင်မလေးက ရုပ်ဆိုးတယ်တော့” ဆိုတာမျိုးတွေ။ ကိုယ့်ကို သူတို့ စိတ်ထဲက မနာလိုတာကို ဝန်မခံပဲ ဘလိုင်းကြီး အမြင်ကပ်ပုဒ်မ အတပ်ခံကာ အသိုင်းအဝိုင်းတွင် သူ့ချစ်သူဖြစ်မိ၍ ဂျေကြည့်ကြည့်ခံရ ဆက်ဆံခံရမည့် ကယိကထက ကျွန်မအတွက် အလွန်မှ စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းသဖြင့် သူချစ်နေမှန်း ကျွန်မကသိသော်လည်း၊ ကျွန်မက သူ့ကို ချစ်မှန်း သူသိသော်လည်း လူသိရှင်ကြားတွဲဖို့အတွက်တော့ ကျွန်မ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ။ အတ္တကြီးတယ်ဆိုချင်ဆို … လူတစ်ယောက်ကို မှန်မှန်ကန်ကန်ချစ်တတ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အရင်ဆုံးချစ်တတ်ဖို့ လိုတယ်လို့ ကျွန်မယူဆတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မချစ်တတ် တန်ဖိုးမထားတတ်လျှင် တဖတ်လူကလဲ ကိုယ့်အပေါ် တန်ဖိုးထားမှု စိတ်ဝင်စားမှုလျော့နည်းလာပေလိမ့်မည်။

မျက်လုံးဖြင့် အရိပ်အကဲပြကာ သူငယ်ချင်းတွေရှေ့ ရဲတင်းတဲ့ သူ့အပြုအမူအတွက် ကျွန်မ မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။ သူနဲ့ ကျွန်မ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ခုလို ချစ်နေကြတာကိုမဆိုထားနှင့် သူက တခြားမိန်းကလေးတွေထက် ကျွန်မကို ခုလို ထူးကဲဆက်ဆံလိုက်ရင်တောင် သူငယ်ချင်းအမည်ခံ အုပ်စုတွင်းမှ တခြားမိန်းကလေးများကပင် ကျွန်မကို ၀ိုင်း ကျင် ခံထားရဖို့မြင်နေသည်။ သူတို့မရနိုင်ပေမဲ့ မနာလိုစိတ်ဆိုတာကလဲ အဆန်းသားလား။ တခြားတခြားသော အတွဲလေးများကဲ့သို့ ယောကျာင်္းလေးနှင့် မိန်းကလေး ချစ်သည်ကိုပင် ယောကျာင်္းလေးနှင့် မိန်းကလေးဟု ပုံမှန်ကဲ့သို့ ယူဆခံရမည်မဟုတ်။ “ရုပ်ရှင်မင်းသားကို မတန်မရာ မှန်းတဲ့ ရုပ်ဆိုးမ” (သာမာန်ရုပ်ရည်ရှိပေမဲ့ ရုပ်ဆိုးမ နာမည်အတပ်ခံရအုံးမည်)။ “ကြည့်ပါ ဟိုက မော်ဒယ်အလန်းတွေနောက်ပါသွားမှ ဒူးနဲ့ မျက်ရည်သုတ်နေရလိမ့်မည်” ဟု ပြောသောစကားများကိုကြားလျှင် ပြန်ရန်မတွေ့ မစွာပဲ ကျွန်မနေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထို့အတွက် ကျွန်မဘက်မှစကာ သူနဲ့ အကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမှ မပြောပြချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူများမမြင်အောင် မျက်လုံးပြုး မျက်စောင်းမသိမသာထိုးလိုက်တော့ သူက ရယ်နေသည်။ ဘာပဲပြောပြော သူချက်ကျွေးမည့် ဟင်းက ကျွန်မအတွက်ချည်း ရည်စူးသည်မဟုတ်ပါလား…

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

တီ တီ တီ

အိပ်မက်မှန်းသိပေမဲ့လဲ ကျွန်မ မထချင်ပါ။ သံပတ်သံမှန်းသိပေမဲ့လဲ ဆက်ပြီး အိပ်ချင်နေသေးသည်။

အိပ်ချင်ဆို ညက Lee Jong Suk နဲ့ Park Shin Hye ကား Pinocchio ကြည့်တာ ၂နာရီခွဲမှ အိပ်ယာဝင်ခဲ့သည်ကိုး။

“ဟင့်… မထချင်ဘူးကွာ… Lee Jong Suk ဟင်းချက်ကျွေးတာလေးတော့ စားချင်သေးတာ… သံပတ်ကလဲ ကောင်းခန်းဆို အမြဲမည်ပြီ…. ကတောက်!”

ဒါပေမဲ့လဲ ဘေးက ကိုယ့် Mr. Right က သံပတ်သံကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာစိုးလို့ အမြန်ထပိတ်ရသည်။ Lee Jong Suk က နောက်။ ကိုယ့် Mr.Right က အရင်လေ။ ညကလဲ သူအိပ်သည်အထိ အခန်းမီးမပိတ်ပဲ တော်တော်ကြာ ရုပ်ရှင်ထိုင်ကြည့်နေမိသည်လေ။ Lee Jong Suk နဲ့ ဘယ်လိုက ဘယ်လို မရည်ရွယ်ပဲ ရုပ်ရှင်တွေပဲ စိတ်စွဲပြီး အိပ်မက်ထဲ ချစ်သူဖြစ်သွားတဲ့အတွက် ယောကျာင်္ကို အားနာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အိပ်ခါနီး သွားတိုက်၊ မျက်နှာသစ်ဖို့ ကြောက်လို့ လိုက်စောင့်ဖို့ သူ့ကို နှိုးတာ ထ ထိုင်ပြီး ပြန်အိပ်သွားလို့ တအိမ်လုံးမီးတွေဖွင့်ပြီး ညက တစ်ယောက်တည်း နောက်ဖေးပြေးသွားခဲ့ရတာ အမှတ်ရသွားတော့ မတတ်နိုင်ဘူး အိပ်မက်ဆိုတာ ကိုယ်က Control လို့ရတာမှ မဟုတ်တာ။ (Control လို့ရရင် Lee Jong Suk ဟင်းချက်ကျွေးတဲ့အထိ ဆက်မက်မှာပေါ့… ဟီး)…

ဒါပေမဲ့လဲ Lee Jong Suk နဲ့ အိပ်မက်ထဲ ချစ်သူဖြစ်ရသဖြင့် နိုးလာတော့ Mr. Right အတွက် အပြစ်ရှိသလိုခံစားရသည်။ သို့သော် အိပ်မက်ကို စဉ်းစားလိုက်တော့ မပြုံးပဲ မနေနိုင်။

“နင် အိပ်ယာကနိုးကတည်းက ပြုံးပြုံး ပြုံးပြုံးနဲ့ပါလား”

သူကမေးလာတော့လဲ ဘာမဟုတ်တာအတွက် လိမ်မဲ့အထဲတော့ ကိုယ်မပါ။ ဒီတော့လဲ ပြောပြလိုက်သည်။ Mr.Right က ဂျေတော့ နည်းနည်ဝင်သွားပြီး စိတ်ဆိုးတဲ့ပုံ လုပ်ကာ …

“သွား… သွား… အဲ့ ကိုရီးယားမင်းသားတွေပဲ ကြိုက်တော့”

အဲ့လို ဘာမဟုတ်တာ မဖြစ်နိုင်တာလေးကို သူနည်းနည်းသဝန်တိုလျှင် သဘောကျသည်။ ကျွန်မက ပြန်ရှင်းပြ အယူခံဝင်လျှင် သူခွင့်လွှတ်မြဲပင် မဟုတ်ပါလား။

“ဒီအပတ် အလုပ်ပိတ်ရင် ငါ့ကို ဟင့်ချက်ကျွေးနော်”…

“ကိုရီးယားမင်းသားနေရာ လာအစားထိုးတာလား? မချက်ကျွေးဘူး”

“အိပ်မက်ဆိုတာ မသိစိတ်ကဖြစ်နေတာ။ ကိုယ့်ချစ်သူ ဟင်းချက်ကျွေးတာစားချင်နေလို့ မက်တာဖြစ်မယ်။ ညက မအိပ်ခင် အဲ့မင်းသားကားကြည့်လိုက်လို့ အိပ်မက်ထဲ အဲ့မင်းသားဖြစ်သွားတာ။ ကိုရီးယားမင်းသားနေရာ အစားထိုးတာမဟုတ်ဘူး။ ကိုရီးယားမင်းသားကို မသိစိတ်က အစားထိုးသွားတာ”…

ပြောပြောဆိုဆို ကျွန်မ သူ့လက်ကို ချိတ်ကာ အိပ်ရေးမဝသော်လည်း စိတ်လက်ကြည်လင် ပျော်ရွှင်စွာ အလုပ်ကို ထွက်ခဲ့လေသည်။

စိတ်ထဲမတော့ အဲလို့ အိပ်မက်မက်တာ အပြစ်ရှိသလား မသေချာ။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ငဂ်စ္ေလးရဲ႕ ပံုျပင္...

က်ဴပ္နာမည္က ငဂ်စ္... ငဂ်စ္ဆိုတဲ့ နာမည္ကို က်ဳပ္က ၾကိဳက္လွတယ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး... ဒါေပမဲ့ လူၾကီးေတြက က်ဳပ္ကို ဂ်စ္ကန္ကန္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ ငဂ်စ္လို႔ သူတို႔က ေခၚၾကတာေပါ့...

ဒါေပမဲ့ ဗ်ာ... က်ဳပ္ကို ဂ်စ္ကန္ကန္ျဖစ္လာေအာင္ တြန္းပို႔ေနၾကတာလဲ သူတို႔ပဲေလ... ငယ္ငယ္က ကေလးပီပီ ဟိုအရုပ္ေလးလိုခ်င္တယ္.. ဒီ ပဲြေစ်းေလးသြားခ်င္တယ္... လူၾကီးေတြကို ေတာင္းမိတယ္... ဒါမွ မရရင္ တဆင့္တိုးျပီး ငိုယိုေတာင္းမိတယ္... ဒီအခါမွလူၾကီးေတြက သူတို႔ မလုပ္ေပးခ်င္ရင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္... မလုပ္ေပးႏုိင္ရင္ ပဲျဖစ္ျဖစ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းမေျပာဘူး... တစ္ခုခုနဲ႔ က်ဳပ္ကို ႏွစ္သိမ့္တတ္ၾကတယ္... ဒါမွ မဟုတ္ ျပီးျပီးေရာ ညာေျပာတတ္ၾကတယ္...

ဥပမာဗ်ာ... ဟိုအရုပ္ေလး မေကာင္းပါဘူး.. ဒီအရုပ္ေလးကို ယူဆိုျပီး က်ဳပ္ေတာင္းဆိုတာမဟုတ္တဲ့ အရာၾကီးကို အတင္းထိုးေပးတတ္ၾကတယ္... က်ဳပ္က က်ဳပ္လိုခ်င္တာ မဟုတ္လို႔ ဘ၀င္မက်ျဖစ္မိရင္ သူတို႔က "ငဂ်စ္ မင္းကို ဒါလဲ ေပးျပီးျပီ... ဘာလို႔ ခုထိ ဂ်စ္တိုက္ေနရတာတံုး" ဆိုျပီး က်ဳပ္အမွားလုပ္ျပစ္တတ္ၾကတယ္... က်ဳပ္ကေတာ့ ကေလးပဲဗ်ာ... ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ... ျပန္ေျပာေတာ့လဲ ငဂ်စ္ကို ရုိင္းတယ္ဆိုျပီး လြန္ရာက်မဲ့အျပင္... ရ ထားတာေလးေတာင္ မရေတာ့မွာေၾကာက္ရေသးတယ္... တကယ္ဆို က်ဳပ္လိုခ်င္တာ မေပးႏုိင္ဘူးဆိုလဲ မေပးဘူးေျပာေပါ့... ဘာေၾကာင့္ မေပးႏုိင္ေသးဘူးလဲဆိုတာ ေသခ်ာရွင္းျပေပါ့... ဒါမွ က်ဳပ္က ငိုေနေသးရင္ေတာ့ လႊတ္ထားလိုက္ေပါ့ဗ်ာ... က်ဳပ္ေမာရင္ ရပ္သြားမွာေပါ့...

ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးျပီး ညာေျပာတာ... "အဲဒိ ပဲြေစ်း လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေနာ္... ခုေတာ့ အလုပ္မ်ားေနေသးလို႔... ေနာက္မွ... ခု မငိုနဲ႔ေတာ့... " က်ဳပ္ကေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက ေပ်ာ္လို႔... ညညဆို ေစာေစာအိပ္တယ္... အခ်ိန္ေတြျမန္ျမန္ကုန္ျပီး ေနာက္ေန႔ ျမန္ျမန္ေရာက္ေအာင္... ဒီၾကားမွာလဲ လူၾကီးေတြေက်နပ္ေအာင္ လိမ္လိမ္မာမာေနတာေပါ့ဗ်ာ... က်ဳပ္ဘက္က ေကာင္းႏုိင္သမွ်ေကာင္းေပးတယ္... ဒါမွ သူတို႔ေတြ က်ဳပ္ကို အပစ္ရွာလို႔မရပဲ ကတိအတိုင္းလိုက္ပို႔ေပးရမွာေလ... ဒါေပမဲ့ဗ်ာ တကယ္ သူတို႔ လိုက္ပို႔မယ္ဆိုတဲ့ ေန႔က တစ္ရက္လဲ ေရာက္မလာ... ၂ရက္လဲေရာက္မလာ... သူတို႔ကို သြားျပီး သတိေပးမိျပန္ေတာ့လဲ...

"ငဂ်စ္ရာ... ဒိထက္အေရးၾကီးတာေတြ ငါ့မွာ လုပ္ေနရတယ္... ဘာမဟုတ္တဲ့ ဟာကို လာဂ်ီမက်နဲ႔" တဲ့... သူတို႔ဘာလုပ္ေနလဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိတ္ပုတီးၾကီးလည္ပင္းဆဲြျပီး ဖဲရုိက္ေနတတ္တယ္... စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ ငဂ်စ္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးေပးျပီး တကယ္တမ္းေတာ့ လူၾကီးေတြက နားလည္ပါးရုိက္လုပ္တတ္ ၾကတယ္ဗ်ာ... မပို႔ေပးႏုိင္ရင္ မပို႔ေပးဖူးေျပာ... သူတို႔လူလည္ေကာင္မွာ အရွက္ကဲြမွာစိုးတာနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လူၾကီးအေပၚထားတဲ့ ယံုၾကည္မွဳကို အလဲြသံုးစားလုပ္တယ္ဗ်ာ...

က်ဳပ္ကို ကေလးဆိုျပီး နားမလည္ဘူးမ်ားထင္ေနၾကလား မသိပါဘူး... က်ဳပ္တို႔လို ကေလးဆိုတဲ့ အရြယ္က အားလံုးကို မွတ္ယူတတ္တဲ့အရြယ္ဗ်... ဒီလိုအရြယ္ေလးေတြအတြက္ ေရွ႕ကလူၾကီးေတြက ဆင္ျခင္သင့္တယ္ဗ်ာ....

သူတို႔က က်ဳပ္တို႔ကေလးေတြကိုက်ေတာ့ တစ္ခုခုဆို က်ဳပ္တို႔ နားမလည္ႏုိင္တဲ့ စကားၾကီး စကားက်ယ္ေတြ ေျပာျပီး ဆရာၾကီးအထာနဲ႔ ဆံုးမတတ္ေသးတယ္ေလ... သူတို႔အမွားကို ကေလးေတြက ျပန္ေထာက္ခြင့္မရွိဘူး...
"ငါက လူၾကီး"...
"ကေလးျဖစ္ျပီး ရုိင္းလိုက္တာ"

ဆိုတာက သူတို႔လိုသလို ကာကြယ္လို႔ရေနတဲ့ စကားလံုးေတြေလ... သူတို႔မွန္မွန္မွာမွား အငယ္ေတြေျပာတာကို ဂရုစိုက္စရာမလိုဘူးဆိုတဲ့ပံုနဲ႔ သူတို႔ ထင္ရာစိုင္းတတ္ၾကတယ္... အမွန္ေတာ့ အဲဒါရွက္စရာဆိုတာ သူတို႔မသိဘူး... က်ဳပ္က သိလို႔ေတာ္ေသးတယ္ဗ်ာ... တခ်ိဳ႕ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းေတြဆို အဲဒါကိုေတာင္ အမွန္ထင္ျပီး ငါတို႔လဲ အေျပာနဲ႔ အလုပ္ညီစရာမလိုဘူး ရတယ္ဆိုျပီး အတုယူကုန္ၾကတာ... ခက္ပါေရာလား...

ဒါေပမဲ့ဗ်ာ... က်ဳပ္အတြက္ကေတာ့ ပါးစပ္က ဘုရား ဘုရားဆိုျပီး လက္က ကားယား ကားယား လုပ္တတ္တဲ့ လူၾကီးေတြကို အထင္ကိုးမၾကီးဘူးဗ်ာ... ေလးလဲ မေလးစားဘူး... သူတို႔ ေျပာေနတဲ့ အရာေတြကလဲ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကီးက်ယ္ေနပါေစ... က်ဳပ္ကေတာ့ သူတို႔အစားရွက္ေနရတာဗ်...

ဒီလိုမ်ိဳး ခံရဖန္ေတြမ်ားလာေတာ့ ငဂ်စ္ကလဲ သူတို႔ကို မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူးဗ်... က်ဳပ္က "ဒါကေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဒါပါ" လို႔ ေျပာလဲ က်ဳပ္မွန္မွန္းသိပင္မဲ့ သူတို႔က လူၾကီးဆိုျပီး မလိုက္နာခ်င္ၾကဘူး... ကိုယ့္ကိုပဲ ရုိင္းတယ္ျဖစ္တယ္... သူတို႔ အေျပာနဲ႔ အလုပ္မညီလို႔ ေျပာမယ္ဆိုလဲ အစကေတာ့ ဟုတ္ေတာ့မလိုလိုနဲ႔ အဆံုးက်ရင္ ဒုံရင္းျပန္ေရာက္ျပီး လက္တလံုးၾကားလုပ္တတ္ၾကတယ္ဗ်ာ...

က်ဳပ္တို႔ ကေလးေတြအတြက္ ဒါမ်ိဳးေတြ ရုိးေနျပီဗ်... လူၾကီးေတြ ေျပာေနက်စကား အံတိုေနျပီဆိုတာ ၾကားဖူးလား... က်ဳပ္တို႔ကေလးေတြကေတာ့ ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီအရြယ္မွာ သြားေတြ အကုန္က်ဳိးကုန္တာလို႔ ထင္တာပဲ... လူၾကီးေတြ ညာတာ၊ ၂ေပါက္ ၁ေပါက္ရုိက္တာ သိလြန္းလို႔ သြားေတြက်ိဳးကုန္တာေပါ့ ဗ်ာ.... သဘာ၀တရားက အခြင့္အေရး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေပးလို႔သာ ေနာက္သြားျပန္ေပါက္လာတာ... ကဲပါေလ... ဒါက က်ဳပ္ ကေလးအေတြးနဲ႔ ထင္တာ ေျပာမိတာပါ...

ဒီေတာ့လဲ က်ဳပ္က အေျပာနဲ႔ အလုပ္နဲ႔ မညီတဲ့ လူၾကီးေတြကို ဘာမွလဲဆက္ မေျပာခ်င္သလို... သူတို႔ေျပာသမွ် ဘာမွကိုလဲ ေလးစားမွာမဟုတ္... ယံုၾကည္မွာလဲ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ... ဒီလိုနဲ႔ က်ဳပ္ကို လူၾကီးေတြက ငဂ်စ္ဆိုျပီး ေခၚခဲ့ၾကတာေပါ့... ေခၚခ်င္သလိုသာေခၚပါ... နာမည္ဆိုတာလဲ ဖက္တြယ္ထားစရာမဟုတ္ဘူးလို႔ ဘယ္မွာလဲ မသိဘူးၾကားဖူးတယ္... ဒါလဲ လူၾကီးေတြေျပာတာပဲျဖစ္မွာ... ယုံရေတာ့ အခက္သားဗ်....

က်ဳပ္ၾကီးလာလို႔ သားသမီးေတြရလာမယ္ဆိုရင္ေလ... သူတို႔ကို က်ဳပ္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးျပီး ညာမေျပာဘူး... က်ဳပ္က လူၾကီးဆိုျပီးလဲ ပိတ္မေျပာဘူးဗ်ာ... မ၀ယ္ေပးႏုိင္ရင္ မ၀ယ္ေပးဘူး... မလုပ္ေပးႏုိင္ရင္ မလုပ္ေပးဘူး... က်ဳပ္မွန္တယ္ယံုၾကည္တာကို ကေလးက မွားတယ္ထင္ရင္... က်ဳပ္ဘက္က ေက်ေက်လည္လည္ရွင္းျပမယ္... က်ဳပ္တကယ္မွားေနရင္ေတာ့ ၀န္ခံရခက္ပင္မဲ့လဲ သူတို႔ေလးေတြသိေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ျပင္မယ္ဗ်ာ... ေျပာသာေျပာေနတာပါ... က်ဳပ္လဲ ဒီလို လူၾကီးေတြၾကားမွာ ၾကီးျပင္းလာရင္ တခ်ိန္က် ဘယ္လိုလူၾကီးမ်ိဳးျဖစ္လာမလဲ မေသခ်ာေသးပါဘူး...

ေျပာေနၾကာပါတယ္ဗ်ာ... ခုပဲ လူၾကီးလုပ္လိုက္လို႔... က်ဳပ္အံသြားတစ္ေခ်ာင္းၾကိဳးသြားျပီး လႊတ္ပစ္ဖို႔ လုပ္ရင္းက ေတာင္စဥ္ေရမရ စဥ္းစားမိတာပါ... က်ဳပ္ အေတြးေတြက တျခားလူေတြအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ... က်ဳပ္ကလဲ ကေလးဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေလာက္ေတာ့ ဘယ္တတ္မလဲဗ်... စကားၾကီးစကားက်ယ္ေတြလဲ မေျပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ... က်ဳပ္က ကေလးပဲ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကေပါ့... ကဲကဲ... အေရးၾကီးကိစၥ လုပ္ရအံုးမယ္...

"ၾကြက္ေရ နင့္သြား ငါ့ကိုေပး... ငါ့သြားနင္ယူ" ...

"ဟာ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

ဒုကၡပဲဗ်ာ က်ဳပ္ၾကားဖူးတာ ေအာက္သြားၾကိဳးရင္ အေပၚကို ေထာင္ပစ္ရတယ္... အေပၚသြားၾကိဳးရင္ ေအာက္ကိုပစ္ရတယ္... ေနာက္မို႔ဆို ဘက္မွားျပီး မေပါက္တတ္ဘူးတဲ့ဗ်...

က်ဳပ္ေအာက္သြားၾကိဳးတာကို အေတြးလြန္ျပီး အေပၚေထာင္မပစ္မိလိုက္ဘူးဗ်ာ.... က်ဳပ္ေတာ့ ကင္းျမီးေကာက္ေထာင္ေနမွပဲ... ဒါမွ ဘက္မွန္သြားမွာ... ဒါေပမဲ့ဗ်ာ... ဒါလဲ လူၾကီးေတြေျပာခဲ့တာပဲဗ်... ဒီေတာ့ ကင္းျမီးေကာက္မေထာင္ပဲ ေနၾကည့္ျပီး က်ဳပ္ သြားျပန္ေပါက္မေပါက္ ေစာင့္ၾကည့္လိုက္အံုးမယ္ဗ်ာ... ခင္ဗ်ားတို႔လဲ လူၾကီးေတြေျပာတာကို လူၾကီးပဲေလဆိုျပီး ယံုလိုက္ရင္ ကင္းျမီးေကာက္ေထာင္ေနရမယ္ေနာ္ဗ်...

တကယ္ေတာ့ လူၾကီးေတြ သူတို႔ အခ်င္းခ်င္း ညာခ်င္ညာ... က်ဳပ္တို႔ ကေလးေတြကို မညာသင့္ဘူးေပါ့ဗ်ာ... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ က်ဳပ္တို႔ကလဲ ေတြးတတ္တဲ့ ေခါင္းရွိေနလို႔ပဲ... ခုမဟုတ္ေတာင္ တေန႔တခ်ိန္ေပါ့...

ကဲ... ကဲ... ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ရြာဦးဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေမာင္ေတတို႔နဲ႔ ေဂၚလီလွိမ့္ဖို႔ အေရးၾကီးကိစၥ ရွိလို႔ သြားေတာ့မယ္ဗ်ာ...

ငဂ်စ္
တတိယတန္း (ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပညာသင္ၾကားေရး)

Photo credits to Google.

ချစ်သူ့ ဆန္ဒ

ကျမနဲ့သူ စတွေ့ပုံက ရိုးစင်းလှပါသည်.. မနက်အလုပ်သွားတိုင်း စကာၤပူလို ဘဝကို အချိန် ယန္တယားလိုလည်နေသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတွင် အလုပ်ချိန်တူ စီးတဲ့ဘတ်စ်ကားတူတော့ မချိန်းထားလဲ အမြဲသူ့ကိုတွေ့နေမိသည်.. သူက အသားဖြူဖြူ နှာတံစင်းစင်း ခပ်ပိန်ပိန် ဆံပင်အရှည်နှင့် အတော်ကြည့်ကောင်းသော ယောကျာၤးတစ်ယောက်.. သူ့ကိုစတွေ့ထဲက ကျမစိတ်ထဲက ကျိတ်၍ခင်ချင်မိခဲ့သည်.. အမြဲလိုလို စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ခပ်အေးအေးနေတတ်တဲ့ သူ့ကို ကျမခိုးကြည့်ခဲ့ရသော အကြိမ်မနည်းပေ.. မိုးတွေသည်းကြီးမဲကြီးရွာတဲ့တစ်နေ့ ကျမတွင် ထီးကပါမလာ.. ဒီပုံအတိုင်းဆို အလုပ်ထဲတွင် မိုးရေစက်လက်နှင့်တနေကုန်နေရမည့်ကိန်း. ဆင်းရမည့်မှတ်တိုင်ရောက်ခါနီးလေ ကျမ အကြံအိုက်နေလေသည်... မှတ်တိုင်ရောက်ခါနီးဆင်းဖို့ပြင်တော့ သူကလဲ ဆင်းဖို့အပေါက်မှာရပ်နေသည်.. အဝါရောင်ထီးလှလှလေး တစ်လက်ကိုကိုင်ထားသည်.. သူနဲ့လဲ အရင်က မျက်မှန်းတမ်းမိနေတော့ ကျမလဲ အရဲစွန့်ရီပြပြီး.. ထီးကြုံလိုက်လို့ရမလား မေးလိုက်သည်.. သူကကြည်ကြည်ဖြူဖြူ ကူညီသည်.. ကျမအလုပ်နှင့်သူ့အလုပ်က ခြံခြင်းကပ်.. ကျမအလုပ်ထိပ်ထိ သေသေချာချာလိုက်ပို့ပေးသည်.. ပျော်လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း... သူ့ဆံပင်ရှည်ရှည်ဆီက ခေါင်းလျှော်ရည်နံ့မွှေးမွှေး.. ရေမွှေးန့ံ့သင်းသင်းကို ကျမအားရပါးရရှိုက်သွင်းခဲ့သည်... ဘာမဆိုင်ညာမဆိုင် ရှက်သဖြင့် ကျမခိုးကြည့်နေကျ သူ့မျက်နှာကိုပင် စေ့စေ့မကြည့်ရဲ.. သူ့ရဲ့ နုညံ့တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပျော့ပြောင်းတဲ့ အသံက နွေးထွေးမှုအပြည့်....

ဒီလိုနဲ့ ကျမတို့ ၂ယောက် ခင်မင်ခွင့်ရခဲ့သည်.. အလုပ်သွားအတူ လာအတူအပြင်.. အလုပ်အားရက်များတွင် Shopping ထွက်ခြင်း.. ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်း.. ကျမသွားချင်သမျှကို သူ မညီးမညူ အဖော်လိုက်ပေးသည်.. ကျမ အဝတ်အစားတွေ စမ်းဝတ်ကြည့်တာပဲဖြစ်ဖြစ်.. ဖိနပ်ဝယ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. သူစိတ်လိုလက်ရ လိုက်ကြည့်ပေးတတ်သည်.. ဘယ်လောက်ကြာကြာ သူ စိတ်မဆိုး.. တခါတလေသူရွေးပေးတဲ့ အကျီၤလေးတွေက ကျမရွေးတာထက်ပင်ပိုလှသည်.. ဒီလိုနဲ့ ကျမရင်ထဲက သူ့အတွက်ခံစားချက်တွေ အမြစ်တွယ်ခဲ့ကြသည်.. ကျမလဲ သူ၏ရင်ထဲတွင် တစ်နေရာစာတော့ ရထားသည်မှာသေချာသည်..

သို့သော်.. သူတစ်ခါတစ်လေ ငေးငေးငိုင်ငိုင်ဖြစ်နေတတ်သည်.. တခါတလေလဲ အားငယ်စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့်ပုံမျိုး... အဆိုးဆုံးက သူ့ကိုယ်သူ မနှစ်မြို့တဲ့ပုံစံ.. သူ့ရဲ့ အပူအပင်တွေကို ကျမ မျှဝေခံစားပေးချင်သည်.. သူ ကျမကို ယခုလောက်လိုက်လျောရက်နှင့် ချစ်ခွင့်မပန်သေးသည်မှာ ထိုအကြောင်းတစ်ခုခုနှင့် ပတ်သတ်မှုရှိနေရမည်.. သူ့မိသားစုအခြေအနေကြောင့်လား.. သူ့အတိတ်က အချစ်ဟောင်းကြောင့်လား ကျမသိချင်လှသည်.. မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျမ ယခင်ထားခဲ့ဖူးသော ရည်းစားများနှင့် ယှဉ်လျှင် သူက သိမ်မွေ့နုညံ့သူ ဂရုဏာထားတတ်သူ.. ကျမကို နားလည်မှု အပေးနိုင်ဆုံးသူ.. သူနှင့် ကျမ စိတ်တူကိုယ်တူ.. ကျမ shopping ပတ်သမျှကို ကျေကျေနပ်နပ်လိုက်ပေးသူ.. သူ့ရင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ဝမ်းနည်းမှု ဆိုတဲ့ ဆူးလေးကို ကျမ မည်သည့်နည်းနဲ့မဆို ဖယ်ရှားပေးချင်သည်.. သူ့ အချစ်ဟောင်းကိုတမ်းတနေလျှင် ကျမ အောင်သွယ်ပေးလိုက်မည်..
သူ့ရဲ့ ဟတ်ဟတ်ပတ်ပတ်အပြုံး တစ်ခုအတွက် ကျမနှလုံးသား သွေးချောင်းစီးသွားပါစေ..

"ဘာတွေပဲဖြစ်ဖြစ်.. ကိုမျိုးဘက်က နွေနှင်းအမြဲရပ်တည်ပေးမယ်.." ဘယ်လိုစိတ်ညစ်မှုမျိုးပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစကားနဲ့တော့ အားပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဒီနေ့ နွေနှင်း အလှဆုံးပြင်ထားမိသည်.. အလုပ်ဆင်းလျှင် လေဆိပ်သွားကြိုစရာရှိသည်.. သူ.... သူ့ရောဂါကို ခွဲစိတ်ကုသရန်ထွက်သွားသည်မှာ ၁လပင်ရှိပြီ... သူ့ကျန်းမာရေးကြောင့် သူစိတ်ညစ်နေရခြင်းဖြစ်ပြီး ခွဲစိတ်ကုသရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့စဉ်က ကျမအားပေးခဲ့သည်.. ထိုအားပေးမှုနှင့်ပင် သူယိုးဒယားတွင် ခွဲစိတ်ခံယူဖို့ထွက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်..

အလုပ်ရောက်တော့.. လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ချယ်ရီက ထုံးစံအတိုင်း အလုပ်ထဲကလူများအကြောင်းနှင့် သူသိသမျှသတင်းထူးများကို အတိုးချပြောတော့သည်..

"ဟဲ့.. ဟိုကောင်နဲ့.. ဟိုမိန်းကလေးနဲ့လေ ဖြစ်သွားကြပြီ.......... ....................

ငါ့အသိထဲက အကိုကြီး တစ်ယောက်လေ.. ယောင်္ကျားကနေ မိန်းမသွာပြောင်းတယ်တဲ့"

ဒီနေ့အတွက်တော့ ကျမဘာကိုမှ စိတ်မဝင်စားနိုင်.. ကျမရုံးမြန်မြန်ဆင်းချင်လှပြီ.. သူပြန်လာလျှင် သူခံစားရသမျှ ကျမကို ဖွင့်ပြောမည်ဟုလဲ ပြောခဲ့သည်.. ခင်မင်မှုပျက်ပြားမှာစိုး၍ သူမပြောပဲမြိုသိပ်ခဲ့ရသည်ဟုလဲ ပြောသည်..

"ကိုမျိုးရယ်.. ရပါတယ်.. ကိုမျိုးဘာပြောပြောစိတ်မဆိုးပါဘူး ခင်မင်မှုလဲ မပျက်ပါဘူး" ဟု ကျမ အခွင့်အရေးပေးခဲ့သည်..

ရင်တွေခုန်လိုက်တာ... ကျမစောင့်စားခဲ့ရသည့် အချိန်လေးကို ရောက်တော့မည်..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ချိုင်ကီလေဆိပ်တွင် သူနှင့်တွေ့ရန် ရင်ခုန်စွာစောင့်စားနေမိသည်.. ယိုးဒယားမှလာသောလေယာဉ်ဆိုက်၍ လူတော်တော်များများ အိတ်ရွေးနေသော အချိန်ထိကျမ သူ့ကိုရှာမတွေ့ခဲ့.. လူတော်တော်များများ ကုန်စပြုလာသည်.. သူ့အရိပ်ပင်မတွေ့...

"ဟိတ်.. နွေနှင်း! "

နောက်မှ ရုတ်တရက် သူ့အသံကို ကြားလိုက်ရသည်.. ကျမဝမ်းသာအားရလှည့်ကြည့်လိုက်သည်.. သူ့ကိုမတွေ့....

ဂါဝန် နက်ပြာရောင်နှင့် အရပ်မြင့်မြင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်... ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အတော်လှသည့် အမျိုးသမီး...

ကျမလဲ သူမကိုကျော်၍ နောက်ကိုကြည့်သည်.. စောစောက ကိုမျိုးအသံကိုကြားလိုက်သည်မှာသေချာသည်...

"ဘယ်တွေလျှောက်ကြည့်နေတာလဲ.. မမှတ်မိဘူးလား.. " ထိုအမျိုးသမီး ထံမှ ကြားလိုက်ရသော အသံသည်.. အလွန် ရင်းရင်းနှီးနှီးရှိလှသည်..

"မျိုးအောင်လေ.. မမှတ်မိတော့ဘူးလား.. " ကျမ ကမ္ဘာကြီးပြောင်းပြန်လန်သွားသလား.. မိုးကြိုး ငယ်ထိပ်တည့်တည့်ကိုပစ်လိုက်သလား..

ထိုအမျိုးသမီး ဘာတွေလာပြောနေသနည်း.. သူ့ကိုသူ ကိုမျိုးဆိုပါလား...

"အံ့သြနေလား... ဒီကိစ္စကြောင့် တစ်ဘဝလုံး စိတ်ညစ်နေခဲ့ရတာ... လူတွေကလဲ အထင်သေး နှာခေါင်းရှုံ့ချင်ကြတယ်.. ဒါပေမဲ့.. မတတ်နိုင်ဘူးလေ.. နွေနှင်းနဲ့တွေ့မှ အားပေးမှုဆိုတာကို ရခဲ့တယ်.. ကျေးဇူးတင်ပါတယ်.. ဘာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကိုမျိုးဘက်ကရပ်တည်ပေးမယ်လို့ နွေနှင်းပြောခဲ့တုန်းက အရမ်းကို အားတက်ခဲ့တာ.. .. နောက်ဆို နွေနှင်းနဲ့တူတူ shopping ထွက်ရင် အစ်မလဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်လိုက်လို့ရပြီ.. တူတူ အကျီၤစမ်းဝတ်ကြည့်လို့ရပြီ.. ခစ်.. ခစ်.... ဒီမှာကြည့်စမ်း.. ဂါဝန်လေး မလှဘူးလား....

!@#$%^..... ...... "

အဆက်မပြတ် ပြောနေသော.. ကိုမျိုးဖြစ်ခဲ့သော ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးသည် ပျော်ရွှင်မှုအတိ.. အားမာန်အပြည့်.. မျှော်လင့်ချက်ပေါင်းများစွာ.. စိတ်ကူးပေါင်းများစွာ...

သေချာကြည့်တော့လဲ သူမ မျက်လုံးသည်.. ကိုမျိုး၏ မျက်လုံး.. စင်းနေသော နှာတံလေးကလဲ စွဲလမ်းခဲ့ရသော ကိုမျိုးနှာတံ..

နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေကလဲ သိမ်မွေ့တဲ့ ကိုမျိုးရဲ့နှုတ်ခမ်း.. တုန်ခါနေသော ဆံနွယ်လေးတွေကလဲ တချိန်က ကျမခိုးရှုရှိုက်ခဲ့သော ကိုမျိုးရဲ့ ရောခ့်ကာပုံဟု ကျမယူဆခဲ့မိသော ဆံပင်ရှည်အတိုင်းပင်... ကျမ နှလုံးသားကို ဆူးစူးရုံမက ပေါက်ဆိန်နှင့် ဆက်ကနဲ တစ်ကြိမ်ထဲနှင့် အကွဲပေါက်လိုက်သည့် အတိုင်းပင်.. နာကျည်ရကောင်းမှန်းတောင် မသိတော့.... ကျမဘာမှပြန်မပြောနိုင်...

အဲဒိနေ့အတွက် ကျမတစ်ခွန်းမှသူ့ကိုစကားမပြောနိုင်ခဲ့.. သူ ကချည်း ပြောနေခဲ့သည်.. သူ့ကို အိမ်လိုက်ပို့ပြီး.. ကျမနေသိပ်မကောင်းဟုပြောကာပြန်ခဲ့သည်...

ငိုသည်... မှန်းချက်နှင့် နှမ်းထွက်မကိုက်ခဲ့သဖြင့် ကျမငိုသည်... ၁ပတ်လောက်အိမ်ပြင်မထွက်ပဲ တစ်ယောက်ထဲနေခဲ့သည်..

ထိုအတောအတွင်း ကျမမျက်လုံးထဲဝင်လာသည်က ကိုမျိုးတစ်ဖြစ်လဲ ထိုအမျိုးသမီး၏ တောက်ပသောမျက်လုံးနှင့် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ရှိလှသော အပြုံး... သူမပျော်ရွှင်နေသည်.. ကျမချစ်ခဲ့ဖူးသော ကိုမျိုးတစ်ဖြစ်လဲ သူမ ခုပျော်ရွှင်မှုအစစ်ကို တွေ့ရှိသွားပြီ.. အဲဒိအတွက် ကောင်းကျိုး ဆိုးကျိုးကိုလဲ သူမခံယူဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည့်ပုံ....

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျမချစ်သောသူ ပျော်ရွှင်ဖို့ အရာရာကို လိုက်လျောနိုင်သည်ဟု ကျမတစ်ချိန်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်..

ယခု ကျမချစ်ရသူ အမှန်တကယ်ပျော်ရွှင်နေသည်.. ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှောင်ပြောင်ခံရမည်.. ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို နားလည်ပေးမည့်သူတစ်ယောက်လိုသည်.. အားပေးမည့်သူတစ်ယောက်လိုသည်..

လောကမှာ အချစ်ဆိုတာ ပုံစံမျိုးစုံနှင့်ရှိနိုင်သည်.. ကျမ၏ချစ်ခြင်းသည် ပိုင်ဆိုင်လိုခြင်းမရှိ.. သန့်စင်သည်..

ထိုသန့်စင်သော ကျမအချစ်အတွက် ကျမပုံစံပြောင်းယူနိုင်သည်.. ခင်မင်မှုဆိုတာ အမြဲမပြောင်းလဲပဲ အေးချမ်းစေတဲ့ အချစ်ပဲမို့လား..

သူ.... ကျမ၏ အခင်ရဆုံး မမ....

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ။ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ကလင်.. ကလင်...

"ဟဲလို.. "

" " မမမျိုးလား.. နွေနှင်းပါ.. shopping သွားရအောင်လိုက်မလား""

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ျပီးပါျပီ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Pictures Credit Goes to:
http://i202.photobucket.com/albums/aa190/ydoow_a/friendship.jpg
www.fijilive.com/ecards/
http://www.imeem.com/danica12/blogs/2007/09/22/rUKvpcJO/friendship_poem

(ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင်နေ့တိုင်းဆုံတွေ့နေသော သူများကို အကြောင်းပြု၍ စိတ်ထဲပေါ်လာသော အတွေးပုံရိပ်ကို ရင်တွင်းဖြစ်ခံစားချက်များဖြင့် မဗေဒါမှ ခံစားတင်ပြသည်။)

အခ်စ္အက်ဥ္းသား

လူတစ္ေယာက္အသက္ရွင္ဖို႔ နွလံုးသားတစ္ခု အလုပ္လုပ္ေနဖို႔ အဓိကက်တယ္ေလ...
အဲဒိေန႔က ငါ့နွလံုးသားကို ျဖည္းျဖည္းျခင္း ေသေစနုိင္တဲ့ အခ်စ္ဆိုတဲ့အဆိပ္တစ္ခြက္ ကိုယ္တိုင္တိုက္ေကြ်းခဲ့တယ္...
အဲဒိတုန္းကေတာ ့အဆိပ္ေတြက သူ႔အျပဳံးေနာက္ကြယ္မွာ ခ်ိဳျမိန္ေနတယ္လို႔ ထင္မွားခဲ့တယ္..
အဲဒီေန႔ေပါ့.. ငါ.. အျပံဳးတစ္ခ်က္နဲ႔ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာခိုဝင္ခဲ့တုန္းက ပုဒ္မ ၁၅ဝဝ နဲ႔ျငိစြန္းတဲ့ ရာဇဝတ္မွဳတစ္ခု က်ဴးလြန္ခဲ့မွန္းမသိလိုက္ခဲ့ဘူး....

တကယ္ေတာ့ ငါရထားတဲ့သ႔ူအခ်စ္ဆိုတာက china made ပစၥည္းေတြလို အေပါစားခ်စ္တုေတြေလ...
သူ႔အျပဳံးေတြ ငါ့အတြက္ expire ျဖစ္တဲ့ေန႔........ ငါ့ရဲ့အခ်စ္ဆိပ္ေဆးပတ္လည္တဲ့ေန႔မွာ ငါ့နွလံုးသားအဆိပ္သင့္ခဲ့တယ္...

ငါ့နွလံုးသားအဆိပ္သင့္မွဳကို ခံုရုံးတင္စစ္ေဆးေတာ့.. သံသယဝင္စရာ တရားခံ၂ေယာက္ရွိတယ္.... တစ္ေယာက္က သူ...
ေနာက္တစ္ေယာက္က ငါကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနတာ ေျခာက္ျခားစြာသိလိုက္ရတယ္...

ခံုရုံးတက္ေနရတဲ့တစ္ေလ်ွာက္ ဒီအမွဳကို အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ ေျပာျဖစ္တယ္.. ေတြးျဖစ္တယ္...
ေနာက္ဆံုး ငါဆိုတဲ့ တရားသူၾကီးက... နွလံုးသားေသဆုံးမွဳမွာ သူ႔အခ်စ္တုရဲ့အျပစ္မဟုတ္..
အဲဒိအခ်စ္တုကိုယံုစားခဲ့တဲ့ ငါ့အခ်စ္ေတြေၾကာင့္သာ ငါ့နွလံုးသားအဆိပ္သင့္ေသဆံုးျခင္းျဖစ္တယ္.... ငါ့ရဲ့ျပစ္မွဳ သိသားထင္ရွားတဲ့အတြက္...
ပုဒ္မ ၁၅ဝဝ နဲ႔အညီ... ငါ့ရဲ့စိတ္ကိုေထာင္ဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့တယ္... ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္အတိုင္းအတာမရွိ.. ဘယ္ေတာ့ လြတ္ေျမာက္မယ္ဆိုတာမသိ..
လြတ္ေျမာက္ရက္ကေတာ့ ငါ့ရဲ့ျပစ္ဒဏ္ခံေနတုန္းၾကိဳးစားမွဳေပၚမွာ မူတည္တယ္တဲ့ေလ....
မိမိကိုယ္ကိုမြမ္းမံရမယ္တဲ့...

ငါငိုေနတယ္.... ျပကၡဒိန္ ၂ရြက္၃ရြက္လွန္ျပီးတဲ့အထိ... ငါငိုေနခဲ့တယ္... ငါ့မွာဆက္ေသာက္စရာအဆိပ္မရွိေတာ့လို႔...
ဒီအဆိပ္ကို ငါတမ္းတေနမိတယ္... ဒီအဆိပ္ကို ဆက္ေသာက္ေနရင္ ငါ့နွလံုးသား ဆက္ရွင္သန္ေကာင္းရွင္သန္လိမ့္မယ္လို႔ ေတြးမိတယ္...

အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ.. ငါ့လိုပဲ.. နွလံုးသားခမ္းေျခာက္ေအာင္ အဆိပ္ေသာက္ခဲ့က်တဲ့ အက်ဥ္းသားတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔လဲေတြ႔တယ္...
သူတို႔ရဲ႔ျပစ္မွဳက်ဴးလြန္ခဲ့ပုံ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳးစံု ငါၾကားရတယ္... ေအာ္... ငါတစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပါလား.....

အဲ... သတိထားမိတာတစ္ခုက.. ဒီအက်ဥ္းေထာင္မွာ... မိန္းကေလးအက်ဥ္းသားက ပိုမ်ားတယ္... ပိုသက္တမ္းၾကာတယ္..
ေယာက်ၤားေလး အက်ဥ္းသားက လာလဲခဏပဲ... သူတို႔က ျပန္လည္ထူေထာင္တဲ့ အခ်ိန္ျမန္တယ္...
ငါ့အထင္ေတာ့ သူတို႔ရဲ့အခ်စ္ဆိပ္က မိန္းကေလးေတြေလာက္ မျပင္းဘူးထင္ပါတယ္...
သူတို႔နွလံုးသားကမေသဘူး.. အစားထိုးစရာ တစ္ခုခုနဲ႔ခ်က္ခ်င္း ကုစားလိုက္ေတာ့. ေထာင္ကခ်က္ခ်င္းလြတ္ၾကတာေပါ့...
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ာက တတိယလူကိုအသံုးခ်တဲ့ ေအာက္တန္းက်တဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ စိတ္အက်ဥ္းေထာင္ကထြက္ေျပးတတ္ၾကတယ္...
ဒါေပမဲ့ အဲလိုလူေတြက မၾကာမၾကာ ဒီေထာင္ထဲကိုပဲ ျပန္ျပန္ေရာက္လာတတ္တယ္....

ငါတျဖည္းျဖည္းသိလာတယ္.. ငါဒီအက်ဥ္းသားဘဝက လြတ္ေျမာက္ခ်င္ လြတ္ေျမာက္လို႔ရတယ္..
တရားနည္းလမ္းက်က် ငါလြတ္ေျမာက္ခ်င္တယ္.. ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္ဘဲ လြတ္ေျမာက္ခ်င္တယ္...
ဘယ္သူ႔အကူအညီမွ မလိုပဲ ငါ့ကိုငါမြမ္းမံခ်င္တယ္...

ငါစဥ္းစားၾကည့္တယ္.. ငါဘာလို႔ငိုတာလဲ....
သူ႔ကိုျပန္လိုခ်င္လို႔လား?... သူ႔ကိုျပန္ရမယ္ဆိုရင္ ဘာေကာင္းၾကိဳးဆိုးၾကိဳးေတြရွိလဲ?...
ငါေပ်ာ္ရမွာလား?....ငါမေပ်ာ္ပါဘူး...
ဒါ့အျပင္ ငါဒီအဆိပ္သံသရာက ဘယ္ေတာ့ကလြတ္မွာ မဟုတ္ဘူး..
ေရွ႕ေလွ်ာက္ ေပ်ာ္စရာဆိုတာ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္မရွိဘူး...

ငါ့ဘာသာငါျပန္မြမ္းမံမယ္ဆိုရင္... အခ်ိန္ေတာ့ၾကာမယ္..
ခံစားရမယ္.. ဒါေပမဲ့ ေပ်ာ္ရြႊင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိေသးတယ္... ဒီအေတြးနဲ႔ပဲ.. ငါ့မ်က္ရည္ေတြခမ္းေျခာက္သြားတယ္...
ေနာက္မွငါသိလိုက္ရတာက.. ငါငိုေနခဲ့တာဟာ... ငါ့ကိုယ္ငါသနားစရာေကာင္းလွခ်ည့္ရဲ့....
ေလာကမွာ အခ်စ္ကံအေခဆံုးလူသားလို႔ ထင္လို႔..
က်တဲ့ အတၲမ်က္ရည္ေတြဆိုတာ အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် သဲသဲကြဲကြဲသိလာရတယ္...
ကဲ.......... ဒါဆိုကိုယ့္ကိုကိုယ္သနားျခင္းေတြရပ္သင့္ျပီ....

ခု ငါ ဒီစိတ္အက်ဥ္းေထာင္ထဲက လြတ္မဲ့ရက္ကို ျဖည္းျဖည္းျခင္းေစာင့္ေနတယ္...
ငါ့ယံုၾကည္တယ္... ငါတစ္ေန႔ လြတ္ေျမာက္လိမ့္မယ္လို႔...
အဲဒိအတြက္ သူနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ပစၥည္းအခ်ိဳ႕ကို ငါကိုယ္တိုင္မလႊတ္ျပစ္ရက္ေပမဲ့....
တနည္းနည္းနဲ႔ေဖ်ာက္ဖ်က္ခဲ့တယ္... ေမ့ဖို႔ၾကိဳးစားေနတဲ့ကာလမွာ အဲဒိပစၥည္းေတြကို မျမင္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ...
စိတ္ထဲက ေဖ်ာက္ဖ်က္ဖို႔ကအဓိကက်ေပမဲ့... မ်က္စိေရွ႕မွာ ျပန္ျမင္ျမင္ေနသ၍ေတာ့.. အဆိပ္ျပန္တက္ေနမွာပဲမွတ္လား...
ဒါဆိုသံသရာျပတ္ေတာ့မွာမဟုတ္...

ေဖ်ာက္ဖ်က္ရခက္တဲ့ ပစၥည္းမ်ိဳးကိုေတာ့.. ဒီတိုင္းပဲထားလိုက္တယ္..
ငါ့စိတ္ ဘယ္ေလာက္ခိုိင္ေနျပီလဲဆိုတာကိုသိဖို႔.. ဒီပစၥည္းေတြကိုအသံုးခ်ရမယ္...

ဒီၾကားထဲ ငါ့ကိုေထာင္ဝင္စာလာေတြ႔ျပီး.. မၾကည့္ရက္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကေျပာတယ္...
တတိယပါတီနည္းကိုသံုးၾကည့္ဖို႔... ဒါေပမဲ့... ဒီတစ္ခါေတာ့ေလ်ွာ့ခ်စ္ဖို႔..
ငါ့အတြက္အခ်စ္ဆိုတာ... သုညရာခုိင္နွဳန္းမဟုတ္ရင္... ၁ဝဝရာခိုင္နွဳန္းပဲရွိတယ္..
ကိုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္နဲ႔.. သူမ်ားကိုစိတ္ဒုကၡေရာက္ေအာင္ လုပ္တတ္တဲ့ ေပ်ာ့ညံ့တဲ့စိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ သူေတြကို ငါအထင္အေသးဆံုးပဲ...
သူတို႔ကေျပာတယ္.. ဒါဆိုရင္ နင္ဒီအက်ဥ္းသား ဘဝကိုခဏခဏ ျပန္ေရာက္ေနလိမ့္မယ္တဲ့...

တခ်ိဳ႕ကက်ေတာ့ေျပာတယ္.. သူ႔ကိုတကယ္ခ်စ္ရင္ ခြင့္လႊတ္လက္ခံေပးလိုက္ပါတဲ့...
ေဝးေနလို႔ျဖစ္မွာပါ.. နီးေနရင္ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး... ေယာက်ၤားေလးဆိုေတာ့လဲ.. ဒီလိုပဲေပါ့....
ကိုယ္ခ်စ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မဆို လက္မေလွ်ာ့ အဆံုးရွဳံးမခံဘဲ ခ်စ္ျပနိုင္တာမွအခ်စ္တဲ့..
အဲလို မလုပ္နုိင္တာ နင္သိပ္မခ်စ္လို႔တဲ့...
ဒါေတာ့ငါျငင္းတယ္.... ငါကေတာ့ အခ်စ္ကို... ေလာကမွာကိုယ့္အတြက္ အေရးပါဆံုးလူတစ္ေယာက္အတြက္...
တျခားဘယ္သူနဲ႔မွအစားမထိုးဘဲ ေစာင့္ထိန္းနုိင္စြမ္း... သစၥာ..ဆိုတာ နဲ႔တိုင္းတာတယ္...
အကြာအေဝးနဲ႔မဆိုင္.... ေယာက်ၤားမိန္းမဆိုတာ အေပၚမမူတည္....
သူကေယာက်ၤားေလးပဲဆိုတဲ့ ဆင္ေျခက ေလာကမွာအဓိပၸါယ္မရွိဆံုးပဲ...
ဘာေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြက ဒီဆင္ေျခကိုလက္ခံေနၾကတာလဲ....
အဲလိုနည္းက စိတ္အက်ဥ္းေထာင္က လြတ္နည္းမဟုတ္....

ဝင္ခံပါတယ္.. အဲဒိတုန္းက ငါဇေဝဇဝါျဖစ္ခဲ့တယ္... သူတို႔ေျပာတာအမွန္လား... ငါ့အတြက္ အေကာင္းဆံုးလားလို႔ ေတြးခဲ့တယ္...
သူတို႔အတြက္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္.. ငါ့အတြက္ေတာ့ အေမွာင္ထုထဲကို ျပန္ဝင္တဲ့လမ္းပဲျဖစ္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္..
အဲဒိဆံုးျဖတ္ခ်က္ အတြက္ငါခုထိ ေနာင္တမရဘူး.. ေနာင္လဲရမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာငါသိေနတယ္ေလ...

ၾကာလာေတာ့.. ငါ့စိတ္ကိုငါသြန္သင္မွဳေၾကာင့္... ငါ့မွာ သူ႔အေၾကာင္းထက္ ပိုစိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတဲ့ ကိစၥေတြစဥ္းစားတတ္လာတယ္..
သူဟာ... ငါဝယ္ျပီးမေပါက္လို႔ လႊတ္ျပစ္ခဲ့တဲ့ ထီလက္မွတ္တစ္ေစာင္လိုပဲ... ငါ့အတိတ္တေနရာမွာ က်န္ခဲ့ျပီလို႔သိလာတယ္...
ဒါေပမဲ့... ငါ့မသိစိတ္တေနရာမွာေတာ့ သူရွိေနတုန္းပဲဆိုတာ... တစ္ခါတစ္ေလ.. သူ႔ကိုအိပ္မက္တဲ့ အခါငါသတိထားမိတယ္...
ဒါေတြလဲ... အခ်ိန္ဆိုတဲ့သူနဲ႔လက္တဲြျပီး ကုစားသြားလို႔ရမွာပါ... ဒါလဲဒီအဆိပ္ရဲ့လကၡဏာ တစ္ခုပဲမဟုတ္ပါလား....

ခုငါအခ်ိန္ဆိုတာကို အေဖာ္ျပဳျပီးေနလိုက္တာ... ငါေပ်ာ္တတ္လာျပီ... ငါသိတယ္.. ငါလြတ္ရက္နည္းလာျပီ...
ဒါေပမဲ့ ငါဒီအက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာပဲ ငါေပ်ာ္ေနတယ္...
ဒီေနရာမွာ... ငါ့အခ်စ္ေတြက သုညရာခိုင္နွဳန္းပဲရွိေတာ့ ငါ့စိတ္ေတြက ေအးခ်မ္းေပါ့ပါးေနတယ္..
ေနာက္ထပ္အခ်စ္ဆိုတ့ဲ အဆိပ္ၾကီးကို ထပ္ေသာက္မိမွာေၾကာက္တယ္...

ေၾကာက္တယ္?????????........... ေနာက္ထပ္ခ်စ္ဖို႔ကိုငါေၾကာက္ေနတယ္???
အရင္က ငါ့မွာရွိတဲ့ သုည (သို႔) ၁ဝဝ ရာခိုင္နွဳန္းဆိုတဲ့ အခ်စ္ေတြက သုညမွာပဲ ရပ္တန္႔ေနေတာ့မယ္ဆိုတာ ငါသေဘာေပါက္သြားတယ္...
အဲလိုငါမျဖစ္ခ်င္ဘူး... အရင္ကငါလို... သာမာန္လူတစ္ေယာက္ ျပန္ျဖစ္မွ ဒီအက်ဥ္းေထာင္ကငါလြတ္မွာ...
အရင္ကမိမိကိုယ္ကိုမြမ္းမံတယ္ဆိုတာ...သူ႔ကိုေမ့နုိင္ရင္ရျပီထင္ေနတာ...
ေအာ္...ငါ အခ်စ္အက်ဥ္းသား ဘဝကလြတ္ေျမာက္ဖို႔ ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာအံုးမွာလဲ.....
တစ္သက္လံုးေရာ ငါလြတ္ေျမာက္ပါေတာ့မလား...

မရွိမျဖစ္

သူ႔အေၾကာင္းကို က်မ၁ဝတန္းမေအာင္ခင္ေလာက္ကတည္းက ၾကားဖူးေနခဲ့တာၾကာပါျပီ.. ၾကားလိုက္ရသမွ်ကလဲ.. သူ႔ေကာင္းေၾကာင္း ေတာ္ေၾကာင္းေတြခ်ည္းပါပဲ..ပိုက္ဆံရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆို သူ႔ကိုအားလံုးကသိၾကတယ္.. ေငြေတာ့မက္ပံုရတယ္..
ေငြမက္ေပမဲ့သူူကသူ႔မာနနဲ႔သူေနာ္... သူ႔အတြက္အကုန္ခံရၾကိဳးနက္ရေလာက္ေအာင္ကို တန္ရာတန္ေၾကးျပန္ေပးဆပ္တတ္တယ္...ဘယ္ေတာ့မွသစၥာမေဖာက္ဘူး..

ဒါေပမဲ့သူနဲ႔ပထမဆံုးဆံုေတြ႔ခဲ့ခ်ိန္မွာေတာ့... က်မေတာ္ေတာ္ေလးအရွက္ကြဲခဲ့တယ္.. က်မ၁ဝတန္းစာေမးပဲြေျဖျပီးခ်ိန္ သင္တန္းတစ္ခုတက္ေတာ့ သူနဲ႔စျပီးေတြ႔ခဲ့ရတာေလ...
သူကသူ႔အေၾကာ ေကာင္းေကာင္းမသိရင္ ေတာ္ေတာ္ဆက္ဆံရခက္တဲ့သူပဲ...
သူ႔ကိုဆက္ဆံရင္ သူနားလည္တဲ့ပံုစံတိုင္း အတိအက်ေျပာရတယ္.. မေသမခ်ာဆိုရင္ သူက don't care ပဲ.. စိတ္တိုလို႔မ်ား သူ႔ကိုထင္ရာေတြ အားလံုးစြတ္ျပီးခိုင္းလိုက္ရင္..ဘာမွမလုပ္ေပးေတာ့ပဲဒီတိုင္းကို ညိမ္သက္ေနေတာ့တာ..ျပန္မေျပာနားမေထာင္.. တကယ္ကိုဂြစာ... သင္တန္းမွာလဲ သူကအဓိကေနရာကျဖစ္ေနေတာ့ က်မမွာေန႔တိုင္း သူနဲ႔အခက္ေတြ႔ေနရေတာ့တာေပ့ါ.. အတန္းထဲကလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ေတာ့ သူကအဆင္ေျပတယ္.. က်မနဲ႔ဆိုရင္ဘာမွကိုအဆင္မေျပဘူး... ၾကာေတာ့အမ်ားန႔ဲတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ က်မကပဲအသံုးမက်သလိုလို ျဖစ္လာေတာ့တာေပါ့..
သူနဲ႔တူတူ က်မစာလုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ က်မဘယ္ေလာက္ ဗ်ာမ်ားေနေန သူ႔ပံုကေတာ့ဒီတိုင္းပဲ... ရုပ္တည္တယ္ပဲေျပာရမလား.. အမွန္ေတာ့သူက စည္းစနစ္က်နျပီး သူၾကိဳက္တဲ့ပံုစံအတိုင္း က်မခိုင္းတတ္ရင္ လိုက္လိုက္ေလွ်ာေလွ်ာကို လုပ္ေပးတတ္တဲ့သူစားမ်ိဳးေပါ့.. ဘာပဲေျပာေျပာ အဲဒိအခ်ိန္တံုးကေတာ့ က်မသူ႔ကို မၾကည့္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို မုန္းခဲ့မိတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ဘယ္ေနရာသြားသြား အညံ့စာရင္းမဝင္ခဲ့တဲ့က်မ... သူနဲ႔ေတြ႔မွလူေတြရီတာခံခဲ့ရလို႔ေလ...
ဒီလိုနဲ႔ က်မျမန္မာျပည္မွာ သူနဲ႔ေတြ႔ရမယ့္ သင္တန္းေတြကို ေရွာင္ေနခဲ့တယ္.. သူက အေတာ္ေလးေတာ့နာမည္ၾကီးသား.. ဒါေပမဲ့က်မကေတာ့ဂ႐ုမစိုက္ပါဘူး.. အဲဒိသင္တန္းကိုလဲအျပီးထိတတ္ျပီးေရာ.. ေနာက္ထပ္သူနဲ႔ေတြ႔မွာဆိုးလို႔.. ထပ္မတတ္ေတာ့ဘူး..ေနာက္ေတာ့က်မစကာၤပူေရာက္လာတယ္... အဲဒိမွာသူနဲ႔ျပန္ေတြ႔ပါေလေရာ.. ထံုးစံအတိုင္း က်မကလဲ သူ႔ဆိုၾကည့္မရေတာ ့သူ႔အေၾကာင္းဆိုရင္ကို စိတ္ဝင္တစားနားေထာင္ထားေလ့မရွိဘူးေလ..

ျပႆနာကစပါေလေရာ.. က်မသြားေလရာေနရာတိုင္းနဲ႔ တတ္ရတဲ့အတန္းတို္င္းလိုလိုမွာ သူနဲ႔တူေနတယ္..သူနဲ႔မတူတဲ့အတန္းေတြေတာင္မွ ပေရာ့ဂ်က္လုပ္ရင္သူ႔အကူအညီကိုယူရတယ္.. ျမန္မာျပည္မွာေတာင္ သူနဲ႔မပတ္သတ္ပဲေနလို႔ရေသးတယ္..စကၤာပူေရာက္ေတာ့ က်မဘယ္လိုမွ သူ႔ကိုေရွာင္လို႔မရေတာ့ဘူး.. က်မဘယ္ေလာက္ေတာင္သူနဲ႔မ်က္နွာခ်င္းမဆိုင္ခ်င္လဲဆိုရင္...ပေရာဂ်က္အုပ္စုထဲက လူေတြက သူနဲ႔သြားေတြ႔ရမဲ့ကိစၥခိုင္းလိုက္ေတာ့.. က်မမွာ stress ေတြျဖစ္ျပီးငိုလိုက္ရတာမေျပာနဲ႔.. က်မကသာ သူ႔ကိုတဖက္သတ္ ၾကည့္မရေနတာ. သူကေတာ့ျမန္မာျပည္ကတိုင္းပဲ. မ်က္နွာကတသက္မွတ္ထဲပဲ.. သူခ်ထားတဲ့စနစ္အတိုင္းသာလုပ္ သူ႔ဖက္ကအားလံုးကိုမညီးမညဴျပန္လုပ္ေပးတယ္.. အဲလိုစိတ္ထားျပည့္ဝတာေလးကိုေတာ့က်မသေဘာက်မိတယ္...

"အင္းေပါ့ေလ..သူကစည္းကမ္းစနစ္ၾကီးတာပါ..ဒါေၾကာင့္မို႔လဲသူထိပ္ေရာက္ျပီး လူတိုင္းကသူ႔ကိုအားကိုးေနၾကတာ.. အမွန္ေတာ့ ့ငါသူ႔အေၾကာင္းေလးနဲနဲစံုစမ္းျပီး အဆင္ေျပေအာင္ေပါင္းမွ...."

သူ႔မွာသူ႔လိုပဲေတာ္တဲ့ေဘာ္ဒါသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လဲရွိတယ္... သူတို႔၂ေယာက္ကိုအျမဲတူတူေတြ႔ရတတ္တယ္... သူ႔သူငယ္ခ်င္းကက်ေတာ့ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြရွိတယ္.. အေပါင္းအသင္းမ်ားျပီးသတင္းစံုတယ္... သူ႔ကိုၾကိဳက္တာေမး..သူသိသမွ်အကုန္တန္းစီေျပာေတာ့တာပဲ.. မွားတာေတြေရာ..မွန္တာေတြေရာ.. ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ခ်င့္ယံု... သူကေတာ့ဘယ္ဟာမွားတယ္မွန္တယ္မေျပာဘူး... သူသိတာအကုန္ေျပာျပရင္သူ႔တာဝန္ေက်တဲ့ပံု...

က်မကသူ႔ထက္...ေနာက္မွေတြ႔တဲ့သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုပိုခင္တယ္...သူ႔သူငယ္ခ်င္းက က်မစိတ္ဝင္စားတဲ့အေၾကာင္းေတြေမးတိုင္း..မေမာမပန္းေျပာျပတတ္တယ္.. ဗဟုသုတပဲျဖစ္ျဖစ္..ရုပ္ရွင္အေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္.. ပေရာဂ်က္အေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့...ဒါေပမဲ့.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔ခ်င္တို္င္း... သူနဲ႔အရင္ေတြ႔ရတယ္..သူကေနတဆင့္ပဲေတြ႔လို႔ရတယ္..

အဲ... က်မ ျမန္မာျပည္ျပန္တဲ့ေန႔ေတြဆိုရင္ေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔ရခဲတယ္.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းကအေပါင္းအသင္းမ်ားတယ္ဆိုေပမဲ့..သူမရွိရင္မရပ္တည္နုိင္ဘူး.. သူ႔ကိုတခါတေလတစ္ေယာက္ထဲေတြ႔ရတတ္ေပမဲ့..သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုေတြ႔တိုင္းေတာ့သူနဲ႔အတူတူပဲေတြ႔ဖူးတယ္...

သူတို႔၂ေယာက္လံုးကသူ႔ဟာနဲ႔သူထူးခြ်န္ၾကတယ္..သူကသူ႔ကိုသင္ေပးလိုက္ရင္၁ခါပဲ ခ်က္ျခင္းတတ္တယ္..ျပီးေတာ့သူ႔ကိုတန္ရာတန္ေၾကးေပးနုိင္တယ္ဆိုရင္ အတိအက်ျပန္အလုပ္အေကြ်းျပဳတယ္... သူ႔သူငယ္ခ်င္းက်ေတာ့.. အေပါင္းအသင္းမ်ားတဲ့အေလ်ွာက္ဗဟုသုတစံုသလို.. မေကာင္းတာေတြလဲသူအကုန္သိတယ္..တခါတေလမေကာင္းတဲ့အေပါင္းအသင္းေတြေခၚလာျပီး ခပ္ေအးေအးေနတဲ့ သူ႕ကိုေတာင္ဖ်က္ဆီးတတ္ေသးတယ္.. က်မနဲ႔သူတို႔၂ေယာက္တျဖည္းျဖည္းရင္းနွီးလာျပီး... သူ႔သူငယ္ခ်င္းကတဆင့္..တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့တယ္... အဲဒိထဲမွာ..အေပၚယံသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ခဲ့ရသလို.. က်မအေပၚတကယ္ခင္မင္တဲ့သူငယ္ခ်င္း၁ေယာက္၂ေယာက္လဲရခဲ့တယ္... က်မအေပၚလိမ္ညာသစၥာေဖာက္သြားတဲ့..ခ်စ္သူနဲ႔လဲသူကတဆင့္ေတြ႔ခဲ့တယ္... ဒါေပမဲ့...က်မသူတို႔၂ေယာက္ကိုအျပစ္မေျပာပါဘူး.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့..သူတို႔ကတဆင့္သာသိတာ.. အစထဲကဒီလူေကာင္းတယ္..မေကာင္းဘူးလဲမေျပာဘူး.. နင္ဒီလူ႔ကိုခင္ေနာ္...စကားေျပာပါေနာ္လို႔လဲ.. တိုက္တြန္းတာမဟုတ္ဘူး..က်မဘာသာကိုယ့္သေဘာနဲ႔ကိုယ္ယံုမိတာေလ.. ဒါေပမဲ့..က်မေပ်ာ္ရႊင္ေနေန.. စိတ္ညစ္ေနေန..က်မေတြ႔ခ်င္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ.. က်မအနားမွာ သူတို႔ရွိေနေပးတယ္..က်မစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သူနဲ႔ေဆာ့ကစားလို႔ရသလို...စိတ္ညစ္တာေတြကို သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုေျပာျပျဖစ္တယ္... သူ႔သူငယ္ခ်င္းက က်မစိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္ေအာင္ က်မကိုုရုပ္ရွင္ေတြျပတယ္... အေဖာ္လုပ္ေပးတယ္... ျပီးေတာ့ အရမ္းစိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ နည္းပညာတခ်ိဳ႕လဲေျပာျပတယ္.. ေနာက္ျပီး.. က်မ မသိေသးတဲ့ သူ႔ကိုအသံုးခ်ျပီးခိုင္းတဲ့နည္းေတြေျပာျပတယ္.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းကတစ္ဆင့္ သူ႔အေၾကာင္းေတြက်မပိုသိလာရေလ သူ႔ကိုပိုစိတ္ဝင္စားေလပဲ.. အရင္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔ခ်င္လို႔သာ သူနဲ႔ေတြ႔ေနရတာေလ.. ခုေတာ့ က်မစိတ္ဝင္စားတဲ့ နည္းပညာေတြသူ႔အကူအညီနဲ႔ လုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုေတာ့ သူ႔ကိုပိုပိုျပီးသေဘာက်လာတယ္..

အားလံုးထဲမွာ က်မကေငြရွင္ေက်းရွင္ဆိုေတာ့ သူတို႔ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းဆိုလဲဟုတ္.. အလုပ္ရွင္ဆိုလဲဟုတ္.. အရွင္သခင္ဆိုလဲက်မပဲေလ.. က်မမွာေငြရွိေနသ၍ေတာ့.. သူတို႔က်မကို ခဲြခြာသြားမွာမဟုတ္တဲ့ သစၥာရွိလူယံုဆိုလဲဟုတ္တယ္.. သူ႔အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိလာေတာ့...
သူနဲ႔မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ရမွာမေၾကာက္ေတာ့ဘူး..ခုဆိုက်မဘဝရဲ႕အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကသူတို႔၂ေယာက္နဲ႔ပဲကုန္လြန္ေနျပီေလ.. က်မသူတို႔၂ေယာက္ရဲ႔အစြမ္းကိုသိလာေလ.. သူတို႔၂ေယာက္လံုးကိုပိုစိတ္ဝင္စားလာေလေလပဲ... ခုလဲၾကည့္ေလ..က်မဒီပိုစ့္ကိုသူ႔အကူအညီနဲ႔ေရးေနျပီး... သူ႔သူငယ္ခ်င္းအကူအညီနဲ႔ ရွင္တို႔ဖတ္လို႔ရေအာင္တင္ထားတာေပါ့.. က်မေရးထားတဲ့အတိုင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းက ရွင္တို႔ကိုတေသြမတိမ္း... ျပန္ေျပာျပေနျပီေလ.. အဲ သူတို႔ကအမွားမခံေတာ့ က်မအိမ္လိပ္စာ www.mabaydar.blogspot.com ဆိုတာေလးေတာ့ မမွားေစနဲ႔ေပါ့ေနာ္..က်မဘဝမွာ က်မမ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ရမွာ အေၾကာက္ခဲ့ဆံုးကြန္ျပဴတာဆိုတဲ့အရာက... ခုေတာ့က်မရဲ႕တေန႔တာေတြမွာ..အိပ္ခ်ိန္ကလဲြလို႔.. သူပဲေနရာယူေနျပီေလ...

အင္တာနက္ကလဲ.. က်မမပ်င္းရေအာင္က်မကိုေဖ်ာ္ေျဖေနဆဲပဲ..က်မစိတ္ညစ္တို္င္း... စိတ္ရွဳပ္တိုင္း... အထီးက်န္ျဖစ္တိုင္း...က်မရဲ႔အခ်ိန္ေတြကိုဒီကြန္ျပဴတာနဲ႔..အင္တာနက္သံုးရင္း..ေမ့ေပ်ာက္ခဲ့ရတာခ်ည္းပဲေလ...ခုခ်ိန္မွာေတာ့သူတို႔၂ေယာက္ကက်မဘဝအတြက္ မရွိမျဖစ္ အရာစာရင္းထဲမွာ.. နံပါတ္၁ေနရာကဗိုလ္ဆဲြေနျပီေလ....

အိပ္မက္ သၾကၤန္...

အခန္း(၁)

ဒီနွစ္သၾကၤန္္ သူနဲ႔တူတူေပ်ာ္ဖို႔႔အတြက္္ count down လုပ္ခဲ့ရတဲ့့ရက္ေရာက္ျပီ.. မနွစ္က အိပ္မက္ဆိုးေတြကိုေဆးေၾကာဖို႔ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ သူဆီကေတာင္းဖို႔ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ ၁ကျပန္စဖို႔ က်မေစာင့္စားခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေရာက္ျပီ... ဒီေန႔မွ စကၠန္႔လက္တန္ေတြသြားတာေနွးလိုက္တာ.. သူ ၉နာရီလာေခၚမယ္လို႔ခ်ိန္းထားေပမဲ့ က်မ မနက္၆နာရီထဲကနုိးေနျပီ.. ၇နာရီခဲြေလာက္ထဲက က်မျပင္ဆင္ျပီးေနျပီ..


"ကလင္..."
ဖုန္းသံ၁ခ်က္မည္လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းေကာက္ကိုင္လိုက္မိတယ္...
"သဲေရ... ကိုေအာက္မွာေရာက္ေနျပီ.." သူ႔ရဲ႔ သာမန္ေျပာလိုက္ေသာ စကားသံ ၁ခုသည္.. က်မရင္ထဲက ေသာကအားလံုးကို တစ္စက္မက်န္ လြွင့္စင္ပေပ်ာက္သြားနိဳင္စြမ္းရွိတယ္ဆိုတာ သူသိနိဳင္ပါ့မလား...
က်မနာရီကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္သည္.. ၉နာရီ တိတိ..

စိတ္ထဲကၾကိတ္၍ခ်ီးက်ဴးမိသည္.. သူ႔ေ႐ွ့တြင္အျမဲ ဆရာၾကီးလုပ္ကာ သူ႔ကိုနွဳတ္ကထုတ္၍ ခ်ီးက်ဴးခဲေသာက်မ ထံုးစံအတိုင္း .. ခပ္ရြဲ႕ရြဲ႕ေျပာလိုက္သည္...
"အံမယ္... ဒီေန႔ေတာ့အခ်ိန္မွန္သားပဲ"...

သူက "မွန္ရမယ္ေလ.. ခ်စ္က ကို႔အတြက္ စင္ကာပူကေတာင္ျပန္လာရတာ.."..

"ေတာ္ပါ.. ဝတၻဳထဲကစကားမ်ဳိးနဲ႔ မခၽြဲနဲ႔.." က်မေက်နပ္စြာျပံဳး၍ေျပာလိုက္သည္...

အိမ္ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ကားေပၚတြင္ သူ႔ေဖေဖနဲ႔ေမေမ ပါလာ၍ ေစာေစာက သူေျပာေသာစကားမ်ားအတြက္ က်မအနည္းငယ္ ရွက္မိသည္.. သူ႔ေဖေဖ က်မကို ေအးခ်မ္းတည္ၾကည္စြာ ျပံဳးျပနွဳတ္ဆက္သည္.. သူ႔ေမေမကေတာ့ "သမီးေရ မေတြ႔တဲ့၁နွစ္ အတြင္း ဝလာျပီး ပိုခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလာလိုက္တာ" ... လို႔ ဟတ္ဟတ္ပတ္ပတ္နွဳတ္ဆက္သည္..

ဒီလိုနဲ႔က်မတို႔ကို အင္းလ်ားလမ္းမပို႔ခင္ ေရေက်ာ္၌ ဓာတ္ဆီဝင္ထည္႔ကာ မနက္စာကို ၄၆လမ္းထိပ္က ရွမ္းေခါက္ဆဲြစားျဖစ္သည္..

စားရင္းလည္း သူ႔ေမေမမွ အေပ်ာ္မလြန္ရန္ အရက္မေသာက္ရန္ စသည္ျဖင့္ ဆံုးမသည္..
"သမီး.. သူ႔ကို သိပ္မကဲေစနဲ႔ေနာ္"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ.. သူကအစထဲက မေသာက္တတ္တာ အန္တီလဲသိတာပဲ"

"အင္းပါ.. စိတ္ပူလို႔ေျပာတာပါ.. ညေနက်ရင္ အဲဒိမွာပဲေစာင့္ေန ျပန္လာၾကိဳမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့" ၂ေရာက္လံုးျပိဳင္တူေျဖမိသည္.. သူ႔ေမေမကို က်မက ေရထည္႔ေပးေတာ့ သူက က်မၾကားရုံေလာက္ေလသံျဖင့္ "ဖားေနတယ္.. ဖားထား" ဟု လွမ္းေနာက္သည္.. ႐ွက္႐ွက္ျဖင့္ သူ႔ကို "ဘာျဖစ္လဲ" ဟုျပန္ေျပာလိုက္သည္.. စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေပ်ာ္ရြွင္မွဳေတြနဲ႔.... ေမၽွာ္လင့္ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္ေလး.. မက္ခြင့္ရေတာ့မည္.. သူရဲ႔ဟန္ေဆာင္မွဳမရွိတဲ့ အျပံဳး တစ္ခ်က္နဲ႔တင္ က်မအတြက္ အရာရာျပည္႔စံုေနခဲ့သည္..

ျပည္လမ္းတြင္ကားကိုရပ္ကာ အင္းယားလမ္းအတြင္းသို႔ ဝင္ခဲ့ၾကသည္.. သၾကၤန္တြင္းအင္းယားလမ္းကို တစ္ခါမွမေရာက္ဖူးတဲ့က်မ အရမ္းအံ့အားသင့္သြားသည္..လူေတြကမ်ားလြန္း၍ ခပ္ေရြ႕ေရြ႕သာသြားနိဳင္သည္.. အရက္သမားနဲ႔ ခါးပိုက္နွဳိက္မ်ားကိုလဲသတိထားရသည္.. သူ႔ေဖေဖကေရွ့ဆံုးမွေဖာက္သည္ သူ႔ေမေမက က်မဘယ္ဘက္လက္ကိုက်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆဲြထားသည္.. က်မေနာက္လက္တစ္ဘက္ကိုသူကိုင္ထားသည္... အဲဒိတဲြလက္ေတြက က်မကိုဘယ္အရာမွ ွမေၾကာက္ေအာင္အားေတြေပးခဲ့သည္.. သူ႔ေမေမနဲ႔က်မလက္တဲြ ကို က်မခိုးခိုးၾကည့္မိတိုင္းပီတိျဖစ္ရသည္... က်မညာလက္မွသူရဲ႕ ေနြးေထြးတဲ့ အခ်စ္ေတြကို က်မခံစားလို႔ရသည္.. က်မနားကပ္လာတဲ့ အမူးသမားေတြကို ကာလိုက္ တြန္းလိုက္လုပ္ကာ က်မကို ကာကြယ္ေနတဲ့ သူ႔ကို သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္လို႔ထင္မိသည္... ထိုခဏအခ်ိန္အတြင္းမွာ သူက က်မကိုမင္းသမီးတစ္ပါးကဲ့သို႔ ခံစားရေအာင္လုပ္ေပးနိဳင္ခဲ့သည္.. ေက်နပ္လိုက္သည့္ျဖစ္ျခင္း...

ထိုအခ်ိန္တြင္ မဏ႖ပ္ေပၚမွ မီးသတ္ပိုက္က က်မကို အျငိဳးၾကီးစြာမဲ၍ထိုးသည္.. ဝတ္လာမိသည့္အက်ၤီက ဆဲြသား.. သာမာန္ဆိုလၽွင္ရင္သိပ္မဟိုက္.. ေရစိုေသာအခါ အကၤ်ီသားက ေပ်ာ့တဲြ၍ ေလးက်လာသည္.. မီးသတ္ပိုက္ကလဲ တမင္ေက်ာအဟိုက္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ထိုးသည္.. က်မလက္ ၂ဖက္လံုးကမအား.. သူ႔ေမေမကလဲ က်မလက္ကိုဆဲြကာ ေရွ့ကိုသာတိုးေနသည္.. သူကလဲ ေဘးကလူေတြကိုသတိထားေနရသည္.. က်မ မ်က္နွာေမာ့၍စကားေျပာလို႔မရ.. ေရမြန္းလွသည္.. က်မအကၤ်ီကလဲ မီးသတ္ပိုက္အရွိန္ျဖင့္ ေလၽွာသထက္ေလၽွာလာသည္.. က်မစိတ္ထဲမွ သူ႔ကို အားကိုးတၾကီးက်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေခၚေနမိသည္..

ခဏတြင္းမွာပင္ ရုတ္တစ္ရက္ က်မေနာက္မွ သူေနြးေထြးစြာအုပ္၍ကာလိုက္သည္.. ေလ်ာေနေသာ က်မအက်ၤီကိုလဲ ျပန္ဆဲြတင္ေပးသည္.. က်မသူကို လွည့္ၾကည့္ခြင့္မရ.. ဒါေပမဲ့ က်မအတြက္ေတာ့ သူဟာ ထိုအခ်ိန္တြင္ စစ္ပဲြေပါင္းမ်ားစြာတိုက္လာသည့္ နပိုလီယန္ထက္ခန္႔ညားသည္.. အေလာင္းမင္းတရားထက္ သူရဲေကာင္းပိုဆန္သည္..

ထိုအခိုက္အတန္႔ေလးသည္ က်မအတြက္ေတာ့...
ရုိမီရုိ ဂ်ဳးလီးယက္ဇာတ္လမ္းထက္ ပို romantic ျဖစ္သည္.. ရွင္ေမြးနြမ္း မင္းနနၵာထက္ ပိုရင္ခုန္ဖို႔ေကာင္းသည္...
ခြန္ဆန္ေလာ နန္းဦးျပင္ ထက္စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းသည္..

ဒီေလာက္ ရင္ခုန္ၾကည္နူးမွဳမ်ိဳး ရွိတ္စပီးယားဝတၱဳထဲမွာပင္ မဖတ္္ဖူး..
ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းၾကည့္၍မခံစားဖူးဖူး...

အကယ္၍ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးဟာ သူနဲ႔က်မ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုလၽွင္.. က်မထို အခန္းကို ခဏခဏျပန္ရစ္ၾကည့္မည္.. pause ၍ထားမိမည္.. က်မဘဝမွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကံေကာင္းတယ္ဟု တစ္ခါမွမထင္မိ.. ဒါေပမဲ့ သူနဲ႔ခ်စ္သူျဖစ္ရျခင္းသည္ က်မအတြက္ကံအေကာင္းဆံုးဟု ထင္မိသည္..

အခန္း(၂)

က်မအေတြးမ်ားျဖင့္ ၾကည္နူးမဆံုးျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပင္.. ရုတ္တရက္က်မ သတိထားမိလိုက္ခ်ိန္တြင္.. က်မညာဘက္၌ဆုတ္ထားေသာ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြသည္ေအးဆက္၍မာေၾကာေနေသာ သံမဏိလက္တုၾကီးတစ္ခုျဖစ္ေနသည္ကို သတိထားလိုက္မိသည္.. အဲဒိ လက္ေတြမွတဆင့္ တျဖည္းျဖည္း သူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္မိသည္.. သူ႔မ်က္နွာက ခက္ထန္မာေက်ာေနသည္...

"ကို.. ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္?".....က်မအားငယ္စြာေမးလိုက္သည္..

ဒါေပမဲ့သူျပန္မေျဖ.. တစ္ဖက္သို႔မ်က္နွာလွည့္သြားသည္.. သူ႔ အသြင္အျပင္က ေသာနတၲရမုဆိုးထက္ ခက္ထန္လြန္းလွသည္...

က်မလက္တဲြကိုျဖဳတ္ရန္သူၾကိဳးစားေနသည္..

"ကို.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ.. ခ်မ္းလို႔လား?" သူ႔လက္ကို က်မလြွတ္မေပး.. ေျပာေနရင္းပင္.. က်မလက္၂ဖက္ျဖင့္ ေအးစက္တဲ့ သူ႔ရဲ႕လက္ေတြကို ေနြးေအာင္ ပြတ္ေပးလိုက္ အာေငြ႔ေပးလိုက္ျဖင့္.. ေနြးေထြး နူးညံ့တဲ့ လက္ေလးျပန္ျဖစ္ေအာင္ က်မအစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားေနသည္.. ဒါေပမဲ့ ဘယ္လိုမွမရ...

"မင္းလိုခ်င္တဲ့ ေနြးေထြးနူးညံ့တဲ့ လက္ေတြျပန္ရမွာမဟုတ္ဘူးကြ.. " ...ေအးစက္စက္ စိတၱဇ လူသတ္သမားေလးသံမ်ိဳးျဖင့္သူေျပာသည္..

" ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အစထဲက ငါမင္းကိုကမ္းခဲ့တဲ့လက္က အစစ္မွမဟုတ္တာ..."

"ဟင့္အင္း.. မယံုဘူး.. မယံုဘူး.. အရင္က ကို႔လက္ေတြက ေနြးေထြးတာပဲ... " က်မေျပာေျပာဆိုဆို သူ႔လက္ေတြကို ဒိထက္ျမန္ျမန္ဆက္ပြတ္သည္..

"အဲဒါ.. မင္းရဲ႕နွလံုးေသြး တစ္ခုထဲနဲ႔ ေနြးေထြးေနခဲ့တာကြ.. မင္းမယံုခ်င္ရင္ေတာ့ ငါ့ရဲ႕ သံမဏိလက္ကိုဆက္တဲြခ်င္တဲြေပါ့.. ငါဘက္ကရတယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါ့လက္အစစ္ကေတာ့ မအားဘူး.. ဒီမွာၾကည့္...." သူ႔စကားအဆံုးတြင္ သူလက္အစစ္ကိုေျမွာက္ျပသည္.. ဒါေပမဲ့ သူ႔လက္အဆံုးတြင္ သူနဲ႔လက္တြဲထားေသာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္.......

"ေတြ႕လား... ဒီမွာ.. ငါ့လက္အစစ္ကမအားဘူးဟ.. သူနဲ႔လက္တဲြထားတာ ၃နွစ္ရွိျပီ...မင္းကမင္းကိုမင္း သိပ္အထင္ၾကီးလြန္းတာကိုး..."

သူ၏ အၾကင္နာမဲ့ ေအးစက္စက္စကားလံုးမ်ားက က်မနွလံုးသားကို ထံုေဆးမေပးပဲ ေဆးမွင္စုတ္ထိုးေနသလိုနာက်င္လွသည္... ေစာေစာကကဲ့သို႔ေရမြန္း မေနပင္မဲ့ က်မအသက္ရွဴရက်ပ္လာသည္... အိပ္မက္သာဆိုရင္ ခုခ်က္ခ်င္းနဳိးရပါလို၏...

"ဒါ... ဒါဆို.. ဘာလို႔....?" က်မ စကားလံုးေတြ လည္ေခ်ာင္းဝမွာတစ္ေန၏.. ရင္ထဲရွိသမၽွ.. ခံစားရသမၽွ.. သိလိုသမၽွကို စကား ၁ခြန္း ၂ခြန္းထဲနွင့္ျပည့္စံုေအာင္ေျပာရန္ က်မအတြက္စကားလံုးေတြ မရွိ... က်မအားအင္ေတြခ်ိနဲ႔လာျပီး မတ္မတ္ရပ္ဖို႔ပင္အားမရွိေတာ့....

က်မစိတ္ထဲမွ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေမးေနမိရင္း လက္တုၾကီးကိုဆဲြထားတဲ့လက္ေတြကို ေသခ်ာၾကည့္မိေတာ့.. ဟုတ္သည္.. သူနဲ႔ခ်စ္သက္တန္းတစ္ေလၽွာက္ က်မကသာ ဒီလက္ကို ဘာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ၾကိဳးစားဆုတ္ကိုင္ေနခဲ့သူျဖစ္သည္.. က်မတို႔၂ေယာက္၏တဲြလက္သည္ က်မနွလံုးေသြးတစ္ခုထဲနွင့္သာ ေနြးေထြးေနခဲ့သည္.. အနာက်င္ဆံုးအရာကေတာ့ စိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္၍ သူ႔ကိုက်မထားသြားေတာ့မည္ဟု ေျပာမိတိုင္း သူက်မကိုမတားခဲ့ျခင္းပင္...

အေတြးမ်ားနွင့္နယ္လြန္ေနေသာ က်မ လက္တုၾကီးကိုက်စ္က်စ္ဆက္ကိုင္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳမရွိကာ.. အနည္းငယ္အားေရာ့သြားခ်ိန္မွာပင္... သူက်မကို ေက်ာခိုင္း၍ သူ႔ခ်စ္သူဟူေသာေကာင္မေလးနွင့္ ထြက္ခြာသြားျပီ..

က်မအသံကုန္ေအာ္ေခၚသည္... သူမၾကားနိဳင္ေတာ့...
က်မရဲ႔မ်က္ေရေတြက သူ႔အတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးမဲ့လြန္းသြားျပီ..

က်မသူ႔ေနာက္ကိုေျပးလိုက္သြားမည္လုပ္လိုက္ေတာ့ က်မဘယ္ဘက္လက္ကို သူ႔ေမေမကဆဲြထားသည္..

"ဟာ.. အန္တီ.. လြွတ္ပါ.. သူထြက္သြားျပီ.. သမီးလိုက္ေခၚမလို႔" က်မ အလၽွင္စလိုေျပာလိုက္သည္..

"အို... မလြွတ္ပါဘူး.. ငါ့သားအတဲြကို ညဥ္းေနွာက္ယွက္မွာစိုးလို႔ တမင္ဆဲြထားတာ.. ဟိုမိန္းကေလးက ခ်မ္းသာတယ္.. မိဘေတြလဲမရွိေတာ့ဘူး.. ညဥ္းေနခဲ့ေတာ့ဟယ္.." ေျပာေျပာဆိုဆို က်မကိုတြန္း၍ ထြက္သြားသည္...

က်မရဲ႕ အတိတ္ေတြကိုသူစိုးမိုးခဲ့သည္..
က်မရဲ႕ အနာဂတ္စီမံကိန္းေတြထဲသူပါသည္..
ဒါေပမဲ့ က်မရဲ႕ ပစၥဳပန္မွာ သူက်မကိုေက်ာခိုင္းသြားျပီ...

သူေျဖးေျဖးခ်င္းေလၽွာက္ေနေသာေျခလွမ္းေတြကို.. က်မ အားကုန္ေျပးလိုက္ေသာ္လည္း ဘယ္လိုမွမမွီနိဳင္ေတာ့ပါ..

တေျဖးေျဖး... ေဝး၍.. ေဝး၍....


အခန္း(၃)

"သမီး.. သမီး... ထေတာ့ေလ.. ဘာျဖစ္ေနတာလဲ.. ေရာ့ေရေသာက္လိုက္" က်မ ေမေမအသံ ၾကားေတာ့မွ က်မ အသိဝင္လာသည္.... မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စကၤာပူ တိုက္ခန္းအိပ္ယာေပၚတြင္...

"ေရေသာက္ျပီး အိပ္ရာထေတာ့.. ဒီေန႔နွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ ဘုရားေရသပၼါယ္ အိမ္ရွင္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းလဲလိုက္ပို႔ေပးအံုး.."
ေျပာေျပာဆိုဆို ေမေမအခန္းျပင္ျပန္ထြက္သြားသည္...

အခန္းျပင္၌ ေဖေဖဖြင့္ထားေသာ "ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ" သီခ်င္းကိုခပ္သဲ့သဲ့ၾကားေနရသည္..

ဒီနွစ္သၾကၤန္ ၅ရက္ကို က်မ စကၤာပူမွာ ၾကိဳးစားျပီးမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလို႔ရေပမဲ့.. က်မ မသိစိတ္ကဒဏ္ရာက အိပ္မက္ထဲထိ ေျခာက္လွန္႔ေနခဲ့သည္..

ခ်စ္သူ ျဖစ္ခါစက သူေျပာခဲ့ေသာ စကားေလးကို ေရ႐ြတ္မိသည္... "ေပ်ာ္ေအာင္ထားပါ့မယ္... တဲ့လား ကိုရယ္..."

က်မကိုနားအလည္ဆံုး နဲ႔ အခ်စ္ဆံုး ေဖေဖနဲ႔ေမေမက ဒီသၾကၤန္တတြင္းလံုး မအားရေလေအာင္ က်မအတြက္စီစဥ္ေပးခဲ့သည္.. က်မကိုဂ႐ုစိုက္တဲ့.. က်မကိုလိုအပ္တဲ့.. က်မ မိသားစုအတြက္ က်မဆက္၍အသက္ရွင္သန္ရအံုးမည္.. က်မေၾကာင့္ က်မ မိသားစု စိတ္မဆင္းရဲေစရ.. က်မ အိပ္မက္ဆိုးက နိဳးထခဲ့သလို.. အတိတ္ဆိုးက လြတ္ေျမာက္နိဳင္ေအာင္ အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားသြားမည္...

နွစ္သစ္အတြက္ က်မ ရင္ထဲက လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ခ်င္တာကေတာ့.....

"လူအခ်င္းခ်င္းလွည့္ပတ္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ...."

အထီးက်န္သမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ NEW YEAR NIGHTMARE

New Year မေရာက္ခင္........
New Year ေရာက္ရင္ ငါဘာလုပ္ရမလဲ? going out? count down? ဘယ္အရာကိုမွ သူမပါပဲတစ္ေယာက္ထဲ မသြားခ်င္ဘူး.. အရင္ကေတာ့ သူနဲ႕ ညလံုးေပါက္ခ်က္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတယ္.. ဒါေပမဲ့ခ်စ္သူက New Year မွာ ငါနဲ႔အေဝးတကာ့အေဝးဆံုးကို ငါတားတဲ့ၾကားက ထြက္သြားတယ္.. ငါ့မ်က္ရည္နဲ႔ သူ႔ေပ်ာ္ရြွင္မွူကို လဲသြားတယ္..

အို.... ေတာ္ပါျပီ.. ငါ့လိုေပ်ာ္ရြွင္ခြင့္မရွိတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကဘာလို႔ ေပ်ာ္ရြွင္ခြင့္ကို ေမ်ွာ္လင့္ေနေသးတာလဲ? ေမ်ွာ္လင့္မိတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အျပစ္ေပးလိုက္မယ္.. New year မွာ အလုပ္ကို overtimeဆင္းမယ္..

Dec 31 Evening...........
အလုပ္သြားဖို႔ထြက္လာတယ္.. အနဲဆံုးေတာ့အလုပ္ကNight Shift ဆိုေတာ့ New Year Night မွာ အိပ္ေနတာထက္ဆိုင္ရင္ အဓိပၸာယ္ရွိအံုးမယ္.. အို.. New Year နဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး.. ငါ့ဘာသာငါ အလုပ္လုပ္ခ်င္လို႔လုပ္တာ...

ဘာလို႔ဒီေလာက္အတဲြေတြမ်ားေနတာလဲ.. New Year ေရာက္မွ ရည္းစားနဲ႔အျပင္ထြက္ရ မွာလား? လူေတြဘာလို႔ လွတပတ ေတြျပင္ျပီး အျပင္ထြက္ၾက ေပ်ာ္ၾကပါးၾကတာလဲ?New year Night ဆိုတာကေရာ ဘာထူးျခားလို႔လဲ? နွစ္တိုင္းေရာက္ေနတာပဲ.. တကယ္ေတာ့ လူေတြအတြက္ မွတ္ရလြယ္ေအာင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ကုန္လို႔ ေနာက္ တစ္အုပ္ လဲတဲ့ေန႔ပဲ.. ခပ္မဲ့မဲ့ အျပံဳးတစ္ခုျပံဳးမိတယ္.. ဒါေပမဲ့ ရင္ထဲမွာဆိုနင့္ေနတယ္.. အားက်သလိုလို မနာလိုသလိုလို ...
အလုပ္မွာခါတိုင္းေန႔ေတြထက္ ေျခာက္ကပ္ေနတယ္.. Leave ယူတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေပမဲ့ OT လာတဲ့သူေတာ္ေတာ္နဲတယ္.. Morning shift ကလူေတြကေတာ့ count down party အမွီသြားခ်င္ၾကလို႔ Night Shift သမားေတြအျမန္လာဖို႔ေမၽွာ္ေနၾကတယ္.. သူတို႔မ်က္လံုးေတြမွာ အလုပ္ျပီးရင္ဘယ္သြားမယ္ ဘာလုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူးေတြနဲ႔ေတာက္ေနတယ္.. OT လာတဲ့ငါ့ကိုလဲ အံ့ၾသတဲ့ပံုေတြနဲ႔ အကဲခပ္ၾကတယ္.. တခ်ဳိ႔ကလဲဘာလို႔ OT လာတာလဲလို႔ ေမးၾကတယ္..
လူမွုေရးနားမလည္တာလား.. ဘဝေပးဥာဏ္တိန္ၾကတာလား..
"To Celebrate New year" လို႔ အတတ္နိုင္ဆံုး ျပံဳးျပီးေျဖလိုက္တယ္.. ရင္ထဲကလွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ျပံဳးျပီး မေျဖနိုင္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အရွဳံးသမားလို႔ခံစားရတယ္... ငါ့စိတ္ထဲက ငါေနာက္တေယာက္ရဲ႕ ဟတ္ဟတ္ပတ္ပတ္ ေလွာင္ေျပာင္ရယ္သံကို ၾကားလိုက္ရတယ္..

Dinnerခ်ိန္ အလုပ္ကလူေတြနဲ႔ အနီးဆံုး shopping mall တခုသြားျဖစ္တယ္.. လူေတြမ်ားၾကီး ရွဳပ္ရွက္ခပ္ေနတယ္.. ေပ်ာ္ေနၾကပံုပဲ.. "What's a big deal about new year?" လို႔ေရရြတ္မိတယ္.. ခ်စ္သူလဲဒီအခ်ိန္ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေပ်ာ္ေနေရာေပါ့.. ဘာလို႔ငါၾကေတာ့ ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔မေပ်ာ္တာလဲ? ေတာ္ျပီကြာ.. ေမ့ထားခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေတြက ဘာလို႔ငါ့ေခါင္းထဲေရာက္ေရာက္လာတာလဲ..

ငါေပးဆပ္သေလာက္ အျမဲငါ့ကို တန္ရာတန္ေက်းျပန္ေပးဆပ္တတ္တဲ့ ငါရွာထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတာင္ဒီေန႔ငါ့ကိုသစၥာေဖာက္ျပီး အလုပ္က locker ထဲမွာက်န္ခဲ့တယ္.. ဒါေပမဲ့ သူကခ်စ္သူလိုမဟုတ္ဘူး.. ၾကိဳက္တဲ့သူဆီကေနအစားထိုးလို႔ရတယ္.. အတူထြက္လာတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ဆီက ယူျပီးသံုးလိုက္တယ္.. ဘာမွသိတ္မစဥ္းစားဘဲ သူမ်ားေကာင္းတယ္ေျပာတာ ဝယ္ျပစ္လိုက္တယ္.. အနဲဆံုးေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုခဏေမ့ေနနဳိင္တယ္ေလ..

အလုပ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ 12နာရီထိုးျပီ.. ph ထဲကို New Year msg ေတြသူငယ္ခ်င္းေတြဆီက ခဏ ခဏေရာက္တယ္.. Happy New year လို႔ wish ေပးေနလိုက္ၾကတာ.. သူတို႔ wishes ေတြကငါ့အသဲကို blade ဓားေလးနဲ႔ပါးပါး မြွမ္းေနသလိုဆိုတာ သူတို႔သာ သိနဳိင္မယ္ဆိုရင္ေလ.....

ခါတိုင္းေနွာက္ယွက္ေနက် ph သရဲကလဲ ဇဲြၾကီးပါ့.. ဒီေလာက္အခ်ိန္ၾကာၾကီး ph မကိုင္ msg မျပန္ပဲေနတာေတာင္.. ဒင္းက အငိုက္ဖမ္း ျပီး pfingo နဲ႔ေခၚတယ္.. ဒီေလာက္ ဥာဏ္မွီမယ္လို႔ တြက္မထားမိဘူး.. ထင္မိတာက ခ်စ္သူမ်ား သူေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာ internet ဆိုင္ရွိလို႔ ph ေခၚတာလား.. ငါကန္႔ကြက္တဲ့ ခရီးကို ထြက္သြားတဲ့ ခ်စ္သူကို အနဲဆံုး ၁ပတ္ေလာက္ေတာ့ မေခၚပဲေနမယ္လို႔ စိတ္ကူးထားတဲ့ငါ.. pfingo no. နဲ႔ ph မည္ေတာ့ မစဥ္းစားပဲကိုင္မိတယ္..

က်ဳိက္ထီးရုိးမွာ မနွစ္ကေရာက္တဲ့ထိေတာ့ INTERNET ဆိုင္မရွိဘူး.. ဒီနွစ္မ်ားရွိမလားဆိုတဲ့ ရူးနွမ္းတဲ့အေတြးေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ မသိေပမဲ့ တစ္ေယာက္ထဲ အရွက္ကဲြခဲ့တယ္..

အလုပ္ လာတဲ့သူေတြလဲ အလုပ္လုပ္ရင္း ငိုက္တဲ့သူငိုက္ GAME နွိပ္တဲ့သူနွိပ္ INTERNET SURF တဲ့သူ SURF နဲ႔ တိတ္ဆိတ္ေနတယ္.. ေဘးမွာလူေတြရွိေနရက္နဲ႔ ဘာလို႔ငါတစ္ေယာက္ထဲလို႔ ခံစားေနရတာလဲ?

ငါ့ကိုအျမဲအေဖာ္လုပ္ေပးေနၾက online ကရုပ္ရွင္ေတြလဲ ၾကည့္လြန္းလို႔ ေခါင္းေတာင္မူးေနျပီ.. English sub ေတြေတာင္ အရင္လို ဦးေနွာက္က အလၽွင္မီဘာသာမျပန္နဳိင္ေတာ့ဘူး...

ONLINE တက္ၾကည့္တယ္ စကားေျပာစရာအေဖာ္ရွိမလားလို႔.... တစ္ေယာက္မွ မရွိဘူး.. ရွိတဲ့ 2 ေယာက္ကလဲ STATUS က "Fucking new year.." ဆိုတာေတြ.. သူတို႔ေတြေရာဘာလို႔ new year ကိုမုန္းတာလဲ.. အေၾကာင္းတခုခုေတာ့ ရွိမွာေပါ့.. ဒါေပမဲ့ စကားေျပာဖို႔ ေကာင္းမဲ့ပံုေတာ့ မေပၚ.. online လာျပီး သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာဖို႔ စဥ္းစားမိတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိေပး status ေလး တခုေရးလိုက္မိတယ္..

"New Year တြင္ စိတ္ညစ္သူမ်ားသာ online ေရာက္ၾကသည္"

ခဏေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ online ေရာက္လာတယ္.. သူလဲဘယ္မွသြားစရာမရွိဘူးတဲ့ တေယာက္ထဲပဲတဲ့.. ဒီလိုနဲ႔ သူနဲ႔ခ်က္ျဖစ္တယ္.. စိတ္ညစ္စရာေတြ တိုင္ပင္လိုက္ ေဆြးေနြးလိုက္ အလုပ္လုပ္လိုက္ အခ်ိန္ကုန္ျမန္သြားတယ္.. သူငယ္ခ်င္းေရ ေက်းဇူးပဲေနာ္..

Jan 1st 2008 morning 7:30am..........
မိုးလဲလင္းျပီ အလုပ္လဲဆင္းျပီ.. အလုပ္ျပီးရင္သြားစရာ လူမွုေရးကိစၥတခုရွိတယ္.. အရင္အလုပ္က ကိုယ့္အေပၚေကာင္းခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာမ ကေလးေမြးလို႔ သူ႔အိမ္က အလုပ္နဲ႔နီးလို႔ တခါထဲဝင္မယ္စိတ္ကူးတယ္.. ဒါေပမဲ့ သူက 10amမွလာပါတဲ့.. ဒီၾကားထဲ ငါဘယ္မွာသြားေနရမလဲ.. ညကဝယ္ထားတဲ့ အထုတ္ေတြေရာ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ ယူလာတာေတြေရာ သယ္လိုက္ရတာ အမ်ားၾကီး.. အလုပ္နားမွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ရွိတယ္.. သူနဲ႔မေတြ႔တာလဲၾကာျပီ.. သူ႔အိမ္သြားမယ္.. ph ေခၚၾကည္႔ေတာ့.. အိပ္ခ်င္မူးတူးအသံနဲ႔ သူမေန႔က 4am မွအိပ္တာတဲ့.. လာခ်င္ရင္ေတာ့လာေပါ့ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကိုေနွာက္ယွက္သလို ျဖစ္မွာစိုးလို႔ ညကသြားတဲ့ shopping mall ပဲထပ္ပတ္ေနေတာ့မယ္ စိတ္ကူးနဲ႔ သြားေတာ့ shopping mall ကလဲမဖြင့္ေသး.. ေအာ္.. ငါ့ဘ၀ ပိုက္ဆံသံုးခ်င္တာေတာင္ သံုးလို႔မရပါလားေနာ္..

ေနာက္ဆံုး breakfast စားေနၾကမဟုတ္ေပမဲ့ ထိုင္စရာရေအာင္ အနားမွာရွိတဲ့ Burger King ထဲဝင္ျပီး breakfast စားပစ္လိုက္တယ္.. တစတစနဲ႔ 8နာရီေလာက္က်ေတာ့ လူသြားလူလာ အေတာ္ေလးမ်ားလာသည္.. အသက္ ၁၄ ၁၅ နွစ္ေလးေတြကလဲ အတဲြေလးေတြနဲ႔ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ လူၾကီးဂိုက္ဖမ္းျပီး ျဖတ္ေလၽွာက္သြားတတ္တယ္.. ေဘးစားပဲြက အတဲြက ေယာက်ာၤးကလဲ သူ႔ေကာင္မေလးကိုအလြန္ဂ႐ုစိုက္ပံုရတယ္.. ခပ္လွမ္းလွမ္းက အဖိုးၾကီးေတြကလဲ ေဘာ္ဒါေတြစုျပီးဘာေတြေျပာေနၾကမွန္းမသိ.. တေယာက္ထဲေလၽွာက္လာတဲ့ လူတေယာက္ေတြ႔ေတာ့.. ငါ့လိုပဲတစ္ေဃာက္ထဲသမားရွိပါေသးလားဆိုျပီး အားတက္မယ္က်န္တုန္း ခပ္လွမ္းလွမ္းကလူကို လက္ျပျပီးတူတူထြက္သြားၾကသည္.. ဒီေတာ့မွေသခ်ာ သတိထားမိလိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲရွိတာငါတစ္ေယာက္ထဲပါလား.. ပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြကို ခံျပင္းတယ္.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဝိဥာဏ္တစ္ေကာင္လိုခံစားရသည္.. ငါရွိေနတာေရာဒီေလာကမွာ သတိထားမိတဲ့သူရွိရဲ႔လား? ခါတိုင္း new year ေတြ ဒီလိုမခံစားရဘူး ဒီနွစ္မွဘာလို႔ခံစားရတာလဲ? ခ်စ္သူကေတာ့ငါမပါလဲေပ်ာ္ေနနဳိင္မွာပါ..

ျဖတ္ေလၽွာက္သြားတဲ့ သူတခ်ဳိ႔မွာ ခ်စ္သူနဲ႔တူတဲ့သူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားသလိုပဲ.. ခ်စ္သူမ်က္နွာကိုပဲ ေသခ်ာမမွတ္မိေတာ့လို႔လား.. ဒါမွမဟုတ္ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို မ်က္စိကပဲလွည့္စားျပီး ၾကည့္လိုက္တိုင္းသူ႔ကိုျမင္ေနတာလား? ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မညွာတမ္း ခပ္ရုိင္းရုိင္းေျပာရရင္ ဟိုအရူးတမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ေနျပီလား.. ကဗ်ာဆန္ဆန္ေျပာရရင္ေတာ့ အခ်စ္ရူးလို႔ေခၚမယ္ထင္တယ္...

"အို.. တစ္ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ေရာဘာျဖစ္လဲ.. ပိုေတာင္လြတ္လပ္ေသး.. စားခ်င္တာလဲ သူမ်ားနဲ႔ညိွစရာမလို ဝယ္ခ်င္တာဝယ္ အကုန္ကိုယ့္အတြက္ပဲစဥ္းစားစရာလိုတယ္.. ေမြးကထဲကလည္း တစ္ေယာက္ထဲပဲ.. ဘာလို႔အသက္ၾကီးမွ ေမြးခါစကေလးေလာက္ေတာင္ သတၱိမရွိတာလဲ.. " အိတ္ထဲမွာပါတဲ့ မိတ္ကပ္ေတြ lipstick ေတြထုတ္လိမ္းမိတယ္.. အဲလိုဆို confident ေလးမ်ားပိုရလာမလားလို႔.. လိမ္းေနရင္း ဘယ္ကမွန္းမသိ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ မ်က္ရည္ေတြဝိုင္းလာတယ္.. ဪ.. ငါဟာ သနားစရာ သတၱဝါ တစ္ေကာင္ပါလား..

မိတ္ေဆြအိမ္ကလည္းလမ္းမွား ေလၽွာက္ျပီးရွာမေတြ႔ေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကလူတစ္ေယာက္ေမးၾကည္႔မွ ေတာ္ေတာ္ေဝးေနမွန္းသိရတယ္.. taxi ေတြကလဲ ဟိုတေလာကမွ rule ေျပာင္းျပီးေဈးတက္တာေရာ Jan 1 public holiday ျဖစ္ေနေတာ့ ေစ်းပိုေပးရမွာေရာဆိုေတာ့ မစီးခ်င္ေပမဲ့ စီးလိုက္ပါတယ္.. taxi စီးတာ ေတာင္ ဒီ new year ေၾကာင့္ ပိုက္ဆံပိုေပးရတယ္ တကယ္ဆိုးတဲ့ new year... သတင္းေလးဘာေလးေမးျပီးျပန္ေတာ့ အျပန္ bus ကဂိတ္စ ဂိတ္ဆံုး ၁နာရီေလာက္အၾကာၾကီးစီးရတာ.. high way လမ္းကသြားတဲ့ကားဆိုေတာ့ တကယ့္ကို ျမန္မာျပည္မွာ ခရီးထြက္ေနရသလို ခံစားရလို႔ အဲဒိကားစီးရတာကို အရင္က နွစ္သက္တယ္.. အျမဲထိုင္ေနက် driver ေနာက္တည့္တည့္က သီးသန္႔အကန္႔ေလးလိုျဖစ္ေနတဲ့၂ေယာက္ ခုံမွာ ၁ခုံပစၥည္းတင္ ၁ခုံမွာဝင္ထိုင္လိုက္တယ္.. ေလၽွာက္စဥ္းစားမိမွာစိုးလို႔ ph ထုတ္ျပီး သီခ်င္းနားေထာင္မိလိုက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ကံၾကမၼာက မ်က္နွာသာမေပးတာလား အေဆြးဓာတ္ခံရွိတဲ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အျပစ္တင္ရမလား.. ဟိုေန႔ကမွ ph ထဲက သီခ်င္းေတြ ramdomly အသစ္ထည့္ထားမိသမ်ွက ကိုယ့္ကိုေစာင္းဆိုေနသလိုလို..

Lဆိုင္းဇီက "အရွဳံးနဲ႔အမုန္းငါ့အတြက္ပဲလား? အခ်စ္တြက္ ကံမေကာင္းတဲ့သူပါ"တဲ့

မ်ဳိးၾကီးက "နင္ရယ္ငါရယ္ခုတေလာထဲ အဆင္မေျပတာေတြသိပ္မ်ားတယ္.."တဲ့

ဧကရီကလဲ "မင္းနဲ႔ေဝးေနတဲ့အခ်ိန္ငါ့မွာ တစ္ေယာက္ထဲ လြမ္းဆြတ္လို႔ေက်ကဲြ" တဲ့

Aero smithကလဲ "I don't wanna miss a thing" တဲ့

Lလြန္းဝါကလဲ "ခြင့္လြွတ္ရင္းအျမဲ ဂ႐ုစိုက္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ခ်စ္သူ.."တဲ့ ဒီသီခ်င္းကေကာင္းပါတယ္ အဲဒိသီခ်င္းထဲကေကာင္မေလးလိုလဲ ခ်စ္သူကိုခ်စ္ခ်င္တယ္.. ဒါေပမဲ့ သူ႔ကို ခြင့္မလြွတ္ေပးနိဳင္ေသးဘူး..

မွတ္ထားတဲ့သူနဲ႔ အမွတ္ခံရတဲ့သူမွာ မွတ္ထားတဲ့သူက ပိုပင္ပန္းပါတယ္.. အမွန္ေတာ့မွတ္ထားတဲ့သူက သူကိုယ္သူ အ႐ွဳံးသမားလို႔ မသိစိတ္ကခံစားရလို႔ မွတ္မိေနတဲ့ အရွဳံးသမားအစစ္ေတြပါ.. က်မအျမင္ေတာ့ ခြင့္လြွတ္ေပးတယ္ဆိုတာ ခ်စ္သူကိုအရမ္းခ်စ္လို႔လဲျဖစ္နဳိင္သလို .. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပိုခ်စ္လို႔ သူ႔အတြက္ သိပ္မခံစားေပးလို႔လဲျဖစ္နိဳင္ပါတယ္.. ဆိုလိုတာကေတာ့ "he means nothing to me" or "he doesn't mean much to me" ေပါ့..

စိတ္ထဲမွာ အားမလိုအားမရျဖစ္မွဳနဲ႔သိမ္ငယ္္မွဳ ခံစားရတိုင္း သူ႔ကိုခြင့္မလြွတ္ဘူးလို႔ က်မေျပာမိတယ္.. တကယ္တမ္းေတာ့ ခြင့္မလြွတ္နဳိင္ေသးတာလဲ "he means everything to me" မို႔ပါ..

ခ်စ္သူကေျပာဖူးတယ္.. ဘေလာ့ထဲမွာေရးမဲ့အစား သူနဲ႔ chat ရင္ေျပာပါလားတဲ့..
chat မွာစိတ္ထဲရွိသမၽွ မေက်နပ္ခ်က္ေတြထုတ္ေျပာရင္ ခ်စ္သူမုန္းသြားမွာေၾကာက္တယ္.. မေျပာပဲ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာပဲထားျပီး မြန္းက်ပ္လာရင္ ခ်စ္သူကိုမုန္းမိသြားမွာစိုးတယ္.. သူ႔ကိုမမုန္းခ်င္ဘူး.. ကိုယ့္ blogမွာေရးခ်င္တာေရးခ်လိုက္ရေတာ့ စိတ္ေပါ့သြားတယ္..

နွစ္တစ္နွစ္ရဲ႕ ပထမဆံုးေန႔မွာ ျဖစ္ပ်က္တဲ့အရာေတြကတနွစ္လံုး အဲလိုမ်ဳိးေတြျဖစ္ေနတတ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္.. အဲဒါေၾကာင့္ ဒီလိုေန႔မ်ဳိးမွာ ခ်စ္သူနဲ႔ အတူမရွိေတာင္ online ေလးေတာ့ေတြ႔ခ်င္ခဲ့တာ.. ဘာလို႔ နွစ္သစ္ကူးတိုင္း ခ်စ္သူနဲ႔အတူမရွိရတာလဲ.. ျမန္မာနွစ္ကူးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ New Year ပဲျဖစ္ျဖစ္.. ဘာလို႔ခ်စ္သူနဲ႔အတူတူ happy memory မရွိတာလဲ?

သၾကၤန္တုန္းကလဲ သၾကၤန္အေလၽွာက္ ေရစိုစိုမွာ ခ်စ္သူကိုေစာင့္ရင္း ငိုခဲ့ရဖူးတယ္.. ခုလဲ ပါးျပင္ေပၚကိုမ်က္ရည္ေတြပူကနဲ စီးက်လာမွ ဒီေရာက္တတ္ရာရာအေတြးစေတြကို ျဖတ္ျပစ္ဖို႔ၾကိဳးစားတယ္..

New Year မွာမငိုခ်င္ဘူး.. ျမန္မာနွစ္ဆန္း၁ရက္ေန႔က လည္းငိုခဲ့ရျပီးျပီ..အဲဒါေၾကာင့္မ်ား ခုငိုေနရတာလား? တနွစ္လံုးငိုေနရမွာစိုးတယ္.. ေၾကကဲြမ်က္ရည္ေတြက သုတ္ေလထြက္ေလပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္ နွစ္သစ္ 2008 ၾကီးကို ၾကည္နူးမ်က္ရည္လိုလိုအထင္လဲြေအာင္.. မ်က္နွာကိုအတတ္နိဳင္ဆံုးျပံဳးျပီး ေရရြက္မိလိုက္တယ္
"HAPPY NEW YEAR 2008".............................