Wednesday, February 26, 2014

LG Wireless Audio System @ only S$250 (ကံေကာင္းျခင္းေတြေပးမဲ့ LG Dual docking System)

I am Selling back my luckydraw prize LG Wireless dual docking System (Model no. CM3330W at only S$250. 

My reason for selling this is because I have won Yamaha docking system last year. So this docking system is not needed. If I hadn’t won docking system last year, I wouldn’t sell this one. This one seems awesome as well. There are a lot of fantastic feature I like. Below are brief features from LG website. Leave me Comment or email me @ mabaydar@gmail.com if you are interested to buy. Since this is Luckydraw prize, I believe this will sure bring you with good fortune and luck.

ေဟာင္ေကာင္က god of wealth ၾကီးကိုေတာ့ အေတာ္ေလးကို ပူေဇာ္သင့္ေနပါျပီ… ဒီအလုပ္၀င္ကတည္းက Lucky Draw မေပါက္တဲ့ႏွစ္မရွိပါဘူး… အဲဒိ နတ္ကို ကန္ေတာ့ျပီးကတည္းကပါ… (နတ္ကိုးကြယ္မွဳကို အယံုအၾကည္သိပ္မရွိေပမဲ့… ကန္ေတာ့လိုက္လို႔လဲ ကိုယ့္အက်ိဳးယုတ္သြားတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ကန္ေတာ့ခဲ့တာပါ)… ဒါေပမဲ့ ၃ႏွစ္ရွိျပီဆိုေတာ့ အစြမ္းက နည္းနည္းေတာ့ ပ်ယ္ေနျပီထင္ပါတယ္… စစခ်င္း ကန္ေတာ့ျပီး ၁ လအတြင္း ၄ဆုေျမာက္ေပါက္တယ္… မႏွစ္က ၁၃ ဆုေျမာက္ ေပါက္တယ္… ဒီႏွစ္ေတာ့ ၃၂ဆုေျမာက္ေပါက္ပါတယ္… ေဟာင္ေကာင္ ေနာက္တစ္ေခါက္လာႏုိင္ေအာင္ ဖန္တီးေပးရင္ျဖင့္ Repulse Bay က God of wealth ကို လာပူေဇာ္ခ်င္ပါေသးတယ္… 


ဒီႏွစ္ေပါက္တဲ့ Docking system က Feature ေတြလဲ အေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္… မႏွစ္ကသာ တစ္ခုေပါက္မထားရင္ ေရာင္းျဖစ္မယ္ေတာင္ မထင္ပါဘူး… ဒီတစ္ေခါက္ ဒီဇိုင္းေလးကလဲ အေတာ္လွပါတယ္… အျဖဴေရာင္ ျပားျပားေလးဆိုေတာ့ ဧည့္ခန္းမွာထားလိုက္ရင္ အေတာ္လွမွာပါ… ဒါေပမဲ့ မေဗဒါက သီခ်င္းလဲ သိပ္နားေထာင္တဲ့သူမဟုတ္ေတာ့… ကိုယ္က သူမ်ားကိုနားဒုကၡေပးမွာထက္ သူမ်ားက ကိုယ့္ကိုနားဒုကၡေပးဖို႔က မ်ားပါတယ္… ကံစမ္းမဲေပါက္တဲ့ပစၥည္းေလးကို မေဗဒါဆီက ၀ယ္ယူသူေတြအတြက္လဲ ကံေကာင္းျခင္းေတြပါ ကူးစက္သြားမွာ မလဲြဘူးလို႔ မေဗဒါက ယံုၾကည္ပါတယ္… ေအာက္က Feature ေလးကေတာ့ LG website မွာ တင္ထားတဲ့ အဓိက Feature ေတြပါ… Manual မွာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဒိထက္ သေဘာက်တဲ့ Function ေတြကို ေတြ႔ပါေသးတယ္…


2.1CH (BUILT-IN SUBWOOFER)





Free from Wires! LG’s wireless active subwoofer allows you to enjoy superb sound quality with distinctive style in any location.
၀ါယာေတြနဲ႔ ရွဳပ္ေထြးမေနေတာ့ပါ! LG ရဲ႕ wireless ကို လက္ခံႏုိင္စြမ္းရွိတဲ့ Subwoofer ေတြဟာ သင့္ကို အေကာင္းဆံုး အသံအရည္အေသြးနဲ႔ ၾကိဳက္တဲ့ေနရာကေန ထူးျခားသိသာတဲ့ စတိုင္နဲ႔ ခံစားခြင့္ေပးမွာပါ..


LG BLUETOOTH REMOTE APP




Take full control of your home audio with a single app! Just download the LG Bluetooth remote app for your smartphone and enjoy full controllability. With NFC, it works even better than ever.
သင့္ရဲ႕ smart Phone ထဲကို app ေလးထည့္ထားရုံနဲ႔ သင့္အိမ္က အသံစစ္စတန္ကို အျပည့္အ၀ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားႏုိင္ျပီေလ! LG Bluetooth remote app ကို ေဒါင္းလုပ္ လုပ္လိုက္ရုံပါပဲ… NFC စနစ္နဲ႔မို႔ ခါတိုင္းထက္ေတာင္ ပိုေကာင္းေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္.. (Manual ထဲမွာ ၁၀ မီတာအတြင္း Bluetooth မိတယ္လို႔ဆိုပါတယ္)



PORTABLE IN





Portable In connectivity allows you to enjoy music and other digital content directly from portable devices such as MP3 players, laptops and personal multi media players through LGs audio systems.
Portable In connectivity က သင့္ရဲ႕ တျခား MP3၊ လက္ပေတာ့ နဲ႔ တျခား သီခ်င္းဖြင့္ကိရိယာေတြ ကေနတဆင့္ LG audio systems ကို တိုက္ရုိက္ ဆက္သြယ္ျပီး သီခ်င္းေတြကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးနားဆင္လို႔ရပါတယ္တဲ့…

Other Technical Spec (ဒါကေတာ့ နည္းပညဆိုင္ရာ Specification ပါ)

STREAMING MICRO AUDIO


CM3330W
AMPLIFIER
  • Channel
  • Power Output - Total
  • Power Output - Subwoofer
  • Power Output THD 10% (3Ω / 3Ω) - Front
INPUT & OUTPUT
  • Front - Display
  • Front - FL Dimmer
  • USB 2.0
  • Radio
  • Audio Input - Optical
CONVENIENCE
  • Bluetooth(Rx/Tx)
  • iPOD, iPhone, iPad Compatible
  • Smart phone remote control support
3D COMPATIBILITY                                
  • 3D / 2D

  • 2.1 CH
  • 40W
  • 30 (DUAL WOOFER)
  • 5 X 2

  • LCD
  • Yes
  • 1
  • Yes
  • Portable in / X

  • Yes
  • by BT
  • Yes

  •     CD

Source info (http://www.lg.com/sg/home-theater-systems/lg-CM3330W/technical-specifications)

ကြ်န္မ ၾကိဳက္တဲ့ တျခား Function ေတြ


Bluetooth နဲ႔ သီခ်င္းဖြင့္လို႔ရျခင္း


App နဲ႔ ရီမုတ္ကြန္ထရုိး လုပ္လို႔ရသလို Bluetooth နဲ႔လဲ သီခ်င္းလွမ္းဖြင့္ထားလို႔ရပါတယ္… ဥပမာ၊ ဖုန္းထဲက သီခ်င္းကို Bluetooth ဖြင့္ျပီး ၀ါယာနဲ႔ဆက္မထားပဲ ဒီ audio system ကေန ဖြင့္ထားလို႔ရပါတယ္… ၁၀ မီတာအတြင္းရတယ္ဆိုပါတယ္… 


Recording in USB


USB ထဲကို CD ထဲက သီခ်င္းေတြကို Record လုပ္လို႔ရပါတယ္တဲ့… တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ record လုပ္ခ်င္လဲရသလို… CD တစ္ခုလံုး USB ထဲ ကူးယူလိုက္လို႔ရပါတယ္တဲ့… တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ record လုပ္ျပီး USB ထဲထည့္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာလဲ အဲဒိသီခ်င္းကို နားေထာင္ေနလို႔ရပါတယ္တဲ့… သီခ်င္းလဲ ျပီး USB recording လဲျပီးဆိုတာမ်ိဳးထင္တယ္…


Programmed Playback


CD နဲ႔ USB ၂ခုကို တပ္ထားျပီး စက္ကို ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းေတြ အစဥ္လိုက္လာေအာင္ ပရုိဂရမ္လုပ္ထားလို႔ရပါတယ္တဲ့… ဒီေတာ့ မတူတဲ့ မီဒီယာ ၂ခုက သီခ်င္းေတြကို ဟိုဘက္ ဒီဘက္ေရာျပီး list လုပ္ျပီး နားေထာင္လို႔ရတယ္ …


က်န္တဲ့ ေသးေသးဖဲြဖဲြ Function ေတြျဖစ္တဲ့ နာရီသံပတ္လို႔ သံုးလို႔ရတာ… ေရဒီယိုနားေထာင္လို႔ရတာ စသည္ျဖင့္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို စံုပါတယ္…


ဒီေနရာေလးမွာ Manual အျပည့္အစံုဖတ္လို႔ရပါတယ္… 


I haven't even open the packing... အသစ္ၾကီးကို second hand ေစ်း အတိုင္းေရာင္းမယ္...
ကဲ… စိတ္၀င္စားတယ္ ၀ယ္ခ်င္တယ္ဆို ဆက္သြယ္လိုက္ေနာ္… စကာၤပူျမိဳ႕တြင္းပဲေရာင္းမွာပါ… 

Friday, February 21, 2014

Repulse Bay Beach, Stanley Market & Tin Hua Temple – Day 5

                                                                                       ၂၁ရက္ ဇန္န၀ါရီ ၂၀၁၂ မွတ္တမ္း

ခရီးသြားျခင္းဟာ သင္၀ယ္သမွ်ပစၥည္းေတြထဲမွာ သင့္ကို ပိုၾကြယ္၀ေအာင္လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ တစ္ခုတည္းေသာအရာ...


ဒီပိုစ့္ေလးမွာေတာ့ အထူးဧည့္သည္အေနနဲ႔ ၀တၱဳတိုေတြေရးေလ့ရွိတဲ့ စာေရးအရမ္းေကာင္းတဲ့ အရမ္းလဲသေဘာေကာင္းတဲ့ ေဟာင္ေကာင္က ဘေလာ့ဂါအစ္မတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႔ဆုံျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေလးပါမွာျဖစ္ပါတယ္… မေဗဒါက ေဟာင္ေကာင္သြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္ဆိုတဲ့ ပိုစ့္ေလးေရးအျပီး cbox မွာ ေဆြေလးမြန္ဆိုတဲ့ အစ္မက ေဟာင္ေကာင္ကေနၾကိဳဆိုေၾကာင္းေျပာသြားရင္း မသြားခင္ကတည္းက ဂ်ီေတာ့မွာ ရင္းႏွီးခဲ့ပါတယ္…

ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေန႔မွာ ေဟာ္တယ္က ဖုန္းနဲ႔ ဖုန္းဆက္ျဖစ္ေပမဲ့ မေတြ႔ျဖစ္ပါဘူး…
၅ရက္ေျမာက္ေန႔မွာေတာ့… ကြ်န္မတို႔ေတြ Tourist attraction ျဖစ္တဲ့ Repulse Bay နဲ႔ ေစ်း၀ယ္လို႔ေကာင္းတဲ့ Stanley Market ကိုသြားဖို႔ စီစဥ္လိုက္ပါတယ္…
ကြ်န္မအြန္လိုင္းမွာရွာလာတဲ့ အင္ဖိုေတြအတိုင္းပဲ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ေအးေအးေဆးေဆးသြားျဖစ္ပါတယ္…

အဲဒိေန႔မွာေတာ့ ေရွ႕ေန႔ေတြက ပင္ပန္းထားတာေၾကာင့္ ျပန္ရခံနီးေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္ လံုး၀ အလ်င္စလို မလုပ္ေတာ့ပါဘူး… ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးပဲ ခံစားလိုက္ေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ထဲထည့္ထားလိုက္ပါတယ္… အေပ်ာ္ခရီးထြက္လာျပီး ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ အလုပ္ျပန္၀င္ရင္လဲ ပိုဆိုးလိမ့္မယ္လို႔ထင္တယ္ေလ…

မနက္စာကိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ စားေနက် ဟိုတယ္နားက ဒင္းဆန္းဆိုင္ကိုပဲ သစၥာရွိရွိေျခဦးတည့္လိုက္ပါတယ္… ဟဲ ဟဲ…. ဒါေပမဲ့ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ့ ဒင္းဆန္းအျပင္ ၀က္သားကင္ (Roasted pork) နဲ႔ ေဟာင္ေကာင္ဘဲကင္ (Roasted Duck) နဲ႔ ထမင္းမွာစားျဖစ္ပါတယ္… ေဟာင္ေကာင္ေရာက္မွေတာ့ ေဟာင္ေကာင္စတိုင္ အသားကင္ေတြစားသင့္တာေပါ့ေနာ္…. ျမန္မာျပည္မွာဆို ေစ်းကၾကီးေသး… ျမန္မာျပည္က အရသာနဲ႔တူမတူလဲ ျမည္းစမ္းၾကည့္တာေပါ့…
အသားေတြမွ အမ်ားၾကီးပဲ… စားရတာ တန္တယ္လို႔ခံစားရတယ္… ၀က္သားေခါက္ကင္ကလဲ ကြ်တ္ရြျပီး စားလို႔ေကာင္းမွေကာင္း… ဘဲကင္ကလဲ နည္းနည္းေလးမာေပမဲ့ ခ်ိဳတိုတို ကြ်တ္ရြရြေလး…. ဟင္းးးး… (ေရးရင္ သားရည္ျပန္က်လာျပီ)….

ဒါေလးကလဲ အသည္းစဲြၾကိဳက္

Going to Repulse Bay


အးေဆးစားျပီးမွ ကြ်န္မတို႔ေတြ Repulse Bay သြားတဲ့ ဘတ္စ္ကား စီးဖို႔ Hong Kong ဘူတာရုံကို သြားပါတယ္… ကြ်န္မတို႔ကေတာ့ တင္းရွေဆြ ဘူတာကေန ေဟာင္ေကာင္ဘူတာကို ရထားစီးျပီး ထြက္ေပါက္ ဒီ (Exit D) ကေနထြက္ျပီး ျမွားအတိုင္းေလွ်ာက္လိုက္ရင္ ကုန္းေက်ာ္တံတားတစ္ခုျဖတ္ျပီး တံတားေအာက္ဆင္းလိုက္ရင္ အဲဒိ ဘတ္စ္ကားေတြထြက္တဲ့ Interchange လိုဂိတ္စကိုေရာက္ပါတယ္… 


အဲဒိ ကုန္းေက်ာ္တံတာရဲ႕ဟိုဘက္ျခမ္း (တံတားက ေဟာင္ေကာင္ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ ျမင္ေနက် ပံုမ်ိဳး)
တံတားေရွ႕ကပန္းခင္းၾကီး
ကားနံပါတ္ 6, 6A, 6X, 66 or 260 စီးျပီး Repulse Bay Beach မွတ္တိုင္မွာ ဆင္းရင္ေရာက္ပါျပီ… အဲဒိမွာ တျခားခရီးသြားပံုစံမ်ိဳးေတြ အျဖဴေတြလဲ ရွိတဲ့အတြက္ မွန္လား မွားလားမွန္းရလြယ္ပါတယ္… ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာေအာင္ ေမးၾကည့္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့… ကားက ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလးစီးရတယ္… ေတာင္ေပၚလမ္းေတြေပၚတက္သြားေတာ့… ဟုတ္မွဟုတ္ရဲ႕လား မွားမ်ားမွားေနျပီလားဆိုျပီး စိတ္ထဲထင္မိတယ္… ဒါေပမဲ့ ပါလာတဲ့ အျဖဴေတြကို ၾကိတ္အားကိုးျပီး သူတို႔ေတာင္ မဆင္းေသးတာ မွန္မွာပါလို႔ စိတ္ထဲ အားတင္းထားမိတယ္… ၁နာရီေက်ာ္ေလာက္ ေတာင္ေပၚလမ္းေတြ ျခံ၀န္းေလးေတြကို ျဖတ္ေမာင္းေနတာ… ကိုယ္သြားမွာက ပင္လယ္ကမ္းေျခ ဘယ့္ႏွယ့္ ေတာင္ေပၚကိုတက္ေနလဲဆိုျပီး စိုးရိမ္္စိတ္က ကိုယ္အားကိုးေနတဲ့ အျဖဴေတြကားေပၚက ဆင္းေတာ့ ပိုဆိုးပါေလေရာ… ဂိတ္ တစ္ဂိတ္အေရာက္မွာ သူတို႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆင္းကုန္တယ္… ဒါေပမဲ့ ဘာ ပင္လယ္မွလဲ မျမင္ရေသးပါဘူး… ကားမွတ္တိုင္နာမည္လွမ္းၾကည့္ေတာ့လဲ Repulse Bay Beach လို႔ ေရးမထားဘူး… ဒါနဲ႔ပဲအားတင္းျပီး ဆက္စီးလိုက္တယ္… ေနာက္ထပ္ မိနစ္ ၁၅ မိနစ္ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ေနေတာ့မွ Repulse Bay ဆိုတဲ့ လမ္းျပဆိုင္းဘုတ္ေတြေတြ႔ေတာ့ နည္းနည္း စိတ္ေအးရတယ္… ေနာက္ေတာ့လဲ ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ပဲ ပင္လယ္လဲ ေတာင္ကုန္းေပၚကေန ခပ္လွမ္းလွမ္းျမင္ရတယ္…. Repulse Bay Beach ဆိုတဲ့ ကားမွတ္တိုင္မွာေရးထားတာေတြ႔ေတာ့မွ ဆင္းလိုက္တယ္… အဲဒိကားလမ္းက်ဥ္းေလးရဲ႕ တစ္ဖက္ကို ဆင္းလိုက္ရင္ျဖင့္ Repulse Bay Beach ကို ေရာက္ပါတယ္…


Repulse Bay Beach တစ္ေယာက္မွရွိဘူး...


ကားေပၚက ဆင္းလိုက္ေတာ့ ခ်မ္းတက္သြားတာပဲ… ပင္လယ္ဘက္က လာတဲ့ေလကို ေတာင္နံရံနံ တန္ျပန္တိုက္ေတာ့ ေလကလဲ တျဖဴးျဖဴး… ေလတိုက္လိုက္တိုင္း ကြ်န္မတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ အရိုးထဲထိ ခ်မ္းစိမ့္တက္သြားတယ္… တုန္ေတာင္တုန္လာတယ္… ကြ်န္မတို႔ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ ကမ္းေျခက လူအေတာ္ရွင္းတယ္…. ေအးေအးနဲ႔ ဆီးသြားခ်င္တာနဲ႔ အိမ္သာတန္းေျပးျဖစ္ေသးတယ္… လူေတြမေတြ႔လို႔ Zombie ျမိဳ႕ၾကီးမ်ားျဖစ္ေနလား… ငါတို႔ကို ထြက္ကိုက္အံုးမယ္ဆိုတဲ့ ကေလးဆန္ဆန္အေတြးကလဲျဖစ္တယ္… Tourist attraction ဆိုျပီး ဘယ္သူမွလဲမရွိ… အေစာက ကားစီးလာတဲ့ အျဖဴေတြဆင္းသြားတဲ့ေနရာက ဘယ္ေနရာလဲေတာ့ မသိ… ဒါေပမဲ့ လူ ၁ေယာက္စ ၂ေယာက္စေတြ႔တာေရာ ေနရာကို နည္းနည္း အသားက်သြားတာေရာေၾကာင့္ မေၾကာက္ေတာ့ဘူး…

Tin Hau Temple





အဲဒိ Repulse Bay မွာက ပင္လယ္ကို မ်က္ႏွာမူျပီးေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ Tin Hau ဘုရားေက်ာင္းရွိတယ္… အရင္က တံငါသည္ေတြကို ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ဘိုးေတာ္ေပါ့ေနာ္… ျပီးေတာ့ အဲဒိ ဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ေဟာင္ေကာင္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးက်ားအေရခြံရွိတယ္တဲ့… (ခုမွေရးဖို႔ရွာရင္းနဲ႔ေတြ႔တာ… မေဗဒါက ဘုရားေက်ာင္းအတြင္းဘက္ကို မ၀င္ခဲ့ဘူး… ဟိ) (Source: http://www.nextstophongkong.com/attractions/top-attractions/repulse-bay/ ) အဲဒိ ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ေရွ႕မွာေတာ့ Tin Hau ရုပ္ထုအၾကီးၾကီးနဲ႔ ကြမ္ယင္မယ္ေတာ္ရုပ္ထု အၾကီးၾကီး ၂ ခုက ပင္လယ္ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူျပီးရွိတယ္… ကြမ္ယင္မယ္ေတာ္က မတ္တပ္ရပ္ေနတာ… Tin Hau ကေတာ့ ထိုင္ေနတာ… အဲဒိ ဘုရားေက်ာင္းရဲ႕ ေရွ႕၀န္းထဲ ပင္လယ္ဘက္မွာေတာ့ တရုတ္စတိုင္ ပန္းျခံတစ္ခုရွိတယ္… အဲဒိထဲမွာ တရုတ္စတိုင္ အမိုးေလးနဲ႔ ဇရပ္ေလးရယ္… အဲဒိေရွ႕မွာေတာ့ တျခား မေဗဒါမသိတဲ့ ရုပ္ထုေတြရွိတယ္… အဲဒိေနရာေလးက စိတ္ထဲမွာ အိပ္မက္ဆန္ဆန္လုိလို သိုက္အဆက္ရွိေနသလိုလို (ေတာ္ရုံေတာ့ အဲဒါေတြမယံုပါဘူး… ဒါေပမဲ့ အဲလိုေရေတြ ေလေတြနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္းေတြေရာက္ရင္ စိတ္ထဲက ေၾကာက္တယ္) အဲဒိ ပန္းျခံေလးက ေရထဲကို ထိုးေဆာက္ထားေတာ့ ေရထဲကပဲ နဂါးၾကီးထြက္လာေတာ့မလိုလို…

ပင္မဘုရားေက်ာင္းဘက္ကေန အဲဒိ တရုတ္စတိုင္ ပန္းျခံေလးကို ဆက္ထာတဲ့ တံတားေလးနာမည္ကေတာ့ Longevity Bridge တဲ့ (သက္ရွည္တံတား) အဲဒိ တံတားေလးကို တစ္ၾကိမ္ျဖတ္ရင္ ၃ရက္အသက္ရွည္တယ္တဲ့… မေဗဒါ ၄ေခါက္ေလာက္ျဖတ္ျဖစ္ခဲ့တယ္ထင္တယ္… ၁၂ရက္ အသက္ပိုရွည္ျပီေပါ့ေနာ္…


Longevity တံတား
The statues, the beach, mountain and the high rise building... Am I dreaming?

Longing for you...

ကြ်န္မတို႔ ဓာတ္ပံုရုိက္ေနတာနဲ႔ဘာနဲ႔ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ တိုးရစ္ကားေတြနဲ႔ ဧည့္သည္ေတြေရာက္လာလိုက္ ျပန္သြားလုိက္ပဲ… ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္ကလဲ ေအးေဆးသမားေတြျဖစ္ေနတာ… ကြမ္ယင္ရုပ္ထုနဲ႔ အ၀င္ေပါက္နဲ႔ ၾကားမွာ ရုပ္ထု အလတ္စားေလးတစ္ခုရွိတယ္… God of Wealth ခ်မ္းသားၾကြယ္၀မွဳေတြေပးတဲ့ နတ္ဘုရား လို႔ ဘာသာျပန္လို႔ရမယ္ထင္တယ္.. တိုးကားေတြလာတိုင္း တိုးဂိုက္ကရွင္းျပျပီးရင္ တန္းစီျပီး အဲဒိအရုပ္ကို ပြတ္သပ္ျပီး ဘာမွ မပါလာတဲ့ဟာကို အိတ္ထဲထည့္သြားၾကတယ္… ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္လဲ ဟုတ္ဟုတ္မဟုတ္ဟုတ္ လုပ္လိုက္တာ မမွားဘူးေလ…. ဒီေတာ့ လိုက္လုပ္တာေပါ့… အမ်ားၾကီး အမ်ားၾကီး ပြတ္သပ္ျပီးေတာ့ကို ကြ်န္မအိတ္ထဲ ထည့္ခဲ့တာ… ေဟာ… ေရးေနရင္းနဲ႔မွ ခုပဲသတိရတယ္… အဲဒိက ျပန္လာျပီး ကုမၺဏီက D&D မွာ ကံစမ္းမဲ စတုထၳဆု Ipad2 ေပါက္လို႔ ေရာင္းစားလိုက္တာ ပိုက္ဆံ ေဒၚလာ ၁၀၀၀ ေတာင္ရတယ္… ဒီမွာအိုင္ပက္ေရာင္းဖို႔ ေၾကာ္ျငာတဲ့ပိုစ့္.... အဲဒိေရာင္းရတဲ့ ပိုက္ဆံထဲကေန မေဗဒါ မိဘေတြ ရန္ကုန္ျပန္ေတာ့ ရန္ကုန္အိမ္ ေဆးသုတ္ဖို႔ေတာင္ ေပးျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္… အဲဒိတုန္းက မစပ္ဆက္မိဘူး… အဲဒိ နတ္ရုတ္ကို ပြတ္သပ္ေပးခဲ့လို႔မ်ားလား တိုက္ဆိုင္မွဳတစ္ခုပဲလား ဆိုတာေတာ့ ေတြးစရာေပါ့ေနာ္… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒိေရာက္ရင္ေတာ့ အဲဒိရုပ္ထုကို ပြတ္သပ္ျပီး အိတ္ထဲထည့္တဲ့ အမူအယာလုပ္ခဲ့ေနာ္… :D


တကယ္စြမ္းတယ္ေနာ္... ဒါေတာင္ ေနာက္ျပီးလုပ္ခဲ့တာ... ေနာက္တစ္ခါေရာက္ရင္ေတာ့ တစ္ခုခုလွဴမွပဲ...
Repulse Bay အေၾကာင္း ေသခ်ာသိခ်င္ရင္ ဖတ္ၾကည့္ ဓာတ္ပံုရုိက္လာတယ္...

Stanley Market

I was at Stanley Market, Hong Kong
အဲဒိ Repulse bay ရဲ႕ ေဘးကပ္ရပ္မွာပဲ Stanley Market ဆိုတာရွိတယ္... အဲဒိေစ်းေလးက ခမ္းခမ္းနားနားေတာ့မဟုတ္ဘူး... ပ်ံက်ေစ်းေလးလိုပဲ... ဒါေပမဲ့ အဲဒိေစ်းေလးကလဲ tourist attraction ေနရာေလးပါပဲတဲ့... အဲဒိအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ မသိခဲ့ပါဘူး... ဒီလိုပဲေတြ႔လို႔ ၀င္လိုက္တာပဲရွိတယ္... (research မရွာခဲ့တဲ့ အက်ိဳးေတြေလ... ဘယ္ေရာက္လို႔ ေရာက္ေနမွန္းမသိတာ)... ေစ်းေလးက လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ... အ၀တ္အထည္ေတြ၊ အိတ္ေတြ စသည္ျဖင့္ စံုစိေနတာပါပဲ... ေစ်းကလဲ ဆစ္လို႔ရတယ္... ေစ်းက ဆစ္ကိုဆစ္သင့္တယ္လို႔ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုဒ္ေတြမွာေရးထားတာေတြ႔ပါတယ္... မေဗဒါကေတာ့ အဲဒိက ပ၀ါေလးေတြ လွလဲလွ သက္လဲသက္သာတာနဲ႔ လက္ေဆာင္ေပးဖို႔ေရာ ကိုယ့္အတြက္ေရာ ၀ယ္လာျဖစ္တယ္... ေဘးလြယ္အိတ္ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးတစ္လံုးလဲ၀ယ္ျဖစ္တယ္... ပထမဆံုးေန႔မွာ စလံုးကယူလာတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္က ၾကိဳးပ်က္က်ထားတာဆိုေတာ့ ၀ယ္သင့္တယ္ေလ... ျပီးေတာ့ ပိုလိုတီရွပ္ေလး ဆင္တူ ၂ထည္္၀ယ္ျဖစ္တယ္... (ကိုယ္က ဆင္တူ၀တ္ခ်င္တဲ့ သူရွိတယ္ေလ)... အဲဒိေစ်းေလးမွာ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ပါတယ္... အျပန္ကီလိုမေလာက္မွာစိုးလို႔သာ အရမ္းလႊတ္မ၀ယ္ရဲတာ...

တကယ္ေတာ့ Repulse Bay နဲ႔ Stanley မွာ လည္စရာတျခားေနရာေတြအမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္... ကိုယ္က ဘာမွ ၾကိဳမရွာပဲ ဒီတိုင္းသြားခ်လိုက္ေတာ့ အခ်ိန္ေတြရွိေပမဲ့ ဘယ္သြားရမွန္းမသိတာနဲ႔ ျပန္လာျဖစ္လိုက္တယ္... သြားစရာတျခားေနရာေတြက Stanley Market ကေန ဆက္ေလွ်ာက္ရင္ ေရာက္တယ္လို႔ေျပာပါတယ္... 
တျခားေနရာေတြကေတာ့ -
၁) Stanley Promenade and waterfront Mart (စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္အလွကို ခံစားရင္းလဲ ေစ်း၀ယ္လို႔ရတယ္ဆိုပါတယ္... အဲဒိနားကရွဳခင္းေတြက ဥေရာပေရာက္ေနသလို ခံစားရပါလိမ့္မယ္လို႔ေျပာပါတယ္)
၂) Murray House and Blake Piers (Waterfront ကေန ဆက္ေလွ်ာက္သြားရင္ေရာက္တဲ့ ကိုလိုနီေခတ္အေဆာက္အဦးေတြပါ... သမိုင္း၀င္ေနရာလို႔လဲေျပာပါတယ္)
ပိုတိတိက်က်သိခ်င္ရင္ေတာ့ ေနာက္ကလင့္မွာသြားဖတ္လို႔ရပါတယ္
(Source: http://www.nextstophongkong.com/attractions/top-attractions/repulse-bay-stanley-market/#site4 )


ျဖဴစင္ေသာ စိတ္ကေလး ဘေလာ့ပိုင္ရွင္ႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း



ေဟာင္ေကာင္ေရာက္ေတာ့ မေဆြေလးမြန္ဆီ ဖုန္းဆက္ျဖစ္တယ္... ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့ေတြ႔မယ္ အေသအခ်ာမခ်ိန္းျဖစ္ဘူး... ဒီေန႔ေတာ့ ျပန္ခါနီးတာေရာ စေနေန႔ျဖစ္တာေရာေၾကာင့္ သူလဲအားေလာက္မယ္ထင္တာနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ခ်ိန္းျဖစ္ၾကတယ္... ဖုန္းေပၚမွာ သူ႔အသံကႏုတာေရာ... ကိုယ့္ကိုအစ္မေခၚတာေရာေၾကာင့္ ကိုယ္လဲ ညီမေလးဆိုျပီးပဲေခၚျဖစ္တယ္... (ဟုတ္တယ္ေလ ကိုယ့္ထက္ အသက္ငယ္တဲ့ လူဦးေရက တေန႔တျခားတိုးပြားလာေနေတာ့ ခုေနာက္ပိုင္းဆို အသက္မသိရင္ ကိုယ္က အၾကီးလုပ္ျပစ္လိုက္တာမ်ားတယ္... ခြိ)... စစခ်င္းေနကတည္းက အစ္မ မေဗဒါနဲ႔ ညီမေလး ေဆြေလးမြန္ပဲသံုးျဖစ္ၾကတယ္... ေတြ႔ဖို႔ခ်ိန္းေတာ့ သူက ေဂ်ာ္ဒန္ဘူတာရုံအ၀ကိုလာခဲ့မယ္တဲ့... ဒီလိုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ဟိုတယ္ကေနျပန္ထြက္လာၾကတယ္... ဘာအက်ီၤအေရာင္၀တ္ထားလဲဆိုေတာ့ အညိဳေရာင္အေႏြးထည္တဲ့... သူ႔ဘေလာ့မွာလဲ ဓာတ္ပံုတင္ေလ့မရွိေတာ့ ဘယ္လိုပံုလဲ ကိုယ္က မွန္းလို႔မရ... ေနာက္ေတာ့ ဘူတာေပါက္နားမွာ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ ျမန္မာလိုေျပာလိုက္ေတာ့ အဲဒိက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္က လွည့္အၾကည့္ ၂ေယာက္သားေတြ႔သြားၾကတယ္... "မေဗဒါလား"... "မေဆြေလးမြန္လား" ေပါ့... ၂ေယာက္လံုးကလဲ ကေလာင္အမည္ေတြ... (ထင္တာမမွားဘူးဆိုရင္ သူ႔နာမည္လဲ ကေလာင္နာမည္ပဲလို႔ ေျပာဖူးသလိုပဲ... ၂ႏွစ္ရွိျပီဆိုေတာ့ ေမ့ျပီ ဦးေႏွာက္က... ကိုယ့္နာမည္အရင္းလဲ သူမွတ္မိမယ္ထင္ပါဘူး... ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ႏွဳိင္းတာ... ဟီး) 

မေဗဒါလို႔ ေခၚခံရတာ ဂ်ပန္သြားတုန္းက ဘေလာ့ဂါ မယ္ဂုမိနဲ႔ေတြ႔ခဲ့တုန္းက ပထမဆံုးပဲ... အဲဒိတုန္းကေတာ့ နားေထာင္ရတာေရာ ခံရတာေရာ အေတာ္ခက္တယ္... ခုတစ္ေခါက္ေတာ့ သိပ္မခက္ေတာ့ဘူး... အြန္လိုင္းသူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မေျပာနဲ႔ ကိုယ့္အျပင္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ေတာင္ နာမည္အရင္း မေခၚပဲ မေဗဒါလုပ္ေနၾကတာ... ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းေတာ့ နည္းနည္းေလးေၾကာင္သြားတယ္... ကိုယ္က ညီမေလးနဲ႔ခ်ည္းေခၚလာေတာ့ အားနာသြားတယ္... မေလးစားသလိုျဖစ္သြားမလားလို႔... ခ်က္ခ်င္းၾကီး အစ္မနဲ႔ ညီမကို ေျပာင္းရမယ္ဆိုေတာ့ ဒီလိုပဲ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျပီး ရီျဖစ္သြားတယ္... မေဆြေလးမြန္က ၀တၱဳတိုေလးေတြအရမ္းအေရးေကာင္းသလို အျပင္မွာလဲ ခင္မင္စရာေကာင္းတဲ့ သူတစ္ေယာက္... ဟန္ေဆာင္မွဳမရွိဘူး... တခ်ိဳ႕လူေတြေတြ႔ဖူးတယ္ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းဆို စတယ္ၾကီးေတြနဲ႔ ေနၾကတာေလ... မေဆြေလးမြန္က အဲလိုမဟုတ္ဘူး... ရီရီေမာေမာပဲ... ၀တၱဳတိုေတြဖတ္ရတာၾကိဳက္ရင္ ေဟာင္ေကာင္က သေဘာေကာင္းတဲ့ ဘေလာ့ဂါ မေဆြေလးမြန္ရဲ႕ "ျဖဴစင္ေသာစိတ္ကေလး" ဘေလာ့ကို သြားဖတ္လိုက္ေနာ္... ဘယ္သြားမလဲ... ဘယ္လိုက္ပို႔ရမလဲဆိုေတာ့ ကိုယ္ေတြလဲ ေသခ်ာမသိ... ဒါနဲ႔ သူက Ladies Market ေရာက္ျပီးျပီလားဆိုေတာ့ မေရာက္ေသးဘူးဆိုတာနဲ႔ အဲဒိပဲ သြားျဖစ္တယ္...


စာေရးလဲေကာင္း ခင္ဖို႔လဲေကာင္းတဲ့ ေဟာင္ေကာင္က ျမန္မာဘေလာ့ဂါ မေဆြေလးမြန္

လမ္းမွာ ဒင္းဆန္းဆိုင္ေတြ႔တာနဲ႔ Menu ၀င္ဖတ္ရင္း စားခ်င္စိတ္ျဖစ္မိတယ္... ဗိုက္ကေတာ့ အရမ္းအဆာၾကီးမဟုတ္ေပမဲ့ စားခ်င္လဲျဖစ္တယ္... ဒီလိုနဲ႔ပဲ အဲဒိဆိုင္ကို၀င္ျဖစ္တယ္... မေဆြေလးမြန္က သူဧည့္ခံမယ္ဆိုေတာ့ အားလဲနားတယ္... (ခင္လဲခင္တယ္ ေပါ့ေနာ္)... မေဗဒါသူငယ္ခ်င္းကလဲ အားေတြနာေနတယ္... ျငင္းေပမဲ့ အစ္မက အိမ္ရွင္ဆိုေတာ့ ေကြ်းရမယ္တဲ့... ဘယ္ေလာက္မွရွိတာမဟုတ္ဘူးတဲ့... အားမနာနဲ႔တဲ့... မေဗဒါမွာ အက်င့္တစ္ခုရွိတယ္... ၂ ခါပဲျငင္းတယ္... တကယ္စားခ်င္ေနတယ္ဆိုရင္ ၂ခါထက္ပိုမျငင္းဘူး... မေဗဒါ၂ခါထက္ ပိုျငင္းေနရင္ တကယ္မစားခ်င္လို႔ပဲ... (၃၊ ၄ခါေလာက္ျငင္းေနရရင္ စိတ္ကတိုလာတတ္တယ္... ခိ ခိ)... အဲဒိလိုပဲ ကိုယ္က offer ေပးလဲ ၂ခါေလာက္ပဲ... တဖက္လူက အဲဒါကို ပဲပိုလြန္းျပီးျငင္းေနတာပဲထားအံုး ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ႏွဳိင္းျပီး "ေအာ္... သူတစ္ကယ္မစားခ်င္တာျဖစ္မွာ" ဆိုျပီး ဆက္မေကြ်းေတာ့ဘူး... အဲဒါေၾကာင့္ မေဗဒါကို ပဲမ်ားတဲ့သူေတြက အျမင္ကပ္ၾကတယ္... (အလိုက္မသိတဲ့လူလိုလို၊ ငတ္တီးထတဲ့သူလိုလို မ်က္လံုးမ်ိဳးေတြနဲ႔လဲ ၾကည့္ခံရတတ္ပါ့ေလ... သူတို႔စာအုပ္ထဲမွာေတာ့ အဲလိုအဓိပၸါယ္ဖြင့္မွာေပါ့... ၾကည့္လဲၾကည့္ေပါ့ ကိုယ့္မွာလဲ ျပန္ၾကည့္စရာ မ်က္လံုးမရွိတာက်) ဟိုျငင္းဒီျငင္းနဲ႔ မ်က္စိေနာက္လြန္းလို႔... 


Ladies  Market

Ladies Market - Why men are there? :P

Ladies Market က Mong Kok station နားမွာရွိတာ... ဒါေပမဲ့ မေဗဒါတို႔ကေတာ့ Nathan Road အတိုင္း စကားတစ္ေျပာေျပာ ဟိုေငးဒီေငးနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတာ... နယ္ခံပါေတာ့ ဘယ္ကဘယ္လိုသြားလဲ မမွတ္ေတာ့ဘူး... သူ႔ေနာက္ပဲလိုက္ေတာ့တာပဲ... အားကိုးရွိရင္ ဦးေႏွာက္ကို မသံုးခ်င္ဘူး... ဟိုေရာက္ေတာ့ ေတာ္၀င္ပလာဇာလို ကုန္တိုက္မ်ိဳးပါပဲ... ဆိုင္ခန္းေတြက ျပြတ္သိပ္ေနတာပဲ... မိန္းကေလး အ၀တ္အထည္၊ အလွကုန္၊ accessories၊ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြ အစံုပါပဲ... ဂါ၀န္ေတြဆိုလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးလွတယ္... ေစ်းလဲဆစ္လို႔ရတယ္... အထူးသျဖင့္ အေမႊးပြ အေႏြးထည္အရွည္ေတြဆို စလံုးနဲ႔ယွဥ္ရင္ ေစ်းခ်ိဳတယ္ထင္တာပဲ... ဒါေပမဲ့ စလံုးမွာ ၀တ္စရာေနရာမရွိတာနဲ႔ပဲ ၀ယ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ျမိဳသိပ္ခဲ့တယ္... ဂါ၀န္ဒီဇိုင္းေတြကလဲ Gmarket (Qoo10) မွာေရာင္းတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြ... ဒါေပမဲ့ တစ္ခုဆိုးတာက ဆိုဒ္မရွိဘူး... ၀က္ျခမ္းျပားသာသာေလာက္ဆိုဒ္ေလးေတြရယ္...(ဟီး.. ကိုယ္နဲ႔ မေတာ္တိုင္း)... ျပီးေတာ့ စမ္း၀တ္ၾကည့္လို႔လဲမရဘူး... ဒါေတာင္ မေနႏုိင္ မထိုင္ႏုိင္ ဂါ၀န္၁ထည္၀ယ္ျဖစ္တယ္... ၁ခါပဲ၀တ္ျဖစ္တယ္... ခုထက္ထိ ဗီရုိထဲမွာ ဒီတိုင္းပဲ... အဲဒိမွာ က်ပ္က်ပ္သိပ္သိပ္တိုးျပီး အသက္ရွဴေတြက်ပ္ ေခါင္းေတြရွဳပ္လာေတာ့ လမ္းမေပၚျပန္ထြက္ျပီး ျမိဳ႕လယ္ေခါင္အတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္ရင္ H&M မွာ Sale ခ်ေနတာနဲ႔ ၀င္ၾကည့္ျဖစ္တယ္... အဲဒိမွာ သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ေမာင္ေလးအတြက္ လက္ေဆာင္၀ယ္ဖို႔ၾကည့္ေနရင္း ကိုယ္နဲ႔ မေဆြေလးမြန္လဲ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ အက်ီၤဆင္တူ ၁ထည္၀ယ္ျဖစ္တယ္... ေစာေစာက Ladies Market က အက်ီၤဆိုဒ္ေတြ စိတ္နာနာနဲ႔ ခုက်ေတာ့ ခပ္က်ယ္က်ယ္ေလးယူလိုက္တာ... အဲဒိ အက်ီၤလဲ ပြလြန္းလို႔ ဗီရုိထဲမွာ ဒီတိုင္းေလး.. (ဒါေပမဲ့ သူကေတာ့ သက္ေတာင့္သက္သာေနရာေတြ၀တ္လို႔ေတာ့ရပါတယ္...)

Ladies Market, Hong Kong

လမ္းမခဲြခင္ အမွတ္တရ

Lan Kwai Fong သို႔ အလည္တစ္ေခါက္...

သူတို႔ အုပ္စုေနာက္ကေန ခိုးလိုက္ခဲ့တယ္...
လန္ေကြးဖုန္းဆိုတဲ့ေနရာကေတာ့ tourist Attraction ေနရာတစ္ခုလို႔အျမဲေျပာၾကပါတယ္… အဲဒိေနရာကေတာ့ စကာၤပူက Clark Quay လိုမ်ိဳး ႏိုက္ကလပ္ေတြ အရက္ဘားေတြ စားေသာက္ဆိုင္ေတြ ဆိုင္ ၉၀ေလာက္ရွိတဲ့ေနရာပါ… လန္ေကြးဖုန္းဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္က အဲဒိကိုလာတဲ့ ေဟာင္ေကာင္နာမည္ၾကီး သရုပ္ေဆာင္ေတြထက္ေတာင္ ပိုျပီးဓာတ္ပံုရုိက္ခံရတယ္ဆိုပါတယ္… အဲဒိနားတစ္၀ိုက္ ျမိဳ႕လယ္ေခါင္က ရုံးေတြကလူေတြ ညေနဘက္ဆို ေသာက္ရင္းစားရင္းအပန္းေျဖတဲ့ေနရာတစ္ခုလို႔လဲဆိုပါတယ္…


ဘယ္လိုသြားရသလဲဆိုရင္ေတာ့ Central Station ကေန Exit D2 ကေနထြက္ Theatre Lane အတိုင္းေလွ်ာက္ D'Aguilar Street လမ္းေပၚကိုတက္ရရင္ေရာက္ပါတယ္တဲ့…

မေဗဒါတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ကေတာ့ အဲဒိေနရာက နာမည္ၾကီးလို႔ ဘာမ်ားရွိမလဲလို႔သြားတာရယ္၊ မျပန္ခင္ညမွာ ညဘက္သြားစရာ စည္စည္ကားကားျဖစ္မဲ့ေနရာဆိုလို႔ အဲဒိေနရာပဲရွိတာနဲ႔ ေရာက္ဖူးတယ္ရွိေအာင္သြားေပမဲ့ ကိုယ္ေတြၾကိဳက္တဲ့ေနရာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး… ေသာက္တတ္တဲ့သူေတြဆိုရင္ေတာ့ အဲဒိမွာ ဘီယာေလး ၀ိုင္ေလးေသာက္ Local ေတြကိုေလ့လာ စကားေျပာခ်င္ေျပာ၊ တျခားႏုိင္ငံျခားသား အေနာက္တိုင္းသားေတြကေတာင္ ပိုမ်ားေသးတယ္… ေအးေအးေဆးေဆး ေသာက္ရင္း အနားယူ အခ်ိန္ျဖဳန္းလို႔ေကာင္းမဲ့ေနရာေလးပါပဲ… ကိုယ္က မေသာက္တတ္လို႔ အဲဒိေနရာမ်ိဳးကို ကိုယ္နဲ႔မကိုက္လို႔ မၾကိဳက္ဘူးဆိုေပမဲ့… တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးက အၾကိဳက္ခ်င္းမွ မတူၾကတာေလ… ေဟာင္ေကာင္ရဲ႕ Night life နဲ႔ စည္ကားတာေပါ့…




အဲဒိေနရာကို မေဗဒါတို႔ ဘယ္လိုသြားခဲ့သလဲဆိုေတာ့… Central Station ကို ရထားစီးရမွာပဲသိတယ္… က်န္တာဘာမွ မသိဘူး… ၾကည့္က်ပ္လုပ္မယ္ဆိုျပီးသြားတာ… (ေတာ္ခ်က္)… ဘူတာေရာက္ေတာ့ ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ ခပ္တိုတို ေတြ၀တ္ထားတဲ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ လန္ျပန္ေနတဲ့ ေကာင္ေလးေတြ အုပ္စုတစ္စုလဲ ကိုယ္ေတြနဲ႔တူတူ ဘူတာကထြက္တယ္… သူတို႔လိုပံုစံမ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ အဲဒိေနရာသြားတာေသခ်ာမွာပဲ… အခ်ိန္က ည ၁၀နာရီခဲြေလာက္ရွိေနျပီဆိုေတာ့ တျခားေနရာေတြလဲ သြားစရာသိပ္မရွိေတာ့ဘူးေလ… ဒီလို အပ်င္းၾကီးပင္မဲ့ ဥာဏ္ေလးကူျပီး သူတို႔ေနာက္ပဲ ခပ္ေအးေအးလိုက္လိုက္တယ္… သူတို႔က ဘူတာ၀နားေလာက္မွာ သူတို႔ တျခားေဘာ္တာကိုေစာင့္ေနေသးေတာ့ ကိုယ္ေတြလဲ စံုေထာက္ေတြလို ဟိုဟိုဒီဒီေစာင့္ေနလိုက္ေသးတယ္… (အဲလို အလုပ္မဟုတ္တာေတြ ေပါေတာေတာလုပ္တတ္တယ္) ေနာက္ေတာ့ သူတို႔သြားတဲ့ေနာက္လိုက္ရင္း လိုက္ရင္း လူေတြေတာ္ေတာ္စည္ကားတဲ့နားေရာက္လာေတာ့ ကိုယ္လဲ အနီးနားေတာ့ေရာက္ေနျပီဆိုတာေသခ်ာေတာ့ မလိုက္ေတာ့ဘူး…. လမ္းမွာ သီခ်င္းဆိုေနတဲ့သူေတြ၀င္ၾကည့္… ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ ေလွ်ာက္လိုက္တာ လန္ေကြးဖုန္းကိုေရာက္သြားပါေလေရာ…



ေရာက္ေတာ့လဲ ကိုယ္ေတြက အားလံုးထဲမွာ ကေလး ၂ေယာက္လိုျဖစ္ေနတာပါ… အေႏြးထည္ေတြ အထပ္ထပ္၀တ္ျပီး လံုျခံဳေနတဲ့အျပင္…. ဖိနပ္အျပားေလးေတြနဲ႔ ေသးညွပ္ေနတယ္… မိန္းကေလးေတြ က ေဒါက္ျမင့္ၾကီးေတြနဲ႔ အတိုအျပတ္အကပ္လည္ဟိုက္ ေတြနဲ႔ ေယာက်ာၤးေလးေတြကလည္း လန္ထြက္ေပါ့… ေသခ်ာတာေတာ့ ကိုယ္တို႔ ၂ေယာက္က အဲဒိေနရာမွာ ၀ိဥာဥ္ဘ၀ေရာက္ေနတာ… ကိုယ္ေတြကို သူတို႔ မျမင္သလိုပဲ… ဓာတ္ပံုရုိက္လိုက္ ဟိုနားရပ္ၾကည့္လိုက္ ဒီနားရပ္ၾကည့္လိုက္ လူေတြလိုက္ၾကည့္… ရဲကား အခ်က္ျပသံနဲ႔အတူ ျဖတ္သြားေတာ့ လန္႔ျဖန္႔ျပီး နည္းနည္းေၾကာက္သြားတယ္… ဘာမ်ားျဖစ္တာလဲေပါ့… ေတာ္ၾကာေန လူဆိုးက ရုပ္ရွင္ထဲကလို ကိုယ္ေတြကို ဓားစာခံလုပ္ေနအံုးမယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးယဥ္ စိုးရိမ္လိုက္ေသးတယ္… ၾကည့္ရတာ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္ထင္ပါတယ္….

အဲဒိလမ္းထဲမွာ ရုပ္ဆိုးတဲ့ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကိုေတြ႔ခဲ့ရတာကေတာ့… ေရွာင္လင္ဘုန္းၾကီးလို ဗုဒၶဘာသာဘုန္းၾကီးတစ္ပါးက အျဖဴေတြကို ပိုက္ဆံလိုက္ေတာင္းေနတယ္… ရိုးရုိးေတာင္းတာမဟုတ္ဘူးေနာ္… လိုက္ေႏွာင့္ယွက္ျပီးေတာ့ကို ေတာင္းတာ… သူက လက္အုပ္ေတာင္ခ်ီျပီးေတာင္းေသးတာ… အျဖဴမေလးက မေပးဘူးဆိုေတာ့ အတင္းလမ္းပိတ္ျပီး သူ႔ေခါင္းနဲ႔ ေျမၾကီးေပၚကိုေထာက္ျပီး ရပ္ျပတယ္… (ေျခ ၂ေခ်ာင္းက မိုးေပၚကိုေျမာက္ေနတာေပါ့ေနာ္)… အဲဒါကိုေတြ႔ျပီး ကိုယ့္ႏုိင္ငံမွာလဲ သာသနာ့၀န္ထမ္းေယာင္ေဆာင္ျပီး တိုးရစ္ေတြမ်ားလာတာနဲ႔အမွ် အဲလိုမ်ိဳး ၀တ္ရုံ၀တ္ျပီး အျမင္မေတာ္တာေတြလုပ္လာမွာကို သိပ္စိုးရိမ္မိတယ္… ဒါေပမဲ့လဲ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကေတာ့ အျမင္မေတာ္တာကို မဆိုင္သလိုေနၾကမွာမဟုတ္ေလာက္ပါဘူးလို႔ပဲ စိတ္အားတင္းမိပါတယ္… ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ထြက္လာေတာ့မွ ကိုယ္တို႔ ၂ေယာက္ ၀ိဥာဥ္မဟုတ္ေသးဘူး ဆိုတာကို ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ကိုယ္ေတြ ဓာတ္ပံုရုိက္ေနတာကို လာေနာက္သြားေတာ့မွ ေအာ္… ငါတို႔ကို ျမင္ရသားပဲျဖစ္ေတာ့တယ္…. 




ရထားဘူတာရုံဘက္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ဘူတာရုံ၀နားမွာ မူးရူးျပီး ေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ ဘိုမေလးေတြနဲ႔ေကာင္ေလးေတြအုပ္စုေတြ႔တယ္… ေအာ္ သူတို႔လဲ ေတာကလူေတြလို စကားကို ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ေျပာတတ္ၾကတာပဲေနာ္… ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လန္ေကြးဖုန္းလိုေနရာမ်ိဳးကေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ ခရီးသြားရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ေတာ့ မသြားလဲျဖစ္တဲ့ ေနရာတစ္ခုပါပဲ… ဘာမ်ားထူးျခားမလဲဆိုျပီး သြားခဲ့ေပမဲ့ ကိုယ္က အဲဒိေနရာကို အလိုက္အထိုက္ အဲဒိေနရာရဲ႕ Purpose ကို ကိုယ္ကမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ကေတာ့ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ့ ေနရာလို႔ပဲ သတ္မွတ္ခ်င္ပါေတာ့တယ္… ဒါေပမဲ့ Party ၾကိဳက္တယ္… ေသာက္ရတာၾကိဳက္တယ္… သူငယ္ခ်င္းအုပ္စုလဲ မ်ားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီေနရာကို သေဘာက်ၾကမယ္ထင္ပါတယ္… မေဗဒါမၾကိဳက္ေပမဲ့ စာဖတ္သူေတြထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ ၾကိဳက္ခ်င္လဲၾကိဳက္မွာပဲေလ… အဲဒါေၾကာင့္ ေကာင္းတယ္မေကာင္းဘူး မဆိုလိုဘူး ကိုယ့္အၾကိဳက္နဲ႔ကိုယ္မို႔ ကိုယ့္ဘာသာပဲ ဆံုးျဖတ္ၾကေပါ့ေနာ္….


ဒီလိုနဲ႔ ည ၁၁နာရီေလာက္လဲထိုးေရာ ေဟာ္တယ္ကိုျပန္လာခဲ့တယ္… ေနာက္ေန႔ည ၇နာရီခဲြ ေလယာဥ္နဲ႔ျပန္ရမွာဆိုေတာ့ မနက္ဖက္ကို အရမ္းအေ၀းၾကီးေတြလဲ မသြားခ်င္ေတာ့ဘူး… ဟိုတယ္ ခ်က္ေအာက္ကလဲ လုပ္ရအံုးမယ္ေလ… ဒီေန႔ညမွာေတာ့ အခ်ိန္ရွိတဲ့အထိ သြားလိုက္ေပမဲ့… တစ္ေန႔လုံးသြားခဲ့သမွ်ကေတာ့ အလ်င္လိုမေနပဲ ေအးေအးေဆးေဆးသြားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္…

Thursday, February 06, 2014

မိုင္တိုင္တစ္ခု အေက်ာ္ အေတြးစမ်ား...

ဒီဘေလာ့ေလးဖြင့္ျပီးမွ ေမြးေန႔ေတြေက်ာ္ျဖတ္ရတာ ၈ခါေတာင္ရွိသြားျပီ… ဘေလာ့ေလးေရးျဖစ္ေနေသးတာ… ေရးလိုက္မေရးလိုက္ေပမဲ့ လံုးလံုးေသမသြားေသးတာ… ဖတ္တဲ့သူေတြလဲ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ရွိေနေသးတာ ကို ေက်နပ္သလို ေက်းဇူးလဲတင္တယ္… ဟိုးးး အရင္ကစိတ္နဲ႔ေရးထားတဲ့ စာေလးေတြ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတာေတြ ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြေျပာင္းလဲလာတာေတြ ျပန္ဖတ္ရင္ ဒီဘေလာ့ေလးဟာလဲ မေဗဒါနဲ႔ အတူၾကီးျပင္လာေနတယ္ဆိုတာ သိသာပါတယ္…

ဒါေပမဲ့လဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကိုယ့္အရြယ္နဲ႔ လိုက္ဖတ္တဲ့ အေတြးအေခၚ အျပဳအမူၾကီးျပင္းမွဳမရွိေသးဘူးလို႔ပဲ ခံစားေနရပါတယ္… ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ ေတြ႔ဖူးတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္က လူေတြထဲမွာ အသက္ေတြၾကီးျပီး ကိုယ့္အရြယ္နဲ႔ လိုက္ဖက္ေအာင္ မေနတတ္ မစားတတ္ မ၀တ္တတ္ သူေတြ၊ အသက္အရြယ္နဲ႔အလိုက္ စိတ္မထားတတ္ မေျပာတတ္ မျပဳမူတတ္သူေတြေတြ႔ေန ရွိေနေသးေတာ့ သူတို႔ကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္အျမဲ reflect လုပ္ဖို႔ၾကိဳးစားတယ္…


တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ရင့္က်က္ခ်င္ေယာင္ သေဘာထားၾကီးခ်င္ေယာင္ေဆာင္သင့္လား… တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ကိုယ္စိတ္ထဲရွိတာကို ေဖာ္ျပျပီး ရုိးသားသင့္သလား မသိေတာ့ဘူး…


အသက္ၾကီးလာေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ပြင့္လင္းတာကို စိတ္ရင္းက ရွင္းလင္းတယ္ ျဖဴစင္တယ္လို႔ မယူဆေတာ့ပဲ ကေလးဆန္တယ္ မရင့္က်က္ဘူးလို႔ ဆိုၾကတယ္…
ဒါဆိုရင္ သေဘာထားၾကီးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး အတြင္းက မွတ္ေတး ေကာက္က်စ္ရမလား… လူေတြကေျပာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ… အဲဒါမွားတယ္လို႔ ဆရာလာလုပ္ၾကမယ္ဆိုေပမဲ့… လူတိုင္းေရာ အဲလိုလုပ္ေနၾကတာမဟုတ္ဘူးလား… မရီျပခ်င္လဲ ရီျပေနရ… တခ်ိဳ႕လူေတြကို စိတ္ထဲကမရင္းႏွီး မခင္မင္ေပမဲ့ (ေျပာရရင္ စိတ္ထဲကကို အျမင္ကပ္ မုန္းတီးေနေပမဲ့… သူလဲ ကိုယ့္ကို မုန္းေနတာကို သိေနေပမဲ့) အတူသြားအတူလာ ခင္မင္သေယာင္ ေနေနတာကိုေရာ ရင့္က်က္တဲ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမွဳလို႔ေခၚသလား… ဒါမွမဟုတ္ အတြင္းပုတ္ဆက္ဆံေရးလို႔ေခၚသလား…
ကိုယ့္ကို မလိုတမ်ိဳး လိုတမ်ိဳး ဆက္ဆံခဲ့တဲ့သူေတြကိုေရာ… သူတို႔လိုလို႔မွ အေျပာခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႔ လာခြင့္ေတာင္းတတ္တဲ့သူေတြကိုေရာ စိတ္ထဲကေတာ့ မေက်နပ္ေပမ့ဲ… ကိုယ့္ကို မရင့္က်က္ဘူး၊ သေဘာထားမၾကီးဘူးေျပာခံရမွာ၊ ကိုယ့္အသက္နဲ႔အလိုက္ မျပဳမူတတ္ဖူးလို႔ ေ၀ဖန္ခံရမွာစိုးလို႔ အျပံဳးနဲ႔ သကာလူးျပီး ငါၾကံဳမွ ျပန္ႏွံမယ္ဆိုသလိုေနတာကိုေရာ ရင့္က်က္တယ္လို႔ေခၚသလား... ကိုယ့္ကို လာပူးသတ္တဲ့သူကို သိသိၾကီးနဲ႔ ကိုယ္ကလဲ ပူးသတ္တာေပါ့ဆိုျပီး ပူးသတ္ဆက္ဆံေရးၾကီးက ေအာ္ကလီဆန္စရာေကာင္းလြန္းပါတယ္…


ေရႊျပည္ေအးတရားေဟာခ်င္တဲ့သူေတြကေတာ့ forgive and forget ဟာ အေကာင္းဆံုးပါပဲတို႔ဘာတို႔ ေျပာတတ္ပါတယ္… ဒါေပါ့ ကြ်န္မေရာ မသိဘူးမွတ္ေနလို႔လား… နာ တာေတြကို forgive and forget လုပ္တယ္ဆိုတာ ဘယ္သူေကာင္းဖို႔မွမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္အတြက္အေကာင္းဆံုးဆိုတာကို မေဗဒါလဲ သိပါတယ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္… ဒါေပမဲ့ အဲဒိ ရင့္က်က္ သေဘာထားၾကီးပါတယ္ဆိုျပီး လာဆံုးမေနသူေတြေရာ တကယ္စိတ္ထဲက ဘယ္ႏွေခါက္လုပ္ႏုိင္ေနျပီလဲလို႔ သိခ်င္တယ္… ကိုယ္က forgive and forget လုပ္ေပးတယ္ထားအံုး… တဖက္က ဆက္လက္ျပီး ပတ္သတ္ခ်င္ေနေသးတယ္ (အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ဆီက အက်ိဳးလိုေနလို႔ သကာလူးလာပတ္သတ္ေနေသးတယ္) ဆိုလဲ သိသိၾကီးနဲ႔ forgive and forget ေနရမွာလား… အဲဒါ ရင့္က်က္တဲ့နည္းနဲ႔ အႏိုင္က်င့္တယ္ေခၚသလား… အရွက္ သိကၡာမရွိတဲ့နည္းနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္တယ္ေခၚသလား… မသိေတာ့ပါဘူး… အဲဒါေတြကို ဒိြဟပြားရေလ… ငါ့မွာ ငါ့အသက္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ ရင့္က်က္မွဳမ်ိဳးမွ ရွိရဲ႕လား၊ ျပဳမူေျပာဆိုေနထိုင္ က်င့္ၾကံေနရဲ႕လားလို႔ စိုးရိမ္စိတ္၀င္မိသလို ေရွ႕ဆက္ရမဲ့ (လူၾကီးလုပ္ရမဲ့) ႏွစ္ေတြအတြက္ ရင္ေလးမိတယ္… (ခုလဲ လူၾကီးပါပဲေလ… ၈ႏွစ္ေအာက္ ကေလးငယ္မ်ားအားလံုးက မေဗဒါကို အန္တီေခၚလွ်င္ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴလက္ခံမည္)… :D


ျဖတ္သန္းလာရတဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲမွာ ေတြ႔ၾကံဳဆံုကဲြေတြကလည္းမနည္းပါပဲ… အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့လူေတြကေတာ့ မပတ္သတ္လဲ မေနလို႔မရတဲ့သူေတြလို႔ပဲဆိုပါစို႔… ခုဆက္ေျပာမွာကေတာ့ ကိုယ္ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့ အေပါင္းအသင္းေတြေပါ့… မွတ္မွတ္ရရ ခုအခ်ိန္အထိ ဘ၀မွာ ခင္မင္မွဳကို အလဲြသံုးစားလုပ္လို႔ ကိုယ္ကခင္ခဲ့သေလာက္ ကိုယ့္ကို သကာလူးစကားေတြနဲ႔ အသံုးခ်ျပီး ေနာက္ေက်ာဓားနဲ႔ထိုးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၁ ေယာက္နဲ႔ ကိုယ္ဘ၀ ႏွိမ့္က်ေနခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ေအာင္ျမင္ေနခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ရန္သူနဲ႔ယွဥ္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ဘက္က ဘယ္တုန္းကမွ ရပ္တည္မေပးခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေနာက္တစ္ေယာက္ သူတို႔ ၂ေယာက္ကိုေတာ့ လံုး၀ forget လုပ္ထားလိုက္တယ္… သူတို႔ကိုလဲ ဘာမွ ျပန္မလုပ္ခ်င္ဘူး… သူတို႔နဲ႔လဲ ဘာမွ ျပန္မပတ္သတ္ခ်င္ဘူး… ေမ့ထားလိုက္တယ္… ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ကို ကိုယ္ခင္ခဲ့တာ စိတ္သန္႔တယ္… သူတို႔ကို ကိုယ့္ဘ၀ထဲက ထုတ္လိုက္တာ သူတို႔အတြက္ ငါ့လို သူငယ္ခ်င္းဆံုးသြားတာဟာ ၾကီးမားတဲ့ ဆံုးရွဳံးမွဳပဲ… ငါ့ဦးေႏွာက္ထဲက သူတို႔ကိုထုတ္လိုက္တာဟာ ငါေပးႏုိင္တဲ့ အၾကီးဆံုး ပစ္ဒဏ္ပဲ… ျပီးေတာ့ ငါရသင့္တဲ့ အေကာင္းဆုံး ဆုလာဒ္ပဲေလ… (သူတို႔ဘက္ကေတာ့ ဂရုမစိုက္ေပါင္လို႔ ေတြးခ်င္လဲေတြးပါေစ… ကိုယ္မရွိလဲ သူတို႔ဘ၀က Just fine ပါပဲ)… 


Blog ခရီး (သို႔) အြန္လိုင္းခရီး…


ဘေလာ့ေပၚမွာေရာ အြန္လိုင္း၊ ေဖ့ဘြတ္ စတာေတြမွာေတာ့ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ေျပာတာေလးတစ္ခု ကိုယ္လုပ္တာေလးတစ္ခုေၾကာင့္ ေ၀ဖန္ခံရတာမ်ိဳးေတြ… အထင္မွားျပီး ဆဲခံရတာမ်ိဳးေတြ ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္… အဲဒါေၾကာင့္လဲ ေနာက္ပိုင္း ဘေလာ့သိပ္မေရးျဖစ္ေတာ့ တာလဲ ပါပါတယ္… ကိုယ္တာ၀န္ယူႏုိင္တဲ့အရာလဲျဖစ္ရမယ္… ကိုယ္ေရးတဲ့အရာကို အခ်ိန္မေရြး ကိုယ့္ အျမင္ဘက္ကရွင္းျပနုိင္ရမယ္… အတတ္ႏုိင္ဆံုး Originility ျဖစ္ရမယ္… မဟုတ္ရင္ Proper credit ေပးရမယ္ စတဲ့ စတဲ့ အြန္လိုင္းEthic ကို လိုက္နာတဲ့ အဆင့္ရွိတဲ့ အြန္လိုင္းသံုးစဲြသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေလေလ… အြန္လိုင္းမွာ စာေရးဖို႔ လက္တြန္႔လာေလေလပါပဲ… အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔ၾကံဳခဲ့တဲ့ အျဖစ္ေတြက စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ရီလဲရီခ်င္စရာ စိတ္လဲ လွဳပ္ရွားစရာအေတြ႔အၾကံဳေတြပါပဲ… တခါတစ္ေလမွာ ရန္ျဖစ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္မွ ရင္းႏွီးခဲ့တဲ့ အြန္လိုင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြရွိသလို… တစ္ခါတစ္ေလ ဘာမဟုတ္တဲ့ ကိစၥတစ္ခုကို ျငင္းခုန္ေဆြးေႏြးရင္း ၾကည့္မရတဲ့ လူေတြလဲရွိပါတယ္… (ဟတ္ဟတ္… ကိုယ့္ကိုလဲ သူက ၾကည့္မရေပါ့ေနာ္)… အဲဒါေၾကာင့္ အိမ္မွာဆို မေဗဒါဟာ အြန္လိုင္းေပၚတက္ ျပႆနာမီးထိုးရွာတဲ့ သူတစ္ေယာက္လို႔ေျပာၾကတာေပါ့… ဒါေတာင္ ေျပာခ်င္တဲ့အရာတိုင္းမေျပာလို႔ နည္းနည္းေတာ္ေသးတာ… 


အြန္လိုင္းသက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ့ အၾကီးအက်ယ္ မေဗဒါဆီကို ျပႆနာ ္မရွာပဲ ဆိုက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္ ထိပ္တိုက္ေရာက္လာတာ ၂ၾကိမ္ၾကံဳခဲ့ရတယ္…
ပထမ တစ္ၾကိမ္ကေတာ့ ၂၀၁၀ ေမလ က မေဗဒါ ဘာလုပ္သင့္လဲဆိုတဲ့ ( http://mabaydar.blogspot.sg/2010/05/blog-post_15.html ) ပိုစ့္ေလးကို ဖတ္ၾကည့္ရင္ သိနုိင္ပါလိမ့္မယ္… အြန္လို္င္းမွာ gmail စေပၚတဲ့အခ်ိန္ကတည္းက ကိုယ့္နာမည္အရင္းနဲ႔ေတာင္ ေမးလ္ မဖြင့္ပဲ ဒီ မေဗဒါဆိုတဲ့ nick name ေလးနဲ႔ အရင္ဖြင့္ျဖစ္ခဲ့တာပါ… ဘေလာ့ဂါမွာဆိုလဲ ၂၀၀၆ ကတည္းက မေဗဒါ ပါပဲ… ၂၀၁၀ ေလာက္မွ ေပၚလာတဲ့ မေဗဒါတစ္ေယာက္က နာမည္တူေနေၾကာင္း အေၾကာင္းလာၾကားသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲ ထင့္ကနဲ (နာမည္ေတြအမ်ားၾကီးရွိတဲ့အထဲကမွ ဘာလို႔ နာမည္တူလာေပးေနေသးလဲလို႔) ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ရင့္က်က္သင့္တယ္ နာမည္တူမရွာ လူတူမရွားဆိုတာရွိတယ္… သေဘာထားမေသးသိမ္သင့္ဘူး အြန္လိုင္းမွာ စီနီယာက်တဲ့လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရင့္က်က္ျပခဲ့တယ္…. ဒါေပမဲ့ ကိုယ္လဲဘာမွမလုပ္ ကိုယ္နဲ႔လဲ မသိသူေတြက ကိုယ့္ဆီဗံုးမွာ လာျပီးဆဲတာခံရေတာ့ မေဗဒါရဲ႕ ရင့္က်က္မွဳ အတိုင္းအတာက နည္းတယ္ထင္ပါတယ္ (၀န္ခံပါတယ္… အဆံုးထိ ကြ်န္မ မရင့္က်က္ႏုိင္ပါဘူး… တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္သေဘာမတူရင္ေတာင္ ဘာမွ ကြန္မန္႔မေပးတဲ့ကြ်န္မအတြက္ ဒီလိုေျပာခံရတာေတြဟာ ကြ်န္မရဲ႕ ဆက္ကနဲထိ ကပ္ကပ္လန္ခ်င္တဲ့စိတ္ကို တုတ္နဲ႔လာထိုးသလိုျဖစ္ခဲ့တာကိုး)… ဒီပိုစ့္ကို ဒဏ္ျပန္တဲ့ ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ကို သူကလဲ ျပန္ေရးတယ္… ဒီလိုနဲ႔ အြန္လိုင္း အျငင္းပြားပဲြၾကီးနဲ႔ ေဘးတီးသူ ပဲြၾကည့္သူေတြ အေတာ္စည္ကားခဲ့တယ္… ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္တိုင္း မွားတယ္မွန္တယ္ ေသခ်ာခဲြျခမ္းျပီး ကိုယ့္ဘက္ကရပ္တည္တဲ့သူေတြက ကိုယ္နဲ႔ မသိတဲ့ သူေတြမ်ားတယ္… အဲဒိကေနမွ သူငယ္ခ်င္းေတြ ထပ္ရျပန္တယ္… ကိုယ့္အတြက္ေျပာေပးတဲ့ သူေတြအားလံုးကို မေဗဒါ စိတ္ထဲက ေက်းဇူးတင္တာ ကြန္မန္႔ေတြ ျပန္ဖတ္တိုင္း မ်က္ရည္လည္တယ္ဆို (emo လို႔ေျပာမလား)…


အဲဒိ အေတြ႔အၾကံဳေၾကာင့္ “ငဂ်စ္ေလးရဲ႕ ပံုျပင္” ( http://mabaydar.blogspot.sg/2010/05/blog-post_19.html ) ဆိုျပီး ေဆာင္းပါးလိုလို ၀တၱဳတိုလိုလို သေရာ္စာလိုလိုေလးေရးျဖစ္တယ္… စိတ္ထဲက မုပါေနတုန္းေရးလို႔လားမသိဘူး… အဲဒိ ပိုစ့္ေလးကို ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ဖတ္ဖတ္ သေဘာက်တယ္…
ေနာက္တစ္ေခါက္ အြန္လိုင္းမွာပါးခ်ခံရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ေလာေလာလပ္လပ္ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လကုန္ေလာက္က ျဖစ္ခဲ့တာေပါ့… ျဖစ္ပံုကေတာ့ မေဗဒါက ျမန္မာျပည္ခရီးသြားအေၾကာင္း ေရးတဲ့ travel blog ေတြ လိုက္ဖတ္ေလ့ရွိတယ္… တေန႔မွာ မထင္မွတ္ပဲ ခ်က္ရီပက္ဗလစ္က အျဖဴေကာင္က ေကာင္းမွဳေတာ္ဘုရားနဲ႔ တျခား ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမွဳေတြကို မထိမဲ့ျမင္လုပ္ေနတာကို ေထာက္ျပျပီး tourist ေတြအတြက္ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္းေတြထုတ္သင့္ျပီလို႔ မေဗဒါရဲ႕ ေဖ့ဘြတ္ fan page မွာ တင္လိုက္တယ္… (ပံုဘယ္ကယူလဲ source ကအစ တင္ေပးထားတာေနာ္)… blog post “သူလို tourist” ( http://mabaydar.blogspot.sg/2013/07/tourist.html ) ဆိုျပီးေတာ့လဲ တင္ထားတယ္… ( အဲဒါကို ျမန္မာျပည္က Tour guide အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ friendlist ထဲက လူတစ္ေယာက္ Tour guide ေတြကို ထိပါးေရးျပီး ျပန္ရွယ္တာကို ဖတ္မိျပီး tourist guide ေတြကို မေဗဒါက ေစာ္ကားပါတယ္ဆိုျပီး ဘယ္လိုက ဘယ္လိုအထင္မွားသြားသလဲေတာ့ မသိ ေအာက္က screen shoot ေလးသာၾကည့္လိုက္ပါေတာ့… 





မနက္အိပ္ရာက ႏိုးႏိုးခ်င္း ကိုယ့္ပါးရုိက္မယ္ဆိုတာေတြေရာ အဲဒိ အျဖဴေကာင္ ငမိုက္သားနဲ႔လဲ ေပးစားဆဲခံရေသးတာ… ဘာမွမေျပာႏုိင္ပဲ ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားထိုင္ေနတဲ့ ကြ်န္မကို အလုပ္သြားဖို႔ မျပင္ဘူးလားဆိုျပီး လာေမးတဲ့ အေမေတြ႔ေတာ့ ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆိုျပီး သူ၀င္ၾကည့္ေတာ့ အေမလဲ ႏွလံုးေတြနာ… ကိုယ္တကယ္လုပ္ထားလို႔ အဲသလို အဆဲခံရတယ္ဆို ေျဖသာေသး… ျပန္ဆဲဆိုလဲ ဆဲတတ္ပါတယ္… ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္အဆင့္ကို အဲေလာက္ထိ ဆဲြခ်စရာအေၾကာင္းမရွိဘူး… ရင္ထဲမွာ ခုေနသလို ေဒါသေၾကာင့္လိုလို မတရားလိုက္တာလို႔ စိတ္ထဲျဖစ္ျပီး ေျခလက္ေတြေအးျပီး တုန္ရီေနတာ… အလုပ္မွာေတာင္ လူေတြနဲ႔ စကားသိပ္မေျပာႏုိင္ဘူး… အမွားပါမွာစိုးလို႔…
ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ဟိုးတုန္းကလိုပဲ ကိုယ္နဲ႔ေတာင္ အျပင္မွာ မသိ မျမင္ဖူး မခင္မင္တဲ့ သူေတြကပဲ ကိုယ့္ဘက္က ရွင္းျပေပးၾကတာ ရပ္တည္ေပးၾကတာေတြ႔ရေတာ့… ငါတို႔ ျမန္မာအြန္လိုင္း community ၾကီးလဲ တစ္ဆိတ္ထိ မ်က္လံုးမွိတ္ အမွန္အမွားမခဲြျခားပဲ ဆဲေနတဲ့သူေတြခ်ည္းမဟုတ္ပါဘူး… ျပႆနာကို ေသခ်ာခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာျပီး ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တဲ့ဘက္က ရပ္တည္တဲ့သူေတြရွိပါေသးတယ္ဆိုျပီး အားတက္ရျပန္တယ္… 





သူကလဲ မာန္တင္းျပီး ျပန္ရန္ေတြ႔ေနေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔အေပါင္းအသင္းထဲက အြန္လိုင္းအေနၾကာေနသူတစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာေပးတာေရာ… အဲဒိ ပိုစ့္ကို tourist ေတြကို ဆဲျပီးရွယ္တဲ့ ကာယကံယွဥ္ကေတာင္ မေနႏုိင္ေတာ့လို႔ သူ႔ကို မတ္ေစ့ပို႔ ၀န္ခံေတာ့မွ မေဗဒါကို မတ္ေစ့ပို႔ျပီး ေတာင္းပန္သြားပါတယ္… အဲဒိကိစၥေၾကာင့္ ခင္မင္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေတာ့ စိတ္ထဲက တကယ္ခင္တာတစ္ေၾကင္း ကိုယ္လဲ BBQ လုပ္စားခ်င္စိတ္ျဖစ္ေနတာက တစ္ေၾကာင္းေၾကာင့္ ေတြ႔ခ်င္ စကားေျပာခ်င္တာနဲ႔ BBQ လုပ္ျဖစ္တယ္… ဒါေပမဲ့လဲ အေျပာမလြတ္မပါဘူး… သူတပါးရွဳံးႏွိမ့္တာကို မေဗဒါက ေအာင္ပဲြခံတာ မေကာင္းပါဘူးတဲ့… ဟုတ္ပါတယ္… ကိုယ္ကလဲ စရင္းေနာက္ရင္း Event name ကို မစဥ္းစားပဲ တင္လိုက္မိတာကိုး…. ကိုယ့္ရင္ထဲက အလံုးၾကီး အထင္လဲြမွားမွဳၾကီးျပဳတ္က်သြားေတာ့ အေပ်ာ္လြန္သြားတယ္ထင္ပါ့… ကိုယ့္ရည္ရြယ္ခ်က္ကို အထင္မွားသြားလို႔ စိတ္ထဲေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားေပမဲ့ အထင္မွားခ်င္လဲ မွားေလာက္တဲ့ အေျခအေနမို႔ ေျဖလဲ မေျဖရွင္းခ်င္ေတာ့သလို ကိုယ္စိတ္သန္႔ရင္ျပီးတာပါပဲဆိုျပီးထားလိုက္တယ္…
ဒီလိုပါပဲ တစ္ခါတစ္ေလ ေလာကၾကီးမွ ရွင္းေလ ရွဳပ္ေလ… အဲဒါေၾကာင့္ ဟိုစကားပံုေလးလိုေပါ့… “လူေတြကို ရွင္းျပေနစရာမလိုပါဘူး… မိတ္ေဆြစစ္ေတြကို ရွင္းျပစရာမလိုသလို၊ ရန္သူကိုရွင္းျပလဲ သူတို႔က ယံုမွာမဟုတ္ပါဘူး” တဲ့… 





ကဲပါေလ… ေမြးေန႔မွာ ေပ်ာ္စရာေတြေရးမို႔ဟာ… ခုေတာ့ အတိတ္ေတြ ေအာင့္ေမ့လို႔ မျပီးႏုိင္ေတာ့ဘူး… အသက္ၾကီးလာတာ သိသာလိုက္တာေနာ္… ငယ္ကအေဟာင္းေတြ ေျပာရတာၾကိဳက္လာတာ…
ဒါနဲ႔ မေဗဒါ အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ မွန္းႏုိင္လား? ေလ်ာ့လဲမမွန္းနဲ႔ ပိုလဲမေျပာနဲ႔ လူၾကည့္ျပီး စိတ္ထဲေပၚလာတဲ့ နံပါတ္ကိုေျပာ… ဟဲဟဲ..




သဲလြန္စေပးလိုက္မယ္… အိမ္ေထာင္ျပဳဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိန္တန္တဲ့ အသက္အရြယ္ေရာက္ေနျပီ… ဟိ


ဒီေန႔ ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေပးတဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးပဲ… Virtually ဆိုေပမဲ့ အဲဒိလို အမွတ္တရ လာဆုေတာင္းေပးတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိတာ အရမ္း၀မ္းသာတယ္… ငယ္ငယ္ကလို ကိုယ့္ေမြးေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြေခၚ ကိုယ့္ပိုက္ဆံေတြအကုန္ခံျပီး လုပ္ရတဲ့ ေမြးေန႔ေတြက ခုခ်ိန္မွာေတာ့ သိပ္အဓိပၸါယ္မရွိလွဘူး… ခုလို ကိုယ့္ဆီက ဘာမွလဲ မေမွ်ာ္လင့္ဘူး … ဆုမေတာင္းေပးလဲ အေနသာၾကီးေပမဲ့ ဆုေတာင္းေပးဖို႔ေရြးခ်ယ္ျပီး အခ်ိန္ေတြ၊ ခြန္အားေတြအသံုးခ်ျပီး ဆုေတာင္းေပးတဲ့သူေတြအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ေျပာရင္ေတာင္ မေဗဒါစိတ္ထဲမွာ ခံစားရတဲ့ ၾကည္ႏူး၀မ္းသာမွဳကို အျပည့္အ၀ေဖာ္ျပရာေရာက္မွာမဟုတ္ေသးဘူး… အသက္ေတြၾကီးလာတာနဲ႔အမွ် ေမြးေန႔ဆိုတာလဲ တျခားေန႔ေတြထဲက တစ္ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္လာေနေပမဲ့.. ခုလို ေမြးေန႔မွာ ကိုယ့္ေ၀ါေပၚလာဆုေတာင္းေပးတဲ့သူေတြေၾကာင့္ Feeling special (ေဖ့ဘြတ္အသံုးမ်ားတဲ့ အက်ိဳးေတြ) ျဖစ္ရပါတယ္…


အသက္အရြယ္နဲ႔ ရင့္က်က္မွဳ၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ထပ္တည္း က်ပါေစလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဆုေတာင္းရင္း ေနာင္လာမဲ့ ႏွစ္ေတြကို ေအးေအးလူလူ ဆက္လက္ ေက်ာ္ျဖတ္ခ်င္ မိပါတယ္..
ကဲ…ကဲ ဟိုးအရင္တုန္းကလိုပဲ မုန္႔ေတြနဲ႔တည္ခင္း ဧည့္ခံမယ္ေနာ္… ဒီတစ္ခါေတာ့ မေဗဒါ ကိုယ္တိုင္ရုိက္ပံုေလးေတြေပါ့ေနာ္… :D သံုးေဆာင္ၾကပါကုန္…


ငါးရွဥ့္ေျခာက္စပ္ ၾကြပ္ၾကြပ္ေလး...

ေရႊဘဲက ငါးခ်ိဳခ်ဥ္

၁၉လမ္းက ငါးေကာင္လံုးကင္

ခရုဆီ ကိုက္လန္ေၾကာ္

ေဂၚဖီပန္းဆို ရွမ္းပန္း အရုိးစိမ္းစိမ္းေလးမွ ၾကိဳက္တယ္ကြယ္...

ဘဲကင္မွာ ေရႊဘဲ.... ေရႊဘဲဆိုရင္ ဘဲကင္...

ယိုးဒယား တုမ္ယန္းဟင္းခ်ိဳ ခ်ဥ္စပ္ေလးေသာက္ေနာ္...

Feel က ေၾကးအိုးဆီခ်က္

Feel က ေၾကးအိုး... (ေရႊေတာင္တန္းလမ္းက ေၾကးအိုးေတြေလာက္ေတာ့ မေကာင္း)

စကာၤပူ အင္းေလးစားေသာက္ဆိုင္က အရြက္နည္း အသားနည္း အရသာၾကာဇံျပဳတ္ေၾကးအိုး...

ျမန္မာ့အစားအစာနဲ႔ လက္သုတ္စံုမ်ား
ညွပ္ေခါက္ဆဲြသုတ္နဲ႔ ၾကာဇံဟင္းခါး...

မုန္႔ဟင္းခါးသုတ္... သေရယိုလာျပီ..

အုန္႔ႏုိ႔ေခါက္ဆဲြ... ပဲေသြး... နတ္သုဒၵါနဲ႔ မလဲႏုိင္ဘူးေနာ္...

မေလာက္ရင္ ေဟာဒီမွာ တရုတ္တန္းက အေၾကာ္စံု...

လဘက္ထမင္း၊ ၾကက္ဥအုပ္ နဲ႔ ေလွ်ာက္သီးသုတ္....

နန္းထိုက္က ရွမ္းေခါက္ဆဲြ... အသားကနည္း..

မေဗဒါရဲ႕ အေမေခါက္ဆဲြသုတ္က ေကာင္းလြန္းလို႔ ရန္ကုန္ျပန္ရင္ေတာင္ ဆိုင္က ေခါက္ဆဲြသုတ္ကို သိပ္မစားျဖစ္ဘူး...

သတ္သတ္လြတ္သမားေတြအတြက္ကေတာ့ ေရႊျမိဳ႕ေတာ္က ေအာ္ဒါမွာထားတယ္

ပူရီေဖာင္းကားကား...

ၾကက္ဥတိုရွည္... ဟင္းၾကိဳက္သေလာက္ အလုိက္ေပးအံုးမွာ...

Korea BBQ ေလးၾကိဳက္ရင္စားသြားေနာ္...

ကဲ ဘာလိုေသးလဲေျပာ...

ေမြးေန႔ဆိုေတာ့ Seaweed soup ေလးေသာက္ရမွာေပါ့ (ရွလြတ္.. မၾကိဳက္ဘူးဟ)

အသားစံု အားမနာနဲ႔ ကင္သာစား... မေဗဒါကေတာ့ အမဲသားအၾကိဳက္ဆံုး

Kimbap

အခ်ိဳပဲြေလးစားရင္း စကားစျမည္ေျပာေပါ့ေနာ္... 
ေကာ္ဖီေလး သံုးေဆာင္ပါရွင့္

ေသာက္ေနာ္...

Coffee club က ေကာ္ဖီခါးခါးနဲ႔ Macaroon ခ်ိဳခ်ိဳ

McCafe က မိုကာနဲ႔ ဘဂါ၀မ္ဆိုလိုက Chestnut cake


စကာၤပူက အင္းေလးစားေသာက္ဆိုင္က ဆႏြင္းမကင္း

ပဲကြ်တ္ေက်ာ္လို႔လဲေခၚတယ္... ရန္ကုန္မွာေတာ့ မႏၱေလး ပဲပလာတာလို႔လဲ ေခၚလားမသိ..


ဘိန္းမုန္႔ပူပူ ေမႊးေမႊးေလး... ခုမွ အိုးေပၚက က်တာ...

ေမြးေန႔ကိတ္ေလးစားသြားေနာ္...
Yamazaki က Fruit cake... (ေကာင္းမွေကာင္း)

SwenSens Ice-cream cake (အရမ္းၾကိဳက္)

ငွက္ေပ်ာသီး ေခ်ာကလက္ Fruit tart
TCC က Cheese Cake

TCC က အေအး ခ်ဥ္ျပံဳး... အအီေျပေလး...

အပိုစာဒါး ၀ါးဖို႔ အိမ္သယ္သြားဖို႔...

I do not own this photo... (sorry... I forget the source)

ဘဲေသြးသုတ္

ငါးေျခာက္ဖုတ္

သရက္ပ်ဥ္... (အရမ္းမစားနဲ႔ ၀မ္းေလ်ာမယ္)

P.S ဒါနဲ႔ မေဗဒါကို ခင္တယ္ အပန္းလဲမၾကီးဘူးဆိုရင္ေတာ့ အလြယ္ဆံုးေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေပးလို႔ရတဲ့ နည္းရွိတယ္သိလား.... ညာဘက္ ေအာက္ေထာင့္မွာေပၚေနတဲ့ Servery ေလးေျဖသြားေပးလို႔ရသလို.... ဘေလာ့ထိပ္ဆံုးမွာေပၚေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာေလးေတြ... ေဘးက "စိတ္၀င္စားတာေတြ႔ရင္" ဆိုတဲ့ ေၾကာ္ျငာေလးေတြ ဒီပိုစ့္ေအာက္မွာေပၚေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာေလးေတြ ႏွိပ္သြားေပးလို႔ရတယ္ေနာ္.... Love you...