Tokyo Disney Sea 1 (သို႔) ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ Day 4

ခုတေလာ ဘေလာ့ ေရးဖို႔ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ေလးေတြ ျဖစ္ေနတာနဲ႔.. လစဥ္ေရးေနက် ဂ်ပန္ခရီးစဥ္အေတြ႔အၾကံဳေလးေတြေတာင္ ခုထိမေရးျဖစ္ေသးဘူး.. မေဗဒါရဲ႕ Disney Sea အေတြ႔အၾကံဳ ဗြီဒီယိုေလးကို Trailer ဒီဇိုင္းမ်ိဳးေလးနဲ႔ လက္ေဆာ့ျပဳလုပ္ထားပါတယ္.. ေအာက္က video ေလးကို Over All အရင္ ၾကည့္လိုက္ပါ.. ၁ မိနစ္ခဲြပဲ ၾကာပါတယ္.. Youtube မွာေတာ့ (watch in High Quality) ဆိုတာနဲ႔ ၾကည့္ရင္ ပိုျပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျမင္ရမွာပါ...




ခု ဂ်ပန္ေရာက္ျပီး ၄ရက္ေျမာက္ေန႔ေပါ့ေနာ္... ဒစ္စေနလမ္း လက္မွတ္ကို ဒစ္စေနလမ္း အတြက္ ၁ရက္.. (ဒစ္စေနလမ္းသြားခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ဒီမွာ ဖတ္နိုင္ပါတယ္) ဒစ္စေနစီး အတြက္ ၁ရက္.. ၂ရက္စာ၀ယ္ခဲ့တယ္ဆိုေတာ့.. က်မနဲ႔ က်မသူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ဆက္လက္တိုက္ပဲြ၀င္ဖို႔ မနက္၈နာရီေလာက္ အိမ္ကထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္... ပထမတစ္ရက္က လွတပတနဲ႔ ပဲမ်ားျပီး ၀တ္ခဲ့မိတဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္ေတြရယ္.. ဒစ္စေနလမ္းက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ က်ဴတန္းၾကီးမ်ားရယ္ေၾကာင့္.. မသြားခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို ပင္ပန္းေနပင္မဲ့ ပိုက္ပိုက္ ေပးျပီးျပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္.. စစ္တိုက္ထြက္ေတာ့မယ့္ စစ္သူၾကီးအလား ၂ေယာက္သား ျပင္ဆင္ခဲ့ၾကပါတယ္..

၁) အလွအပ ပဓာနမထားပဲ သက္ေတာင့္သက္သာ အက်ၤီမ်ားကိုသာ ၀တ္ဆင္ခဲ့ျခင္း..
၂) ေလးေလးပင္ပင္ျဖစ္နိုင္ေသာ အိတ္ၾကီးၾကီးမ်ားကို မလြယ္ျခင္း..
၃) အိမ္မွ မနက္စာစားခဲ့သည့္အျပင္.. ထမင္းဘူးပါ ျပင္ဆင္ယူေဆာင္လာျခင္း..
၄) အဓိက အက်ဆံုးျဖစ္ေသာ ေျပးရန္လႊားရန္လြယ္ကူေသာ သက္ေတာင့္သက္သာ အရွိဆံုး ဖိနပ္ကို ေရြးခ်ယ္ ၀တ္ဆင္ျခင္း.. တို႔ျဖစ္ပါတယ္.. (ထို႔ေၾကာင့္ အထက္ပါ ဗြီဒီယိုတြင္ မေဗဒါ အလြန္မွ ရုပ္ဆိုးပါသည္)

ဒစ္စေနလမ္းသြားခဲ့သည့္ေန႔က အတိုင္းပင္.. Maihama Station မွာ ဆင္းပါတယ္.. ေသခ်ာမွတ္ထားပါ.. ဒစ္စေနလမ္းရွိတာ Maihama Station ပါ... ဆင္းျပီး ယခင္ကေလွ်ာက္ခဲ့သည့္လမ္းအတိုင္းေလွ်ာက္လာပင္မဲ့ Disney Sea ကို ရွာမေတြ႔ပါ.. ေနာက္မွ ပန္းျခံတစ္ခုႏွင့္တစ္ခုကို ေျပးဆဲြသည့္ ရထားေသးေလးကို ထပ္စီးရပါတယ္.. ကုန္ေပါက္က ထပ္ရွိျပန္ပါတယ္.. တစ္ခါစီး ရမ္း ၂၅၀ ေပးရပါတယ္.. ဒစ္စေနစီးဘက္အထိ ရုိးရိုးရထားေရာက္တဲ့ မွတ္တိုင္ ရွိမရွိေတာ့ က်မေသခ်ာမသိပါ.. ထိုရထားျဖင့္ ၃မွတ္တိုင္မွ် စီးရပါတယ္.. ဒစ္စေန ဟိုတယ္မွတ္တိုင္တို႔ ဘာတို႔ကို ျဖတ္အျပီးတြင္ ဒစ္စေနစီး မွတ္တိုင္ကို ေရာက္ပါတယ္..



ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အ၀င္၀မွာ ရွိတဲ့ ကမာၻလံုးေရပန္းၾကီးနဲ႔ အလွ်င္အျမန္ဓာတ္ပံုရိုက္.. ၂ေယာက္သား အကုန္လံုးကုိ အျမန္အဆန္လုပ္ပါတယ္.. မေန႔က အေၾကာင္းမသိ ေႏွးတုံ႔ ေႏွးတံု႔လုပ္မိလို႔ အစံုမစီးခဲ့ရျခင္းႏွင့္ ဓာတ္ပံု စိတ္ၾကိဳက္ မရုိက္ခဲ့ရျခင္းအတြက္ သင္ခန္းစာေကာင္းေကာင္းရခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား.. ဓာတ္ပံု ရိုက္ျပီးသည္ဆုိသည္နွင့္ ဒစ္စေနစီး ေျမပံုကို ထုတ္ကာ အစီအစဥ္ကို စေတာ့သည္..

အ၀င္၀ရွိ ကမာၻလံုးေရပန္း ေနာက္ဘက္ျခမ္း၌

ေျမပံု ၾကည့္ရာတြင္ အဓိက ထားၾကည့္ရမည့္ အခ်က္မ်ားမွာ-

၁) ေျမပံုကို ပိုင္နိုင္ေသခ်ာစြာ ေလ့လာၾကည့္ရွဳပါ...
၂) Fast Pass ဟု သေကၤတျပထားေသာေနရာမ်ားကို ရွာေဖြပါ...
၃) ကိုယ္ေရာက္ေနေသာေနရာနွင့္ အနီးဆံုး Fast pass ျပထားေသာ ေနရာကို ဦးဆံုးသြားပါ
၄) ဦးဆံုးသြားယူမည့္ Fast Pass ႏွင့္ အနီးဆံုး ျဖစ္ေသာ ေနာက္ထပ္ Fast Pass ေနရာကို သြားရန္ လမ္းေၾကာင္းကိုပါ ရွာထားပါ..
၅) ေျမပံုကို လိုလွ်င္ လိုသလို အထပ္ထပ္အခါခါၾကည့္နိုင္ရန္ လက္ထဲတြင္ အျမဲကိုင္ေဆာင္ထားပါ
၆) သြားရင္းလာရင္း ဓာတ္ပံုရိုက္ရန္ အကြက္အကြင္းေကာင္းေသာ ေနရာမ်ားကိုု Photo Spot ဟုျပထားတတ္ပါသည္.. ဓာတ္ပံု ရိုက္ေကာင္းျပီး လိုခ်င္ေသာ ရွဳခင္းရွဳကြက္မ်ားရနိုင္သည္မွာ မလဲြပင္..
(ဒီေနရာမွာက်မတို႔ ၂ေယာက္မလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာကေတာ့ ကပဲြေတြကုိ ေနရာေကာင္းေကာင္းကေန ေသခ်ာမၾကည့္ခဲ့ရျခင္းပင္.. ၾကည့္ဖို႔လဲ အခ်ိန္မရျခင္းပင္.. ကပဲြၾကည့္လိုသူမ်ားအတြက္ေတာ့ အ၀င္၀တြင္ Information Board ျဖင့္ ကပဲြ အခ်ိန္နွင့္ ေနရာကို ျပထားပါသည္.. ၁ရက္ထဲႏွင့္ေတာ့ အားလံုး စံုနုိင္မည္မထင္ .. ေဆာ့ဖို႔ စီးဖို႔ အားသန္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ ျပပဲြ ထိုင္ေစာင့္ၾကည့္ဖို႔ အခ်ိန္မေလာက္ပါ)..



က်မတို႔သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ဒစ္စေနစီး၀န္းအတြင္းကိုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီမွ်ပင္ရွိေခ်ျပီ.. ၀င္၀င္ခ်င္း ျမင္ရသည္က ျမစ္တစ္ခုျခားထားေသာ မီးေတာင္ၾကီး.. ေတြ႔သမွ်ကို အခ်ိန္မျဖဳန္းပဲ ဓာတ္ပံု အျမန္ရိုက္ၾကသည္. ျပီးေနာက္ အ၀င္၀ႏွင့္ အနီးဆံုးျဖစ္ေသာ Terror House (သရဲအိမ္) ကို သြားျပီး Fast Pass ယူၾကသည္.. ယမန္ေန႔က Fast Pass ၏ အဓိပၸါယ္ ႏွင့္ အသံုးခ်ပံုကို ေသခ်ာမသိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေနာက္က်ခဲ့ရသည္.. Fast Pass ဆိုတာ ပိုက္ဆံပိုေပးရသည္ဟု ထင္ခဲ့ၾကသည္.. ဒုတိယေန႔က်မွသိသည္.. ဤသို႔ မျဖစ္ရေစရန္ ဒီပိုစ့္ေလးႏွင့္ မေဗဒါေျပာျပပါမည္...


Fast Pass အဓိပၸါယ္နွင့္ အသံုးျပဳပံု..

• Fast Pass ဆိုသည္မွာ လူကုိယ္တိုင္ ၀င္တန္းစီးေနစရာမလိုပဲ လက္မွတ္ျဖင့္ တန္းစီထားျခင္းျဖစ္သည္..
• Fast Pass စက္ေတြကို မိမိ စီးမည့္ ေနရာအနီးတ၀ိုက္တြင္ေတြ႔နိုင္သည္..
• Fast Pass စက္ထဲသို႔ မိမိ ပန္းျခံ၀င္ခဲ့ေသာ လက္မွတ္ကို အသြင္းအထုတ္လုပ္လိုက္ပါက.. စက္ ေအာက္အေပါက္မွ Fast Pass ticket က်လာမည္ျဖစ္သည္.. (ထို႔ေၾကာင့္ ပန္းျခံ၀င္လက္မွတ္သည္လဲ အလြန္အေရးပါသျဖင့္ လႊတ္မပစ္မိေစရန္ သတိျပဳသင့္ေပသည္)
• ထိုက်လာေသာ Fast Pass လက္မွတ္တြင္.. ဤ ေနရာကို ျပန္လာစီးရန္ အခ်ိန္ အတိအက်ေရးထားသည္.. (ဥပမာ... က်မတို႔ မနက္ ၁၀ နာရီ ယူေသာ Fast Pass ticket for Terror House တြင္ ညေန ၃နာရီ မွ ၃နာရီခဲြအတြင္း ျပန္လာစီးရန္ပါရွိသည္..)
• ထိုကာလအတြင္း ျပန္လာစီး၍ Fast Pass ကိုျပလိုက္ပါက တန္းစီစရာမလိုပဲ ၀င္စီးနိုင္သည္..
• ေကာင္းသည့္အခ်က္မွာ Fast Pass ယူထားသျဖင့္ သင္သည္ ထိုေနရာတြင္ ညက္မေနေတာ့ပဲ အျခားေနရာတစ္ခုတြင္ သြားစီးနိုင္သည္.. သြားခ်င္ေသာ ေနရာသြား၍ ဓာတ္ပံုပဲရိုက္ရိုက္ ထိုင္ပဲ ေနေန လုပ္ေနလို႔ရသည္.. တန္းစီရေသာ ဒုကၡမရွိ..
• သို႔ေသာ္ ကန္႔သတ္ခ်က္မွာ တစ္ေနရာ၌ Fast Pass ယူျပီးလ်ွင္ ၂ နာရီ အတြင္း ေနာက္ထပ္ Fast Pass ကို မည္သည့္ေနရာတြင္မွ် ယူ၍ မရေတာ့ပါ..
• ထို႔ေၾကာင့္ ၂နာရီအတြင္း သင္တျခား အရာကို စီးခ်င္လွ်င္ မိမိဘာသာ တန္းစီရန္...

သို႔ႏွင့္ က်မတို႔ ၂ေယာက္ Terror House ကို Fast Pass ယူအျပီး လက္ထဲတြင္ ပါလာေသာ ထမင္းထုတ္မ်ားကို ရွဳပ္သျဖင့္ ဗိုက္မဆာေသးေသာ္လည္း ၂ေယာက္သား သေဘာတူညီခ်က္ျဖင့္.. မနက္ ၁၀နာရီတြင္ပင္ ဖြင့္စားလိုက္ၾကသည္.. ျပီးေနာက္ က်မတို႔၏ မဟာ စြန္႔စားခန္းကို မီးေတာင္ၾကီးဘက္သို႔ ခရီးႏွင္ခဲ့ၾကသည္..

ေျမပံုကို အေသအခ်ာၾကည့္ကာ လမ္းတြင္ေတြ႔သမွ် ေကာင္းနိုးရာရာမ်ားကိုလဲ မလြတ္တမ္း ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္.. လွဖို႔ ပဖို႔ အဓိကမထားေတာ့.. မွတ္တမ္းမွတ္ရာ တစ္ခုအေနႏွင့္သာ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကသည္.. အထက္မွာေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း မီးေတာင္ၾကီးကိုေရာက္ရန္ ျမစ္တစ္ခုကိုျဖတ္ေဆာက္ထားေသာ တံတားကို ေက်ာ္ကာ အေတာ္ေလးသြားရေသးသည္.. လမ္းမ်ားကလည္း ၾကိဳၾကိဳၾကားၾကားျဖင့္ အေတာ္ရွဳပ္သည္.. မ်က္လံုးႏွင့္ ေျမပံု ခြာလို႔မရ.. စိတ္တူကိုယ္တူ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ထဲမို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္..

ေနာက္ဆံုး က်မတို႔ ဦးတည္ရာ မီးေတာင္ၾကီး အတြင္းသို႔ေရာက္သြားပါသည္.. မီးေတာင္ အတြင္းထဲမွ စီးရေသာေနရာကို Journey to the Center of the Earth ဟုေခၚသည္.. ထိုေနရာလဲ Fast Pass လိုသည္.. ၂ေယာက္သား Fast Pass rule ကို ထိုအခ်ိန္က မသိပဲ သြားထုတ္လိုက္ေသးသည္.. စက္က ထြက္လာေသာ စာရြက္က မရဟုဆိုမွ မည္သူမွ မသိလိုက္ပဲ ၂ေယာက္ထဲ အရွက္ကဲြရေသးသည္.. ဒါနဲ႔ ၂ေယာက္သား ၀င္တန္းစီၾကသည္.. ၂နာရီနီးပါၾကာမည္ဟုေျပာသည္.. ဒီတခါေတာ့ မတုန္လွဳပ္ေတာ့.. စိတ္ကို ဒုန္းဒုန္းခ် ၀င္စီလိုက္သည္..

အတြင္းဘက္ Decoration ကလဲ တကယ့္ မီးေတာင္ အတြင္းဘက္အတိုင္းေဆာက္လုပ္ထားသည္.. တခါတစ္ရံတြင္ ဓာတ္ခဲြခန္းပံုစံေတြ.. မီးခဲပံုစံမ်ားလဲေတြ႔ရသည္.. ေၾကျငာခ်က္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ဆိုင္းဘုတ္မ်ားတြင္.. ရုတ္တရက္ အက်မ်ားႏွင့္ ထိပ္လန္႔ဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ၾကိဳတင္ သတိေပးခ်က္မ်ားကို ၾကားေတြ႔ရသည္.. ထိုသို႔ေတြ႔ရေလ က်မတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္စီးခ်င္လြန္း၍ ပိုရင္ခုန္ေလပင္.. သို႔ေသာ္.. ၄၅မိနစ္မွ် ေစာင့္ဆိုင္းျပီးေနာက္တြင္.. ထို စက္ ပ်က္သျဖင့္ ေၾကျငာခ်က္တစ္ခု ဂ်ပန္လိုေျပာကာ တန္းစီေနသူအားလံုးကို ျပန္လႊတ္သည္.. က်မတို႔ ၂ေယာက္လဲ ဘာမွ နားမလည္.. စိတ္လဲေတာ္ေတာ္တိုသြားသည္.. ၄၅မိနစ္ၾကီးေတာင္ ကုန္သြားျပီးမွ မစီးရသျဖင့္.. ေၾကျငာသြားသည္မ်ားကိုလဲ တစ္လံုးမွနားမလည္.. ေဘးဘီေမးရေအာင္လဲ.. အဂၤလိပ္လိုေျပာလိုက္လွ်င္ မ်က္ကလဲ ဆန္ျပာႏွင့္ မ်က္ႏွာလႊဲသြားေသာ ဂ်ပန္မ်ားသာရွိသည္.. အားေတာ့ သိပ္မငယ္ပါ.. ေနာက္ တစ္အုပ္စု ေက်ာ္က အဂၤလိပ္မ်ားလဲ က်မတို႔ ၂ေယာက္ကဲ့သို႔ ပင္ ဘာမွ သိပံုမေပၚ.. ေနာက္ေတာ့မွ ထြက္ေပါက္အေရာက္တြင္ ေတာင္းပန္ေသာ အေနျဖင့္.. Special Pass တစ္မ်ိဳးကို ထုတ္ေပးသည္.. ထို Pass ျဖင့္ မည္သည့္ စက္တစ္ခုကို မဆို တန္းစီစရာမလိုပဲ စီးနိုင္သည္.. ကံေကာင္းျခင္းပင္ဆိုရမည္ေလာ....

ဒီလိုနွင့္ က်မတို႔လဲ အနီးအနားရွိ လူမ်ားသည့္ ကစားစရာ တစ္ခုခုကို ထို လက္မွတ္သံုး၍ သြားစီးမည္.. စီးျပီးလွ်င္ Journey to the Center Of the Earth လဲ ျပန္ေကာင္းေလာက္ျပီးဟုဆံုးျဖတ္ကာ.. မီေတာင္ၾကီး၏ အလည္ဗဟိုတြင္ေဆာက္ထားေသာ ေရကန္အတြင္းရွိ ေရေအာက္သေဘာၤပံုရွိရာေနရာ၌ ေရေအာက္ကမာၻဆိုတာကို သြားစီးဖို႔ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္.. ထိုေနရာသည္လည္း လူမ်ားေသာေၾကာင့္ Fast Pass လိုသည္.. (က်မကေတာ့ အစက သိပ္ေကာင္းမည္မထင္ထားခဲ့ပါ).. ဟိုေရာက္ေတာ့ Fast Pass ျပျပီး စီးလိုက္သည္..

ေရေအာက္ကမာၻ

ေရေအာက္ယာဥ္လိုမ်ိဳးေလးထဲတြင္ မွန္ကာထားေသာ ျပတင္းေပါက္သံုးခုပါျပီး ျပတင္းေပါက္တစ္ခုကို ၂ေယာက္ထိုင္ရသည္.. က်မတို႔၂ေယာက္လဲ ထိုင္လိုက္ျပီး.. ယာဥ္စတင္ေမာင္းပါသည္.. ယာဥ္ထဲတြင္လဲ သဲထိပ္ရင္ဖို ျဖစ္စရာ ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ ဂ်ပန္လို ဘာေတြ ေျပာေနမွန္းမသိ.. နားလည္လွ်င္ေတာ့ ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းမည္... ခဏအၾကာေတြ က်မတို႔ ေရထဲေရာက္သြားသလိုမ်ိဳး.. ယာဥ္အျပင္ဘက္တြင္လည္း ဘူစီေဖာင္းေလးေတြတက္တက္လာသည္.. ျပီးေတာ့ ေရေအာက္သတၱ၀ါမ်ိဳးစံု.. ေရသူမေတြ.. ေရဘ၀ဲ အၾကီးစားၾကီး၏တိုက္ခိုက္တာ ခံရခ်ိန္တြင္ က်မတို႔ ယာဥ္ငယ္ေလး သိမ့္သိမ့္တုန္သြားသည္.. က်မတို႔ မွန္ျပတင္းေပါက္တြင္လည္း ေရဘ၀ဲလက္ၾကီး စုပ္ခြက္ေတြႏွင့္လာေပၚသည္.. ယာဥ္ထဲတြင္ ေအာ္လိုက္ၾကသည့္ျဖစ္ျခင္း.. ခါးပတ္ပတ္ထားစရာမလိုေတာ့ အားကိုးမရွိသလိုခံစားေနရသည္..

အလင္း(lighting).. အသံ.. မွန္ဘီလူးခံုးမ်ား ႏွင့္လူ၏စိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ လွည့္ျဖားႏုိင္လြန္းသည္.. အစက က်မတို႔ထင္တာ.. ဒီယာဥ္သည္ က်မတို႔ အျပင္မွာျမင္ခဲ့ေသာ ေရကန္ေအာက္ကို တကယ္သြားတာ ျဖစ္မည္ဟုထင္ခဲ့သည္.. ေနာက္ျပန္ထြက္မွ က်မသူငယ္ခ်င္းက "မျဖစ္နိုင္ဘူးဟ.. တကယ္ေရေအာက္ေရာက္တယ္ဆိုရင္.. ျပန္ထြက္လာရင္ ယာဥ္က ေရေတာက္ေတာက္ရြဲေနရမွာေပါ့... အခုေတာ့ အေျခာက္အတိုင္းပဲ" .. ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္မွ က်မတို႔ အျမင္ေတြကို အလိမ္ခံလိုက္ရျခင္းျဖစ္သည္.. က်မတို႔ ယဥ္ထဲတြင္ ထိုင္ေသာ မွန္ျပတင္းေပါက္မွာ ၂ ထပ္မွန္ဘီလူးခံုး ျဖစ္ျပီး ေရက ထိုအထဲတြင္သာျဖစ္သည္.. အျပင္က အရုပ္မ်ားမွာလဲ အေျခာက္ခန္းထဲတြင္ ထားထားျခင္းသာျဖစ္မည္... ၂ခုေပါင္းစပ္လိုက္ေတာ့ ေရေအာက္တကယ္ေရာက္သလိုျဖစ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္..

ထို႔ေနာက္ မီးေတာင္ကလဲ ျပန္မေကာင္းေသးသျဖင့္ က်မတို႔ အနီးဆံုး ျဖစ္ေသာ Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ သြားရန္ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္.. သို႔ေသာ္ မီးေတာင္မွထြက္ရန္ လမ္းေပ်ာက္သျဖင့္ မနဲရွာလိုက္ရေသးသည္.. အေတာ္ရြာလည္ျပီးမွ ၂ ေယာက္သား Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ေရာက္သြားသည္..

Mermaid Lagoon ဘက္သို႔ေရာက္သည္နွင့္ ခံစားခ်က္က အေတာ္ကြာသြားသည္.. သြားေလရာ ေရသံေလးေတြၾကားရျပီး.. ခရုေလးေတြ.. ကမာေလးေတြနဲ႔ အျပင္အဆင္က စိတ္ကို ေအးခ်မ္းေစသည္.. Little Mermaid (ေရသူမ) ကာတြန္းကားထဲက သီခ်င္းေလးေတြကိုလဲ Mermaid Lagoon ရဲ႕ ေနရာ အႏွ႔ံမွာၾကားေနရျခင္းက အားျဖည့္လိုက္သျဖင့္ ရာသီဥတုကပင္ ပိုေအးခ်မ္းသြားသလိုခံစားရသည္... ေနာက္ေတာ့.. Fast Pass ေနရာကို ရွာေတာ့ ဂူၾကီးတစ္ဂူကိုသြားေတြ႔သည္.. ဂူ၀င္၀င္ျခင္းတြင္ေတာ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား အေရာင္းဆိုင္ကို အရင္ဆံုးေတြ႔သည္.. မကိုင္လိုက္နဲ႔ ကိုင္လိုက္တာနဲ႔ ေစ်းမ်ားက လူကို ဖ်ားေစေသာေၾကာင့္ ၀င္ငန္းရုံငန္းခဲ့သည္.. ထိုပစၥည္းမ်ိဳးတပံုစံတည္း စကာၤပူေတြ ေစ်းပိုသက္သာသည္.. က်မတို႔ ၂ေယာက္လံုးက ေရွာ့ပင္းဒီေလာက္၀ါသနာပါသူမ်ားမဟုတ္... ပစၥည္းေလးမ်ားကေတာ့ အလြန္ပင္ခ်စ္စရာေကာင္းသည္.. ဂ်ပန္မမ်ားဆိုလွ်င္.. "ခါ၀ါရီ" ဆိုျပီး အသံေသးအသံေညာင္မ်ားျဖင့္ "act cute" လုပ္ျပီး ေအာ္မဆံုးေတာ့..

အေ၀းမွလွမ္းရုိက္ထားေသာ Mermaid Lagoon

Mermaid Lagoon Theater

Fast Pass ေနရာက Mermaid Lagoon Theater ဆို၍ စီးစရာမဟုတ္မွန္းေတာ့သိသည္.. စီးစရာမဟုတ္၍ သိပ္စိတ္မ၀င္စားေသာ္လည္း Fast Pass မွန္သမွ် က်မတို႔ကို စိတ္မပ်က္ေစခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယံုယံုၾကည္ၾကည္သြားခဲ့သည္.. ဟိုေရာက္ေတာ့.. မိနစ္၂၀ပဲ ေစာင့္ရမည္ဟုေျပာသျဖင့္ ရေတာင့္ရခဲ ၀မ္းသာအားရ၀င္ၾကည့္ခဲ့သည္.. အထဲေရာက္ေတာ့ Theater တံခါးက မဖြင့္ေသး.. ဗြီဒီယိုကင္မရာ မရုိက္ရ.. ကင္မရာရိုက္လွ်င္ Flash မထည့္ရဟုစည္းကမ္းေတြလဲ ေၾကျငာေနသည္.. ၀င္လွ်င ္ေနရာေကာင္းေကာင္းရဖို႔ တိုးရမည္ဆိုတာေတာ့ နားလည္လိုက္သည္.. အတိုး အက်ိတ္တြင္ ျမန္မာျပည္ဘတ္စ္ကားစီးတိုင္း က်င့္သားရေနေသာ မေဗဒါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွဳ အျပည့္ရွိသည္.. မိန္းေပါက္၀တည့္တည့္တြင္ ေနရာယူထားသည္.. ေရွ႕တြင္ေတာ့ လူ ၂လိုင္းေလာက္ရွိသည္.. " ေရွ႕ဆံုးတန္းရေအာင္ယူမယ္.." ဟုပင္ ၾကိမ္း၀ါလိုက္ေသးသည္..

တကယ္တန္း Theater တံခါးဖြင့္ေတာ့ ၀င္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ျမင္လိုက္ရသည့္ ဇာတ္ခံုအျပင္အဆင္နွင့္ ထိုင္ခံုအေနအထားက မေဗဒါအတြက္ ဘယ္ေနရာက အေကာင္းဆံုးျဖစ္မည္ဆိုတာကို ဒိြဟပြားေစခဲ့သည္.. အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္.. ဇာတ္ခံုက အလယ္တြင္ ဘဲဥပံုသ႑န္ျဖစ္ျပီး ပရိတ္သတ္ခံုမ်ားက အ၀င္ေပါက္ဘက္မွလဲြ၍ က်န္သည့္ေဘးပတ္ပတ္လည္တြင္ျဖစ္သည္.. မည္သည့္ေနရာမဆိုေတာ့ ဇာတ္ခံုနွင့္ သိပ္မေ၀း.. ဇာတ္ခံုေပၚတြင္ ေရသူမေလး၏ ရတနာဗံုးပံုစံ ဗံုးေလးတစ္ဗံုးကို အ၀င္ေပါက္ကို ေက်ာေပး၍တင္ထားသည္.. က်မလဲ ဘယ္နားထိုင္ရမွန္းမသိေတာ့သျဖင့္.. ေရွ႕တန္းေတြကလဲ ျပည့္လုျပည့္ခင္ျဖစ္ေနသျဖင့္.. စင္ရဲ႕ ေဘးဘက္က ခံုတန္းမွာ၀င္ထိုင္လိုက္သည္.. ဒီေလာက္ စင္ေသးေသးေလးနဲ႔ သူတို႔ဘယ္လို တင္ဆက္မလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားသည္..

ပဲြစေတာ့မွသိသည္.. အဓိက ကျပေဖ်ာ္ေျဖမွဳက ဂြ်န္းဗားသေဘာမ်ိဳးျဖစ္သည္... မင္းသမီးေရသူမ (အဂၤလိပ္ အမ်ိဳးသမီး)နွင့္ ေရသတၱ၀ါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၾကိဳးေပၚမွသာကျပၾကသည္.. ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အေပၚမွ ေျပးလႊားပ်ံ၀ဲေနသေယာင္.. ဘားတန္းၾကိဳးႏွင့္ဆဲြထားေသာ္လည္း.. ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္း ေရသူမေလး တကယ္ေရထဲကူးေနတာကို ျမင္ေနသေယာင္ စိတ္ကျဖစ္လာသည္.. ေရသူမ အျဖစ္သရုပ္ေဆာင္ေသာ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသမီးကလဲ အေတာ္ေခ်ာသည္.. ပတ္ပတ္စက္စက္ေခ်ာသည္.. သူ႔ရဲ႕ ဘားတန္းေပၚမွ လွဳပ္ရွားမွဳေလးမ်ားက ကႏြဲ႕ကလ်နွင့္ အသဲယားခ်င္စရာ.. ေနာက္မွ.. ကာတြန္းထဲက ဂဏန္းနဲ႔ ငါးေလးေတြ ပရိတ္သတ္ထဲက ထြက္လာသည္.. ကာတြန္းကားထဲက သီခ်င္း ၃ ၄ပုဒ္ေလာက္ႏွင့္ ကျပေဖ်ာ္ေျဖသည္.. ေရဘ၀ဲမၾကီး၏ မ်က္နွာအၾကီးၾကီးပံုစံမ်ိဳးကေတာ့ မ်က္ႏွာက်က္ နံရံကေန အေငြ႕မ်ားၾကားမွ ထြက္လာသည္.. အရုပ္သက္သက္သာ.. လူမဟုတ္... ဒါေပမဲ့ အသက္၀င္သည္..


ေဘးခံုျဖစ္၍ ေရသူမကို ေဘးေစာင္းၾကည့္ေနရတာမ်ားသည္.. တခါတရံ ၾကိဳးတန္းေပၚကေန တစ္ရုံလံုးကို လႊဲျပီး တက္တာလိုက္ျပမွသာ မင္းသမီးမ်က္နွာကို တည့္တည့္ျမင္ရသည္.. ထို႔ေၾကာင့္.. မိတ္ေဆြသြားမည္ဆိုလွ်င္.. အေကာင္းဆံုးေနရာကေတာ့ ရုံဖြင့္ဖြင့္ျခင္း.. ထို ရတနာဗံုးႏွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ျဖစ္ေသာ... အ၀င္တံခါးေပါက္ႏွင့္ မ်က္နွာခ်င္းဆိုင္ႏွင့္ အေ၀းဆံုးျဖစ္ေသာ ခံုတန္းမ်ားကို အေျပးအလႊားသြားဦးၾကပါရန္အသိေပးအပ္ပါတယ္.. (ကိုယ့္အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ရင္းတဲ့ သင္ခန္းစာေလးပါ)..


ထို႔ေနာက္ အနည္းငယ္လွည့္ပတ္ၾကည့္ရွဳခ်က္အရေရာ.. ေျမပံုပါ အခ်က္အလက္အရေရာ က်မတို႔အၾကိဳက္ သိပ္မရွိနိုင္ေတာ့ပဲ.. ကေလးကစားစရာမ်ားသာ မ်ားသျဖင့္.. Mermaid Lagoon က ထြက္ခြာကာ လွမ္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ျမင္ေနရေသာ ကုလားျပည္လိုလို.. ဗလီလိုလိုပံုစံ ေဆာက္ထားေသာတိုင္းျပည္ဘက္သို႔ ခရီးႏွင္ခဲ့ၾကသည္..

ပိုစ့္ရွည္ေနျပီျဖစ္သျဖင့္ ဆက္ရန္...

မဗေဒါနှင့် စကာင်္ပူရောက်အလွဲများ (၆) (သို့) စကား

မြန်မာစကားပုံတစ်ခုရှိတယ်.. ရှေ့ ပြောနောက်ကြည့် ၊ ည ပြောအောက်ကြည့် တဲ့... စကာင်္ပူမှာပြောရင်တော့ သေသေချာချာကြည့် လို့သာ မှာချင်ပါတော့တယ်... ဒီတစ်ခါ မဗေဒါရဲ့ စကာင်္ပူရောက်အလွဲများမှာ ပြောပြချင်တဲ့အကြောင်းလေးကတော့ လူတော်တော်များများလဲ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ ကြုံဖူးကြမှာပါ.. ကိုယ်က ပြောတဲ့သူပဲ ဖြစ်ဖြစ်.. အပြောခံရတဲ့သူပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့.. မဗေဒါကတော့ စကားပြောရင် အသံကကျယ်ပြီး စိတ်ထဲရှိတာ လွှတ်ခနဲပြောတတ်တော့ ခဏခဏ ကြုံပါတယ်.. မဗေဒါ စကာင်္ပူစရောက်ခါစကဆိုရင် မြန်မာလူဦးရေကလဲ စလုံးမှာ ဒီလောက်မများသေးတော့ ငါ့စကားနားလည်တဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူးလေဆိုပြီး စိတ်ထဲရှိတာ ပြောတဲ့ အကျင့်ကပါနေတော့ပဲ.. (မှတ်ချက်.. ခုတော့ မြန်မာလူဦးရေများလာသောကြောင့်တစ်ကြောင်း မျက်နှာပူရဖန်များလာသောကြောင့်တစ်ကြောင်း ထိုအကျင့်လဲ ပျောက်နေပါပြီ) စကာင်္ပူရောက်ပြီး ၁လလောက်ကြာတဲ့တစ်နေ့မှာ မဗေဒါနဲ့ မဗေဒါ့အစ်မနဲ့ အိမ်နားမှာရှိတဲ့ စူပါမတ်ကတ်လေးတစ်ခုများ တစ်ပတ်စာ ဟင်းချက်စရာ စျေးထွက်ဝယ်ကြပါလေရော... စူပါမတ်ကတ်လေးကလဲ အဲဒိနေ့က လူအရှင်းသား.. ကျမတို့ ညီအစ်မရဲ့ စကားသံလောက်ပဲ ဆူညံသံရှိတာ.. အသားငါးတန်းလျှောက်ရင်း ဘာဟင်းချက်ရင်ကောင်းမလဲ.. ဘာစားချင်လဲ ညီအစ်မ ၂ယောက်တိုင်ပင်ရင်းနဲ့ ကျမအစ်မအကြီးက .. 

" ငါကတော့ ဘောချိတ်ပုဇွန်သေးသေးလေးတွေကို ငရုတ်သီးနဲ့စပ်စပ်လေးကြော်စားချင်တယ် " တဲ့.. 

ကျမကလဲ စားချင်တာပေါ့.. ဒါနဲ့ " ဒါဆိုလဲ ဝယ်လိုက်ပေါ့ " လို့ပြောတော့.. 

အစ်မက.... " ဒီနိုင်ငံမှာ ဘောချိတ်ပုဇွန် လို သေးသေးလေးတွေ မရှိဘူး.. ဒီက ပုဇွန်တွေက အကြီးကြီးတွေပဲရှိတယ် " တဲ့ ကျမကလဲ အလွန်တရာမှ ရစ်တတ်တဲ့ အကျင့်အတိုင်း.. " မေးကြည့်လိုက်ပါအုံး.. ရှိချင်ရှိမှာပါ " လို့ပြောတော့.. 

အစ်မက " ငါက ဘောချိတ်ပုဇွန်ကို ဘယ်လိုမေးရမှာလဲ " ဆိုပြီး အသံမြင့်မြင့်နဲ့ပြန်ပြောပါတယ်... 

ကျမလဲ သူ့ကိုနောက်ချင်တာက တစ်ကြောင်း.. စိတ်ထဲမှာလဲ ရောက်စဆိုတော့ ဒီနိုင်ငံမှာ ကိုယ်ပြောတာကို ဘေးကလူတွေနားမလည်ဘူးဆိုပြီး ပြောချင်တာပြောပြီး ဟားတတ်တဲ့ အကျင့်လေးကြောင့်တစ်ကြောင်း ပြောင်စပ်စပ် မျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်.. 

" အော်.. ဒါများလွယ်လွယ်လေး.. ဘောချိတ်ပုဇွန်ဆိုတာ.............. " ကျမပြောနေတဲ့ အချိန်မှာ ကျမတို့ ၂ယောက်လုံး ဘီစကစ်မုန့်တွေ ထားတဲ့ အတန်းဘက်ကို ချိုးဝင်လိုက်ပါတယ်.. အဲဒိမှာ တရုတ်ပုံလူငယ် ဆိုင်အလုပ်သမားတစ်ဦး ပစ္စည်းတွေ စီနေပါတယ်.. 

" ဘော မှာ ချိတ်ပြီး ပါလာတာလို့ ပြောလိုက်ပေါ့ " လို့.. လက်ညှိုးလေးကောက်ပြီးတော့ ချိတ်ပုံတောင် လုပ်ပြပြီး အသေအချာပြောလိုက်ပါတယ်.. 

အဲဒိစကားသံကြားတော့မှ ဆိုင်အလုပ်သမားတရုတ်က ဆက်ကနဲခေါင်းထောင်ကြည့်လိုက်တော့.. ကျမအစ်မလဲ နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးတော့တာပါပဲ.. အဲဒိလူက တကယ်တော့ ကျမတို့ကျောင်းက မြန်မာတရုတ်ပါ.. နောက်မှ ကျမအစ်မပြောလို့သိရတာကတော့ အိမ်မှာ အတူနေတဲ့ ကောင်မလေးတွေနဲ့တောင်သိလို့ တခါတလေအိမ်တောင် လာလည်တတ်ပါတယ်တဲ့.. ကျမလဲ အတော်ရှက်သွားပါတယ်.. ကျမတို့ပြောနေတာက ပုဇွန်ဘောချိတ်အကြောင်းပါ.. ဒါပေမဲ့ သူက နားစွန်နားဖျားကြားပြီး တမျိုးထင်သွားပြီလားဆိုပြီး.. မျက်နှာတွေပူလိုက်တာ.. သွားပြီးရှင်းပြလို့လဲမရ ပိုတောင် အရှက်ကွဲအုံးမယ်.. ဒီလိုနဲ့ပဲ တအုံ့နွေးနွေးနဲ့ နေလာလိုက်တာ ယခုထိပါပဲ.. တကယ်လို့များ ထိုသူဒီပိုစ့်ကို ဖတ်ဖြစ်ပြီး ယခုထိလဲ အဲဒိအကြောင်းကို မှတ်မိနေအုံးမယ်ဆိုရင်တော့... ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သွားတာပေါ့နော်.... 

နောက်တစ်ခါလဲ ... ကျမပထမနှစ်ပြီးတော့ ရန်ကုန်ပြန်ခါနီး ခရီးသွားအိတ်ဝယ်ဖို့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကိုသွားပါတယ်.. အိတ်တွေက ကြိုးနဲ့ချည်ထားတော့ အိတ်ပြဖို့ ဆိုင်ကကောင်မလေးတွေကို ခေါ်တော့လဲ.. အားလုံးက အလုပ်များနေကြပါတယ်.. တကယ်ပဲများနေကြတာလား.. များချင်ယောင်ပဲ ဆောင်နေကြတာလားတော့မသိပါ.. ကျမအထင်တော့ များချင်ယောင်ဆောင်နေကြတာက ခပ်များများပါ.. ဒါပေမဲ့ သူတို့ကလဲ အိုက်တင်တွေခပ်ကောင်းကောင်းဆိုတော့ ဘယ်သူမှ ခေါ်လို့မရပါဘူး.. ကျမတို့ညီအစ်မလဲ နဲနဲတင်းလာတာပေါ့နော်.. ဒါနဲ့ ဘယ်သူအားနေလဲဆိုပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီကြည့်လိုက်တော့ ဟိုဘက်ဒေါင့်နားလေးမှာ ဆောင့်ကြောင့်လေးထိုင်ပြီး ဟိုပစ္စည်းလေးကိုင် ဒီပစ္စည်းလေးကိုင်နဲ့ အလုပ်များချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပါရော.. ကျမနဲ့ ကျမအစ်မကလဲ ဆိုင်ထဲမှာ သွားရင်းနဲ့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်က နဲနဲဝေးနေပါတယ်.. ကျမအစ်မနဲ့ ကျမရဲ့ အကွာအဝေးက အဲဒိလူနဲ့ ကျမရဲ့ အကွာအဝေးလောက်ပါပဲ.. ကျမလဲ အားနေတဲ့သူတွေ့ပြီဆိုပြီး အစ်မကို အားရပါးရလှမ်းပြောလိုက်ပါတယ်... ကျမအစ်မတားချိန်တောင်မရလိုက်ပါဘူး... 

" ဟိုမှာ ဟိုလူ ယောကျာင်္းဖြစ်ပြီး ဘာမှ လုပ်စရာလဲ မရှိပဲနဲ့ ခိုနေတယ်.. အဲဒိလူကိုခေါ် " လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်.. ထိုလူလဲ ကြားပြီးထလာပါတယ်.. ကျမအစ်မကနောက်မှ မျက်နှာရိပ်နဲ့ အဲဒါမြန်မာလို့ လှမ်းပြောပါတယ်.. ဒါပေမဲ့ ပြောပြီးပြီဆိုတော့လဲ မျက်နှာပူပူ ကြောက်ကြောက်နဲ့ပဲ.. အဲဒိအိတ်ကို ချက်ချင်းဝယ်ပြီး ပြန်လာလိုက်ပါတယ်.. အဲလို ရိုက်ပေါက်.... ကိုယ်ကချည်းပဲ ပြောနေတာတော့ဟုတ်ပါဘူး.. ကိုယ့်ကိုပြောခံရတာလဲရှိပါတယ်..

 အဲ.. မဗေဒါကို ပြောခံရတာတော့ ဟုတ်ပါဘူး.. ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ပြောတာပါ.. မလေးရှား Genting သွားတုန်းက.. အပြန် ကားဂိတ်မရောက်ခင် ရှုခင်းကောင်းတဲ့ ပန်းခြံလေးတစ်ခုမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ ခဏစတည်းချလိုက်ပြီး.. ကျမတို့ ညီအစ်မတွေ ဓာတ်ပုံ လျှောက်ရိုက်ကြပါတယ်.. ဖေဖေနဲ့ မေမေကတော့ ပင်လဲပင်ပန်း ချမ်းလဲချမ်းတော့ အဲဒိပန်းခြံအလည်က ပန်းရုံတွေပတ်ပြီးစောက်ထားတဲ့ နေရောင်အောက်က ခုံမှာထိုင်ကျန်ခဲ့ပါတယ်.. အဲဒိနေရာလေးကလဲ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ ကောင်းတဲ့နေရာလေးပါ.. ကျမတို့ ညီအမတွေ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာ ကောင်မလေးတွေရော ကောင်လေးတွေရောပါတဲ့ မြန်မာလူငယ်တစ်စုဝင်လာပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ကြပါတယ်.. အဲဒိထဲက ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ကျမဖေဖေမေမေ ထိုင်နေတဲ့ အုတ်ခုံက ဓာတ်ပုံရိုက်ရင်လှကြောင်းပြောပါတယ်.. " ဟယ်.. ဟိုအုတ်ခုံပေါ်က ရိုက်ရင်လှမှာ.... " နောက်ကောင်မလေးတစ်ယောက် ပြန်ပြောလိုက်ပုံက...

 " ဘယ်လိုရိုက်မလဲ.. နင့်ဟာကြီး ၂ယောက်က ငုတ်တုတ်ကြီးထိုင်နေတာ.. " ဆိုတော့.. ကျမဖေဖေနဲ့ မေမေလဲ...

 " သမီးတို့ ရိုက်ချင်ရင် အန်တီတို့ ဖယ်ပေးပါ့မယ်.. လာရိုက်.. လာ.. လာ" လို့လဲ ပြောလိုက်ရော.. အဲဒိကောင်မလေး.. မျက်နှာပူလွန်းလို့.. ထွက်ပြေးပါလေရော.. နောက်မှ သူတို့အုပ်စုထဲက ကောင်လေးတွေက ဖေဖေနဲ့ မေမေကို ပြန်လာတောင်းပန်ပါတယ်.. ကျမတို့လဲ ကိုယ်တောင်ဖြစ်နေကျဆိုတော့ သူများကို နားလည်ပေးလိုက်ပါတယ်.. ကိုယ်ကိုတိုင်လဲ သင်ခန်းစာယူခဲ့တယ်... ကဲ မောင်ညီမလေးတို့ရေ.. ဒီတစ်လအတွက် မဗေဒါရဲ့ စကာင်္ပူရောက်အလွဲများ ဒီတင်ပဲ ရပ်နားလိုက်မယ်ကွယ်.. စာရေးပျင်းနေတဲ့ မဗေဒါတစ်ယောက်.. ခုတစ်လော ရုပ်ရှင်ပဲ ထိုင်ကြည့်ဖြစ်နေပါတယ်.. စာရေးပျင်းတာထက် ရေးဖို့ စျာန်မဝင်ဘူးပဲပြောရမလားသိပါဘူး.. ရုပ်ရှင် ဗွီဒီယိုဘက်ကို ပိုအားသန်နေတယ်.. အဟီးး.. အချိန်ယူ စောင့်မျှော်ဖတ်ရှုနေတဲ့ သူတွေကို အလွန်ပဲ အားနာမိပါတယ်..

Visit To Cameron Highland (Video)

ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ June လက မေလးရွား Cameron Highland သြားထားတဲ့ မိသားစုခရီးစဥ္ပါ..

လုပ္ထားတာၾကာပါျပီ... မေဗဒါရဲ႕ ပထမဆံုး ရုပ္ရွင္ကို အက္ဒစ္လုပ္ျခင္းပါ.. window movie maker နဲ႔ လုပ္တာမဟုတ္ပါဘူး.. ဗြီဒီယို ကင္မရာ၀ယ္တံုးက ပါလာတဲ့ Free software နဲ႔ လုပ္တာပါ..
free ဆိုေတာ့ function အကုန္သံုးလို႔မရဘူး.. အဲဒိတုန္းကလဲ စမ္းလုပ္ၾကည့္ရုံသက္သက္ဆိုေတာ့ သိပ္အားမစိုက္ထုတ္ျဖစ္ဘူး..

သိပ္စိတ္တိုင္းမက်လို႔ ဘေလာ့ေပၚမတင္ျဖစ္ေသးတာ.. အစကေတာ့ ခရီးသြားပိုစ့္ေရးရင္းနဲ႔ တစ္ခါတည္း ဒီဗြီဒီယိုေလးတင္မလို႔.. ဒါေပမဲ့ ခုတေလာ ဘေလာ့ေရးဖို႔ ပတ္၀န္းက်င္က အခြင့္အေရးမေပးဖူးျဖစ္ေနတယ္.. စာေရးတာ စိတ္ထဲကခံစားလို႔ရမွ ေရးလို႔ေကာင္းတယ္.. ကိုယ္ေရးခ်င္တာေတြကို တစ္စံုတစ္ခု (သို႔မဟုတ္) တစ္စံုတစ္ေယာက္ ေၾကာင့္ ခ်ဳပ္တီးေနရမယ္ဆိုရင္ မေဗဒါရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚက လူသိရွင္ၾကား လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြက အရသာေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး... ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ စိတ္ထဲ ထင့္ေနတာပါ..

ဒါေတြထားလိုက္ပါေတာ့ေလ.. ဒီခရီးသြားမွတ္တမ္းေလးကိုေတာ့ ေနာက္အခ်ိန္ရရင္ ေရးပါ့မယ္.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဗြီဒီယိုေလးပဲ ၾကည့္သြားေပါ့ေနာ္.. မေဗဒါရဲ႕ youtube channel ကို သြားလည္ဖူးတဲ့သူေတြကေတာ့ ၾကည့္ျပီးသားျဖစ္မွာပါ...

ဒီဗြီဒီယိုကိုလဲ အရည္အေသြးေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ၾကည့္ခ်င္ရင္ Youtube မွာ Watch in High Quality နဲ႔ၾကည့္ရွဳနိုင္ပါတယ္..

ေျဖရွင္းေပးၾကေစလို....

"ေနမင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္ျခည္လဲ မေန႔ကနဲ႔ မတူ .. မေန႔ကလို မပူေတာ့ျပီ..
အားသစ္အင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လုိ႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ...

ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း မေန႔ကနဲ႔ မတူ.. မေန႔ကလို မဆူေတာ့ျပီ..
အေတြးသစ္ အျမင္သစ္ေတြ ေဆာင္က်ဥ္းေပးခဲ့လို႔လာျပီ..
အခ်စ္အတြက္ တဖန္ေမြးဖြားခဲ့ျပီ... "

ဒီသီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကားဖူးၾကမွာပါ... အဆိုေတာ္ စိုင္းထီးဆိုင္ရဲ႕ အခ်စ္အတြက္တဖန္ေမြးဖြာျခင္း ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ...

ခုဒီသီခ်င္းစာသားေလးနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ အညင္းပြားစရာေလး ျဖစ္လာပါတယ္...

အဲဒါကေတာ့... "ငွက္ေက်းရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း... " ဆိုတဲ့ စာသားမွာ..
က်မသူငယ္ခ်င္းက "ငွက္ၾကီးရဲ႕ သီခ်င္းသံသည္လည္း.... " လို႔ေျပာပါတယ္.. ဒီေနရာမွာ သူက ထပ္ရွင္းျပလိုက္ပါေသးတယ္.. ငွက္ၾကီးဆိုတာ ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာပါတဲ့.. ထူးအိမ္သင္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြက အရင္ကလို မဆူေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုလိုတာပါတဲ့....

က်မကေျပာပါတယ္.. ဒီသီခ်င္းက ထူးအိမ္သင္အဆိုေတာ္မျဖစ္ခင္ကတည္းက ေပၚေနတာ.. ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ထူးအိမ္သင္ကိုေျပာတာျဖစ္မလဲဆိုေတာ့.. သူမက ခုေခတ္ျပန္ဆိုထားတဲ့သူေတြက ငွက္ၾကီးလို႔ဆိုတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္...

က်မကလဲ ခုေခတ္ျပန္ဆုိထားတဲ့ သီခ်င္းကို နားမေထာင္ဖူးေတာ့ တအံုးေႏြးေႏြးနဲ႔ ဒီအျငင္းပြားမွဳက ျပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ၂ေယာက္လံုးကေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္ပဲထင္ေနပါတယ္.. က်မကလဲ က်မမွန္တယ္ထင္သလို.. သူမကလဲ သူမမွန္တယ္လို႔ထင္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္..
က်မအထင္ေတာ့.. အႏုပညာသမားအခ်င္းခ်င္း ထူးအိမ္သင္လို နာမည္ရွိအဆိုေတာ္ကို ပုတ္ခတ္ျပီး ဆိုမယ္ေတာ့မထင္ပါဘူး.. ျပီးေတာ့ ထူးအိမ္သင္သီခ်င္းေတြက ဒီေခတ္ တခ်ိဳ႕သီခ်င္းေတြေလာက္ေတာင္ မဆူပါဘူး...

အဲဒါေလးကို တအံု႔ေႏြးေႏြးျဖစ္ေနလို႔.. ေျဖရွင္းေပးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ... အေျဖမွန္အတြက္ ကြန္မန္႔မ်ားကို ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္...... ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း....

ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္း ႏွင့္ ႏွစ္သစ္ဆုေတာင္း

ဘာလိုလိုနဲ႔ ပိုစ့္မေရးပဲ အေခ်ာင္ခုိေနတာ ၅ရက္ေလာက္ေတာင္ရွိသြားျပီ.. အမွန္တကယ္ေတာ့ ခပ္ေပါ့ေပါ့ပိုစ့္ေတြနဲ႔ ေရစုန္ေမ်ာေနတာလဲ ၾကာပါျပီ.. ခုရက္ပိုင္းဆို ဘေလာ့ကို တစ္ရက္မွာ ၁ခါေလာက္ပဲ၀င္ၾကည့္ျဖစ္တယ္.. အသစ္ကလဲ မွန္မွန္မတင္နုိင္ေတာ့ လူအေရာက္အေပါက္ေတာင္နဲသလိုပဲ... Page ေလး ဖုန္ေတာင္တက္ေနျပီထင္တယ္.. ၂၀၀၉ ႏွစ္သစ္ကိုၾကိဳဆိုရင္း က်န္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈အတြက္ ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းေလး ေရးမယ္ဆိုတာေတာင္ စိတ္ကူးထဲမွာပဲ တ၀ဲလည္လည္ျဖစ္ေနတယ္.. ခုဆို အေတာ္ေတာင္ ေႏွာင္းေနျပီ... ေရးရမွာေတာင္ မ်က္ႏွာငယ္တယ္.. အို.... ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ဒီဘေလာ့မွာ ငါဘုရင္ပဲ.. ဘယ္မွာမွ အသံုးမက်ပင္မဲ့ ေလာေလာဆယ္ ဒီေနရာေလးမွာ အာဏာေလးရထားတံုး ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာလုပ္မွ... အဟီး... (စ တာပါဂ်ာ.. ခ်ိတ္ခ်ိဳးၾကပါနဲ႔.. ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလိုပဲ.. မေျပာခဲ့ဘူးလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ပါ)

က်မအျမင္မွာေတာ့ ၂၀၀၈ က အလြန္ဆိုးတဲ့ ႏွစ္လို႔ျမင္တာပဲ...ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ၂၀၀၈ မွာ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ က်လိုက္.. အၾကမ္းဖက္ေတြ စီးလိုက္.. ရန္သူမ်ိဳး ၅ပါးဒဏ္ခံလိုက္ရနဲ႔ ၾကားလိုက္ရသမွ် ေကာင္းတယ္ကိုမရွိလွပါဘူး.. မေကာင္းတဲ့သူေတြက် ဘာမွသိပ္မျဖစ္ဘူး.. အျပစ္မဲ့တဲ့သူေတြပဲ ခံေနရတယ္.. က်မလို သတင္း မီဒီယာကို သူမ်ားေျပာမွ နားေထာင္တဲ့သူေတာင္ ဒီႏွစ္ သတင္းေပါင္းစံု ေတာ္ေတာ္ၾကားတယ္... ၾကားလိုက္ရသမွ် စိတ္မေကာင္းစရာက မ်ားေနတယ္.. က်မက အဆိုးပဲ ေရြးျမင္ေနလုိ႔လားေတာ့မသိဘူး.. သတိထားမိျပီး.. စိတ္ထဲမွာ မွတ္မိေနတာေလးေတြ ေရးျပမယ္ေနာ္..

• တရုတ္ျပည္မွာ ငလ်င္လွဳပ္ ေရၾကီး စႏုိးမုန္တိုင္းတိုက္လို႔ လူေတြအမ်ားၾကီးေသတယ္.. ျပီးေတာ့..
• တရုတ္က ႏုိ႔မွဳန႔္ ေတြမွာ မယ္လမင္းေတြပါလို႔ ႏုိင္ငံတကာက ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ တိရိစာၧန္ေတြေသတယ္.. ျပီးေတာ့ လူၾကီးေတြလဲ ဘာမွမစားရဲေလာက္ေအာင္ က်ီးလန္႔စာစာေနခဲ့ရတယ္..
• Bird Flu ျပန္ျဖစ္တယ္..
• မန္ဘိုင္းမွာ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ ၀င္စီးလို႔ လူေတြအမ်ားၾကီးေသတယ္..
• တိဘက္မွာလဲ အေရးအခင္းျဖစ္တယ္..
• ဘန္ေကာက္မွာလဲ အေရးအခင္းေတြ ခဏခဏျဖစ္တယ္..
• ဖိလစ္ပိုင္မွာလဲ အေရးအခင္းျဖစ္တယ္တဲ့..
• စကာၤပူမွာလဲ တိရိစာၦန္ရုံထဲက က်ားအကိုက္ခံျပီးေသတဲ့သူကရွိေသး (လွ်ာရွည္ျပီး အီးေမလ္းထဲေရာက္တဲ့ ဗြီဒီယိုသြားၾကည့္လိုက္တာ ခုထက္ထိ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး) ..
• အဆိုးဆံုးကေတာ့ တကမာၻလံုး စီးပြားေရးပ်က္ကပ္ဆိုက္တယ္...
• ေဟာ.. ႏွစ္ လံုးလံုးကူးမဲ့ေန႔ေတာင္ ၃၁ရက္ညက ဘန္ေကာက္က ႏုိက္ကလပ္မီးေလာင္တာ လူ ၆၂ေယာက္ေသတယ္တဲ့... ေယာ... ဒုကၡ.. ဒုကၡ..

ကဲ... ျမန္မာမွာျဖစ္တဲ့ ဟာေတြကို ေရးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တကယ္ကို က်မႏွလံုးသားတစ္ခုလံုး ေလးပင္ခ်ိနဲ႔သြားသလို ခံစားရတယ္... ၂၀၀၇ က စက္တင္ဘာတုန္းထဲက စိတ္မေကာင္းစရာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္.. အဲဒိရဲ႕ အရွိန္က ၂၀၀၈ ထိ ရုိက္ခတ္ေနတယ္.. ဟိုလူပါသြားျပန္ျပီ.. ဒီလူကေတာ့ ဒီလိုျဖစ္သြားရွာျပီ.. ေတာ္တဲ့ တတ္တဲ့ သူေတြ.. အရည္အခ်င္းရွိတဲ့လူငယ္ေတြ.. ႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီး စေတးလုိက္ရျပန္ျပီ.. ထိုင္းႏုိင္ငံထဲကို ေလေအးစက္ကားၾကီးနဲ႔ ခိုး၀င္တဲ့ ျမန္မာေတြ ေအာက္ဆီဂ်င္ျပတ္ျပီး ကားထဲမွာပဲ အတံုးအရုံးေသကုန္ၾကတာေတြ (၂၀၀၇ လား ၂၀၀၈ေသခ်ာေတာ့မသိပါ).. ရင္နင့္ဖို႔ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္သြားတာပဲ... သတင္းေတြၾကားတယ္.. ဓာတ္ပံုေတြလဲျမင္တယ္.. ၾကည့္လိုက္တိုင္း အသက္ရွဳၾကပ္ၾကပ္သြားတယ္.. စစျဖစ္ျပီး ဘာသတင္း ဘာဓာတ္ပံုမွ မျမင္ရေသးခင္ အရင္ဆံုး စျပီး ေသခ်ာျမင္ရတာက စီးတီးေဟာအေပၚဆံုးထပ္က စက္ေလွခါးနဲ႔ တည့္တည့္ဆိုင္မွာ တီဗြီၾကီးနဲ႔ ျပထားတာ ၾကည့္ျပီး လူက ၅မိနစ္ေလာက္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားတယ္.. တေန႔လံုးကို မရီနုိင္ေတာ့ဘူး..
ကမာၻမွာ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေတြကို ဒီေနရာမွာ list နဲ႔ ေန႔စဲြနဲ႔ ရွိပါတယ္..

(picture credit to http://www.cafepress.com/worstyearever )

က်မေရာ..?? က်မအတြက္လဲ စိတ္ညစ္စရာေတြျဖစ္တာပဲ.. ဒါေပမဲ့ အေပၚက စိတ္ညစ္စရာေတြကို ေရးျပီးေတာ့ ကိုယ့္ စိတ္ညစ္စရာက ဘာမွေတာင္ မေျပာပေလာက္ေတာ့ဘူး.. အာပလာ ျဖစ္သြားတယ္.. ေရးရမွာေတာင္ လက္ရွက္သြားတယ္... အေရးမပါတဲ့ အရာေလးေတြပါ.. ဒါေပမဲ့ ေရးလိုက္ပါအံုးမယ္.. မတ္လေရာက္ေတာ့ ရည္းစားနဲ႔ျပတ္တယ္.. (အဲဒါက ေကာင္းတယ္ပဲေျပာရမလား.. မေကာင္းတဲ့သူကို ေစာေစာသိရတာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥပဲေျပာရမလား.. လူကေတာ့ အေဆြးဓာတ္ခံရွိသြားတာေပါ့ေနာ္).. စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ခရီးေတြ ေလွ်ာက္ထြက္ေတာ့ ပိုက္ဆံေတြကုန္တယ္.. အသားေတြမဲတယ္.. ခြင့္ရက္ေတြ တကယ္လိုေတာ့ မရွိသေလာက္ရွားပါးသြားတယ္.. သူငယ္ခ်င္းအေယာင္ေဆာင္ ကိုယ့္အေပၚမနာလိုသူမ်ားနဲ႔ ေတြ႔တယ္.. ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ ထိုးခံရတယ္... ဒီဇင္ဘာ ၃၁ အလုပ္မလုပ္ခ်င္ပါဘူးဆိုမွ အလုပ္လုပ္ရတယ္.. ဘယ္ရမလဲ ၂၀၀၉ အကူးကိုေတာ့ တိုက္စီခအကုန္ခံျပီး သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားလိုက္တယ္..

တစ္သက္နဲ႔ တစ္ကိုယ္ ကမာၻစီးပြားပ်က္တာ ကိုယ့္ကို တိုက္ရုိက္လာထိခိုက္လိမ့္မယ္လို႔ အိပ္မက္ေတာင္ မမက္ဖူးဘူး... ခုေတာ့ ဘယ္လိုမ်ိဳးခံစားခ်က္နဲ႔တူလဲဆိုရင္.. ကိုရီးယားရုပ္ရွင္ေတြထဲက ကင္ဆာျဖစ္ေနတဲ့ သူလိုပဲ.. မေသခင္.. ေရာဂါ လကၡဏာေတြ ေတြ႔ျပီး စိတ္လွဳပ္ရွားေျခာက္ျခားရသလိုမ်ိဳး.. ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ေသြးပါ.. ေခါင္းျဖီးရင္ ဆံပင္ေတြကြ်တ္.. အဲလိုေတြ႔ျပီး စိတ္ဓာတ္က်ေၾကာက္ရသလိုပဲ... ခုလဲ ဟိုကုမၸဏီကေတာ့ ပိတ္သြားျပီ.. ဟိုဘဏ္က အလုပ္သမားေတြ ရာခ်ီျဖဳတ္လိုက္ျပီ.. ရွိသမွ်ပိုက္ ပိုက္ေလး ဘဏ္ထဲထည့္ထားကာမွ ပါသြားမဲ့ကိန္း.. ဘဏ္စာအုပ္ update လုပ္ထားလို႔ သူ႔ဟာသူေနေနတဲ့ ဂဏန္းေလးေတြက ေဒၚလာေစ်းက်တာနဲ႔ အလကားေန စာအုပ္ထဲမွာပဲ တန္ဖိုးက်သြားတာ ထိုင္ၾကည့္ေနရတယ္.. ႏွစ္ကုန္ရင္ လူေတြထုတ္မယ္.. ဇန္န၀ါရီမွာ ျဖဳတ္မယ္... မျပီးေတာ့ဘူး.. ခုထိကို ပါလာတာ.. ၂၀၀၉ ေရာ ေကာင္းပါ့မလား... စလာကတည္းက Lay off နဲ႔ စမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သိပ္မနိတ္လွဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဘာမွမတတ္ႏုိင္ဘူးေလ.. စိတ္ညစ္ စိတ္ဓာတ္က်ေနလဲ အလကားပဲ.. ဒီေလာက္ဆိုးရြားတဲ့ ၂၀၀၈ ၾကီးကိုေတာင္ ေက်ာ္ျဖတ္လာႏုိင္ေသးတာပဲ.. လာမယ့္ ၂၀၀၉ ကိုလဲ ဒီလိုပဲ မာန္တင္းျပီး ေက်ာ္ျဖတ္ရမွာပဲ..

ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္ကာမွ စာဖတ္သူေတြအတြက္ စိတ္ညစ္ညဴးစရာမ်ားျဖစ္သြားျပီလားမသိဘူး.. ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေကာင္းေတြလဲ ရွိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ အမွတ္ရစရာ အဆိုးကမ်ားေနလို႔ပါ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မတို႔အသက္ရွင္သေရြ႕ ေတြ႕ၾကံဳရသမွ်ေတြကို အံကိုခဲ ပန္းပန္လွ်က္ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားရမွာပဲေလ..

ဒီႏွစ္ေတာ့ အားလံုးအတြက္ အဓိပၸါယ္ရွိရွိေလးဆုေတာင္းေပးခ်င္တယ္.. ၂၀၀၉ မွာ အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာနဲ႔ လိုအပ္ေသာ ဆႏၵမ်ား တစ္လံုးတစ္၀ျပည့္၀ၾကပါေစ...

Memory of Tree Top Walk (video)

ႏွစ္ေဟာင္းကုန္တဲ့ ႏွစ္ခ်ဳပ္စာရင္းပိုစ့္ေလးမေရးခင္ မေဗဒါ ဘီးစီးေနတဲ့ ကိစၥေလးကို အရင္ဆံုး ျပခ်င္ပါတယ္..
Tree Top သြားတုန္းက အမွတ္တရေလးပါ.. အက္ဒစ္လုပ္လို႔ျပီးပါျပီ...

ဒီဗြီဒီယိုေလးကေတာ့ မထင္မွတ္ပဲ ရုိက္ျဖစ္သြားတာေပါ့.. ရန္ကုန္ နိုင္ငံျခားဘာသာတကၠသိုလ္ တက္ကတည္းက အဖဲြ႕က်.. ဘရုပ္က်ခဲ့က်တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခု စကၤာပူေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ေက်ာင္းတက္.. တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီေနျပီး ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္ရွဳပ္ေနခဲ့တာ မေတြ႔တာေတာင္ အေတာ္ၾကာေပါ့.. က်မစိတ္ထင္ က်မတို႔မေတြ႔တာ ႏွစ္၀က္ေလာက္ေတာင္ရွိမယ္ထင္တယ္.. အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔လဲ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္မ်ား ထံုးစံအတိုင္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္စကားမေျပာျဖစ္ၾကပါဘူး.. တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ 9quist နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္..

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔သူေရာက်မေရာ ခရစ္စမတ္အတြင္း အလုပ္ေတြပိတ္ေတာ့ က်န္တဲ့ ၂ေယာက္အားရက္ကို ညွိျပီး ေတြ႔ဖို႔စီစဥ္ပါတယ္.. ေနရာအေတာ္ရွာရခက္ပါတယ္.. အျမဲတမ္းလဲ ပန္နဇူလာသြားျပီး မုန္႔စားျပန္ေနရတာ ရုိးလြန္းေနပါျပီ.. စကာၤပူမွာလဲ သြားစရာ လုပ္စရာက အလြန္မွ ရွားသကိုး.. ဟန္လုပ္ေနေနရတဲ့ ေနရာကမ်ားေနတယ္.. ကိုယ္က စကားေျပာရင္ က်ယ္က်ယ္ေျပာတတ္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔တုန္း အရင္ကလို ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ အရည္မရ အဖတ္မရစကားေတြေျပာခ်င္တယ္ေလ.. ဒီေတာ့ အလုပ္မသြားတာလဲၾကာေနေတာ့ Energy ေတြကလဲ မသံုးတာၾကာေပါ့.. အစက ဟိုခ်ိန္းဒီခ်ိန္းနဲ႔ ဘယ္မွ အဆင္မေျပဘူးျဖစ္ေနတာ.. ေနာက္ဆံုး က်မကပဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္.. Tree Top သြားမယ္လို႔.. က်မလဲ တစ္ခါမွေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူးေလ.. က်မက ခိုင္ခိုင္မာမာဆံုးျဖတ္ေပးလိုက္ေတာ့ အားလံုးကလဲ သေဘာတူတယ္..

အဲဒိထိ ဗြီဒီယိုရုိက္ဖို႔စိတ္ကူးမရွိပါဘူး.. သြားခါနီးက်မွ.. ဗြီဒီယိုေလးလိုရမယ္ရယူသြားမယ္ဆိုျပီး ယူျဖစ္သြားတာ.. ရုိက္မယ္ဆိုမွေတာ့ ကိုယ္က သီခ်င္းေလးနဲ႔ေကာင္းေကာင္းေလးျဖစ္ခ်င္တယ္.. ျပီးေတာ့ သြားမွာက ေတာလမ္းဆိုေတာ့ လူလဲဒီေလာက္ရွဳပ္မွာမဟုတ္.. ေဘာ္ေဘာ္ေတြကလဲ အားမနာရတဲ့သူေတြဆိုေတာ့.. မေဗဒါရဲ႕ ဒါရုိက္တာပိုးေလးထလာတာေပါ့.. ဘယ္ကဘယ္လိုမွန္းမသိဘူး ဦးေႏွာက္ထဲ ခ်က္ခ်င္းေရာက္လာတဲ့ သီခ်င္းက "We will Rock you" ... သိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္က ရထားေပၚေရာက္ေနျပီ.. သီခ်င္းကလဲ "We will , We will Rock you" ကလဲြလို႔ ဘာမွ မရဘူး.. ဒါနဲ႔ 9quist ကိုဖုန္းဆက္ျပီး သီခ်င္း ေဒါင္းလုပ္ ဆဲြခဲ့ဖို႔ေျပာေတာ့လဲ သိပ္ေနာက္က်ေနျပီ.. ဒါနဲ႔ ပဲ ရသေလာက္ပဲ ရိုက္မယ္ဆိုျပီးထားလိုက္တယ္.. စိတ္ထဲမွာလဲ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဒီေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ သရုပ္ေဆာင္ေပးမယ္မထင္ထားဘူး.. အဆဲမခံရရင္ကံေကာင္း.. မေဗဒါမွာက သရုပ္ေဆာင္ေပးမဲ့သူမရွိတာက တစ္ဒုကၡေလ..

ေဖေဖရယ္ မေဗဒါအစ္မအၾကီးရယ္..မေဗဒါရယ္ clementi မွာ ေမသူနဲ႔ေတြ႔.. ဟို၂ေယာက္ကေတာ့ ေရာက္ႏွင့္ေနျပီ.. ဒီလိုနဲ႔ေတြ႔တာနဲ႔ မေဗဒါလဲ သူတို႔ကို ရုိက္ေတာ့တာေပါ့.. ေနာက္မွ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ အိုက္တင္ေလးေတြကို အက္ဒစ္လုပ္ျပီးထုတ္လိုက္မယ္ေပါ့... မေဗဒါကို အားတက္သေရာနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္ေပးသူကေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ အစ္မေပါ့... ဟဲ.. ဟဲ.. ေတာထဲေရာက္ေတာ့ မေဗဒါလဲ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိပူဆာေတာ့တာေပါ့.. သီခ်င္းေရွ႕ဆံုးမွာ ထည့္ထားတဲ့ အကြက္ေလးေတြရိုက္ဖို႔ေလ.. သူတို႔ကိုေျပာရေတာ္ေတာ္ခက္တယ္.. ရီေနၾကလို႔.. အိုက္တင္ကလဲ သင္ေပးရေသးတယ္.. ဒါေပမဲ့ သူတို႔အားလံုးကိုယ့္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္ၾကေတာ့ က်မသိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္.. ဒါမွ က်မရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေတြဆိုျပီး စိတ္ထဲကလဲ ၾကည္ႏူးမိတယ္.. ဟား.. ဟား.. သူတို႔အတြက္ သရုပ္ေဆာင္ခကေတာ့ တစ္ေယာက္ကို ၂က်ပ္ ျပား၈၀တန္ ထမင္းတစ္ဘူးစီး မေဗဒါက စပြန္ဆာေပးခဲ့ပါတယ္.. ငွဲ.. ငွဲ.. အဟီး... (ငါ့ေတာ့ တင္းေနေလာက္ျပီ)..

ျပန္ေရာက္ျပီးတာနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ဗြီဒီယိုၾကည့္ခ်င္လို႔ က်မကို Stress ေပးၾကတာ.. အက္ဒစ္ကို ၁ ပတ္အေစာဆံုးလို႔ ကတိေပးထားပင္မဲ့ ညမအိပ္ပဲ ထုိင္လုပ္လိုက္တာ ၄ရက္နဲ႔ျပီးသြားပါတယ္.. New Year Night အမွီေလးျပခ်င္လို႔ပါ.. မေဗဒါလဲ ၃၀ရက္နဲ႔ ၃၁ ရက္ေတြမွာ တစ္ရက္ကို ၂နာရီေလာက္ပဲအိပ္လိုက္ရတယ္.. မ်က္လံုးကိုက္လို႔... အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ မေဗဒါရဲ႕ ဘယ္ဘက္မ်က္လံုးၾကီး ေဆြသြားတယ္လို႔မက္လို႔.. ငိုလိုက္ရတာ... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ အိပ္မက္မို႔လို႔..ိ

ဘာပဲေျပာေျပာ ဒီ gathering ေလးက ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. က်မတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေလးေတြကို ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္.. Youtube မွာ သြားၾကည့္ရင္ High Quility ဆိုတာကို ႏွိပ္ရင္ ပိုမိုၾကည္လင္တဲ့ video ကိုေတြ႔ရမွာပါ.. Youtube မွာလဲ Comment, Rate and subscribe လုပ္ေပးၾကပါလို႔... အခ်ိန္ေပးျပီးၾကည့္တဲ့အတြက္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္....

Myanmar Genius Forum

သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂါ BlackDream က သူ႔ရဲ႕ဖိုရမ္ ျမန္မာဂ်ီးနီးရက္စ္ကို စတင္ဖြင့္လွစ္လိုက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္းေၾကျငာေပးဖို႔ ေျပာလာတာနဲ႔ ဖိုရမ္စိတ္၀င္စားသူမ်ားအတြက္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အသံုး၀င္မဲ့ ျမန္မာဖိုရမ္ေလးအေၾကာင္းကို သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္... မန္ဘာေတြအတြက္ အက်ိဳးအျမတ္ေတြလဲရွိတယ္.. ဗဟုသုတလဲရ.. သူငယ္ခ်င္းလဲတိုးမွာမို႔.....အျမန္ဆံုးသာသြား sing up လုပ္လိုက္ၾကပါလို႔......

ေအာက္မွာေတာ့ သူ႔ဖိုရမ္ရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးနဲ႔ မန္ဘာေတြအတြက္ အခြင့္အေရးေလးေတြကို သူပို႔တဲ့ေမးလ္အတိုင္းျပန္လည္တင္ျပလိုက္ပါတယ္...

စကၠန္႕ ႏွင့္အမွ်ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ ၂၁ ရာစုေခတ္ထဲမွာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ မ်ားဟာ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် တိုးတက္ေျပာင္းလဲလို႕ လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္...။ ဒီလိုတိုးတက္ေျပာင္းလဲေန တဲ့ နည္းပညာမ်ား၊ အသိပညာမ်ားကို မ်က္ေျခမျပတ္လိုက္ႏိုင္ဖို႕ ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ မ်က္စိေတြ၊ နားေတြကို အစြမ္းကုန္ ဖြင့္ထားဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္...။ထုိ႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိထား၊ တတ္ထားသည္မ်ားကို ေ၀မွ်ရန္၊ မသိေသးတာေတြကို ေမးျမန္း၊ တိုင္ပင္ၾကႏိုင္ေစရန္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ Myanmar Genius Forum ကိုတည္ေထာင္လိုက္ျခင္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္...။ အားလံုးပူးေပါင္းပါ၀င္လက္တြဲၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္ေသာႏိုင္ငံႏွင့္ အနာဂတ္အတြက္ မိမိက်ရာအခန္းအခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၾကိဳးစားရင္း မိမိတို႕ရဲ႕ တိမ္ျမဳပ္ေနေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ျပသၾကဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ ေလးစားစြာ ဖိတ္ေခၚ၊ ၾကိဳဆိုပါေၾကာင္း အသိေပး အပ္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ Forum မွာ Member မ်ားအျဖစ္ ပါ၀င္လက္တြဲၾကမယ့္ Genius မ်ားအတြက္ ေအာက္ပါအစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း ျပဳလုပ္ထားပါတယ္...။

Novice Member (0 Post to 50) - Download Role

Beginner Member (50 Posts to 100 Posts) - Wordpress with subdomain (yourdomain.myanmargenius.com)

Permanent Member (100 Posts to 500 Posts) - Wordpress+Subdomain+ FTP account with Database

VIP Member & Special Member - (Wordpress, Joomla, Phpbb3, Icyphoenix, Vbulletin) + Subdomain + FTP account with Database

စေသာအစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ အစီအစဥ္ေပါင္းမ်ားစြာကို အခမဲ့ အသံုးျပဳခြင့္ ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Jungle Walk to Tree Top in Singapore

စကာၤပူလို ေသးငယ္လွတဲ့ႏိုင္ငံေလးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခ်င္တယ္ဆိုရင္.. တစ္ခါလာလဲ ဘာဘီက်ဴ.. တစ္ခါလာလဲ East Coast.. Parsir Ris.. Santosa.. Shopping Mall.. Restaurant.. Peninsula Plaza ဒါနဲ႔ပဲ ကုန္ပါတယ္.. ပိုက္ပိုက္ အကုန္ခံႏုိင္ရင္ေတာ့ ကာရာအိုေက(အဂၤလိပ္လိုပဲဆိုရတဲ့အတြက္ အာသာသိပ္မေျပလွပါ).. ရုပ္ရွင္ၾကည့္(ရုပ္ရွင္ၾကည့္လွ်င္ ဆံုတံုး သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ စကားမေျပာရသျဖင့္ အဆင္မေျပလွပါ).. စသည္ျဖင့္ က်မအတြက္ သူငယ္ခ်င္းဆံုစရာေနရာ အလြန္ရွားပါးလွပါတယ္..

ယေန႔ေတာ့ က်မတို႔ေတြ အလုပ္မွာ ကိုယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳမရွိ .. ျမိဳ႕ျပရဲ႕ မြန္းၾကပ္မွဳေတြနဲ႔လဲ ေ၀းတဲ့ Tree Top Walk ကို သြားခဲ့ၾကပါတယ္.. အဲဒိေနရာကေတာ့ MacRitchie Reservior ကေနစပါတယ္.. က်မတို႔ကေတာ့ တိုက္စီနဲ႔ MacRitchie Reservior Tree Talk walk လို႔ေျပာျပီးသြားလိုက္လို႔ ဘယ္လိုသြားရလဲ မေျပာျပတတ္ပါဘူး.. Ang Mo Kio နဲ႔ နီးတယ္လို႔ေတာ့ ေျပာပါတယ္.. Upp Thomson Road မွာ တည္ရွိပါတယ္..

MacRitchie Reservior Park က ေရကန္နားမွ က်မတို႔သူငယ္ခ်င္း ၄ေယာက္ပါ..



ဦးတည္ခ်က္ HSBC Tree Top Walk ကိုေရာက္ဖို႔ MacRitchie Reservior ဘက္ကေနတက္မယ္ဆိုရင္ ၄.၅ ကီလိုမီတာရွိျပီး ၁နာရီခဲြ ၂နာရီေလာက္ေတာလမ္းေလးကို ေလွ်ာက္ရပါတယ္.. စစခ်င္းေတာလမ္းမေရာက္ခင္ ပန္းျခံေလးထဲမွာကတည္းက စတင္ေတြ႔ရမဲ့ တိရိစာၧန္ကေတာ့ ေမ်ာက္ေတြပါ.. လူကိုဘာမွမလုပ္ပင္မဲ့.. မုန္႔ထုတ္ပါရင္ေတာ့ လိုက္ဆဲြပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ေမ်ာက္စာေၾကြးခြင့္မရွိပါ.. က်မတို႔ ထမင္းထုတ္ကို လာဆြဲတဲ့ ေမ်ာက္ကိုေသခ်ာဓာတ္ပံုရုိက္ထားတာပါ (စခန္းမွာတိုင္ဖို႔..) မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ က်မသူငယ္ခ်င္းက အသက္နဲ႔လဲျပီး ထမင္းထုတ္ကို ကာကြယ္ခဲ့ပါတယ္..

သတိ... ေမ်ာက္စာမေၾကြးရ.. စက္ဘီးမစီးရ.. သစ္ကိုင္းက်ိဳးက်တတ္သည္.. (မသိမွာစိုးလို႔ရွင္းျပတာ..)

မည္သည့္ေစ်းဆိုင္မွ မရွိသျဖင့္.. လိုအပ္ေသာ ေရဘူးတို႔ တစ္ရွဴးတို႔ စားစရာေသာက္စရာတို႔ မိမိဘာသာ ယူေဆာင္သြားရပါမယ္.. ေတာလမ္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သက္ေတာင့္သက္သာအ၀တ္အစားႏွင့္ ဖိနပ္မ်ားကို ၀တ္ဆင္ျပီးသြားသင့္ပါတယ္.. က်မတို႔ ေရာက္ေသာအခ်ိန္မွာ ၁၁နာရီထိုးလုျဖစ္ေနသျဖင့္ ေနအနည္းငယ္ပူေနပါတယ္.. ေတာအုပ္ထဲေရာက္သြားလွ်င္ေတာ့ ေနမပူေတာ့ပါ.. ဒါေပမဲ့ မိတ္ေဆြသြားမည္ဆိုလွ်င္ ေစာေစာသြားဖို႔တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္.. ဖြင့္ခ်ိန္ Tues to Fri: 9am - 5pm, Sat, Sun and PHs :8.30am - 5pm, Closed on Mon except PH ျဖစ္ပါတယ္..


ခရီးအဆံုးမွာေတာ့ စကာၤပူမွာ ပထမဆံုးေဆာက္ခဲ့တဲ့ အျမင့္ေပ ၂၅ မီတာ(တစ္ခ်ိဳ႕ website မွာေတာ့ ၂၇မီတာလို႔ေျပာတယ္) ရွိတဲ့ ၾကိဳးတံတားကို သစ္ပင္ထိပ္အျမင့္ေတြၾကားမွာ ေဆာက္ထားတာေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္..

တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာေတာ့ တံတားကို အသံတိတ္တိတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ရင္ ေက်းငွက္ေလးေတြကို အနီးကပ္ၾကည့္လို႔ရတယ္လို႔လဲေျပာပါတယ္.. က်မတို႔ကေတာ့ စကားေတြ ေျပာ.. ဓာတ္ပံုေတြရုိက္.. ဗီြဒီယိုေတြရုိက္လုပ္ေနလို႔ ဘာငွက္မွ မေတြ႔ခဲ့ပါဘူး.. တံတားကျမင့္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ အသဲထဲေအးျပီး.. ေျခဖ၀ါးေတြ ယားေနပါတယ္..

အျပန္ေတာလမ္းေလွကားထစ္ေတြေပၚက က်မ

တံတားေပၚမွာနဲ႔ တံတားျပီးျပီးခ်င္းလမ္းေတြမွာေတာ့ ေနာက္ျပန္မလွည့္ရ လမ္းေျပာင္းျပန္ျပန္မေလွ်ာက္ရဆိုတဲ့ အခ်က္ေပး ဆိုင္းဘုတ္ေလးေတြကုိေတြ႔ရပါတယ္.. လူတစ္ေယာက္စာသာသာ လမ္းေလးေတြမို႔ လူရွဳပ္မည္စိုး၍ ထင္ပါသည္.. အျပန္တြင္ေတာ့ ခရီးပိုနီးတဲ့ Venus Drive Carpark ဘက္ကေနထြက္လာခဲ့ပါတယ္.. Tree Top Walk မွ ၂.၅ ကီလိုမီတာေ၀းျပီး.. ၄၅မိနစ္မွ ၁နာရီအတြင္းေလာက္ ျပန္ေလွ်ာက္ရပါတယ္.. ထို႔ေၾကာင့္ စုစုေပါင္း အသြားအျပန္ ၇ကီလိုမီတာမွ ၁၀ ကီလိုမီတာအထိ (၃နာရီက ၅နာရီ သင္လမ္းေလွ်ာက္မွဳေပၚမူတည္ျပီးေလွ်ာက္ရမွာပါ) ရွိပါတယ္..

တစ္လမ္းသြားပါ.. ေနာက္ျပန္မလွည့္ရပါ.. ဂ်ီေတာ့မွာ ပံုတင္ခ်င္လို႔ ရုိက္လာလိုက္တာပါ..

အျပန္လမ္းမွာေတာ့ အားလံုး ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေနၾကပါျပီ.. ဒါေပမဲ့ က်မတို႔ ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္ပါတယ္.. ယခုတစ္ၾကိမ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုေတြ႔ခ်င္းမွာ ဟန္ေဆာင္ျခင္း.. ျပိဳင္ဆိုင္ခ်င္းမရွိဘူး... ေဖးမကူညီခ်င္း.. ပြင့္လင္းျခင္း နဲ႔ က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ျပီး အကုန္အက်သက္သာတဲ့ ဆံုဆည္းမွဳေလးျဖစ္တဲ့ အျပင္ က်မတို႔ အားလံုးရဲ႕ ဘ၀စာမ်က္ႏွာမွာ ခ်ိဳျမိန္ဖြယ္ေလးအျဖစ္ မွတ္ေက်ာက္တင္ တည္ရွိသြားမွာပါ.... (ေသခ်ာတာကေတာ့ သူတို႔အားလံုး ဒီေန႔ည အပူအပင္ေတြ မေတြးႏုိင္ပဲ အိပ္ေကာင္းၾကမွာပါ...)

ေအာက္ကပံုေလးေတြကေတာ့ က်မတို႔ ခရီးစဥ္အမွတ္တရေပါ့...

တစ္ခုတည္းေသာ နားေနစခန္း ဘာဆိုင္မွမရွိ ေရျဖည့္ရန္ ေရသန္႔စက္၁ခုသာရွိ..


တံတားေပၚမွာေပါ့


အျပန္လမ္းမွာေတာ့ အသံေတြတိတ္ေနၾကတယ္..


တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စူစူေအာင့္ေအာင့္ ေတာလမ္းေလွ်ာက္လာပါျပီ..


ေမာေတာ့ေမာတာေပါ့.. ဒါေပမဲ့.... ေမာတယ္..

အျပင္ Car Park ျပန္ေရာက္ခါနီးလမ္းေလး..

Singapore Christmas @ Orchard

၂၀ရက္ေန႔ညက Twilight ကို ဒိုဘီေဂါ့က Grand Cathay ( Grand Hall ကေတာ္ေတာ္သားနားတယ္.. ) မွာ သြားၾကည့္ရင္း ရုပ္ရွင္ျပီးေတာ့ မိသားစုနဲ႔ Orchard ကို ဆက္ေလွ်ာက္ျဖစ္ရင္း ဓာတ္ပံုေတြရုိက္ျဖစ္တယ္..
ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း စလံုးမွာ ခရစ္စမတ္ေရာက္ရင္ Orchard လမ္းကိုေတာ့ အပ်ံစားျပင္တတ္တယ္ေလ.. အဲဒိေန႔က ရုပ္ရွင္ျပီးခ်ိန္ ည ၁၁နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္ကေန.. Orchard လမ္းဘက္ကို ေလွ်ာက္သြားေတာ့ ၁၂နာရီေလာက္ရွိျပီ.. လူေတြ အေတာ္ရွင္းေနေတာ့ ဓာတ္ပံုရုိက္ရေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္.. လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လဲ ခရစ္စမတ္သီခ်င္းေလးေတြ ဖြင့္ထားေတာ့ ဘာကို သတိရမွန္းမသိ.(ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့လဲ ဘာမွ သတိရစရာကမရွိ).. ခရစ္စမတ္ပိုးထေနေတာ့ ခရစ္စမတ္ attire အနီနဲ႔ အျဖဴေပါေတာေတာ လုပ္ျပီး ၀တ္လာတယ္.. ဟီး... ဓာတ္ပံုေလးေတြ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္..
Slide show လုပ္ထားပင္မဲ့ Slide show မွာ ေသခ်ာမျမင္ရဘူးထင္တဲ့ပံုေလးေတြကို ဒီတုိင္းတင္ေပးလိုက္တယ္..

Orchard လမ္းထိပ္ကေန လမ္းလယ္တည့္တည့္ မီးပိြဳင့္နီေနတုန္း ေျပးရုိက္ထားတာ..

A Sweet Christmas in Singapore (Sweet until My work shut down and so free to take pictures Sob.. sob !_! )

Should I name it as Delicious Christmas??

Christmas @ Orchard 2008

Twilight (A Very good Movie)

မေန႔က ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္.. supernatural ကားေလးတကား.. လူငယ္ၾကိဳက္ကားေလး.. အခ်စ္လဲပါတယ္.. မင္းသားနဲ႔မင္းသမီးကလဲ ေျပာစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ေခ်ာျပီး ၾကည့္လို႔ေကာင္းတယ္..
အဂၤလိပ္ကားပင္မဲ့ အေရွ႕တိုင္းကားေတြနဲ႔ အခ်စ္ကုိ logic ေတာ္ေတာ္တူေအာင္ရုိက္ထားတယ္လို႔ ခံစားရတယ္.. အဲဒါကေတာ့ မင္းသားက မင္းသမီးလိုအပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ အျမဲေရာက္လာတယ္.. မင္းသမီးတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ဖူးဖူးမွဳတ္ခ်စ္တယ္.. ေက်ာင္းမွာလဲ နာမည္ၾကီးတယ္.. အရင္က ဘယ္မိန္းမကိုမွ စိတ္မ၀င္စားဘူး.. မင္းသမီးကို အျမဲ ကာကြယ္တယ္.. သဘာ၀ခ်င္းဆန္႔က်င္တာေတာင္ သူတို႔အခ်စ္က ဂႏၱ၀င္တယ္.. အဲလိုရုိက္ျပထားတယ္..
Vampire နဲ႔ လူရဲ႕ခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးေပါ့.. မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီးကို ငမ္းေနရတာနဲ႔ပဲ.. ဇာတ္လမ္းျပီးသြားတာေတာင္ ၾကည့္မ၀ျဖစ္ေနတယ္.. ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာင္ ထပ္ၾကည့္ခ်င္တယ္.. မင္းသားက ဟယ္ရီေပၚတာမွာတုန္းက senoir ေက်ာင္းသားလုပ္တဲ့ ခပ္ေခ်ာေခ်ာေကာင္ေလး အေနနဲ႔ အရင္က ပရိတ္သတ္ျမင္ဘူးထားလိမ့္မယ္.. ဒါေပမဲ့ ဒီကားမွာ ဟယ္ရီေပၚတာကားက ပံုနဲ႔ေတာ္ေတာ္ကြာျပီး cool ျဖစ္တယ္.. ကင္မရာရိုက္ခ်က္ေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္.. ေအာက္မွာ ဓာတ္ပံုေလးေတြ google ကရွာျပီးတင္ေပးထားတယ္.. Trailer လဲ Youtube ကရွာျပီးတင္ေပးထားတယ္.. အႏွစ္အခန္းေလးေတြပါတယ္.. လူငယ္ကားထဲမွာ အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတဲ့ ကားတစ္ကားပါ.. (ေၾကာ္ျငာ၀င္လိုက္ပါအံုးမယ္.. က်မသာ ေကာင္မေလးေနရာမွာဆိုရင္လဲ ဒီေလာက္ ေခ်ာျပီး ဂရုစိုက္တတ္ ခ်စ္တတ္တဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို Vampire ျဖစ္လဲ အဲဒိေကာင္းမေလးလိုပဲ က်မေသြးကို စုတ္ျပီး သူနဲ႔ အမ်ိဳးတူလုပ္ဖို႔ ေတာင္းဆိုမိမွာပါ.. က်မေသြးစုတ္လိုက္ရင္ေတာင္ မေသေတာ့ပဲ immortal ေတာင္ျဖစ္သြားအံုးမယ္.. အဟိ.. ဟဲ.. ဟဲ)


Photo credits goes to Google.

ပီတိကိုစား ခါးခ်ိပါ၏...

အဟီး... ၾကြားခ်င္တာေလးကေတာ့ က်မလုပ္ထားတဲ့ editing ေလးပါ.. Adobe Premier Pro ကို ကိုပုလုေကြးကေပးပင္မဲ့ အဲဒါကို သင္ယူဖို႔အတြက္ စာဖတ္ဖို႔ အခ်ိန္မရလို႔ (အမွန္ေတာ့ ပ်င္းေနလို႔) မူလလက္ေဟာင္း Window Movie Maker နဲ႔ပဲ တည္းျဖတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..
အဲဒါေတာင္ အေတာ္ အလုပ္ရွဳပ္ပါတယ္.. က်မ၀ယ္ထားတဲ့ ဗီြဒီယို ကင္မရာက JVC Hardisk အေပ်ာ္တမ္းကင္မရာျဖစ္ျပီး သူ႔မွာပါလာတဲ့ software နဲ႔က်မွ အဲဒိကင္မရာထဲက file အမ်ိဳးအစားကို မွတ္မိျပီး အက္ဒစ္လုပ္လို႔ရပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ software ကလဲ သံုးရရုံေလာက္ေပးလိုက္ျပီး effect အစံုသံုးခ်င္ရင္ ၀ယ္ရမယ္တဲ့.. စီးပြားေရးသမားေတြ လူလည္က်ပံုမ်ား.. အဲလိုပါ.. က်မကလဲ အလြန္မွ ကပ္ဖဲ့ရက္ဖဲ့ ကပ္စီးနဲတတ္ေသာသူဆိုေတာ့.. သူနဲ႔ျပိဳင္တင္းျပီး မ၀ယ္ပါဘူး.. ဒီေတာ့ ကိုယ့္ဒုကၡကုိယ္ရွာ ရုိက္လာသမွ် ဗီြဒီယို အၾကမ္းေတြကို ေန႔အလိုက္ တစ္ရက္ျပီးတစ္ရက္ အဲဒိ software နဲ့ AVI Format ကို အရင္ေျပာင္း ျပီးမွ window movie maker ထဲမွာ သြားျပီး edit လုပ္ရပါတယ္.. ခုေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ရတာေလး ျပီးပါျပီ...

ဒီဗီြဒီယိုေလးကေတာ့ က်မရဲ႕ ဂ်ပန္ခရီးစဥ္ ၁၀ရက္မွာ ၄ရက္ရုိက္ထားတဲ့ ဗြီဒီယိုေလးေတြပါ.. ရုိက္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြကေတာ့..

(၁) စကာၤပူေလဆိပ္ ႏွင့္ ဂ်ပန္ေလဆိပ္
(၂) ကမကုရာ ဘုရား
(၃) Ikebukuro (အီကဲဘုကူရို) (ဂ်ပန္နိုင္ငံ၏ ေရွာ့ပင္ေမာမ်ားရွိရာေနရာတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္)
(၄) Imperial Palace (နန္းေတာ္)
(၅) ဖူဂ်ီေတာင္ ႏွင့္ ဟာကိုနဲက အာရွိ(ဆိုလားဘာလား) ေရကန္ (ဓာတ္ပံုမ်ားသာ.. ဗြီဒီယိုမပါ မၾကာမွီလာမည္ ဗြီဒီယိုက)
(၆) Yokohama (က်မ သြားခဲ့သမွ်ထဲမွာ အႏွစ္သက္ဆံုးေနရာတြင္ တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ)

• လူေတြမ်ားေနတဲ့ၾကားက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ကင္မရာနဲ႔ခ်ိန္ရုိက္ေတာ့ လက္ၾကီးဆန္႔ထားရျပီး ေဘးလူေတြကို သြားရုိက္မိတာ..
• ရုိးရုိးကင္မရာထုတ္ရုိက္ရ ဗြီဒီယိုကင္မရာထုတ္ရုိက္ရနဲ႔ အလြန္တရာမွ အလုပ္ရွဳတ္ခဲ့ရတာ..
• အျပင္သြားတိုင္း ပိုက္ဆံအိတ္ မိတ္ကပ္ဘူး ေရဗူး မိန္းကေလးအသံုးအေဆာင္မ်ားထည့္ထားေသာ ေလးပင္လွေသာ ဆလင္းဘက္အိတ္ၾကီးအျပင္
• ကင္မရာအိတ္ ႏွင့္ ေထာက္တိုင္ စတန္းကို လဲ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ပခံုးေတာင့္ေအာင္ သယ္ခဲ့ရတာ...
• ရထားေပၚကားေပၚမေရွာင္ အိမ္သာထဲလဲ ကင္မရာမလႊတ္ လူၾကည့္ခံကာ အရွက္ကဲြခဲ့ရတာ...
• တစ္ေယာက္ထဲေလွ်ာက္သြားေနရပင္မဲ့ ဒီကင္မရာေလးရုိက္ေနလို႔ ဘယ္လိုမွ ပ်င္းခ်ိန္ အထီးက်န္ခ်ိန္မရခဲ့တာ..
• ကင္မရာၾကီးၾကည့္ၾကည့္ျပီး စကားေျပာလိုက္ ဟုိရုိက္ဒီရုိက္လုပ္ေနရလို႔ လူရီခံရတာ... ဒါေတြအားလံုးဟာ က်မအတြက္ အမွတ္တရေတြပါ.. ျပန္စဥ္းစားတိုင္း အိပ္မက္ေကာင္းတစ္ခုလိုပါပဲ..အိပ္မက္ထဲမွာ က်မမိသားစုပါရင္ေတာ့ ပိုျပည့္စံုသြားမွာပါ.. ေနာက္တစ္ေခါက္လဲ က်မမိသားစုနဲ႔အတူ သြားနိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါအံုးမယ္...

က်မဗီြဒီယိုေလးက ၀ါသနာရွင္အဆင့္မို႔ ထင္သေလာက္ေကာင္းခ်င္မွလဲေကာင္းမယ္.. ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အခ်ိန္ေပး အပင္ပန္းခံလုပ္ထားရတာဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ၾကည့္ျပီး ပီတိျဖစ္ေနတာပဲ.. အဲဒိဗီြဒီယို Youtube မွာတင္ျပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာပဲ rating ရပါတယ္.. 1 out of 5 ပါ.. ဆိုလိုတာကေတာ့ Poor ေပါ့.. စိတ္မေကာင္းေတာ့ အစကျဖစ္သြားတယ္.. ခုတေလာ အလကားေန စိတ္က ဟိုး အ၀ီစိက်ေနလို႔ ညစ္တာေတြ ရွားထားျပီး ကိုယ့္၀ါသနာပါတာေလးကို အာရုံထားလုပ္ေနပါမွ အဲလိုေပးခံရေတာ့ ရင္ထဲမွာ စူးကနဲပဲ.. ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ ေျဖေတြးမိတယ္.. က်မဗီြဒီယိုက ၀ါသနာရွင္ အဆင့္ပါ... video editing ပညာကိုလဲ ဘယ္သင္တန္းမွ တက္ျပီး လုပ္တတ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး.. ကြန္ျပဴတာထဲက software ကို ၀ါသနာအရ အခ်ိန္ေပးေလ့လာျပီး လက္ကလိျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္.. Professional ေတြနဲ႔ ယွဥ္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ နိုင္ငံတကာက ၀ါရင့္ ၀ါသနာရွင္ ေတြနဲ႔ယွဥ္လို႔ေတာင္ မရေသးပါဘူး.. အမွန္ဆိုရင္ေတာ့ က်မဗီြဒီယိုက မိသားစုတြင္းေလာက္ အေပါင္းအသင္းထဲေလာက္ ၾကြားေလာက္ရုံသက္သက္ပါ.. ခုေတာ့ က်မဗြီဒီယို တင္တင္ျပီးခ်င္း အေရးတယူ rating ေပးခံရတယ္.. ျပီးေတာ့ ေပးတဲ့သူက က်မအေျခအေနကို မသိပဲ international က က်မထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာေတာ္တဲ့သူေတြနဲ႔ ယွဥ္ျပီး 1 out of 5 (Poor) ေပးတယ္ဆိုတာ.. ေတာ္ေတာ္မဆိုးတာပဲ.. က်မကေတာင္ က်မကိုယ္က်မ ဘယ္သူနဲ႔မွေတာင္ မႏွဳိင္းရဲဘူး.. သူက က်မကို ဒီလိုမ်ိဳး အေကာင္းေတြနဲ႔ ႏွဳိင္းသြားတယ္ဆိုေတာ့ ထိုသူကိုက်မခုပိုစ့္ေရးေနရင္းနဲ႔ေတာင္ အေတာ္ေက်းဇူးတင္ေနပါျပီ...

အပင္ျမင့္ေလ ေလတိုက္ခံရေလပါ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေျမာက္သြားလို႔ေျပာခ်င္းမဟုတ္ပါ... ခုလို က်မရဲ႕အလုပ္ကို အေရးတယူနဲ႔ ေလလာတိုက္ေပးတဲ့ ထိုသူ (ျမန္မာျဖစ္ခ်င္မွလဲ ျဖစ္နိုင္သလို.. က်မရဲ႕ အျပင္အေပါင္းအသင္းမ်ားထဲမွ က်မလုပ္သမွ်ကို မနာလိုလိုက္ျဖစ္ေနေသာ္လဲ မိတ္ေဆြေယာင္ေဆာင္ေနသူလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္) ကို ေက်းဇူးအရမ္းကို တင္ပါတယ္.. ကိုယ္လဲ သူမ်ားကို ေ၀ဖန္သလို.. ကိုယ့္ကိုလဲ အေရးတယူလုပ္ျပီး ေ၀ဖန္ အဆင့္ေပးတဲ့သူရွိတဲ့အတြက္လဲ ဒီနယ္ပယ္မွာ ရလိုက္တဲ့ ေနရာေလး တဒဂၤ အတြက္ သိပ္ပီတိျဖစ္မိပါတယ္.. ေလာက မွာ အမည္းဆိုတာကို မရွိရင္ အျဖဴဆုိတာကို ျဖဴတယ္ဆိုျပီး ေျပာလို႔မရပါ.. ႏွဳိင္းစရာ တစ္ခုခုရွိမွ ႏွဳိင္းလို႔ရတာပါ.. ယခုလဲ (Poor) ဆိုတဲ့ rating က Perfect ဆိုတဲ့ စံနဲ႔ အႏွဳိင္းခံရလို႔သာ Poor ဆိုတာျဖစ္လာတာပါ.. ႏွဳိင္းစရာမရွိရင္ Poor ဆိုတဲ့ အသံုးအႏွဳန္းလဲ ျဖစ္မလာပါ..

ဒီဗြီဒီယိုျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဘက္ဘက္မွ ၀ိုင္း၀န္းကူညီၾကေသာ...
က်မဘာလုပ္လုပ္ အားေပးေသာ... မွားတာဆိုရင္ ျပင္ေပး အၾကံေပးေသာ.. က်မ၏ မိသားစု..
ဂ်ပန္အလည္လာမည္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ေခၚေသာ က်မ၏ အခ်စ္ရဆံုး သူငယ္ခ်င္း...
က်မကို လိုေလေသးမရွိ သမီးအရင္းကဲ့သို႔ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေသာ.. သူမ၏ ေမေမ (အန္တီ)...
က်မဗီြဒီယိုအက္ဒစ္လုပ္ရမွာ ပ်င္းေနလို႔ ဆက္မလုပ္ျဖစ္ပင္မဲ့ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္တစ္ခုေၾကာင့္ အာရုံေျပာင္းေအာင္ ၀ါသနာပါတဲ့ ဒီဗီြဒီယိုကို အျပီးထိဆက္လုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့အတြက္.. စိတ္အေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ေသာ တစံုတေယာက္အား လည္းေကာင္း....

ပါ၀င္ကူညီက်ေသာ....
မေဗဒါ ၁ေယာက္ထဲရွိေသာ ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ား... ဟီး..ဟီး...
အထုတ္ထမ္း(ကူလီ)မွ အစ နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာမ်ားအားလံုးကို ၁ေယာက္ထဲ အပင္ပန္းခံလုပ္ခဲ့ေသာ က်မကိုယ္က်မအာလည္းေကာင္း..
အထူးသျဖင့္ အားေပးၾကည့္ရွဳၾကေသာ ပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္ ဘေလာ့ဂါ မိတ္ေဆြ ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာၾကားလုိပါတယ္..

ျဖစ္နိုင္မယ္ဆိုလွ်င္ က်မ၏ အပင္ပန္းခံထားေသာ ဗြီဒီယိုေလးကို Youtube တြင္ rating လုပ္ေပးၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္...

မွတ္ခ်က္... ရုပ္ပံုပိုမိုၾကည္လင္ေစရန္ အထက္ပါ ဗီြဒီယိုကို Double click ႏွိပ္ျပီး Youtube ၌ Watch in High Quility ဆိုတာကို ႏွိပ္၍ ၾကည့္ရွဳၾကပါရန္...

ဒိထက္လဲ ပိုေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားသြားမွာပါ.. က်မမွာ self learning ကလဲြလို႔ ဒီအႏုပညာေလာကနဲ႔ ဘာဆိုဘာမွ အဆက္အသြယ္မရွိတာကတစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အစစ အရာရာ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ သြားရင္း လာရင္း ရိုက္ရတဲ့အတြက္ မျပည့္စံုမွဳေလးေတြရွီခဲ့တာေလးေတြကို ျမန္မာရုပ္ရွင္ပရိတ္သတ္ထံုးစံအတိုင္း ျဖည့္ေတြးနားလည္လ်က္ၾကည့္ေပးၾကပါလို႔.............

စိတ္သားဟင္းအတြက္ ဆားခ်က္ျခင္း...

ဟာကြာ.. ဘာေတြမွန္းကိုမသိဘူး.. ဒီေန႔ ကံကိုမေကာင္းတာ.... အလုပ္ေရာက္တာနဲ႔ new year night မလုပ္ခ်င္ပါဘူးဆိုမွ အဲဒိေန႔တည့္တည့္ duty က်တယ္.. ယုတ္မာၾကတာ.. မေျပာခ်င္ဘူး... ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးသြားစရာ လုပ္စရာရွိလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး..

မႏွစ္က New year တုန္းကလဲ ဘာမဟုတ္တဲ့ သစၥာမရွိတဲ့ အေကာင္ေၾကာင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အခ်စ္သူရဲေကာင္းမၾကီးလုပ္ျပီး အလုပ္သြားျပစ္လိုက္တယ္.. ဟိုကေတာ့ ေပ်ာ္လို႔ပါးလို႔ ဘာမွေတာင္ ခံစားလိုက္ရမွာမဟုတ္ဘူး.. ေနာက္ဆိုု ဘယ္ေကာင္အတြက္မွ ကိုယ့္ေပ်ာ္ရႊင္မွဳနဲ႔ ကိုယ့္လမ္းေၾကာင္း ကို္ယ္လုပ္စရာရွိတာကို အပ်က္မခံေတာ့ဘူး.. တန္တဲ့ဟာေတြမဟုတ္ဘူး.. ဖတ္... ဖတ္.. ထြီ... ေျပာေနရတာ လက္ေညာင္းတယ္..

ေအာ္.. ေျပာခ်င္တာက ဒီႏွစ္ေတာ့ New Year ေလး မႏွစ္က လိုမျဖစ္ရေအာင္ အိမ္က မိသားစုနဲ႔ေနမယ္ေပါ့ဆိုမွ ေသာက္လုပ္က လုပ္ရအံုးမယ္.. (ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့)...

ဘာလို႔ခုေလာက္ထိေဒါသထြက္ေနလဲဆိုေတာ့.. ျဖစ္ပံုကဒီလို....
စီးပြားေရးက်ေတာ့ Public holiday ေတြမွာ အလုပ္သမားေတြကို OT ေၾကးေပးျပီး မခိုင္းခ်င္ေတာ့.. ၂၂ရက္ေန႔ကေန ေနာက္လ ၂ ရက္ေန႔ထိ ခြင့္ယူရမယ္တဲ့.. Public holiday, work off day ႏွဳတ္ေတာ့ စုစုေပါင္း ၅ရက္ေလာက္ယူရမယ္.. ရွိစုမဲ့စု ခြင့္အလြန္မွ ရွားပါးပါတယ္ဆိုမွ ယူခိုင္းတယ္...

အဲ.. ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ၁ေယာက္ကို ၂ရက္ေတာ့ ျပန္လာခြင့္ရွိတယ္တဲ့... ဒီလိုနဲ႔ေပ်ာ္သြားတာေပါ့... ခြင့္ယူရမဲ့အတူတူ မေလးရွားကမေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာကို အေဖနဲ႔ အေမကို လိုက္ပို႔ရင္းလစ္လိုက္မယ္ေပါ့ဆိုျပီး.. ကိုယ့္အမအားတဲ့ စေန တနဂၤေႏြနဲ႔ဆက္ေနတဲ့ ခရစ္စမတ္ေန႔ေနာက္က ၂၆ ၂၇ ကို ခြင့္ယူလိုက္တယ္... ျပီးေတာ့ new year night ေလးမွာ မႏွစ္က မေပ်ာ္ခဲ့ရေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ ေပ်ာ္မယ္ဆိုျပီး အဲဒိေန႔လဲ ယူမယ္ေပါ့...

ဒီေန႔မနက္ရုံးေရာက္ေတာ့ အီးေမးလ္ကေရာက္ေနတယ္.. အလုပ္လုပ္ရမဲ့ Duty က်တဲ့ရက္ေတြကို supervisor ကပို႔ထားတာ.. ၃၀ ၃၁ရက္ေန႔တဲ့.. ၁ရက္ေန႔လုပ္ခိုင္းပါလား.. အဲေန႔က ပိုက္ဆံလဲပိုရမယ္.. ေပ်ာ္ရမယ့္ရက္နဲ႔လဲ လြတ္တယ္.. အေရးကိုမပါတာပါ....

ေနာက္ေန႔လည္က်ေတာ့... အစ္မနဲ႔ခ်က္ေတာ့... ခရီးသြားမဲ့အစီအစဥ္က ပ်က္တယ္... ခရီးသြားခ်င္လို႔ ဒီ ခရစ္စမတ္ေနာက္ရက္ေတြကို အားေအာင္လုပ္လိုက္ပါတယ္.. ခုေတာ့ ဘာမဟုတ္တာနဲ႔ မသြားျဖစ္ေတာ့ဘူး...
စိတ္ရွိရွိနဲ႔ ဂ်ပန္ထပ္သြားျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္... အဲဒိ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေပ်ာ္တယ္..

(* Some Text missing due to some ridiculous requests and reasons*)

ဒီေန႔တင္းတဲ့ အထဲမွာ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္.. အဲဒါကေတာ့ တင္းတာလဲ မဟုတ္ဘူး.. စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္တာ.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ယံုၾကည္မွဳမရွိေတာ့ဘူး.. သိမ္ငယ္သြားတယ္... အဲဒါကေတာ့ လွဳိ႕၀ွက္ခ်က္ပဲထားလိုက္ပါေတာ့.. ဘာမွေတာ့မဟုတ္ပါဘူး.. ဘယ္သူ႔အျပစ္မွလဲမဟုတ္ဘူး.. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ အျပစ္တင္ပါတယ္...

စိတ္က ခုတေလာ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္ေနေတာ့.. ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ေတာင္ မနဲလိုက္ဖမ္းေနရေတာ့.. ဂ်ီေတာ့မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စကားေျပာေတာ့ အေပါက္လမ္းက မတည့္.. ဟိုတစ္ရက္က မရည္ရြယ္ပဲ ေအာ္လိုက္မိတယ္ ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ကို... မရည္ရြယ္ပါဘူး သယ္ရင္းေရ.. မွားေသာရွိ မွန္ေသာရွိ ေဗြမယူပါနဲ႔.. ကြ်န္ေတာ့္သားေလးရဲ႕ အမိုက္မွားကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ.. အဲေလ.. ဘာေတြနဲ႔ေရာျပီး ေယာင္ကုန္ျပီလဲမသိဘူး... ထားလိုက္ပါေတာ့..

အမွန္ေတာ့ မေဗဒါမွာ တစ္ခါတစ္ေလ အလကားေန အားငယ္လိုက္ သိမ္ငယ္လုိက္.. ဘာျဖစ္ေနမွန္းကို မသိဘူး.. အားအားရွိ ငို္ခ်င္ေနတဲ့အက်င့္ကိုက မေကာင္းတာ... တခါတေလေျပာတာပါ.. လူကၾကည့္ေတာ့ မာသလိုလိုနဲ႔ အလြန္တရာမွ စိတ္ေပ်ာ့တဲ့ အက်င့္ကလဲ 10 Things i hate about myself မွာ Tag တဲ့သူမ်ားရွိရင္ ထည့္ေရးျဖစ္မွာ.. ခုမရွိေတာ့လဲ ဒီလိုေရးတယ္ကြာ.. ဟဲ. ဟဲ...

တကယ္ကိုပဲ လက္ရွိေနရာကေန ထြက္ေျပးသြားခ်င္တယ္... အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုခုလိုခ်င္တယ္.... ေဗဒင္ေမးေတာ့.. အညံ့ထဲေရာက္ေနတယ္တဲ့... ညံ့ေနေတာ့.. မျပီးေတာ့ဘူး.. ဟိုးအရင္ ရန္ကုန္မွာ ေဗဒင္ေမးေတာ့.. ေကာင္းလိုက္တဲ့ကံ... အခ်စ္ေရးေတြကံေကာင္းလို႔... ဟား.. ဟား.. လူလိမ္လူညာ နဲ႔တန္းတိုးတာ... သြားမေမးနဲ႔ စက္ဆန္းနားကေဗဒင္.. ဟီး... ဟီး... အဲလိုလဲဟုတ္ပါဘူး.. မွန္မွာပါ... မေျပာနိုင္ဘူး အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက Justin Timberlake ရဲ႕ အိမ္မက္ေတြထဲ ငါမ်ားစိုးမိုးထားခဲ့လားမွမသိတာ.. ထားပါေတာ့.. ထားပါေတာ့.. (ဘယ္သြားထားတာလဲ.. ေခါင္းေပၚရြက္ထားခိုင္းတာ.. ဟီး...)

ဒါနဲ႔ ဂ်ီေတာ့မွာ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္နဲ႔ ခ်က္ရင္း စိတ္ညစ္ေၾကာင္းေျပာမိေတာ့ ဒါဆို ပိုစ့္ေရးတဲ့.. ဘာေရးရမွန္းလဲမသိဘူး.. ဒီေတာ့ မုန္တိုင္းပဲထန္လိုက္တယ္..... (ခက္ဆစ္... သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္ = အြန္လိုင္းအျမဲေတြ႔ေနေသာ္လည္း စကားမေျပာျဖစ္သူ။ တစ္နိုင္ငံတည္းေနေသာ္လည္း မေတြ႔ျဖစ္သူ ဒါေပမဲ့ လိုအပ္လ်ွင္စကားသြားေျပာက ေႏြးေထြးမွဳကိုခံစားရသူ..(ေနာက္ဆံုးတစ္လံုးနဲ႔ စားသြားျပီ))

(* Here also some text missing* )

က်မသူငယ္ခ်င္းအရင္းမ်ားထဲတြင္ ေမာ္ဒယ္အရပ္နဲ႔ အိမ္ဂ်လီနာ ဂ်ိဳလွဳိင္ တစ္ေယာက္ပဲ အစဥ္တစိုက္အားေပးသူရွိသည္.. (သူတစ္ေယာက္ပဲ ဥာဏ္မွီတာကိုး.. အဟိဟိ)...

အိုေက lah.. အိုေက lah (ခက္ဆစ္ Lah = စကာၤပူတြင္သံုးေသာ အိုေကေနာက္မွလိုက္သည့္ အဂၤလိပ္ အသံုးအႏွဳန္း) ဘာမွမဟုတ္ဘူး... စိတ္ညစ္.. စိတ္ဓာတ္က်.. အလိုမက်.. စိတ္ ကလိကလိ.. စိတ္ ယားက်ိက်ိျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ဒီပိုစ့္နွင့္ ဆားခ်က္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္... ကြန္မန္႔မ်ား လာေစေသာ္.......... ဒူေ၀ေ၀...

ေရျပင္ ဘ၀

ျငိမ္သက္ေနတဲ့ ေရျပင္ကို သူပဲ ခဲေလးနဲ႔ေပါက္သြားတယ္ ...
သူကလာရာလမ္းကို ေက်ာခိုင္းသြားေပမဲ့ ...
ေရျပင္ေလးကေတာ့ လွဳိင္းၾကက္ခြက္ေလးေတြနဲ႔ တုန္ရီက်န္ခဲ့တယ္..
ဒီလိွဳင္းေလးေတြ အခ်ိန္တန္ရင္..
ျပန္ျငိမ္သက္မွာပါေလ....

ႏိုင္ငံအလိုက္ အာေမဋိတ္

ကမာၻေပၚမွာ လူမ်ိဳးေတြအမ်ားၾကီးရွိသလို ဘာသာစကားေတြလဲ အမ်ားၾကီးရွိတယ္.. ဒီပါးစပ္ရယ္ လွ်ာရယ္ လည္ေခ်ာင္းရယ္ေလးနဲ႔ေျပာတာေတာင္မွ အသံမ်ိဳးစံုရွိတယ္.. ဆင္တူရင္တူမယ္.. ဒါေပမဲ့ ဘာသာစကားေတြမွ ေလ့လာလို႔မကုန္နိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ သန္းခ်ီရွိၾကတယ္..

က်မရဲ႕ ဟိုစပ္စပ္ဒီစပ္စပ္အက်င့္ထဲမွာ Languages နဲ႔ လူမ်ိဳးအလိုက္ culture ေတြကိုစိတ္၀င္စားတာလဲပါတယ္.. တရုတ္ကားၾကည့္ျပီး တရုတ္စကားကို ေတာ္ေတာ္နားလည္ ျပန္ေျပာတတ္ေနတာပဲၾကည့္.. ဟီး.. ဟီး... တရုတ္လိုေတာ့ ကိုယ့္ေရွ႕အတင္းလာမေျပာနဲ႔.. ပဲြစည္သြားမယ္မွတ္... ရုပ္ရွင္ၾကည့္ျပီးတတ္တာဆိုေတာ့ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ စကားလံုးေလးေတြကို ပိုရ၏...(အဲဒါက ေၾကာ္ျငာ၀င္တာ..)

မေဗဒါခုတစ္ေလာ ေခါင္းထဲမွာ စိတ္၀င္စားေနတဲ့ အရာေလးကေတာ့.. ႏုိင္ငံအလိုက္ ဘာသာစကားေတြကြားျခားသလို အာေမဋိတ္သံေတြလဲ ကြားျခားၾကတယ္ဆိုတာပါ.. ဒီပိုစ့္ကိုေရးဖို႔ အလုပ္ထဲမွာရွိတဲ့ ျပည္ၾကီးတရုတ္ စလံုးတရုတ္ စလံုးမေလး မေလးရွားတရုတ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြလဲ မေနရပါဘူး.. အကုန္လံုးကို လိုက္ေမးတာပါ.. သူတို႔နိုင္ငံအလိုက္ အရာ၀တၱဳေတြရဲ႕အသံ တိရိစာၦန္ေတြေအာ္သံကို ဘယ္လိုၾကားၾကလဲ.. ဘယ္လိုျပန္သံုးၾကလဲ ဆိုတာကိုပါ..

ဒီအေၾကာင္းကို စဥ္းစားမိတာကေတာ့ အလုပ္ထဲက ျပည္ၾကီးတရုတ္ တစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာမိရာကပါ..
ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းအေၾကာင္းေျပာရင္ ေသနတ္ပစ္သံေနရာေရာက္ေတာ့...
ပ်န႔္.. ပ်န္႔ ဆိုျပီး ေသနတ္သံကိုသံုးပါတယ္... က်မလဲ ၾကားရတာ တမ်ိဳးၾကီးျဖစ္သြားတယ္...

ျမန္မာေတြက ေသနတ္သံကို ဒိုင္း... ဒိုင္း လို႔ၾကားတယ္..
သမိန္ေပါသြပ္ကာတြန္းထဲမွာေတာ့ ဒိုင္းညြန္႔..... လို႔သံုးတယ္...

ဒါနဲ႔ ခင္တဲ့ စလံုးတစ္ရုတ္တစ္ေယာက္ကိုသြားေမးတယ္.. ေသနတ္သံကို နင္ဘယ္လိုေျပာလဲလို႔..
သူက.. ဖြ်န္႔.... ဖြ်န္႔... တဲ့...

မေလးတရုတ္ေတြကို ေမးေတာ့.. Bang Bang တဲ့.. (က်မအထင္ အဂၤလိပ္ေတြလဲ ဘန္း.. ဘန္း လို႔ပဲထြက္တယ္ထင္တယ္... )..

စလံုးမေလးမ ကိုေမးေတာ့လဲ Bang Bang ပဲ...

အဲ ျပည္ၾကီးတရုတ္မေလးတစ္ေယာက္ကို ထပ္ေမးေတာ့လဲ.. ပ်န္႔... ပ်န္႔ လို႔ပဲ ထြက္ပါတယ္...

နိုင္ငံအလိုက္ အသံၾကားပံု မတူတာက က်မအတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္.. ရီလဲ ရီရတယ္.. သူတို႔ကလဲ က်မတို႔ ျမန္မာေတြက ဒိုင္း(die)... ဒိုင္း(die) (အဂၤလိပ္လို ေသ.. ေသ) လို႔ ေျပာတယ္ဆုိေတာ့.. ရက္စက္လိုက္တာတဲ့ ရီျပီး ျပန္ေနာက္ၾကတယ္.. ဟား... ဟား...
ၾကည့္ရတာ ေသနတ္မွာမွ ပစ္စတိုတို႔.. စနိုက္ပါတို႔.. အမ်ိဳးအစားခ်င္းမတူတဲ့ အသံေတြထင္တယ္...

ဒါနဲ႔ ေၾကာင္ေအာ္သံကို ဘယ္လိုၾကားလဲလို႔ေမးေတာ့..
အထက္ေဖာ္ျပပါ လူမ်ိဳးအားလံုးက .. ေျမွာင္.. ေျမွာင္ လို႔ေျဖၾကတယ္..
က်မတို႔ ေရႊေတြက်ေတာ့.. ေညွာင္.. ေညွာင္.... လို႔ထြက္တယ္..

ေခြးေအာ္သံက်ျပန္ေတာ့.. အားလံုးတူတယ္... နဲနဲပါးပါးကဲြတာပဲရွိတယ္.. ၀ုတ္.. ၀ုတ္.. လို႔ပဲေျပာၾကတယ္..
က်မလဲ ေခါင္းထဲရွိသမွ်အသံေတြ ဘယ္လိုထြက္လဲ စဥ္းစားျပီး အျပန္အလွန္ ဖလွယ္ျဖစ္ၾကတယ္...

အဲ.. အဲလို တိရိစာၦန္ေတြ ပစၥည္းေတြက အသံေတြေျပာျပီးျပန္ေတာ့.. စိတ္လွဳပ္ရွားမွဳျဖစ္တဲ့အခါေအာ္တဲ့ အသံမ်ိဳးေတြ.. အံ့ၾသတဲ့ အသံ.. စိတ္ပ်က္တဲ့ အသံ...



အားးးး... ဆိုတဲ့အသံကေတာ့ လူေတြရဲ႕ Autonervous System က ေၾကာက္လန္႔နာက်င္တဲ့ အခါ အလိုအေလွ်ာက္ ထြက္တဲ့ အသံမို႔ ထိုသို႔ေသာ အသံမ်ားကို မဆိုလိုေပ...



ဥပမာဆိုရရင္.. စကၤာပူမွာ "၀ ေလာင္း ေ၀့" ဆိုတဲ့ အာေမဋိတ္ ကို ေတာ္ေတာ္သံုးၾကတယ္.. သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္ လယ္ဗယ္တန္းပဲျဖစ္ျဖစ္ေတြမွာ သံုးတယ္.. စိတ္ပ်က္တဲ့အသံ.. လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီဆိုတဲ့ေနရာမ်ိဳး.. အံ့ၾသတဲ့ ေနရာမ်ိဳး.. ျခံဳေျပာရရင္ သင္ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုက ထင္သလိုမျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာလဲ အဲဒိအာေမဋိတ္ကို သံုးၾကတယ္.. ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားေျပာတဲ့ စကၤာပူရဲ႕ အာေမဋိတ္စစ္စစ္လို႔ထင္ပါတယ္.. ဘယ္ကဆင္းသက္လာလဲေတာ့ ေသခ်ာမသိပါ...
က်မမွာေတာင္ အဲဒိအာေမဋိတ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးသံုးတဲ့ အက်င့္ရွိေနပါျပီ.. အဲလိုမွမေျပာရင္.. စကားေျပာရင္း.. ျမန္မာလို "လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီ.." " ဟာဗ်ာ..... " "နင္ကေတာ့ေလ... တယ္!! .... " အဲလိုမ်ိဳးေျပာလို႔ သူတို႔က က်မစိတ္ခံစားခ်က္ကို သေဘာမေပါက္ဘူးေလ... ဥပမာ - "၀ ေလာင္းေ၀့... I am waiting for u damn long" "Wa lao way... u did it again".. "Wa lao way... You damn stupid" အဲလိုေျပာမွ သူတို႔ကို ထိထိမိမိရွိေစတယ္... ေျပာရတာ အသက္၀င္တယ္...
တစ္ခါတစ္ေလလဲ စိတ္ထဲကလဲ သိပ္မေက်နပ္ဘူး.. မိတ္လဲမပ်က္ခ်င္ဘူးဆို.. ေနာက္သလိုလိုနဲ႔ "၀ ေလာင္း ေ၀့" ဆိုျပီးရီျပီး ေျပာခ်လိုက္တာပါပဲ.. ကိုယ့္ကို အဲလိုလာေျပာတာလဲ ခံရတာပါပဲ...

ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္... " အား လ မား" တဲ့... အဲဒိ "အား လ မား" က်ေတာ့ ျမန္မာလို "အား ပါး ပါး" ဆိုတာနဲ႔ အဓိပၸါယ္နဲ႔ သံုးစဲြတဲ့ ေနရာ ေတာ္ေတာ္ နီးစပ္တယ္ ထင္ပါတယ္.. ဒီပိုစ့္ကိုေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ေဘးက တရုတ္ကို ဘယ္လိုေနရာမ်ိဳးမွာ သံုးလဲလို႔ေမးေတာ့... သူက ၀ ေလာင္း ေ၀့ တုန္းကေတာ့ ရွင္းျပတတ္ျပီး... အား လမား က်ေတာ့ မသိဘူးတဲ့.. အဲဒါက မေလးစကားက ဆင္းသက္တာတဲ့.. သူမရွင္းျပတတ္ေတာ့ဘူး.. ဒါနဲ႔ အသင္းေခါင္းေဆာင္ မေလးတရုတ္ကို သြားေမးေတာ့... အား လမား က "very bad situation" or " You forget Something" အဲလိုအေျခအေနေတြမွာသံုးတယ္တဲ့.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ စဥ္းစားစရာပါပဲ.. အဲဒိ အာေမဋိတ္ေတြကို က်မ ေနရာမွန္မွန္ေတာ့ သံုးတတ္တယ္.. ခုလိုပိုစ့္အေနနဲ႔က်ေတာ့ ကြက္တိက်ေအာင္ မေျပာျပတတ္ဘူး..

ခုလို လူမ်ိဳးေလး ၃ ၄ မ်ိဳးေလာက္နဲ႔ အာေမဋိတ္သံေတြ ဒီေလာက္ ကဲြျပားစံုလင္ေနတာ.. တစ္ကမာၻလံုးက တစ္ျခားလူမ်ိဳးေတြေရာ... အရာ၀တၱဳေတြ.. တိရိစာၦန္ေအာ္သံေတြကို ဘယ္လိုၾကားျပီး.. ဘယ္လိုျပန္ေျပာၾကလဲ ဆိုတာ က်မေတြးမဆံုးနိုင္ေအာင္ပါပဲ...

( ဤပိုစ့္ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေျဖၾကား ဖလွယ္ေပးၾကတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားကိုလဲ blog ကိုလာမဖတ္မွန္းသိေပမဲ့ ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ေျပာၾကားလိုပါတယ္...
Special Thank to all my Collagues who answer all the non-sense questions of me patiently and helping me to think of the meaning of Exclamation)


Picture Credits goes to -
http://olegvolk.net/gallery/d/23433-3/bangbang7555.jpg
http://www.pawsitivelybestfriends.com/images/t_meow-lg.jpg

လြန္တာရွိရင္ ၀ႏၱာမိပါ...

ဒီေန႔ အလုပ္ေရာက္ေတာ့ လုပ္စရာကမရွိ.. အလုပ္မလုပ္ျပန္ေတာ့လဲ စီးပြားေရးက မေကာင္းလို႔ အလုပ္သမားေလ်ာ့တဲ့ထဲ ပါသြားမွာက ေၾကာက္ရေသး.... ဘယ္သူ႔အျပစ္တင္ရမွန္းကို မသိဘူး... Mood က ေတြ႔သမ်ွအကုန္ ရမ္းခ်င္ေနတယ္.. ဟီး.. ဟီး.... ထြက္မေျပးပါနဲ႔.. ဆက္ဖက္ပါ...

ဒီလိုနဲ႔ အြန္လိုင္းမွာ TommyGirl နဲ႔ေတြ႔လို႔ စကားေျပာရင္း.. သူနဲ႔ကိုယ္ကလဲ ၀ါသနာတူေတာ့ ရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းေျပာျဖစ္တာမ်ားတယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ဘေလာ့က cello vs cello remake ပိုစ့္အေၾကာင္းေရာက္သြားတယ္.. မေဗဒါလဲ သူ႔ပိုစ့္ဖတ္ျပီးေတာ့ အဲဒိ ၾကိဳးေအာ္သံဆိုတဲ့ ကိုရီးယားကားကို ခိုးခ်ထားတဲ့ ကားကိုသြားၾကည့္လိုက္ေသးတယ္.. တမင္ အဲဒိေန႔က အားေနလို႔.. ရီခ်င္လို႔ကိုသြားၾကည့္တာ... မူရင္းကားေတာ့ မၾကည့္ရေသးပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ကိုရီးယားကားရုိက္ခ်က္ေတြ ဘယ္လိုရွိတယ္ဆိုတာေတာ့ ၾကည့္ေနက် ဆိုေတာ့ မွန္းလို႔ရပါတယ္... ကိုရီးယားသရဲကားကိုေတာ့ ခုတေလာ မေဗဒါအသည္းငယ္ေနလို႔ မၾကည့္ပါဘူး.. ျမန္မာသရဲကုိေတာ့ ရီရမယ္မွန္းသိလို႔ ၾကည့္တာပါ.. ဥပမာ ကုတင္ ေျခရင္းကေန ေစာင္ကို ဆဲြခ်တဲ့ အခန္းဆို နိုင္ငံတကာ သရဲကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာပါပါတယ္.. အဲဒိ ျမန္မာျပန္ရုိက္ ၾကိဳးေအာ္သံမွာလဲ ပါပါတယ္.. ေစာင္က ေအာက္ေလ်ာျပီး သရဲက ေစာင္ထဲကတက္လာပါတယ္... ျပီးေတာ့ သရဲ(ေနဆန္း) က အထီးပါ... ေျခာက္ခံရတဲ့ လူမင္း(မင္းသား)ကလဲ ေယာက်ာၤးပါ.. ျပီးေတာ့ ဘြားဆိုျပီး ေနဆန္းမ်က္နွာကို အနီးကပ္ရိုက္လိုက္တယ္.. ဒါပါပဲ.. အဲလိုအခန္းမ်ိဳးတစ္ပံုစံထဲ Thailand shutter သရဲကားမွာပါပါတယ္.. ေစာင္ကေအာက္ကိုေလ်ာေလ်ာလာျပီး ေျခရင္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သရဲမက ကတင္ေအာက္ကေနတြယ္တက္လာတာကို တကယ္က်က္သေရတံုးတံုးရိုက္ျပသြားနိုင္ပါတယ္.. က်မျဖင့္ေၾကာက္လြန္းလို႔.. ညအိပ္ရင္ ေစာင္ကို ေသခ်ာထုတ္ျပီးမွအိပ္တဲ့အထိပဲ...

ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္းခိုးတာက ထားပါေတာ့ (ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာရင္ေတာ့ ျပန္ရိုက္ကားေပါ့) ပိုစတာေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္ အိုင္ဒီယာနဲ႔ကိုယ္ရိုက္ၾကပါလား... မဟုတ္ဘူး.. ပိုစတာ ဒီဇုိင္းကအစခိုးတယ္... သူမ်ားလိုမွီေအာင္က်လိုက္မလုပ္နိုင္ဘူး... အဲ ဇာတ္လမ္းနဲ႔သိပ္မဆုိင္ပဲ တစ္ခုတိုးတက္လာတာေတာ့ရွိတယ္...နႏၵာလွိဳင္အျပင္မသြားခင္ျဖစ္ျဖစ္.. လူမင္းအျပင္မသြားခင္ျဖစ္ျဖစ္.. နမ္းျပီးမွသြားတာ.... ဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ သူတို႔လိုက္လုပ္ခ်င္တယ္.. က်န္တာကို ျမန္မာကားမို႔ နားလည္ျပီးၾကည့္ေပးပါ.. ျဖည့္ၾကည့္ေပးလို႔ရတယ္... ခုေတာ့ ပါတိတ္ထမီ၀တ္ျပီး သူု႕ကိုယ္သူ ျမန္မာဆန္ျပေနတဲ့ မင္းသမီး.. ဇာတ္လမ္းနဲ႔လဲ အဓိကမက်တဲ့ အခန္းမ်ိဳးေတြက်ေတာ့ေရာ ရိုက္သင့္သလား.. ဇာတ္လမ္းအရ လင္မယားမို႔ ရင္းႏွီးေၾကာင္းျပခ်င္တယ္ဆိုလဲ တျခားနည္းနဲ႔ျပလို႔ရတယ္.. ဒါမွမဟုတ္ နမ္းခ်င္ရင္လဲ အသက္ပါပါသရုပ္ေဆာင္ၾကေပါ့....

ေခတ္နဲ႔ အညီမို႔ နမ္းခန္းမထည့္ရဘူး မေျပာပါဘူး.. ခုေခတ္မွာ မင္းသမီးေတြ ဒိထက္ဆိုးတဲ့ ဗီြဒီယိုေတြေတာင္ နာမည္ၾကီးခ်င္ေဇာနဲ႔ အျပိဳင္အဆိုင္ အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ေနၾကတာ.. ဒါေပမဲ့ သရုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပရိတ္သတ္ကို မေစာ္ကားနဲ႔.. သ႑ာန္လုပ္ သရုပ္ေပၚေအာင္လုပ္... နမ္းခန္းေလးရုိက္ရတာကို အရသာခံေနတဲ့ ရုပ္ေတြနဲ႔... လင္မယားနဲ႔တူေအာင္ သရုပ္မေဆာင္ဘူး.. နမ္းရတာကို အရသာခံေနၾကတယ္.. အဲဒါကိုေျပာခ်င္တာ.. စာဖတ္သူ သေဘာေပါက္မလားေတာ့ မသိဘူး.. က်မေျပာခ်င္တာကို...

အဲကားဆံုးေတာ့ ရုိက္တာေတြေတာ့ ျပန္ျပပါတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္.. ပင္ပန္းတယ္ဆိုတာ... ျမန္မာျပည္လို ပစၥည္းလံုေလာက္မွဳမရွိ ရုံးဘက္ဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မွဳမရွိ.. ဘက္ဂ်ပ္ကမရွိ... ပရိသတ္ကမရွိတဲ့ ရုပ္ရွင္ေလာကအတြက္.. သူတို႔ အားေတာ့ စိုက္ထုတ္ပါတယ္... အဲမွာ စဥ္းစားမိတာ... တကယ္ကို quality ေကာင္းတဲ့ မူရင္းဖန္တီးရွင္ေတြဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ အပင္ပန္းခံခဲ့ၾကမလဲလို႔... ျပန္ရုိက္တဲ့ လူမင္းေရာ.. ဒီေလာက္အပင္ပန္းခံျပီးမွ ပရိတ္သတ္က အဲလိုေျပာတာခံရေတာ့ စိတ္ေကာင္းပါ့မလား.. အပင္ပန္းခံျပီးမွေတာ့ အားနဲနဲပိုစိုက္ထုတ္ျပီး ပိုေကာင္းေအာင္ မတီထြင္သင့္ဘူးလား.. သိပ္မေျပာခ်င္ပါဘူး.. ျမန္မာျပည္အေၾကာင္းလဲ သိေတာ့ ျမန္မာျပည္က အႏုပညာသမားေတြကိုလဲ သနားပါတယ္.. ဒါေပမဲ့..... ဒါေပမဲ့ေပါ့ေနာ္........

အဲ.. အေပၚမွာေျပာသြားတာက မမွီ႕တမွီခိုးခ်တဲ့ သရဲကား... ေနာက္တစ္ကား.. က်မရွာေတြ႔ထားတာရွိေသးတယ္... လူမင္းပဲ.. အိျႏၵာေက်ာ္ဇင္နဲ႔.. ၀ိညာဥ္လိပ္ျပာ တဲ့ အဂၤလိပ္ကား Dragonfly ကို ခုိးခ်.. (အဲေလ).. ျပန္ရုိက္ထားတာ... မူရင္းကားက မင္းသား မင္းသမီး အဖိုးၾကီးေတြဆိုေပမဲ့ တကယ္ျဖစ္ေနတဲ့အတိုင္းပဲ.. လူမင္းမ်ားေတာ္တာ တကယ္သရုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ အတိုင္းပဲ... ေဆးရုံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္သားသားနားနားပါပဲ... ဘယ္ေဆးရုံလဲသိဘူး.. သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေတာ့ေျပာတယ္.. ေမ့သြားျပီ.. အဲမွာ.. လူမင္းက ခိုးခ်... (အဲေလ.. ဒီလက္ကလဲ...) ျပန္ရိုက္ ကားေတြမွာေတာ့.. ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစားပမ္းစား.. ခိုးခ်.. (အာ.... လက္ကလဲ ရိုက္မိျပန္ျပီ...) ျပန္ရိုက္ထားပါတယ္.. ခက္တာက လိုက္မမွီတာပဲရွိပါတယ္...

ထားလိုက္ပါေတာ့.. သရဲကားေတြလိုက္မမွီတာကို.. ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ အရင္က အခ်စ္ကလဲြလို႔ ဘာမွရိုက္ခြင့္မရွိခင္ထဲက အခ်စ္ကို လက္သုတ္စံုလာတာ.. ခု မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ သူမ်ားနုိင္ငံက ကားေတြၾကည့္ရေတာ့.. အခ်စ္ကားေတာင္ ျမန္မာရုပ္ရွင္ေတြ ေကာင္းေကာင္းမရုိက္နိုင္ၾကေတာ့ဘူး.. သရုပ္ေဆာင္ပိုင္း.. အသံပိုင္း.. စက္ပစၥည္းပိုင္း.. အားလံုး သူမ်ားေတြကို လိုက္မမွီရတဲ့အထဲ.. အခ်စ္ကားဇာတ္လမ္းေတာင္ သူမ်ားဆီက ခိုးခ်.. (အဲ).. ျပန္ရိုက္တယ္ဆိုေတာ့.. ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ impression down စရာျဖစ္လာပါတယ္.. မေဗဒါပဲ အသားထဲကေလာက္ျဖစ္ျပီး.. ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုယ္ အထင္ေသးေနတယ္လို႔ထင္ေနၾကျပီလား... မဟုတ္ပါဘူး.. ျဖစ္ေစခ်င္တာပါ.. ျဖစ္ေစခ်င္လြန္းတာပါ.. မျဖစ္ေတာ့ စိတ္ပ်က္မိတာ....

မဒီဂြ်န္ရဲ႕ ဖီလင္ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ကို TommyGirl ေျပာလို႔သြားဖတ္ျဖစ္ေတာ့.. သူနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ရပါတယ္.. Sorry! I love you ဆိုတဲ့ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတဲြကို က်မတစ္၀က္ထိၾကည့္ဖူးပါတယ္.. ဇာတ္သိမ္းက ၀မ္းနည္းစရာမို႔ ဆက္မၾကည့္ေတာ့တာပါ.. အဲဒိကားကိုလဲ ျပန္ရိုက္တယ္...

My Tutor Friend လို ဒီေလာက္နာမည္ၾကီးတဲ့ကားကိုလဲ ျပန္ရိုက္တယ္.. က်မ ျမန္မာကားေတြ မၾကည့္ရေသးပင္မဲ့.. မူရင္းကိုရီးယားကားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားၾကည့္ဖူးပါတယ္..100 days with Mr Arrogant, My Sassy Girl, Turn left Turn right ေျပာရင္ကုန္မွာေတာင္မဟုတ္ပါဘူး.. ဒါေတာင္ က်မတို႔ ေတြ႔ရွိသေလာက္ပါ..

"Love me not" ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားကားဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာပါ... TommyGirl ေျပာလို႔ ေနၾကတ္ခ်ိန္ ဆိုတဲ့ ေနတိုးနဲ႔ စိုးျပည့္သဇင္ျပန္ရိုက္ထားတဲ့ ဟာကုိၾကည့္ျဖစ္ေတာ့.. စိုးျပည့္သဇင္ သရုပ္ေဆာင္တာ အဲဒိကားရုိက္ျပီး လိပ္ေခါင္းမ်ားထြက္သြားျပီလားလို႔ ထင္မိပါတယ္.. ဘာမဆိုင္ ညာမဆိုင္ကုန္းကုန္းေအာ္ေနတာ.. ျမန္မာကား အသံဖမ္းက ေကာင္းေကာင္းဆိုေတာ့ အသံက်ယ္ရင္ အရမ္းက်ယ္.. တိုးေတာ့ တအားတုိး.. တီးလံုးကက်ယ္.. လူသံကတုိးလို႔ အားစိုက္နားေထာင္တဲ့ အခ်ိန္မွ.. စိုးျပည့္သဇင္က ကုန္းေအာ္.. ဒီအခ်စ္ကားကမွ သူ႕ကိုၾကည့္ျပီး သရဲကားနဲ႔တူေသးတယ္.. မ်က္စိကန္းျပီး စိတ္တိုေနတတ္တဲ့ သူေ႒းေျမးမေလး အေနနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္တာ ငါးစိမ္းသည္နဲ႔ နင္လားငါလားပါပဲ.. ကိုရီယားကို အထင္ၾကီးလြန္းလို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး.. ဒါေပမဲ့.. ကြာတယ္ဆိုတာပဲေျပာခ်င္ပါတယ္... အြန္ေစာငယ္ဘ၀ကို သရုပ္ေဆာင္တဲ့ မင္းသမီးေလး Love me Not မွာသရုပ္ေဆာင္ထားတာပါ.. ေတာ္ေတာ္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္..

ေနာက္တစ္ကားရွိေသးတယ္.. က်မရဲ႕ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခ်က္ပါ.. ေတြ႔တာၾကာျပီ.. သိပ္မေျပာခ်င္လို႔ မေရးတာ.. ကိုယ္ကလဲ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ေတာ့.. ကိုယ့္ထက္တတ္တဲဲ့ အႏုပညာ အသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြကို သိပ္မေ၀ဖန္ခ်င္ဘူး... 18 Vs 29 ဆိုတဲ့ ကိုရီးယားဟာသ ဇာတ္လမ္းတဲြကေန နဲနဲခိုးခ်ျပီးရိုက္ထားတာ... လြင္မိုးနဲ႔ ထြန္းအိျႏၵာဗို.. "အခ်စ္မွာ အျပစ္မရွိပါ" တဲ့... အဲဒိျမန္မာကား ၃ ၄ခန္းျပျပီးတာနဲ႔.. ခိုးခ်ထားမွန္းသိတယ္... ခင္ပြန္းနဲ႔ ရန္ျဖစ္ျပီး ကားေမာင္းထြက္လာရင္း ယာဥ္တိုက္မွဳျဖစ္ျပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁နွစ္ေက်ာ္ထိပဲ မွတ္မိေတာ့တာ.. သူ႔ကိုယ္သူ အသက္ ၁၈နွစ္လိုထင္ေနတာ.. သူ႔ေယာက်ၤားကိုမမွတ္မိေတာ့တာ.. သူ႔အေမဆံုးသြားျပီဆိုတာကို ေမ့သြားတာ.. အားလံုးခိုးခ်ထားတာတူတူပဲ.. အဲဒိကားမွာ မူရင္းကိုရီးယားမင္းသမီးကို မၾကိဳက္ပါဘူး... ဒါေပမဲ့ သူသရုပ္ေဆာင္တာ တကယ္ ၁၈ႏွစ္သမီးလို ေပါ့ပါးတယ္.. အသက္၀င္တယ္.. ရီရတယ္... ထြန္းအိျႏၵာဗိုလို ၀ါရင့္ သရုပ္ေဆာင္ကို က်မၾကိဳက္ပါတယ္.. သူမ အရင္က သရုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ကားေတြဆို ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ခုေနာက္ပိုင္းျမန္မာကားေတြက ေပါ့ပ်က္ပ်က္ျဖစ္လာတာလဲမေျပာနဲ႔.. ၀ါရင့္သရုပ္ေဆာင္ေတြကေတာင္ ေပါ့ပ်က္ပ်က္သရုပ္ေဆာင္လာတယ္.. ဆားမပါတဲ့ ဟင္းစားရသလိုပဲ.. အရင္ေခတ္က ရုပ္ရွင္ေတြက တကယ္ပဲေကာင္းခဲ့တာလား.. ခိုးခ်ထားတာကို က်မပဲ မသိတာလားေတာ့မသိဘူး.. အနည္းဆံုး ျမန္မာသရုပ္ေဆာင္ေတြကေကာင္းေသးတယ္...

ေနာက္ ရွိေသးတယ္.. " တေစၦတစ္ေကာင္း၏အျငိဳး" ေ၀႒ဳေက်ာ္နဲ႔ သဇင္ပါ.. English နာမည္ၾကီး လူသတ္ကား "I know what u did last summer" ကိုျပန္ရိုက္ထားတာပါ.. စစခ်င္း ေ၀႒ဳေက်ာ္က ကားတိုက္ခံရတဲ့ သူေနရာကမို႔ က်မေတာင္ ေၾကာင္သြားပါေသးတယ္.. ျမန္မာကားမွာ မင္းသားကို လူဆိုးေနရာထားတာ ခပ္ရွားရွားရယ္ပါေပါ့... သဇင့္ဘဲက ကားနဲ႔တိုက္လိုက္တဲ့သူပါ... အဲဒိထိအားလံုးတူပါတယ္.. အဲ လိုက္သတ္တဲ့ အခန္းေတြကေတာ့ သိတဲ့အတိုင္း.. ကေလးတူတူပုန္းတမ္းကစားသေလာက္ေတာင္ ရင္ခုန္ဖို႔မေကာင္းဘူးေပါ့ေနာ္.. စာေတြလာတယ္..English ကားမွာ " I know what u did last summer " ဆိုျပီးေရးထားတယ္.. ျမန္မာကားက်ေတာ့ " မင္းတို႔ဘာလုပ္ခဲ့လဲ ငါသိတယ္" တဲ့.. ဟီး.. ဟီး.. အဲဒိစာၾကီးေတြ႔ေတာ့ က်မျဖင့္ ရီလိုက္ရတာ အူကိုနာေနတာပဲ... ခိုးခ်တာေတာ့ ခိုးခ်ပါ ျမန္မာမွဳျပဳသင့္တဲ့ေနရာျပဳေပါ့... တျခားနည္းနဲ႔ ခ်ိန္းေျခာက္ခ်င္လဲ ခ်ိန္းေျခာက္ေပါ့.. တစ္ကြက္ ၂ကြက္ ကိုယ့္ဦးေႏွာက္သံုးလိုက္ရတာ ဒီေလာက္မပင္ပန္းပါဘူး... အဲ.. ျမန္မာမွဳ မျပဳသင့္တဲ့ ေနရာကို ျပဳတာရွိေသးတယ္ဗ်ာ့.... ေနာက္ဆံုးခန္းက်ေတာ့ လူသတ္သမားက ေ၀႒ဳေက်ာ္မဟုတ္ပဲ.. (ျမန္မာကားတြင္ မင္းသားသည္ ဘယ္ေတာ့မွ လူဆိုးမျဖစ္).. သဇင့္ရည္းစား ကားနဲ႔တိုက္တဲ့ေကာင္က လူဆိုးျဖစ္ေနတယ္.. ျမန္မာအဆန္ဆံုးျပကြက္ကေတာ့.. ေနာက္ဆံုးခန္းမွာ...ဒန္ တန္တန္တန္ ဆိုျပီး.. "မင္းတို႔အားလံုးကို ျပည့္သူ႔၀ိုင္းေတြ ရဲေနၾကျပီ" ဆိုျပီး ျပီးသြားေတာ့တာပါပဲ... ဟား... ဟား.....

အဂၤလိပ္ကား Cellulor ကို လူမင္း မို႔မို႔ျမင့္ေအာင္ ျပန္ရိုက္ထားတဲ့ "ဆယ္လူလာ" ဆိုတဲ့ကားရွိတယ္... မင္းသမီးက လူဆိုးေတြဖမ္းထားတဲ့ အခန္းထဲကေန ဖုန္းနဲ႔ အျပင္က မင္းသားကို ဆက္သြယ္တဲ့ action ကားေလး.. အဂၤလိပ္ကားကေတာ့ ရင္တဖိုဖိုနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတယ္.. ျမန္မာကားလဲ ေကာင္းတယ္.. ရီဖုိ႔... ဘယ့္နဲ႔.. ဆယ္လူလာဆိုျပီး လူမင္းတစ္ေယာက္နားမွာတပ္ထားတာၾကီးက ကြန္ျပဴတာမွာသံုးတဲ့ မိုက္နဲ႔ နားက်ပ္ေသးေသးေကာက္ေကာက္ေလးေလ.. သိလားေတာ့မသိဘူး.. မသိတာက်ေနတာပဲ.. Bluetooth လိုလိုဘာလိုလိုေပါ့.. ဒါဆိုလဲ Bluetooth နားက်ပ္စစ္စစ္နဲ႔ပဲ သရုပ္ေဆာင္လိုက္ပါလား... ျမန္မာျပည္ကလူေတြကို မသိဘူးမ်ားေအာင့္ေမ့ေနလားမသိ... (ဒါနဲ႔ စကားမစပ္.. Rဇာနည္ကလဲ ဗီြစီဒီတစ္ခုထဲမွာ Bluetooth ၾကီးနားမွာတပ္ျပီ သီခ်င္းဆိုသဗ်.. ဆိုေနတုန္း ဖုန္းလာရင္ ေျဖဖို႔ထင္ပါ့.. ဟား.. ဟား.. ) အဂၤလိပ္ကားက မင္းသားေတာင္ ဖုန္းကို လက္နဲ႔ကိုင္ျပီး နားမွာကပ္ျပီး တစ္ကားလံုး သရုပ္ေဆာင္သြားတယ္.. သူက ပိုသဲကဲ ေခတ္မွီေၾကာင္းၾကြားျပလိုက္ေသးတယ္.. ဟား.. ဟား.. ေျပာရင္း ျမင္ေယာင္ ျပီး ရီခ်င္လာျပီ.......... lol....

ေျပာရမယ္ဆိုရွိေသးတယ္.... ဟိုးအရင္က ကား... ေဒြး+ ထက္ထက္မိုးဦး+စိုးျမတ္နႏၵာရဲ႕ "ရင္ထဲမွာဘာညာဘာညာ " ဆိုတာ.. ကုလားကား.. ရွာရြတ္ခန္ရဲ႕ "Kuch Kuch Hota Hai" ဆိုတဲ့ကားကို ျပန္ရုိက္ထားတာ.. အမ်ားၾကီးပဲ.... ခုေလာေလာဆယ္ဒိေလာက္ပဲမွတ္မိတယ္.. ဒါေတာင္ ျမန္မာကားေတြ ၾကည့္တာရပ္လိုက္လို႔.. ဆက္ၾကည့္ရင္ ထပ္ေတြ႔အံုးမွာပဲ.. ပုဂံဘုရားေတြကို တင္စားသလို လက္ညိွဳးထိုးမလဲြ ဘုရားရွိသလို႔.. မၾကည့္လိုက္နဲ႔.. ၾကည့္လိုက္လို႔ ဇာတ္လမ္းမ်ား နဲနဲေကာင္းရင္ No Doubt ခိုးခ်..အဲ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းေျပာရင္ ျပန္ရုိက္ေတြခ်ည္းပဲ....

က်မေျပာခ်င္တာက တစ္ခ်ိဳ႕ကိုရီယားကား ေကာင္းေကာင္းေလးေတြဆိုရင္ သူတို႔ ကိုရီးယားဖိုရမ္ေတြထဲက ၀ါသနာရွင္ေလးေတြေရးထားတာကို ပံုေဖာ္ေဆးေရာင္ျခယ္လိုက္တာပါ... ဒီလိုနဲ႔ နာမည္ၾကီးကားေတြျဖစ္လာတာပါပဲ... ခုဆို ျမန္မာဘေလာ့ေတြမွာလဲ တခ်ိဳ႕ဆို ရသေျမာက္တဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ရွိေနတာပဲ.. ရုိက္က်ပါလား.. စာေရးသူက ၀ါသနာရွင္ျဖစ္တဲ့ အတြက္ အႏုပညာဖိုးလဲ မ်ားမ်ားေပးစရာမလိုပါဘူး.. Credits ေပးရင္ေတာင္ က်မဆိုေက်နပ္တယ္.. ဟိုတစ္ေလာက မနိုင္းနိုင္းစေန ရဲ႕ ဘေလာ့ေပၚက ၀တၱဳကို ရုပ္ရွင္ရုိက္မဲ့သတင္းၾကားေတာ့ ေက်နပ္မိပါတယ္.. သူမ်ားဇာတ္လမ္းေတြကူးမဲ့အစား.. ကိုယ္တတ္နိုင္သေလာက္ကို အေကာင္းဆံုးၾကိဳးစားျပီး.. ကိုယ့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိသေလာက္ထဲကေန.. အတတ္နိုင္ဆံုး အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္လုပ္သြားလို႔ရမွာပါ...

ခုေတာ့ သူတို႔က ျမိဳ႕ပရိတ္သတ္က သူတို႔ ခိုးခ်တာသိလို႔မၾကည့္လဲ .. နယ္ပရိတ္သတ္ရွိတယ္.. ငါတို႔လြယ္လြယ္ပဲျဖစ္သလိုပံုမ်ိဳးျဖစ္ေနပါတယ္.. ျမန္မာျပည္ လက္ရွိအေရးေတြနဲ႔လဲ ဒီအနုပညာလုပ္ငန္းက ထြန္းထြန္းေပါက္ေပါက္ မျဖစ္ဘူး.. အထက္က မီဒီယာဆိုတာကို ေပါက္ေပါက္ေရာက္ေရာက္မျဖစ္ေစခ်င္လို႔ တမင္ပိတ္ပင္တယ္.. ပိတ္ပင္သင့္တာေတြက်ေတာ့ မပိတ္ပင္ဘူး.. အဲလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ... ရိုက္မယ္ဆိုလဲ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ကိုယ့္အိတ္စိုက္ျပီး ၀ါသနာ ေစတနာနဲ႔ ရုိက္.. မဟုတ္ရင္ေတာ့.. အႏုပညာသမားေတြလဲ တျခားအလုပ္သာ လုပ္စားၾကဖို႔ အၾကံေပးခ်င္ပါတယ္...

ေတာ္ေလာက္ျပီေနာ္... ဒီပိုစ့္က က်မအရင္က ေရးခဲ့တဲ့.. ရွက္တတ္ရင္လဲေသဖို႔ေကာင္းတဲ့ ခိုးခ်ထားေသာ ျမန္မာဇာတ္လမ္းမ်ားရဲ႕ အဆက္လို႔လဲေျပာလို႔ရပါတယ္... စိတ္ထဲရွိသမွ် အားမရမွဳ... ျဖစ္ေစခ်င္မွဳ.. ရွက္မွဳ.. အားက်မွဳ... ဂရုဏာေဒါသ.. ေစတနာ... ေတြေပါင္းျပီး ေရးခ်လိုက္မိျပီ... တစ္ဦးတစ္ေရာက္ကို ထိခိုက္နစ္နာေစလိုတဲ့ သေဘာအလ်င္းမရွိပါ... က်မခုလိုေျပာလိုက္လို႔.. က်မလဲ သူတို႔ေလာက္ေတာင္ သရုပ္မေဆာင္တတ္ေသးပါ.. သူတို႔ေလာက္ေတာင္ အႏုပညာကို မတတ္ေသးပါ.. လုပ္ၾကည့္လွ်င္ခက္မွန္းသိပါသည္... ဒါေပမဲ့ Professional လုပ္ေနၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ ဒိထက္ ေကာင္းသင့္သည္ဟုထင္ပါသည္... ပရိသတ္တစ္ေယာက္အေနနွင့္ ခံစားရသည္မ်ားကို ဖြင့္အန္လုိက္ျခင္းသာျဖစ္ပါသည္... ျမန္မာ့ရုပ္ရွင္ ေလာကၾကီး အဆင့္တန္းမွီရပ္တည္နိုင္ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလ်က္............................