Staying at Hotels VS Airbnb Apartment Pros and Cons

Airbnb ဆိုတာ ဘာလဲ သိပြီးတဲ့သူတွေကတော့ ဒီပထမဆုံးအပိုဒ်လေးကို ကျော်ဖတ်လို့ရပါတယ်။ မသိသေးတဲ့လူတွေကို တစ်ခါတည်းသိသွားအောင် ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီးရှင်းပြ ပါရစေ။ ကျွန်မတို့ခရီးသွားတွေ အများစုက အရင်ကဆိုရင် ခရီးသွားတိုင်း ဟော်တယ်မှာပဲ တည်းဖြစ်တာများပါတယ်။ ခုနောက်ပိုင်းတော့ www.airbnb.com ဆိုတဲ့ အင်တာနက်စာမျက်နှာကနေ အဲ့ဒိသွားမဲ့နေရာက အိမ်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ အိမ်ခန်းတွေကို ရက်တွက်နဲ့ ငှားပြီး တည်းလို့ရပါတယ်။ တစ်အိမ်လုံးငှားတာတွေရှိသလို အခန်းပဲ ငှားတာတွေလဲရှိပါတယ်။ တည်းခိုချင်တဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ့်အိမ်ခန်း ရက်ပိုင်းနဲ့ ငှားချင်သူတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်က အဲ့ဒိ အင်တာနက်စာမျက်နှာမှာ အကောင့်ဖွင့်ရပါတယ်။ မိမိဓာတ်ပုံ အမှန်လဲ တင်ရပါတယ်။ ဒါမှ တည်းခိုမဲ့သူနဲ့ အိမ်ခန်းပိုင်ရှင်က တစ်ဦးနဲတစ်ဦး ဘယ်လိုပုံလဲ သိမှာပါ။ လူပုံမတင်ပဲ တခြားပုံတွေတင်ထားရင် မဗေဒါဆိုရင်တော့ မငှားပါဘူး။ ကိုယ်နဲ့ဆက်ဆံရမဲ့သူ ဘယ်လို ဥပတိရုပ်ရှိလဲဆိုတာလဲ အနည်းနဲ့ အများအကဲခတ်လို့ရတာပေါ့နော်။ ကဲ… ဒီလောက်ဆို airbnb apartment ငှားတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ သဘောပေါက်လောက်ပြီဆိုတော့ ဟော်တယ်မှာနေတာနဲ့ Airbnb ကနေ အိမ်ခန်းငှားနေတာ ဘာတွေကောင်းတယ်ဆိုးတယ် ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအရ ပြောပြမယ်နော်။

၁။ ရောက်ရောက်ချင်းနေ့ ဆက်သွယ်ရခက်ခဲခြင်း

ဟော်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒိကိုအရောက်သွားနိုင်တာနဲ့ Reception ရှိနေတယ်လေ။
Airbnb apartment တွေကျတော့ အိမ်ရှင်က အဲ့ဒိ ငှားစားတဲ့အိမ်နားမှာနေတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ အခက်ခဲရှိတယ်။ ကိုယ်က တိုင်းတပါးကို ခုမှ စစချင်းရောက်တာ။ ဖုန်းကဒ်က လွယ်လွယ်ကူကူဝယ်လို့မရတဲ့ တိုင်းပြည်ဆိုရင် သူ့ကိုဆက်သွယ်ဖို့က အတော်လေး ကသိကအောက်ဖြစ်ရတယ်။

ဥပမာ။ မဗေဒါတို့ ဂရိကိုစစရောက်ချင်းနေ့က လေဆိပ်မှာ ဖုန်းကဒ်ဝယ်ဖို့လုပ်ပေမဲ့ ရောင်းတဲ့နေရာမရှိဘူး။ လိုကယ်တွေကိုပဲရောင်းတာ နိုင်ငံခြားသားတွေကို မြို့ထဲက ဖုန်းဆိုင်တွေမှာပဲ ဝယ်လို့ရမယ်တဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ကိုယ်တည်းမဲ့ အိမ်ရှေ့ရောက်တာတောင် ဖုန်းမရှိလို အိမ်ရှင်ကိုဆက်သွယ်လို့မရ။ အထုတ်အပိုးတွေနဲ့မို့ ဖုန်းကဒ်ဆိုင်ကို ၂ယောက်လုံးတူတူသွားရှာဖို့ကလဲ ပင်ပန်း။ ဒီလိုနဲ့ Mr.Right ပဲ သွားရှာ ကိုယ်က အထုတ်တွေနဲ့ လမ်းပေါ်တစ်ယောက်တည်းကျန်ခဲ့။ ဂရိဆိုတာကလဲ နိုင်ငံခြားသားတွေကို ခါးပိုက်နှိုက်လုယက်တာမျိုးတွေ ကြားထားတော့ အရမ်းသတိနဲ့နေနေရတာပေါ့။
မလေးရှားသွားတုန်းကကျတော့ အိမ်ရှင်က ရှေ့တစ်ရက်ကတည်းက မတ်စေ့ပို့ထားတယ်။ သူ့အိမ်နံပါတ်က ဘယ်လောက်ပေါ့။ ရောက်ရင် အစောင့်ဂိတ်ကနေ အိမ်နံပါတ်ပြောပြီး သော့တောင်းလိုက်ပါဆိုတော့ နည်းနည်းအဆင်ပြေသေးတယ်။ တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ်တော့ အဲ့လိုကွာတာပေါ့။


၂။ Checking in - Checking out

ဟော်တယ်မှာက များသောအားဖြင့် ၂၄ နာရီ Reception Service ရှိတော့ Check-in အချိန်မဟုတ်သေးပဲ စောရောက်ရင်တောင် အိတ်တွေအပ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်သွားချင်တဲ့နေရာ လျှောက်သွားလို့ရပါပြီ။

Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ ချက်အင်အချိန် ညနေ ၂နာရီမတိုင်ခင်စောရောက်နေလို့ကတော့ အိမ်ရှင်နဲ့ မတွေ့မချင်း အိတ်တွေတန်းလန်းနဲ့ လမ်းပေါ်စောင့်ပေတော့ပဲ။ အထုတ်အပိုးနည်းတဲ့ ရက်တိုခရီးဆိုရင် ကျောပိုးအိတ်နဲ့လျှောက်သွားနေလို့ရသေးပေမဲ့ အထုတ်များရင် ဘယ်မှသွားလို့မရပဲ အချိန်ကုန် လူပန်းပါပဲ။ မဗေဒါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး Airbnb အတွေ့အကြုံဖြစ်တဲ့ Greece မှာတုန်းက ခရီးဝေးလို့ လူပင်ပန်းရတဲ့အထဲ ဒီလိုမျိုးတွေရှိပါလားလို့ ကြိုမသိခဲ့လို့ အတော်လေးအချိန်ပုတ် လူပန်းဖြစ်ရပါတယ်။

အဲ့ဒါမျိုးမဖြစ်အောင် ကာကွယ်ချင်ရင် ကိုယ်အခန်းမငှားခင်ကတည်းက အိမ်ရှင်ကို မတ်စေ့ပို့ပြီး Early Check in ကိုယ်ရောက်မဲ့အချိန်ကို ဝင်လို့ရမရ သေချာသဘောတူညီမှုရယူပါ။ Check out လဲ ဒီတိုင်းပဲ။ ကိုယ့်လေယာဉ်က ညမှထွက်မှာ သူတို့က ချက်အောက် ၁၂ နာရီဆိုရင် ကိုယ့်အထုတ်တွေနဲ့ ဘယ်သွားနေရမလဲ။ ဟော်တယ်ဆိုရင် အထုတ်တွေအပ်ခဲ့လို့ရသေးတယ်။

၃။ ပုံမှန် ဝန်ဆောင်မှုရရှိခြင်း ရှိမရှိ

ဟော်တယ်တွေမှာတည်းမယ်ဆိုရင် အနည်းနဲ့အများတော့ ဘယ်လိုဝန်ဆောင်မှုမျိုးရမယ်ဆိုတာကို ကိုယ်က သိနေပြီးသား။ အလည်လာတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက် လိုအပ်မဲ့ ဝန်ဆောင်မှုမျိုးတွေအားလုံးနီးပါး ဟော်တယ်မှာ ရှိတယ်။
Airbnb လို homestay apartment တွေကျတော့ ကိုယ်ကထောင့်စေ့အောင် စဉ်းစားနိုင်ပြီး မငှားခင် မေးနိုင်မှတော်ကာကျတယ်။ ဒါတောင် စိတ်ထဲက တထင့်ထင့်စိုးရိမ်နေရတာမျိုးဖြစ်တတ်တယ်။ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရရှိနိုင်တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုက အိမ်ရှင်ပေါ်မူတည်ပြီး ဟော်တယ်ထက်ကောင်းသွားနိုင်သလို၊ လိုအပ်နေတာမျိုးတွေလဲ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။

၄။ လွယ်ကူ သေချာတဲ့ ဘွတ်ကင်း ဖြစ်မဖြစ်

ဟော်တယ်တွေကို ဘွတ်ကင်းလုပ်တဲ့အခါမှာ အခန်းကျန်နေသမျှ ကိုယ်သေချာပေါက်ရရင် ရတယ်။ မရရင် မရဘူး ကွဲကွဲပြားပြားရှိတယ်။ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်းလုပ်ရတာ ပိုလွယ်ကူသလို နောက်ဆုံးအချိန်မှ ကောက်လုပ်လဲရတယ်။
Airbnb လို apartment ကျတော့ တစ်ခါတစ်လေမှာ အနီးကပ်မှ အိမ်ရှင်က မငှားတော့ပါဘူးဆိုပြီး ထဖြတ်လိုက်တာမျိုး ကြုံဖူးတဲ့သူရှိတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ ဘွတ်ကင်လုပ်တဲ့အခါမှာ တခါတစ်လေ တိုက်ရိုက်ဘွတ်ကင်လိုက်ရတာမဟုတ်ပဲ။ Request to book ဆိုတဲ့ အဆင့်မှာ အိမ်ရှင်ကို လှမ်းခွင့်တောင်းရတာမျိုးအရင်လာတယ်။ သူတို့က လက်ခံမှ book လို့ရတာမျိုးတွေရှိတဲ့အတွက် ဟော်တယ်လို နောက်ဆုံးအချိန် ကောက်ဘွတ်လို့မရဘူး။

၅။ ဈေးနှုန်း (အခြား ကုန်ကျစားရိတ်)

ဟော်တယ်တွေကတော့ သူ့အတန်းအစားနဲ့သူ ဈေးအသီးသီးရှိတယ်။ နေရာအချက်အချာကျရင် ကျသလို ဈေးကြီးတာမျိုးရှိတယ်။

AirBnB ကျတော့ တစ်ခါတစ်လေ ဈေးအတော်ချိုတာမျိုးတွေရတတ်တယ်။ နေရာကောင်းကောင်းနဲ့ ဈေးချိုတာမျိုးတွေ ရနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ တော်တော်များများမှာ မီးဖိုချောင်နဲ့ တစ်ခြားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေပါတဲ့အတွက် ချက်ပြုတ်စားလို့ရတယ်။ အဲ့ဒိအတွက် အစားအသောက်ခ သက်သာစေသလို ကိုယ်နှစ်သက်တဲ့ အစားအစာလဲ စားနိုင်တယ်။ ဥပမာ။ မဗေဒါတို့ ဆန်တိုရိနီမှာဆို ဥရောပစာတွေ ဈေးကြီးပေးပြီး ကိုယ်မကြိုက်တော့ ကိုယ်စားချင်တာ ချက်စားပြီး ကျေနပ်မှုရတယ်။ (အချိန်တော့ ကုန်တာပေါ့နော်)။ နောက်ပြီး တစ်ချို့ Airbnb အိမ်ရှင်တွေက လာတောင် မကြည့်တဲ့အတွက် လူများများတည်းရင် ဈေးနှုန်း မျှဝေလိုက်တဲ့အတွက် သက်သာနိုင်တယ်။ (ဒါကတော့ သိပ်သေချာတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့)။ ဥပမာ မဗေဒါတို့ မလေးရှားက Cameron Highland က အိမ်ဆိုရင် ၈ယောက်အများဆုံးလို့ပြောပေမဲ့ တခြားဘေးက ငှားစားတဲ့အိမ်တွေမှာ သူငယ်ချင်း အုပ်စုလိုက် ၁၀ယောက်ထက်မနည်းလာတည်းနေတာတွေ့ခဲ့တယ်။
ရက်ရှည်နေမယ်ဆိုရင် Airbnb လို Apartment မျိုးက ပိုပြီး ဈေးသက်သာနိုင်တယ်။

၆။ လိုကယ်တွေရဲ့ နေမှုထိုင်မှုလို အနည်းငယ်ခံစားလို့ရ

ဟော်တယ်ကတော့ ဟော်တယ်လိုခံစားရမှာပေါ့နော်။

Airbnb လို Apartment ကျတော့ လိုကယ် ရပ်ကွက်ထဲမှာနေရတဲ့အတွက် ဧည့်သည်ဆိုလို့ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးတော့ ရှိတာပေါ့။ လိုကယ်တွေနဲ့ ဘယ်လောက်ထိရောနှောနေနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ ကိုယ်ရက်ဘယ်လောက်ကြာကြာနေလဲပေါ်လဲ မူတည်မယ်ထင်တယ်။ တစ်ချို့အိမ်ရှင်တွေကတော့ ပိုပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီးခင်ခင်မင်မင်နဲ့ လိုအပ်ရင်သူတို့ကို ဖုန်းဆက်မေးလိုက်ရင် သေသေချာချာပြောပြကြတာမျိုးတွေရှိတယ်။
ရက်တိုနေရင်တော့ ဘာမှ သိပ်မသိသာဘူး။ ကိုယ်ကလဲ ပြန်အိပ်ဖို့လောက်ပဲပြန်လာတာလေ။ ဘေးအိမ်မှာ ဘယ်သူတွေနေမှန်းတောင်သိရမှာ မဟုတ်ဘူး။

၇။ လုံခြုံရေး

ဟော်တယ်တွေမှာက သူတို့ အဆင့်အတန်းနဲ့သူတို့ လိုက်နာရမဲ့ စည်းကမ်းနဲ့ လုံခြုံရေး ကိစ္စအဝဝ ရှိပြီးသား။ ပြီးတော့ အောက်က လော်ဘီအဝင်မှာ သူ့ဟာနဲ့သူ လုံခြုံရေးအလုပ်သမားတို့။ မီးလောင်ရင် ပြေးရမဲ့ ထွက်ပေါက်တို့။ အရေးအကြောင်းဆို ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်လိုက်ရင် ချက်ချင်းရောက်လာနိုင်တာတို့ရှိတယ်။

Apartment တွေကျတော့ အိမ်ရှင်ဆီက သော့ယူပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ဟာနဲ့ကိုယ်ဖြစ်သွားပြီ။ အရေးအကြောင်းဖုန်းခေါ်လဲ သူတို့က ချက်ချင်းမရောက်လာနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့ဒိ အိမ်ရှင်ကိုယ်တိုင်ကို ဘယ်လောက် ယုံရလဲ မယုံရလဲဆိုတဲ့ သံသယရှိနေတဲ့အတွက် စိတ်လက်တော့ အရမ်းအေးချမ်းမနေဘူး။ မဗေဒါတို့ ဂရိမှာ နောက်ဆုံးနေခဲ့တဲ့အိမ်ဆိုရင် ရေချိုးတဲ့နေရာရဲ့ နောက်နားလေးမှာ ပြတင်းပေါက်လေးနဲ့ တံခါးလေးလိုမျိုးတစ်ခုရှိတယ်။ ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ရေပိုက်လိုင်းတွေသွားတဲ့လမ်းလိုနဲ့ တကယ်တန်းလူက အဲ့ဒိက တက်လာနိုင်သလားဆိုတဲ့ ကြောက်စိတ်မျိုးရတယ်။ သူတို့အိမ်ထဲမှာ ကင်မရာတွေဘာတွေတပ်ခဲ့မလား စသဖြင့်ပေါ့။ ပြီးတော့ အိမ်သော့ဖွင့်ရင်ကအစ ဟော်တယ်ဆို လော်ဘီထဲဝင်ပြီးတာနဲ့ ကိုယ့်ပရဝုဒ်ထဲရောက်သလို ခံစားရပြီး အခန်းပေါ်တက်ဖွင့်ရတာ သိပ်မကြောက်ရဘူး။ Apartment ကျတော့ အိမ်ထဲမရောက်မချင်း နည်းနည်းစိတ်ပူတယ်။ (နည်းနည်းကြောက်တယ်)။ ဘေးအိမ်ကလူက လူကောင်းမှဟုတ်ရဲ့လား။ ရပ်ကွက်က ဂျလေဘီပုံစံမျိုးတွေရှိရင် ပိုကြောက်တယ်။ (အထူးသဖြင့် ဥရောပမှာတည်းတုန်းကပေါ့)။

ဒါပေမဲ့ အကြမ်းဖက်သမားရန်ကျတော့ ဟော်တယ်မှာက ပိုကြောက်ရတယ်။ ဒီခေတ်ကြီးကလဲ အသေခံဗုံးခွဲ ဘာညာဆိုတော့။ Apartment ကျတော့ လူနေရပ်ကွက်လိုပဲဆိုတော့ အကြမ်းဖက်သမားက သိပ် target ထားမယ်မထင်ဘူး။

၈။ လိပ်စာအတိအကျ မသိရခြင်း

ဟော်တယ်တွေဆိုရင် ဘွတ်ကင်းမလုပ်ခင်ကတည်းက လိပ်စာအတိအကျသိရတယ်လေ။ အဲ့တော့ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ Google map ကနေ အရင်ကြည့်လို့ရတာပေါ့။

Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ ရေးထားတဲ့ description ဖတ်။ အောက်က တည်းဖူးတဲ့သူတွေရဲ့ Review တွေဖတ်။ ဘယ်နားနဲ့နီးတယ်။ ဘယ်မြို့နယ်မှာရှိတယ်လောက်ပဲ။ မြေပုံမှာလဲ သူတို့အိမ်ရှိတဲ့ မြို့နယ်ကို ဝိုင်းပြထားတာပဲရှိတယ် အိမ်လိပ်စာအတိအကျမသိရဘူး။ အဲ့ဒိတော့ google map တို့ဘာတို့ကနေ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေဘယ်လိုရှိမလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ဘွတ်ကင်းလုပ်ပြီးတော့မှ အိမ်ရှင်နဲ့ အဆက်အသွယ်ရပြီး အိမ်လိပ်စာရတာ။ ဘွတ်ကင်ပြန်ဖျက်လို့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ဟော်တယ်ဘွတ်ကင်းဖျက်သလောက် မလွယ်ဘူးထင်တယ်။ တစ်ခါမှ မဖျက်ဖူးသေးတော့ မသိဘူး။

ဥပမာ မလေးရှား Cameron Highland သွားတုန်းက Apartment ဆိုရင် မြေပုံလေးနဲ့ပဲ ပြထားတယ်။ လိပ်စာသိတာတောင် Google map က သူ့ Apartment ရှိတဲ့ လမ်းထဲ ဝင်ကြည့်လို့မရဘူး။ တကယ်သွားတဲ့နေ့ကျတော့မှ လမ်းထဲ အတော်ဝင်လျှောက်လိုက်ရတယ်။ လူငယ်အတွက် ဒီလောက်မဝေးပေမဲ့ လူကြီးတွေနဲ့ ကလေးတွေအတွက်တော့ လျှောက်ရတာ ဝေးထယ်ထင်ရတယ်။ ဒီတော့ အဲ့ဒိ Apartment ကိုရောက်ပြီးရင် ပြန်မထွက်ချင်ကြတော့ဘူး။

၉။ အိမ်ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အထပ်ကို သေချာမသိရခြင်း

ဟော်တယ်တည်းရင်လဲ ဘယ်အထပ်ရမယ်သေချာမသိရပါဘူး။ ပြတင်းပေါက်ခန်းရပါ့မလား၊ ရှုခင်းကောင်းပါ့မလား စသည်ဖြင့်တော့ ပူရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံပိုပေးပြီး upgrade လုပ်ဖို့ ရွေးစရာရှိသလို၊ ချက်အင်ဝင်တဲ့အချိန်မှာ အခန်းကောင်းလေးပေးပါနော် ဘာညာပြောလို့ရတာသေးတယ်။

Airbnb apartment တွေကျတော့ သူတို့ အရှိအတိုင်းပဲလေ။ ခုနေဖူးသမျှအိမ်တွေအကုန်လုံးကတော့ အတွင်းဘက်အခန်းအပြင်အဆင်နဲ့ အသုံးအဆောင်တွေအကုန်လုံးက ပုံထဲကအတိုင်းရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ ဘယ်အထပ်မှာရှိလဲဆိုတာ မရောက်ခင် မသိခဲ့ရဘူး။

ဥပမာ။ အာသန်ပထမဆုံးနေ့စတည်းတဲ့ အိမ်ဆိုရင် ဓာတ်ပုံထဲမှာပြထားတဲ့ အခန်းအပြင်အဆင်လေးအတိုင်း အိပ်ယာခင်းတွေ မီးဖိုချောင်လေးတွေ ချစ်စရာလေးတော့ ရပါတယ်။ တကယ်တန်းကျတော့ မြေအောက်ထပ်အခန်းကြီးဖြစ်နေတယ်။ ပြတင်းပေါက်မရှိဘာမရှိ။ အိမ်ထဲဝင်ဖို့ မြေအောက်ထဲ ဆင်းရတာတင် စိတ်ထဲ ကြောက်မိတယ်။ အထဲရောက်သွားရင်တော့ မကြောက်တော့ဘူးပေါ့နော်။
မလေးရှာ Cameron Highland တုန်းကလဲ သူက ဝရံတာက အပြင်ပုံကိုရိုက်ထားတာ တင်ထားပေမဲ့ အဲ့ဒါ ဘယ်နှထပ်လဲ မသိနိုင်ဘူး။ ဟိုရောက်တော့ ပထမထပ်ဖြစ်နေတယ်။ သူ့လဲ အပြစ်ပြောလို့မရဘူး။ သူ့ဓာတ်ပုံထဲကအတိုင်းတော့ ရှုခင်းကရတယ်။ အပြင်မှာ သိပ်မလှတာပဲရှိတယ်။ ကော်ရိုက်တာတစ်လျှောက်ကလဲ နည်းနည်းမှောင်ပြီး ဘေးခန်းတွေကလဲ အလုပ်သမားတွေစုနေတဲ့ အိမ်တွေလိုပဲ။ မိသားစုလိုက်သွားပြီး အုပ်စုတောင့်လို့ သိပ်မကြောက်တာ။
ဒီတော့ အဆုံးသတ်မှာပြောချင်တာက ဘယ်မှာပဲနေနေ သေသေချာချာ ထောင့်စေ့အောင် စစ်ဆေးမေးမြန်း။ Airbnb apartment ဆိုရင် Checkin- check out time နဲ့ ကိုယ့်လေယာဉ်ချိန်ကို သေချာ ညှိ… ကိုယ်ကတော့ ကိုယ်ကြုံခဲ့တာနဲ့ ကိုယ်မစဉ်းစားမိခဲ့လို့ ဖြစ်ခဲ့တာကို နောက်လူတွေထည့်စဉ်းစားနိုင်အောင် ရေးပေးတာ။

Airbnb apartment တွေကို မကောင်းဘူးလို့ မဆိုလိုဘူး ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ဘက်က တစ်ချက်မှ လွတ်လို့မရဘူး။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ အကြံပေးချင်တာက ကိုယ်ရောက်ရောက်ချင်းနေ့နဲ့ ပြန်မဲ့နေ့တွေဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ခရီးစဉ်ပေါ်မူတည်ပြီး ဟော်တယ်နေသင့်ရင်နေ။

Airbnb မှာနေမှ ဝါရင့် ခရီးသွားကြီးဖြစ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟိုတယ်ထက်စာရင်တော့ လိုကယ်တွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေကို ပိုလေ့လာနိုင်သလို၊ သာမာန်ခရီးသွားတွေထက်တော့ ပိုအတွေ့အကြုံ ရနိုင်မယ်။ အိမ်ရှင်ဆီကနေ လိုကယ် tips တွေရနိုင်မယ်။ အဆင်ပြေမပြေ၊ ဈေးချိုမချိုစသဖြင့် တခြား အချက်အလက်တွေထည့်စဉ်းစား။ တစ်ခါတစ်လေတော့ နေရာကောင်းလေးတွေမှာ airbnb apartment တွေက ဟော်တယ်တွေထက် ဈေးတအားသက်သာတာမျိုးတွေရှိတတ်တာကျတော့ ကိုယ့်အတွက်ကောင်းတယ်လေ။ မဗေဒါအတွက်တော့ နောက်ဆိုရင် အုပ်စုမတောင့်ရင် ဟော်တယ်ပဲနေဖြစ်ဖို့များတယ်။
အောက်ကပုံလေးကတော့ အရိုးရှင်းဆုံး ရှင်းပြထားတာလေးပေါ့။ ကိုယ်လိုချင်တာ ကိုယ်ရွေးပေါ့နော်။

Weekend trip to Malacca, Malaysia

ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္က မထင္မွတ္ပဲ မေလးရွားႏုိင္ငံ မလကၠာ ေရွးေဟာင္းျမိဳ႕ကို အလုပ္အားလပ္ရက္မွာ ၁ညအိပ္ခရီး အလည္ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္… Singapore Flyer မွာ ရွိတဲ့ WTS ခရီးသြားပို႔ေဆာင္ေရးေရွ႕ကေန မနက္ ၈နာရီ ကားထြက္မယ္ေျပာထားေပမဲ့ ၈နာရီခဲြေလာက္မွ ထြက္ပါတယ္… စကာၤပူကေန ၃နာရီခဲြေလာက္ ကားေမာင္းရတယ္ဆိုပါတယ္… လမ္းမွာ ၂ၾကိမ္ေပးနားပါတယ္… ထင္ထားတာ ၁၁ခဲြေလာက္ေရာက္မယ္ဆိုေပမဲ့… ၁၂ခဲြမွ မာကိုတာ ေဟာ္တယ္ကိုေရာက္ပါတယ္… 

Mahkota Hotel Review
ေဟာ္တယ္ကအေတာ္ေလးေတာ့ၾကီးပါတယ္… ၾကာေတာ့ ၾကာေနပံုရပါတယ္… ခ်က္အင္၀င္တာကလဲ အေတာ္ေလးတန္းစီျပီး ေစာင့္ရပါတယ္… မေလးရွားဆိုေတာ့ စကာၤပူေလာက္ေတာ့ service မျမန္ဘူးေပါ့…

ေဟာ္တယ္က အေဆာင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္… Lobby ကေန ထြက္ထြက္ခ်င္းမွာ ေရကူးကန္တစ္ခုရွိပါတယ္… အဲဒိ ေရကူးကန္ကေန ေရပန္းေလးေတြလမ္းတစ္ေလွ်ာက္ထြက္ေနတဲ့ ေရလမ္းေၾကာင္းေလးက အေဆာင္ေတြကို ျခားထားပါတယ္… သာသာယာယာနဲ႔ လွပါတယ္… landscape ကေတာ့ အထင္ၾကီးစရာပါ…

ေရကန္...

Lobby ကေန ထြက္ထြက္လာခ်င္း ရွိတဲ့ ေရကန္...

အေဆာင္ေတြကို အလယ္ကေန ျခားထားတဲ့ ေရပန္းနဲ႔ ေရကန္၊ လွတယ္လို႔ ထင္တယ္...

အခန္းကလည္း မေလးရွားထံုးစံအတိုင္း က်ယ္ပါတယ္… ဧည့္ခန္းသပ္သပ္၊ အိပ္ခန္း သပ္သပ္၊ မီးဖိုေခ်ာင္ေလးလဲပါပါတယ္ (ၾကာရွည္ေနတဲ့သူမွလဲြျပီး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ျခင္းမျပဳရလို႔ ေရးထားပါတယ္)… ၀ရံတာေလးလဲ ေတာ္ေတာ္က်ယ္က်ယ္ပါပါတယ္… ၀ရံတာနဲ႔ အခန္းျပတင္းေပါက္ေတြကေန ျမင္ရတဲ့ ရွဴခင္းကေတာ့ တစ္ဖက္က ျမစ္နဲ႔ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းက Masjid Mosque ကို ျမင္ရပါတယ္… ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ စာရင္းထဲမွာ အဲဒါလဲပါပါတယ္… Trip advisor မွာ review ေတြက သိပ္မေကာင္းဘူးေရးထားလို႔ နည္းနည္းေတာ့ စိုးရိမ္မိေပမဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ ဒီဟိုတယ္ကို ေပးတာနဲ႔ ရတာနဲ႔ တန္တယ္လို႔ပဲေျပာခ်င္ပါတယ္… ဟုတ္ပါတယ္… ေရခ်ိဳးခန္းကေတာ့ သိပ္မသားနားပါဘူး… ေရအားကလဲ နည္းေသးတယ္…. အိမ္သာေရဆို ေတာ္ေတာ္နဲ႔ေတာင္ ဆဲြခ်လို႔မရဘူး… တစ္ခါတစ္ေလ ရွိတဲ့ ေရခြက္နဲ႔ပါ ေလာင္းရေသးတယ္… ဆပ္ျပာနဲ႔ ေခါင္းေလွ်ာ္ေရေပးေပမဲ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါေတာ့ မေပးပါဘူး… ေရခ်ိဳးဇလံုက အရမ္းမသန္႔ (အရမ္းေတာ့ ညစ္မပတ္ပါ) ေပမဲ့ က်န္တာေတာ့ မဆိုးပါဘူး… အိမ္သာ စကၠဴလိပ္ကလဲ အသစ္မေပးထားဘူး… တစ္၀က္ေလာက္ ကုန္ေနတာကိုပဲ ေပးထားတယ္… (ဒီေတာ့ ပံုမွန္ update မလုပ္တဲ့ သေဘာရွိတယ္)… ဒါေပမဲ့လဲ တစ္ရက္ကို တစ္ခန္းလံုး ၅၀၊ ၆၀ ေလာက္ပဲက်တယ္ဆိုေတာ့လဲ ဒီေလာက္ပဲရတာကို ေက်နပ္ရမလား မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး… ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့ေနာ္…

ဧည့္ခန္း...

မသံုးရတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္... ေရေႏြးေတာ့ တည္လို႔ရတယ္...

ျပတင္းေပါက္က ျမင္ကြင္း

ဟိုတယ္ Lobby ကထြက္ျပီး ကားလမ္းကူး အဲဒိ လားရာအတိုင္း တည့္တည့္ပဲေလွ်ာက္ ၁ block ေလာက္ ဆင္း… ေနာက္ထပ္ ကားလမ္းတစ္ခုထပ္ကူး၊ shopping Mall ကုိျဖတ္ လိုက္တာနဲ႔ မလကာျမိဳ႕ရဲ႕ လာလည္သူအမ်ားဆံုး ေလ့လာစရာေတြ စုေနတဲ့ ေနရာကို ေရာက္ပါတယ္… လမ္းေလွ်ာက္ေႏွးရင္ မိနစ္ ၂၀၊ ျမန္ရင္ေတာ့ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲေလွ်ာက္ရမယ္ထင္ပါတယ္… Hatten Hotel တို႔ Equatorial hotel တို႔ကေတာ့ ဆင္းျပီး Shopping Mall ကို ျဖတ္လိုက္တာနဲ႔ အဲဒိ tourist attraction ေနရာေတြကို ေရာက္ပါတယ္…. ေနာက္တစ္ခါ မိဘေတြနဲ႔ သြားျဖစ္အံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒိဟိုတယ္ေတြမွာ တည္းၾကည့္အံုးမယ္… ဒီေတာ့ Mahkota Hotel ကလဲ မလကာရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မွဳအရွိဆံုး ေရွးေဟာင္းအေဆာက္အဦးေတြရွိတဲ့ ေနရာနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္သြားလို႔ရတဲ့ အေျခအေနမွာရွိပါတယ္… 

ဟိုတယ္အေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ တစ္ခါတည္းပဲ ထည့္ေျပာလိုက္ခ်င္တာကေတာ့ ဟိုတယ္ မနက္စာ ပါ… International buffet ပါ… အခန္းခထဲမွာ ပါျပီးသားပါ… ေတာ္ေတာ္ေလး စားေကာင္းျပီး ေရြးခ်ယ္စရာမ်ားတယ္လို႔ ကြ်န္မကေတာ့ ထင္ပါတယ္… မလကာက အစားအေသာက္ ေကာင္းကင္ဘံုလို႔ပဲဆိုရမလားဆိုေတာ့ ဒီဟိုတယ္ပဲ မနက္စာေကာင္းသလား တစ္ျခားဟိုတယ္ေတြလဲ ေကာင္းသလားဆိုတာေတာ့ ကြ်န္မလဲ အေသအခ်ာ ႏွဳိင္းယွဥ္လို႔မရပါဘူး…. ၾကက္သားဟင္း Redang နဲ႔ အမဲသားဟင္း Redang က ႏူးအိျပီး အေတာ္ေလးကို စားေကာင္းပါတယ္… Nasi Lemak အတြက္ ငရုတ္သီးအႏွစ္ကလဲ စကာၤပူမွာနဲ႔ မတူပဲ အရသာထူးကဲပါတယ္… စြပ္ျပဳတ္ cornerရွိသလို ႏြားႏုိ႔နဲ႔ အေအး corner လဲရွိပါတယ္… ေပါင္မုန္႔နဲ႔ ေကာ္ဖီ၊ လဘက္ရည္ရွိသလို၊ ကြ်န္မသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ ေပါင္မုန္႔ ပူတင္းလဲရွိပါတယ္… ၾကက္ဥေၾကာ္ေကာင္တာလဲရွိပါတယ္… ရွိသမွ် အကုန္စားခ်င္ေနေပမဲ့ ဗိုက္ကလဲ တစ္ဗိုက္ပဲရွိတာေၾကာင့္ ကိုယ္ပိုၾကိဳက္တာေတြ အသားေပးစားျဖစ္ပါတယ္… ေရေသာက္ဖို႔လိုက္ရွာေတာ့ ေရကရားေတြက အဖံုးပိတ္မထားပဲ အဲဒိ ကရားေတြတင္ထားတဲ့ စပဲြေပၚမွာ စားျပီးသား ပန္းကန္အထပ္လိုက္ၾကီးကို ကရားနဲ႔ ကပ္ရက္ပဲတင္ထားလို႔ ေရကို အျပင္ေရာက္မွပဲ ၀ယ္ေသာက္မယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္… (အလုပ္သမားေတြရဲ႕ ေပါ့ေပါ့တန္တန္လုပ္မွဳက ေဟာ္တယ္အဆင့္ကို က်ေစပါတယ္… အဲဒါကို မန္ေနဂ်ာေတြနဲ႔ ေသခ်ာျပန္ထိန္းရပါမယ္… ဒါက သူမ်ားဆီကေန သံုးသပ္သင္ယူတာေပါ့ေနာ္… ကိုယ္တစ္ေန႔ ေဟာ္တယ္မပိုင္ဘူးလို႔ မေျပာႏုိင္ဘူးေလ…. ခိခိ… :P)






သြားမယ္၊ လာမယ္၊ စားမယ္၊ ၾကည့္မယ္…

ဒီလိုနဲဲ႔ အခန္းထဲမွာ အထုတ္ေတြဘာေတြထားျပီးေတာ့ ေန႔လည္စာစားဖို႔ နာမည္ၾကီး Jonker street ကို ထြက္လာခဲ့ၾကပါတယ္… ကိုယ္အင္တာနက္ကေန ရွာလာတဲ့ တစ္ေနကုန္ ခရီးစဥ္နဲ႔ လည္ပတ္စရာအခ်ိန္ဇယားေလးကို အလယ္ကေနေဖာက္ျပီး စသြားရေတာ့တာပါပဲ… ကိုယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က ေန႔၀က္က်ိဳးေနျပီကိုး… နာမည္ၾကီး ၾကက္သာနဲ႔ထမင္းလံုးဆိုင္ Chicken Rice Ball “Chung Wah” ကို သြားစားမလို႔ပါပဲ… အဲဒိဆိုင္က တံတားကူးလိုက္တာနဲ႔ ပထမဆံုးေတြ႔တဲ့ဆိုင္ပါပဲ… အားပါးပါး ေနပူပူမွာ တန္းစီေနၾကတာမနည္းမေနာပါပဲ… ကိုယ့္မွာရွိတဲ့အခ်ိန္ရယ္ ကိုယ့္ဆာေနတဲ့ ဗိုက္ရယ္ေၾကာင့္ အဲဒိမွာ ၀င္တန္းစီဖို႔ မသင့္ဘူးဆံုးျဖတ္ျပီး ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္… Chicken Rice Ball ဆိုတာ မလကာမွာ မစားမျဖစ္ စားသင့္တဲ့အရာလို႔ လူတိုင္းကေျပာလို႔ ကိုယ္လဲစားရမဲ့ စာရင္း ထိပ္ဆံုးမွာတင္ထားတာပါ… အဲဒိ Jonker Street တစ္ေလွ်ာက္ စားေသာက္ဆိုင္တိုင္းလိုလို Chicken Rice Ball ရပါတယ္… စားေသာက္ဆိုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ လူေတြ တန္းစီေနၾကပါတယ္… 

Chicken Rice ball and Chendol (Signature Malacca dish and dessert)

မလကာက Chendol က အရမ္းနာမည္ၾကီးေပမဲ့ ဒီဆိုင္က Chendol ပဲ သိပ္မေကာင္းလို႔လား မသိ... အဲေလာက္ၾကီးလဲ မဟုတ္ပါဘူး...

အရမ္း အရမ္းေကာင္းေသာ ၀က္သားကင္ ကြ်တ္ရြရြ...

တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ တရုတ္ရုိးရာအိမ္ပံုစံလို အေဆာက္အဦးေရွ႕မွာ တန္းစီေနတာ ၃ အုပ္စုေလာက္ပဲရွိတာနဲ႔ ၀င္စီလိုက္ပါတယ္… Menu ၾကည့္လိုက္ေတာ့လဲ မစားမျဖစ္စားသင့္တဲ့ Chicken Rice Ball ေရာ၊ အခ်ိဳပဲြ Chendol (ထန္းညက္ မုန္႔လက္ေဆာင္း) ေရာရွိေနပါတယ္… ဘယ္ေလာက္ေတြလဲေတာင္ သိပ္မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး… မွတ္မိတာေတာ့ ထမင္းလံုး တစ္လံုးကို RM0.80 ဆိုတာပါပဲ… လူတစ္ဦးကို ပံုမွန္ ေလးလံုးကေန ၅လံုးေလာက္ စားရတယ္ေျပာပါတယ္… ကြ်န္မတို႔ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ အလယ္အလတ္တစ္ပဲြ၊ ၾကက္ကင္ အၾကီးတစ္ပဲြ၊ ကိုက္လံေၾကာ္ အေသးတစ္ပဲြ၊ ထမင္းလံုး ၁၅ လံုး၊ Chendol ၃ခြက္ မွာတာ စုစုေပါင္း RM 60 (စလံုး ၂၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ပဲက်တယ္ ထင္ပါတယ္)…

Rice Ball Making in progress

Red Square (Dutch Square)၊ 

၀မ္းစာျဖည့္ျပီးျပီဆိုေတာ့မွ တျခားလည္စရာေတြ ေခါင္းထဲေရာက္ပါတယ္… အလာတုန္းက Red Square ကို ျဖတ္လာခဲ့ေတာ့ အဲဒိေနရာကိုပဲ အရင္ဆံုးျပန္သြားမယ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္… လာလမ္းအတိုင္း ျပန္ေလွ်ာက္ တံတားေလးကိုျဖတ္၊ ကားလမ္းကူးလိုက္တာနဲ႔ Red Square ေခၚ Dutch Square ကိုေရာက္ပါျပီ… အဲဒိမွာ Victoria fountain၊ နာရီစင္ နဲ႔ Christ Church ရွိပါတယ္… ၁၇ ရာစုကတည္းက စတင္ခဲ့တဲ့ ဒီေနရာေလးမွာ မလကာရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ Dutch ေတြရဲ႕ ကိုလိုနီအရိပ္ေယာင္ေတြကိုေတြ႔နုိင္ပါတယ္… လာေရာက္လည္ပတ္တဲ့သူေတြမ်ားျပားျပီး လူအေတာ္ေလးရွဳပ္ပါတယ္… ေစ်းဆိုင္ေတြလဲရွိသလို၊ မေဗဒါကို ဒုတိယဆဲြေဆာင္ႏုိင္ဆံုးကေတာ့ အလြန္အက်ဴး အလွဆင္ထားတဲ့ ဆိုက္ကားေတြပါ… ရီလဲရီခ်င္တယ္၊ စီးလဲ စီးၾကည့္ခ်င္တယ္… ဒါေပမဲ့ စီးျပန္ရင္ေတာင္ ဦးေက်ာ္သူကားစီးေနတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးနဲ႔ တူမလားမသိဘူး… ပန္းေတြ အရုပ္ေတြ မီးလံုးေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကို ေ၀ေ၀ဆာဆာ အလွဆင္ထားတာ… သီခ်င္းေတာင္ ဖြင့္ေပးေသးတာ…

Clock Tower at Red Square

Queen Victoria fountain

လူေတြအရမ္းမ်ားတယ္...

ဒီေရပန္း ေက်ာက္တိုင္ကို ၁၉၀၄ ခုႏွစ္ ျဗိတိန္ ဘုရင္မ ၀ိတိုရိယကို အမွတ္တရအေနနဲ႔ စိုက္ထူခဲ့တာပါ… Christ Church ရဲ႕ ေရွ႕နားေလးမွာပဲရွိလို႔ မေရာက္ပဲ က်န္ခဲ့မွာ မပူရပါဘူး… ေရွးေဟာင္း မွတ္တုိင္ တစ္ခုအေနနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ထိမ္းသိမ္းထားသလို ခုထက္ထိလဲ အလုပ္လုပ္တုန္းပါပဲ… အဲဒိျမိဳ႕မွာ ဓာတ္ပံု အရုိက္ခံရဆံုး ေရပန္းေပါ့ေနာ္…


Christ Church

၁၇၅၃ ခုႏွစ္မွာ ေဆာက္လုပ္ျပီးစီးခဲ့တဲ့ ဘုရားေက်ာင္းျဖစ္ျပီး အဲဒိေက်ာင္းကို ေဆာက္တဲ့ အုတ္ေတြက ေဟာ္လန္ကေန ယူေဆာင္လာခဲ့တာတဲ့… ဒီေက်ာင္းကို Dutch ေတြ လက္ထပ္မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့တာပါ… ဘုရားေက်ာင္းက အနီေရာင္ဆိုေတာ့ ဓာတ္ပံုရုိက္လို႔လွသလို အေနာက္တိုင္း ဥေရာပ ပံုစံ ခံစားခ်က္မ်ိဳးလဲရေစတာ အမွန္ပါပဲ… ကြ်န္မတို႔ေရာက္တဲ့အခ်ိန္က ေန႔လည္ဆိုေတာ့ ေနကလဲ အေတာ္ေလးပူပါတယ္… လူေတြကလဲ ေတာ္ေတာ္ရွဳတ္ပါတယ္… ဓာတ္ပံုရုိက္အျပီး ဘုရားေက်ာင္းထဲ ၀င္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္… ကြ်န္မရွာထားတဲ့ research မွာေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းထဲ ဓာတ္ပံုရုိက္ခြင့္မရွိဘူးေရးထားေပမဲ့… ကြ်န္မ ရုိက္ေတာ့ ဘယ္သူမွလဲ ဘာမွ လာမေျပာပါဘူး… ဓာတ္ပံုမရုိက္ရ စာတမ္းလဲ မေတြ႔ပါဘူး… ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ေနပူေရွာင္ ခဏထိုင္ျပီး ခရီးဆက္ျပန္ပါတယ္…

Christ Church အတြင္းဘက္

St.Paul Hill and Church

ဒီဘုရားေက်ာင္းကေတာ့ သမိုင္း၀င္ အစိုးရ သံုးဆက္အတြက္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးအသံုးျပဳခဲ့တဲ့ေက်ာင္းေပါ့… ေပၚတူဂီလက္ထပ္ ၁၅၂၁ ခုႏွစ္မွာ Virgin Mary ကို ရည္စူးျပီး သာမာန္ ဘုရား၀တ္ျပဳရာေနရာအျဖစ္ စတင္တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္… ၁၅၄၈ ခုႏွစ္မွာ St. Francis Xavier ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အေပါင္းအပါေတြဟာ ဘုရားေက်ာင္း၀န္းအတြင္းမွာပဲ St.Paul College ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းအေသးစားေလးကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့တယ္… အဲဒိေက်ာင္းဟာ မေလးတစ္ခုလံုးမွာ ပထမဆံုးေသာ ေခတ္ပညာကိုသင္ၾကားေပးတဲ့ ေက်ာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္… ၁၅၅၆ နဲ႔ ၁၅၉၀ မွာ ဘုရားေက်ာင္းကို တိုးခ်ဲ႕ေဆာက္လုပ္ခဲ့ျပီး Church of the Mother of God လို႔ အမည္ေျပာင္းလဲေပးအပ္ခဲ့တယ္… 



၁၆၄၁ မွာ မလကာကို Dutch (ဒက္ရွ္) ေတြ သိမ္းပိုက္အျပီး ဘုရားေက်ာင္းကို St.Paul ေက်ာင္း ေခၚ High Church လို႔ နာမည္ျပန္လည္ေပးအပ္ကာ ၁၇၅၃ Christ Church မတည္ေဆာက္ျပီးခင္အထိ အသံုးျပဳခဲ့တယ္။ St.Paul ဘုရားေက်ာင္းကိုေတာ့ ခံတပ္အေနနဲ႔ တပ္စခန္းခ်ဖို႔ အသံုးျပဳခဲ့တယ္… ဘုရားေက်ာင္းအလည္ဗဟိုကိုေတာ့ အေလာင္းျမဳပ္ႏွံဖို႔ churchyard အေနနဲ႔ အသံုးျပဳခဲ့တယ္…
၁၈၂၄ ခုႏွစ္မွာ ျဗိတိန္က သိမ္းပိုက္လိုက္တဲ့ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ လက္ႏွက္သိုေလွာင္ရာေနရာအျဖစ္ ေျပာင္းလဲအသံုးျပဳခဲ့ျပန္တယ္… 
(Source from: http://en.wikipedia.org/wiki/St._Paul's_Church,_Malacca )

သမိုင္းေတြေျပာလို႔ ပ်င္းေနေတာ့မလားမသိဘူး… အဲဒိေတာင္ကုန္းက Christ Church ရဲ႕ေဘးက ေတာင္ကုန္းပဲ… Christ Church ဘက္ကေနတက္ရင္ ေတာင္ကုန္းေပၚေဖာက္ထားတဲ့ ကားလမ္းအတိုင္းတက္ရျပီးေတာ့ အဲဒိလမ္းရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္အျခမ္းေတာင္က ဆိုရင္ေတာ့ ေလွကားေလးနဲ႔ တိုက္ရုိက္တက္လို႔ရပါတယ္… (အဆင္းမွ အဲဒိ ေလွကားကိုေတြ႔လို႔ အတက္ကို ေတာင္ေပၚပဲတက္လိုက္ပါတယ္)… ေတာင္က သိပ္မၾကီးပါဘူး… မလကာျမိဳ႕ကို အေပၚစီးကေန ျမင္ႏုိင္ပါတယ္… အဲဒိေတာင္ကုန္းက မတက္ပဲ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေလွကားရဲ႕ အဆံုး ေတာင္ေအာက္ေျခမွာေတာ့ ေရွးေဟာင္း A Famosa ခံတပ္အ၀ ရွိပါတယ္…

St.Paul Church နားမွာနဲ႔ ေလွကားတစ္ေလွ်ာက္မွာ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေလးေတြရွိပါတယ္… ဘုရာေက်ာင္းရဲ႕ အတြင္းဘက္မွာေတာ့ ေပၚတူဂီဘာသာနဲ႔ ေက်ာက္စာျပားေတြကို နံရံမွာမွီျပီးတည္ေဆာက္ထားပါတယ္… အတြင္းဘက္ဆိုေပမဲ့ အမိုးမရွိေတာ့တဲ့ ဘုရားေက်ာင္းေဟာင္းၾကီးပါ… လူေတြလဲ မ်ားလို႔ ဓာတ္ပံုေတာင္ သိပ္မရုိက္ျဖစ္လိုက္ပါဘူး… ဗီြဒီယိုေတာ့ ရုိက္လာတာရွိပါတယ္…

A Famosa Fortress (ခံတပ္ေဟာင္း)

အေပၚမွာေျပာခဲ့သလိုပဲ ေဘးကေလွကားအတိုင္းဆင္းသြားရင္ ေအာက္က A Famosa ခံတပ္၀ ေဟာင္းကိုေရာက္ပါတယ္… အဲဒိခံတပ္ကလဲ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေပၚတူဂီက စတင္ေဆာက္၊ ဒက္ရွ္အလွည့္မွာ နည္းနည္းျပန္ျပင္ သူတို႔နာမည္နဲ႔ စာတမ္းထိုး၊ အဂၤလိပ္လက္ထပ္အေရာက္မွာေတာ့ အားလံုးကို ဖ်က္ျပစ္ဖို႔ အမိန္႔ခ်ျပီးကာမွ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ေတြကို ျမတ္ႏုိးတဲ့ အဂၤလိပ္ Sir Stamford Raffles ရဲ႕ ၾကိဳးပမ္းမွဳေၾကာင့္ ဒီ ခံတပ္၀ကုိေတာ့ ခ်န္ထားခံခဲ့ရပါတယ္… ဒါနဲ႔ အဲဒိ Sir Stamford Raffles ဆိုတာ စကာၤပူျမိဳ႕ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူလို႔လဲေျပာလို႔ရပါတယ္တဲ့… သူက စကာၤပူကို ေတြ႔ရွိျပီး ခု Raffles city ျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာကို စတင္ျပီး စာသင္ေက်ာင္းေတြ ဘုရားေက်ာင္းေတြကို ေဒသခံဘာသာစကားနဲ႔ တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တယ္ဆိုပဲ… သိခ်င္ရင္ေတာ့ဆက္ Google လိုက္ေနာ္…

အဲဒိနားမွာေတာ့ ေနပူတာေရာ၊ ခ်ီးေစာ္နံတာေရာ၊ ကုိယ္ျမန္မာျပည္မွာေနတဲ့အိမ္ကိုက ကိုလိုနီေခတ္ေဟာင္းက ေဆာက္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ထဲတိုက္ေတြဆိုေတာ့ ၾကာၾကာမေနပဲထြက္လာျဖစ္တယ္… လူေတြလဲ ေနပူလို႔ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္းေနျပီ… အင္တာနက္မွာရွာတုန္းက ထီးယူဖို႔ မွာထားလို႔ စကာၤပူကေန ထီးယူလာေပမဲ့… ေန႔လည္ထြက္လာတုန္းက ကင္မရာေတြယူလာတာေရာေၾကာင့္ ထီးမသယ္ခ်င္လို႔ အခန္းထဲထားခဲ့တာ မွားတာပဲ… ဒါေပမဲ့လဲ အခ်ိန္က ညေန ၄နာရီေလာက္ပဲရွိေသးတာဆိုေတာ့ ေရာက္မွေတာ့ ဘယ္ေနရာေတြ က်န္ေသးလဲ ေဟာ္တယ္ကေပးလိုက္တဲ့ ေျမပံုၾကည့္ျပီးေတာ့ မေဗဒါ ယူလာတဲ့ research ခရီးစဥ္က Stadthuys ဆိုတဲ့ ေနရာသြားမယ္ဆိုျပီး ျပန္ေလွ်ာက္ရျပန္ပါတယ္… အဲဒါက ေျမပံုထဲမွာ St.Paul Hill နဲ႔ Christ Church ၾကားမွာပါ… ျပန္ေလွ်ာက္လို႔ Christ Church ေရာက္သြားေတာ့… ဘယ္မလဲ Stadthuys ဆိုျပီး မနည္းျပန္ရွာရပါတယ္… အမွန္ေတာ့ Christ Church ေဘးက ေစ်းတန္းေလးေနာက္က အနီေရာင္ တံတိုင္းၾကီးထဲမွာပါ… ဒါေပမဲ့ အဲဒိေနရာကျပင္ေနလို႔ ပိတ္ထားပါတယ္… မ၀င္ခဲ့ပါဘူး…

အဲဒါျပီးေတာ့ အဲဒိေနရာေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္မွာရွိတဲ့ အနီေရာင္အိမ္တန္းေလးေတြရွိတဲ့ လမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ၾကည့္ပါတယ္… အဲဒိလမ္းမွာ Church အျဖဴေရာင္ၾကီးတစ္ခုကိုေတြ႔ပါတယ္… မ၀င္ခဲ့တဲ့အတြက္ သမိုင္းမေရးေတာ့ပါဘူး… ျမန္မာျပည္က စိန္ေမရီတို႔ ၀န္ၾကီးမ်ားရုံးနားက ဘုရားေက်ာင္းၾကီးေတြလဲ သူ႔ေလာက္ေတာ့ လွပါတယ္…

Scents & Senses Thai Massage

အဲဒိေနာက္မွာေတာ့ ကြ်န္မတို႔လဲ ပင္ပန္းလာတာနဲ႔ ေဟာ္တယ္ျပန္ ခဏနားျပီးမွ ညစာထြက္စားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္… ဒါေပမဲ့ ေညာင္းေနတဲ့ ေျခေထာက္အတြက္ အႏွိပ္ခံခ်င္လို႔ အြန္လိုင္းမွာ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေကာင္းတယ္ေျပာတဲ့ Scents & Senses ထိုင္းအႏွိပ္ဆိုင္ကို ရွာၾကပါတယ္… ေဟာ္တယ္ Hatten နားမွာရွိတယ္ဆိုလို႔ အဲဒိဘက္ကိုျပန္သြားရင္း ေတြ႔တဲ့လူေတြကို တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ေမးရပါတယ္… ေဟာ္တယ္ Hatten ကို အေက်ာ္ျပီး လမ္းစံု ကားလမ္းတစ္ခုကို ထပ္ျဖတ္ရပါတယ္.. အဲဒိမွာေတာ့ လမ္းရဲ႕ ဘယ္ဘက္ ပလက္ေဖာင္းဘက္မွာရွိတာပါ… ဆိုင္ေရွ႕မွာ လူေတြေတြ႔လို႔ လူမ်ားမယ္ဆိုတာေတာ့ ခံစားမိပါတယ္… ဒါေပမဲ့ ခ်က္ခ်င္းမရလဲညအတြက္ ဘြတ္ခဲ့မယ္ဆိုျပီး၀င္လိုက္ပါတယ္… ထင္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ ခ်က္ခ်င္းမရပါဘူး… ဒါနဲ႔ ည ၉နာရီေလာက္ဆိုေတာ့ ၂ေယာက္ပဲရမယ္ ေနာက္ ၂ေယာက္က ေနာက္ အခ်ိန္မွရမယ္ဆိုလို႔ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၁၁နာရီအခ်ိန္ကို ယူလိုက္ပါတယ္… အႏွိပ္ခံခ်ိန္ ၁နာရီ၊ ဆိုင္ပိတ္ခ်ိန္ ည၁၂နာရီဆိုေတာ့ ေအးေဆးမွ လာလို႔ရတာေပါ့… ၁နာရီ Full Body Oil Massage ကို မေလးရွားေငြ ၇၈ RM ေပးရပါတယ္… စလံုးထက္ေတာ့ တန္ပါတယ္… ႏွိပ္ေပးတဲ့သူေတြက ယိုးဒယား အမ်ိဳးသမီး စစ္စစ္ေတြပါပဲ…

ဒီအေၾကာင္းေရးရင္း ႏွိပ္တာကိုပါေျပာလိုက္ပါေတာ့မယ္... ဆိုင္ ဆက္ဆံေရးက ေကာင္းပါတယ္… အျပင္အဆင္ကလဲ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ရွိပါတယ္… အႏွိပ္သည္ေတြကလဲ ကိုယ့္ကို စကားလိုတာထက္ ပိုမေျပာပါဘူး… ႏွိပ္တာမွာေတာ့ ေက်ာကိုပဲ ဦးစားေပးႏွိပ္တာပိုမ်ားပါတယ္… ကိုယ္က ညက် အႏွိပ္ခံမယ္ဟဲ့ဆိုျပီး လမ္းေတြ တစ္ေနကုန္ေလွ်ာက္ထားတာ ေျခေတြေညာင္းေနတာ ေျခေထာက္ေတြကို သိပ္မႏွိပ္လို႔ အေညာင္းမေျပပါဘူး… ဒါေပမဲ့လဲ သက္ေတာင့္သက္သာနဲ႔ ေအးေဆးေတာ့ ဇိမ္ခံလို႔ရပါတယ္… အမွန္ေတာ့ မႏွိပ္ခင္ကတည္းက ကိုယ္က ေတာင္းဆိုထားရင္ေတာ့ ရမယ္ထင္ပါတယ္…

လိပ္စာကေတာ့

106, 106A, Jalan Melaka Raya,
75000 Melaka.
Telephone:+606 - 286 1186
E-mail:info@scentsnsenses.com

ႏွိပ္ဖို႔ အခ်ိန္ၾကိဳတင္ယူျပီးမွ ေဟာ္တယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ညေန ၅နာရီေလာက္ရွိပါျပီ။ ခဏနားျပီး ညေန ၆နာရီခဲြေလာက္မွ ျပန္ထြက္ဖို႔ စိတ္ကူးလိုက္ပါတယ္… အခန္းမွာ ခဏနားျပီးေတာ့ ေဟာ္တယ္ရဲ႕ ေရကူးကန္ၾကီးကို စမ္းၾကည့္ခ်င္မိတာနဲ႔ ေနနည္းနည္းေအးသြားေတာ့ Lobby နားက မဟုတ္တဲ့ အေနာက္ဘက္က ေရကူးကန္မွာ ေရဆင္းကူးျဖစ္ပါတယ္… ေရကူးတဲ့သူမ်ားပါတယ္… ေရကူးကန္နားမွာ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါေတာင္းလို႔ရပါတယ္… သြားေတာင္းလို႔ေပးေတာ့ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါက ေလွ်ာ္ထားဖန္မ်ားလို႔ေတာ္ေတာ္ေတာင္ ေဟာင္းေနတဲ့ပံုပါ… သံုးခ်င္စိတ္ေတာင္ မရွိလို႔ ေရကူးျပီးကိုယ္ပတ္ရုံေလာက္ပဲ သံုးျပီး ပါလာတဲ့ သဘက္နဲ႔ပဲ သုတ္ျဖစ္ပါတယ္… ေရကူးကန္ကလဲ အရမ္းၾကီး မညစ္ပတ္ေပမဲ့ ဒါေပါ့ စလံုး ေရကူးကန္ေတြေလာက္ေတာ့ ဘယ္သန္႔မလဲ… ၾကမ္းျပင္မွာ အမွိဳက္နည္းနည္းေတြ႔ရတယ္… ကေလးေတြဘက္ပိုင္း ေရနိမ့္ပိုင္းမွာဆို ပိုညစ္ပတ္တယ္လို႔ခံစားရတယ္… အရမ္းအဆိုးရြားၾကီးေတာ့ ညစ္မပတ္ပါဘူး… နာရီ၀က္ေလာက္ပဲကူးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…

တစ္ဆက္တည္း ေဆာင္နာ (ေရေႏြးေငြ႔လွဳံ အခန္း) ရွိတယ္ဆိုလို႔ စပ္စုခ်င္မိတာနဲ႔ အဲဒိဘက္သြားေတာ့ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ေပၚလာျပီး ေဆာင္နာသံုးခ်င္ရင္ စာရင္းေပးရမယ္တဲ့… ဒါေပမဲ့ ေယာက်ာၤးေဆာင္နာေတာ့ မရဘူး မိန္းမေဆာင္နာပဲရမယ္တဲ့… ဒါနဲ႔ စာရင္းေပးလိုက္ပါတယ္… ေနာက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီး အ၀တ္လဲခန္းထဲက ေဆာင္နာခန္းကို ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ခလုပ္ဖြင့္ခိုင္းပါတယ္… ခလုပ္ဖြင့္ေပမဲ့ အခန္းက ေမွာင္မဲေနတုန္းပါပဲ… အဲ့နားေယာင္လည္လည္လုပ္ေနေတာ့ အမ်ိဳးသမီး၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖတ္အေလွ်ာက္မွာမွ ကြ်န္မကို ေမးျပီး ေဆာင္နာထဲက မီးဖိုကို ခလုပ္ေတြထပ္ဖြင့္ေနပါတယ္… ခက္ခဲလိုက္တဲ့ျဖစ္ခ်င္း… အဲဒါေတြခုမွဖြင့္ေတာ့ ပူဖို႔ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ကြ်န္မက ထပ္ေစာင့္ရအံုးမွာလဲ… ညေနျပန္ထြက္ဖို႔ရွိေသးတယ္ေလ… ကိုယ္ကလဲ ေဆာင္နာ၀င္ခ်င္တာထက္ ေပးထားတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳကို စပ္စုခ်င္တာဆိုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔တင္ လံုေလာက္သြားျပီ… ဒါနဲ႔ အဲ့မိန္းမကို ေတာ္ပါျပီ… မလုပ္နဲ႔ေတာ့ မ၀င္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္…

Jonker Street (ညေစ်းတန္း)

Jonker Street Night Market

ညစာစားဖို႔ မနက္က စားခဲ့တဲ့ Jonker Street ဘက္ကိုပဲ ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္… ညဘက္ေရာက္ေတာ့ လမ္းပိတ္ျပီးေတာ့ ညေစ်းတန္းျဖစ္သြားေရာ… မနက္က Restaurant ေတြကလဲ မဖြင့္တဲ့ဆိုင္ မဖြင့္ေတာ့ေပမဲ့ လမ္းေဘးေစ်းတန္းမွာေတာ့ ၀ယ္စားလို႔ရတဲ့ သေရစာမုန္႔ေတြအမ်ားၾကီးပါပဲ… ကြ်န္မက ျဖစ္ႏုိင္ရင္ Nyonya စားေသာက္ဆိုင္၀င္ျပီး Nyonya အစားအစာေတြစားခ်င္တာပါ… ဒါေပမဲ့ စားခ်င္စရာေကာင္းေလာက္တဲ့ဆိုင္မေတြ႔ပါဘူး…. လမ္းဆံုးခါနီးမွာ တစ္ဆိုင္ေတြ႔လို႔ ၀င္စားဖို႔လုပ္ျပီးကာမွ အဲဆိုင္ေရွ႕နားက လမ္းေဘး ခ်ာေကြ႔ေတ်ာက္ (တရုတ္ကပ္ေၾကးကိုက္) ဆိုင္က အန႔ံလဲ ေမႊးေန၊ ေစ်းလဲခ်ိဳေနတဲ့အျပင္ လမ္းေပၚမွာ စားပဲြေလးေတြခ်ထားေတာ့ ထိုင္ခ်င္စရာေလးပါ… အဲ့ဒိနားက လမ္းစံုမွာ စင္အၾကီးၾကီးေဆာက္ျပီး ၀ါသနာရွင္ေတြေဖ်ာ္ေျဖပဲြရွိပါတယ္… အဖြားၾကီးေတြအုပ္စု Wonder Girls သီခ်င္းနဲ႔ကသြားတာေတာင္ ဗီြဒီယိုရုိက္ထားလိုက္ေသးတယ္… တစ္ဖက္က အေအးဆိုင္ တစ္ဖက္က ေကြ႔ေတ်ာက္ဆိုင္ ေရွ႕မွာက ဆာေတး ဆိုင္ စင္တင္ေဖ်ာ္ေျဖမွဳကိုလဲ ျမင္ရတယ္… ဒီေတာ့ အေကာင္းဆံုးေနရာလို႔ထင္ပါတယ္… ေကြ႔ေတ်ာက္က အသားမပါလို႔ ဆာေတးမွာစားပါတယ္… ဆာေတး အေခ်ာင္း ၂၀ ကို RM16၊ ေကြ႔ေတ်ာက္ အလတ္စား တစ္ပဲြ RM5၊ သဘာ၀သရက္သီးေဖ်ာ္ရည္စစ္စစ္ကိုမွ RM4 … ေကာင္းမွေကာင္း ဗိုက္တင္းကားသြားတာပဲ… လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေတြ႔ခဲ့တဲ့ အျပန္က်ရင္ စားမယ္ဆိုတဲ့ မုန႔္ေတြထပ္ထည့္ဖို႔ေတာင္ ေနရာမက်န္ေတာ့ဘူး… လမ္းမွာလဲ အသားလံုးေတြ ေပါက္စီေတြ၊ ထိုင္၀မ္ဘိန္းမုန္႔ေတြ၊ ျပီးေတာ့ တိုလီမုတ္စ လူသံုးကုန္ အလွကုန္၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္း… အို… စံုလို႔စံုလို႔… ေျပာရင္းနဲ႔ မေက်ပဲြထပ္သြားႏႊဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္…

လမ္းထိပ္နားက Lok Lok လို႔ေခၚတဲ့ အသားေတြ၊ အသီးအႏွံေတြကို တုတ္နဲ႔ထိုးထားျပီး ျမန္မာျပည္က ၀က္သားဒုတ္ထိုးဆိုင္ေတြလိုပဲ ထားေပးထားတဲ့ ဆာေတးေဆာ့ေတြနဲ႔ ေပးထားတဲ့ ဟင္းပူေတြထဲ ႏွစ္ျပီးစားရတာကို စားခ်င္တာ၊ ကိုယ္လဲ ဗိုက္ျပည့္ေနတာေရာ (ဗိုက္ျပည့္ေပမဲ့ ထည့္မယ္ဆို ထည့္ႏုိင္တယ္)၊ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႔အတူသြားတဲ့သူေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ျပည့္ေနတဲ့ပံုေပါက္လို႔ ထပ္မစားျဖစ္ေတာ့ဘူး…

အခ်ိန္က ၉နာရီေလာက္ပဲရွိေသးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေစာေနေသးတာနဲ႔ Jonker Street လမ္းထိပ္က San Shu Gong တရုတ္မုန္႔ေတြေရာင္းတဲ့ Shopping Mall ကုိ၀င္ၾကည့္ခဲ့ေသးတယ္… ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး… မုန္႔ေတြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေပါ့ေနာ္… မေဗဒါက လမ္းထဲက ဆိုင္မွာ လက္ေဆာင္နဲ႔ အိမ္မွာစားဖို႔မုန္႔ေတြ ၀ယ္လာျပီးျပီဆိုေတာ့ ထပ္မ၀ယ္ေတာ့ဘူး… ဒီလိုနဲ႔ အႏွိပ္ဆိုင္နားက Starbuck မွာပဲ ထိုင္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ထြက္လာျဖစ္တယ္… ဒါေပမဲ့ လမ္းမွာ St.Paul Hill ေအာက္က Bamboo Hut Bistro ဆိုတဲ့ ဆိုင္ေလးမွာ ေဘာလံုးပဲြလဲျပေန၊ wifi လဲရွိတယ္၊ Live band ေဖ်ာ္ေျဖေနတာနဲ႔ ၀င္ထိုင္ျဖစ္တယ္… ေအာ္ဒါလာယူတဲ့ေကာင္ေလးက ျမန္မာျဖစ္ေနလို႔ သူကကိုယ္ေတြကို မသိပဲ အဂၤလိပ္လိုေျပာေနတာ… ေနာက္မွ အခ်င္းခ်င္း ျမန္မာလိုေျပာတာၾကားျပီး သူထရီေတာ့တယ္… သူေျပာတဲ့ အသံကိုေတာ့ ျမန္မာလို႔ သံသယျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ မေသခ်ာလို႔ အဂၤလိပ္လိုပဲဆက္ေျပာေနခဲ့တာ…

Jonker Street ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သူ

ကြ်န္မ ေမေမက မေလးရွားသြားလို႔ စိတ္ပူေနတာ… မေလးရွားမွာ ျမန္မာေတြကို သတ္ေနတယ္ဆိုျပီးေတာ့… အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာလို႔ မေျပာဖို႔နဲ႔ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ျမန္မာစကားမေျပာဖို႔ မွာထားတာ… အဲ့ဒိဆိုင္က ေကာင္ေလးေမးၾကည့္ေတာ့ မလကာမွာေတာ့ ေအးေဆးပါပဲတဲ့… ကြာလာလမ္ပူမွာပဲ ဆိုးတာတဲ့… သူကေတာ့ ျမန္မာဧည့္သည္ေတြေတြ႔ရတာ ေပ်ာ္ေနပံုပဲ… စကားလဲ ေျပာခ်င္ပံုရတယ္… Haagen daz ေရခဲမုန္႔ ၁ဇြန္းမွာတာ ၂ဇြန္းထည့္လာေပးတယ္…. ကိုယ္ကလဲ မစားႏုိင္ေတာ့လို႔ ထိုင္ခ်င္ရုံသက္သက္ ၁ဇြန္းပဲမွာတာကို… (မွတ္ခ်က္၊ ေရခဲမုန္႔က Haagen Daz မစစ္ဘူးလို႔ ထင္တာပဲ… စလံုးကနဲ႔ အရသာ မတူဘူး)
အဲဒိမွာထိုင္ျပီး ၁၀ခဲြေလာက္မွ Scents and Senses ဆိုင္ကိုထြက္ၾကတယ္… ဟိုေရာက္ေတာ့ ခဏေစာင့္ျပီး ၁နာရီအႏွိပ္ခံ ျပီးေတာ့ ေဟာ္တယ္ကို ျပန္လာၾကရင္း ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းကို အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တာပဲ…


Masjid Mosque

Shot with my beloved gopro hero3+

ေနာက္ေန႔မနက္ေတာ့ မနက္စာစားျပီး မေဗဒါတို႔ အခန္းကေန ျမင္ေနရတဲ့ မေဗဒါသြားခ်င္တဲ့ Masjid Mosque ကို သြားဖို႔ဆံုးျဖတ္လုိက္တယ္… သူက ညေနေစာင္းသြားရင္ မီးထြန္းေတာ့ ပိုလွေပမဲ့ ကိုယ္က အခ်ိန္မရွိေတာ့လဲ ရွိတဲ့အခ်ိန္သြားရတာေပါ့… သူက ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ကမွ ဖြင့္လိုက္တဲ့ ဗလီအသစ္ေပါ့… ေရတက္ခ်ိန္ဆိုရင္ ေရေပၚမွာေပါေလာေပၚေနသလိုမ်ိဳး ဒီဇိုင္းေပါ့… အဲဒိကို ဘယ္လိုသြားရလဲ ေဟာ္တယ္ေမးေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ေတာ့ ေ၀းတယ္တဲ့ ကားငွားမွရမယ္ဆိုေတာ့ ကားသမားကလဲ အဆင္သင့္ရွိေနတယ္… ေမးလိုက္ေတာ့ RM15 ပဲ… စလံုးေငြေျပာင္းေတာ့ တစ္ေယာက္မွ စလံုး $1 ေလာက္ပဲက်မွာဆိုေတာ့ သြားမယ္ေျပာလိုက္တယ္… အဲဒိဘက္က လူရွင္း ကားရွင္းပဲ… ပင္လယ္ဘက္ မ်က္ႏွာမူထားတယ္… ဘယ္သူမွ မေနေသးတဲ့ ျမိဳ႕သစ္လိုပံုစံ တိုက္ေတြရွိတယ္…

ငါးလာဖမ္းေနတဲ့သူေတြရွိတယ္… ဒါပဲ… ကြ်န္မလဲ သံသယေတာ့ နည္းနည္းရွိေပမဲ့ ကားေတာ့ လာမွာပါဆိုျပီး… တိုက္စီဆရာကို ကားလာလားေမးေတာ့ သူက ဒီလိုပဲ ျပံဳးျပတယ္… ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က အဲဒိမွာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာမယ္မွန္းမသိေတာ့ ကားဆရာကို မေစာင့္ခိုင္းေတာ့ဘူး… ဒီလိုနဲ႔ အဲဒိမွာ ဓာတ္ပံုေတြဘာေတြ လႊတ္ရုိက္… ျပီးေတာ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ကို အဲ့ ဗလီထဲေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ကိုယ္လဲ ေရာက္တုန္း ေလ့လာတဲ့အေနနဲ႔ ၀င္ၾကည့္လိုက္အံုးမယ္ဆိုျပီး ၀င္ျဖစ္ခဲ့တယ္… ကြ်န္မ၀င္မယ္ဆိုေတာ့ ဗလီေစာင့္ကလဲ မ်က္ကလူးဆန္ျပာနဲ႔ ေခါင္းစြပ္စြတ္ရမယ္လာေျပာတယ္… စိတ္ထဲေတာ့ မစြပ္ခ်င္ေပမဲ့လဲ… ေအာ္… သူမ်ားဘာသာေရးအေဆာက္အံု ထဲ၀င္မွေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ စည္းကမ္းကို လိုက္နာသင့္တာေပါ့ဆိုျပီး စြပ္လိုက္တယ္… တစ္သက္နဲ႔တစ္ကိုယ္မွာ ဒါပထမဆံုး ဗလီထဲ၀င္ၾကည့္ဖူးျခင္းပဲ… ဘာမွလဲ ေထြေထြထူးထူးမရွိပါဘူး… ေဟာခန္းၾကီးပဲ… တစ္ခုပုိသာတာကေတာ့ ဗလီကေန ပင္လယ္ဘက္ထုတ္ထားတဲ့ ၀ရံတာပံုေလးက အာလာဒင္တို႔ေခတ္က အေဆာက္အဦးလိုလို ရွဳခင္းက ခံစားရတယ္… ရွဳခင္းေလးေတာ့ ၾကိဳက္တယ္… ဒါပါပဲ…

တစ္ေယာက္တည္းလား ေမးေတာ့ ငါေလ........... ပါ... :P

ျပႆနာက ျပန္မယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ စေတာ့တာပဲ… တိုက္စီမေျပာနဲ႔ ေခြးတစ္ေကာင္ ေၾကာင္တမီွးမွ လမ္းေပၚမွာမေတြ႔ဘူး… ေတြ႔လို႔ ေတြ႔ညား ဆက္ေလွ်ာက္တာလဲမေတြ႔ပါဘူး... သူက အဲဒိ ျမိဳ႕သစ္ဘက္နဲ႔ ျမိဳ႕ဘက္ကို ျခားထားတဲ့ ျမစ္ကို ျဖတ္ေဆာက္ထားတဲ့ တံတားက ေနေတာ္ေတာ္ေလးပူသလို လမ္းေလွ်ာက္စရာ လမ္းလဲမရွိပါဘူး... ကြ်န္မတို႔လဲ ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္းမသိပဲ ငါးဖမ္းသမားေတြငါးဖမ္းေနတဲ့ေနရာမွာ ကားေစာင့္ေနပါတယ္... ကားမလာလို႔ အဲဒိ ငါးဖမ္းေနတဲ့သူေတြဆီက ဖုန္းငွားျပီး ဟိုတယ္ကိုဖုန္းဆက္ျပီး တိုက္စီလႊတ္ခိုင္းပါတယ္... လႊတ္မယ္လို႔သာေျပာတယ္ မေသခ်ာပါဘူး... ေတာ္ေတာ္နဲ႔လဲ ေရာက္မလာပါဘူး... တိုက္စီသမားဘက္က စဥ္းစားရင္လဲ သူလာလို႔မွ ကြ်န္မတို႔မရွိတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပိုက္ဆံေစ်းမတည့္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူမကိုက္မွာ စိုးလို႔ထင္ပါတယ္... ေနာက္ဆံုး ငါးဖမ္းျပီး ျပန္ထြက္လာတဲ့ လူၾကီး ၂ေယာက္က သူတို႔ပါလာတဲ့ကားဘက္ေလွ်ာက္ေနတာျမင္ေတာ့ ကြ်န္မလဲ သြားေမးၾကည့္ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္ဆိုျပီး ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ကားၾကံဳလိုက္ခြင့္ျပဳပါတယ္... ေက်းဇူးအေတာ္ေလးတင္မိပါတယ္.. 

Nice view...

Inner Prayer Hall

ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ခံုမွာ ေလးေယာက္ျပံဳထိုင္ျပီး လိုက္ခဲ့ပါတယ္... ျမိဳ႕ထဲျပန္ေရာက္ရင္ အဆင္ေျပတဲ့ေနရာခ်ဖို႔ေျပာေပမဲ့ သူတို႔ကလဲ အဂၤလိပ္လို အရမ္းနားအလည္ၾကီးမဟုတ္ပါဘူး... ဟိုတယ္နာမည္ေမးေတာ့ မာကိုတာလို႔ေျပာေတာ့ ေဟာ္တယ္ကိုလိုက္ပို႔မယ့္ပံုရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔ စီစဥ္ထားတာက Baba-Nyonya Museum ကိုသြားခ်င္တာဆိုေတာ့ အဲဒါနဲ႔ အနီးဆံုးမွာ ခ်ေပးခဲ့လို႔လဲရတယ္လို႔ဆိုေတာ့ သူတို႔က အဲဒိ ျပတိုက္ကိုလိုက္ပို႔ပါတယ္... သူတို႔ငါးမွ်ားတာ ငါးတစ္ေကာင္မွ မရပဲ၊ ႏုိင္ငံျခားသား ၄ေယာက္ပဲ ပါလာတယ္ဆိုျပီး ရီေနၾကပါတယ္... အဲလို ကူညီတတ္တဲ့သူေတြေတြ႔ေတာ့ အဲဒိႏိုင္ငံကို ခ်ီးက်ဴးမိသလို... ေပ်ာ္စရာအမွတ္တရေလးေတြလဲရပါတယ္... Malacca မွာလဲ လူေကာင္းေတြခ်ည္းရွိေနသလို စိတ္ထဲခံစားမိပါတယ္... အဲလိုဆိုေတာ့ ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာလဲ နယ္ခံ ျမန္မာေတြက လာလည္တဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားေတြကို ျဖဴျဖဴစင္စင္ကူညီၾကတာ စဥ္းစားမိျပီး အဲဒိ ဓေလ့ေလးေနာက္ပိုင္း ေပ်ာက္သြားျပီး ယိုးဒယားလို အလည္လာသူေတြကို ရရင္ ရသလို ႏႊာမဲ့ စိတ္မ်ိဳးျဖစ္လာမွာ စိုးရိမ္မိပါတယ္...

Baba-Nyonya Museum

အဲဒိေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၁၁နာရီထိုးေနျပီး ေနာက္ထပ္ tour session က ၁၁နာရီ ၁၅မွ စမယ္ဆိုလို႔ ေစာင့္ေနရတယ္...  သူက လူၾကီးဆို RM15ေပးရတယ္... အတြင္းထဲမွာ ဓာတ္ပံုရုိက္ခြင့္မရွိပါဘူး... ျပတိုက္သာေျပာပါတယ္... အမွန္ေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္တစ္ရာေလာက္က ေနခဲ့တဲ့ တရုတ္သူေ႒းအိမ္ ၃ခန္းတဲြကို အရင္ေခတ္က အသံုးအေဆာင္ေတြ ေသေသခ်ာခ်ာခင္းက်င္းျပသထားတာေပါ့ေနာ္... သူတို႔ရွင္းျပတဲ့အထဲမွာ သူတို႔အိမ္က အဖိုးရဲ႕အေဖ အဘိုးကပဲ ပထမဆံုး တရုတ္ျပည္ကေန မလကာကို စေရာက္ျပီး Baba Nyonya ယဥ္ေက်းမွဳကို စခဲ့သလိုလိုနဲ႔ ၀ီကီမွာက်ေတာ့ ဒိထက္အရင္ကတည္းက Baba Nyonya ယဥ္ေက်းမွဳက ထြန္းကားခဲ့တာပါ... အခု ျပတိုက္လုပ္ထားတဲ့အိမ္က ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္... ခုမွ မ်ိဳးစက္ ၄ဆက္အထိပဲရွိပါေသးတယ္... အိမ္ထဲမွာေတာ့ သာမာန္ဧည့္သည္ ဧည့္ခံခန္း၊ ေဆြမ်ိဳးေတြဆို ဧည့္ခံတဲ့အခန္းက တစ္ခန္း... အတြင္းဘက္မွာဆိုလဲ အမိုးက အေပါက္နဲ႔ ေနေရာင္ရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ထားတဲ့အေၾကာင္း... အေပၚထပ္တက္တဲ့ေလွကားဆိုလဲ သစ္သားတံခါးနဲ႔ ပိတ္ထားရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ... ေနာက္ေဖးမီးဖိုးေခ်ာင္မွာဆိုလဲ ငရုတ္ဆံု ငါးရုတ္က်ည္ေပြ႔ေတြ ေရခဲဗံုးေတြ၊ မီးေသြးမီးပူေတြကို အထူးတလည္ျပသထားတာေပါ့ေလ... အဲဒိထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ပစၥည္းေတြဆို ျမန္မာျပည္မွာ ခုလက္ရွိအခ်ိန္ထိ တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြသံုးေနရတုန္းပါပဲ... အဲဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္က စကားထဲမွာ စာဖတ္သူေတြ ေျပာေလ့ရွိမရွိမသိေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔အမ်ိဳးထဲမွာဆိုရင္ေတာ့ အိုေဟာင္းလြန္းလို႔ ျပတိုက္ပို႔ထားလို႔ရျပီလို ေနာက္ေျပာတတ္တဲ့ စကားရွိပါတယ္... အဲဒိစကားကို ျပန္စဥ္းစားမိေတာ့ Baba-Nyonya ျပတိုက္မွာ ျပံဳးမိပါေသးတယ္... ေအာ္... ဒါနဲ႔ Baba Nyonya ဆိုတာကေတာ့ မေလးရွားနဲ႔ အေရွ႔ေတာင္အာရွကို ျပည္ၾကီးက တရုတ္ေတြလာေရာက္အေျခခ်တုန္း နယ္ခံအမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ တရုတ္မဟုတ္တဲ့ တျခားႏုိင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ျဖစ္ေစ အေၾကာင္းပါ အိမ္ေထာင္က်ျပီး အဲဒိနယ္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွဳတ၀က္ သူတို႔ တရုတ္ယဥ္ေက်းမွဳတစ္၀က္ ဆက္ခံတဲ့သူေတြပါ... အဲလို လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ မ်ိဳးဆက္ကို ေယာက်ာၤးေလးဆို Baba ၊ မိန္းကေလးဆို Nyonya လို႔ ေခၚၾကပါသတဲ့... အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ၀ီကီမွာ ဖတ္ၾကည့္ေနာ္....

For your info

ဒီလိုနဲ႔ အျပီးမွာ ေဟာ္တယ္ခ်က္ေအာက္လုပ္ဖို႔ တိုက္စီနဲ႔ အျမန္ျပန္ၾကပါတယ္... တိုက္စီကလဲ RM 15 ပဲေပးရပါတယ္... ဟိုတယ္ Lobby မွာ ခဏထိုင္ရင္း ဗိုက္ဆာေတာ့မွ ေဟာ္တယ္မွာပဲ ေန႔လည္စာစားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္... ကိုယ့္အထုတ္က နည္းေပမဲ့ ေနပူထဲလဲ သယ္မသြားႏုိင္ ေဟာ္တယ္မွာထားခဲ့ရမွာလဲ စိတ္မခ်ပါဘူး... ပစၥည္းေပ်ာက္မွာထက္ ကိုယ္အိပ္ထဲကို မဟုတ္တရုတ္ေတြ ထည့္ေပးလိုက္မွာကို စိုးရိမ္တာပါ... ေဟာ္တယ္မွာ buffet lunch ရွိေပမဲ့ သိပ္လဲ စားႏုိင္မွာမဟုတ္တာနဲ႔ တစ္ပဲြစီမွာစားတာပဲ မွာျဖစ္ပါတယ္...
ကြ်န္မကေတာ့ Nyonya Laksa စားခ်င္ေပမဲ့ အဲဒိမွာ မရွိပါဘူး... အဲဒါေၾကာင့္ မလကာမွာ ဘာကာကိုလဲ ေျပာၾကလြန္းလို႔ Mahkota homemade burger ကို မွာျဖစ္ပါတယ္... အေဖာ္ေတြကေတာ့ ထမင္းေၾကာ္နဲ႔ Ayam Pandang ဆိုလားဘာလား အသီးသီးမွာစားၾကပါတယ္... စားလို႔ေကာင္းမဲ့ပံုပါပဲ...
အျပန္က်ေတာ့မွ ေဟာ္တယ္က ျမန္မာအလုပ္သမားတစ္ေယာက္က ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လွမ္းေျပာေတာ့မွ ျမန္မာမွန္းသိပါတယ္... 

Mahkota Homemade burger

Ayam Pandang

ဒီလိုနဲ႔ စကာၤပူကို ျပန္ဖို႔ ကားလာၾကိဳ တာနဲ႔ အေတာ္ပဲျဖစ္ျပီးႏွစ္ရက္တာ အလုပ္ပိတ္ရက္ေလးကို ကုန္ဆံုးခဲ့ပါေတာ့တယ္...

လွမ္းေခၚလို႔ ၀င္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျပတိုက္က မလကာခံတပ္ သမိုင္းေၾကာင္း...

(မေဗဒါရွာေဖြျပဳစုခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ မွတ္စုေလးကို မေဗဒါရဲ႕Facebook Page ေလးကို Like ျပီး Note ေလးမွာ အေသးစိတ္ သြားေရာက္ၾကည့္နုိင္ပါတယ္)….