Blog reader တစ်ယောက်က လာမေးဖူးတယ်။
ခရီးတွေဘာလို့သွားနေမလဲ။ ပိုက်ဆံကုန်ပင်ပန်းတယ် သိချင်တဲ့နေရာတွေရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို စာအုပ်တွေကနေဖတ်လို့ရနေတာပဲတဲ့...
ကိုယ့်အမြင်ကတော့ ဒီလိုပါ...
စာအုပ်တွေကနေ ခရီးသွားခြင်းအကြောင်းတွေနဲ့ ဒေသတွေအကြောင်းကို လေ့လာနိုင်တယ်ဆိုတာ မှန်တယ်။ တစ်ခါတစ်လေဆိုရင် တကယ့်ခရီးတိုသွားခဲ့တဲ့သူတွေထက်တောင် ပိုပြီးသိနိုင်တာတွေရှိတယ်။ ဥပမာ ပြည့်စုံတဲ့ သမိုင်းကြောင်း၊ ယဥ်ကျေးမှု၊ နေရာအလိုက်အတွေ့အကြုံတွေကို စာရေးသူရဲ့ အာဘော်ပေါ် မူတည်ပြီး အဲ့နေရာအကြောင်းတစ်စေ့တစ်စောင်းနားလည်နိုင်တယ်။ ဒါဟာ တစ်နေရာတည်းကို သွားလည်ပြီး မျက်စိနဲ့ကြည့်ခဲ့တဲ့အမြင်ထက် ပိုတဲ့နားလည်မှုတစ်ခုကိုပေးကောင်းပေးနိုင်မယ်။
ဒါပေမဲ့ တကယ်ခရီးသွားခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့တော့ ကွဲပြားနေသေးတယ်။ ခရီးသွားခဲ့တဲ့သူက စာအုပ်ဖတ်ပြီး စာအုပ်ကစာရေးသူဖော်ပြတဲ့မှန်ပြောင်းတစ်ခုတည်းနဲ့မဟုတ်ပဲ သူရဲ့ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံ ခံစားမှုတွေဖြစ်တဲ့ မြင်ကွင်းတွေ၊ အသံတွေ၊ စနစ်သစ်တွေ၊ အနံ့တွေကို အပေါ်ယံမဟုတ်ပဲ ကိုယ့်ရဲ့ အာရုံ ၅ပါး အကုန်ကနေ လက်ခံနိုင်သလောက် first hand အတွေ့အကြုံကိုပေးတယ်။ စာအုပ်ထုတ်တဲ့သူကျန်ခဲ့ကောင်းကျန်ခဲ့သွားနိုင်တဲ့ အသေးစိတ်ခံစားချက်လေးတွေကို ကိုယ်တိုင်ကြုံမှ သတိထားမိတာလေးတွေရှိမယ်။ တနည်းအားဖြင့်တော့ စာအုပ်ဖတ်တဲ့သူက အချက်အလက်ပိုင်းမှာ ဗဟုသုတပိုရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင် စာအုပ်ထဲမှာရေးထားသလောက်ထိပဲ သိနိုင်မယ်။ ကိုယ်တိုင်သွားပြီး တွေ့ကြုံခဲ့သူကတော့ စာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်ကိုယ်တိုင်ရေးနိုင်လိမ့်မယ်။
စာဖတ်သူတို့ရော ဘယ်လိုထင်လဲ ပြောသွားပါအုံး။
Photo taken at Willunga Beach, South Australia
