Friday, January 18, 2013

CZ12 or Chinese Zodiac - Movie Review


Name: CZ12 or Chinese Zodiac
Cast:


Genere: Action

My rating : 4.5/5


အသက္ ၅၈ ႏွစ္ရွိျပီျဖစ္တဲ့ အက္ရွင္မင္းသား ဂ်က္ကီခ်န္းကိုယ္တိုင္ stunt ေတြကို လူစားမထိုးပဲ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ ေနာက္ဆံုးကားတစ္ခုျဖစ္တဲ့ CZ12 ဇာတ္ကားေလးအေၾကာင္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္... ဒီကားဟာ ဂ်က္ကီခ်န္းကို Guinness World Record မွာ ၂ေနရာ ၀င္ေအာင္လုပ္ေပးလိုက္တဲ့ အမွတ္ရေစမဲ့ကားလဲျဖစ္ပါတယ္... သူဟာ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနတဲ့ မင္းသားထဲမွာ စတန္႔အမ်ားဆံုးလုပ္ခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ Most Stunts Performed by a Living Actor) အေနနဲ႔ စာရင္းသြင္းခံရသလို႔... ဇာတ္ကားတစ္ကားျဖစ္ေျမာက္ဖို႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္မွဳ အမ်ားဆံုး သူတစ္ေယာက္ (Most Credits in One Movie) အျဖစ္ ကမာၻ႔စာရင္းမွာ မွတ္သားခံရပါတယ္... 

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္း...

ကားအစမွာ ၁၈၀၀ႏွစ္မ်ားအတြင္းက ျဗိတိန္လူမ်ိဳးေတြ တရုတ္ကို က်ဴးေက်ာ္ျပီး တရုတ္ရဲ႕နန္းတြင္းရတနာျဖစ္တဲ့ Chinese Zodiac အေကာင္ ေတြရဲ႕ ေၾကးဦးေခါင္းေတြကိုပါယူေဆာင္သြားခဲ့တာကေန စပါတယ္... ယေန႔ေခတ္မွာေတာ့ အဲဒိ ေၾကးသြန္းေခါင္းေတြကို ေလလံျပန္တင္ျပီးေရာင္းခ်ေနခဲ့ပါတယ္... အဓိကေရာင္းခ်တဲ့ company ကေတာ့ MP corporation ကပါ... Asian Hawk, JC, (ဂ်က္ကီခ်န္း) ကို MP Corporation က ေပ်ာက္ဆံုးေနေသးတဲ့ ေၾကးဦးေခါင္းအားလံုးကို ဆက္ရွာႏုိင္ရင္ Bonus ၁၀ ဆေပးမယ္ဟု ခိုင္းေစခဲ့ပါတယ္... ေဂ်စီ ဟာ National Geographic က သတင္းေထာက္ ေယာင္ဟန္ေဆာင္ကာ Professor Guan ကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ပါတယ္... Professor Guan ဟာ ေရွးေဟာင္းသုေတသီျဖစ္ျပီး ပညာေရးအတြက္ရည္စူးျပီး ေၾကးဦးေခါင္း ၁၂ခုရဲ႕ ပံုစံကို ျပဳလုပ္ထားတဲ့သူပါ... အဲဒိကေနတဆင့္ Professor Guan ရဲ႕ ေထာက္ခံမွဳနဲ႔ ေၾကးဦးေခါင္းေတြဘယ္မွာရွိလဲ သိတဲ့ Paris က Coco ဆီကို အဆက္အသြယ္ရခဲ့ပါတယ္...

ပဲရစ္မွာ JC နဲ႔ သူ႔ အေပါင္းအပါေတြျဖစ္တဲ့ Simon (Kwan Sang Woo (ကိုရီးယားမင္းသား))၊ David နဲ႔ Bonnie တို႔ပူေပါင္းျပီး သူေ႒းၾကီးတစ္ေယာက္အိမ္ကေန ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ ေၾကးဦးေခါင္း ၂လံုးနဲ႔အတူ အျခားအဖိုးတန္ပစၥည္းေတြကို ခိုးယူရရွိခဲ့ပါတယ္... အဲဒိထဲမွာ တန္ဖိုးၾကီး ပန္းခ်ီကား "The Rose" လဲပါပါတယ္... သို႔ေသာ္ JC ကို ခိုးထုတ္ခိုးထည္နဲ႔အတူ Coco ကမိခဲ့ပါတယ္... Coco ကို JC က သူဟာ တရုတ္ႏုိင္ငံရဲ႕ ရတနာေတြကို ျပန္ယူျပီး ႏုိင္ငံကို ျပန္လွဴမလို႔ပါလို႔ လိမ္ညာလိုက္ျပန္ပါတယ္...


သူတို႔ မထင္မွတ္ပဲ Katherine ဆိုတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ရျပီး သူမရဲ႕အိမ္ကို ဖိတ္ၾကားခံခဲ့ရပါတယ္... သူမွရဲ႕ အဘိုး က အရင္က တရုတ္ျပည္ကို က်ဴးေက်ာ္တဲ့ထဲမွာပါတဲ့ စစ္ဗိုလ္တစ္ေယာက္ပါ... သူမ အဘိုးရဲ႕ ရုပ္ၾကြင္းကို ကူညီရွာေဖြေပးဖို႔ အကူညီေတာင္းခဲ့ပါတယ္... ပထမေတာ့ စိတ္မ၀င္စားေသာ္လည္း သူမအိမ္မွ ၾကက္ေခါင္း ေၾကးဦးေခါင္းကို လိုခ်င္တာေရာ... က်န္ရွိေနတဲ့ ေၾကးဦးေခါင္းေတြရဲ႕ ေနရာကို သဲလြန္စရႏုိင္တာေရာေၾကာင့္ အကူညီေပးဖို႔ သေဘာတူလိုက္ပါတယ္...


ဒီလိုနဲ႔ပဲ JC နဲ႔ အဖဲြ႕သားေတြရယ္... Coco ၊ Catherine တို႔ေတြ ရြက္လႊင့္ခဲ့ၾကျပီး... လူသူမရွိတဲ့ ကြ်န္းတစ္ကြ်န္းေပၚေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္... အဲဒိမွာလဲ ပင္လယ္ဓားျပေတြရယ္၊ သူတို႔ေနာက္ကိုလိုက္လာတဲ့ သူေ႒းၾကီးအိမ္ကအေစာင့္ေတြရယ္ ခ်ရပါေသးတယ္... အဲဒိကြ်န္းေပၚမွလဲ သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ ေၾကးဦးေခါင္း ၃လံုးရခဲ့ပါတယ္... သို႕ေသာ္ နဂါးေၾကးသြန္းေခါင္းက MP Corp ဆီမွာ အစကတည္းကရွိေနျပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ကတိျပဳထားတဲ့ အားလံုးရွာေတြ႕ရင္ Bonus 10 ဆေပးမယ္ဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ မ်ိဳးမ်ိဳးျမတ္ျမတ္ မရလိုက္ပါဘူး...


ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ MP corp က Coco ေမာင္ေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္ကို ဖမ္းဆီးထားလို႔ Coco အကူအညီေတာင္းတာနဲ႔ သြားေရာက္ ကယ္ဆယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... Coco တို႔အဖဲြ႕အစည္းရဲ႕ ဆႏၵျပကန္႔ကြက္မွဳေၾကာင့္ နဂါးေၾကးသြန္းေခါင္းကို ေလလံ၀ယ္မဲ့သူ တစ္ဦးမွမရွိပါဘူး... MP Corp က Coco တို႔အဖဲြ႕ကို ပညာေပးတဲ့အေနနဲ႔ ေန႔လည္ ၁၂နာရီမွ မေရာင္းရရင္ "Let the dragon Fly" ဆိုတဲ့ mission ကိုလုပ္ရင္ ေၾကးဦးေခါင္းကို မီးေတာင္ထဲ ျပစ္ခ်ဖို႔ လုပ္ၾကပါေတာ့တယ္... ဒီအခါမွာပဲ JC ရဲ႕ စြန္႔စားခန္းထပ္စရပါေတာ့တယ္....


Source : http://en.wikipedia.org/wiki/CZ12

ေ၀ဖန္ေရး...

အက္ရွင္ကားျဖစ္တဲ့အတြက္ တစ္ကားလံုးနည္းပါးေျပာျပလဲ အရသာသိပ္ပ်က္မယ္မထင္ပါဘူး... ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အႏွစ္သာရက ဇာတ္လမ္းထက္ သူတို႔ရဲ႕ Action နဲ႔ ဟာသေပၚမွာ မူတည္တဲ့အတြက္ပါပဲ... ဇာတ္ကားအဆံုးမွာ ပရိတ္သတ္အတြက္ အံ့အားသင့္ေစမဲ့ နာမည္ၾကီး HK Star ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ဧည့္သည္ သရုပ္ေဆာင္အျဖစ္ထည့္ထားပါတယ္... ဧည့္သည္သရုပ္ေဆာင္ေတြေပၚလာရင္ ရုံထဲက ပရိတ္သတ္ေတြက  မထင္မွတ္ထားေတာ့  ဟာကနဲျဖစ္ျဖစ္သြားပါတယ္... ကိုရီးယား မင္းသား Kwan Sang Woo တရုတ္လိုေျပာတာကိုလဲ ေတြ႔ရမွာပါ... (ဒါေတာင္ သူစကားေျပာနည္းပါတယ္)၊ ဂ်က္ကီခ်န္းကားေတြရဲ႕ တျခားသူေတြရဲ႕ကားနဲ႔ မတူတဲ့ထူးျခားခ်က္တစ္ခုရွိပါတယ္... အဲဒိထူးျခားခ်က္ကို မေဗဒါငယ္ငယ္ကတည္းက ခုံခံုမင္မင္ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္... ဇာတ္ကားျပီးသြားပင္မဲ့ တစ္ေယာက္မွ ရုံထဲကေနထ မထြက္သြားေအာင္လုပ္ႏုိင္ပါတယ္... ဒါဆိုသိျပီဟုတ္?... ပိတ္ကားေနာက္ကြယ္က သူစေတးခဲ့တဲ့ သူစြန္႔စားခဲ့တဲ့ ေသြးေခြ်းနဲ႔ရင္းခဲ့တဲ့ အခန္းေတြကို ျပန္ျပတာပါ... မီးေတာင္အခန္းကိုၾကည့္တုန္းက ကြန္ျပဴတာဂရက္ဖစ္နဲ႔ ျဖတ္ညွက္ကပ္ လုပ္တယ္ပဲထင္ခဲ့တာ... တကယ့္မီးေတာင္မွာသြားရုိက္ထားတာေတြ႔ေတာ့ အံ့အားသင့္ခဲ့တယ္... ေအာ္ ဂ်က္ကီခ်ိန္းဆိုတဲ့သူကေတာ့ သူ႔အလုပ္အေပၚထားတဲ့စိတ္က ေလးစားေလာက္ပါတယ္...

ဂ်က္ကီခ်ိန္းကို ဒီကားျပီးရင္ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ရုပ္ရွင္မရုိက္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ေကာလဟာလထြက္ေနပါတယ္... အဲဒါမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း ဒီဇင္ဘာလက မေလးရွားႏုိင္ငံရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြမွာ သူကိုယ္တိုင္ခုလို ေျပာခဲ့ပါတယ္...


"ဒါဟာမဟုတ္ပါဘူး... မီဒီယာေတြ အထင္မွားေနတာပါ။ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး Action ဇာတ္ကားၾကီးတစ္ခုပါ။ ကြ်န္ေတာ္ Action ကားေတြဆက္ရုိက္ေနအံုးမွာပါ ဒါေပမဲ့ Stunts ေတြကိုေတာ့ ေလ်ာ့ခ်ေတာ့မယ္... လူစားထိုးတာတို႔ Special effects တို႔ကိုပဲ သံုးေကာင္းသံုးေတာ့မယ္။ ခုေလာက္ၾကီးတဲ့ Action ကားကိုရုိက္ျပီးရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့ ဒိုင္လူၾကီးမ်ား (ပရိတ္သတ္မ်ားကို ရည္ညြန္းျခင္း) ခပ္ေသးေသး Action ကားေလာက္ပဲ ကြ်န္ေတာ္ရုိက္ေတာ့မယ္ဆို ခြင့္လႊတ္ၾကမယ္ထင္ပါတယ္.. လို႔ေျပာၾကားသြားပါတယ္...
News source : http://my.news.yahoo.com/jackie-chan-never-quit-movies-035800048.html

ဒီေတာ့ ဂ်က္ကီခ်န္းရဲ႕ အႏုပညာကို ေလးစားတယ္ဆိုရင္ အသက္ေသြးေခြ်းနဲ႔ရုိက္ထားတဲ့ သူ႔ကားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ရုံမွာသြားအားေပးလိုက္ၾကဖို႔ ၀န္ေလးၾကမယ္မထင္ပါဘူး...



သူ႔ရုပ္ရွင္အတြက္ေပးခဲ့တဲ့ ေသြးေခြ်း...


Shooting at Real Vocalno

Tuesday, January 15, 2013

Kim Tae Hee နဲ႔ Rain၊ Agencies မသိပဲ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္?


Love story in Harvard, Iris နဲ႔ My Princess ဇာတ္ကားေတြမွာ နာမည္ၾကီးတဲ့ မင္းသမီးေခ်ာ Kim Tae Hee နဲ႔ လူတိုင္းနီးပါးသိတဲ့ "Full house" (ခ်စ္စံအိမ္) ဇာတ္ကားထဲက မင္းသား Rain တုိ႔ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းက ကိုရီးယားႏုိင္ငံကို ၂၀၁၃ ရဲ႕ ပထမဆံုးေန႔မွာ ရိုက္ခတ္လိုက္ပါတယ္...

ကင္ထဲဟီးနဲ႔ ရိန္းတို႔ ၂ေယာက္ ခ်ိန္းေတြ႔တဲ့ ပံုဟာ ဇန္န၀ါရီ ၁ရက္ေန႔ ၂၀၁၃ မွာ သူတို႔ ၂ေယာက္ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ေကာလဟာလနဲ႔အတူ ထြက္ေပၚလာပါတယ္... ပံုထဲမွာ ကင္ထဲဟီးနဲ႔ ရိန္းဟာ ဦးေခါင္းက ေျခဆံုး အေသအခ်ာ ဖံုးအုပ္ထားျပီး ခိုးေတြ႔ၾကတဲ့ သေဘာရွိပါတယ္... သူတို႔ ၂ေယာက္ဟာ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၁ မွာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုရုိက္ရင္း စေတြ႔ခဲ့ၾကတာပါ... ၂၀၁၂ မတ္လ ရိန္း စစ္မွဳစထမ္းတဲ့ အခ်ိန္ ေလာက္ကေနစျပီး သူတို႔ ၂ေယာက္ ပိုမိုရင္းႏွီးခဲ့ၾကပါတယ္... ခုသူတို႔ ခ်စ္သူေတြျဖစ္တာ ၃လေလာက္ရွိပါျပီ... 

၃လဆိုတာ တိုေတာင္းတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကင္ထဲဟီး နဲ႔ ရိန္း ရဲ႕ ကုပၼဏီ ၂ခုလံုးက ဒီအေၾကာင္းကို မသိပါဘူး၊ ခင္မင္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြ အေနနဲ႔ပဲ သူတို႔ သိထားေၾကာင္း ေျပာပါတယ္... ပထမေတာ့ သူတို႔ ကုမၸဏီေတြက ျငင္းပါေသးတယ္... ကင္ထဲဟီး agency က "ဒီ သတင္းဟာ မမွန္ပါဘူး... သူဟာခု သူ႔ရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္းတဲြကို အာရုံစိုက္ေနပါတယ္... ဘယ္သူနဲ႔မွ ခ်စ္သူျဖစ္မေနပါဘူး" ရိန္း Agency ကေတာ့ "ကြ်န္ေတာ္တို႔ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဘာမွ မၾကားမိပါဘူး" လို႔ ေျပာၾကားသြားပါတယ္... 

အင္တာနက္အသံုးျပဳသူ ပရိတ္သတ္ေတြကေတာ့ ဒီသတင္းကိုေတြ႔တဲ့အခါ 
"This is so epic," "They got caught by the paparazzi," "They don't really look that good together," "It's hard to date someone in the army," စသည္ျဖင့္ ကြန္မန္႔ၾကပါတယ္...

မေဗဒါအတြက္ကေတာ့ သူတို႔ ၂ေယာက္လံုးဟာ ခ်စ္သူရည္းစားထားသင့္တဲ့ အရြယ္ကိုေတာင္ ေက်ာ္လြန္ျပီး အိမ္ေထာင္ေတာင္ျပဳဖို႔ အရြယ္ေရာက္ေနတဲ့အတြက္ ဘယ္လိုမွ မထင္ပါဘူး...
ျပီးေတာ့ ကင္ထဲဟီးေရာ ရိန္းေရာက ကိုရီယားမွာ နာမည္အရမ္းၾကီးတဲ့ မင္းသမီး မင္းသားေတြျဖစ္ေသာ္လည္း ကြ်န္မ အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ထဲ မပါတဲ့အတြက္ သိပ္ကြန္မန္႔စရာမရွိပါဘူး... ဂုဏ္ရည္ခ်င္းတူတဲ့သူေတြ ဆိုေတာ့ တကယ္ဆိုရင္လဲ လိုက္ဖက္တဲ့အတဲြလို႔ပဲ ထင္ပါတယ္...
စာဖတ္သူေတြေရာ ဘယ္လိုထင္ပါသလဲ?


Photo Credit: Newsen
News source : http://www.kpopstarz.com/articles/18750/20130101/kim-tae-hee-rain-scandal.htm

Friday, December 14, 2012

Life Of Pi - Movie review


Name: Life of PI
Cast:
Irfan Khan as Piscine Molitor "Pi" Patel, adult
Suraj Sharma as Pi, age 16
Ayush Tandon as Pi, age 11/12
Gautam Belur as Pi, age 5

Genere: Fantasy, Adventure

My rating : 4.5/5




ဟိုတစ္ေလာက မထင္မွတ္ပဲ Life of PI ဆိုတဲ့ကားကို ရုံမွာသြားၾကည့္ျဖစ္တယ္... ေရးမယ္ဆိုျပီး အလုပ္မ်ားေနတာနဲ႔ ခုမွေရးျဖစ္တယ္... မင္းသားက India မင္းသားဆိုေတာ့ Bollywood ကရုိက္တာလို႔ထင္ခဲ့ပင္မဲ့ ခု ပိုစ့္ေရးဖို႔ ရွာၾကည့္ေတာ့ Bollywood ကရုိက္တာ မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္... အဲလိုေရးထားတာ မေတြ႔ဘူး... (ထားပါေတာ့)
အစက ဒီကားကို သိပ္မေမွ်ာ္လင့္ထားပင္မဲ့ ဇာတ္လမ္းက ျဖစ္ႏုိင္တာ မျဖစ္ႏုိင္တာ အပထား ဆဲြေဆာင္မွဳရွိတဲ့အတြက္ သေဘာက်မိပါတယ္...

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကေတာ့...

ပိုင္ က ဟိႏၵဴ မိသားစုကေပါက္ဖြားလာတာ... စူးစမ္းေလ့လာခ်င္တဲ့စိတ္ရွိတယ္... ပိုင္ အသက္ ၁၂ႏွစ္မွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာနဲ႔ မြတ္စလင္ဘာသာကို သိလာတယ္... အဲဒိအခါမွာ သူဟာ ဘာသာအားလံုးကို ကိုးကြယ္တယ္... သူ႔အေဖက "ဘာသာအားလံုးကို ယံုၾကည္တာ... ဘယ္ဘာသာမွကို မယံုၾကည္တာနဲ႔ အတူတူပဲ... တကယ္ေတာ့ ဘယ္အရာကိုမဆို ကိုယ့္အသိဥာဏ္နဲ႔ ခဲြျခားဆံုးျဖတ္တာဟာ အေကာင္းဆံုးပဲ" လို႔ ဆံုးမခဲ့တယ္... သူတို႔မိသားစုပိုင္ တိရိစာၦန္ဥယ်ာဥ္ထဲက က်ားနာမည္က ရစ္ခ်က္ပါကာ လို႔ေခၚတယ္... သူအရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ သူတို႔မိသားစုရဲ႕ တိရိစာၦန္ရုံစီးပြားေရးက မေကာင္းတဲ့အတြက္ ေျမကိုေရာင္းျပီး တိရိစာၦန္ေတြကို ကေနဒါမွာေရာင္းရင္ အျပီးေျပာင္းဖို႔ ဂ်ပန္ကုန္ကူးသေဘာၤနဲ႔ ထြက္လာတဲ့လမ္းမွာ မုန္တိုင္းမိျပီး သူ႔မိသားစုနဲ႔တကြ က်န္တဲ့သူေတြအားလံုး ေသသြားခဲ့တယ္... သူကေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာ အသက္ကယ္ေလွေသးေသးေပၚမွာ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ျမင္းက်ားတစ္ေကာင္နဲ႔ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့တယ္... ဒါေပမဲ့ ေလွေပၚမွာ ျပႆနာရွာတဲ့ ေနာက္အေကာင္ရုိင္းတစ္ေကာင္ပါလာတယ္... အဲဒါက ေခြးအ... သူက ပိုင့္ကိုေရာ ျမင္းက်ားကိုပါ ကိုက္ဖို႔ၾကိဳးစားတယ္... ဒါေပမဲ့ ပိုင္က ေလွဦးပိုင္းက မိုးကာဖ်ဥ္ကာထားတဲ့ ေပၚေလးမွာေနေတာ့ ေခြးအက တက္လာလို႔မရျဖစ္ေနတယ္... မနက္ေရာက္ေတာ့ ငေပ်ာခိုင္ေတြေပါေလာနဲ႔ ေမ်ာလာတာက ေမ်ာက္မၾကီးတစ္ေကာင္... ေမ်ာက္မၾကီးကိုလဲ သူ႔ေလွေလးေပၚတင္လိုက္တယ္... ေခြးအက ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာကိုက္ေတာ့ ဒဏ္ရာရေနတဲ့ ျမင္းက်ားခမ်ာ အသက္ဆံုးသြားရွာတယ္... ျမင္းက်ားျပီးေတာ့ ေမ်ာက္ကိုကိုက္တယ္... ေမ်ာက္လဲဆံုးသြားတယ္... ေလွေပၚမွာ ေသာင္းက်န္းေနတဲ့ ေခြးအကို သူ စိတ္တိုေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတက္ထိုင္ေနတဲ့ မိုးကားဖ်ဥ္ေအာက္ အခန္းေလးထဲကေန ရစ္ခ်က္ပါကာ (က်ား) ထြက္လာျပီး ေခြးအ ကိုကိုက္လိုက္ပါတယ္... ရစ္ခ်က္ပါကာ က ပိုင့္ကိုလဲ ကိုက္ဖို႔ၾကိဳးစားပင္မဲ့ လက္သည္းေတြနဲ႔ ရြက္ဖ်ဥ္နဲ႔ ညိွတာေရာ ေလ်ာေလ်ာက်တာေရာေၾကာင့္ ပိုင့္နားမလာႏုိင္ဘူး... ေနာက္ဆံုး အသက္ကယ္ေလွ ေသးေသးေလးေပၚမွာ ပိုင္နဲ႔ ရစ္ခ်က္ပါကာ(က်ား)နဲ႔ ၂ေယာက္ပဲ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ဘယ္လို ၂ပါးသြားၾကသလဲဆိုတာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ဖန္သားျပင္ေပၚမွာ ဆက္လက္ရွဳစားၾကပါ...

ေ၀ဖန္ေရး

ကားအစမွာ God ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳးနဲ႔ အစခ်ီထားေတာ့ ဘာသာေရးကားလို႔ထင္ခဲ့တာ... သူငယ္ခ်င္းက ဆဲြေခၚလို႔ လိုက္ၾကည့္တာဆိုေတာ့ အဲဒိကား ဘာကားမွန္းကို ေသခ်ာမသိခဲ့တာ... ကားရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမွာ ေပးခ်င္တဲ့ သင္ခန္းစာက ကိုယ္ဒုကၡေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ကိုယ္ကလဲြလို႔ ဘယ္ God မွ မကယ္ႏုိင္ဘူး... အရာရာ မိမိဘာသာ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီးပဲ လုပ္မွရတယ္လို႔ ေျပာခ်င္တဲ့သေဘာလို႔ ထင္တယ္... ဒါဆိုရင္ေတာ့ ပိုင္ဟာ အဆံုးမွာ ဗုဒၶဘာသာအယူျဖစ္သြားတယ္လို႔ ကြ်န္မယူဆရင္ ကြ်န္မဘက္လိုက္ေျပာတဲ့ပံုမ်ားေပါက္ေနမလားေတာ့ မသိ... ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ ဒီလိုပဲယူဆပါတယ္... (ၾကိဳက္သလို သေဘာထားကဲြလဲြႏုိင္ပါတယ္)... သူက ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ မထိေတြ႔ခဲ့ရလို႔ ဘယ္အရာမဆို ကိုယ့္ဥာဏ္နဲ႔ ဆင္ျခင္ဆံုးျဖတ္ျပီးမွ ယံုပါဆိုတဲ့ အယူဟာ ဗုဒၶဘာသာမွန္း မသိခဲ့တာျဖစ္မယ္... 
ဘာသာေရးကေတာ့ ထားပါေတာ့... ကြ်န္မ အျမင္နဲ႔ ကြ်န္မ ယူလိုက္တာပဲ...

ဇာတ္လမ္းအရလဲ မပ်င္းပါဘူး... ျဖစ္ႏုိင္တာ မျဖစ္ႏုိင္တာေဘးခ်ိတ္ထားအံုး Entertaining ေတာ့ ျဖစ္ပါတယ္... Graphic ေတြလဲ အေတာ္ေလးေကာင္းေတာ့ က်ားနဲ႔ အခန္းေတြမွာလဲ သိပ္ျပီး သိသိသာသာၾကီးမဆိုးဘူး... အားလံုးေကာင္းတယ္... ကားဆံုးခါနီးေလာက္မွာ သူနဲ႔ က်ား သူ႔စည္း ကိုယ့္စည္းနဲ႔ ေလ့က်င့္ဆက္သြယ္ျပီး ေအးေအးလူလူ ေနလို႔ရသြားတာၾကည့္ျပီး ျမန္မာျပည္က သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အမည္ခံ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို က်ားေလာက္ေတာင္ အတူေနထိုင္လို႔ မရတဲ့ဟာေတြလို႔ သြားသတိရမိေသးတယ္... 

ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ Life of Pi ဆိုတဲ့ကားေလးက သင္အခ်ိန္ေပးရၾကိဳးနပ္တဲ့ ကားေကာင္းေလးတစ္ကားပါပဲ...

Thursday, November 29, 2012

အွန်လိုင်းမှာ အဝတ်အထည်ဝယ်ချင်ရင်...

မဗေဒါ အွန်လိုင်းကနေ ပစ္စည်းဝယ်ရတာ သဘောကျတာကို အရင်ကလဲ ပြောပြဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မဗေဒါတစ်ယောက် အွန်လိုင်းကနေ အဝတ်အစားတစ်ခါမှ မဝယ်ဖူးပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ၂ချက်ရှိပါတယ်... ၁ချက်က ဝယ်ပြီးမှ ကိုယ်နဲ့ မတော်မှာစိုးလို့ပါ... တကယ်တော့ အွန်လိုင်းမှာ အဝတ်အစားရောင်းတဲ့ဆိုင်တွေက ကိုယ်တိုင်းတွေကို ပေးထားပြီးသားပါ... ကိုယ့်ကိုကိုယ်တိုင်းရင် မှားမှာစိုးလို့လဲပါပါတယ်... နောက်တစ်ချက်ကတော့ တစ်ခါတစ်လေမှာ ပုံပြထားတုန်းကကိုယ်ထင်တဲ့ ပစ္စည်းအရည်အသွေးကတစ်မျိုး ရလာတဲ့ ပစ္စည်းအရည်အသွေးကတစ်မျိုးလဲဖြစ်နေမှာစိုးလို့ပါ... ဒါပေမဲ့ ခုတော့ ဘယ်လိုဝယ်ရမလဲ ကိုယ့်ဘက်က သေသေချာချာဖတ်ပြီး သိရင် အွန်လိုင်းမှာ အကျီင်္ဝယ်ရတာက စျေးပိုသက်သာတဲ့အပြင် ကိုယ့်အကျီင်္လေးရလာမဲ့နေ့ကို ရင်ခုန်စွာစောင့်ရတဲ့ အရသာကိုလဲ သဘောကျပါတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့လက ဂျီမားကတ်က စကတ်တစ်ထည်ဝယ်ပထမဆုံးဝယ်ဖြစ်တယ်... ကိုယ်က စျေးကြီးကြီးမပေးချင်ဘူးဆိုရင်တော့ နံပါတ်တစ် အရည်အသွေးမျိုးကို မှန်းထားရင်မှားလိမ့်မယ်... ခု Dress လေးကတော့ စျေးမဆိုးပဲ ဝတ်ရတာလဲ တော်တယ် အဆင်ပြေတယ်ဆိုတော့ အကြိုက်ပါပဲ... နောက်မှ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး တင်ပေးပါအုံးမယ်...

ဒီတော့ အွန်လိုင်းမှာ အဝတ်အစားဝယ်ချင်ပင်မဲ့ မသေချာတဲ့သူတွေအတွက် သတိထားသင့်တာလေးတွေနဲ့ ကိုယ်အတိုင်းဘယ်လိုတိုင်းလဲဆိုတာ ဒီပိုစ့်လေးနဲ့ ပြောပြမယ်နော်...

ကိုယ်တိုင်းမတိုင်းခင် သတိပြုရမဲ့ အချက်တွေကိုအရင်ပြောပြပါမယ်...
၁) ပြုလုပ်တဲ့ပစ္စည်း
၂) ဒီဇိုင်း 
၃) အတိုင်းအထွာ Cutting (သို့) တခြားဝယ်သူများရဲ့ ကွန်မန့်
၄) မိမိကိုယ်ကို သိပါ

၁) ပြုလုပ်တဲ့ ပစ္စည်း

ဝယ်မဲ့ အဝတ်အစားဘာအသားနဲ့ ချုပ်လဲဆိုတာ ဆိုင်က ပေးထားတဲ့ အင်ဖော်မေးရှင်းမှာ ပါပြီးသားပါ... မပါရင်လဲ ဆိုင်ကိုမတ်စေ့ဖြစ်စေ အီးမေးလ်ဖြစ်စေနဲ့ မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်... ဆွဲသားလား၊ ချီဖွန်(ကြော်ချက်)သားလား၊ စသည်ဖြင့် အမျိုးမျိုးရှိပါတယ်... ဆွဲသားဆိုရင်လဲ ဘယ်လောက်ကနေ ဘယ်လောက်ထိ ဆွဲနိုင်တဲ့ Range ကိုလဲ ဆိုင် တော်တော်များများက ပေးထားတတ်ပါတယ်... ချည်သားဆိုရင် လျှော်ပြီးရင်း ရှုံ့သွားတတ်ပါသေးတယ်... ဒီတော့ အတိုင်းအထွာကို စဉ်းစားတဲ့အခါ ဘာပစ္စည်းနဲ့လုပ်လဲဆိုတာက အနည်းနဲ့အများ အကြမ်းဖျင်းလောက်တော့ သိရင်လုံလောက်ပါတယ်...

၂) ဒီဇိုင်း

ဒီဇိုင်းပေါ်မူတည်ပြီးလဲ အတိုင်းအထွာကို ချင့်ချိန်ရပါမယ်... တချို့ Dress တွေရဲ့ အကျီင်္လက်က ကိုယ်ဝတ်နေကျ အိမ်နေရင်းတွေထက် သေးပြီးယူထားတတ်ပါတယ်... ကိုယ်က ကိုယ်ဝတ်နေကျ ညအိပ်အကျီင်္က ပခုံးအတိုင်း တိုင်းပြီးယူမယ်ဆိုရင် ကိုယ့် size ကိုကြီးနေတယ်ထင်ပြီး ကိုယ်နဲ့ ဝယ်ချင်တဲ့ Dress နဲ့ မတော်ဘူးလို့ထင်နိုင်ပါတယ်... နောက်ဥပမာတစ်ခုကတော့ ကုတ်အကျီင်္တွေဝယ်ရင် ရင်ဘတ်အတိုင်းကို စိုးရိမ်ရပါတယ်... မြန်မာမိန်းကလေးတွေက ရင်ဖွံ့ထွားသူတွေဆိုတော့ ငါနဲ့ မတော်လောက်ဘူးထင်တတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တစ်ချို့ ကုတ်အကျင်္ီတွေက ရင်စေ့ပြီး ကြယ်သီးတတ်ပြီး ဝတ်စရာမလိုပါဘူး... ဒီဇိုင်းကိုက အပေါ်ကအထပ်အနေနဲ့ပဲဆိုရင် ရင်စေ့ဝတ်စရာမလိုတဲ့အတွက် ရင်ဆိုဒ်က သေးတတ်ပါတယ်... အဓိက ကတော့ ပုခုံးနဲ့ ရင်အတိုင်းအဆင်ပြေရင် အားကျန်တာက အဆင်ပြေတတ်ပါတယ်... ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ဒီဇိုင်းမျိုးရွေးတတ်ဖို့လဲလိုတာပေါ့နော်...

၃) အတိုင်းအထွာ Cutting (သို့) တခြားဝယ်သူများရဲ့ ကွန်မန့်

များသောအားဖြင့် Small, Medium, Large နဲ့ ရေးတဲ့ဆိုင်တွေက Small ဆို ဘာဆိုဒ်ဆိုပြီး Table လေးနဲ့ ပြထားတဲ့ အင်ဖိုအမြဲရှိပါတယ်... မရှိရင် မေးပါ... နောက်ပြီး တခြား ဝယ်သူတွေရဲ့ ကွန်မန့်တွေလဲရှိတတ်ပါတယ်... တစ်ဆိုင်နဲ့ တစ်ဆိုင် Small, Medium, Large အတိုင်းတွေက တူချင်မှတူပါတယ်... ကိုယ်က Small ဝတ်နေကျဆိုပေမဲ့ တစ်ခါတစ်လေ အဲဒိဆိုင်က Medium ကမှ ကိုယ့်ဆိုဒ်ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်... ၁ဆိုဒ်ကြီးဝယ်ဖို့ ၁ဆိုဒ်သေးဝယ်ဖို့ အရင်ဝယ်ဖူးတဲ့သူတွေရေးတဲ့ ကွန်မန့်တွေကနေသိနိုင်ပါတယ်... ကွန်မန့်တွေမရှိရင်တော့ အတိုင်းအထွာကို သေချာတိုင်းပြီးဝယ်ပါ... စိတ်မချရင်တော့ စျေးသိပ်မကြီးတာကိုအရင် စမ်းဝယ်ကြည့်လို့ရပါတယ်... တစ်ခါတစ်လေ အွန်လိုင်းက အဝတ်အထည်ဝယ်ယူတဲ့အခါ ကိုယ့်ကွန်ပြူတာ Screen ပေါ်မှာ မြင်တဲ့ အရောင်နဲ့ တကယ့်အရောင်နဲ့ အနည်းငယ်ကွဲလွဲတတ်ပါတယ်... ထိုအချက်ကိုလဲ နားလည်ထားဖို့လိုပါတယ်...

၄) မိမိကိုယ်ကို သိပါ...

ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်အသိဆုံးပါ... ဥပမာ ဗိုက်ပူတဲ့သူက ခါးကိုတိုင်းတဲ့အခါ ကိုယ့်ရှိတဲ့ ခါးထက် ၂လက်မလောက်ပိုယူပါ... ဒါမှ ထမင်းစားပြီးချိန်တို့ဘာတို့ဆို နေသာထိုင်သာရှိမှာပါ... ခါးသေးပြီး တင်ကားတဲ့မိန်းကလေးတွေအတွက်လဲ အကျီင်္ဒီဇိုင်းကိုလဲ သတိပြုပြီး ဝတ်တဲ့အခါ တင်မှာကျပ်နေတာမျိုးမဖြစ်အောင် ပိုယူသင့်ယူ... ဒါမှမဟုတ် အကျီင်္ဒီဇိုင်းက နောက်က ဇစ်က အောက်ထိဆွဲလို့ရတဲ့ပုံမျိုးဆိုရင်တော့ ပိုယူစရာမလိုဘူးပေါ့... ကိုယ့်ပင်ကိုယ်ဉာဏ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်လို့ရတဲ့ အရာတွေပါ...

ခု ကိုယ်တိုင်းနည်းကို ပြောပါမယ်..
How to take your body measurements

1. Shoulder

ဘေးက ပုံမှာ ပြထားတဲ့အတိုင်းပဲ တစ်ဖက် ပုခုံးအစွန်းကနေ နောက်ပုခုံးအစွန်းထိ တိုင်းပါ...

2. Burst

ရင်ကိုတိုင်းတာပါ။ တိုင်းတဲ့ကြိုးကို ချိုင်းအောက်ကနေ ကိုယ်ကိုပတ်ပါ။ ရင်သားရဲ့ အပြည့်မောက်ဆုံးနေရာကနေတိုင်းရပါမယ်။ ဘေးမှာ လက်နှလုံးလောက် ခြောင်ခြောင်ထားပါ။ ပြီးလျှင်အတိုင်းကို မှတ်သားပါ...

3. Natural Waist

ခါးကိုတိုင်းတဲ့အခါမှာ ကျွန်မတို့မိန်းကလေးတွေက မသိမသာပဲဖြစ်စေ၊ သတိတောင်မထားလိုက်မိချိန်မှာ အသက်အောင့်တတ်ကြပါတယ်။ အဲလိုမဖြစ်ပါစေနဲ့။ တိကျတဲ့အတိုင်းအတာကိုရဖို့အတွက် သက်တောင့်သက်သာအဖြစ်ဆုံး အနေအထားကိုတိုင်းပါ။ 


4 and 6. Inseam

ဘောင်းဘီ ဝယ်သူတွေအတွက် အရှည်ကိုတိုင်းတာပါ...


5. Hip

ခြေကိုစုပြီး ကိုယ့်တင်ပါးရဲ့ အကျယ်ဆုံးနေရာကို ပတ်ပြီးတိုင်းပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် တင်းပါးရိုးရှိတဲ့နေရာကိုတိုင်းပါတယ်။


အောက်ကပုံလေးမှာပြထားတဲ့အတိုင်းလဲ ကြည့်နိုင်ပါတယ်...


Tuesday, November 06, 2012

My Favorite Galaxy Note 2 Features

ျပီးခဲ့တဲ့အပတ္ကမွ မေဗဒါရဲ႕ ပထမဦးဆံုး smart Phone အျဖစ္ Samsung Galaxy Note 2 LTE ကို ၀ယ္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ဖုန္းကို ဖုန္းေျပာရုံ မတ္ေစ့ပို႔ရုံ အပ်င္းေျပဖုန္းထဲမွာပါျပီးသား ဂိမ္းေဆာ့ရုံေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္တတ္ျပီး ေမ့တတ္ ဖုန္းေပ်ာက္တတ္တဲ့ မေဗဒါအတြက္ Smart Phone ေတြနဲ႔ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနႏုိင္ခဲ့တာ ယခုခ်ိန္ထိပါ... ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကိုယ္က Whatsapp မရွိ... ဘာမရွိ.... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ update ေတြမျဖစ္ေတာ့ဘူး... အရင္က ရုံးကေပးတဲ့ Blackberry က Smart phone ဆိုပင္မဲ့ Privacy issue ေၾကာင့္ သိပ္မသံုးခ်င္ေတာ့ဘူး... ဒီလိုနဲ႔ပဲ Smart phone နဲ႔ ပတ္သတ္ရပါေတာ့တယ္... 

ခု၀ယ္လိုက္တဲ့ Galaxy Note 2 မွာ ကြ်န္မလို ဖုန္းခဏခဏ ေပ်ာက္တတ္တဲ့သူ အတြက္ အၾကိဳက္ဆံုး Security Feature တစ္ခုပါတယ္... (ဒီ Feature ေလးက Samsung Product ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သံုးလို႔ရပါတယ္... SIII, Galaxy Tab, Galaxy Wave, Galaxy Ace စသည္ျဖင့္.. အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ဒီလင့္ခ့္ေနရာမွာ သြားၾကည့္လို႔ရပါတယ္... ) Remote control ဘယ္လိုဖြင့္ရလဲဆိုတာလဲ အဲဒိမွာ Samsung ပစၥည္းအမ်ိဳးအစားလိုက္ တဆင့္ခ်င္းရွင္းထားပါတယ္...

Lock My Mobile

ကိုယ့္ဖုန္းကိုယူသြားတဲ့သူ သံုးလို႔မရေအာင္ ကိုယ္က အေ၀းကေန lock လုပ္လိုက္လုိ႔ရပါတယ္... သူ PIN မသိရင္ ဖြင့္လို႔မရေတာ့ပါဘူး... အဲဒိလို lock လုပ္လိုက္ရင္ ဖုန္းမွာ "This mobile is lost. Please keep it for awhile. I will contact you. Thank you" ဆိုတဲ့ မတ္ေစ့ ဖုန္းေပၚမွာေပၚလာပါလိမ့္မယ္... တကယ္လို႔ ဒုတိယဖုန္းနံပါတ္တစ္ခုကို ကိုယ္က ျဖည့္ထားမယ္ဆိုရင္ ဒုတိယဖုန္းနံပါတ္ကို ေခၚျပီး ပိုင္ရွင္ကို ဆက္သြယ္ပါလို႔ပါပါတယ္...



Track My Mobile

ဒီ Feature ေလးက သင္ဖုန္းေပ်ာက္သြားရင္ website ေပၚကေန သင့္ဖုန္းဘယ္ေနရာမွာလဲ GPS auto On ျပီး ရွာလို႔ရပါတယ္...  တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေကာက္ရလို႔ ယူသြားရင္လဲ ၁၂နာရီအတြင္း ၁၅မိနစ္ျခားတစ္ခါ Track လုပ္ျပီး ဖုန္းရွိတဲ့ေနရာကို ရွာလို႔ရပါတယ္... (အဲဒိ Feature ကို ဟိုေန႔က စမ္းၾကည့္တာေတာ့ မရပါဘူး)... 


 Ring My Mobile

ဟိုတစ္ေန႔ကပဲ ရုံးမွာ ဖုန္းကို ဘယ္နားခ်ခဲ့မွန္းမသိလို႔ ဖုန္းေခၚၾကည့္ေတာ့လဲ Silent ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အသံမၾကားရျဖစ္ေနတာ ေခါင္းမီးေတာက္ေအာက္ ရွာလိုက္ရတယ္... အဲဒိလို မျဖစ္ေအာင္လဲ Ring My Mobile ဆိုတဲ့ Feature ေလးကို အသံုးျပဳလို႔ရပါတယ္... အဲဒိ website ကိုသြား log in ၀င္ျပီးလို႔ "Ring My mobile"ကို ႏွိပ္လိုက္ရင္ silent လုပ္ထားတဲ့ ဖုန္းပင္ျဖစ္ေစ အက်ယ္ဆံုး အသံႏွဳန္းနဲ႔ ကိုယ္မပိတ္မခ်င္း ၁မိနစ္တိတိျမည္ေနမွာပါ... (ေကာက္ရတဲ့သူကလဲ ပိတ္လို႔မရပါဘူး... ဖုန္းကေနပိတ္ဖို႔အတြက္ PIN လိုပါတယ္)... 



View Call Logs Remotely

ေနာက္ Samsung dive ရဲ႕ ၀န္ေဆာင္မွဳတစ္ခုကေတာ့ ဖုန္းရဲ႕ Call Log ကို ၾကည့္လို႔ရပါတယ္... အဲဒါက ဘာေကာင္းလဲဆိုရင္ (မေဗဒါ ဥာဏ္မွိီသေလာက္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ေတာ့) တစ္စံုတစ္ေယာက္က သင့္ဖုန္းကုိေကာက္ရသြားျပီး သင့္ဖုန္းနဲ႔ ဖုန္းေတြေလွ်ာက္ဆက္ေနမယ္ဆိုရင္ အဲဒိ Call Log ကိုၾကည့္ျပီး သူဘယ္သူ႔ေတြေခၚသလဲသိႏုိင္ျပီး အဲဒိကတစ္ဆင့္ ေကာက္ရသူရဲ႕ အခ်က္အလက္ေတြကို စံုစမ္းသိႏုိင္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္... ဒီအဆင့္ကေတာ့ သင္ဖုန္းကို Lock မလုပ္မိတာပဲျဖစ္ေစ... ဖုန္းေပ်ာက္တာကို အေတာ္ေလးၾကာမွ သတိထားမိရင္ပဲျဖစ္ေစ အသံုး၀င္မယ္ထင္ပါတယ္... ဒိထက္ဘယ္လို အသံုး၀င္အံုးမလဲေတာ့ မေျပာတတ္ပါ...



Wipe Out My Mobile

ေနာက္ Wipe Out My Mobile ဆိုတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳကို သံုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သတိထားရပါမယ္... တခ်ိဳ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔ ထိပ္တန္းလွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ဖုန္းထဲမွာ သိမ္းထားတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ အသံုး၀င္ပါတယ္... (မေဗဒါအတြက္ေတာ့ သိပ္မလိုလွပါ)... ေပ်ာက္သြားတဲ့ဖုန္းရဲ႕ SIM Card နဲ႔ Memory Card ထဲမွာ ရွိသမွ် အခ်က္အလက္ေတြအားလံုးကို ဖ်က္ပစ္လိုက္လို႔ရပါတယ္... စက္ရုံကထြက္လာတဲ့ Setting အတိုင္းျပန္လုပ္လိုက္လို႔ရပါတယ္... ဒါေပမဲ့ အဲဒိ Wipe Out My Mobile ကို သံုးျပီးရင္ Samsung Dive service ကို သံုးလို႔မရေတာ့ပါဘူး...



Iphone5 က Siri လိုလဲ Voice command ေပးလို႔ရပါတယ္...
ကြ်န္မၾကိဳက္တာေနာက္တစ္ခုက တျခားအရင္က ဖုန္းကင္မရာေတြလို ကိုယ့္ပံုကိုယ္ရုိက္ရင္ လက္နဲ႔ သြားႏွိပ္စရာမလိုပါဘူး.... Samsung Galaxy Note 2 LTE ကင္မရာကို "Cheese" "Smile" "Shoot" "Capture" ၾကိဳက္ရာ တစ္လုံးကို အသံနဲ႔ အမိန္႔ေပးလိုက္ရင္ သူ႔အလိုလိုရုိက္ပါတယ္... Smile detection shoot လဲ လုပ္လို႔ရပါတယ္... ကင္မရာကို ရီျပလိုက္ရုံနဲ႔ သူ႔အလိုလိုရုိက္ပါတယ္... ဒီေတာ့ ခလုပ္ကို လွမ္းႏွိပ္လိုက္လို႔ ကင္မရာတုန္ျပီး Blur သြားတာ မျဖစ္ေတာ့ဘူးေပါ့... Burst Shoot နဲ႔ ရုိက္ျပီး Best face detection လဲပါပါတယ္... 

Samsung Galaxy Note 2 ရဲ႕ ေၾကာ္ျငာမယ္လဲဟုတ္ရပါဘူး... ပထမဆံုးသံုးတဲ့ smart phone ကို သေဘာက်ေနတာပါ... တျခားဖုန္းေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းမလဲ ဘာေတြလုပ္လို႔ရသလဲေတာ့ မေသခ်ာပါ... Screen Size ၾကီးတာကို ၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မကေတာ့ ကြ်န္မဖုန္းနဲ႔ ကြ်န္မ ေက်နပ္ေနေတာ့တာပါပဲ... ဒိထက္ေကာင္းတဲ့ အသံုး၀င္တဲ့ တျခား Function ေတြလဲ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္... မေဗဒါလဲ အျပည့္အ၀ Explore မလုပ္ရေသးေတာ့ သိသေလာက္နဲ႔ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ Function ေလးေတြပဲ ေျပာျပလိုက္ပါတယ္... 

Samsung Galaxy Note 2 ၀ယ္ဖို႔ စဥ္းစားေနတဲ့သူေတြ အျမန္၀ယ္လိုက္ၾကေနာ္... မေဗဒါေတာင္ Pre Order နဲ႔ ၀ယ္ရတယ္... သြား၀ယ္တဲ့ေန႔ ဆိုင္မွာ မက်န္ေတာ့လို႔...

Sunday, November 04, 2012

မေဗဒါ FB page Give Away Activity


မေဗဒါရဲ႕ Facebook page ေလး ဖြင့္ျပီး ၁လခဲြအတြင္း လူအေယာက္ ၁၀၀ ေက်ာ္သြားတဲ့အတြက္ အလြန္ပဲ ေက်းဇူးတင္၀မ္းသာမိပါတယ္... 

အဲဒိအတြက္ မေဗဒါ facebook page ေလးမွာ မေဗဒါကို အစဥ္အျမဲအားေပးတဲ့ စာဖတ္သူေတြအတြက္ အစီအစဥ္ေလးတစ္ခု လုပ္ဖို႔စဥ္းစားထားပါတယ္... Give away အစီအစဥ္ေလးပါ... အရင္ကေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္းပဲ မေဗဒါရဲ႕ ဘေလာ့နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြ Page ေပၚမွာ ေမးမယ္... ပထမဆံုးအေျဖမွန္ ေျဖႏုိင္တဲ့သူကို လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြ ဆုခ်မယ္... ဒီတစ္ေခါက္လက္ေဆာင္ပစၥည္းကေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ခုမွ အသစ္ဆက္ဆက္ဖြင့္လိုက္တဲ့ "Fashion Mint" ဆိုတဲ့ online shopping page ေလးကေန ၁ေသာင္း၃ေထာင္ႏွင့္ ေအာက္ သင္ၾကိဳက္ရာ အ၀တ္အစားတစ္ခု ဆုခ်မယ္... (သူငယ္ခ်င္းဆိုင္ကိုလဲ အားေပးရာေရာက္၊ မေဗဒါကို အားေပးတဲ့ စာဖတ္သူေတြကိုလဲ ခုလို အထူးအစီအစဥ္ေလးအေနနဲ႔ လက္ေဆာင္ေပးရလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္) 






အဲဒိ ဆိုင္ေလးက စကာၤပူက အက်ီၤေတြကို ျမန္မာျပည္ကိုပို႔ေပးသလို စကာၤပူတြင္းလဲ ေစ်းခ်ိဳသာစြာေရာင္းပါတယ္... တကယ္လို႔ ပထမဆံုး အေျဖမွန္ ေျဖႏုိင္သူက ရန္ကုန္ကျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္လဲ အဆင္ေျပတယ္... အဲဒိဆိုင္ကေနပို႔လိုက္မယ္... အဲဒိဆိုင္ေလးက တျခား ျမန္မာျပည္ကို ပို႔တဲ့ online fashion ဆိုင္ေတြလိုပဲ ေအာ္ဒါရက္ကို ၁၅ရက္ေန႔တစ္ၾကိမ္၊ လကုန္ တစ္ၾကိမ္ပိတ္တယ္... ဆိုလိုတာက ၁ရက္ေန႔ကေန႔ ၁၅ရက္ေန႔မွာတဲ့ ေအာ္ဒါက ၁၅ရက္ေအာ္ဒါပိတ္တဲ့ အသုတ္ထဲပါမယ္... ၁၆ရက္ကေန လကုန္ရက္အတြင္းမွာတဲ့သူေတြက လကုန္ရက္ေအာ္ဒါပိတ္တဲ့ အသုတ္ထဲပါမယ္... ေအာ္ဒါပိတ္ရက္ကေန အမ်ားဆံုး ၂ပတ္ၾကာအတြင္း ျမန္မာျပည္ကို ပို႔ေပးမယ္... (ပို႔ေဆာင္တဲ့လုပ္ငန္းသမားေပၚမူတည္ျပီး ဒိထက္လဲ ျမန္ေကာင္းျမန္မယ္)... ရန္ကုန္က Fashion Mint ရုံးခဲြက ဖုန္းေခၚအေၾကာင္းၾကားတဲ့အခါမွာ သြားယူလိုက္ရုံပါပဲ... 

အဲဒိ Fashion Mint facebook page ေလးကို Like လုပ္ျပီးရင္ Order Form ေအာက္က အ၀တ္အစားလွလွေလးေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူႏုိင္ပါျပီ။ မွာယူပံု အဆင့္ဆင့္ကို ေဟာဒီလင့္ခ္ Note မွာ ဖတ္ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္... သိပ္ေတာ့ မခက္လွပါဘူး...

ဒီေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ side bar မွာျမင္ေနရတဲ့ Facebook page ေလးကို Like လုပ္ျပီး မေဗဒါဘေလာ့နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ ေမးခြန္းေလးေတြကို ေျဖၾကည့္လိုက္စို႔ေနာ္... ေမးခြန္းေတြကို မနက္ျဖန္ ေန႔လည္ေလာက္မွာ တင္မယ္လို႔ ၾကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါတယ္... 

အေျဖမွန္သူက Fashion Mint မွာ မိမိႏွစ္သက္တဲ့ ၁ေသာင္း၃ေထာင္ႏွင့္ေအာက္ပစၥည္းတစ္ခုကို အဲဒိမွာ မွာယူျပီးလွ်င္ မေဗဒါကို အေၾကာင္းၾကားပါ ဒီဘက္ကေန မေဗဒါ ပိုက္ဆံရွင္းလိုက္ပါ့မယ္... အဟဲ... ကိုယ့္အတြက္ကိုယ္္လဲ လိုခ်င္တဲ့ အက်ၤီေတြအဲဒိမွာ သြား Browse ျဖစ္အံုးမွာပါ....


တကယ္လို႔ ပထမဆံုး အေျဖမွန္ရတဲ့သူက ေယာက်ာၤးေလးဆိုရင္ေတာ့ Cube shape 4 port USB HUB with Box (ေဘးကပံုေလးထဲက) ကို လက္ေဆာင္ေပးမယ္... စကာၤပူကဆိုရင္ေတာ့ ေတြ႔ျပီးေပးမယ္၊ ျမန္မာျပည္ကဆိုရင္ေတာ့ ဒီဇင္ဘာျပန္လာမွပဲ ေတြ႔ျပီးေပးေတာ့မယ္... ပထမတစ္ေခါက္က အေျဖမွန္းေပးႏုိင္ခဲ့တဲ့သူကို Facemask ေလး ၃ခု စာတိုက္ကပို႔လိုက္တာ ကိုယ္လဲ ဒီမွာ ပစၥည္းတန္ဖိုးထက္ေတာင္မ်ားေအာင္ေပးလိုက္ရသလို၊ သူလဲ ဟိုဘက္မွာ စာတိုက္ကေနေတာ္ေတာ္ဒုကၡခံထုတ္လိုက္ရတယ္ဆိုလို႔... ခု ဒီဇင္ဘာျပန္လာမွပဲ ေပးေတာ့မယ္ေနာ္... အဲဒိအခါက်ေတာ့ မုန္႔ေလးဘာေလးလဲ လိုက္ေကြ်းပါ့မယ္... အဟဲ... အခ်ိန္ရရင္ေပါ့...

မွတ္ခ်က္။ ။ တကယ္လို႔ အေျဖမွန္တဲ့သူက စကာၤပူကလဲ ဟုတ္ဘူး၊ ျမန္မာကလဲ မဟုတ္ပဲ တျခားႏုိင္ငံကဆိုရင္ေတာ့ Fashion Mint က ၾကည့္ျပီး မေဗဒါကို အေၾကာင္းၾကားပါ... မေဗဒါ ၀ယ္ျပီး အဲဒိကို ပို႔ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္...


Friday, October 26, 2012

Story of Sithu & Su Wai



ဖူးစာဆိုတာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ရွာေဖြေနလည္းမေတြ႔ ႏုိင္ေပမဲ့... အမွတ္မထင္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ့္အနီးအနားေလးမွာရွိေနတတ္တယ္... ဆိုက္ဆုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ေရာက္လာတတ္တယ္ဆိုတာ ဒီခ်စ္စရာေကာင္းျပီး ေပ်ာ္တတ္တဲ့ ကိုစည္သူ နဲ႔ မဆုေ၀ စံုတဲြအတြက္ေတာ့ လက္ေတြ႔ပါပဲ... အလုပ္ေနာက္က်ေနတဲ့ ဆုေ၀ကို မထင္မွတ္တဲ့အခ်ိ္န္မွာ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လက္ပို႔ေပးဖို႔ ကမ္းလွမ္းလာတဲ့ ထိုသူဟာ ဆုေ၀ရဲ႕ အနီးနားမွာ သူမကို သတိထားမိေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ေပါ့... နီးမဲ့နီးေတာ့ နီးလြန္းလို႔ တစ္တိုက္ထည္းေနတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းေတြမွန္း သူမ မသိခ့ဲေလဘူး... ဒီလိုနဲ႔ စခဲ့တဲ့ ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးဟာ ႏွစ္ေတြသာေဟာင္းခဲ့ပင္မဲ့ အခ်စ္ေတြက မေျပာင္းလဲပဲ ေပ်ာ္စရာဇာတ္သိမ္းေလးတစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...

ဘေလာ့က စီဗံုးထဲမွာ ဓာတ္ပံုဆလိုက္ရွဳိး ဘယ္လိုလုပ္ရသလဲ မေဗဒါေရလို႔ လာေမးတဲ့ ခေရျဖဴနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြတုန္းက လင္းလက္ၾကယ္စင္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္မွာ စတင္ခင္မင္ခဲ့တာပါ... သူမရဲ႕စာေတြကို သံလြင္အိပ္မက္အြန္လိုင္း မဂၢဇင္းမွာလဲ ဖတ္ဖူးခဲ့ပါတယ္... မဂၤလာေဆာင္အျပီးမွာလဲ အဆက္အသြယ္မရွိခဲ့ၾကပါဘူး... ဒိေနာက္ေတာ့ ဓာတ္ပံုစလိုက္ရွဳိးေလာက္ေတာ့ ကိုယ္လုပ္ေပးလို႔ရပါတယ္... ဗီြဒီယိုရုိက္ခ်င္လဲ လုပ္ေပးမယ္... အသစ္စက္စက္ ဗီြဒီိယိုကင္မရာေလးကို စမ္းခ်င္ေနတာ... ဒါေပမဲ့ ေတာင္းဆိုသူက Pre-wedding ဓာတ္ပံုရုိက္တဲ့ေန႔ လိုက္ရုိက္ေပးပါတဲ့... မေဗဒါက ဗီြဒီယိုရိုက္ရတာကို ပို၀ါသနာပါေပမဲ့ ဓာတ္ပံုလဲ အေတြ႔ၾကံဳရေအာင္ လိုက္ရိုက္ေပးျဖစ္ခဲ့တယ္... ပင္ပန္းပင္မဲ့ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတ့ဲ ေန႔ေလးတစ္ေန႔ပါပဲ... ကိုယ္လဲ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ရုိက္ျဖစ္ပါတယ္... ၀ါသနာမေနသာေတာ့ အေဖာ္ေခၚလာျပီး ဗီြဒီယိုကင္မရာနဲ႔ ရသေလာက္ အျဖစ္အပ်က္သာမာန္ကိုပဲ footage အေနနဲ႔ ရုိက္ျဖစ္ခဲ့တယ္... ဒါနဲ႔ ခုေျပာေနတဲ့ ခေရျဖဴဆိုတာ ေကခိုင္ဆုေ၀ ဆိုတဲ့ သတို႔သမီးရဲ႕ ကေလာင္အမည္ေပါ့...

သူတို႔ ၂ေယာက္ရဲ႕ Wedding Celebration ကေတာ့ ၂၇ရက္ ေမလ ၂၀၁၂ တုန္းက MBS မွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္... (မဂၤလာေဆာင္က ေမလတုန္းက စာေမးပဲြေတြရယ္ အလုပ္မွာ မလစ္တာရယ္ေၾကာင့္ ဘေလာ့ေပၚခုမွတင္ျဖစ္တယ္...) သူတို႔ မဂၤလာေဆာင္အေၾကာင္းကို ကိုတီဇက္ေအရဲ႕ ေဟာဒီပိုစ့္ေလးမွာဖတ္ႏုိင္ပါတယ္... 

ကိုယ့္စာေမးပဲြရယ္၊ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔ ခရီးခဏသြားရတာရယ္နဲ႔ အေတာ္ေလးေတာ့ အခ်ိန္လုလုပ္ေပးခဲ့ရလို႔ မေကာင္းမွာ စိုးရိမ္ခဲ့ေပမဲ့ မေဗဒါလုပ္ေပးတဲ့ ဗီြဒီယိုစလိုက္ရွိဳးေလးကို သူတို႔ မဂၤလာခမ္းမမွာ ျပသတဲ့အခ်ိ္န္မွာ ပီတိျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္... တစ္၀ိုင္းတည္းထိုင္တဲ့သူေတြကလဲ မေဗဒါလုပ္ထားမွန္းမသိေပမဲ့ သူတို႔ခ်င္းတီးတိုး ခ်ီးက်ဴးသံၾကားေတာ့ ေက်နပ္မိပါတယ္... ဒါေတာင္ ကိုယ္ဟာနဲ႔ ကိုယ္ေတာ့ ေက်နပ္မွဳမရွိေသးပါဘူး... ဒိထက္ပိုေကာင္းေအာင္ အဆင့္မီမီရုိက္ခ်င္ပါတယ္... သတို႔သမီး သတို႔သား သရုပ္ေဆာင္ေပးမယ္ဆိုရင္ေပါ့... 

ဒါနဲ႔ ဘာရယ္မဟုတ္ BayDar Production ဆိုျပီး ေဖ့ဘြတ္မွာ like page ေလး လုပ္ျဖစ္ပါတယ္... မေဗဒါရဲ႕ လက္ရာေလးေတြကို တစ္ေနရာတည္းစုစုစည္းစည္းၾကည့္လို႔ရမွာျဖစ္သလို ေနာက္လုပ္ျဖစ္မဲ့ဗီြဒီယိုေလးေတြလဲ အလြယ္တကူၾကည့္လုိ႔ရတဲ့အျပင္ မေဗဒါကို အလုပ္အပ္ခ်င္လဲ အခ်ိန္မေရြးဆက္သြယ္ရလြယ္ကူေစဖို႔ပါပဲ... (ေၾကာ္ျငာ၀င္တာပါ... ဟဲ... ဟဲ) ကိုယ္က ပညာရွင္မဟုတ္ေသးပဲ ၀ါသနာရွင္ဆိုေပမဲ့ အလုပ္အပ္သူေရာ မေဗဒါေရာ ဒီအလုပ္ကို တန္ဖိုးထားေလးစားဖို႔အတြက္ မုန္႔ဖိုးသေဘာေလာက္ေတာ့ ေနာက္ပိုင္းယူဖို႔ စိတ္ကူးပါတယ္... ဒီလိုမွလဲ ၂ဦး၂ဘက္လံုးက ကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္သိျပီး အေလးထားဖို႔ရည္ရြယ္ပါတယ္... (မေဗဒါလဲ အလုပ္ကို  အခ်ိန္ေလးေလးစားစားလုပ္ဖို႔ တြန္းအားျဖစ္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္... ဟိဟိ) မေဗဒါ ေနာက္လဲ ဒိထက္ၾကိဳးစားသြားပါမယ္လို႔ ကတိေပးပါတယ္...

လူသားတိုင္း ခ်စ္သူတိုင္းဟာ သူတို႔ဘ၀ရဲ႕ ဇာတ္လိုက္ေတြခ်ည္းပဲမို႔ အားလံုးရဲ႕ Magical Moments ေလးကို မွတ္တမ္းတင္ေပးခ်င္တဲ့...
မေဗဒါ...

စာၾကြင္း။     ။ ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ သူတို႔ Pre-wedding ရုိက္တဲ့ေန႔မွာ ေဘးကေနရသေလာက္ ၾကိဳက္သလိုရုိက္ေပးပါဆုိတာနဲ႔ ကိုယ္လဲအေတြ႔အၾကံဳရေအာင္ဆိုျပီးရုိက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... ဆိုင္ကဓာတ္ပံုဆရာနဲ႔လဲ လြတ္လြတ္ကြ်တ္က်ြတ္ေနျပီး ရတဲ့ေနရာ ရတဲ့ View ကေန တတ္ႏုိင္သေလာက္ရုိက္ခဲ့တာပါ... ဒါေၾကာင့္ ပံုေတြက ကိုယ့္ကင္မရာကို ၾကည့္ေနတဲ့ပံုမရွိသေလာက္ပါပဲ... ဗီြဒီယိုေလးနဲ႔ ဓာတ္ပံုေလးေတြကို ရွဳစားသြားၾကပါကုန္.... 














Life & Love Journey of Sithu & Su Wai (First video)




All for Love (Before 2nd Marching)

Friday, September 14, 2012

MaBayDar Facebook Page activities

ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ကမွ facebook like ေလး ေဘးက ဘားမွာထည့္ခ်င္လို႔ ဘယ္လိုလုပ္လဲရွာေတာ့မွ... သူက ေဖ့ဘြတ္မွာ like page ဖြင့္မွရတယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရပါတယ္... စမ္းၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔ လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္...

Page ေလးျဖစ္သြားေတာ့လဲ Friend list ထဲက ကိုယ့္စာဖတ္သူေတြကို အရင္ဆံုး invite လုပ္ျဖစ္ပါတယ္...  တစ္ခါတစ္ေလ မေဗဒါရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မွန္းမသိ ေဖ့ဘြတ္ေပၚေတြ႔လို႔ ေတြ႔ကရာေလွ်ာက္အက္ေနမွန္းမသိလို႔ ခုေနာက္ပိုင္း Friend request ေတြကို သိပ္လက္မခံျဖစ္ေတာ့ တကယ့္စာဖတ္သူမ်ားျဖစ္ေနမလားဆိုျပီး စိတ္ထဲမေကာင္းျဖစ္ရတယ္... ေနာက္ဆို မေဗဒါဘေလာ့ကို ဖတ္တဲ့ စာဖတ္သူေတြအတြက္ အဲဒိ MaBayDar Page ေလးကို like ထားရင္ update ေတြျမင္ရမယ္...
အဲဒိအခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ page ေလးမွာ ဘယ္လိုအရာေတြနဲ႔ တစ္ခုခုျပန္ေပးႏုိင္မလဲလို႔ စဥ္းစားလို႔မရခဲ့ပါဘူး... အစက ကိုယ္က ဘေလာ့ေပၚက ဆိုဒ္ဘားမွာပဲ like ေလးလုပ္ခ်င္ခဲ့တာဆိုေတာ့ ဘာအေတြးမွ မရွိခဲ့ဘူး... ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ Page ကို ၾကိဳက္တဲ့ စာဖတ္သူေတြကို အလကား Like လုပ္ခိုင္းေတာ့လဲ မေကာင္းျပန္ဘူးေလ...

စဥ္းစားမိတာက မေဗဒါဘေလာ့ကိုဖတ္သူေတြက ရုပ္ရွင္ၾကိဳက္ရင္ၾကိဳက္ မဟုတ္ရင္ ခရီးသြားတာကိုၾကိဳက္တဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြမ်ားတယ္ေလ... ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတဲြပဲျဖစ္ျဖစ္... အဂၤလိပ္ရုပ္ရွင္ကားပဲျဖစ္ျဖစ္... ကိုယ္ၾကည့္ျဖစ္တဲ့ကားေတြ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ကားေတြတိုင္းကလဲ ဘေလာ့ေပၚမွာ မေရးျဖစ္ဘူး... တခါတေလၾကည့္ေနရင္းၾကိဳက္တယ္ အဆံုးပိုင္းမွ မေကာင္းေတာ့လို႔ေရးခ်င္စိတ္မရွိေတာ့တာေတြ... ဇာတ္လမ္းျပေနတဲ့အေတာအတြင္း ရုိက္ကြင္းေပၚက အေၾကာင္းေတြ ေျပာျပခ်င္ပင္မဲ့ ပိုစ့္ၾကီးတစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ မေရးျဖစ္ဘူး... ဒီေတာ့ ဒီ Page ေလးေပၚမွာ မေဗဒါရဲ႕ လက္ရွိၾကည့္ေနတဲ့ကားေတြ ဇာတ္လမ္းေတြ ခံစားခ်က္ေလးေတြကို ၀ါသနာတူေတြဆီ ေ၀မွ်မယ္လို႔ စိတ္ကူးတယ္... 

ေနာက္ျပီး ကိုရီးယားရုပ္ရွင္ေလးေတြနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ Facebook cover ပံုေလးေတြကို ေ၀မွ်မယ္... ယူသံုးခ်င္တဲ့သူ သံုးလို႔ရတာေပါ့... 

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အထူးအစီအစဥ္အေနနဲ႔ မေဗဒါကို အျမဲအားေပးေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ပရိတ္သတ္ေတြန႔ဲ ပိုမိုရင္းႏွီးမွဳလဲရေအာင္... ျပီးေတာ့ အားလံုးလဲေပ်ာ္ရေအာင္ မေဗဒါက ၁လတစ္ၾကိမ္ေလာက္  ေမးခြန္းေလးေတြေမးျပီး ပထမဆံုးအေျဖမွန္တဲ့သူကို လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြပို႔ေပးဖို႔ စဥ္းစားထာတယ္... 

ခင္မင္တဲ့သေဘာနဲ႔ေရာ အားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္တဲ့သေဘာနဲ႔ေရာ အားလံုးလဲေပ်ာ္ေစဖို႔ ပို႔ေပးခ်င္တာပါ... အရမ္းခ်မ္းသာေနလို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး... ဒီေတာ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းဆိုလို႔ အိုင္ပက္ေတြ၊ iphone ေတြမထင္နဲ႔အံုး.. (မထင္ဘူးဆိုတာ သိပါတယ္).... မေဗဒါတတ္ႏုိင္သေလာက္ မေဗဒါေတြ႔လို႔ သေဘာက်တဲ့ ပစၥည္းေလးေတြ ၾကိဳက္တဲ့ပစၥည္းေလးေတြ စာဖတ္သူေတြကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးခ်င္ယံုသက္သက္ပါပဲ...

ပထမဆံုးလက္ေဆာင္ပစၥည္းကို မခင္မီမီသိန္း ကို ျပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔ကပဲ လက္ေဆာင္ပစၥည္းပို႔ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... Register နဲ႔ပို႔လို႔ ၁၂ရက္ၾကာမယ္လို႔ေျပာပါတယ္... ပို႔တဲ့ပစၥည္းထက္ ပို႔ခကပိုလို႔ေတာင္ ေစ်းၾကီးေနပါတယ္... မေဗဒါဆီလာလည္တဲ့ စာဖတ္သူေတြအားလံုး 
မေဗဒါ ဘေလာ့ကို ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ ေဘးက sidebar မွာေပၚေနတဲ့ fb Like ေလးကို ႏွိပ္သြားၾကပါလို႔....
ႊ
အျမဲအားေပးတဲ့ မခင္မီမီသိန္းအတြက္ လက္ေဆာင္...



Thursday, August 30, 2012

Hong Kong trip Day 3 - Visit to Ocean Park and Victoria Harbour

၂၀ ရက် ၁လ ၂၀၁၂
Welcome to Ocean Park Hong Kong

ကျွန်မတို့ရဲ့ လမ်းဘေး ဒင်းဆန်းဆိုင်ရှာဖွေရေး mission ကို ဒီနေ့မှာ အထူးအကောင်အထည် ဖော်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်... သူငယ်ချင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဟောင်ကောင်မှာ လမ်းဘေးဒင်းဆန်းဆိုင်လေးတွေက အရမ်းဈေးသက်သာတယ်လို့ပြောလိုက်လို့ ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ဆန္ဒက အဲလိုဆိုင်မျိုးကို မစားလိုက်ရမရှိရလေအောင် လိုက်ရှာစားချင်တာပါပဲ... ဒါကသူ့ရဲ့ မလုပ်မဖြစ်လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ စာရင်းထဲပါပုံထောက်တာရော၊ ကိုယ်လဲ ဒင်းဆန်းကို ဈေးပေါပေါနဲ့တဝကြီးစားချင်တာရော၊ လမ်းဘေးဒင်းဆန်းဆိုင်တွေ ရှာရလွယ်မယ်ထင်တာရောကြောင့် ကျွန်မတို့ ၂ယောက်ရဲ့ ရှာဘုံတော်ခရီးစဉ်ကိုစခဲ့ပါတယ်...

အဲဒိနေ့က ဟော်တယ်ကို Morning Call မနက် ၆နာရီခေါ်ခိုင်းထားပေမဲ့ ၂ယောက်လုံးပြန်အိပ်လိုက်ကြတာ ၇နာရီခွဲမှနိုးပါတယ်... သိတဲ့အတိုင်း ပြင်ဆင်ကြာမြင့်ချိန် ၁နာရီခွဲဆိုတော့ ၉နာရီမှဟော်တယ်ကထွက်ဖြစ်ပါတယ်... ဒီနေရာမှာပြောချင်တာက ကျွန်မအမြင် ဟောင်ကောင်က စကာၤပူထက် Night life ပိုရှည်ပါတယ်... ညဘက်တော်တော်နောက်ကျတဲ့အထိ လူစည်ပါတယ် (ကိုယ်နေတဲ့နေရာက Orchard လို လူစည်တဲ့နေရာဖြစ်နေလို့လားတော့ မသိပါ).. ဒါပေမဲ့ မနက် ၇နာရီ ၈နာရီလောက်ဆိုရင်လဲ လမ်းသွယ်တွေထဲ လူအတော်ရှင်းပါသေးတယ်... (ဘယ်အချိန်အလုပ်သွားကြလဲတော့မသိပါ...)

ကျွန်မတို့ နေတဲ့ ဟိုတယ်က Tim Sha Tsui (တင်မ်ရှဆွေ) ဘူတာနဲ့ ဂျော်ဒန်ဘူတာကြားမှာပါ... တင်မ်ရှဆွေနဲ့တော့ ပိုနီးမယ်ထင်ပါတယ်... ဂျော်ဒန်ဘက်မှာ လမ်းဘေးဆိုင်တွေများမယ်ထင်တာနဲ့ အဲဒိဘက်ကို ဦးတည်ကြပါတယ်... လမ်းမတန်းပေါ်ရောက်တော့ လူတွေများပါတယ်... လမ်းတစ်လျှောက်လဲ ကျွန်မတို့စားချင်တဲ့ပုံစံမျိုးဆိုင်မတွေ့တာနဲ့ မနေ့ကရခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာကြောင့် ရှေ့မှာအကောင်းတွေရှိအုံးမယ်ဆိုပြီး ဆက်လျှောက်လာပါတယ်... လမ်းမတန်းအတိုင်းလျှောက်လာတာ လမ်းမပေါ်မှာတော့ ကျွန်မတို့စားချင်တဲ့ လမ်းဘေးဆိုင်ပုံစံမျိုးမတွေ့ပါဘူး... ဒါနဲ့ လမ်းသွယ်တွေထဲကို ဝင်ရှာပါတော့တယ်... ဟိုလမ်းဝင် ဒီလမ်းထွက်လုပ်သလို ကိုယ်သွားလာတဲ့ လားရားလမ်းတွေကိုလဲ မျက်စိမလည်အောင် သတိနဲ့ မှတ်နေရပါတယ်... ဒါလဲ မတွေ့ပါဘူး... နေမြင့်လေ အရူးရင့်လေမဟုတ်ပဲ... နေမြင့်လေ ဗိုက်ဆာလာလေပါပဲ... အတွေးထဲမှာ လွယ်လွယ်နဲ့ တွေ့မယ်ထင်တဲ့ လမ်းဘေးဒင်းဆန်းဆိုင်က ၄၅မိနစ်လောက်ရှာပြီးတဲ့အထိ အရိပ်အယောင်တောင်မမြင်တော့ ကျွန်မအနေနဲ့ လက်လျှော့ချင်လာတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မသေချာတဲ့အရာတစ်ခုအတွက်နဲ့ အချိန်တွေကုန် အားအင်တွေခမ်းဖြစ်တာကို မလိုလားလို့... အချိန်နဲ့ ခွန်အားကို ပိုက်ဆံနဲ့ပဲလဲလိုက်ချင်တယ်... ဈေးကြီးရင်ကြီးပါစေ တွေ့တဲ့ဆိုင်ပဲ ဝင်စားလိုက်ချင်တယ်...

Jordan ရဲ့ ညဈေး လှည်းလေးတွေနဲ့ ရောင်းတဲ့နေရာကိုလဲ ရောက်တယ်... ဒါပေမဲ့ မနက်ဆိုတော့ အားလုံးပိတ်ထားလေရဲ့... ၄၅ မိနစ်လောက်ရှာပြီးမှ အငွေ့တစ်ဝေေ၀နဲ့ လမ်းထောင့်က အိမ်ဆိုင်လိုလေးရောင်းနေတာကိုတွေ့တယ်... အဲဒိနားကို ဖြတ်လျှောက်ပြီးပြီလိုစိတ်ထဲထင်နေတယ်... ဘာလို့မတွေ့ခဲ့လဲ မသိဘူး... မဖွင့်သေးတာများလား... ဒါပေမဲ့ခုတော့ ကန္တာရထဲမှာ အိုအေစစ်တွေ့တဲ့သူလို ကျွန်မတို့၂ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား ဟုတ်ပါ့မလားနဲ့ သွားကြည့်တော့ ဟုတ်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဆိုင်က ထိုင်စားလို့မရဘူး... ဖော့ဘူးနဲ့ထည့်ပေးတာ... ဒါပေမဲ့ မတတ်နိုင်ဘူး အချိန်မဖြုန်းချင်တာနဲ့ စားချင်တာတွေလက်ညှိုးထိုးပြီးမှာလိုက်ရော... အမဲသားလုံး၊ ဝက်သာလုံး စုံလို့ပဲ... ပြီးတော့ ၂ယောက်သား အဲဆိုင်ထောင့်လေးမှာကပ်ပြီး မတ်တပ်လေးစားနေတော့ ဆိုင်ရှင်မိန်းမကြီးက ခုံလေးထုတ်လာပေးတယ်... ၁လုံးတည်းမို့ မုန့်ကိုအဲပေါ်တင်ပြီး ကျွန်မတို့ရပ်စားကြတယ်... အရသာကကောင်းလွန်းလို့ ကျန်တာတွေတောင် မေ့သွားတယ်... ၂ယောက်သား ပျော်ရွှင်ပြီးစားကြတယ်... လောကကြီးက အချိန်တွေကို ခဏမေ့ထားပြီး မုန့်ကိုပဲခံစားလိုက်တယ်... အဲဒီလို မျိုးစုံထည့်စားတာတောင် ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ ၂၀ ပဲကျတယ်... စကာၤပူဒေါ်လာ ၃ကျပ်ကျော်ပဲ... 

ဗိုက်ကလဲတင်း မုန့်တွေကလဲ မကုန်... ဒါတောင် ပေါက်စီဝယ်လိုက်သေးတယ်... မကုန်တဲ့ အသားလုံးတွေကို ဖော့ဘူးနဲ့ပဲ ယူသွားမယ်ဆိုပြီး သယ်လာပြီးမှ လမ်းမှာ ဆီတွေပေါက်ကျလို့ ၂ယောက်သား လမ်းမလယ်မှာ ရပ်စားနေတော့ လူတွေဝိုင်းကြည့်တာခံလိုက်ရတယ်... 

ဒီလိုနဲ့ ဗိုက်လဲဝပြီး ဆိုတော့ Ocean Park ကို ဦးတည်လိုက်တယ်... Disney Land တော့ မသွားဖို့ ၂ယောက်လုံးသဘောတူလိုက်တယ်... သူဘာလို့မသွားချင်လဲတော့ မသိ.. ကျွန်မကတော့ ဂျပန်တုန်းကလဲ ရောက်ဖူးလို့ Ocean Park ကိုရွေးလိုက်တာ... Ocean Park သွားပုံလမ်းညွှန်ကတော့...

Admiralty ဘူတာကိုစီး... ထွက်ပေါက် B ကထွက်...
Special City Bus no. 629 ကို ၂၅ မိနစ်လောက်စီးရင် Ocean Park တည့်တည့်ရောက်တယ်....
ဘတ်စ်ကားခ တစ်ယောက်ကို $10.6 ကျတယ်... (တတိယမြောက်နေ့မှာ ဘတ်စ်ကားကဒ်ကို HK$50 ထပ်ဖြည့်ရတယ်... ဝယ်တုန်းက အထဲမှာ Value HK$100, card deposit HK$50 ရှိတယ်)...
Ocean Park သွားတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်

ရုပ်ရှင်ထဲက ဟောင်ကောင်အက်ရှင်ကားတွေမှာ မင်းသားတွေပြေးတဲ့လမ်းမျိုး... :)

မြို့ပြ၊တောင်တန်းနဲ့ အားကစားကွင်း...

ဘတ်စ်ကားပေါ်ကနေ ဟောင်ကောင်မြို့ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုရလို့ ဘတ်စ်ကားစီးရတာလဲ အလကားတော့မဖြစ်ပါဘူး... Ocean Park ဝင်ကြေးက တစ်ယောက်ကို HK$250 (Ard SGD 42)

အထဲရောက်တော့ အရင်ဆုံးလူတွေအများကြီးဝင်နေတဲ့ Aquarium ကို လိုက်ဝင်လိုက်ပါတယ်... ဂျပန်နဲ့ ကိုရီးယားမှာ မြင်ဖူးခဲ့တဲ့ Aquarium တွေလိုပါပဲ... ဒီမှာက ကစားကွင်းကို လာလည်တဲ့ ပြည်ကြီးတရုတ်တွေများတဲ့အတွက် အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိစွာ ပြုမူတာတွေကြောင့် တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရတာပဲကွာပါတယ်... 


Big Aquarium 

မနက်က လမ်းအတော်လေးလျှောက်လိုက်ရတာရော၊ လူတွေများတာရော၊ ရှေ့ရက်က ပင်ပန်းထားတာရောကြောင့် လူက နှုံးချင်ချင်ဖြစ်နေတယ်... သို့သော် အနည်းငယ်တော့ စီးဖြစ်ပါတယ်... နောက်ဆုံး ခြောက်ကပါးနားက Roller Coaster ကိုစီးမယ်ဆိုပြီး ၂ယောက်သား တွန့်ဆုတ်ဆုတ်နဲ့ တန်းစီလိုက်ပါတယ်... သူငယ်ချင်းက "ဖြစ်ပါ့မလား... ငါကြောက်လာဘီ... ထွက်ရင်မှီသေးတယ်" ပြောနေတုန်း ကျွန်မက သူ့ကို ဘာမှမကြောက်နဲ့ ငါတို့ မသေလောက်ပါဘူး... ကြောက်စရာမရှိပါဘူး... ဆိုပြီး အားပေးနေရင်း တဖြည်းဖြည်း စီးရခါနီးလေ ကျွန်မစိတ်ထဲမှာလဲ ဖြစ်ပါ့မလားဆိုပြီး ကြောက်လာလေပါပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပင်ပန်းထားပြီးလူက အားနည်းသလိုဖြစ်နေတော့ ဒါစီးပြီးရင် မူးပြီး တစ်နေကုန်အလကားဖြစ်မှာကိုကြောက်တာပါ... သို့သော် ခြောက်ကပါးနားမှာဆောက်ထားပြီး ဘေးက ပင်လယ်ဝကို မြင်နေရသလို... ပင်လယ်ဝအထက်ကနေသွားနေတဲ့ Cable car လေးတွေကိုမြင်နေရတဲ့ ရှုခင်းကလဲ အတော်လှပါတယ်... ဒီလို ရှုခင်းနဲ့ ဒီလိုခြောက်ကပါးပေါ်က Roller Coaster ကိုစီးရင် ဘယ်လောက်ထိကြောက်ဖို့ကောင်းမလဲ သိချင်ပါတယ်...
Roller Coaster ဘေးကမြင်ကွင်း...

စီးဖြစ်တော့ ဇောက်ထိုးက အနည်းဆုံး ၃ ၄ ခါလောက်ဖြစ်ပါတယ်... ကျွန်မလဲ မျက်စိမှိတ်ပြီး စီးနေပင်မဲ့ တစ်ချက် တစ်ချက်တော့ ဇောက်ထိုးမဖြစ်တဲ့အချိန်ဆို ဖွင့်ကြည့်ပါတယ်... တစ်ချိန်မှာ ကံဆိုးချင်တော့ ကျွန်မမျက်လုံး ဖွင့်ကြည့်ချိန် ဇောက်ထိုးဖြစ်တာနဲ့ကြုံတော့ ပင်လယ်ဝနဲ့ တောင်တန်းတွေ ရုပ်ရှင်ထဲကအတိုင်း ၃၆၀ ဒီဂရီလည်ထွက်သွားတာကို ကြုံလိုက်ပါတော့တယ်... အဲဒိအချိန်မှာ လူက အံချင်သလိုဖြစ်ပြီး အရမ်းမူးနေပါပြီ... မြန်မာပြည်က Roller Coaster စီးရင် "ဒါပဲလား... ဘာမှတောင် မဖြစ်လိုက်ဘူး" ဆိုပြီး complaint များနေကျ ကျွန်မ ခုတော့ "ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာလဲ... မြန်မြန်ပြီးပါတော့" လို့သာ မျက်စိလုံးလုံးမှိတ်ရင်း ဆုတောင်းမိနေပါတော့တယ်...

စီးပြီးတော့ မူးပြီး အီလည်လည်ကြီးဖြစ်သွားလို့... တစ်ခုခုအမြန်စားဖို့ ရှာရပါတော့တယ်... ဒီလိုနဲ့ပဲ ဝက်သားနဲ့ခရမ်းချဉ်သီးအရည်နဲ့ ထမင်းကို HKD60 နဲ့ဝယ်စားဖြစ်တယ်... စာလို့လဲ မကောင်းပါ... အာသာလဲ မပြေပါ... သူငယ်ချင်းဝယ်လာတဲ့ မနက်က ဒင်းဆန်းဆိုင်က ပေါက်စီလဲစားလိုက်ပါတယ်... ဟီး... (Dolphin Show ကြည့်ပြီးတော့ ပိုအားရှိသွားအောင် Ice-cream နဲ့ ပြောင်းဖူးပြုတ်လဲ စားပါသေးတယ်... Ice-cream + water = HKD45, Steam Corn = HKD18)
စားလို့မကောင်းတဲ့ HKD60 တန် Lunch...


ပြီးတော့ Dolphin show ကြည့်ဖို့သွားတော့ ၃ခွဲမှပြမယ်တဲ့... ခုမှ ၂ခွဲပဲရှိသေးတော့ စောင့်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလဲ မူးနေတာနဲ့ ခုံဦးရင်း ထိုင်စောင့်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်... သူငယ်ချင်းကိုတော့ ကိုယ့်ကြောင့်ဆွဲထားသလိုဖြစ်မှာစိုးလို့ တခြားသွားချင်ရင်သွား ကျွန်မကတော့ ဒီမှာထိုင်ကျန်ခဲ့မယ်လို့ပြောလိုက်တော့ သူထွက်သွားပါတယ်... အဲဒိမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ရင်း အထုတ်တွေပေါ်ခေါင်းတင်ပြီး ခဏအိပ်ပျော်သွားပါသေးတယ်... ဘေးက ပြည်ကြီးတရုတ်တွေ ဆူဆူညံညံရောက်လာမှ နိုးသွားပါတယ်... ကြည့်လိုက်တော့ ခုံတွေအားလုံးပြည့်နေကြပြီ... သူငယ်ချင်းက ပြန်မလာသေးတော့ ကျွန်မဦးထားတဲ့ ခုံကို မျက်စောင်းထိုးနေကြတဲ့သူတွေလဲရှိနေတယ်... အိပ်လိုက်တော့ ခေါင်းနည်းနည်းပြန်ကြည်သွားတယ်... အနောက်တမ်းက ပြည်ကြီးတရုတ်မိသားစုက Burger တွေဝယ်စားပြီး ကလေးကို စပိုးနင့်အောင်ကျွေးနေကတည်းက တစ်ခုခုဖြစ်တော့မယ်စိတ်ထဲထင်နေတာ... ပွဲပြီးခါနီးလောက်မှာ ဒီလောက် လူတွေများတဲ့ပွဲခင်းထဲမှာ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ အန်ချပါတော့တယ်... ဒါတောင် ဘေးကလူတွေကို တောင်းပန်ခြင်းလုံးဝမရှိပါဘူး... ကံကောင်းလို့ ကျွန်မဘက်မဟုတ်လို့ ဘေးက စုံတွဲကတော့ အနည်းငယ်ပေချင်သလိုဖြစ်သွားတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာမှ commotion လုပ်ပုံမပေါက်ပဲ manner ရှိပုံထောက်တော့ ဟောင်ကောင်စုံတွဲဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်... ကိုယ်လဲ သူငယ်ချင်းအတွက်ဦးထားတဲ့ ခုံဘက် အသာပြောင်းထိုင်လိုက်ပါတယ်... မကြာမီပဲ ပွဲပြီးသွားလို့သာတော်တော့တယ်... နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို လည်တဲ့အခါမှာ အဲဒိနိုင်ငံက ယဉ်ကျေးမှု၊ ရှုခင်း၊ အစားအသောက်တွေအပြင်၊ ကြုံတွေ့ရတဲ့ လူပေါင်းစုံကလဲ အမှတ်ရစရာတွေဖြစ်စေသလို ဗဟုသုတ အတွေ့အကြုံတွေလဲ ပေးတတ်တဲ့အတွက် ဒါကိုလဲ အလေးထားဖို့လိုအပ်ပါတယ်...


Dolphin show view...


အဲဒိနောက်တော့ ဘာမှထပ်မစီးဖြစ်တော့ပဲ ပန်ဒါတွေထားတဲ့နေရာဘက်လျှောက်ရင်း ဓာတ်ပုံပဲရိုက်ဖြစ်ပါတော့တယ်... ညနေစောင်းတော့မှ Hotel ခဏပြန်ပြီး သယ်ရရှုပ်တဲ့ Stand ကြီးထားခဲ့ပါတော့တယ်... (မထားခဲ့သင့်ဘူး.. ညဘက်ရှုခင်းက Stand နဲ့မှလှတာ) အဲဒိနေ့အတွက် နောက်တစ်နေရာကို သွားဖြစ်ပါတော့တယ်...






Panda လေး ၂ကောင်ပဲကျန်တော့တယ်... ဒါက အမလေး...

Symphony of Light & Avenue of Star (Victoria Harbor) 
ကိုယ်ရိုက်လာတာတွေမလှတော့ photo credit to www.Discoverhongkong.com

လူက ဘာရယ်မှန်းမသိ ပင်ပန်းနေတော့ စတန်းကို မသယ်ချင်တော့ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ စတန်းသိပ်သုံးပြီးလဲ မရိုက်ဖြစ်လို့ပါ... အဲဒိနေရာက ကျွန်မတို့ ဟော်တယ်နဲ့ နီးပါးတယ်... Tim Sha Tsui MRT ကနေ Exit J ကိုထွက်ပြီး ၅မိနစ်ပဲလမ်းလျှောက်ရပါတယ်တဲ့... ကျွန်မတို့လဲ မမေးမဆန်းပဲ ဆိုင်းဘုတ်အားကိုးနဲ့ပဲလျှောက်လာပါတယ်... သူတို့ MTR ရဲ့ လှိုင်ခေါင်းတွေက စကာၤပူလို သိပ် မနီးပဲ အဝေးကြီး လျှောက်ရပါတယ်... အတော်လေးလျှောက်မှ Exit J ရောက်သွားပါတယ်... ထွက်ထွက်ချင်း မျှားနဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေ့လို့ အဲဒိအတိုင်းသွားပါတယ်... သွားနေရင်းကို နောက်ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို မတွေ့တော့ပါဘူး... လမ်းလည်မှာတင် လမ်းပျောက်သွားပါတယ်... မြေပုံထုတ်ကြည့်တော့လဲ ကိုယ်ဘယ်ရောက်နေမှန်းရေရာ မသိ... နောက်ဆုံးတော့ အဖြူစုံတွဲကိုတွေ့တာနဲ့ သူတို့လဲ အဲသွားမှာထင်တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်မှန်းနဲ့ သူတို့သွားတဲ့နောက် ခပ်မှောင်မှောင်ပန်းခြံဘက်ကို လိုက်သွားပါတယ်... မဟုတ်ရင်တော့ သွားဘီဆိုတဲ့ ဇနိုးဇနောင့်စိတ်ကလဲဖြစ်နေပါသေးတယ်.... အဲဒိစုံတွဲက ပန်းခြံတစ်နေရာရောက်တော့ သူတို့ကိုစောင့်နေတဲ့ အုပ်စုနဲ့တွေ့ပြီး စကားပြောပြီးကျန်ခဲ့ပါတယ်... ကိုယ်ကတော့ စမ်းတဝါးဝါးနဲ့ ဆက်လျှောက်ရင်း လူတော်တော်များများ သွားတဲ့ ဘက်ကိုလိုက်ကာ နောက်ဆုံတော့ ရောက်သွားပါတယ်...

မြစ်ဘက်ကလာတဲ့ လေအေးအေးက မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်တဲ့အချိန်မှာ လူက လန်းဆန်းသွားသလို အရိုးထဲ တစ်ချက် ချမ်းစိမ့်ဝင်သွားပါတယ်... အဲဒိမှာ ရှိတဲ့ ဖျော်ဖြေရေးကို ခဏဝင်နားထောင်ပြီး ၂ယောက်သား symphony of light ကြည့်ဖို့နေရာယူလိုက်ပါတယ်... ၂ယောက်လုံးက အရပ်ပုတော့ အရှေ့မှာနေရာရမှ ဖြစ်မှာလေ... ဟဲ ဟဲ... ရှိုးကို စောင့်ရင်း သူငယ်ချင်း ၂ယောက် ရာသီဥတုအေးအေးမှာ စကားတွေပြောကြ ရီကြတာလဲ ခင်မင်မှုကိုပိုခိုင်မြဲစေပြီး YUFL တက္ကသိုလ်တူတူတက်ခဲ့တဲ့ ကာလတွေကို ပြန်လည်သတိရမိပါတယ်...

ည ၈နာရီမှာ Symphony of Light show စပါတယ်... ဒီဘက်ကမ်းကနေ တီးလုံးတွေနဲ့ ဟိုဘက်ကမ်းက အဆောက်အအုံးက မီးတွေ စီးချက်ညီညီကတဲ့ light show ပါ... Tourist attraction တစ်ခုအနေနဲ့ ညတိုင်း အလကားပြတာပါ... ကြည့်နေရင်းနဲ့ ငါတို့ နိုင်ငံက ရန်ကုန်မြစ်တို့ လှိုင်မြစ်တို့ကို အဲလို တစ်ဖက်တစ်ချက်ကနေ Light show လုပ်ရင်လဲ လှမှာ.... ကမ်းနားလမ်းက နန်းသီတာဆိပ်ကမ်းကို သားသားနားနား ပန်းခြံလေးလောက် လေညင်းခံဖို့လုပ်ပေးရင်တောင် အတော်ကောင်းမှာလို့တွေးမိတယ်... (ငယ်ငယ်က မီးပျက်ရင် မိသားစုတွေ နန်းသီတာဆိပ်ကမ်းကို ကားမောင်းပြီး လေညင်းခံ နေကြာစေ့စား စကားထိုင်ပြောတာ သတိရမိတယ်)...


At Victoria Harbor... လေလေးတဖြူးဖြူးနဲ့ ရာသီဥအေးအေးနဲ့ အေးဆေးလမ်းလျှောက်ရတာကိုကြိုက်တယ်...


Avenue of Stars

Symphony of Light ပြတဲ့ နေရာမှာပဲ Avenue of stars ရှိပါတယ်... ဟောင်ကောင် နာမည်ကြီး အနုပညာသမားတွေရဲ့ လက်ရာတွေကို လမ်းတစ်လျှောက် မြေပေါ်မှာ မြုပ်ထားပါတယ်... ရာသီဥတုလေးက လေတဖြူးဖြူးနဲ့ စိတ်လက်ကြည်နေပင်မဲ့ တစ်ခါတစ်လေတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က ပြည်ကြီးတွေကြောင့် စိတ်ရှုပ်ရပါတယ်... ဥပမာ အစကဘယ်သူမှ မရှိတဲ့နေရာ ကိုယ်ဓာတ်ပုံရိုက်မှ အတင်းပြုံဝင်လာပြီးရိုက်တာတို့... သူများရိုက်နေလဲ ဖြတ်လျှောက်တာတို့... သူတို့ရိုက်ပြီးသွားလဲ အဲဒိနေရာမှာရပ်ပြီး မဖယ်ပေးပဲ ဓာတ်ပုံကို ပြန်ကြည့်နေတာတို့... ဒါပေမဲ့ သူတို့ကြောင့် စိတ်ရှုပ်ရတာ မတန်တာရော ညဘက်ဖြစ်တာရောကြောင့် သိပ်တောင် ဓာတ်ပုံမရိုက်ဖြစ်တော့ပဲ... ရောက်နေတဲ့အချိန်လေးကိုပဲ အပြည့်အဝခံစားလိုက်ပါတယ်... ဓာတ်ပုံရိုက်များတဲ့ နေရာတွေလဲ ကိုယ်ပဲ ရှောင်နေလိုက်ပါတယ်... Moment ကိုပဲ enjoy နေလိုက်ပါတယ်...




ချောင်ယွမ်ဖက်... ကျွန်မရဲ့ killer မင်းသားကြီး...

ဂျက်လီနဲ့ပေါ့...

Tony Leong, နဂါးနိုင်ဓားက မင်းသား.. တခြားသူ့ကားတွေလဲ အများကြီးကြည့်ဖူးတယ်..


Stephen Chow - ဟာသမင်းသား...


Hong Kong pride Bruce Lee

ငါးခြောက်နံ့မွှေးမွှေးလေးက လေအဝှေ့မှာ တစ်ချက်တစ်ချက်ရနေတော့ ငါးမကြိုက်တဲ့ ကျွန်မတောင် စားချင်စိတ်ဖြစ်မိပါတယ်... အဲဒိ တောက်လျှောက်မှာ လှည်းလေးတွေနဲ့ ပြည်ကြီးငါးကို စက်နဲ့ပြားနေအောင်လုပ်ပြီး ကင်တဲ့ဆိုင်လေးတွေရှိပါတယ်... ဒီလိုနဲ့ ရာသီဥတုအေးအေးမှာ အဲဒိပူပူလေးစားရင်ကောင်းမှာပဲ... လိုက်ဖက်လို့ ရောင်းတာဖြစ်မယ်ဆိုပြီး Try ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်... စားကြည့်မှ ညှီလိုက်တာ မပြောပါနဲ့... ကိုယ်က ငါးမကြိုက်လို့လားတော့ မသိဘူး... အရမ်းညှီတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ပြီးတော့ ငါးခြောက်က စိတ်ထဲထင်ထားတဲ့ မြန်မာငါးခြောက်လို လုံးလုံးခြောက်တာမဟုတ်ဘူး... ပြည်ကြီးငါး အစိုအပြားကို မြန်မာပြည်က ကြံရည်ကျိတ်စက်လိုမျိုး သူတို့ကတော့ အပူဒလိမ့်တုံး ၂ခုကြားကို ၃ ၄ ၅ခါလောက် ဖြတ်ထည့်လိုက်တာ... ကိုယ်တင်မဟုတ်ဘူး... သူငယ်ချင်းလဲ မကြိုက်ဘူး... 

အပြန်ကိုတော့ ကျွန်မတို့ ၂ယောက် ဟိုတယ်ကို လမ်းလျှောက်ပြန်ရင်း တွေ့တဲ့ restaurent မှာပဲ ဝင်စားဖြစ်တယ်... ကျွန်မက ထမင်းကြော်စားတယ်... HKD55 ကျတယ်... ပြီးတော့ SaSa Store ဝင်ဖြစ်တယ်... SaSa store က ဟောင်ကောင်က လမ်းတိုင်း နေရာတိုင်းလိုလိုမှာရှိတယ်... စကာၤပူမှာရှိတဲ့ SaSa store တွေထက်တောင်ကြီးတယ်... အစုံလဲရတယ်... သူ့သူငယ်ချင်းမှာလိုက်တဲ့ Face mask ဝင်ဝယ်... ကျွန်မကတော့ လျှောက်ကြည့်ရင်း လိုချင်တာဝယ် အပြီး ဟိုတယ်ပြန်ရောက်တယ်...

နောက်နေ့တော့ ရေလမ်းခရီး မကာအိုကိုသွားပြီး နာမည်ကျော် ခရစ်ယာဉ် Saint Paul ဘုရားကျောင်းပျက် ကြီးဆီ အရောက်သွားရအုံးမယ်...