Tuesday, March 26, 2013

Hyun Bin နဲ႔ ၾကံဳလာဖို႔ အေၾကာင္းဖန္ေတာ့...

သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ဇာတ္လမ္းတဲြ "My lovely Sam Soon" ကတည္းက သူ႔ Character က အရမ္းမေကာင္းခဲ့ပင္မဲ့ လွရက္ႏုိင္လြန္းတဲ့ မင္းသားမို႔ အဲဒိကားကို ၃၊ ၄ေခါက္ျပန္ၾကည့္ျဖစ္တယ္... Character မေကာင္းဘူးဆိုတာ လံုးလံုးမၾကိဳက္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး... ဒါမ်ိဳးက အျပင္က ေယာက်ာၤးေတြမွာလဲ ျဖစ္တတ္တယ္... ဟိုပင္လဲ မလႊတ္ခ်င္ ဒီပင္လဲ မလႊတ္ခ်င္ျဖစ္တာကိုေျပာတာ... ဒါေပမဲ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ျပန္ၾကည့္ေတာ့လဲ Character အားလံုးကို နားလည္ေပးႏုိင္ပါတယ္... သူက သူ႔စိတ္ကိုသူမသိျဖစ္ေနတာ... ဒါေတြထားေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ပက္ပက္စက္စက္ေခ်ာလွခ်က္နဲ႔ Heart attack ရေလာက္တဲ့ ရင္ခုန္စရာသရုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ရင္ကိုစဲြျငိေစသူ မင္းသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္...

သူ႔ရဲ႕ Movie "Millionaire first love" နဲ႔ "Daddy Long Legs" , တျခား Drama ေတြျဖစ္တဲ့ "Snow Queen" နဲ႔ "World within (aka) The world they live in" ေတြမွာလဲ ဘယ္လိုဆံပင္ပံုစံ... ဘယ္လို Character မ်ိဳးသရုပ္ေဆာင္ပါေစ မၾကိဳက္ပဲ မေနႏုိင္တဲ့ ဆုနဲ႔ျပည့္တဲ့မင္းသားတစ္ေယာက္ပါ... Snow Queen မွာလဲ မင္းသမီးေသမွာသိေနေတာ့ မင္းသမီးကို သနားတာထက္ မင္းသားေလးေဆြးက်န္ေတာ့မွာေတြးျပီး သူ႔ထက္ငိုခဲ့ရေသး... (ငိုတာမၾကိဳက္ရင္ အဲကား မၾကည့္နဲ႔) ဒါေပမဲ့ အဲကားမွာ မင္းသမီးကလဲ Song Yuri ဆိုေတာ့ ေခ်ာမွေခ်ာ... "World Within" အျပီးမွာ အဲဒိထဲက မင္းသမီး ေဆာင္းေဟကို (အြန္ေစာလို႔ လူသိမ်ားတဲ့ မင္းသမီး) နဲ႔ ျငိသြားၾကတယ္ဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ သေဘာမတူခ်င္ဘူး... မင္းသမီးကို မၾကိဳက္လို႔ မဟုတ္... အဲမင္းသမီးက အရင္ကလဲ "All In" အျပီးမွာ "Lee Byung Hun" နဲ႔လဲ ၾကိဳက္ျပီး အစကဆို ယူထားတယ္ေတာင္ သတင္းထြက္တယ္... ေနာက္ကဲြသြားမွ ယူတာမဟုတ္ဘူး ရည္းစားပဲလို႔ေျပာေတာ့ (Anyway, သူတို႔အတြက္ကေတာ့ ယူယူမယူယူ အတူတူပါပဲ)... ဒါေပမဲ့လဲ သူနဲ႔ သေဘာမတူလို႔ ကိုယ္ရမွာလဲ မဟုတ္ေတာ့ မင္းသားၾကိဳက္ခ်င္တဲ့သူၾကိဳက္ ကိုယ္နဲ႔လဲ ဆိုင္မွမဆိုင္တာ... မင္းသားရည္းစားရလို႔ အဲမင္းသားမၾကိဳက္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ မရင့္က်က္တဲ့ ပရိတ္သတ္ထဲ မေဗဒါမပါ... ဒီေတာ့လဲ "I wish for them to happy"... ထင္ေတာ့ထင္သား အဲ့ကားမွာ အရမ္း အဖက္၊ အနမ္းေတြၾကမ္းေနၾကေတာ့ တစ္မ်ိဳးၾကီးေတာင္ထင္တယ္... Viewer Instinct က ျဖစ္ေတာ့မယ္ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္သား.. (မဲ့ကာရြဲ႕ကာေရးသည္ :P ) ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္သာ ေယာက်ာၤးဆိုလဲ ေဆာင္းေဟကိုလို လွတဲ့ မင္းသမီး မၾကိဳက္ပဲ မေနနုိင္ေပါင္ (ခုလဲ Jo In Sung နဲ႔ "That winter the wind blow" မွာ အသံမထြက္လာပါေစနဲ႔ ထပ္ဆုေတာင္းတယ္... ေဆာင္းေဟကို ကိုၾကိဳက္လို႔ (Ha Ji Won) လို Professional ဆန္တဲ့ မင္းသမီးပဲျဖစ္ေစခ်င္တယ္... Jo In Sung ရဲ႕ Professional ဆန္မွဳကိုယံုထားတယ္...)... ေအာ္... ငါ့ႏွယ္... ဟရြန္ဘင္း အေၾကာင္းေျပာမို႔ဟာ ...

Hyun Bin in "My Lovely Sam Soon"

Hyun Bin in "Snow Queen"

Hyun Bin in "World Within" with Song Hye Kyo



ဆက္ရရင္ျဖင့္... မေဗဒါဘေလာ့ကို ပံုမွန္ဖတ္တဲ့ ကိုရီးယားရုပ္ရွင္
ၾကိဳက္ပရိတ္သတ္ဆိုရင္ေတာ့ မေဗဒါ အရမ္းၾကိဳက္ခဲ့ျပီး အေရးမ်ားခဲ့တဲ့ "Secret Garden" Hyun Bin စစ္ထဲမ၀င္ခင္ ေနာက္ဆံုးရုိက္သြားတဲ့ ဇာတ္လမ္းတဲြအေၾကာင္းကို သိလိမ့္မယ္... (မသိရင္လဲ သိေအာင္ဖတ္လိုက္ ဒါပဲ) ... Ha Ji Won နဲ႔ Hyun Bin အတဲြကလဲ မင္းသမီး၊ မင္းသားနာမည္ၾကားတာနဲ႔ ၀မ္းပန္းတသာျဖစ္ျပီး "ငါဒီကားကို ၾကည့္မွျဖစ္မယ္" လို႔ ခံစားရတဲ့ ဖန္သားျပင္ေပၚက စံုတဲြေပါ့... အဲဒိထဲက ဇာတ္၀င္ေတးေတြကလဲေကာင္း... ဟရြန္ဘင္းကလဲ ဘံုၾကိဳးျပတ္တဲ့ မိုးနတ္သားလိုေခ်ာ... အဟိ... (မေဗဒါ အရူးထျခင္းကို သည္းမခံႏုိင္လွ်င္ ဆက္မဖတ္ပဲေနနုိင္သည္... ၀ါသနာတူမ်ားသာ ဆက္ပါေလ)... ေတာ္ပါဘီ Secret Garden အေၾကာင္းေတာ့ ေျပာေတာ့ဘူး... အိမ္ေရာက္မွ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ၾကည့္ေတာ့မယ္...

Hyun Bin in "Secret Garden" with Ha Ji Won...

Hyun Bin as Joo Won in Secret Garden

ခုမွ ဒီပိုစ့္ေရးရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းလာဘီ... ဒါနဲ႔ အဲဒါမေျပာခင္ ေျပာစရာရွိတယ္... လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ဒီဘ၀မွာေတြ႔ရတာ အရင့္ အရင္ဘ၀ေတြက ပတ္သတ္ခဲ့ရမွဳ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္အတူလုပ္ခဲ့မွဳ စတဲ့ ေရစက္ေတြနဲ႔ ဆိုင္တယ္တဲ့... ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ မင္းသားေတြ စကာၤပူကိုလာမယ္ဆိုတိုင္း အဲဒိအေတြး၀င္လာရင္ ငါသြားေတြ႕မွျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ ရူးေပါေပါအေတြး၀င္တတ္တယ္... ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္... သူ႔ Fan meeting သြားလို႔ သူက ကိုယ့္ကို မသိေပမဲ့ ကိုယ္က သူ႔ကို ကိုယ္ရွဴေနတဲ့ ေလကို တစ္ခန္းထဲမွာ သူလဲရွဴေနတယ္... (တင္တင္စီးစီး အထက္စီးက ေျပာရရင္) ကိုယ္ေပးထားတဲ့ ပိုက္ဆံေၾကာင့္ သူေဖ်ာ္ေျဖေနတယ္ ဆိုရင္ ကိုယ္နဲ႔ သူနဲ႔ အရင္ဘ၀က နည္းနည္းေတာ့ ေရွးေရစက္ရွိခဲ့လို႔ပဲ... (အဲလိုေတြးမွ အရသာရွိတာေလ).... ဒါေပမဲ့ အဲလိုမ်ိဳးအေတြးက ကိုယ္မၾကိဳက္တဲ့ မင္းသားကိုဆို မျဖစ္ဘူးေနာ္... ကိုယ္တကယ္ၾကိဳက္မွအဲလို ရင္ခုန္တာ... မေဗဒါ ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ Kpop show ( 2PM, Beast, Miss A နဲ႔ တျခားအဖဲြ႔ေတြပါတုန္းက)သြားၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ပဲြမွာ လူပိျပီး ေသျပီမွတ္ခဲ့ရကတည္းက အဲဒိပဲြေတြသြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး... ျပီးေတာ့ အဲပဲြမွာ လူသာပိခဲ့တယ္... တကယ္က်ေတာ့ ကိုယ္အရမ္းၾကိဳက္တဲ့သူေတြမဟုတ္လွေတာ့ ရင္မခုန္ဘူး... ဒီေတာ့ ထင္ခဲ့တာက ဂ်န္ဂမ္ဆပ္တုန္းက ပထမဆံုးမို႔ ရင္ခုန္တာျဖစ္မယ္.... ခုေတာ့ ရုိးသြားျပီ ရင္မခုန္ေတာ့ဘူး... ဒီေတာ့ မသြားေတာ့ပါဘူး ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာ... ခုေတာ့ ဟရြန္ဘင္း လာမယ္ဆိုေတာ့ ဒိြဟေတာ့ နည္းနည္းပြားလိုက္ေသးပင္မဲ့ ခုသြားၾကည့္ဖို႔ အေဖာ္လဲရွိေတာ့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ေပ်ာ္သြားဘီ... သူကေတာ့ "Secret Garden" ထဲက "That Woman" သီခ်င္းဆုိမွာပဲ... ၾကိဳးစားပမ္းစား အလြတ္က်က္သြားမွ... (စာသာဒီလိုက်က္ရင္ေတာ့ျဖင့္)...




သူရဲ႕ Fan Meeting Ticket ေတြ ခု sistic website မွာ၀ယ္လို႔ရဘီ... Special တန္း၀ယ္ျပီး ဓာတ္ပံုတဲြရုိက္ခ်င္ရင္ေတာ့ အဲဒိ ေအာ္ဂႏုိက္စာ website မွာ၀ယ္လို႔ရတယ္... ဒါေပမဲ့ ဓာတ္ပံုက Group ပံုပဲရမွာ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး... မေဗဒါကေတာ့ ရုိးရိုးတန္းပဲၾကည့္ျပီး Hyun Bin ကို "OPPA" လို႔ အက်ယ္ၾကီး ေအာ္ပစ္မယ္... (ဂ်န္ဂမ္ဆပ္တုန္းက ကိုယ့္ထက္ ငယ္ေနေတာ့ OPPA လို႔ မေအာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူး)...

Monday, March 25, 2013

Discovering Brisbane - Day 3

မနက္ခင္းရဲ႕ ေနမင္း...

ေန႔တစ္ေန႔ရဲ႕အစ မ်က္လံုးႏွစ္လံုးဖြင့္ျပီးလို႔ ျပတင္းေပါက္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ပင္လယ္ၾကီးရယ္၊ Pine Tree ေတြရယ္၊ တက္သစ္စေနလံုးၾကီးရယ္က စိတ္ကိုရႊင္လန္းေစပါတယ္... ဖုန္းနဲ႔ ဓာတ္ပံုရုိက္လိုက္မိတယ္... ဓာတ္ပံုထဲမွာေတာ့ နည္းနည္းေမွာင္ေနသလိုထင္ရေပမဲ့ အျပင္မွာေတာ့ ဒိထက္ပိုလင္းပါတယ္... Gold Coast မနက္ ၅နာရီခဲြက မိုုုးစင္စင္လင္းပါတယ္... စကာၤပူရဲ႕ ေန၀င္ေနထြက္က ၇နာရီမွာပါ... (ဂ်ပန္ကို ေအာက္တိုဘာလမွာသြားခဲ့တုန္းကလဲ ညေန ၅နာရီခြဲကို မိုးခ်ဳပ္သြားလို႔အံ့ၾသခဲ့ရတာ သတိရမိေသးတယ္) မေန႔ညက ေစာေစာအိပ္လိုက္ေတာ့ နည္းနည္းေတာ့နားလိုက္ရသလိုပါပဲ... ဒါနဲ႔ ျပင္ဆင္စရာရွိတာျပင္ဆင္ျပီး Brisbane သြားဖို႔ကားလာေခၚတာကုိေစာင့္ရန္ ေအာက္ဆင္းခဲ့ပါတယ္... ေခ်ာင္းက ေရွ႕ေန႔ကေလာက္ေတာ့မဆိုးေတာ့ပါဘူး... အစက ကင္မရာအိတ္ၾကီးကို သယ္ရသက္သာေအာင္ ထားခဲ့ဖို႔စဥ္းစားမိပင္မဲ့ တိုးကားနဲ႔သြားမွာမို႔ယူလာျဖစ္ပါတယ္...

ေအာက္ေရာက္ေတာ့ ေဟာ္တယ္ပိုင္ရွင္ပဲလား အလုပ္သမားလားေတာ့မသိ... ညျပန္ေရာက္ရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ မနက္ေစာေစာပဲျဖစ္ျဖစ္ သန္႔ရွင္းေရးအျမဲလုပ္ေနတတ္တဲ့ ဘိုၾကီးကႏွဳတ္ဆက္ျပံဳးျပျပီး ေဟာ္တယ္ေဘးက ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ခဏပဲေစာင့္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ကားကခ်က္ခ်င္းေရာက္လာပါတယ္... လာမယ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္ထက္ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ကို ေစာေရာက္ပါတယ္... ကားေပၚတက္ျပီး ေနာက္တစ္ေနရာကိုသြားေခၚေတာ့လဲ အဲဒိက ကေလး ၂ေယာက္နဲ႔ မိသားစုကို Local လို႔ထင္ရတဲ့မိန္းမက ကားကူေစာင့္ေပးေနပါတယ္... အဲဒိမိန္းမက "ငါေျပာသားပဲ... ငါတို႔ ၾသစေတးလ်န္းေတြက အခ်ိန္ကို ေစာေစာလုပ္တတ္တယ္..." ဆိုျပီး လိုက္လာမဲ့မိသားစုကိုေျပာေနပါတယ္... ကားေမာင္းတဲ့သူကလဲ ဆက္ဆံေရးေကာင္းပါတယ္... ဧည့္သည္ေတြအားလံုးနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာပါတယ္... ဟိုမိသားစုကေတာ့ ဒီေန႔ တိရိစာၦန္ရုံသြားမွာတဲ့... ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္က ကားဂိတ္ေရာက္ရင္ Brisbane သြားမဲ့ကားေျပာင္းရမွာပါ... ဟိုကားက ပ်က္ေနလို႔ ခု ကားသြားလဲေနတာနဲ႔ ဒီကားနဲ႔အရင္လာၾကိဳတာလို႔ေျပာပါတယ္... အျဖဴကေလးေတြက ကြ်န္မတို႔ အာရွကေလးေတြနဲ႔ မတူတဲ့အခ်က္က ေမးရမွာမရွက္မေၾကာက္ပါဘူး... သူတို႔သိခ်င္တာေတြအကုန္လံုးကို ကားသမားကိုေမးပါတယ္... အဲဒါေကာင္းတဲ့အခ်က္လို႔ထင္ပါတယ္... ဒီေနရာမွာ လူၾကီးနဲ႔လဲ အမ်ားၾကီးဆိုင္ပါတယ္... အဲဒိကေလးေတြက ဘယ္လို ေမးခြန္းမ်ိဳးေမးေမး စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔ တကယ္ေျဖေပးတဲ့လူၾကီးေတြပါ... ကားသမားၾကီးက သူတို႔ေမးတဲ့ေမးခြန္းကို လူၾကီးေတြေမးတဲ့ေမးခြန္းလိုပဲ မျငိဳမျငင္ေျဖပါတယ္... ကေလးဆိုျပီး လူရာမသြင္းတဲ့ ဆက္ဆံမွဳမ်ိဳးမရွိပါဘူး... ကေလးမိဘေတြကလဲ သူတို႔ကေလးကို ဟန္႔ျခင္းတားျခင္းမရွိပါဘူး... ဒီေတာ့ကေလးေတြက ေမးခြန္းေမးရမွာကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွဳရွိလာသလို အာရွကေလးေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ လူေၾကာက္ျခင္း မိဘေနာက္ပုန္းေနျခင္းမရွိပါဘူး... အဲဒါက အသက္ၾကီးလာတဲ့အခါ ရင့္က်က္မွဳျမန္ဆန္ေစတယ္လို႔ကြ်န္မထင္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ခုေနာက္ပိုင္း အာရွကေလးေတြလဲ သြက္လာျပီး လူတတ္ေလးေတြျဖစ္ေနတာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႔လာရတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာမိပါတယ္... (ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ကေလးဘ၀တုန္းကလဲ လူၾကီးေတြေၾကာက္ခဲ့ရ... ကိုယ္လူၾကီးျဖစ္ေတာ့ ကေလးေတြက တစက္မွကိုယ့္ကိုမေၾကာက္ေတာ့ပဲ ေျပာင္ျပတာခံေနရေတာ့ ကိုယ့္အတၱနဲ႔ကိုယ္ေတာ့ သိပ္မခံခ်ိလွဘူး... ဟိဟိ... :P)


ေနာက္ဆံုးအုပ္စုကိုသြားေခၚေတာ့ သူတို႔ ေဟာ္တယ္ေရွ႕မွာေစာင့္တာ မိနစ္ ၂၀ေလာက္ရွိျပီး တစ္ေယာက္မွထြက္မလာပါဘူး... ကြ်န္မနဲ႔ အစ္မကေတာင္ Asian Disgrace (ခ်ိဳင္းနား) လူမ်ိဳးေတြလားဆိုျပီး စိုးရိမ္မိပါေသးတယ္... အဲလိုလုပ္တာ ေအးရွမ္းဆိုျပီး ကိုယ္ပါမ်က္ႏွာမပ်က္ခ်င္လို႔ပါ (ခုလိုအခ်ိန္က်ေတာ့ ကိုယ္က အာရွတိုက္သားကိုကိုယ္စားျပဳေနတာကိုး)... ေနာက္ေတာ့ အျဖဴအုပ္စုပဲျဖစ္ေနေတာ့မွ အာရွတိုက္သားမဟုတ္လို႔ေတာ္ပါေသးရဲ႕ျဖစ္ရတယ္... ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကားသမားၾကီးေတြနဲ႔ ခဏရပ္စကားေျပာျဖစ္ေတာ့မွ Brisbane က လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ပတ္ေလာက္ကမွ မုန္တိုင္းတိုက္ျပီး ျမစ္ေရလွ်ံထားေတာ့ ဘရစ္စဘင္ ျမစ္က သိပ္လွမွာဟုတ္ဘူးတဲ့... ေရေနာက္ေနလိမ့္မယ္တဲ့... ကြ်န္မတို႔မလာခင္ ၂ပတ္က မုန္တိုင္းအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့မွ... Gold Coast ... surfer paradise ကိုသြားတဲ့ ကြ်န္မတို႔ေလွ်ာက္ေနက်လမ္းဆို ေလျပင္းလို႔ လမ္းေလွ်ာက္လို႔ေတာင္မရဘူးတဲ့... ေက်ာေတာင္ခ်မ္းသြားတယ္... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ ကိုယ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မျဖစ္လို႔ဆိုျပီး... ဒါေပမဲ့ သူတို႔အစိုးရက ခ်က္ခ်င္း ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ေတြလႊတ္ေပးတယ္တဲ့... ဘရစ္စဘင္က ေရၾကီးျပီး ပ်က္စီးတဲ့အေဆာက္အဦးေတြကိုလဲ ကယ္ဆယ္ေရးတပ္ေတြ နဲ႔ အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းႏုိင္တယ္တဲ့... (ကြ်န္မရဲ႕ ျမန္မာဆန္ဆန္ Mindset က ေအာ္တိုေတြးမိေသးတယ္... ေရၾကီးရတဲ့အထဲ ကယ္ဆယ္ေရးေတြကို ပိုက္ဆံကထပ္ေပးရအံုးမယ္လို႔ စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ေတြးမိလိုက္ေသးတယ္... ေနာက္မွ သူတို႔ႏုိင္ငံေတြမွာ ဒါမ်ိဳးက အစိုးရက Free လုပ္ေပးတာေလ... က်န္တာေတြကလဲ Insurance ေတြရွိျပီးသား...)... (အမယ္ေလး... ေရေလးၾကီးျပီး မီးေလးပ်က္တာေလာက္မ်ား.... :P ) စကားေျပာေနတဲ့ တစ္ခ်ိန္ထဲပဲ ကိုယ့္ႏုိင္ငံက နာဂစ္တုန္းက ဓာတ္ပံုေတြမ်က္လံုးထဲ မသိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာေပၚလာျပီး စိတ္ထဲ ေအာင့္ကနဲျဖစ္ရေသးတယ္... ( ဘယ္မတုန္း ငါေပးထားတဲ့အခြန္ေတြ...!!! ) လူ႔စိတ္မ်ားအဲဒိ Driver ၾကီးနဲ႔ စကားေျပာေနတဲ့ခဏအတြင္း စဥ္းစားမိတာေတြပါ... အခြန္အေၾကာင္းစိတ္ထဲေရာက္ျပီး ဘယ္သူ႔ကို ေမတၱာပို႔မလဲဆိုတဲ့ က်န္တဲ့အေတြးကေတာ့ ေျပာျပစရာမလိုေတာ့ပါဘူး ျမန္မာႏုိင္ငံသားအခြန္ေဆာင္ရသူတိုင္းအသိျဖစ္မွာပါ... မလိုအပ္ပဲ အကုသိုလ္ဆက္မပြားခ်င္တာနဲ႔ အေတြးဆကို ဒီတင္ပဲျဖတ္လိုက္တယ္...

ဒီလိုနဲ႔ ကြ်န္မတို႔စီးရမဲ့ကားေရာက္လာပါတယ္... ကားက မီနီဘတ္စ္ထက္နည္းနည္းေသးပါတယ္... ေတာင္းအိတ္စ္ လို႔ေျပာရမယ္ထင္တယ္... ကားေပၚမွာ နယူးဇီလန္က လင္မယား ၂ေယာက္နဲ႔ ခ်ိဳင္းနား (သို႔) ထိုင္၀မ္ (သို႔) ေဟာင္ေကာင္ က ၄ေယာက္ပါပါတယ္... ခ်ိဳင္းနားဟုတ္မဟုတ္မေသခ်ာတာက အဲဒိထဲက မိန္းမအဂၤလိပ္လိုေျပာတာ ခ်ိဳင္းနားနဲ႔သိပ္မတူတာတစ္ေၾကာင္း... အလိုက္ကမ္းဆိုးသိတတ္ျပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ မ်က္စိေနာက္ေအာင္မေနတာကတစ္ေၾကာင္းမို႔ ခ်ိဳင္းနားကျဖစ္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ Oversea ေရာက္တာၾကာေနတဲ့သူေတြျဖစ္မယ္လို႔ ကြ်န္မကေတာ့ မွန္းတာပါပဲ... ကားကေသးျပီး ေနာက္ဆံုးတန္းကို အဲကြန္းကမေရာက္ေတာ့ အိုက္လဲအိုက္ပါတယ္... ပထမဆံုးလိုက္ပို႔ေပးတဲ့ေနရာက Kangaroo Point Park ပါ... ဘာမွေတာ့သိပ္မရွိပါဘူး... Brisbane ျမစ္ၾကီးကိုျမင္ရတယ္ ေရၾကီးထားလို႔ လူေတြမရွိတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြကို တစ္ဖက္ကမ္းမွာျမင္ရတယ္... အဲနားမွာ Coffee ဆိုင္ေလးရွိတယ္... ခဏပါပဲ ဓာတ္ပံုေလးဘာေလးရုိက္ ေလရွဳ စကားစျမည္ေျပာ ၁၅မိနစ္ေလာက္ပဲရွိမယ္... ကြ်န္မနဲ႔ ကြ်န္မအစ္မ စတန္းေထာင္ျပီး ဓာတ္ပံုရုိက္ေနတာကို ဘယ္ေနရာကေန Zoom ဆဲြျပီး ဓာတ္ပံုရုိက္ထားတယ္မသိဘူး... ကြ်န္မ ျမစ္ကုိၾကည့္ေနတုန္း ေနာက္ကေန ပုခံုးလာတို႔လို႔ လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ကင္မရာကိုင္ထားတဲ့ ဘိုၾကီးတစ္ေယာက္က သူ႔ကင္မရာကိုလာျပတယ္... စိတ္ထမွာ သူ႔အတြက္ ဓာတ္ပံုရုိက္ေပးဖို႔ေျပာမွာလား... ဘာလဲဆိုျပီး ေတြးမိတယ္... ေနာက္ေတာ့ သူ႔ကင္မရာထဲမွာ ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ပံုကိုေတြ႔တယ္... ကြ်န္မလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ပံုေလးကလွေတာ့ လိုခ်င္မိတာနဲ႔ အီးေမလ္းပို႔ေပးလို႔ရမလားဆိုေတာ့... သူက သူ႔အိတ္မွာ အသင့္ပါလာတဲ့ Website လိပ္စာ (Oh-hi.info ) ေရးထားတဲ့ ကဒ္ေလးထုတ္ေပးျပီး ဒီေန႔ည ဒါမွမဟုတ္ မနက္ျဖန္ အဲဒိဆိုဒ္ေပၚမွာရွိလိမ့္မယ္တဲ့...

သူ႔ဆိုဒ္ကေနယူထားတာ...



Kangaroo Park ဆိုပင္မဲ့ Kangaroo ေတြရွိပါဘူး...


မုန္တိုင္းေၾကာင့္ ေရေနာက္ေနတဲ့ Brisbane River

ဟိုဘက္ကျမင္ေနရတဲ့ အေဆာက္အဦးေတြမွာ ခုထိလူေတြမရွိေသးဘူး...

ျပီးေတာ့ ဟိုဘက္မွာျမင္ရတဲ့ ေတာင္ေပၚသြားမယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ ေပ်ာ္သြားတယ္... ေတာေတာင္ေလွ်ာက္ရေတာ့မယ္ထင္ျပီး... အဲဒိေတာင္ကိုသြားတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ Brisbane ျမိဳ႕ကိုျဖတ္ေတာ့ ဒါက China town (တရုတ္တန္း)... ဒါက Casino... ဒါက တကၠသိုလ္... ဒါက church ဆိုျပီး မရပ္ပဲနဲ႔ပါးစပ္ကပဲေျပာရင္း ျပသြားလိုက္တာ Pamphlet ထဲမွာေရးထားတဲ့ လိုက္ပို႔မယ္ဆိုတဲ့ေနရာကုန္သေလာက္ပဲ... Day Tour ဆိုတာ ဒါကိုး... အဲဒါေၾကာင့္ Tour ေတြ၀ယ္ရတာမၾကိဳက္တာ... ထားပါေတာ့ေလ... ကိုယ္လဲက်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့ Tour နဲ႔သြားျပီး energy save တယ္ပဲသေဘာထားလိုက္ပါတယ္... ေနာက္ေတာ့ Mt.Coot-tha ကို ကားနဲ႔စတက္ပါေတာ့တယ္... လမ္းကသာယာပါတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္တဲ့ သစ္ပင္အျမင့္ၾကီးေတြနဲ႔ ေတာင္ေပၚလမ္းကိုျဖတ္ရင္ ခဏေလာက္ရပ္ေပးေစခ်င္မိတယ္... tour နဲ႔သြားတာ ဘာမွေျပာမေနနဲ႔ေတာ့... အဲဒိ ေတာင္ေပၚလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ၾသစေတးလ်ရဲ႕ အသံလႊင့္ရုံေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္... လူက ခါတိုင္း ကားမူးေနက်မဟုတ္ပင္မဲ့ အားနည္းတာေရာေၾကာင့္လား ေတာင္တက္လမ္းမွာ ကားလမ္းကျဖဴးေတာ့ အျမန္ေမာင္းျပီး အေကြ႕ေတြမွာ ျမန္မာျပည္မွာေမာင္းသလိုအရွိန္သိပ္မေလ်ာ့တာကတစ္ေၾကာင္း... ကားကလဲ အိုက္ျပီး ေနာက္ဆံုးလိုင္းက ေလမရတာတစ္ေၾကာင္း ေခြ်းစီးေတြထြက္ျပီး မူးလာတယ္... ျမန္မာျပည္က သူ႔ထက္ေတာင္ပတ္လမ္းေတြမ်ားတဲ့ ေမျမိဳ႕တို႔ ေတာင္ၾကီးတို႔သြားတာေတာင္ မမူးခဲ့ပါဘူး...

Mt. Coot-tha သို႔...

Mt. Coot-Tha ေပၚက ျမင္ကြင္း...

ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့လဲ လူကေခါင္းထဲမၾကည္ပါဘူး... ေနကလဲ ပူပါေသးတယ္... ေတာင္ေပၚကေနေတာ့ ဘရစ္စဘင္ျမိဳ႕ၾကီးကိုျမင္ေနရပါတယ္... လူသာေနေကာင္းရင္ေတာ့ enjoy လုပ္ျဖစ္မွာပါ... အစ္မက ဓာတ္ပံုရုိက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ရုိက္သာေပးေနရတယ္ ေနပူဒဏ္ကိုလဲ မခံႏုိင္ျဖစ္ေနပါတယ္... ၾသစီက"ေန"က ပူရင္လဲ စလံုးထက္ပူတယ္လို႔ေတာင္ခံစားရပါတယ္... ကြ်န္မေနမေကာင္းေတာ့ အစ္မကပါ စိတ္မၾကည္ျဖစ္လာတယ္ထင္ပါတယ္... သူ႔ကိုဓာတ္ပံုရုိက္ေပးရတာလဲ ကြ်န္မဘယ္စိတ္ပါေတာ့မလဲ.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ ရုိက္ခ်င္စိတ္သိပ္မရွိေတာ့တာ... ဒါေပမဲ့လဲ ဒီဟာက ကြ်န္မရဲ႕ control အလြန္ေလ... ဘယ္သူကေရာ ပိုက္ဆံဒီေလာက္အကုန္ခံလာျပီး ေနမေကာင္းျဖစ္ခ်င္မွာလဲ... ကြ်န္မက ခံစားေနရတဲ့သူ ပိုေတာင္ မျဖစ္ခ်င္ေသး... ေနာက္ေတာ့ ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာသိ... အရိပ္ထဲပဲ ေနလိုက္တယ္... ခဏေနေတာ့ သန္႔စင္ခန္းသြားျပီး ထြက္လာေတာ့ သူတို႔ကိုမေတြ႔ေတာ့ျပန္ဘူး.. အဲဒိနားက Souvenir နဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ၀င္ၾကည့္ေနျဖစ္တယ္... ေနာက္မွ အစ္မက ဖုန္းဆက္ျပီး သူအဲဒိဆိုင္ထဲမွာဆိုေတာ့ ၀င္လိုက္သြားတယ္... ကားသမားၾကီးလဲ ခပ္လွမ္းလွမ္းစားပဲြမွာထိုင္ေနတယ္... ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးက ေတာ္ေတာ္သာယာတယ္... ရွဳခင္းလဲအရမ္းေကာင္းတယ္... ရာသီဥတုသာ ပူမေနရင္ ဒိထက္ပိုေနလို႔ေကာင္းမယ္... ကြ်န္မအစ္မက Cheese Cake စားရင္း ရွဳခင္းၾကည့္ေနတယ္... ကြ်န္မလဲ Muffin တစ္လံုး၀ယ္စားျဖစ္တယ္... Muffin ကပဲၾကီးတာလား ကိုယ္ပဲ ခံတြင္းပ်က္ေနတာလားေတာ့မသိဘူး.. မကုန္ဘူး... ဒါေပမဲ့ နည္းနည္းထိုင္နားျပီး စားလိုက္ရေတာ့ လူက အေတာ္ေလးဟန္သြားတယ္... မေဗဒါေခါင္းမူးလို႔ကေတာ့ အစားတစ္ခုခုစားလိုက္ ေပ်ာက္သြားဖို႔ ရာခိုင္ႏွဳန္းမ်ားတယ္... (ေမေမတို႔ ေဖေဖတို႔သာပါရင္ အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ေနမွာ)... အဲဒိ ဆိုင္ေလးက Mt. Coot-tha ေပၚက နာမည္ၾကီး Cuta Cafe ဆိုတာ ခုေရးေနရင္းမွ သိတယ္... ကားသမားၾကီးနဲ႔ စကားေျပာရင္ အမွတ္တရဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္တယ္... ဒီကားသမားၾကီးက ျမန္မာႏုိင္ငံကို သိပံုမေပၚဖူး... ဒါေပမဲ့ သူသိခ်င္ေယာင္ေတာ့ေဆာင္တယ္...

ေနာက္ဆံုးအားယူျပီး ၾကိဳးစားျပံဳးရုိ္က္ထားတယ္...

ကားသမားၾကီးနဲ႔အတူ...

kuta cafe ၀င္ေပါက္ေဘးက လမ္း...

ေကာ္ဖီဆိုင္ ေရွ႕ဘက္က ျမင္ကြင္း.. ဘက္ဘယ္ကေန ပထမဆံုး ထီးေအာက္မွာ ထိုင္ခဲ့တယ္...

ထိုင္ေနတဲ့ေနရာကေန မထႏုိင္ပဲ ျမင္ရတာကို ဒီလိုပဲ ရိုက္လိုက္တယ္... ေအာက္ Brisbane ျမိဳ႕ၾကီးေပါ့...

ေနပူေနေတာ့ ဓာတ္ပံုထဲမွာလွတယ္... ေနမပူရင္ေတာ့ လူေနလို႔သက္သာတယ္..

ေတာင္ေအာက္ျပန္ဆင္းတဲ့လမ္းမွာေတာ့ မ်က္လံုးကိုမွိတ္ျပီးပဲလိုက္လာလိုက္တယ္... မူးမွာစိုးလို႔... ကားရပ္လို႔ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Brisbane Botanic gardens ကိုေရာက္ေနတယ္... ဒီထဲကို၀င္ျပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ဖို႔ နာရီ၀က္ေလာက္အခ်ိန္ေပးတယ္... ဘရစ္စဘင္ ရုကၡေဗဒ ဥယ်ာဥ္က စကာၤပူကေလာက္မလွဘူး... ျမန္မာျပည္ ေမျမိဳ႕က ကန္ေတာ္ၾကီးေလာက္ေတာင္ မေသသပ္ဘူး... လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ပတ္က မုန္တိုင္းမိထားလို႔လားေတာ့မသိဘူး... Japanese Gardens ဆိုေျမာင္းပုတ္နံ႔ေတာင္ နံေနတယ္... က်ယ္ေတာ့အေတာ္က်ယ္ပါတယ္... တခ်ိဳ႕ေနရာေတြလဲ upgrading လုပ္ေနတယ္ထင္တယ္... ပန္းျခံထဲမွာေတာ့ ကြ်န္မတို႔ကားေပၚကလူကလဲြလို႔ တျခားလာလည္တဲ့သူ ၁ေယာက္ ၂ေယာက္ပဲေတြ႔တယ္... ဒါေပမဲ့ အပင္စိတ္၀င္စားတဲ့သူဆိုရင္ေတာ့ အဲဒိထဲမွာရွိတဲ့အပင္ေတြက တျခားႏုိင္ငံမွာ မေတြ႔ႏုိင္တဲ့ အပင္မ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေလာက္တယ္... မေဗဒါကေတာ့ ေနလဲမေကာင္း... ပင္လဲပင္ပန္းဆိုေတာ့ စိတ္သိပ္မပါဘူး... ေတြ႔တာေလးေတြေတာ့ ကင္မရာနဲ႔ဟိုရုိက္ဒီရုိက္ ရုိက္ျဖစ္တယ္...

သဘာ၀နဲ႔ ဆက္သြယ္ဖို႔ေနရာတဲ့...


ပန္းျခံထဲ ဘူမွမရွိ...

indoor but nothing special...


မင္းေလးရွိမွ ကိုယ့္ဘ၀လွပအသက္ရွင္မယ္...



 ျမိဳ႕ထဲျပန္ေရာက္ေတာ့ သူက "River Cruise" စီးမလား ၊ စီးမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္လဲမသိဘူးေပးရမယ္... မစီးတဲ့သူေတြကို ျမိဳ႕ထဲမွာ ခဏခ်ေပးမယ္တဲ့... ကြ်န္မအစ္မက စီးခ်င္ပံုရတယ္... ဒါေပမဲ့ ဒီမူးေနတဲ့ေခါင္းနဲ႔ သေဘာၤထပ္စီးခုိင္းရင္ ပိုက္ဆံကုန္ျပီး စိတ္ခ်မ္းသာရမွာမဟုတ္ဘူး... ဒါနဲ႔ မစီးဘူးပဲေျပာလိုက္တယ္... ျမိဳ႕ထဲမွာခ်ေပးျပီး ေလွ်ာက္သြားရတာကိုလဲ ကြ်န္မက ၾကိဳက္ပါတယ္... (ရွန္ဟိုင္းသြားတုန္းကလဲ ဂြ်မ္းဘားၾကည့္မလား ျမိဳ႕ထဲသြားမလားဆိုေတာ့ ျမိဳ႕ထဲပဲသြားလိုက္တာ အဲညက ကိုယ့္ဘာကိုယ္ Enjoyed ခဲ့ရတာပဲ)... သေဘာၤစီးဖို႔ နယူးဇီလန္က လင္မယားပဲသြားပါတယ္.. အာရွသားေတြအားလံုး ျမိဳ႕ထဲေနဖို႔ပဲဆံုးျဖတ္ၾကပါတယ္... ခ်ေပးခဲ့တဲ့ေနရာမွာ ေနာက္ ၂နာရီေလာက္ေနလာေခၚမယ္တဲ့... အဲဒိနားကေန ဟိုေလွ်ာက္ဒီေလွ်ာက္နဲ႔ ဂ်ပန္စာ ဆူရွီးေရာင္းတဲ့ဆိုင္မွာ မေလးရွား Laksa တို႔ ဘာတို႔ပါ တဲြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးကိုေတြ႔ပါတယ္... အမွန္ေတာ့ မေလးရွားတရုတ္ေတြဖြင့္ထားတဲ့ဆိုင္ပါ.. ဂ်ပန္စာကေတာ့ ဘိုေတြကို ဆြယ္ရုံသက္သက္လို႔မွန္းတာပဲ... ဗိုက္ေတာ့လံုး၀မဆာပါဘူး... (ဆာမွန္းမသိျဖစ္ေနတာလဲျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္... Body clock က စကာၤပူအတိုင္းပဲရွိေနေသးေတာ့ ၾသစီစားခ်ိန္မွာ ဗိုက္ကဆာေပမဲ့ ဦးေႏွာက္က အသိမေပးဘူးလို႔ထင္ပါတယ္...) ထမင္းေၾကာ္၀ယ္စားျဖစ္တယ္... အစ္မက ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ထမင္း... ထမင္းေၾကာ္က အမ်ားၾကီးရတယ္... ကုန္ေတာင္မကုန္ဘူး... ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ Queensland ေရာက္ျပီး စားသမွ်ထဲမွာ အေၾကနပ္ဆံုးအစာပါပဲ... စကာၤပူ၊မေလးရွားလက္ရာထမင္းေၾကာ္စစ္စစ္ပါ...

ထမင္းေၾကာ္စားျဖစ္တဲ့ ေနရာ...

စားျပီးေသာက္ျပီးေတာ့ ေခါင္းမူးတာ ေတာ္ေတာ္သက္သာသြားတယ္... လက္စသတ္ေတာ့ ငါဗိုက္ဆာလို႔မ်ား ေခါင္းမူးတာလား ဆိုတာ ခုထက္ထိ မေသခ်ာတဲ့ အေျဖတစ္ခုပါ... ဟိုနားဒီနားေလွ်ာက္သြား ဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္တယ္.. ျပီးေတာ့ တစ္ဖက္ကားလမ္းကူးလိုက္ေတာ့ Shopping Mall ေတြနားေရာက္သြားတယ္... ၀င္ၾကည့္လိုက္တဲ့ဆိုင္ေတြမွာပဲ Dress ေတြက AUD 10 ဆိုေတာ့ ထမင္းစားေတာင္ ၂၀ေလာက္က်ေနတာ... အက်ီၤတစ္ထည္ ၁၀ ဆိုုေတာ့ ၀ယ္ျပစ္လိုက္ျပန္ေရာ... ေနာက္တစ္ဆိုင္၀င္ ေနာက္တစ္ခါ၀ယ္ျပန္ေရာ... အဲ... Master card ေတာင္ စသံုးလိုက္ေသး... ပိုက္ဆံမေလာက္မွာစိုးလို႔... ျပား ၇၀ service charge ရွိတယ္တဲ့.. ရတယ္ေျပာလိုက္တယ္... (မရွိကုန္မွေအး.. စိတ္ထဲက စိတ္နာနာနဲ႔ေျပာတာ)... ဟို၀တ္ၾကည့္ ဒီ၀တ္ၾကည့္နဲ႔ .... ထမင္းပဲစားလိုက္လို႔လား... Shopping ဆိုတာ မိန္းကေလးေတြအတြက္ ေဆးတစ္ခြက္ပဲလားေတာ့မသိ ေခါင္းမူးတာေတြေပ်ာက္ပဲ... ဟိဟိ... ဒါနဲ႔ အဲဒိေဆးကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး မွီ၀ဲခဲ့တာ ျပန္ေတာ့ အထုတ္ေတြပိုလာေရာ... ျပန္လာၾကိဳမဲ့ေနရာကို ကြ်န္မတို႔ေစာေရာက္ေနခဲ့တယ္... ပလက္ေဖာင္းေပၚက ခံုတန္းေလးမွာ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ထိုင္ျဖစ္တယ္... မလွမ္းမကမ္းခံုတန္းမွာ ကားေပၚက တရုတ္အဖဲြ႕ထိုင္ေနတယ္... ၂ေယာက္လံုးဘာလို႔ ဒီေလာက္ပင္ပန္းေနလဲေတာ့မသိဘူး (ပူလို႔ျဖစ္မယ္ထင္တယ္)... လမ္းေဘးက ခံုတန္းေပၚမွာ ငုတ္တုတ္နဲ႔ ခဏေလးေမွးခနဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္... "Go! Go! Go!" ဆိုျပီး ဟိုအုပ္စုထဲက တရုတ္တစ္ေယာက္လာႏွဳိးေတာ့မွ လန္႔ႏုိးသြားတယ္... ေရာက္ရာေနရာ ထိုင္ငိုက္တတ္ျခင္းဟာလဲ မဂၤလာတစ္ပါးပဲ... (စတာေနာ္ အတည္မယူေလနဲ႔)...

ပင္ပန္းပင္မဲ့ ေရတစ္ဘူးနဲ႔ ေလ်ာ့ပင္းမထြက္ခင္...


သူကဘူလဲေတာ့ မသိ...

ေလ်ာ့ပင္းထြက္ျပီးဘီ...

ဒါျပီးရင္ ျပီးျပီလား... Tour ကလဲ ဒါပဲလားလို႔ Complaint တက္ခ်င္သလိုျဖစ္ေနမိေသးတယ္... ဒါျပီး ျပန္ရရင္ခုမွ ၂နာရီေက်ာ္ ၃နာရီေလာက္ပဲရွိေသးတယ္ Day tour ကလဲ Half Day ေလာက္ပဲရွိသလိုျဖစ္ေနတယ္... ဒါေပမဲ့ ေနာက္တစ္ေနရာကိုလိုက္ပို႔တယ္... South Bank Boardwalk ၊ ျမစ္ကမ္းေဘး ေလညင္းခံလမ္းေလွ်ာက္လို႔ရတယ္... tourist လာတဲ့ေနရာဆိုေတာ့ tourist ေတြစုစုရုံးရုံးေတြ႔ရတယ္... အ၀င္နားေလာက္မွာ ၾသစီမွာတစ္ခုထဲရွိတဲ့ နီေပါ ဘုရားေက်ာင္းတစ္ခုရွိတယ္... နီေပါႏုိင္ငံအျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ဘုရာေက်ာင္းသံုးခုထဲက တစ္ခုက အဲဒိမွာရွိတယ္... (ဆိုလိုတာက နီေပါဘုရားေက်ာင္းေတြကို နီေပါႏုိင္ငံကလဲြလို႔ တျခားႏုိင္ငံမွာရွိတာ ၃ခုပဲရွိတယ္ အဲဒိထဲက တစ္ခု)... ဒါေပမဲ့ လူမ်ားလို႔ အ၀နားေလာက္ပဲ၀င္ၾကည့္ျပီး ျပန္ထြက္ခဲ့တယ္... အထဲမွာ ေတာလမ္းေလွ်ာက္သလို သစ္ပင္ေတြၾကား တံတားထိုးထားတဲ့ လမ္းေလးရွိတယ္.... ဒါေပမဲ့ လူေတြမ်ားလို႔ ဒီဘက္ ျမစ္ဘက္တစ္ေလွ်ာက္ေဆာက္ထားတဲ့ ရုိးရုိး လမ္းအတိုင္းပဲ ေလညင္းခံရင္းေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္... တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ခံုတန္းမွာထိုင္ျပီး ညီအစ္မ ၂ေယာက္ စကားမေျပာျဖစ္ၾကပဲ ေလညင္းကိုပဲ ခံစားျဖစ္တယ္... ေခါင္းအေတာ္ေလးၾကည္သြားပင္မဲ့ ပင္ေတာ့ပင္ပန္းေနေသးတယ္... အဲဒိ ေလနဲ႔အတူ အဲခံုတန္းေလးေပၚလွဲအိပ္ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္... ေတာထဲက ထြက္လာတဲ့ ေတာက္တဲ့လိုအေကာင္းေလးေတြကို ဓာတ္ပံုသဲၾကီးမဲၾကီးလိုက္ရုိက္ေနတဲ့ ဘိုမတစ္ေယာက္ ရခါနီးက်ေတာ့မွ ကေလးေလးတစ္ေယာက္က အဲဒိ ေတာက္တဲ့ကို ရွဴးလုပ္လိုက္တာ ၀င္ေျပးသြားေရာ... ကေလးဆိုေတာ့ ဘာမွေျပာလို႔မရဘူးေပါ့... သူကေတာ့ နည္းနည္းတင္းသြားေလာက္တယ္.. ဖြတ္ေတြ ေတာက္တဲ့ေတြမ်ားအဲဒိမွာ ခဏေလာက္ၾကာၾကာထိုင္လိုက္ ထြက္လာပါလိမ့္မယ္...
နီေပါ ဘုရားေက်ာင္း...

ျမစ္ကမ္းေဘးမွာ ေလညင္းခံရင္းေပါ့...


ေတာ္ေတာ္ေလးထုိင္ ေလညင္းခံျပီးမွ ျပန္ျဖစ္တယ္... ဒါေတာင္ ကြ်န္မတို႔ညီအစ္မက ေစာေနေသးတယ္... အဲဒိနားက Ferry Wheel ၾကီး အၾကီးေရွ႕က ျမက္ခင္းေပၚထိုင္ရင္ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနျဖစ္တယ္... ကေလးေတြနဲ႔ ဘိုမေတြလဲ ျမက္ခင္းေပၚထိုင္ေနၾကတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ဘာစကားမွမေျပာပဲ ဒီလိုေအးေဆးေလး ထိုင္ၾကည့္ေနရတာလဲ ေလွ်ာက္သြားျပီး ပင္ပန္းေနရတာထက္စာရင္ enjoy လုပ္နည္းတစ္မ်ိဳးပါပဲ... ဓာတ္ပံုေလး ၁ပံု ၂ပံုေလာက္ထပ္ရုိက္ျဖစ္တယ္... ကားလာေတာ့ ကားေပၚျပန္တက္ျပီး ျပန္လာျဖစ္ၾကတယ္... 

ferry Wheel ေဘးက လမ္း...

ခ်ားစီးခ်င္လား...

South river bank နားက အေဆာက္အအံု...


ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္... ေနာက္က ကင္မရာအိတ္နဲ႔ စတန္းကေတာ့ အလြန္ေလး...


ကားေပၚမွာလဲ အိပ္လိုက္ႏုိးလိုက္ ငိုက္လိုက္နဲ႔ သံသရာလည္ေနတယ္... ကြ်န္မတို႔ ေဟာ္တယ္ကို အရင္ဆံုးေရာက္တယ္... ျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ညေန ၅နာရီေလာက္ေတာ့ရွိမယ္ထင္တယ္... ေနေတာ့မ၀င္ေသးဘူး... ဒါေပမဲ့ ညီအစ္မ ၂ေယာက္လံုး ဒီေလာက္ငိုက္ခ်င္တဲ့ ငါဆိုျပီး တမုန္းအိပ္ပစ္လိုက္တယ္.. အမွန္ေတာ့ ေနမေကာင္းတာကို မနားပဲထြက္ေနလို႔ မေပ်ာက္ႏုိင္တာ အဲလိုနားလိုက္ခ်င္တာ... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္နားမယ္ဆို ကိုယ့္အစ္မပါ လိုက္ျပီး ေဟာ္တယ္မွာပိတ္ေနမွာစိုးလို႔ မေျပာခ်င္ခဲ့တာ... ကြ်န္မကိုထားျပီးသြားခ်င္သြားလို႔ ေျပာခ်င္ေပမဲ့ သူကလဲ ထားသြားမွာမဟုတ္ေတာ့ မေျပာျဖစ္ဖူး... ကိုယ့္ပိုက္ဆံအကုန္ခံျပီးလာၾကတာ ကြ်န္မေနမေကာင္းတာနဲ႔ သူ႔ကိုဆဲြထားသလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔လိုက္ေပးေနတာ... ခုေတာ့ သူလဲနားခ်င္တာပဲလား... ကြ်န္မအတြက္ပဲ နားေပးတာလားေတာ့မသိဘူး... အိပ္လိုက္တာဆိုတာ ကြ်န္မျပန္ႏုိးလာေတာ့ ည ၉နာရီရွိျပီ... ဗိုက္ကလဲ ဆာတယ္... သူကေတာ့ အိပ္ေနတုန္းပဲ... မနက္က Kuta Cafe က Muffin က်န္တာေလး ထုတ္စား... အာသာက မေျပ... ဒါနဲ႔ပဲ... အိပ္တာပဲေအးပါတယ္ ေနာက္ေန႔ ဆစ္ဒနီကိုသြားရင္ ေနေကာင္းျပီး အားရွိမွျဖစ္မယ္.... ဒီေန႔ေတာ့ ညစာထပ္လြတ္ျပန္ျပီေပါ့...

စာၾကြင္း။ ။ ပထမေန႔ညမွာကတည္းက ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ရျပီးသားပါ... ဖုန္းဆက္ၾကပါတယ္... ေနမေကာင္းဘူး... ေခ်ာင္းဆိုးေနတယ္ေျပာေတာ့... ငယ္သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပီသစြာ... ေခ်ာင္းဆိုးရင္ ငါနဲ႔လာမေတြ႔နဲ႔ဆိုေျပာပါတယ္... ေဖ့ဘြတ္ေပၚက စာတမ္းေလးေတြလိုေပါ့... ကြ်န္မ အေျခအေနဆိုရင္ေတာ့ "Friends ask "Are You Okay?" when u sick, BEST Friends say "Don't come and meet me if you are coughing"... ဘာပဲေျပာေျပာ သူစတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မသိပါတယ္... ျပီးေတာ့ မေတြ႔တာ ဒီေလာက္ၾကာပင္မဲ့ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ေျပာမနာဆိုမနာရွိဆဲ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းေတြးမိရင္ အျပံဳးတစ္ခ်က္ေတာ့ ကြ်န္မမ်က္ႏွာေပၚကို အျမဲျဖတ္ေျပးျဖစ္တယ္ေလ....

For More photos please like "MaBayDar" Page at the side bar...

Thursday, March 14, 2013

စိတၱဇ Weekend ကုန္ဆံုးလြန္ေျမာက္ပါေစကြယ္....

မေဗဒါကို က်န္ခဲ့တဲ့ သံုးပတ္အတြင္း အလုပ္ပိတ္ရက္ စေန တနဂၤေႏြေတြမွာ စိတ္ဖိစီးမွဳေတြေပးခဲ့တဲ့ 3d Drawing ဘာသာ အမွတ္ရပါျပီ... လူမွာ ခါးေတြလဲနာ... မ်က္လံုးေတြလဲကိုက္... ေခါင္းေတြလဲမူး... စိတ္ေတြလဲညစ္ခဲ့ရတဲ့ ဘာသာေပါ့... ပထမတစ္ခုက Assignment (TMA) ၊ ဒုတိယတစ္ခုက Lab report... TMA က စာေတြေျဖရတာ....နံပါတ္ ၂ ေအနဲ႔ဘီကို မသိလို႔ အစက ဒီအတိုင္း Blank ထားခဲ့မလို႔ ေနာက္မွ အင္တာနက္မွာရွာေတြ႕တာေတြ ေလွ်ာက္ေရးေပးလိုက္တာ အမွတ္ရသြားသားပဲ... TMA က ၉၃မွတ္ရတယ္... TMA အျပီး ေနာက္တစ္ပတ္ပဲျခားတယ္... Lab report deadline ကလာျပန္ေရာ... ဒီ Lab report ကေတာ့ အဆံုးပိုင္းမွာ မေဗဒါကို မ်က္ရည္ေပါက္ၾကီးငယ္နဲ႔ ဒီဘာသာကို အက်ပဲခံလိုက္ေတာ့မယ္လို႔ စဥ္းစားတဲ့အထိ ဒုကၡေပးခဲ့တာေပါ့... ဟုတ္တယ္ေလ... ၾကိဳးစားပမ္းစား စေနေရာ တနဂၤေႏြ ၂ရက္လံုးနည္းလမ္းရွာေဖြျပီး ဆဲြခဲ့တဲ့ ပံုက ျပီးလဲျပီးသြားေရာ ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းက်ေတာ့မွ ဆဲြထားတဲ့အဆင့္ေတြကို Screen Shot နဲ႔တကြရွင္းပါဆိုေတာ့... ကိုယ္က ဆဲြတုန္းက Screen Shot ေတြမလုပ္ခဲ့ေတာ့... Final product ပဲရွိတယ္... Screen shoot ေလးရဖို႔ အစအဆံုးျပန္ဆဲြရေတာ့မဲ့ပံုေပါက္ေနတယ္... တနလာၤေန႔ည Deadline... တနလာၤေန႔မနက္က အလုပ္သြားရမယ္ဆိုေတာ့ ဆဲြဖို႔အခ်ိန္မရွိ... တနဂၤေႏြည အျပီးဆဲြမွျဖစ္မွာေလ... ဒါနဲ႔ လက္မေလ်ာ့ေသးဘူး ဆဲြမယ္လုပ္ေသးတယ္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အိမ္က laptop မွာ screen shoot ကို Paste လုပ္ဖို႔ Microsoft office ကမရွိဘူး... (အမွန္ေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္က ဟုန္ေနလို႔ မသိတာ... Paint မွာ Paste ျပီး save လို႔လဲရသားနဲ႔)... ရုံးက laptop မွာက်ေတာ့ အဲဒိ 3d software ကမရွိ... ဒီေတာ့ 3d software ကို ရုံးက laptop မွာ ေဒါင္းလုပ္လုပ္လိုက္တယ္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အိမ္က laptop ထဲကဆဲြထားတာက version 2.65နဲ႔... ရုံးက Laptop မွာ ေဒါင္းလုိက္ေတာ့ Version update ျဖစ္ျပီး 2.66 ျဖစ္ေနတယ္... ဒီေတာ့ report ေရးရင္ ဆဲြျပီးသား version နဲ႔ မတူမွာကို စိတ္ကစိုးရိမ္ျပီး... သြားပါျပီ... လုပ္ထားသမွ်ေတြ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ပါျပီ... ၾကိဳးစားေနလဲအလကားပါပဲ... တကယ္ေတာ့ ကံေတြခ်ည္းပဲဆိုျပီး ကံကိုပဲ အျပစ္ပံုရေတာ့တာေပါ့... ကံကို အျပစ္ပံုျပီးသကာလ ဆရာ့ရဲ႕ ေမးခြန္းကို အျပစ္ပံုေတာ့တာေပါ့... သူ႔ေမးခြန္းက ဘာလို႔ အဆံုးက်မွ Screen Shoot လိုတယ္ေျပာထားလဲ... အစကတည္းက နံပါတ္ ၁မွာကတည္းက ပံုဆြဲရင္ Screen Shoot လုပ္ပါလို႔ေျပာထားပါလား... ဘာညာနဲ႔ စိတ္တိုေတာ့တာေပါ့.... ကိုယ့္ Lab report ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႔ တစ္ပတ္လံုးကူလုပ္ေပးနဲ႔တဲ့ သူ႔ကိုလဲ "ေတာ္ျပီ ဆဲြမေနနဲ႔ေတာ့ မဆဲြေတာ့ဘူး အက်ပဲခံလိုက္ေတာ့မယ္" ဆိုျပီး စိတ္ေတြတို... (စိတ္ထဲမေတာ့ က်လို႔ ထပ္ေပးရမဲ့ ေက်ာင္းလခဆိုတာၾကီးေၾကာင့္ ေဒါသပိုရသလို၊ စိတ္လဲညစ္၊ မက်ရင္ေတာ့ေကာင္းမွာပဲလို႔လဲေတြးမိေနတာေပါ့)... သူငယ္ခ်င္းေတြ msg ပို႔ျပီး စိတ္ညစ္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ သူတို႔ကအားေပးၾကတယ္... စိတ္မေလ်ာ့ပဲ တင္လိုက္ဖို႔ေျပာၾကတယ္... သူတို႔ေတြအားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္... ကိုယ့္မွာသူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြရွိေသးတာသိလို႔လဲ ၀မ္းသာပါတယ္...
စိတ္တိုတိုနဲ႔ ေမးခြန္းစာရြက္ၾကီး ဆဲြျဖဲျပစ္လိုက္တယ္... ဟီးဟီး...

ေနာက္ေတာ့ ညေတာ္ေတာ္နက္ျပီး စိတ္ျပန္နည္းနည္းေအးေတာ့မွ အစအဆံုးျပန္ဆဲြရတာေပါ့... ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ေခါက္ဆဲြေတာ့လြယ္သြားျပီ... ပထမတစ္ေခါက္ဆဲြတံုးက ဆဲြတဲ့အခ်ိန္ထက္ ဘယ္လိုဆဲြရလဲ လိုက္ရွာရတာက ၾကာတာေလ... ခုက်ေတာ့ ဘယ္လိုဆဲြရလဲဆိုတာ ကိုယ္ကသိျပီးသြားေတာ့ ဆဲြရုံပဲ သိပ္မၾကာေတာ့ဘူး... ဒါေပမဲ့ ပထမပံုေလာက္ေတာ့ Detail မဆဲြႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့... အစက နံပါတ္ ၂ေမးခြန္း တံခါးပံုဆဲြခိုင္းတာ မဆဲြပဲထားမလို႔ ၁၀မွတ္ပဲ မရလဲေနဆိုျပီး... အဲညက အျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ျဖစ္သလိုဆဲြျပစ္လိုက္အံုးမယ္ဆိုျပီး ဆဲြလိုက္တယ္... (အဲဒိ အပုဒ္က ခု အမွတ္ျပည့္ရတယ္ရွင့္ ဟိဟိ)... ေနာက္ေန႔မနက္ ရုံးမွာအားရင္ report ထိုင္ေရးရတာေပါ့... တနလာၤေန႔ည ၁၂နာရီ submission ပိတ္မယ္ဆို... ည ၁၁နာရီ ၂၅မိနစ္ေလာက္မွာ တင္ျဖစ္သြားတယ္... ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဒုကၡေပးတာ... ခုအဲဒိ Lab report က ၉၄မွတ္ေတာင္ရတယ္... ဟဲဟဲ...

ဒါက ျပန္ဆဲြထားတဲ့ပံု စားပဲြရဲ႕ေရွ႕ကရုိက္ထားတာ

ဒါက စားပဲြေနာက္က ျမင္ကြင္း...

ျဖစ္သလိုဆဲြလိုက္တဲ့ တံခါး...

ျပႆနာမ်ိဳးစံုနဲ႔ ထြက္လာတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံပံု... ဒါေတာင္ သူကူဆဲြေပးလို႔...

Lab report တင္ျပီး ေနာက္တစ္ပတ္က်ရင္ Final project (ECA) ဆိုတာၾကီးဆဲြရျပန္ပါေရာ... ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘယ္သူ႔မွ မကူႏုိင္ေတာ့ဘူး... သူက တစ္ပံုထဲမွာ ၾကိဳက္ရာ ပစၥည္း ၆မ်ိဳးဆဲြခိုင္းတာ... Interior or Exterior ေတာ့ ေရြးရမွာေပါ့... လူက အမွတ္မရွိ လွ်ာရွည္ခ်င္ေတာ့ လြယ္လြယ္ကူကူကို မဆဲြဘူး... အင္းေလးက ေျခတံရွည္အိမ္ပံုေလးဆဲြခ်င္ျပန္ေရာ... ဘာလို႔မ်ား လြယ္ကူျပီး Creative ျဖစ္တဲ့ Idea မ်ိဳး ကိုယ့္မွာမရွိရတာလဲ မသိဘူးေနာ္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္သတိထားမိတယ္... တစ္ခုခုေရြးဆို ခက္တာကိုပဲေရြးျဖစ္တယ္... ျပီးရင္မလုပ္တတ္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး ေအာ္တယ္... ေတာ္ေတာ္ ခြက်တ့ဲ ကြ်န္မ... ဒီတစ္ခါေတာ့ စိတ္သိပ္မရွဳပ္ေတာ့ပါဘူး... Youtube က tutorial ေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ျပီး သစ္ပင္ေတြ ျမက္ေတြ ဘယ္လိုဆဲြလဲဆိုျပီး လွ်ာရွည္ျပန္ေရာ... ထားပါေတာ့ေလ... အားလံုးအဆင္ေျပေျပပဲ... အဲ တင္မယ္လဲလုပ္ေရာ... report ကို 10MB ေအာက္ပဲထားပါတဲ့... ကိုယ့္ Working file ခ်ည္းပဲ Zip လုပ္တာေတာင္ 30MB. Render လုပ္ထားတဲ့ပံုေတြနဲ႔ ကိုယ္သံုးထားတဲ့ Materials ပံုေတြမပါေသးဘူး... အဲဒါဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လွ်ာရွည္ထားတ့ဲ အပင္က သစ္ရြက္ေတြနဲ႔ လွ်ာရွည္မိတဲ့ ျမက္ခင္းက ျမက္ေတြက File size ကို မတရားၾကီးေစတာေလ... ဒါနဲ႔ပဲ Wasting my effort again... ဆဲြထားတဲ့ ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ သစ္ပင္နဲ႔ ျမက္ခင္းကို အရြယ္ေတြလိုက္ေလွ်ာ့ရပါေရာ... ျပီးမွပဲ တင္လိုက္ရတယ္... ဆရာသာ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္မယ္... ကြ်န္မၾကိဳးစားထားတဲ့ Effort ကိုသေဘာေပါက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းေပးမယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္တာပဲ... သူလိုခ်င္တာက Original creation... ဓာတ္ပံုကို ၾကည့္ျပီး ျပန္ဆဲြပါတဲ့... တျခားသူေတြဆဲြထားတဲ့ အင္တာနက္ေပၚက 3d ပံုေတြကို ျပန္ကူးမခ်ပါနဲ႔တဲ့... အဲဒါကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ Original Creation စစ္စစ္ဆိုတာကို သူ ၉၉.၉၉ မွတ္ေပးသင့္ေနဘီ... ဟြန္း.... ဆဲြထားတဲ့ပံုေတြၾကည့္လိုက္ေနာ္...



ေရကန္ဆဲြရတာက လက္ေတာ္ေတာ္၀င္တယ္... ေရကန္နဲ႔ေတာ့ သိပ္မတူလွဘူး...



အင္းေလး ေျခတံရွည္အိမ္... ဟဲဟဲ...

အေနာက္က floating plantation က တကယ္ကိုပဲ ေလေပၚ float ခ်င္ေနတယ္... မတတ္ႏုိင္ဘူး... ေရေပၚfloat ေအာင္ခ်ိန္တာပဲ ဒီေလာက္ပဲရတယ္...


Wednesday, March 13, 2013

Visit to 360 Sky Point & Movie World - Gold Coast Day 2

အဲဒိေန႔ကသာ ကြ်န္မေနေကာင္းေနခဲ့ရင္ ဒိထက္ပိုျပီး ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့လိမ့္မယ္။ ၾသစီသြားတဲ့ရက္ေတြထဲမွာ ကြ်န္မရဲ႕ က်န္းမာေရးအဆိုးရက္က အဲဒိရက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တုတ္ေကြးလဲဟုတ္ပါဘူး... ကိုယ္လဲမပူပါဘူး... အာေခါင္ေတြေျခာက္ျပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုးတဲ့ေန႔ေပါ့... ေရွ႕ရက္ေတြမွာေဆးေတြေသာက္ထားေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးရင္ သလိပ္ပါခ်င္တယ္... ျပီးေတာ့ အဲကြန္းရွိတဲ့ေနရာေရာက္တာနဲ႔ လည္ေခ်ာင္းေျခာက္ျပီး ေခ်ာင္းကစဆိုးေတာ့တာပဲ... ျပီးေတာ့ ေသြးအားကလဲ နည္းေနပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ သြားရလာရမေကာင္းဘူးေပါ့... ကိုယ္ကအစားအေသာက္ဆို အပူအစပ္မွ ခံတြင္းေတြ႔တာဆိုေတာ့ အဲဒိမွာအစားအေသာက္ကလဲ သိပ္စားခ်င္စိတ္မရွိဘူး... (ေသခ်ာတာေတာ့ မေဗဒါက အစားအေသာက္ခရီးသြားမဟုတ္ဘူး... အဲဒါမျဖစ္သင့္ဘူး... ကိုယ္သြားတဲ့ႏုိင္ငံက ေဒသစာကို ေလ့လာစားသံုးႏုိင္တာလဲ ခရီးသြားေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအပ္တဲ့အရည္အခ်င္းပဲ... ေနမေကာင္းေတာ့ ပိုဆိုးေတာ့တာေပါ့)... ဒီေတာ့ လည္ေခ်ာင္းမေျခာက္ေအာင္ ေရဗူးေဆာင္ျပီး အျမဲေရေသာက္ေပးမွရတယ္... ဒီေတာ့လဲ အေပါ့ကသြားခ်င္ျပန္ေရာ... ဘယ္ႏုိင္ငံမွ စကာၤပူေလာက္ သန္႔ျပီး ေနရာတကာလြယ္လြယ္ကူကူရွာလို႔ရတဲ့ အိမ္သာသိပ္မရွိဘူး (စလံုးမၾကီးေလသံျဖင့္ေျပာသည္။)... ဒီေတာ့ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ေနရတယ္... အဲဒိေန႔ မနက္စာကို စလံုးမွာလဲရွိတဲ့ Subway (အရသာဘယ္ႏုိင္ငံေရာက္ေရာက္တူတူပဲမို႔) အဲဒါပဲစားျဖစ္ပါတယ္... 6 inches ေပါင္မုန္႔ကို ကိုယ္ေတြပဲစားတယ္ထင္တယ္... အားလံုးကေတာ့ Foot long အရွည္ၾကီးေတြစားၾကတယ္... ကိုယ္က 6 inches bread ေတာင္ မနည္းကုန္ေအာင္စားရတယ္... အဲဒါက AUD 5.50 (မနက္စာကို စလံုးေငြ ၇က်ပ္ေလာက္က်တယ္ဆိုေတာ့ ေစ်းၾကီးတယ္)
Don't limit yourself...


၃၆၀ ဒီဂရီ Sky Point

အဲေန႔မတိုင္ခင္ညက ေစ်းေရာင္းေကာင္းတဲ့ေကာင္မေလးဆီကေန ၃၆၀ ဒီဂရီ Gold Coast ရဲ႕ အျမင့္ဆံုးအေဆာက္အဦး Sky Point နဲ႔ Movie World Ticket ၀ယ္ခဲ့တယ္ေလ... Movie World ကိုသြားမဲ့ကားက Titanium Bar မွတ္တိုင္မွာ မနက္ ၁၀နာရီလာမယ္ေျပာခဲ့ေတာ့၊ မနက္ ၈နာရီေလာက္ Sky Point ကိုသြားခဲ့ၾကတယ္... အဲဒိေရာက္ေတာ့မွ ကြ်န္မတို႔၀ယ္ထားတဲ့ AUD 21 လက္မွတ္က Observation deck အထိပဲလက္မွတ္ျဖစ္ေနတယ္... ဟိုးအျပင္ အေပၚထိမေရာက္ဘူး... (အစထဲက အဲဒါကို ေမးဖို႔ေမ့သြားတယ္) အေပၚအျပင္အထိ ၀တ္စံုၾကီးေတြနဲ႔ တက္ခ်င္ရင္က တစ္ေယာက္ကုိ AUD 69 တဲ့... မေဗဒါတို႔က ၀ယ္မယ္ဆိုေတာ့ Time slot ေတြအားလံုးက ျပည့္ေနျပီတဲ့ မနက္ျဖန္မွရမယ္တဲ့... ဒါေပမဲ့ မနက္ျဖန္ Brisbane သြားမလို႔ စီစဥ္ထားေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ေရာက္မလဲမေသခ်ာဘူး... ဒါနဲ႔ပဲ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရေတာ့တယ္... အဲဒိအျပင္အေပၚကဆို ေၾကာက္စရာလဲေကာင္း ၾကည့္ရတာလဲ ပိုလြတ္လပ္မွာ... ဒီလိုနဲ႔ပဲ Observation deck နဲ႔တင္ ေက်နပ္ခဲ့ရတာေပါ့... Observation Deck ကေနၾကည့္တာေတာင္ ပင္လယ္ကမ္းရုိးတန္းၾကီးကို မ်က္စိတစ္ဆံုးျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကအေတာ္ေလးကိုလွပါတယ္... ဒါေပမဲ့ သိတဲ့အတိုင္း အဲလို Observation deck ေတြက ေနာက္ကရွဳခင္းနဲ႔ လူနဲ႔ တဲြဓာတ္ပံုရုိက္ဖို႔ခက္ပါတယ္... လူက အေဆာက္အအံုထဲမွာဆိုေတာ့ အျပင္က ပိုလင္းေနျပီး လူက ေမွာင္ေနGeတတ္ပါတယ္.... အရမ္းကပ္သြားျပန္ေတာ့လဲ မွန္ရဲ႕ Reflection ကဆိုးပါတယ္.... ေနာက္ျပီး တျခားလူေတြလဲရွိေသးေတာ့ ဓာတ္ပံုကို အျမန္ရုိက္ရပါတယ္... ရုိက္လာတာေလးေတြၾကည့္ေနာ္... ဟိုးအေပၚအထိမတက္ခဲ့ရတာကပဲ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္လာဖို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုရသြားတာေပါ့....
Wonderful View




Gold Coast and me

Visit to Movie World


Gold Coast မွာ Theme Park ေတြအမ်ားၾကီးရွိတယ္... Sea World, Dream World, Movie World စသည္ျဖင့္ေပါ့... အခ်ိန္မရွိတာနဲ႔ အဲဒိထဲက တစ္ခုကိုေရြးလိုက္တယ္... Movie World ကို... ဘယ္သြားသြားေတာ့ အတူတူေလာက္ပဲျဖစ္မယ္ထင္တာပဲ... ဂ်ပန္က DisneyLand... Korea က Ever Land... ေဟာင္ေကာင္က Ocean Park... မေလးရွားက Genting... စကာၤပူက Universal Studio အကုန္ေရာက္ဖူးပါတယ္... (ဒီလိုပဲ စကားေျပာရင္ ၾကံဳေတာ့လဲ ၾကြားရတာေပါ့... ေက်ာ္မ်ားဖတ္လိုက္ၾကလားမသိ... အဟိ)..အားလံုးက ရာသီဥတုရယ္ လူေတြရယ္ကြာတာကလဲြလို႔ စီးတာေတြ အထဲက အျပင္အဆင္ေတြက ခပ္ဆင္ဆင္တူၾကပါတယ္... Movie World ကိုသြားဖို႔ Titanium Bar ေရွ႕မွတ္တိုင္ကေနစီးတာ ေတာ္ေတာ္ေလးစီးရတယ္... ထိုင္စီးရတာမဟုတ္ဘူး... ရပ္စီးရတာ... အဲဒိဂိတ္ကိုေရာက္ေတာ့ ဘတ္စ္ကားက ဘယ္ထဲကေတာင္ျပည့္လာလဲမသိဘူး.... ကိုယ္ေတြေနရာမရဘူး... ကားထဲ၀င္လိုက္တာနဲ႔ အဲကြန္းေလေၾကာင့္ အာေခါင္ေတြေျခာက္လာျပီး ေခ်ာင္းကဆိုးခ်င္လာေရာ... တတ္ႏုိင္သေလာက္ေအာင့္ေပမဲ့ ဗိုက္နာတာနဲ႔ ေခ်ာင္းဆိုးခ်င္တာက ၾကာၾကာေအာင့္လို႔ရတာမဟုတ္ဘူး... တတ္ႏုိင္သေလာက္ထိန္းဆိုးတယ္... ဒါေတာင္ ထိုင္ေနတဲ့ အာရွသူနဲ႔တဲြလာတဲ့ ဘိုေကာင္က မၾကည္ျဖဴတဲ့ပံုလုပ္ေနတာ... ဒါနဲ႔ ပါလာသမွ် စကာၤပူေဆးခန္းကေပးလိုက္တဲ့ ငံုေဆးျပားေတြငံု... ကုန္သြားေတာ့ အစ္မယူလာတဲ့ Strepsils ကို အဆက္မျပတ္ငံုေနရတယ္... အစကတည္းက ပူရွိန္းမၾကိဳက္တဲ့ကြ်န္မ Strepsils ကလဲ ခါးလိုက္တာမေျပာနဲ႔... ဒါေပမဲ့ အညဴစူမခံႏုိင္လို႔ ငံုလိုက္တယ္... ငံုထားရင္သက္သာတယ္... ေဆးကုန္တာနဲ႔ဆိုးခ်င္ေရာ... လူကေခ်ာင္းမဆိုးေအာင္ထိန္းရတာ မ်က္ရည္ေတာင္က်လုပဲ... အဲဒိေန႔က ဘတ္စ္ကားစီးရတာေတာ့ တကယ့္ကို ငရဲပဲ... ၄၅မိနစ္ေလာက္ကားေပၚမွာခံလိုက္ရတယ္... ဟိုေရာက္ေတာ့ ညက၀ယ္ထားတဲ့ လက္မွတ္နဲ႔ တန္း၀င္လို႔ရတယ္... အထဲေရာက္ေတာ့လဲ လူကပဲ ေနမေကာင္းလို႔လားမသိ... အရမ္းလဲေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ပါဘူး... တျခားႏုိင္ငံေတြကအတိုင္းပါပဲ... ေျပာရရင္ တျခားႏုိင္ငံေတြထက္ေတာင္ စီးစရာနည္းသလိုပဲခံစားရတယ္... Green Lantern ကေတာ့ ၀င္ေပါက္နားမွာပဲ သိပ္လဲ ၾကာၾကာမေစာင့္ရဘူးဆိုေတာ့ ၀င္တန္းစီလိုက္တယ္... လူကေတာ့ အရမ္းစိတ္မပါပါဘူး... ေနာက္ေတာ့ အစ္မလဲ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနရင္ ျငဴစူမွာစိုးလို႔ လိုက္စီးေပးလိုက္တယ္... အသက္ၾကီးလာေလ အသည္းငယ္လာေလျဖစ္ေနတဲ့ကြ်န္မ ေနကမေကာင္းေတာ့ ကိုယ့္အေျခအေနကိုယ္စိုးရိမ္ေနရတယ္... စီးေတာ့ အာျပဲၾကီးနဲ႔ဇြတ္ေအာ္လိုက္တာ ေဘးက ဘိုမေတြေတာင္နားေတာ္ေတာ္ညီးသြားမယ္... မေဗဒါကေတာ့ မေအာ္လို႔မျဖစ္ဘူး... အဲဒါေတြစီးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မေအာ္ရင္ အံခ်င္သလိုၾကီးျဖစ္တတ္တယ္... မေဗဒါက ေအာ္လိုက္မွသက္သာတာ... ဘာလို႔လဲေတာ့မသိ...
သူ႔ေနာက္မွာ ေဘးတိုက္ေလး ပိန္ေအာင္၀င္ပုန္းေနတာ... ၾသစီက Marilyn Monroe က သိပ္ေခ်ာ၀ူး... 

ေအာ္ဒါနဲ႔... အဲဒိဟာေတြစီးမယ္ဆို ပါလာတဲ့ပစၥည္းေတြကို ေလာ့ကာငွားျပီးထည့္ခဲ့ရတယ္ေလ... အဲဒိေလာ့ကာကလဲ အၾကီးဆိုရင္ AUD 8 နဲ႔ 12 (တစ္ခုခုပဲ အဲေလာက္၀န္းက်င္ပဲ)... ေပးရတယ္... ျပီးေတာ့ ေပၚလစီကလဲ ၁နာရီအတြင္းျပန္လာထုတ္ရမယ္တဲ့ အဲလိုမွမဟုတ္ရင္ ပို charge အံုးမယ္တဲ့... ေကာင္းေရာ... တျခားႏုိင္ငံေတြမွာေတြ႔ဖူးတဲ့ Lockers ေတြက တစ္ခါထည့္ထားရင္ ေနာက္တစ္ခါျပန္မဖြင့္မခ်င္း တစ္ေနကုန္ထည့္ထားလို႔ရပါတယ္... ဒီကေလာ့ကာကေတာ့ ရိတ္တယ္လို႔ပဲဆိုခ်င္ပါတယ္... ေနာက္ေတာ့ ညီအစ္မ ၂ေယာက္ ၾကံဳတဲ့4D ပဲြ Ice Age ကို၀င္ၾကည့္ပါတယ္... ေန႔လည္ေရာက္ေတာ့ ဗိုက္လဲနည္းနည္းဆာလာ... ကြ်န္မက ေခါင္းမူးတဲ့အခါ စားလိုက္ရင္သက္သာသြားတတ္ပါတယ္ (ပိန္အံုးမယ္) ဒါနဲ႔ အဲဒိနားမွာ ဆိုင္ကလဲ အဆင္သင့္ Buffet ကို Asian စာလဲရမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒါပဲ ေအးေအးေဆးေဆးနားရင္း ၀င္စားလိုက္ပါတယ္... ဒီလို Theme Park ေတြမွာ အျပင္က Food court ရုိးရုိးစားလဲ စားေကာင္းခ်င္မွသာေကာင္းမယ္ ေစ်းကေတာ့ ေကာင္းေနက်မို႔ ဆုိင္ၾကီးပဲတတ္စားျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ဆိုင္နာမည္က Rick's Cafe Americain လို႔ေခၚပါတယ္... တစ္ေယာက္ကို AUD 26.99 က်ပါတယ္... စားေကာင္းပါတယ္... Asian ေရာ Western ေရာ အကုန္ရပါတယ္... အကုန္စားေကာင္းပါတယ္...

ဒါက ပထမအခ်ီ... ထမင္းစားတာ...

ဒါက ဒုတိယအခ်ီ ဘိုလိုစားတာ...


ဒီဆိုင္မွာ ဘူေဖးစားတာ စားေကာင္းတယ္...

စီးတဲ့ေနရာေတြမွာေတာ့ က်န္တဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာၾကံဳခဲ့ရသလို အၾကာၾကီးေစာင့္စရာမလိုပါဘူး... အလြန္ဆံုး နာရီ၀က္ေလာက္ပါပဲ... Scoopy Doo မွာ ၄၅မိနစ္လို႔ေရးထားပင္မဲ့ နာရီ၀က္ေလာက္ပဲ ၾကာပါတယ္... Green Lantern စီးျပီးတာနဲ႔ လူက အီလည္လည္နည္းနည္းျဖစ္လာလို႔ ဆက္မမိုက္ေတာ့တာပဲေကာင္းမယ္... ေနာက္မို႔ဆို အေျခအေနဆိုးသြားႏုိင္တယ္ဆိုျပီး ကိုယ့္အရွိန္ကိုယ္သတ္လိုက္ပါတယ္... အစ္မကိုပဲ သြားစီးငါအိတ္ေစာင့္မယ္ဆိုျပီးပဲ ေရာက္ေလရာထိုင္ေနပါတယ္... ပင္ပန္းေနေတာ့ ဓာတ္ပံုေတာင္သိပ္မရုိက္ျဖစ္ပါဘူး... အစ္မ Scoopy Doo သြားစီးေနတုန္းကြ်န္မ ဗြီဒီယိုရုိက္ျဖစ္ပါေသးတယ္... ကင္မရာနဲ႔ စကားစျမည္ေျပာၾကည့္တာေပါ့.... ဂ်ပန္တို႔ ကိုရီးယားတို႔သြားတုန္းကလဲ အဲလိုလုပ္ပါတယ္... လူသိပ္ၾကည့္မခံခဲ့ရပါဘူး... ဒါေပမဲ့ ၾသစီေရာက္ကာမွပဲ လူေတြက ကိုယ့္ဘာကိုယ္ကင္မရာေလးၾကည့္စကားေျပာေနတာကို ၾကည့္ၾကေတာ့ လူေတာင္ရွက္သြားပါတယ္...

အဲဒိထဲက စီးတာေတြက ေရစိုတယ္...

စားေသာက္ျပီး နည္းနည္းနားလိုက္လို႔ ျပန္လန္းလာေတာ့မွ ရာသီဥတုကလဲ ပူတာနဲ႔ Wild West Falls က Jurassic Park မွာ ေရစိုတဲ့ ဟာတစ္ခုသြားစီးျဖစ္ပါတယ္... သိတဲ့အတိုင္း ၾသစီက ဘယ္အရာမဆို ကြ်န္မတို႔ စံနဲ႔ေတာ့ အေစာၾကီးပိတ္တယ္လို႔ခံစားရပါတယ္... ညေန ၅နာရီေလာက္ေရာက္တာနဲ႔ Costume ေတြ၀တ္ထားတဲ့ ရုပ္ရွင္ထဲက သူရဲေကာင္းေတြကားေတြနဲ႔ထြက္သူကထြက္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္သူကေလွ်ာက္ ေတာ့တာပါပဲ... ဂ်ပန္က Desney Land ေတာင္ ည ၈နာရီမွ အဲဒါမ်ိဳးေတြထြက္တယ္ထင္တယ္ (ေမ့ေတာ့ေမ့ေနျပီ ဒါေပမဲ့ ညေရာက္မွထြက္တာေတာ့ေသခ်ာတယ္)... သူတို႔ ကတာကို လူမတိုးႏုိင္ေတာ့လို႔ TV Screen အၾကီးၾကီးကေနပဲ ထိုင္ၾကည့္ျပီးေနလိုက္တယ္... ကြ်န္မအစ္မလဲ ကြ်န္မေနမေကာင္းေနေတာ့ သူလဲ စိတ္ပါေတာ့ပံုမရဘူး... ျပန္မယ္ဆိုျပီးပဲ ျပန္လာလိုက္ၾကတယ္... Park ကလဲ မၾကာခင္ပိတ္ေတာ့မယ္ေလ... ဘတ္စ္ကားကလဲ အျပန္မွာ မနည္းေစာင့္လိုက္ရတယ္... ေစာထြက္လာတာေတာင္ လူတိုးရေသးတယ္... တန္းစီတဲ့ အတန္းလဲမရွိဘူး...


ဒီလိုနဲ႔ surfer paradise မွတ္တိုင္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ခဏလမ္းေလွ်ာက္ ပင္လယ္ေလေအးေလးရွဴလိုက္ေတာ့ နည္းနည္းျပန္လန္းသြားတယ္... ေနာက္ ၾသစီက KFC ဘယ္လိုအရသာရွိလဲ သိခ်င္တာနဲ႔ ေဟာ္တယ္ကို ပါဆယ္ထုတ္၀ယ္ျဖစ္တယ္...ျပီးေတာ့ ပထမေန႔ကလို ဆိုင္ေတြပိတ္သြားလို႔ ထမင္းမငတ္ေအာင္ေရာ၊ ကုိယ္လဲ ေဟာ္တယ္ျပန္ေစာေစာနားခ်င္တာေရာ၊ ကုိယ့္ပါးစပ္နဲ႔စားလို႔ရမဲ့အစားအစာေရာျဖစ္တဲ့ ေခါက္ဆဲြေျခာက္ထုတ္ေတြ Groceries ဆိုင္မွာ၀င္၀ယ္ပါတယ္... ၾကက္ဥ ၆လံုးတစ္ကဒ္၊ ေဂၚဖီပန္းပြင့္ တစ္ကဒ္၊ ေခါက္ဆဲြေျခာက္ ၄ထုတ္၊ ေနာက္အမဲသား Curry ဗူးတစ္ဗူး (စားမေကာင္းဘူး)၊ ေရဗူးအၾကီးတစ္ဘူး၊နဲ႔ ေစာေစာက KFC ခေပါင္းရင္ AUD 35 က်ပါတယ္... ေန႔တိုင္းဒီလိုစားႏုိင္ရင္ေတာ့ အျပင္မွာစားတာထက္အေတာ္ေလးသက္သာမယ္... ဒါေပမဲ့ လုပ္ေပးမဲ့ ေဖေဖ၊ ေမေမတို႔ မပါတာေရာ၊ ခ်က္ရျပဳတ္ရ အခ်ိန္ကုန္မွာေရာကို ထည့္စဥ္းစားရမယ္... အားလပ္ခရီးထြက္လာတာ ဟင္းခ်ည္းခ်က္ျပီး အခ်ိန္ကုန္လို႔ မျဖစ္ဘူးေလ... ဒါေပမဲ့ တစ္ဖက္ကက်ျပန္ေတာ့ ကြ်န္မတို႔က ညနက္မွဗိုက္ဆာတဲ့သူေတြ... သူတို႔ဆိုင္ေတြက ဘုရားစူး အေစာၾကီးပိတ္တာရွင့္... (ကြ်န္မတို႔ စံႏွဳန္းနဲ႔ဆိုရင္ေပါ့ေလ)... ဆိုင္ပိတ္ေနုတုန္းေလး ၀ယ္လို႔ရအံုးမလားသြားေမးရင္ေတာင္ ေရာင္းတာမဟုတ္ဘူး... ဒါေတြထားပါေတာ့ေလ...
စီးေနက် ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေလး...

 ဒီလိုနဲ႔ ေဟာ္တယ္ကို ည ၈နာရီေလာက္မွာတင္ျပန္ေရာက္တာေပါ့... ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေတာ့ ညစာစားဖို႔ျပင္တယ္... အေရွ႕၀ရံတာေလးမွာလဲ စားပဲြနဲ႔ ထိုင္ခံုေလးေတြရွိေတာ့ အဲမွာထိုင္စားခ်င္တာနဲ႔ စားျဖစ္တယ္... ေဘးခန္းက မိန္းမၾကီးကေတာင္ သူ႔၀ရံတာအေသးေလးကေန ၀ရံတာထြက္ၾကည့္တာနဲ႔ၾကံဳလို႔ စကားေျပာျဖစ္ေသးတယ္... အဲဒိညကေတာ့ ညစာမငတ္ေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္... ျဖစ္သလို ေခါက္ဆဲြျပဳတ္နဲ႔လဲ စားေကာင္းခဲ့ျပီး အိပ္ယာကို ည ၁၀နာရီေလာက္၀င္ျဖစ္တယ္... စကာၤပူမွာဆို ည၇နာရီေလာက္ပဲရွိအံုးမယ္ဆိုေတာ့ လူက သိပ္ေတာ့ အထာမက်ဘူး... မအိပ္ခ်င္ဘူးေလ... စကာၤပူမွာကိုယ္က weekend ေတြဆို ည ၂နာရီေလာက္မွအိပ္တာဆိုေတာ့ ခု ည ၇နာရီအိပ္ရသလိုျဖစ္ေနေတာ့ ေစာၾကီးအိပ္ျပစ္ေနရတာေပါ့... အိပ္ေပ်ာ္ျပီး ခဏေနညလည္ေလာက္က် ႏုိးျပန္ေရာ... အိပ္ယာေျပာင္းတာေၾကာင့္လဲပါမယ္.. ေမြ႕ယာၾကီးက အရမ္းေပ်ာ့တာေၾကာင့္လဲပါမယ္... မနက္ေတာ့ ငါးနာရီခဲြသံပတ္ျပန္ေပးထားေလရဲ႕....