Monday, January 30, 2012

အဆင္ေျပလား phobia

Know when/who/which situation to ask

“အဆင္ေျပလား?” “အဆင္ေျပရဲ႕လား?” “အဆင္ေျပျပီလား?” စတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတြကို သင္တို႔ဘယ္လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေမးေလ့ရွိပါသလဲ? သာမာန္အားျဖင့္ေတာ့ ဒီစကားေတြဟာ ေကာင္းတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ဂရုစိုက္တဲ့ အေနနဲ႔ ေမးေလ့ရွိတဲ့စကားေတြပါ… သို႔ေသာ္ ဒီေမးခြန္းေလးေတြကို သံုးတဲ့အခါမွာ ဘယ္သူ႔အတြက္သံုးတာလဲ ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာသံုးတာလဲ အဲဒိလိုေမးတိုင္း လူတစ္ေယာက္ကို ဂရုစိုက္ရာက်သလား ဆိုတာကို ကြ်န္မေတြ႔ၾကံဳခံစားဖူးတာေလးနဲ႔ ယွဥ္ျပီး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္…
ဒါဆို ကြ်န္မဒီစကားေလးေတြကို ဘယ္လိုအခ်ိန္မွာသံုးလဲ… ဘယ္သူ႔ကိုသံုးလဲ ဆိုတာေလးကို ေျပာျပဖို႔လိုလာပါျပီ… ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ခုတစ္ေလာ ကြ်န္မအယူအဆမ်ားမွားေနျပီး သူတစ္ပါးကို အထင္လဲြမိေန သလားဆိုတဲ့ ဒိြဟပြားစရာကိစၥေတြအတြက္ မိမိကိုယ္ကို သံုးသပ္ခ်က္တစ္ခုခ်မလို႔ပါ…

ကြ်န္မအတြက္ေတာ့ “အဆင္ေျပလား” “အဆင္ေျပရဲ႕လား?” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းမ်ိဳးကို ကြ်န္မနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ကြ်န္မဂရုစိုက္တဲ့ ကြ်န္မပတ္၀န္းက်င္က လူေတြထဲမွာ လုပ္ေဆာင္စရာကိစၥတစ္ခုခုရွိတယ္ဆိုတာ သိရင္ အဲဒိကိစၥ အဆင္ေျပလား ေခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴမွျပီးရဲ႕လားဆိုတဲ့ စိုးရိမ္စိတ္ ဂရုစိုက္စိတ္နဲ႔ ေမးတဲ့အခါမွာသံုးပါတယ္… တကယ္လို႔သူတို႔မွာ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး လုပ္ေဆာင္စရာကိစၥမရွိဘူးဆိုရင္ ဒီေမးခြန္းက ေမးစရာမလိုဘူးလို႔သတ္မွတ္ပါတယ္…
ေနာက္ထပ္ ဒီေမးခြန္းေလးေတြကို အသံုးျပဳဖို႔လိုအပ္မယ္လို႔ထင္တဲ့ အေျခအေနေလးေတြကေတာ့ ကြ်န္မပတ္၀န္းက်င္က တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျပဳအမူေတြ ပံုမွန္မဟုတ္ပဲ ထူးျခားေနမယ္… စိတ္ဓာတ္က်တဲ့ပံုေပါက္ေနမယ္ စတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ ဒီလိုေမးခြန္းမ်ိဳးေမးဖို႔လိုအပ္မယ္ဆိုတာကို ကြ်န္မလက္ခံပါတယ္…

မည္သို႔ပင္ဆိုေစ “အဆင္ေျပလား?” “အဆင္ေျပရဲ႕လား?” ဆိုသည့္ ေမးခြန္းဟာ အဆင္မေျပျခင္း ခက္ခဲေသာကိစၥရွိေနႏုိင္ျခင္း အတြက္ အဆင္မွေျပရဲ႕လားဟု ေမးသည့္ေမးခြန္းလို႔ ကြ်န္မေကာက္ခ်က္ခ်မည္ဆိုလွ်င္ ကြ်န္မကို ကပ္သတ္ေတြးေသာသူဟု ဆိုႏုိင္မည္ေလာ… အျမဲတေစ အခက္ေတြ႔ေနေသာသူဟု ယူဆ၍လူေတြ႔တိုင္း ကိစၥေထြေထြထူးထူးမရွိပဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဟုေမးျခင္းလို႔ေရာ မွတ္ယူလို႔ရမည္လား...

ဒီေမးခြန္းေမးခံရျခင္းအေပၚ ကြ်န္မအတြက္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ Scenario ေလး ၂ခုကို ေျပာျပပါမယ္… ပထမ တစ္ခုကေတာ့ အလုပ္က ကိုယ္နဲ႔ ခင္တဲ့ ျမန္မာအစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ရွင္းေပးလိုက္လို႔ ကိုယ့္အယူအဆ မွားတာမဟုတ္ေလာက္ဖူးလို႔ ကြ်န္မယံုၾကည္တယ္…

အဆင္ေျပလား ျပႆနာ (၁)

ေျပာျပရရင္ျဖင့္… ကြ်န္မရဲ႕ အရင္အလုပ္မွာ လုပ္သက္ ၃ႏွစ္နီးပါးရေလာက္တဲ့အခ်ိန္တုန္းကေပါ့… အလုပ္ကို ျမန္မာအစ္မၾကီးတစ္ေယာက္ အသစ္၀င္ပါတယ္… ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူက ကြ်န္မလုပ္ရတဲ့ စက္ကို ကိုင္ဖို႔တာ၀န္က်ပါတယ္… သို႔ေသာ္ သူနဲ႔ ကြ်န္မက Shift မတူတဲ့အတြက္ သူေန႔ဆို ကြ်န္မက ည… သူညဆို ကြ်န္မက ေန႔ပါ… တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အလုပ္ခ်ိန္အေျပာင္းမွာ စက္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အလုပ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့အရာေတြကို Passdown လုပ္ရပါတယ္…

သူ႔ကို အသစ္ျဖစ္တာေရာ သိပ္အသားမက်ေသးတာေရာေၾကာင့္ အထက္အရာရွိကိုယ္တိုင္က ကြ်န္မနဲ႔တကြ တစ္ျခားအေဟာင္းေတြကို သင္ျပေပးဖို႔ေျပာထားပါတယ္… သို႔ေသာ္ သူမမွာ အက်င့္တစ္ခုရွိတာက ကိစၥတစ္ခုကို မသိလို႔ ကြ်န္မကိုလာေမးတယ္… ျပီးရင္ အဲဒိေမးခြန္းကိုပဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုသြားေမးတယ္… လူဆိုတာ ကိစၥတစ္ခုတည္းကိုပဲ လုပ္ေဆာင္ပံုျခင္းကဲြျပားပါတယ္… ဒီအခါ အေျဖ ၂ခုမတူရင္ ဟိုကဒီလိုေျပာတယ္ ဒီကဒီလိုေျပာတယ္နဲ႔ ေျပာျပသင္ျပရတဲ့သူ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ပါတယ္… အမွန္ေတာ့ “ဆရာမ်ား သားေသ” ျဖစ္ေနတာပါ… ေမးျပီး ကိုယ္နဲ႔ အကိုက္ညီဆံုး နည္းလမ္းကိုသံုးဖို႔က အဓိကပါ… လုပ္ငန္းခြင္မွာ မည္သူမွ ဇြန္း ခြံ႔ (Spoon feed) မေကြ်းပါဘူး… ဒါကိုပဲ ကြ်န္မထက္ အသက္ၾကီးတဲ့ ထိုအစ္မၾကီးမသိေလေရာ့သလား…

ကြ်န္မမွာအက်င့္တစ္ခုရွိတာက သူမ်ားကို ဆရာသြားလုပ္ရမွာနဲ႔ ဆရာလုပ္သလိုျဖစ္သြားမွာကိုစိုးရိမ္တာပါ… အရာရွိက သူ႔ကိုဆရာလုပ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးထားပင္မဲ့ ကြ်န္မက အားနာပါတယ္… ကိုယ္အသစ္၀င္စတုန္းကလဲ အေဟာင္းေတြက သူတို႔လုပ္တာမွ အမွန္ဆိုျပီး လာဆရာလုပ္ခဲ့တုန္းကလဲ ေခါင္းအေတာ္စားခဲ့ရပါတယ္… အလုပ္ကလဲ ကြ်န္မအျမင္ေတာ့ ဘာမွ ခက္ခဲေနတဲ့ အရာလဲမဟုတ္ပါဘူး… ဒီေတာ့ သူအဆင္မေျပရင္လာေမးပါေစ… သူသိခ်င္လို႔ေမးမွပဲ ကြ်န္မေျပာျပေလ့ရွိပါတယ္… ေနာက္တစ္ခ်က္ကေတာ့ ကြ်န္မကသူနဲ႔ အသင္းမတူေတာ့ အ၀င္အထြက္ပဲေတြ႔တာပါ… သူမနဲ႔ အသင္းတူတဲ့ ျမန္မာေတြလဲ အမ်ားၾကီးေမးစရာရွိပါတယ္…

ဒါေပမဲ့ အဲလိုအေဟာင္းျဖစ္ပင္မဲ့ အစြယ္မျပတဲ့ကြ်န္မကို သူမစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုသေဘာထားလဲေတာ့ကြ်န္မ မသိပါ… သူမ အထင္မွာ ကြ်န္မက သူ႔ထက္အရင္ ၁ပတ္ေလာက္မွ ဒီအလုပ္ကိုေရာက္တဲ့သူမ်ားမွတ္ေနလားမသိပါဘူး… လူကိုေတြ႔ရင္ “အဆင္ေျပလား ညီမ” ဆိုျပီးေမးပါတယ္… ပထမတစ္ေခါက္ေမး… ကြ်န္မ ဘယ္လိုမွ သေဘာမထားပါဘူး… “ေျပတယ္ အစ္မ” လုိ႔ပဲ ျပံဳးျပီးျပန္ေျဖပါတယ္… ေနာက္တစ္ေခါက္ေတြ႔လဲ “အဆင္ေျပရဲ႕လား ညီမ” ထပ္ေမးပါတယ္… ဒီအခါလဲ “ေအာ္ သူႏွဳတ္ဆက္ခ်င္တာ ေျပာစရာမရွိလို႔ ရွာက်န္ေမးတာပါေလ”ဆိုျပီး “ေျပတယ္ အစ္မ” လို႔ပဲ ေျဖပါတယ္…
ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ အျပဳအမူကိုမူတည္ျပီး ကြ်န္မခံစားရတာက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ သူက Senior ကြ်န္မက Junior ဆိုတဲ့ပံုစံမ်ိဳးလာျပဳမူေနသလိုခံစားရပါတယ္… အထူးသျဖင့္ သူမသည္ အသစ္၀င္လာသူျဖစ္ရုံမက လုပ္ငန္းခြင္ျဖင့္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာသည္အထိ အံ၀င္ခြင္က်မရွိေသးသည့္ သူက ကြ်န္မလို ျပႆနာမလုပ္ခ်င္လို႔ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ေနတဲ့ အေဟာင္းကို “အဆင္ေျပရဲ႕လား” လို႔ေမးေနတာ သိပ္ေတာ့ မဟုတ္လွပါ… မွန္ပါသည္ တစ္ခါတစ္ရံ သူမ ထားသြားေသာ အမွားမွားအယြင္းယြင္းျဖင့္ တန္းလန္းအလုပ္မ်ားကို ဆက္လုပ္ရလွ်င္ေတာ့ အခက္အခဲမ်ားရွိပါသည္… သို႔ေသာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဆင္ေျပသလို ျပႆနာကို ၾကည့္ေျဖရွင္းပါသည္… သုိ႔ေသာ္ ေအာင့္သက္သက္ေတာ့ ရွိလွသည္… ကြ်န္မ၏အက်င့္သည္ ေရွ႕လူမွားလုပ္သြားတာ သိေသာ္ညား ကိုယ္တတ္ႏုိင္ေသးလွ်င္ ျပင္ေပးလိုက္သည္… ထိုသူမွားသည္ဟု သြားလက္ညွဳိးထိုး ဆရာလုပ္ရမွာ အလြန္မွ ပ်င္းသည္… အရာရွိကိုယ္တိုင္က သူမအမွားလုပ္လွ်င္ ျပန္ေျပာဖို႔ မွာထားေသာ္လည္း ေထာင္သလိုျဖစ္မည္ဆိုး၍တစ္ေၾကာင္း ကိုယ့္ျမန္မာအခ်င္ခ်င္းျဖစ္သျဖင့္တစ္ေၾကာင္း အၾကီးအက်ယ္မဟုတ္လွ်င္ ကြ်န္မသိပ္မေျပာျဖစ္ေခ်….

သို႔ေသာ္ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ လူကိုေတြ႔လွ်င္ “အဆင္ေျပရဲ႕လား ညီမ…” ဆိုသည့္ ေမးခြန္းသည္ ကြ်န္မ၏ ရုိးတြင္းခ်ဥ္စည္ထဲရွိ မနည္းၾကိဳးတုတ္ထားရေသာ ေဒါသနဂါးကို ကလိလာလာထိုးေနသလိုျဖစ္ေနသည္… ကိုယ့္ေဒါသကို ဆြဆြေပးေနေသာသူကို အတတ္ႏုိင္ဆံုး ကြ်န္မေရွာင္သည္… ယခင္စိတ္ျဖင့္သာဆို ပတ္ကနဲျပန္ေျပာျဖစ္ျပီး ရန္သူတစ္ေယာက္ဖဲြ႔မိအံုးမည္ျဖစ္သည္… ထိုအခ်ိန္က အတတ္ႏုိင္ဆံုး ကိုယ့္ကိုကိုယ္သံုးသပ္ျပီး ျပဳျပင္ေနတဲ့အခ်ိန္မို႔ ကိုယ့္ကို ကံတရားက စမ္းသပ္ဖို႔လူတစ္ေယာက္လႊတ္လိုက္သည္ဟုပဲ ယူဆသည္… ေနာက္တစ္ခ်က္ ကြ်န္မဒိြဟပြားရသည္မွာ သူမ ေမးသည့္ “အဆင္ေျပလား ညီမ” ဆိုသည့္ေမးခြန္းသည္ သူမလုပ္သြားသမွ် တလဲြမ်ားကို ျပန္လိုက္လုပ္ရတာကို ေမးသည္ေလာ မသိပါ… “အစ္မ အမွားမလုပ္သ၍ ညီမ အဆင္ေျပပါတယ္” ဆိုသည့္ အေျဖေပးလိုက္လွ်င္လဲ သူမကို ထိခိုက္မည္စိုးသျဖင့္ မေျပာလိုပါ…

ဒီအခါ ကြ်န္မႏွင့္ရင္းႏွီးေသာ အလုပ္အတြင္းမွ ျမန္မာအစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ကို ဒီကိစၥေျပာျဖစ္သည္… သူက “အဲဒိအစ္မၾကီး မေမးခင္ ညီမက သူ႔ကို အဆင္ေျပရဲ႕လား အစ္မ လို႔ အရင္ေမးလိုက္ပါလား” တဲ့… ကြ်န္မအယူအဆအားျဖင့္ အေပၚမွာေျပာခဲ့သည့္အတိုင္း အဆင္မေျပေသာ ကိစၥရွိေနသူကိုမွ အဆင္ေျပရဲ႕လားဟုေမးေလ့ရွိသည္… သူမတြင္ အလုပ္ႏွင့္ပတ္သတ္၍ အားနည္းခ်က္အမ်ားအျပားရွိသည္… သို႔ေသာ္ အမွားလုပ္တတ္၍ အဆူခံရတတ္ေသာ သူမကို အဆင္ေျပရဲ႕လား ဟူေသာ ေမးခြန္းျဖင့္ ႏွိမ္ေမး မေမးခ်င္ပါ…

ေနာက္ေန႔ အဲဒိအစ္မၾကီး အလုပ္လာေတာ့ ကြ်န္မေျပာျပခဲ့တဲ့ အစ္ကိုၾကီးက သူမကို “အစ္မ ဘယ္လိုလဲ အဆင္ေျပရဲ႕လား” လို႔ ေမးလုိက္ပါတယ္… ထိုအခါ သူမက “ဘာျဖစ္လို႔လဲ…” ဆိုျပီး ခပ္ဆပ္ဆပ္ျပန္ေမးပါတယ္… “ေအာ္ ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး… ဒီလိုပဲေမးၾကည့္တာပါ အကူအညီလိုရင္ေပးရေအာင္လို႔ပါ” လို႔ပဲ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္… သို႔ေသာ္ သူမ၏ မ်က္၀န္းေပၚက မခံခ်င္ေလးကိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္လံုး ေကာင္းစြာသတိထားလိုက္မိပါတယ္…

ဒါေတာင္ ကြ်န္မတို႔ ၂ေယာက္လံုးက သူ႔ရဲ႕ Senior ေတြပါ… လုပ္သက္ၾကာေနတဲ့သူက အသစ္၀င္တဲ့သူကို အဆင္ေျပလား ေမးတာက သဘာ၀က်ပါေသးတယ္… အမွားေပါင္းစံုလုပ္ေနတဲ့ အသစ္က အေဟာင္းကို ေတြ႔တိုင္း အဆင္ေျပလားေမးေနတာေတာ့ သိပ္မဟုတ္ေသးပါ… ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္တယ္… တကယ္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သင္ျပရဲတာ ဆရာလုပ္တာမဟုတ္ပါ… Leadership skill (ဦးေဆာင္ႏုိင္စြမ္း) ဟုသာေခၚမည္ထင္ပါတယ္… ျပႆနာမျဖစ္ခ်င္၍ ေအးေအးေနလို႔မရပါ… တစ္ခါတစ္ရံ နဂါးမွန္းသိရန္ အေမာက္ေထာင္ျပဖို႔လိုေပလိမ့္မည္…

ထိုေန႔မွစ၍ ကြ်န္မသူမကို ေတြ႔လွ်င္ “အစ္မ အဆင္ေျပရဲ႕လား” ကို အရင္ေမးသည္… သူမ မ်က္ႏွာပ်က္သြားသည္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဒီစကားအေမးခံရတာကို သူမလဲ မၾကိဳက္ဟု ကြ်န္မယူဆသည္… မည္သို႔ပင္ဆိုေစ သူမကို ဒီစကားေမးဖို႔ ကြ်န္မတြင္တာ၀န္ရွိသည္… သူမ အမွားလုပ္သြားလွ်င္ ကြ်န္မေျပာသည္… သူမ အလုပ္မ်ား တန္းလန္းေပးလွ်င္ အျပီးလုပ္ခိုင္းသည္… ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မရသည့္သင္ခန္းစာကေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံ ဦးေဆာင္ႏုိင္စြမ္းသည္ ဆရာလုပ္ျခင္းမဟုတ္…
သူမကို ၾကည့္၍ရေသာ သင္ခန္းစာသည္ အလုပ္တြင္ အသစ္၀င္လွ်င္ အသစ္လိုေန အဲဒိအလုပ္က လူေတြအေၾကာင္းမသိခင္ အေမာက္မေထာင္ရန္ျဖစ္ေပသည္… (လူေတြအေၾကာင္းကလဲ လအနည္းငယ္ျဖင့္ပင္ သိႏုိင္သည္ မဟုတ္ေျခ)…


Is it really Okay to say I'm not bcoz of ur question "R U OK?"
အဆင္ေျပလား ျပႆနာ (၂)

ယခု ကြ်န္မ အလုပ္သစ္ကိုေရာက္တာ ၆လပင္ရွိေျချပီ… ေရွ႕အလုပ္က သူမ်ားေတြကို သင္ခန္းစာယူကာ တတ္ႏုိင္သမွ် ကြန္ပလိမ္းမမ်ား အသစ္လိုေနသည္… အသစ္ျဖစ္၍ ကိုယ့္အလုပ္မွန္းမသိ သူမ်ားအလုပ္မွန္းမသိ လာခိုင္းသမွ်ကိုလဲ တတ္ႏုိင္သေလာက္လုပ္ေပးသည္… ကြ်န္မလက္ရွိေရာက္ေနေသာ ကုမၺဏီသည္ အရင္အလုပ္ျဖင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္… ျမန္မာနည္းလွသည္… ရွားရွားပါးပါး ကြ်န္မ အထပ္တြင္ ကြ်န္မႏွင့္ တျခား႒ာနမွ ျမန္မာ အစ္ကိုၾကီး ၂ေယာက္သာရွိသည္… ကြ်န္မသူေ႒းက အလုပ္စ၀င္တဲ့ေန႔ကပင္ ရွားပါး ျမန္မာမို႔ မိတ္ဆက္ေပးသည္… ကိုယ္တိုင္လဲ ျမန္မာလူမ်ိဳး တစ္ေယာက္ရွိ၍ အားတက္မိသည္… သို႔ေသာ္ စစခ်င္း ေစာက္နဲ႔ထြင္း ေမးခံရတဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့ “ညီမက ဒီမွာ ဘယ္လို အလုပ္ရတာလဲ” တဲ့…. ေရာာာာာာာာာာာာာ…

ခ်ဥ္စည္ထဲက ေဒါကနဂါးကို တုတ္နဲ႔ လာထိုးျပန္ပါျပီ… “Jobstreet မွာေတြ႔လို႔ အလုပ္ေလွ်ာက္လိုက္ျပီး အင္တာဗ်ဴး၀င္ျပီး ရတာပါ” လို႔ပဲေျဖလိုက္ပါတယ္… ဟုတ္တယ္ေလ… အလုပ္ဘယ္လိုရလဲဆိုေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပဲ ေလွ်ာက္လို႔ရတာေပါ့… သူတစ္ေယာက္ပဲ ဒီကုမၺဏီမွာ အလုပ္ရလား… တျခားျမန္မာ မရရဘူးလား… သူကေတာ့ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတြလဲ အေတာ္ရွိခဲ့သလို ဒီကုမၺဏီမွာလဲ အေတာ္ၾကာေနတဲ့ Senior Engineer ေပါ့… ကြ်န္မက သူ႔ေလာက္ေတာ့ ရာထူးမရွိပါဘူး… ကိုယ္က ပိုလီပဲျပီးထားတယ္… သူ႔ေလာက္လဲ လုပ္သက္မရွိသလို အသက္လဲမၾကီးေသးပါဘူး…
ေနာက္ရက္တစ္ရက္မွာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းရင္းႏွီးေအာင္ ႒ာနခ်င္းမတူေသာ္ျငား ေန႔လည္စာတူတူသြားစားျဖစ္ပါတယ္… အဲဒိမွာလဲ ေမးလိုက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြက ကြ်န္မနဲ႔ အေပါက္လမ္းသိပ္မတည့္ပါဘူး… ကြ်န္မကပဲ သိပ္အေတြးလြန္ျပီး ကပ္သပ္တတ္တာလား လို႔ ေ၀ခဲြမရျဖစ္ရပါတယ္… မွတ္မိသေလာက္ ေမးခြန္းေလးေတြ ဥပမာေျပာျပပါမယ္…

၁) ညီမက ဒီမွာ ဘာလုပ္ရတာလဲ (လတ္တေလာေတာ့ အသစ္ဆိုေတာ့ သင္ယူေနတုန္းေပါ့)

၂) Techinical နဲ႔ ပတ္သတ္တာေတြကို ညီမလုပ္ႏုိင္လို႔လား

၃) ဘာစေတးနဲ႔ ေနေနတာလဲ
(Personal ေမးခြန္း သို႔ေသာ္ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း အလုိက္မသိသူမ်ားေမးေလ့ရွိသျဖင့္ စိတ္မဆိုးေသးပါ… ေျဖေတာ့ မယံုသည့္ပံုစံျဖင့္… ေရာက္တာ ၉ႏွစ္ရွိတဲ့သူကိုမ်ား… သူေရာက္တာေမးၾကည့္ေတာ့ ၄ႏွစ္ေလာက္ပဲရွိျပီးေတာ့… )

၄) အိမ္၀ယ္ထားတယ္ဟုတ္လား၊ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး အိမ္၀ယ္လို႔ရတာလဲ…

၅) အိမ္ေထာင္က်ေနျပီလား
(ကြ်န္မအသက္အရြယ္မွာ အိမ္ေထာင္က်ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့အတြက္ ဒီေမးခြန္းကို ကြ်န္မစိတ္မဆိုးပါဘူး… သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲ အျမင္မတူျဖစ္မိတာက ေနာက္ဆက္တဲြလာတဲ့ သူ႔ရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ကိုပါ)

၆) ခုေခတ္မွာ မိန္းကေလးေတြက အိမ္ေထာင္က်ေစာၾကတယ္ေလ…
(ဘုရားေရ… ကြ်န္မ ျမင္ေတြ႔ေနတဲ့ စကာၤပူက မိန္းကေလးေတြကေတာ့ ေက်ာင္း အလုပ္ စာ စသည္ျဖင့္ အနာဂတ္အတြက္ ရုန္းကန္လွဳပ္ရွားေနလို႔ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ အသက္ ၃၀ ၀န္းက်င္ေလာက္မွ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကသူမ်ားပါတယ္… သူ႔ သံုးသပ္ခ်က္က ဘာကိုၾကည့္ျပီးေျပာလဲမသိပါ)

ထိုသို႔ထိုသို႔ေသာ္ ေမးခြန္းမ်ားကိုသည္းခံကာ ေန႔လည္စာတစ္ႏွပ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ျပီးေနာက္ ထိုသူျဖင့္ ေနာက္လံုး၀ ထမင္းထြက္မစားျဖစ္ေတာ့ပါ… သို႔ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံ သူႏွင့္ Office Pantry တြင္ေသာ္လည္းေကာင္း ၀င္ေပါက္တြင္ေသာ္လည္းေကာင္းေတြ႔လွ်င္ ႏွဳတ္ဆက္သည့္အေနျဖင့္ သူကြ်န္မကို ေမးတတ္သည့္စကားက “အဆင္ေျပရဲ႕လား” တဲ့…

တျခားစကားေတြျဖင့္ အမ်ားၾကီးႏွဳတ္ဆက္လို႔ရသည္… အဘယ္ေၾကာင့္ ဤစကားကုိမွ သံုးသနည္း… သူက အေဟာင္း ကိုယ့္ထက္လဲ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳ နည္းပညာအေတြ႔အၾကံဳရွိသျဖင့္ ေမးျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆကာ ယခုထက္ထိေျဖသိမ့္ေနေသးသည္…

သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲမွေတာ့ စပ္ကနဲ ျပန္ေမးမိသည္ “အဆင္မေျပေတာ့ အစ္ကိုက ဘယ္လိုကူညီေပးႏုိင္မွာမို႔လဲ” ဟု ဆိုလွ်င္ ကိုယ္က ဘုေျပာသည္ျဖစ္မည္… ဟုတ္သည္… သူက ကြ်န္မႏွင့္လဲ ႒ာနမတူ… ကြ်န္မတို႔ ႒ာနဘာလုပ္သနည္းဆိုတာေတာင္ သူသိပံုမေပၚ… ယခုထက္ထိလဲ သူ႔အကူအညီဘာမွ မလိုပဲ အဆင္ေျပေနသည္…
ကိုယ္ပဲ သိပ္အေတြးေခါင္ေနသလား လူမွဳေရးေခါင္းပါးေနသလား… ကိုယ္ပဲ “အဆင္ေျပရဲ႕လား” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္း အသံုးျပဳပံုကို ေသခ်ာမတတ္တာလား… ထိုသူပဲ တစ္ခုခုမွားေနသလား ကြ်န္မေ၀ခဲြမရပါ… သို႔ေသာ္ ထိုသူေမးေသာ အဆင္ေျပရဲ႕လားဆိုသည့္ ေမးခြန္းအေပၚ ကြ်န္မစိတ္ထဲ သိပ္သေဘာမက်လွေပ…
ေတြးမိသည္က…

၁) ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း အဆင္မေျပမွာစိုးရိမ္၍ (ဂရုစိုက္၍) ေမးျခင္းေလာ
(သို႔ေသာ္ သူ႔မ်က္ႏွာတြင္ Sincere ျဖစ္ေသာပံုေတာ့ မေတြ႔ေခ်)

၂) ဒီေကာင္မေလး ဘာမွမလုပ္ႏုိင္ပါဘူးဆိုျပီး အထင္ေသးသျဖင့္ ေမးျခင္းေလာ

ယခုေလာေလာဆယ္အထိေတာ့ ကြ်န္မ အတတ္ႏုိင္ဆံုးေရွာင္ေနပါတယ္… အ၀င္အထြက္ မ်က္လံုးခ်င္းမစံုေအာင္ ေနပါတယ္… စံုခဲ့လွ်င္လဲ သူဘာမွ မေျပာခင္ ျပံဳးျပ ရီျပကာ အလုပ္မ်ားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္ပါတယ္…
ဤပိုစ့္ကို ေရးျဖစ္ျခင္းမွာ ဟိုေန႔က မေတာ္တစ္ဆ Pantry ထဲမွာ သြားဆံုေတာ့ ေမးခံလိုက္ရတဲ့ အဆင္ေျပရဲ႕လား ဆိုတာေၾကာင့္ပါပဲ…. ၆လရွိျပီ…

ေမးလိုက္ခ်င္သည္က… စာဖတ္သူေတြေရာ “အဆင္ေျပရဲ႕လား” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ဘယ္လိုေနရာေတြမွာ သံုးတတ္ပါသလဲ…


ဘယ္သူေတြကို ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေမးမွာလဲ...

Wednesday, January 25, 2012

Ep 1 of Hong Kong trip - Preparation for trip

ကြ်န္မရဲ႕ ခရီးသြား ဗီြဒီယိုမွတ္တမ္းေလးရဲ႕ အစ ဗီဇာေလွ်ာက္ျခင္း၊ ေစ်း၀ယ္ထြက္ျခင္း၊ အထုတ္အပိုးျပင္ျခင္း ဗီြဒီယိုေလးပါ... ခရီးမသြားခင္ ရုိက္ထားခဲ့တာပါ... ခုမွ အက္ဒစ္လုပ္ျပီးတင္ျဖစ္ပါတယ္... youtube မွာတင္တာ သီခ်င္းက copyright ျငိလို႔ အသံ ေဖ်ာက္ခံထားရပါတယ္... အဲဒါေၾကာင့္ Vimeo ကေနတင္လိုက္ပါတယ္...


Untitled from mabaydar on Vimeo.

အေပၚကဗီြဒီယို ၾကည့္မရသူမ်ားအတြက္... ဘေလာ့မွာ တင္လိုက္တယ္...

video

Tuesday, January 17, 2012

Away from Blog Massage

တစ္ေန႔ေရာက္ေအာင္ ဖူးမယ္ဆိုတဲ့ ဘုရားၾကီးကို သြားဖူးပါျပီ...
I will be away from this blog from Next 3 hours later and will return as soon as I am back to home. During my leave, I have phone access but that was provided only for business matter. Therefore, I will probably turn it off the phone unless otherwise I want to use it. So in other words, you can not contact me.

But if I can easily access internet from my hotel, I might be online once in a while, so you may write in English at the comment session below as there will not be Myanmar Font.

For urgent matter, there's always another person who could easily replace me as I know clearly about the fact that I am not irreplaceable in every place. I am sometime disappointed with myself for being like that. But well anyway, don't think I am sad... I am very happy with my life and where I am now.

I am sure I will be taking a lot of photos and videos which I am not sure I will edit them and put them on blog. (I am such a lazy person, aren't I?) But I will try my best for the travel post about Hong Kong for my lovely readers who would be waiting for the travel post. (မယံုနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ေပးေနျပန္ျပီ)

Well anyway, while you are reading this post, I am happily enjoying every good things of Hong Kong and over spending the bonus thinking myself like Billionaire. Don't get JEALOUS OF ME. COZ LIFE IS TOO SHORT TO BE JEALOUS OF OTHERS. WA HA HA

By MaBayDar

Friday, January 13, 2012

Friday, 13th but I am happy



International wide, Friday 13th is told to be a day with bad Luck.

According to Wikipedia, in the Gregorian calendar, this day occurs at least once, but at most three times a year. Any month's thirteenth day will fall on a Friday if the month starts on a Sunday. That's something interesting which I just found out.

Especially, this year 2012 has most numbers of Friday, 13th which occurs 3 times.
Whatever as I am Theravada Buddhism I am not really serious about Friday the 13th. I am feeling happy coz there are people from my country, Myanmar (last time known as Burma) who I don't know personally outside has got their freedom. Freedom which mean freedom from Jail which they were kept due to their believes.

Whatever, I am really happy for them. But I am sad for those few numbers of political prisoners who still being kept in the prison.

Somehow, the first Friday the 13th of year 2012 has bring some good news to whole Burmese community. I wish all the best for my country and people.

Thursday, January 12, 2012

ေဘာင္ဘင္ခတ္တဲ့ ဖား

ဒီပိုစ့္ကိုေတာ့ ေမးခြန္းေလးတစ္ခုနဲ႔ဖြင့္ခ်င္ပါတယ္... သင္တို႔ေတြ ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးအမ်ားစု အဂၤလိပ္လိုေျပာေနတာကိုၾကားတဲ့အခါ ဒါဖိလစ္ပိုင္ေတြရဲ႕ အဂၤလိပ္အသံပဲလို႔ ခန္႔မွန္းႏုိင္လား? တနည္းအားျဖင့္ ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးအမ်ားစုရဲ႕ အဂၤလိပ္ Accentဟာ အေမရိကန္လူမ်ိဳးေတြေျပာတဲ့ English Accent အတိုင္း တေထရာတည္းတူတယ္လို႔ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ေျပာေနတာကို လက္ခံလား?

အဲဒိေမးခြန္း ၂ခုလံုးအတြက္ ကြ်န္မရဲ႕အေျဖကေတာ့ ဖားေတြကို(ဤေနရာမွစ၍ ဖိလစ္ပင္းလူမ်ိဳးကို အျပင္မွာအားလံုးသံုးတဲ့အတိုင္း ဖားလို႔ နာမ္စားသံုးပါမည္) လူမေတြ႔ပဲ သူတုိ႔ အဂၤလိပ္လိုေျပာေနတဲ့အသံကိုၾကားတာနဲ႔ ဒါဟာ ဖားေျပာေနတာပဲလို႔ တန္းသိပါတယ္... ဥပမာ ဖုန္းေပၚကေန ခရက္ဒစ္ကဒ္ promotion လုပ္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ အာမခံေရာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္ Customer service ကိုေခၚလို႔လာကိုင္တာက ဖားပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ အဂၤလိပ္သံကိုၾကားတာနဲ႔ ဒါဟာ အေမရိကန္တစ္ေယာက္ေျပာေနတာမဟုတ္ပဲ ဖားလူမ်ိဳးတစ္ဦးဆိုတာကို သိသိသာသာ ကဲြကဲြျပားျပားခဲြျခားသိပါတယ္... သင္တို႔ေရာ ခဲြတတ္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္... သို႔ေသာ္ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ယံုၾကည္ထားၾကတာက သူတို႔ အဂၤလိပ္ Accent ဟာ အေမရိကန္ေတြေျပာတဲ့အတိုင္းတစ္ထပ္တည္းရွိပါတယ္လို႔ ေျပာတာကို ကိုယ္တိုင္လဲေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရဖူးသလို အြန္လိုင္းေပၚမွာလဲ မ်က္စိစပါးေမႊးဆူးေလာက္ေအာင္ ျမင္ေနရတဲ့အခါ ဒီပိုစ့္ေလးကိုေရးျပီး ေပါက္ကဲြလိုက္ပါတယ္...

ဒီပိုစ့္ကို ဟိုးအရင္၂၀၁၀ ေလာက္ကတည္းက ေရးဖို႔စိတ္ကူးခဲ့ပင္မဲ့ မေဗဒါက လူမ်ိဳးေရးခဲြျခားသလိုျဖစ္မွာ... ျပီးေတာ့ ၁ဦး၁ေယာက္တည္းကိုၾကည့္ျပီး အားလံုးကို Stereotype လုပ္ျပစ္လိုက္သလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ... သို႔ေသာ္ လက္ယားေလာက္ေအာင္ ေရးခ်င္လြန္းစရာေတြက တစ္ခုျပီးတစ္ခုျဖစ္လာေတာ့ ကိုယ္လဲကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ျမန္မာလိုေရးပါတယ္... လူမ်ိဳးေရးခဲြျခားျပီး Stereotype လုပ္လိုတဲ့ ဆႏၵအလ်င္းမရွိေသာ္လည္း အမွန္ကို လက္မခံပဲ ဖင္ပိ္တ္ျငင္းေနၾကတဲ့ ဖားလူမ်ိဳးမ်ားကို ၾကည့္မရေသာေၾကာင့္ ေရးပါတယ္... ဤသို႔ေရးျခင္းမွာ ဖားလူမ်ိဳးမ်ား အဂၤလိပ္စကားေျပာညံ့သည္ဟု မဆိုလိုပါ... အမ်ားစုသည္ အေမရိကန္ေတြေျပာတဲ့ေလသံအတိုင္း မထြက္တာကိုပဲ ေျပာလိုျခင္းျဖစ္သည္ကို ကဲြကဲြျပားျပား နားလည္ေစခ်င္ပါသည္...

ဆရာလုပ္တဲ့ ဖားမ

အရင့္အရင္ ေက်ာင္းသူဘ၀ Part time လုပ္ကတည္းက အလြန္တရာမွ ရြပိုးထိုးေသာ ဖားမ အေျမာက္အမ်ားနဲ႔ အလုပ္လုပ္ဖူးပါတယ္... ဒီပိုစ့္မွာ ဖားမ မ်ားရြပိုးထိုးျခင္းကို ေျပာလိုေသာေၾကာင့္လဲမဟုတ္... ရြပိုးထိုးေသာ ဖားမမ်ားကိုလက္ညွိဳးထိုးကာ ဖားမအားလံုးရြသည္ဟုလဲ လက္မခံပါ... တစ္ဦးတစ္ေယာက္ခ်င္းေပၚသာ မူတည္ေသာေၾကာင့္ ဘာမွ မေျပာလိုပါ...(စိတ္ထဲမွေျပာျခင္း... ဒါေပမဲ့ ေတြ႔ဖူးသမွ်ဖားမ မရြသူမရွိ... သို႔ေသာ္ သူတို႔ကို ေခ်ာင္ပိတ္ရုိက္ကာ ဆံုးမေသာ ဦးေႏွာက္မဲ့ ဖားထီးမ်ားလဲ ရွိသည္ဟု မၾကားမိ)... မည္သို႔ပင္ဆိုေစ သူတို႔အျပဳအမူႏွင့္ကိုယ့္အျပဳအမူ မတူညီေသာေၾကာင့္ အေစးကပ္ကပ္ေပါင္းသင္း ရလွသည္ေတာ့မဟုတ္ခဲ့ပါ... အဲဒိတုန္းကေတာ့ ပညာသိပ္မတတ္တဲ့ Labor နဲ႔အလုပ္လုပ္လာလုပ္တဲ့ ဖားေတြမို႔ ဒီလိုျဖစ္မွာပါ... ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဖားမေတြကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ေလာက္ပါဘူးပဲထင္ခဲ့တယ္...

ခုေျပာျပမွာကေတာ့ မေဗဒါကိုယ္တိုင္ေတြ႔ၾကံဳခဲ့ရတဲ့ အဂၤလိပ္စကားေျပာနဲ႔ပတ္သတ္ရင္ Over confident ျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာလုပ္တဲ့ ဖားမပဲျဖစ္ပါတယ္... ေက်ာင္းျပီးလို႔ ကြ်န္မရဲ႕ ဒုတိယအလုပ္မွာ ကြ်န္မထက္ရာထူးၾကီး Senior က်တဲ့ ဖားမတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒိကုမၺဏီမွာ ဖားလူမ်ိဳးအမ်ားအျပားရွိျပီး ေနရာေကာင္းထိပ္ပိုင္းမွာေတာင္ ဖားေတြက ေနရာယူထားပါတယ္... ကိုယ္လဲ Part time တုန္းက စိတ္ခံေတြကိုေဖ်ာက္ျပီး "ေအာ္ ပညာတတ္အသိုင္းအ၀ိုင္းကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ေလာက္ပါဘူးဆိုျပီး စိတ္စဲြကိုေဖ်ာက္ခဲ့ပါတယ္"... ဒါေပမဲ့ ေန႔လည္ထမင္းစားတူတူထြက္လွ်င္ ေျပာသမွ်ဟာသျဖစ္ေစ ဗဟုသုတျဖစ္ေစ သတင္းအခ်က္အလက္ျဖစ္ေစ သူေျပာသမွ်ဟာ ႏွာနဲ႔ပတ္သတ္တာေတြခ်ည္းပါပဲ... တစ္႒ာနလံုးမွာ လူလြတ္မိန္းကေလးဆိုလို႔ ကြ်န္မတစ္ေယာက္ပဲရွိတာပါ... လူလြတ္ေယာက်ာၤးေလးက ၂ေယာက္ပါ... ၁ေယာက္က အင္ဒိုေကာင္... ေနာက္တစ္ေယာက္က ျမန္မာအစ္ကိုၾကီးပါပဲ... တစ္ခါတစ္ေလ မ်က္ႏွာဘယ္နားထားရမွန္းမသိေအာင္ ေျပာတတ္ပါတယ္... ယိုသူမရွက္ ျမင္သူရွက္ပါ... တစ္ခ်ိဳ႕သူေျပာတဲ့ ဟာသေတြဆို ဘာေတြမွန္းေတာင္ ကြ်န္မနားမလည္ပါဘူး... ညစ္ညမ္းမယ္ဆိုတာေတာ့ ခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္... တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္က သေဘာရိုးနဲ႔ ေျပာတဲ့စကားလဲ သူကႏွာေတြးေတြးျပီး ဟားတတ္ပါေသးတယ္... ေနာက္ပိုင္း သူပါလို႔ ႒ာနကလူေတြနဲ႔ေတာင္ ကြ်န္မထမင္းထြက္မစားေတာ့ပါဘူး... (ေအာ္.. ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ လွ်ာရွည္မိျပန္ျပီ... လိုရင္းက အဂၤလိပ္စကားေျပာ ေလသံအေၾကာင္းေျပာမွာ)

သူက သူမ်ားကို ဟားတိုက္ရတာ အလြန္မွ ၀ါသနာပါပံုရပါတယ္... အလုပ္ထဲက Malaysian ေတြကိုဆိုရင္လဲ သူတို႔ေျပာတဲ့ အဂၤလိပ္အသံကို ေမးေမးျပီး ရီတတ္ပါတယ္ (ကြ်န္မအျမင္ေတာ့ ေလွာင္တာပါ)... ဥပမာ Malaysian ေတြက Zero (ဇီးရုိး) ကို (ဂ်ီးရုိး)... Zebra (ဇီးဘရား)ကို (ဂ်ီးဘရား) စသည္ျဖင့္ထြက္တတ္ပါတယ္... Malaysian တရုတ္နဲ႔ စလံုးတရုတ္ရဲ႕ အဂၤလိပ္သံကြားျခားခ်က္ေတြကို အဲလိုအသံုးအႏွဳန္းေတြမွာ သိႏုိင္ပါတယ္... တရက္ေတာ့ သူ႔ကြန္ျပဴတာက Window တစ္ခုက ဘာျဖစ္တာလဲမသိဘူး သူပိတ္ခ်င္တာ ဘယ္လိုပိတ္ရမွန္းမသိလို႔ ကြ်န္မကိုေမးေတာ့ ကြ်န္မက ညာဘက္အေပၚေထာင့္က "Red Dot" ေလးကို ႏွိပ္လိုက္လို႔ေျပာေတာ့... သူက နားမလည္ပဲ ျပန္ျပန္ေမးပါတယ္... ကြ်န္မေျပာတာကို ေဘးက အင္ဒိုေကာင္လဲနားလည္တယ္... Malaysian တရုတ္မလဲ နားလည္တယ္... ေနာက္ဆံုး ကြ်န္မထိုင္ရာကထျပီး လက္ညွိဳးနဲ႔ေထာက္ျပမွ သူက "Oh..... you mean "Red dottttt" I thought you are saying "Red DOGGG" ဆိုျပီး ကြ်န္မ အဂၤလိပ္အသံကပဲ မေကာင္းလို႔သူနားမလည္တာဆိုတဲ့ ပံုမ်ိဳးနဲ႔ လူကိုေတာင္ အသံထြက္လာျပင္ေပးေနပါေသးတယ္... ဦးေႏွာက္ရွိတဲ့သူတိုင္းသိပါတယ္... သူ႔ကြန္ျပဴတာေပၚမွာ အနီေရာင္ေခြးရွိသလား၊ အနီေရာင္ အစက္ရွိသလားဆိုတာပါ... ကြ်န္မေျပာတဲ့ အသံထြက္က အေမရိကန္ေတြလို RED DOTTTTTTTT လို႔ မထြက္ရင္ေတာင္ က်ပ္ျပည့္တဲ့သူက အနီးစပ္ဆံုးဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတာ သိမွာပါ... ျပီးေတာ့ သူကရွက္ယန္းယန္းျပီး ငါတို႔ ဖားလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အဂၤလိပ္အသံက အေမရိကန္အသံစစ္တယ္ ဘာညာနဲ႔ ပဏာ၀င္ယူေနပါေသးတယ္... အဲဒိအခ်ိန္က အရူးဘံုေျမွာက္ရင္ ခ်ီးေျခာက္ေကာက္စားတတ္တယ္ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း သူ႔ကို ေျမွာက္ေပါင္းရင္ေတာ့ အေနေခ်ာင္မယ္ဆိုပင္မဲ့... မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္ေနတဲ့ ဖားမကို မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးပဲ ေနပစ္လိုက္ပါတယ္... စိတ္ထဲမေတာ့ နင္တို႔ဖားေတြ ေလသံဟလိုက္တာနဲ႔ အံုးအမ္ဆိုတာ သိသာတယ္... အံုး(စ္)အမ္(စ္) မျဖစ္ဘူးလို႔ ေျပာျပစ္လိုက္ပါတယ္...

ကိုးရီးယား မင္းသမီးေခ်ာ လီဒဟဲနဲ႔ ဖားမ်ား ျပႆနာ



ဖားေတြရဲ႕ သူတို႔ရဲ႕ အဂၤလိပ္ေလသံဟာ အေမရိကန္အတိုင္းပဲလို႔ယံုၾကည္တဲ့ ေသြးနားထင္ေရာက္စိတ္ဓာတ္ေတြမွာ ဓားစာခံျဖစ္သြားရတဲ့ မင္းသမီးေခ်ာ လီဒဟဲ (My Girl, East of Eden, Miss Ripley) ကို အစကတည္းကၾကိဳက္ခဲ့ျပီး ယခုဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္မဟာ သူ႔ရဲ႕ Die hard fan အျဖစ္ ဂရုဏာသက္ကာ ၂ဆတိုး အားေပးခ်င္စိတ္ျဖစ္သြားပါတယ္... အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း (မသိရင္လဲ ဆက္ဖတ္လိုက္ သိလိမ့္မယ္) ကိုရီးယား မင္းသမီးေတြထဲမွာ အဂၤလိပ္လို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ေျပာတတ္တဲ့ သူဆိုတာလက္ခ်ိဳးရီလို႔ရပါတယ္... ထိုအထဲမွာ မင္းသမီးေခ်ာ လီဒဟဲလဲ အပါအ၀င္ပါပဲ...

့ျဖစ္ပံုကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၀ ႏုိ၀င္ဘာလ ေလာက္တုန္းက KBS2TV variety show, “Sweet Night“ ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္မွာ မင္းသမီးကို အစီအစဥ္တင္ဆက္သူက အဂၤလိပ္စကားေျပာနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး အသံကဲြလဲြပံုကို လုပ္ခိုင္းေတာ့ English, American နဲ႔ Filipino အသံနဲ႔ အဂၤလိပ္စကားကိုေျပာျပပါတယ္... ဒါကို ဖားေတြက သူတို႔လူမ်ိဳးေတြက အဲလိုမေျပာပါဘူး... အေမရိကန္ေလသံစစ္စစ္နဲ႔ ေျပာတာပါ... ဒီမင္းသမီးေတာင္းပန္ပါဘာညာဆိုျပီး အြန္လိုင္းမွာလဲ မင္းသမီးကို ၀ိုင္းဆဲၾကဘာၾကနဲ႔ ရစရာမရွိေအာင္ တျခားအေၾကာင္းအရာေတြပါဆဲြထည့္ေျပာ... ကိုရီးယားေတြ အဂၤလိပ္လိုညံ့တာကို ႏွိမ္ေျပာ... ကိုရီးယားေတြ အဂၤလိပ္လိုမတတ္လို႔ သူတို႔ ဖားေတြဆီလာျပီး အဂၤလိပ္စာသင္ရတာကို ဂုဏ္တင္ျပီးေျပာနဲ႔ မျပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ျဖစ္ၾကပါတယ္...



ေနာက္ဆံုး မင္းသမီးက သူမရဲ႕ Tweeter ကေန ဖားေတြကို ေတာင္းပန္ပါတယ္... ဒါေတာင္မွ ေတာင္းပန္တာကို မေက်ခ်မ္းပဲ ဆက္လက္အျပစ္တင္ေနတဲ့ သူတခ်ိဳ႕ကိုလဲ ေတြ႔ႏုိင္ပါေသးတယ္... ပဲြလန္႔တံုး ဖ်ာ၀င္ခင္းတဲ့ ဖားတခ်ိဳ႕ကေတာ့ Youtube ေပၚမွာေတာင္ လီဒဟဲကို ေျပာဆိုတဲ့ ဗီြဒီယိုေတြကို အတတ္ႏုိင္ဆံုး ဖားေလသံကိုေဖ်ာက္ျပီး သူတို႔ေျပာတဲ့ အေမရိကန္ေလသံနဲ႔ တင္ထားတာကိုလဲ ရွာၾကည့္ရင္ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္... အဲဒိေအာက္မွာလဲ သူတို႔ ဖားေတြ အဂၤလိပ္ေလသံ ေကာင္းေၾကာင္းကို မင္းသမီးကပဲ မဟုတ္မမွန္ ႏွိမ္ခ်ပါတယ္ဆိုျပီး ေျပာထားၾကပါတယ္... (သူတို႔ ဗီြဒီယိုကို promote လုပ္သလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔ ဒီမွာ မတင္ေပးေတာ့ပါဘူး... ကိုယ္တို႔ကေတာ့ ဘူးဆို ဘူးပဲ... So What?)

မင္းသမီးသူတို႔ကို ေလွာင္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ဗီြဒီယိုကိုေတာ့ Copyright claim လို႔ youtube မွာ ဘယ္လိုရွာရွာ မရွိေတာ့ပါဘူး... သို႔ေသာ္ Copyright ေတြဘာေတြ Don't give a damn တဲ့ ခ်စ္ေပါက္ေဖာ္ၾကီးေတြ ၀က္ဆိုဒ္မွာေတာ့ ဒီဗီြဒီယိုကို သြားေတြ႔ပါတယ္... Embedded လုပ္တာ မလုပ္တတ္လို႔ လင့္ေလးကေနပဲ သြားၾကည့္လိုက္ပါ...

http://www.56.com/u76/v_NTYyNDMyNDE.html


အမွန္ေတာ့ လီဒဟဲကလဲ ေလွာင္ခ်င္တဲ့စိတ္ထက္ အေပ်ာ္သေဘာေျပာရုံသက္သက္လို႔ထင္ပါတယ္... ျပီးေတာ့ ဒီလိုျပႆနာၾကီးသြားရတာလဲ ကိုရီးယား အႏုပညာေလာကဟာ ဖိလစ္ပင္းမွာ အေတာ္ေလးလႊမ္းမိုးတယ္ဆိုတာသိသာပါတယ္... သူတို႔ႏုိင္ငံမွာလဲ မင္းသမီးမင္းသားရွိတာပဲ ဘာလို႔ ကိုရီးယားမင္းသမီးလာၾကိဳက္လဲ... ျပီးေတာ့ သူတို႔က မခံႏုိင္ျဖစ္ၾကေသးတယ္... သေဘာထားေသးသိမ္တယ္လို႔ထင္တာပဲ... ျပီးေတာ့ ကိုရီးယားမွာျပတဲ့ ကိုရီးယားလိုေျပာတဲ့ အစီအစဥ္မွာ ကိုရီးယားမင္းသမီးက ဟာသ သေဘာေျပာတာကို အတင္းေရာကာေရာ စိတ္၀င္စားျပီး ၾကိဳက္လို႔ လိုက္နားေထာင္လို႔ သူတို႔သိတာေပါ့... (စိတ္ထဲကေျပာျခင္း... ၀တ္မွဳန္ေရႊရည္ အဲလိုေျပာရင္ သူတို႔ သိမလားေျပာ)... တစ္ႏုိင္ငံနဲ႔ တစ္ႏုိင္ငံ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးနဲ႔ တစ္မ်ိဳး Make fun လုပ္ျပီး ေျပာေနက်ကို "အနာေပၚ ဒုတ္က်"ျဖစ္ျပီး ဆက္ဆက္ထိမခံနာျပေနၾကတဲ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္တဲ့ဖားေတြဟာ မျပည့္၀ဘူးဆိုတာ အေသအခ်ာပါပဲ... တဆက္တည္းပဲ မင္းသမီးကိုလဲ ပိုလို႔ေတာင္ အားေပးခ်င္သြားပါတယ္... သူမကိုယ္တိုင္ကလဲ ေခ်ာလဲေခ်ာ သရုပ္ေဆာင္လဲ ေကာင္းပါတယ္...




"The Noose" Show : Leticia by Michelle Chong

စကာၤပူ Channel 5 ျပသမွ်ထဲမွာ အၾကိဳက္ဆံုးစာရင္းထဲပါတာ The Noose ပါ... သူဟာ စကာၤပူမွာျဖစ္ပ်က္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို ဟာသလုပ္ ေလွာင္ေျပာင္တဲ့ အစီအစဥ္ပါ... ဒီအစီအစဥ္မွာ တစ္ခါတစ္ေလ သူတို႔ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြကို မထိတထိေလွာင္တာေတြ၊ စလံုးေတြရဲ႕ အတၱစိတ္ကို ေလွာင္တာေတြ၊ ျပည္ၾကီးတရုတ္မေတြရဲ႕ ခ်ိဳင္းေမႊးမရိတ္တာကိုေလွာင္တာေတြ စသည္ျဖင့္ အျပင္မွာျဖစ္ေနတာေတြကို တင္ဆက္တဲ့ ဟာသအစီအစဥ္ေလးပါ... အရင္က စလံုးမင္းသမီးေတြကို မၾကိဳက္ပင္မဲ့ အဲဒိအစီအစဥ္မွာ ပင္တိုင္ပါ၀င္တဲ့ တင္ဆက္သူ စလံုးမင္းသမီး Michelle ကို အဲလို ဟာသပံုနဲ႔ သူသရုပ္ေဖာ္ရတဲ့ ပံုစံကို မရွက္တမ္း စ်ာန္ပါပါလုပ္တတ္လို႔ ကြ်န္မသေဘာက်ပါတယ္... သူမဟာ လူမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အဂၤလိပ္စကားေျပာဟန္ကဲြျပားပံုေတြကိုလဲ တုျပီးလိုက္ေျပာတတ္ပါတယ္... သူမဟာ ျပည္ၾကီးတရုတ္မ KTV Hostess Lu Lu အေနနဲ႔လဲ ျပည္ၾကီးတရုတ္မ အသံနဲ႔ ဟန္ကို လုပ္ခဲ့တုန္းက တူလြန္းလို႔ ကြ်န္မစျပီး သတိထားမိခဲ့တာပါ...

ဒီအစီအစဥ္မွာ Michelle ဟာ ဖားအိမ္အကူ (Maid) Leticia အေနနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာ ဖားေတြက သူတို႔ အဂၤလိပ္က အဲဒိလိုမဟုတ္ပါဘူး... အဲဒိထက္သာပါတယ္... ဒါဟာ လူမ်ိဳးေရးခဲြျခားတာပါ... ဖားေတြ ဒီလိုေလသံမ်ိဳးနဲ႔ စကားေျပာရင္ ေဟာလိ၀ုတ္မွာေတာင္ ဖားေတြ ဒီလိုေနရာရလာမွာမဟုတ္ပါဘူး... ဖားအဆိုေတာ္ေတြဟာ ခုဆို ေဟာလိ၀ုတ္မွာ အဆိုေတာ္ေတြျဖစ္ေနပါျပီ...(မဆိုင္တာေတြဆဲြထည့္တာ... )

အမ်ားကို မူတည္ျပီးေျပာတာ... လူနည္းစုကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး... ဒါကို မဆိုင္တဲ့ ျဖစ္ေျမာက္ေနတဲ့ ၁ေယာက္ ၂ေယာက္နဲ႔ လာမေျခပနဲ႔... တရုတ္မအမ်ားစု မ်က္ႏွာသာ မိတ္ကပ္နဲ႔ ခ်ိဳင္းေမႊးမရိတ္တာ အဲဒိအစီအစဥ္မွာေလွာင္ထားတယ္... ဒါေပမဲ့ တရုတ္မတိုင္း ခ်ိဳင္းေမႊးမရိတ္ဘူးလို႔ ဘယ္သူမွမေျပာဘူး... တျခားလူမ်ိဳးေတြကို ဟာသလုပ္တာေတာင္ တျခားက ဘာမွမျဖစ္ရဘူး... သူတို႔လူမ်ိဳးေျပာေတာ့မွ မခံမရပ္ႏုိင္ေတြထျဖစ္ေနတယ္... ျပည္ၾကီးမေတြကို ေျပာတုန္းကေတာ့ "ဟုတ္ပ ဟုတ္ပ" ဆိုျပီး သြား ၃၆ေခ်ာင္းေပၚေအာင္ျဖီးျပီး လက္ခုတ္တီးေနျပီးေတာ့မ်ား... (စိတ္ထဲကေျပာျခင္း... ျမန္မာေတြကိုလဲ အဲဒိအစီအစဥ္ထဲ အေျပာမခံရေအာင္ ဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ စည္းကမ္းရွိရွိေနေစခ်င္တယ္... သိပ္သိသာလာလို႔ ေျပာခံရရင္ေတာ့ ဖားေတြလိုမျဖစ္ေအာင္ အသိေလးကပ္)... သူတို႔ဖားေတြေလသံ အေမရိကန္သံေပါက္လားမေပါက္လား ဟိုေန႔က စကာၤပူေရာက္တာ မၾကာေသးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကို Michelle ရဲ႕ Leticia လုပ္တဲ့ ဗီြဒီယို အသံဖြင့္ျပျပီး အဲဒါ သူဘာလူမ်ိဳးအသံနဲ႔ေျပာတာလဲဆိုေတာ့ ဖိလစ္ပင္းအသံမွတ္လားတဲ့.... ကဲ ... ရွင္းေရာ...

The Noose: Leticia



The Noose : Lu Lu (ေနာက္ဆံုး MBS နားကပံုကေတာ့ Malaysian ေတြကို ေနာက္တာ)


အဂၤလိပ္စကားဆိုတာ ကိုယ့္စကားလဲမဟုတ္ဘူး... သူတို႔ကတိုးတက္ေနလို႔သာ ကမာၻသံုးစကားအျဖစ္ ဆက္သြယ္ေရးလြယ္ကူေအာင္ သတ္မွတ္ထားတာ... အဂၤလန္မွာေတာင္ နယ္ေပၚမူတည္ျပီး အဂၤလိပ္ေလသံကဲြၾကေသးတယ္... အေမရိကန္မွာလဲ ကြဲတာပဲ... အဓိကက ဆက္သြယ္ရလြယ္ကူဖို႔နဲ႔ မွန္ကန္ဖို႔ပဲ... ဒါကို သူတို႔က အေမကန္အဂၤလိပ္နဲ႔ တူခ်င္ျပီး သိပ္ဘ၀င္ျမင့္ေနတဲ့ သူတို႔ဟာ ကပ္ပါးေကာင္ေတြလို႔ပဲလို႔ ကြ်န္မထင္မိတယ္... အဲဒါ ဘာကိုျပသလဲဆိုရင္ "မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္" တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပဲ...
အြန္လိုင္းမွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနတဲ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္ေနတဲ့ ဖားေတြလို မျဖစ္ေအာင္ သေဘာထားၾကီးၾကီးနဲ႔ သတိရွိရမယ္...

အြန္လိုင္းမွာေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေနတဲ့ ဖားေတြကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ္က ဘာမဆိုင္ညာမဆုိင္ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားျပီး အသဲယားမိေတာ့ မေဗဒါလဲ ကိုယ့္ဒုကၡကိုယ္ရွာတာပဲ... သိတယ္... ဒီေတာ့ကိုယ္လဲ ကိုယ့္ဘေလာ့မွာ ကိုယ့္သေဘာထားကိုယ္ေရးတယ္... ၾကိဳက္သလို သေဘာထားကဲြလို႔ရတယ္...


Tuesday, January 10, 2012

ကိုယ္လာမည္ ေဟာင္ေကာင္ဆီ...



မေဗဒါတစ္ေယာက္ ခရစ္စမတ္ပိုစ့္ေတြေရးမယ္.. ႏွစ္သစ္ကူးဆုေတာင္းေတြ မ႑ိဳင္ေတြထားမယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးေတြယဥ္ ဓာတ္ပံုေတြလဲ ခရစ္စမတ္မွာရုိက္ျဖစ္တယ္... ဒါေပမဲ့ ပိုစ့္တစ္ပုဒ္မွတက္မလာဘူး...

အေၾကာင္းကားးးးးးးးးးးးး............

ေရွ႕ပိုစ့္မွာေရးခဲ့တဲ့အတိုင္းပဲ အလုပ္သစ္ကထင္မထားပဲ ေဘာနက္စ္ေလးလဲေပးလိုက္ေရာ အေျခအေနမေပးလို႔ ေမ့ေပ်ာက္ထားတဲ့ေရာဂါေဟာင္းက ထလာတယ္... ခရီးသြားခ်င္တာေလ... ဒီႏွစ္ရဲ႕ Trip resolution ထဲမွာ တရုတ္ျပည္မဟာတံတုိင္းၾကီးရွိတဲ့ ေဘဂ်င္းကိုသြားခ်င္ခဲ့တယ္... အဲဒိကေနစျပီး ပရိုမိုးရွင္းေတြ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေတြဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လုပ္ျဖစ္တာ... ေနာက္ေတာ့ ေဘဂ်င္းက ခုခ်ိန္မွာ ေရခဲမွတ္ေအာက္ေအးေနတယ္ၾကားတာေရာ ေလယာဥ္လက္မွတ္ကလဲ ဒီေလာက္မသက္သာတာေရာေၾကာင့္ ေဟာင္ေကာင္ျဖစ္သြားတယ္...



ေလယာဥ္လက္မွတ္...

မထင္မွတ္ပဲ ေလယာဥ္လက္မွတ္စစ္လိုက္ေတာ့ အဲဒိကသက္သာေနတယ္... ေဒၚလာ၃၀၀ ေအာက္ပဲရွိတယ္...(ရက္ေပၚမူတည္ျပီးေစ်းကြာတယ္... ကိုယ္ကေတာ့ ေစ်းတန္ဆံုးနဲ႔ အဆင္ေျပဆံုးျဖစ္မဲ့ရက္ကိုေရြးရတာေပါ့) ေနာက္ေတာ့ ဘယ္သြားသြားေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုရင္ လုိက္မယ္ဆိုတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို စိတ္၀င္စားလားလို႔ အေဖာ္စပ္ေတာ့ သူကရတယ္တဲ့... အသြားေတာ့ ကီလိုမ၀ယ္ဘူး... အျပန္ေတာ့ ေရွာ့ပင္းထြက္ျဖစ္ရင္ပါလာမွာဆိုေတာ့ ကီလို ၂၀ပို၀ယ္လိုက္တယ္...

ဟိုတယ္...

ဒါနဲ႔ ၂ေယာက္သား ဟိုတယ္ေတြစ စံုစမ္းရေရာ... Tour Package နဲ႔သြားရင္ ပိုလဲသက္သာတယ္ အဆင္လဲေျပတယ္ဆိုပင္မဲ့ မေဗဒါရဲ႕ အၾကိဳက္က ကိုယ့္ဟာကိုယ္သြား ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္စီစဥ္ျပီး အဲဒိသြားမဲ့ေနရာက လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး သြားမဲ့ေနရာရဲ႕နာမည္ၾကီးတဲ့ေနရာေတြ ဘာေၾကာင့္နာမည္ၾကီးလဲေတြ စတဲ့ ကိုယ္သြားမဲ့ႏုိင္ငံရဲ႕ ဗဟုသုတကို သိရတာကို ပိုၾကိဳက္တယ္... အဲဒါေၾကာင့္ပိုက္ဆံနည္းနည္းအကုန္ခံ လူနည္းနည္းအပင္ပန္းခံျပီးလုပ္တာ... မိန္းကေလး ၂ေယာက္တည္းသြားမွာဆိုေတာ့ ေနဖို႔ကအေတာ္ေလး သတိထားရမယ္... Hostel ေတြ Guesthouse ေတြရွိတယ္ဆိုတာ သိပင္မဲ့ မေနရဲဘူး... တခ်ိဳ႕ဆိုေစ်းေတာ္ေတာ္သက္သာပင္မဲ့ ၆ေယာက္တစ္ခန္း မိန္းကေလးေဆာင္ ေယာက်ာၤးေလးေဆာင္ခဲြထားပါရဲ႕.... ဒါေပမဲ့ မေနခ်င္ပါဘူး... ၀က္ဆိုဒ္ေတြေပၚမွာေတာ့ အျဖဴေတြကေတာ့ အဲလိုေနရာေတြကို ေတာ္ေတာ္ Recommend ေပးၾကတယ္... သူတို႔ကတကယ္ေတာ့ Budget သမားေတြ...

ေနာက္ဆံုး ေရွာ့ပင္းနဲ႔လည္းနီး ဘူတာရုံနဲ႔လဲနီး စားေသာက္ဆိုင္ေတြနဲ႔လဲနီး ျမိဳ႕လယ္ေကာင္လဲျဖစ္မဲ့... Tsim Sha Tsui, Kowloon ေနရာက ဟိုတယ္ကိုေရြးလိုက္တယ္... ကြ်န္မတို႔က သြားမဲ့ရက္ထက္ ၁လေလာက္ၾကိဳဘြတ္ကင္တင္ေတာ့ ပရုိမိုးရွင္းနည္းနည္းရွိတယ္... ၅ညအိပ္ ၆ရက္ခရီးကို တစ္ေယာက္ စကာၤပူေဒၚလာ ၅၀၀ ေလာက္နဲ႔ရတယ္... (ပ်မ္းမွ တညကို စကာၤပူေဒၚလာ ၁၀၀ ေလာက္က်တယ္)... ခုၾကည့္တာ အခန္းေစ်းက ၁ညကို စကာၤပူေဒၚလာ ၁၅၀ေလာက္ျဖစ္သြားျပီ... ဒါေပမဲ့ ကြ်န္မတို႔ထက္သက္သက္သာသာနဲ႔ရတဲ့သူလဲရွိမွာပါ... ဘြတ္ကင္လုပ္တဲ့ အခ်ိန္နဲ႔ ကိုယ္သြားမဲ့ေန႔ေပၚမူတည္ျပီးေစ်းေတြက ေျပာင္းတယ္...

ဗီဇာ...

ျမန္မာပတ္စပိုစ့္ကိုင္ေဆာင္ထားျပီး ခရီးသြားၾကိဳက္တဲ့ ကြ်န္မ ဗီဇာယူဖို႔လဲ မညွဳိးလံုးပါပဲ... ျမန္မာေတြတျခားႏုိင္ငံကို ခရီးသြားတာ စလံုးေတြထက္ခ်မ္းသာမွရတာ အပိုကုန္စရာေတြရွိတယ္ေလ... ကိုယ္လာမွာကို သိခ်င္တယ္ဆိုေတာ့လဲ သြားေျပာရတာေပါ့... ေဟာင္ေကာင္ဗီဇာက တရုတ္ျပည္မၾကီးနဲ႔ မတူဘူး ေဖာင္သက္သက္တင္ရတယ္... ဒါေပမဲ့ ခက္တာက တရုတ္သံရုံး၀က္ဆိုဒ္ေပၚမွာေၾကျငာခ်က္တစ္ခုေတြ႔တယ္... အဲဒါကေတာ့ တရုတ္ဗီဇာေတြကို ေအးဂ်င့္ကပဲေလွ်ာက္ခြင့္ေပးေတာ့မယ္ဆိုတာရယ္... ေနာက္ကြ်န္မကို လန္႔ျဖန္႔သြားေစတာကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္ဗီဇာက ၁လၾကာမယ္ဆိုတာပါပဲ... ကြ်န္မတို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေတြ ေဟာ္တယ္ေတြက ၀ယ္ျပီးျပီ refund မရွိဘူး... ၀ယ္တာမွ ဒီဇင္ဘာလလယ္ေလာက္မွဆိုေတာ့ ၁လမက်န္ေတာ့ဘူး...

ေဖ့ဘြတ္ေပၚကိုယ့္ဒုကၡေတြတက္ေအာ္ေတာ့ လမ္းျပၾကယ္တစ္ေယာက္ကိုရွာေတြ႔တယ္... သူက ကြ်န္မတို႔မသြားခင္ ေရွ႕တစ္ပတ္သြားဖို႔စီစဥ္ထားျပီး ေဟာင္ေကာင္ဗီဇာက တရုတ္သံရုံးမွာသြားေလွ်ာက္လို႔ရေသးေၾကာင္းနဲ႔ ၃ရက္ ၄ရက္ပဲၾကာေၾကာင္း ေျပာေတာ့မွ စိတ္ေအးရတယ္... ဒါေတာင္ တရုတ္ဆိုတာလဲ ခုတမ်ိဳးေတာ္ၾကာတစ္မ်ိဳးဆိုေတာ့ လန္႔ေနရတယ္...

ဒါနဲ႔လိုအပ္တဲ့စာရြက္စာတမ္းေတြလုပ္ရေတာ့တာပဲ...
အြန္လိုင္းက ေဒါင္းလုပ္လုပ္လို႔ရတဲ့ ဗီဇာေဖာင္ျဖည့္ရန္
ပတ္စပိုစ့္ မူရင္း မိတၱဴ (အနည္းဆံုး ၆လ သက္တမ္းရွိရန္လို)
ပတ္စပိုစ့္ ဓာတ္ပံု ၁ပံု
ဟိုတယ္ ဘြတ္ကင္
ေလယာဥ္ပ်ံ ဘြတ္ကင္
ဘဏ္ statement(သို႔)ဘဏ္စာအုပ္ ၃လစာမိတၱဴ
ကုမၺဏီ ခြင့္စာ
(၀က္ဆိုဒ္ေပၚမွာေတာ့ payslip ၃လစာျပရမယ္ဆိုျပီး တကယ္သြားေတာ့ မလိုဘူးတဲ့)
အထူးသတိျပဳရန္ ပီအာသက္တမ္းတိုးထားတဲ့သူမ်ား Re-entry permit ယူသြားရန္... မေဗဒါမပါသြားလို႔ ၂ေခါက္သြားလိုက္ရတယ္...

ရုံးက မနက္ ၉နာရီကေန ၁၁ခဲြထိပဲ ဗီဇာလက္ခံတယ္... ညေနပိုင္းဘာလုပ္လဲမသိ... ျပန္ယူေတာ့လဲ အဲဒိအခ်ိန္ပဲ... သြားေလွ်ာက္တဲ့ေန႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္လံုး ေဆးခြင့္ယူရတယ္... သူက အဂၤါေန႔တင္ျပီး ထူးစမ္းစြာပဲ ၃၁ရက္ ဒီဇင္ဘာ စေနေန႔မနက္ျပန္ရတယ္... ကြ်န္မက စေနေန႔မွ တင္ရတယ္... ေနာက္အပတ္စေနျပန္လာယူမယ္ေပါ့... သူက စေနဖြင့္တယ္မွတ္လို႔... မဖြင့္ဘူးတဲ့ ေနာက္အပတ္ ေသာၾကာၤ ၆ရက္ ဇန္န၀ါရီလာယူတဲ့... ဒါနဲ႔ နင္တို႔ဒီေန႔ စေနေန႔ေတာင္ဖြင့္တာ ေနာက္အပတ္စေနမဖြင့္ဘူးလားဆိုေတာ့... မဖြင့္ဘူးတဲ့... ဒါဆို ဒီေန႔ဘာလို႔ဖြင့္တာလဲဆိုေတာ့ အူေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ ဘာေတြျပန္ေျပာမွန္းမသိဘူး...


ေနာက္သတိျပဳရမွာကေတာ့ ေဟာင္ေကာင္က မကာအိုနဲ႔နီးေတာ့ ေန႔ခ်င္းျပန္သြားလို႔ရတယ္... ဒါေပမဲ့ မကာအိုကလဲ သူ႔စနစ္နဲ႔သူဆိုေတာ့ ဗီဇာသီးသန္႔လိုတယ္... ေကာင္းတာက မကာအိုဗီဇာက အဲဒိကိုေရာက္မွ အ၀င္မွာေလွ်ာက္လို႔ရတဲ့ Visa on arrival ဆိုတာရွိတယ္... မကာအို ပိုက္ဆံ ၁၀၀ (စကာၤပူ ေဒၚလာ ၁၆)ေလာက္ပဲက်တယ္... သို႔ေသာ္ ေဟာင္ေကာင္ကေန မကာအိုကို ၁ရက္ခရီး ထြက္လိုက္ျပီးမွ ကိုယ္က ေဟာင္ေကာင္ကို ျပန္၀င္မွာဆိုေတာ့ single entry visa ေလွ်ာက္လို႔မရဘူး... Double visa ေလွ်ာက္ရမယ္ထင္တယ္ဆိုျပီး သံရုံးကလူကိုေမးေတာ့ ထင္တဲ့အတိုင္းပဲ Double visa ေလွ်ာက္ရမယ္တဲ့... ဗီဇာေၾကးက စကာၤပူ ေဒၚလာ ၅၀ က်တယ္...

ဒီလိုနဲ႔ ဗီဇာလဲရ... ဟိုတယ္လဲ ေသခ်ာ... ေလယာဥ္လဲ ကြန္ဖန္းဆိုေတာ့မွ...

ေဟာင္ေကာင္က H5N1 BIRD FLU ျဖစ္လို႔တဲ့... သူမ်ားသြားမယ္ဆိုျပီး ဟိုတယ္ေတြ ေလယာဥ္ေတြအားလံုးစီစဥ္ျပီးမွ အဲဒါကထျဖစ္တယ္... ဒါေပမဲ့လဲ အရမ္း serious ေတာ့မဟုတ္တာကတစ္ေၾကာင္း ဟိုေရာက္ရင္ အစားအေသာက္ဆင္ျခင္ျပီး သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းေနဖို႔ ဆံုးျဖတ္တာကတစ္ေၾကာင္း ေဆးမ်က္ႏွာဖုံးေလးေတြယူသြားျပီး အုပ္ဖို႔စဥ္းစားတာက တစ္ေၾကာင္းနဲ႔ သြားတာကေတာ့ သြားမွာပါပဲ....


ခုေတာ့ ေဟာင္ေကာင္အေၾကာင္း စုေဆာင္း ရထားလမ္းေျမပံုလဲ ေဒါင္းျပီး Print ျပီး... ေဟာင္ေကာင္ေျမပံုလဲ Print ျပီး... ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြကေတာ့ ရွာေလေတြ႔ေလမို႔ ဗ်ာမ်ားေနတုန္းပဲ ဘယ္သြားရမလဲဆိုတာ... ေသခ်ာတာေတာ့ မကာအိုက ၁ရက္ ဘုရားၾကီး (giant Buddha)ရွိတဲ့ ကြ်န္းနဲ႔ အနီးတ၀ိုက္က တစ္ရက္ပဲ... ဒါေတာင္ ၅ညအိပ္ ၆ရက္ခရီးမို႔အခ်ိန္နည္းနည္းရလို႔ေတာ္ေသး...

ေဟာင္ေကာင္ Tourist Attraction
ဒီလိုဒီလိုေတြေၾကာင့္ မေဗဒါတစ္ေယာက္ ခရစ္စမတ္မွာလဲ ခရီးသြားဖို႔ ေရွာ့ပင္းထြက္.. နယူးရီးယားလဲ ေရွာ့ပင္းထြက္... ဟိုေရာက္ရင္လဲ ေရွာ့ပင္းထြက္အံုးမွာကိုပဲ... ခု ဘာရယ္ညာရယ္မဟုတ္ ေရွာ့ပင္းထြက္ေကာင္းတာ ခရီးသြားဖို႔ဆိုျပီး ၀ယ္လိုက္တာ ဖိနပ္အသစ္ ၃ရံျဖစ္သြားတယ္... အိမ္မွာအစတည္းကရွိတဲ့ ဘုရွ္ၾကီးကိုလဲ ယူသြားခ်င္ေသးတယ္... ေလယာဥ္ကျဖင့္ရတဲ့ ကီလိုက အသြားမွာ ၁၀ကီလိုပဲ... ခုေတာ့ စိတ္နာနာနဲ႔ တခ်ိဳ႕ကို ထားခဲ့မယ္...

ရတဲ့ေဘာနက္စ္ကေတာ္ေတာ္ သံုးလိုက္တာက မ်ားမ်ား ေဘာနက္စ္မရခဲ့ရင္ေတာင္ ဒီေလာက္သံုးျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး... ဒါေပမဲ့လဲ သြားမဲ့သြားေတာ့ အေတြ႔အၾကံဳေတြကို အျပည့္ခံစားရေအာင္ ကိုယ္လာခဲ့မည္ ေဟာင္ေကာင္ဆီ.............