Monday, March 30, 2009

ၾကည့္ျဖစ္သမွ်... သဲထိတ္ရင္ဖို ကားမ်ား..


ခုတေလာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အျပင္ထြက္တိုင္း ရုပ္ရွင္ပဲ ၾကည့္ျဖစ္တယ္... တျခားလဲ ဘယ္မွသြားစရာမရွိ.. ကိုယ္ကိုတိုင္ကလဲ ရုပ္ရွင္ပဲၾကိဳက္ေတာ့ ဒါပဲလုပ္ျဖစ္တယ္... ဒါေပမဲ့ ၾကည့္မယ္စိတ္ကူးျပီးသြားတာက တစ္ကား.. တစ္ကယ္တမ္း ဟိုေရာက္ရင္လက္မွတ္မရတာနဲ႔ ေနရာမၾကိဳက္တာနဲ႔ တကယ္တမ္းၾကည့္ျဖစ္လိုက္တာက တစ္ကားျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္.. ေနာက္ေန႔ မေက်ပဲြႏႊဲျပီး ထပ္သြားျပန္လဲ.. အဲလိုပဲ.. ရည္ရြယ္တဲ့ကားကို မၾကည့္ျဖစ္ဘူး...

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ပတ္ေလာက္ကလဲ... တြန္ခရုရဲ႕ ဟစ္တလာကို လုပ္ၾကံတဲ့ကား Valkyrie ဆိုလား အဲကား..ၾကည့္မယ္ဆိုျပီးသြားပါတယ္... ျပီးေတာ့ Midnight show ထိလူျပည့္ေနတာနဲ႔ပဲ My Bloody Valentine ဆိုတဲ့ကားကို ဘာမွန္းမသိပဲ ၀င္ၾကည့္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္.. (ေနာက္တစ္ေန႔မွ Valkyrie ထပ္သြားၾကည့္မယ္ဆိုေတာ့.. အဲကားကို စကာၤပူအစိုးရက ပိတ္လိုက္ျပီဆိုလားပဲ.. ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိ)

အစက ဘာဇာတ္လမ္းမွန္းမသိပဲနဲ႔ကို ၀င္ၾကည့္ျပီးေတာ့မွ လူသတ္ကားျဖစ္ေနပါေရာ.. အရင္ကလဲ လူသတ္ကားေတြကို က်မၾကည့္ဖူးပါတယ္.. I know What you did last summer, scream စသည္ျဖင့္ေပါ့ေလ.. ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ကားစစျခင္းမွာ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းသတ္တာ မရွိပါဘူး.. ဇာတ္လမ္းေလးအရင္ ပ်ိဳးျပီးမွ ေနာက္ပိုင္းသတ္တာပါ.. အမယ္ေလး.. အဲဒိ My Bloody Valentine ကေတာ့ စလာကတည္းက သတ္တာ သတ္တာ.. ရုိးရုိးေတာင္မဟုတ္ဘူး.. ရက္ရက္စက္စက္ကိုသတ္တာ... ကိုယ္ေတြ ၂ပိုင္းျပတ္. ေဆးရုံတစ္ရုံလံုးေသြးေတြနဲ႔ ေသေနတာ... ႏွလံုးေတြ ထုတ္ထားတာ.. အားပါးပါး.. စိတ္ကို ကုန္ေရာ... ေနာက္ပိုင္းလဲ မင္းသမီး မင္းသားေတြလာေတာ့လဲ ဒီတိုင္းပဲ... မိုင္းထဲမွာ သတ္တာ.. ေက်ာက္တူးတဲ့ ေပါက္တူးၾကီးနဲ႔ ေနာက္စိကေန ထိုးလိုက္တာ.. မင္းသမီးမ်က္စိေရွ႕ကလူ မ်က္လံုးၾကီးထြက္က်လာတာ... ေျပာရင္းနဲ႔ က်က္သီးေတြထလာျပီ.. ေတာ္ျပီ ေျပာေတာ့ဘူး.. ၾကည့္သာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့..

အဲ.. အဲကားရဲ႕ ေကာင္းကြက္ကေတာ့ မင္းသား ၂ေယာက္လံုး ေခ်ာတယ္.. မင္းသမီးလဲ ေခ်ာတယ္... မင္းသားတစ္ေယာက္က Heroes ကားထဲက မင္းသားပဲ.. ေနာက္တစ္ခ်က္က ကားဆံုးခံနီးအထိ လူသတ္သမားက အဲဒိမင္းသား၂ေယာက္ထဲက ဘယ္သူျဖစ္နိုင္လဲဆိုတာကို ပရိတ္သတ္ကို ဒြိဟပြားစရာလုပ္ျပထားတယ္.. ဟိုလူျဖစ္မွာပါေလ.... အဲ... ဒီလူျဖစ္နိုင္တယ္.. နဲ႔ ေနာက္ဆံုးထိဆဲြသြားတာပါ.. လူသတ္ကားပါဆိုမွေတာ့ လူသတ္ ပတ္စက္တာကို complain တက္မိတဲ့ က်မအျပစ္ပဲျဖစ္မွာပါ... ကဲ.. Horror ကားေတြၾကိဳက္တဲ့သူေတြ ၾကည့္ရဲတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၾကည့္ၾကည့္ၾကေပါ့ကြယ္...

မေဗဒါေတာ့ အဲကားၾကည့္ျပီး တိုက္စီနဲ႔ ျပန္ေတာ့ အေတြးက စူးေရာက္ျပီးေတာ့ တိုက္စီသမားၾကီးမ်ား စိတၱဇ လူသတ္သမားၾကီးျဖစ္ေနရင္ဒုကၡဆိုျပီး ေၾကာက္လို႔.. သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အိမ္ျပန္မေရာက္မခ်င္း ေျပာစရာမရွိ ေျပာစရာရွာျပီး ဖုန္းေျပာေနရတယ္...

အဲ.. ခု ရုံတင္ေနတဲ့ သရဲကားေတြထဲမွာ အရမ္းလဲ ၾကည့္ခ်င္တယ္.. ဒါေပမဲ့ အရမ္းလဲ ေၾကာက္တဲ့ ၁ကားရွိတယ္.. ခုထက္ထိ မၾကည့္ရေသးဘူး.. အဲဒါကေတာ့ Coming Soon ဆိုတဲ့ ယိုးဒယားသရဲကား... မေဗဒါအေၾကာက္ဆံုး သရဲကားေတြကို ျပပါဆိုရင္ ယိုးဒယားသရဲကားေတြပဲျဖစ္မယ္.. သရဲကားရုိက္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ မေဗဒါအထင္ ယိုးဒယားကို ဘယ္သူမွ မမွီဘူး... ေဟာလိ၀ုဒ္ေတာင္ မမွီဘူး.. အဲေလာက္ က်က္သေရတံုးတံုး.. အဲေလာက္ creepy ျဖစ္ျဖစ္ ရုိက္နိုင္တာ သူတို႔ပဲ.. ျပီးေတာ့ သူတို႔ သရဲကားေတြက ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္ေကာင္းတယ္.. သရဲဘာေၾကာင့္ျဖစ္လာရတာလဲ.. သရဲကဘာလို႔ အဲဒိလူေတြကို လိုက္သတ္တာလဲ.. ေသေသခ်ာခ်ာ ပရိတ္သတ္နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပတယ္.. ဇာတ္ရည္လည္တယ္ေပါ့.. ေနာက္တစ္ခုၾကိဳက္တာက ျမန္မာနဲ႔ နီးစပ္လို႔လဲ ျဖစ္နိုင္တယ္..

ဘုန္းၾကီးေတြ ပရိတ္ရြတ္တာ ဘာညာက ျမန္မာနဲ႔ တူတူပဲ.. ျပီးေတာ့ ဘုန္းၾကီး၀တ္ပံု ဘုရားစာအကုန္လံုးက ျမန္မာနဲ႔တူတယ္.. ဒီေတာ့ ျမန္မာကားၾကည့္ေနရသလိုပဲ.. မွတ္မွတ္ရရေျပာရရင္ Nang Nak ဆိုတဲ့ သရဲကားမွာ သရဲမကို မနိုင္ေတာ့ ရြာဦးေက်ာင္းက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ပရိတ္ေတြရြက္က်တာ.. အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းတယ္.. ေယာက်ာၤးေတြကလဲ ပုဆိုးလိုလိုဘာလိုလို နံငယ္ပိုင္းေလးေတြ၀တ္တယ္.. မိန္းမေတြကလဲ ထမိန္ေရလ်ားလိုမ်ိဳး၀တ္တယ္.. အဲကားက ယိုးဒယားကို ျမန္မာမင္းေတြ သိမ္းတဲ့ေခတ္ေလာက္ကို ျပန္ရုိက္ထားတာ.. အရမ္းေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းျပီး.. အရမ္းၾကည့္လို႔ေကာင္းတဲ့ သရဲကားတစ္ကားပဲ.. ယိုးဒယားသရဲကားကို စစဲြတာ အဲကားက စတာ...

ၾကည့္ျပီး အေၾကာက္မေျပပဲ သရဲကားေတြကုိ ၁ႏွစ္တိတိျဖတ္ထားခဲ့ရတဲ့ကားက ယိုးဒယားသရဲကား Shutter ပဲ.. အဲကားၾကည့္ျပီး ညအိပ္ရင္ ကုတင္ေျခရင္းကေန ေစာင္လာဆဲြမွာ ေၾကာက္ျပီး တစ္ကိုယ္လံုးကို ေစာင္ထုတ္ျပီး အိပ္ရတယ္.. ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ကြန္ျပဴတာၾကည့္တာမ်ားျပီး ဇာတ္ေၾကာတက္လဲ.. သရဲမမ်ား ဂုတ္ေပၚခြစီးေနလို႔ ဇာတ္နာတာလားဆိုျပီးေတြးမိတယ္.. အလုပ္မွာ အိမ္သာတက္လို႔ ၁ေယာက္ထဲျဖစ္လဲေၾကာက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ေဘးခန္းမွာ လူသံၾကားလဲေၾကာက္တယ္.. လူမဟုတ္ပဲ သရဲျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔.. ေနစရာကို မရွိဘူး... အဲဒိကားကို ေဟာလိ၀ုဒ္က ျပန္ရုိက္တာ လံုး၀ၾကည့္မေကာင္းဘူး.. ကိုယ္ပဲ ဇာတ္လမ္းသိေနလို႔လားေတာ့သိဘူး.. ဒါေပမဲ့ မဆိုင္ပါဘူး.. ယိုးဒယားကား ဘယ္အခ်ိန္ျပန္ၾကည့္ၾကည့္ေၾကာက္တယ္...

Shutter ၾကည့္ျပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ သရဲကား မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး.. ၁ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာမွ The return of Nang Nak တို႔ Alone တို႔ ရုံမွာ သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္... သရဲကားကို ေၾကာက္လဲေၾကာက္တယ္.. ဒါေပမဲ့ ၾကည့္ရင္လဲ ရံုမွာၾကည့္ျဖစ္တာမ်ားတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အဲလို ၾကည့္မွ ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းျပီး တန္တယ္လို႔ခံစားရတယ္.. အခ်စ္ကားရုိးရုိးေတြ ရုံမွာၾကည့္ရတာ မတန္ဘူးလို႔ ခံယူတယ္... ရုံမွာ ၾကည့္ရတာ တန္တဲ့ကားေတြက.. Action, Horror, fighting, music, Good Graphic and Animation ပါတဲ့ကားမ်ိဳးေတြဆိုတန္တယ္ လို႔ ခံစားရတယ္.. comedy နဲ႔ romance ေတြကို ရုံမွာၾကည့္ရတာ ဒီေလာက္မၾကိဳက္ဘူး..

ျပီခဲ့တဲ့ အပတ္ေလာက္တုန္းက လဲ ၾကည့္မယ္ဆိုျပီးသြားတာက ၂၀၀၈ခုႏွစ္အတြက္ Oscar ၈ ဆုေတာင္ရထားတဲ့ Slumdog Millionaire ဆိုတဲ့ Bollywood ကရုိက္တဲ့ကား.. ဒါေပမဲ့ ျပသခ်ိန္ ေက်ာ္သြားတာနဲ႔ တျခားကား 12 Rounds ဆိုတဲ့ Action ကားကို ၾကည့္ျဖစ္လိုက္တယ္.. ဆိုးပါဘူး.. သူက Speed တို႔လို ကားမ်ိဳးကို ဆန္ဆန္ရုိက္ထားတာ..

ဒါနဲ႔ တေန႔ကေတာ့ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေနက် သူငယ္ခ်င္းက The Unborn ၾကည့္မလားဆိုေတာ့.. ၾကည့္မယ္ေပါ့.. အဲဒါလက္မွတ္မရရင္ေတာ့ ကိုယ္ၾကည့္ခ်င္ေနတဲ့ Slumdog millionaire ၾကည့္မယ္ေပါ့.. ခုေလာက္ဆို ရုံတင္တာလဲ ၾကာလို႔ တခ်ိဳ႕ရုံေတြမွာေတာင္ မရွိေတာ့ဘူး.. ဒါေပမဲ့လဲ.. ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ၂ကားလံုးက ေရွ႕ဆံုး ၂လိုင္းပဲ က်န္ေတာ့တယ္တဲ့.. စကာၤပူမွာလဲ စီးပြားမေကာင္းလို႔ အလုပ္ေတြပိတ္တိုင္းလူေတြ ရုပ္ရွင္ပဲၾကည့္ေနၾကလားမသိဘူး.. ဘယ္ရုံသြားသြား အရင္လို ေခ်ာေခ်ာခ်ဴခ်ဴကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ေနရာမရဘူး..

ဒါနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့.. The Unborn ကရုိးရုိးရုံဆိုေတာ့ ေစ်းက ပံုမွန္ေစ်း ၉က်ပ္ခဲြ.. Slumdog Millionaire က Gold Class တန္းမွာ ျပတာဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ကို ၃၆က်ပ္.. ဒါေပမဲ့ ရုံက အျပန္စား.. ထိုင္ခံုေတြက အၾကီးၾကီးေတြ.. အေအးေတြ မုန္႔ေတြလဲ ပါေသးလားသိဘူး.. ထင္တာေျပာတာ.. ဒါေပမဲ့လဲ ေရွ႕တန္းၾကီးထိုင္ရမဲ့တူတူ ၃၆က်ပ္တန္းေတာ့ မၾကည့္ေတာ့ဘူးဆိုျပီး The Unborn ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္သရဲကားပဲ ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့တယ္...


အစက ယိုးဒယားသရဲကား Unborn ကိုျပန္ရုိက္တယ္ထင္ေနတာ.. တကယ္ေတာ့မဟုတ္ဘူး.. သူက ဇာတ္လမ္းသက္သက္.. အမႊာမွာ တစ္ေယာက္ကေမြးျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္ကေသတယ္.. ေသတဲ့တစ္ေယာက္က ရွင္တဲ့တစ္ေယာက္ကို လိုက္ေျခာက္တာ.. ဇာတ္လမ္းကေကာင္းေကာင္းေတာ့နားမလည္ဘူး.. လန္႔ေနတာနဲ႔ စကားေျပာတာေတြလဲ ေသခ်ာနားမေထာင္ျဖစ္ဘူး.. အထူးသျဖင့္.. အဂၤလိပ္သရဲကားေတြက ယိုးဒယားသရဲကားေတြကို လူကို ေၾကာက္ေအာင္ မေျခာက္ပဲ .. လန္႔ေအာင္ လွန္႔တာဆိုေတာ့.. အသံကို အာရုံအရမ္းထားေနတုန္း.. အုံး ဒိုင္း ဆိုရင္ လန္႔လန္႔သြားတယ္...

ေျပာရရင္ေတာ့ျဖင့္ လန္႔တာနဲ႔ ေၾကာက္တာမတူဘူးရွင့္.. လန္႔တာက အဲဒိ တစ္ခဏမွာ မထင္မွတ္တုံုး အသံနဲ႔ လွန္႔လိုက္တာ.. ေၾကာက္တာက ၾကည့္ျပီးသြားလဲ တစိမ့္စိမ့္ေတြးျပီး ေၾကာက္ေအာင္ ေျခာက္တာ..
ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဂၤလိပ္သရဲကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လွန္႔တယ္.. ယိုးဒယားသရဲကားေတြက ေျခာက္တယ္.. ျပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ခု မၾကိဳက္တာက.. အဂၤလိပ္သရဲကားေတြက effect ေတြ မိတ္ကပ္ေတြသံုးနိုင္တိုင္း.. ဘာေတြမွန္းမသိဘူး.. ညစ္ပတ္တယ္.. The Unborn ထဲမွာဆိုရင္ အိမ္သာထဲမွာ ေခ်ာက္တဲ့ အခန္းဆို.. ပိုးဟပ္ေတြေရာ.. နံရံထဲကေန ဘာေကာင္ၾကီးမွန္းမသိတာက ထြက္လာေသးတယ္.. ညစ္ပတ္တယ္.. အဲ.. မင္းသမီး မ်က္နွာသစ္ေနက် ေဘစင္က မွန္ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဘြားကနဲ သရဲေလးထြက္လာတဲ့ အခန္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္တယ္.. မေဗဒါေတာင္ ရုံထဲမွာ ေအာ္လိုက္မိေသးတယ္...

ဒါေပမဲ့လဲ အနည္းနဲ႔ အမ်ားေတာ့ ေၾကာက္တာပါပဲေလ... အဲကားၾကည့္ျပီး အိမ္ျပန္ျပီး ေနာက္ေန႔ အလုပ္သြားဖို႔ မနက္ထေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္က အေစာဆံုးဆိုေတာ့ ဘယ္သူမွ မနိုးေသးဘူး.. ေနာက္ေဖး၀င္ျပီး တစ္ေယာက္ထဲမ်က္နွာသစ္ရမွာေၾကာက္တာနဲ႔.. အေဖနဲ႔ အေမၾကား၀င္အိပ္ျပီး ရွဳပ္လိုက္ေသးတယ္.. ေမေမက အိုက္လို႔ နိုးသြားေတာ့မွ သူ ေနာက္ေဖး၀င္တုန္း အျမန္လိုက္၀င္ျပီး မ်က္နွာသစ္ရတယ္.. ဟီး.. ဟီး.. ဒါေပမဲ့လဲ မေၾကာက္ဖူးလို႔ စိတ္ကမွတ္လိုက္ရင္လဲ မေၾကာက္ေတာ့ပါဘူး.. အားကိုးရွိလို႔ အားကိုးခ်င္ေနတာေလ.. ဒါေပမဲ့ ယိုးဒယားသရဲကားၾကည့္ျပီးရင္ေတာ့ မေၾကာက္ဖူးမွတ္လဲ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ေသးတာပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္ Coming Soon ကိုေတာင္သြားမၾကည့္ဘူး.. သိေနတယ္.. နာမည္ၾကားကတည္းကေရာ.. ဇာတ္လမ္းသူမ်ားေျပာျပလို႔ သိတာနဲ႔တင္ ေၾကာက္ေနျပီ..

မနက္ျဖန္ေတာ့ မၾကည့္လိုက္ရမရွိရေလေအာင္ Slumdog Millionaire သြားၾကည့္မယ္.. ၾကည့္ျပီးတဲ့သူေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ငိုရတယ္ေျပာတာပဲ.. သနားစရာေကာင္းလို႔တဲ့.. ဘာပဲေျပာေျပာ ေအာ္စကာ ဆိုတာ ျမန္မာျပည္က အကယ္ဒမီလိုေပးခ်င္တဲ့လူေပးေနတာမွ မဟုတ္ပဲ.. တကယ္ေကာင္းလို႔ေပးတာပဲ ျဖစ္မယ္.. ျပီးေတာ့ ၈ခုေတာင္ရထားတာဆိုေတာ့. ရုံမွာ ၾကည့္ျဖစ္ေအာင္ကို သြားၾကည့္အံုးမယ္.. မနက္ျဖန္ေသခ်ာေပါက္သြားၾကည့္မယ္.. ရုံအားလံုးနီးပါးေတာ့မရွိေတာ့ဘူး.. Vivo city မွာေတာ့ ညေနပိုင္းအခ်ိန္ရွိေသးတယ္.. တြားအံုးမွာ.. ဘိုင္.... ဘိုင္...

Thursday, March 26, 2009

ငိုက္မရွက္ (သို႔) စကာၤပူေရာက္ အလဲြမ်ား (၇)

ၾကိဳက္မရွက္ ငိုက္မရွက္တဲ့... အားလံုးၾကားဖူးၾကမွာပါ.. မေဗဒါအတြက္ေတာ့ ငိုက္မိတာ ရွက္စရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ့လို႔ ျပန္ေတြးတိုင္းကိုယ့္ဘာသာကိုယ္မ်က္နွာပူေနရပါတယ္..

စကာၤပူက အမ်ားသံုး ဘတ္စ္ကားေတြ ရထားေတြေပၚမွာ ခါးပိုက္ႏွဳိက္သတိျပဳစရာ.. မိန္းကေလးမို႔ အသားယူခံရမွာကို သိပ္စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး.. ေနာက္ျပီး အျမဲရုန္းကန္လွဳပ္ရွားသြားလာေနရတဲ့ အတြက္ လူေတြဟာ ဘတ္စ္ကားစီး ရထားစီးအခ်ိန္ေလးေတြမွာ.. ေနရာရရင္ ေလေအးစက္ေအးေအးနဲ႔ ေမွးတက္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြရွိပါတယ္...

အထူသျဖင့္ေတာ့ မေဗဒါလို အလုပ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေ၀းတဲ့သူအဖို႔ အဲဒိ လမ္းသြားရင္း ဘတ္စ္ကားေပၚ ရထားေပၚမွာ ရတဲ့အခ်ိန္ေလး ေမွးတတ္တာလဲ အက်င့္ေလးကို ပါေနပါျပီ... ဒီလိုမွပဲ အိပ္ေရးက ၀ သလိုရွိတာကိုး..


အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက မေဗဒါအလုပ္က Night shift လုပ္ရတာပါ.. ညဘက္အလုပ္ဆင္းရေတာ့.. အိပ္ခ်ိန္ကပိုနည္းပါတယ္.. ေန႔ဘက္မွာ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔.. ေန႔ဘက္ လင္းေနေတာ့ အိပ္ပစ္လိုက္ရမွာက နွေျမာတာနဲ႔.. သြားစရာရွိတဲ့ ရုံးကနားေတြ လူမွဳေရးကိစၥေတြကို မအိပ္ေတာ့ပဲ သြားတာနဲ႔... ဟုတ္ေနတာပါပဲ..

အဲဒိေန႔ကေတာ့ ေသာၾကၤာေန႔ညအလုပ္ဆင္းျပီး စေနေန႔ မနက္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမြးေန႔ဖိတ္တာနဲ႔ ကိုယ္လဲ အလုပ္ကျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အိပ္လိုက္ရင္ ျပန္မနိုးမွာ စိုးတာနဲ႔ ေရမိုးခ်ိဳး အလွျပင္.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အလုပ္ရျပီးထဲက မေတြ႔ျဖစ္ေသးဘူးဆိုေတာ့ အပ်ံစား၀တ္ျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္..

သူတို႔က စားေသာက္ျပီးရင္ ဆန္တိုဆာ ဆက္သြားမယ္လို႔ က်မကို ေျပာထားပါတယ္.. ဒါေပမ့ဲ က်မစိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ငါခဏသြားျပီး စားေသာက္ဆိုင္မွာ စားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ ျပန္မယ္ေပါ့.. ျပီးရင္ အိပ္ရအံုးမယ္ေပါ့.. အဲဒါေၾကာင့္ ပိုျပီး အေၾကာင္းျပလို႔ေကာင္းေအာင္ စကပ္အတိုေတာင္ ေရြး၀တ္သြားပါေသးတယ္.. ဒါမွ အဲဒိသြားရင္ မလြတ္မလပ္နဲ႔ မလိုက္ေတာ့ပါဘူးဟယ္လို႔ ျငင္းေကာင္းေအာင္ေလ.. ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာင္ တိုင္ပင္ျပီး ဆန္တိုဆာမလိုက္ဘူး.. ငါေတာ့ တမင္စကပ္အတို၀တ္လာမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒိသူငယ္ခ်င္းကလဲ သူလဲ ၀တ္လာမယ္တဲ့..

ဒီလိုနဲ႔ ရွဳိးစမိုးအျပည့္နဲ႔ ထြက္လာလိုက္တာ.. အင္းေလးမွာ အားလံုးစံုျပီး ထမင္းစားၾက စကားေတြေျပာၾကရင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အတန္အသင့္ ရင္းႏွီးသြားပါတယ္.. ေနာက္ေတာ့ သူတို႔က ဆန္တိုဆာကို လိုက္ခဲ့ဖို႔ေခၚပါေလေရာ.. ဘယ္လိုပဲ ျငင္းျငင္း အတင္းကိုေခၚၾကတာ..
အားလံုးက၀ိုင္းေခၚၾကတယ္.. ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ခက္လဲျဖစ္.. ေမြးေန႔ရွင္လဲျဖစ္.. စေနေန႔ညလဲ အလုပ္မရွိေတာ့.. သူတို႔က ညက်မွအိပ္ေပါ့တဲ့.. ကိုယ္ကိုတိုင္ကလဲ ေန႔ဘက္ၾကီးကို အိပ္အိပ္ျပစ္လိုက္ရတာကို ႏွေျမာတဲ့သူ.. အေပါင္းအသင္းကလဲ မက္... ျပီးေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္ကေတာ့ အေပါင္းအသင္းေဇာေၾကာင့္ထင္တယ္.. လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး.. ျပီးေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တိုင္ပင္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းကလဲ လိုက္မယ္ေျပာလိုက္ေတာ့.. မျငင္းသာေတာ့တာေရာေၾကာင့္ လိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..

သိတဲ့အတိုင္း.. ဆန္တိုဆာဆိုေတာ့လမ္းကလဲ ေလွ်ာက္ရတယ္.. ေနာက္ ပါလာ၀မ္ကမ္းေျခမွာ စတည္းခ်မိေတာ့ ... မေဗဒါတို႔က ေဆာ့ရမယ္ဆို ၂ခါအေဖာ္စပ္စရာမလိုတဲ့သူကလဲျဖစ္ ဆိုေတာ့.. ေဆာ့လိုက္တာ လက္လက္ကို စင္ေနတာေပါ့.. စိတ္မ်ားစြမ္းတာ ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး..

ဒီလိုနဲ႔ ညဘက္ ေရပန္းရွဳိးၾကည့္ျပီးမွ ျပန္ျဖစ္ၾကတာေပါ့.. အဲဒိအခ်ိန္မွာ မေဗဒါ မအိပ္တာ ၂၄နာရီ ေက်ာ္သြားျပီ.. လူကလဲ တေန႔လံုးေသာင္းက်န္းထားတာ နဳံးခ်ိေနတာပဲ.. အိမ္ျပန္ခ်ိန္ အလွ်ိဳလွ်ိဳျပန္ၾကေတာ့.. ကိုယ္ေနတဲ့ စကာၤပူ အေရွ႕ပိုင္းမွာ ေနတဲ့အေဖာ္က တစ္ေယာက္မွ မပါေတာ့ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္ရမယ္.. လူက စိတ္နဲနဲေလွ်ာ့လိုက္ေတာ့ ေခါင္းကလဲ မူးေနာက္ေနာက္နဲ႔ ျဖစ္ေနျပီ..

သူငယ္ခ်င္းေတြက ျဖစ္ရဲ႕လားဆိုေပမဲ့လဲ ဘယ္သူမွကို အပူမကပ္ခ်င္.. တိုက္စီငွားဖို႔ဆိုျပန္ေတာ့လဲ အလုပ္စလုပ္ခါစ စုမိေဆာင္းမိထားတဲ့ အပိုေငြကလဲ မရွိတာေရာ.. တစ္ေယာက္ထဲလဲ ညဘက္ၾကီး တိုက္စီမစီးခ်င္တာေၾကာင့္ေရာ.. အရုိးခံ ကပ္စီးနဲစိတ္ေၾကာင့္ေရာ.. ညဘက္ဆိုေတာ့ ရထားေတြလဲ ေခ်ာင္တယ္.. ခါတိုင္းလိုပဲ ရထားေပၚမွာ ေမွးလိုက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ အၾကံနဲ႔ေရာ ရထားနဲ႔ပဲ တစ္ေယာက္ထဲျပန္လာမိလိုက္တယ္..

ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ ေထာင့္ခံုမရဘူး.. ေထာင့္ခံုေလးရရင္ ေအးေဆး မွီအိပ္လို႔ရတယ္ေလ.. ေထာင့္ခံုမွာ အက်ၤီအျဖဴနဲ႔ တရုတ္ခပ္ေခ်ာေခ်ာတစ္ေကာင္ထိုင္ေနတယ္.. ဒီလို႔နဲ႔ သူ႔ေဘးက လြတ္ေနတဲ့ခံုမွာထိုင္လိုက္တယ္.. တကယ္လို႔ ဒီေကာင္ဆင္းရင္း ဟိုဘက္တိုးလိုက္ရုံပဲေပါ့... ဒီလိုေတြးတာ.. အၾကံက ပိုင္ပါ့..

ဒါေပမဲ့ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး.. မ်က္လံုးက တျဖည္းျဖည္းစဥ္းလာျပီ ေမွးရုံတင္မကဘူး.. အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ.. ေလာကၾကီးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ကို ပ်က္ေရာ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ဘယ္မွာ အိပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ဘူး.. ဘယ္လိုပံုသ႑န္နဲ႔ ငုတ္တုတ္အိပ္ေနလဲေတာ့မသိ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသိမရွိေတာ့တာ... ဒီလိုနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာ လိုက္လဲေတာ့မသိဘူး..

ခဏေနေတာ့ က်မအေတြ႔တစ္ခုကို ခံစားရတယ္.. ေကာင္းလုိက္တာ... က်မရဲ႕ ငိုက္က်ျပီး ေနစရာမရွိတဲ့ ဦးေခါင္း မွီတြယ္စရာ ေနရာတစ္ခုရသြားတယ္.. အိစက္ညက္ေညာေနတာပဲ.. ဒီေလာက္ အိပ္ေကာင္းတဲ့ အရာဘာအရာလဲမသိဘူး.. ငါ တစ္ခ်က္ေလာက္ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ၾကည့္လိုက္မွပဲ..

ဒီလိုနဲ႔ အိပ္ခ်င္မူတူးျဖစ္ေနတဲ့ ရီေ၀ေ၀မ်က္လံုးေလးနဲ႔ မပြင့္တပြင့္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အ၀ါေရာင္ အက်ီၤလက္ရွည္၀တ္ထားတဲ့ လက္ေမာင္းတစ္ခု.... ဦးေႏွာက္က ခ်က္ခ်င္းအလုပ္မလုပ္ေသးဘူး.. ခဏေနမွ ဒီထက္ပိုျပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္လာေတာ့မွ.. ငါဘယ္ေရာက္ေနတာလဲေပါ့... အဲ.. Flash back လုပ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ၅ စကၠန္႔ေလာက္ အၾကာက်မွ ဦးေႏွာက္က အသိေပးလိုက္တာက....

"ဟာ.... ငါရထားေပၚမွာတစ္ေယာက္ထဲပဲ.. ဒါဆို အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီးကဘယ္သူလဲ.. စစခ်င္းငါထိုင္တုန္းက တရုတ္ပါ.. ခုျမင္ေနရတဲ့လက္က မဲမဲၾကီး... ... ဟာ... ဒါဆို ခု ငါ့ေခါင္းက.... ငါ့ေခါင္းက.. အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီး.. ပုခံုးေပၚမွာ..... !!!!!!!!!"

စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း က်မအေတြးေတြ အလုပ္လုပ္သြားပံုက အဲဒိလို တစ္ဆင့္ခ်င္း ျမန္ဆန္လြန္းလွတယ္.. အသိ၀င္ျပီးတျပိဳင္နက္.. က်မ ေခါင္းကို ဆက္ခနဲျပန္မတ္လိုက္ျပီး တခ်က္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့.. လက္ရွည္အက်ီၤအ၀ါ၀တ္ထားတဲ့ အိႏၵိယလူမ်ိဳးကုလားတစ္ေယာက္.. ေတာ္ေသးတာက နဲနဲေတာ့ သားသားနားနားကုလားပါပဲ.. မ်က္လံုးကို တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေရွ႕ကလူေတြက ရီက်ဲရီက်ဲနဲ႔ လုပ္ေနၾကတယ္.. ညဘက္ ရထားေခ်ာင္ေတာ့ လူေတြၾကည့္စရာမရွိ ကိုယ့္ေရွ႕ကလူထိုင္ၾကည့္ေနမွာေပါ့.. ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ရထားေပၚကလူေတြရဲ႕ entertainer ျဖစ္ေနလဲမသိဘူး..

က်မလဲ ရွက္လိုက္တာ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းကို မသိဘူး... ေခါင္းထဲမွာလဲ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ အိပ္ခ်င္စိတ္ကို ေပ်ာက္ေရာ.. ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒိလူေတြနဲ႔ မ်က္နွာခ်င္းေတာင္ မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး.. ကိုယ္ဆင္းရမဲ့ ဂိတ္မေရာက္မခ်င္းဘယ္မ်က္နွာနဲ႔ ေနရမလဲ.. အို....... ရွက္ေနမွန္းသိရင္ ပိုအရွက္ကဲြတယ္.. ဒီလူေတြ ေနာက္ေတြ႔ရမွာလဲ မဟုတ္ဘူး.. ေလာေလာဆယ္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ပဲ ျပန္ေဆာင္ေနလိုက္ေတာ့မယ္.. အဲဒါအေကာင္းဆံုးပဲ.. ရွက္ရွက္နဲ႔ မရွက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး မ်က္လံုးဆက္မွိတ္ထားလိုက္တာ ငါ့အတြက္ အသက္သာဆံုးပဲ....

ဒါေပမဲ့ လူကသာ ဆက္ျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာ.. ေခါင္းထဲမွာေတာ့ အေတြးက ေပါင္းစံု... ငါစကပ္အတိုၾကီး၀တ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ေအာက္စမ်ားလြတ္သြားသလား.. ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက တရုတ္ဆင္းသြားျပီး ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာလဲသိလိုက္ဘူး... အံမယ္ေလးေတာ္ပါေသးတယ္.. တရုတ္ေကာင္သာဆို သူေခ်ာလို႔ ငါကဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ထင္ေနအံုးမယ္.. ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာပဲ ကံေကာင္းလို႔.. ငါတကယ္အိပ္ငိုက္တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိမွာပါ.. အို.. စဥ္းစားရင္းမွ... ဟိုတရုတ္က ငါငိုက္ေနလို႔ သူပုခံုးေပၚမွီမွာစိုးလို႔ဆင္းသြားတာလား.. အမယ္ေလး ေလးေနာ္... ဘယ္တုန္းထဲက စျပီး အရွက္ကဲြေနလဲမသိ... ကုလားကိုပဲ သူ႔ပုခံုးေပၚၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးအိပ္လို႔ ေက်းဇူးၾကံဖန္တင္ရမလိုလို.. မွတ္တိုင္ကလဲ မေရာက္နိုင္ေသးဘူး.. စိတ္ညစ္လိုက္တာေနာ္...

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဆက္မေနခ်င္ေတာ့တဲ့အဆံုး.. က်မဆင္းရမဲ့မွတ္တိုင္မေရာက္ခင္ ၃ဂိတ္ေလာက္အလိုက မွတ္တိုင္မွာဆင္းျပီး ကားေျပာင္းစီးရင္လဲ က်မအိမ္ကိုေရာက္ပါတယ္.. ဘတ္စ္ကားဂိတ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ လမ္းနဲနဲျပန္ေလွ်ာက္ရတာပဲ ရွိပါတယ္.. အဲဒိဂိတ္ေရာက္ျပီး.. တံခါးကပြင့္ေတာ့မွပဲ.. ခ်က္ခ်င္းနိုးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔.. ေဘးလူေတြလဲ မၾကည့္ရဲေတာ့ပဲ တခ်ိဳးထဲလစ္ေျပးပါေတာ့တယ္..

ေအာ္.. ၾကိဳက္မရွက္.. ငိုက္မရွက္.. ေသခ်ာတာေတာ့... ငိုက္တုန္းမရွက္ေပမဲ့.. ငိုက္ျပီးသြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရွက္ရတာပါလားေနာ္....

Tuesday, March 24, 2009

PUSH (MOVIE 2009)



မေန႔ကပဲ ဒီကားကို ရုံမွာ သြားၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္.. ရုံစတင္ကတည္းက ၾကည့္မလို႔ပါပဲ.. ဒါေပမဲ့ မအားတာနဲ႔ ခုမွပဲ ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့တာပါ.. တင္တာၾကာတာေရာ ၾကားရက္ၾကည့္တာေရာေၾကာင့္ထင္တယ္.. လူေတာ့ ပါးေနတယ္.. ရုပ္ရွင္ခ်ိန္က ၇နာရီ၂၀မိနစ္ ျပမွာကို အခ်ိန္မွားျပီး.. ၇နာရီခဲြမွ ၀င္လိုက္မိလို႔.. အေရွ႕ပိုင္းနဲနဲေလးလြတ္သြားေသးလို႔ .. စိတ္ထဲ ကသိကေအာက္ျဖစ္မိတယ္..

အဲဒိရုပ္ရွင္ အေၾကာင္းကို အြန္လိုင္းမွာ ရွာၾကည့္တုန္းက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Jumper, Heros, X-man စသည္ျဖင့္ေပါ့.. အဲဒိကားေတြနဲ႔ ႏွဳိင္းယွဥ္ျပီး ေျပာၾကတယ္.. အေပၚက သံုးကားလံုးကို သိေပမဲ့ တစ္ကားမွ ေကာင္းေကာင္းမၾကည့္ဘူးပါဘူး..
Jumper ကို အြန္လိုင္းကေန quality ခပ္ညံ့ညံ့ အသံတိုးတိုးနဲ႔ အလုပ္မွာတုန္းက ခဏၾကည့္ျပီး ဘာမွမၾကားရေတာ့ ဘာမွနားမလည္ပဲ ဟိုခုန္ဒီခုန္နဲ႔ ေနရာမ်ိဳးစံုေရာက္ေနလို႔ စိတ္မပါေတာ့တာနဲ႔ ဆက္မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..

Heros ကေတာ့ တီဗြီကေန ဇာတ္လမ္းရွည္အေနနဲ႔ ျပေနတာ အေတာ္ၾကာပါျပီ... စစျပခ်င္းကေတာ့ အဆက္ဆက္ရွိျပီး ၾကည့္ျဖစ္ပင္မဲ့.. ေနာက္ပိုင္း အလုပ္ရွိတဲ့ရက္ေတြမွာ အဆက္ျပတ္သြားေတာ့ ဆက္နားမလည္ေတာ့တာေရာ.. သူရဲေကာင္းေတြမ်ားျပီး ဟိုေရာက္လိုက္ ဒီေရာက္လိုက္နဲ႔ လိုက္မမွီေတာ့တာေၾကာင့္ေရာ.. ၾကည့္ဖို႔ စိတ္မပါခဲ့ျပန္ပါဘူး...

X-man ကေတာ့ အဲဒိထဲက ပံုစံေတြၾကည့္တာနဲ႔ ၾကည့္ခ်င္စိတ္ကုန္ခဲ့တာပါ.. အရမ္းေခတ္လြန္ကားေတြကို မၾကိဳက္ပါဘူး...

ခုဒီကားကိုလဲ ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္နားမလည္မွာစိုးလို႔ အင္တာနက္မွာေတာ့ ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို ဖတ္ေတာ့. က်မအထင္ေတာ့ Heros နဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္..
အဓိက စြမ္းအားရွင္ေတြကေတာ့... Watcher အနာဂတ္ကို ဟိုနဲနဲဒီနဲနဲ ၾကိဳျမင္နိုင္တဲ့သူရယ္..
Mover - ပစၥည္းေတြကို စိတ္စြမ္းအင္န႔ဲ ေရြ႕နိုင္တဲ့သူရယ္..
Pusher - သူမ်ားရဲ႕စိတ္ကို munipulate လုပ္နိုင္တဲ့သူရယ္.. က အဓိကျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္..
Mover က မင္းသား.. Pusher က မင္းသမီး.. Watcher လဲ ကေလးမင္းသမီး... အားလံုးေခ်ာပါတယ္..
သူတို႔မွာသာ အစြမ္းရွိတာမဟုတ္ပါဘူး.. တကားလံုးမွာ ပါတဲ့ လူအားလံုးလိုလိုမွာ အဲလို ထူးထူးဆန္းဆန္းအစြမ္းေတြရွိၾကပါတယ္.. စြမ္းရည္တူေနတာေတြလဲ ရွိပါတယ္.. ရုပ္ရွင္ကိုေတာ့ ေဟာင္ေကာင္မွာ အေျခခံျပီးရုိက္ထားတာပါ. ဇာတ္လမ္းလဲ အၾကမ္းျပင္းေလာက္နားလည္ရင္ေတာ့.. အံုးအံုးဒိုင္းဒိုင္းခ်တာေတြ effect ေတြ မင္းသား မင္းသမီးေခ်ာေခ်ာေလးေတြၾကည့္ရေတာ့ တန္တယ္ထင္ပါတယ္.. အဲလို ဇာတ္ကားမ်ိဳးကို ၾကိဳက္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့ ကားေကာင္းေလးတစ္ကားပါ..

MOVER
PUSHER

WATCHER

Sunday, March 08, 2009

On Air Vs World Within (The World They live in)

ခုတစ္ေခါက္မွာေတာ့ ပံုစံတူ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတဲြေလး ၂ကားအေၾကာင္းေျပာျပခ်င္ပါတယ္..
သူတို႔ ၂ကားလံုးရဲ႕ အေျခခံ ဇာတ္လမ္းေနာက္ေက်ာကေတာ့ ရုပ္ရွင္ရုိက္ကူးေရးအေၾကာင္းပါ... ရုပ္ရွင္ အနုပညာေလာကမွာ ျဖစ္တတ္ၾကတဲ့ လူမွဳေရး ပကၱိပကၡတြ.. ရုပ္ရွင္ရုိက္ရင္ ျဖစ္တတ္တဲ့ ျပႆနာေတြ.. တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕တာ၀န္ေတြ.. ရုိက္ကြင္းရုိက္ကြက္ဘယ္လိုရုိက္လဲဆိုတာေတြ.. မေဗဒါအတြက္ေတာ့ အေတာ္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းတဲြေလးေတြပါ...

ဒီဇာတ္လမ္းတဲြေတြကို ၾကည့္ရင္းနဲ႔ သူတို႔ ကိုရီးယားရဲ႕ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းတဲြ စီမံခန္႔ခဲြမွဳ စနစ္ေတြကိုလဲ ေလ့လာသိရွိနိုင္ပါတယ္.. ဒီကားကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔ ရုပ္ရွင္တစ္ကားျဖစ္လာဖို႔အတြက္ ၁ဦးတစ္ေယာက္ထဲေကာင္းလို႔မရသလို.. မာန္တက္ေနလို႔လဲမရပါဘူး.. အဓိကကေတာ့ ဒါရုိက္တာ စကားကို နားေထာင္ရတာပါ... ဘယ္ေလာက္ပဲ နာမည္ၾကီးတဲ့ သရုပ္ေဆာင္ျဖစ္ပါေစ.. ရုပ္ရွင္တစ္ကားကို လက္ခံျပီး ဇာတ္လမ္းစရုိက္ျပီ ဆိုတာနဲ႔ ဒါရုိက္တာစကားကို နာခံရပါတယ္... ဒါရုိက္တာကလဲ စာေရးစရာ နဲ႔ ညွိညိွႏွဳိင္းႏွဳိင္းလုပ္ရပါတယ္... ဒါမ်ိဳးေလးေတြကို ျမင္ရသလို...

ရုိက္ကူးေရးပိုင္းျဖစ္တဲ့ အခန္းမ်ိဳးေတြ.. ဥပမာ.. ကားေမာင္းေနတဲ့အခန္းဆိုရင္.. ရုပ္ရွင္ထဲမွာ သရုပ္ေဆာင္ေမာင္းေနတယ္ထင္ရေပမဲ့.. တကယ္တန္းက်ေတာ့ အဲဒိ ကားေသးေလးကို.. Truck ကားအမိုးပြင့္ အၾကီးၾကီးေပၚတင္ျပီး.. ရိုက္ကူးေရးတစ္ဖဲြ႕လံုးကလဲ အဲဒိ ကားအၾကီးၾကီးေပၚကေနရုိက္တာပါ.. တကယ္တမ္းေမာင္းေနတာက ကားအၾကီးၾကီးပါ... က်မအစက အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြးဖူးတယ္.. သူတို႔ဘယ္လိုရုိက္လဲလို႔.. အေရွ႕ကားကေနရုိက္တာလား. အဲလိုဆိုရင္ အသံေတြ ဘယ္ပါမလဲ.. အသံေနာက္မွထည့္တာလား.. အသံေနာက္မွထည့္ေတာ့ ဘယ္စ်ာန္၀င္မလဲ.. အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေနာ္.. ခုမွ အေျဖေပၚသြားပါတယ္.. က်မပဲ တံုးတာလားေတာ့မသိပါဘူး.. ဒါက ကားေမာင္းရင္းစကားေျပာခန္းကိုရုိက္တာပါ.. ကားကို အေ၀းကေန ေမာင္ေနတဲ့ပံုကို ရုိက္ဖို႔က်ေတာ့.. ေနာက္ကားတစ္စီးနဲ႔ က်မထင္သလို.. ေရွ႕ကကားတစ္စီးနဲ႔ျဖစ္ေစ.. ေဘးက ျဖစ္ေစ လိုက္ရုိက္တာပါ...
အေတာ္စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္..



ရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္း ၂ခုကို ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ့.. personally က်မအတြက္ ON AIR ကို ပိုသေဘာက်ပါတယ္... စုစုေပါင္း အပိုင္း ၂၁ ပိုင္းရွိပါတယ္...


ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့.. သူတင္ဆက္ပံုက.. ပရိတ္သတ္ကို မရုိးအီသြားေစပါဘူး.. အဓိက သရုပ္ေဆာင္ ေလးဦးၾကားမွာ ရွိတဲ့ Chemistry ကို သေဘာက်တာပါ... ျပီးေတာ့ ေခါင္းေဆာင္မင္းသမီးက စာေရးဆရာမ.. မင္းသားက ဒါရုိက္တာ.. ဒုတိယမင္းသမီးက ရုပ္ရွင္မင္းသမီး.. ဒုတိယမင္းသားက ရုပ္ရွင္မင္းသမီးရဲ႕ မန္ေနဂ်ာေနရာ ဇာတ္ေကာင္ အသီးသီးနဲ႔.. တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ တာ၀န္.. စိတ္ခံစားမွဳ... အတတ္ပညာ.. အစစအရာရာကို ေထာင့္စံုေအာင္ တင္ျပနိုင္တဲ့ အျပင္... သူတို႔ၾကားမွာရွိတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကလဲ စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းပါတယ္.. အထူးသျဖင့္ စာေရးဆရာမနဲ႔ ဒါရုိက္တာရဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကို က်မ သေဘာက်တာပါ.. မင္းသမီးမင္းသားကို ၾကိဳက္လို႔လားေတာ့မသိပါဘူး..
မင္းသမီးက ျမန္မာျပည္မွာ ျပသြားတဲ့ ဟိုတယ္ (Hotelier) ကားထဲက မင္းသမီးပါ..
မင္းသားကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ ျပသြားျပီတဲ့ ေရသူမေလး ခ်စ္ပံုျပင္ (Loving You) ထဲက မင္းသားပါ.. ၂ေယာက္လံုး မေဗဒါအၾကိဳက္ေတြမို႔လဲ သူတို႔ အတဲြကို ပိုၾကိဳက္တာျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္..
တစ္ခုပဲ ရွိပါတယ္.. ဒုတိယမင္းသားမန္ေနဂ်ာလုပ္တဲ့သူက မေခ်ာပါဘူး.. အရပ္ကလဲ ပုပါတယ္.. အဲဒိလူၾကီးကို ေျပာင္းလိုက္ရင္ အားလံုးေကာင္းသြားမွာပါ...


ေနာက္တစ္ကား.. World Within ေခၚ The world they live in ကေတာ့ စုစုေပါင္းအပိုင္း ၁၆ပိုင္းရွိပါတယ္... မင္းသား မင္းသမီးက အရမ္းကို ေကာင္းပါတယ္..
မင္းသားက (Snow Queen, MY lovely Sam Soon) တို႔ထဲက မင္းသားေခ်ာ.. Hyun Bin ပါ.. အရမ္းေခ်ာပါတယ္.. ရီလိုက္ရင္ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြကအသဲယားစရာ (ေအာ္.. ေၾကာ္ျငာ၀င္သလိုျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ သည္းခံပါရွင္.. လိုရင္းကို ဆက္ပါမယ္)...
မင္းသမီးကလဲ အားလံုးအၾကိဳက္ျဖစ္တဲ့.. အြန္ေစာလို႔ လူသိမ်ားတဲ့ မင္းသမီးေခ်ာ ေဆာင္းေဟကို ပါ..
သူတို႔ ၂ေယာက္တဲြတဲ့ကားျဖစ္တဲ့အျပင္.. အဲဒိကားကို ရုိက္တုန္းက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ စကာၤပူကို လာရုိက္သြားတဲ့အတြက္ မွတ္မွတ္ရရ သိပ္ကို ၾကည့္ခ်င္ေနခဲ့တာပါ...
ဒါေပမဲ့ ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ထင္သေလာက္မေကာင္းခဲ့ပါဘူး.. အဲဒိ မင္းသား မင္းသမီးသားမဟုတ္ရင္ သိပ္ေတာင္ သည္းခံနိုင္ပါ့မလားမသိပါဘူး..

အဲဒိကားမွာေတာ့ သူတို႔ ၂ေယာက္လံုးက ဒါရုိက္တာေတြပါ.. မင္းသားက နာမည္ အသင့္အတင့္ရွိ ဒါရုိက္တာျဖစ္ျပီး.. မင္းသမီးက ဒါရုိက္တာ အသစ္ပါ.... ဒီေတာ့ ဒါရုိက္တာအေၾကာင္းကို ပို အသားေပးထားပါတယ္.. မေဗဒါအတြက္ကေတာ့ ရုပ္ရွင္ရုိက္ပံု ရုိက္နည္းေတြ ေလ့လာလို႔ရလို႔ေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေသးတဲ့အတြက္ တခါတည္း အျပီးၾကည့္ျဖစ္လိုက္ပါတယ္... ရုပ္ရွင္တစ္ကားရုိက္ရင္ ဒါရုိက္တာေတြ ဘယ္ေလာက္ အပင္ပန္းခံရပံုကိုလဲ အျပင္မွာ ဟုတ္လားမဟုတ္လားေတာ့မသိပါ.. အဲဒိထဲမွာေတာ့ Drip pipe ေတာင္ သြန္းရပါတယ္...

ဇာတ္လမ္းကို လူစိတ္၀င္စားမွဳနည္းေအာင္ အားနည္းေစတာကေတာ့ မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီးၾကားမွာ ရွိတဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းလို႔ ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္... သိပ္ျပီး သဘာ၀က်က် ျဖစ္ေအာင္ပဲ ရုိက္ထားလို႔လားေတာ့ မသိပါ... မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီးကလဲ ျပတ္လိုက္ ဆက္လိုက္ပါပဲ.. အျပင္ကသာမာန္ ခ်စ္သူရည္းစားေတြလဲ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကေလာက္ Romantic မဆန္ၾကဘူးဆိုေပမဲ့.. ရုပ္ရွင္ သေဘာအရေတာ့ ပရိတ္သတ္စိတ္၀င္စားေအာင္ ရုိက္ျပသင့္ပါတယ္.. ဇာတ္လမ္းက ရုိးေအးျပီး ေအးစက္စက္ၾကီးနိုင္ေတာ့ ဇာတ္လမ္းကို ၾကည့္တဲ့သူအတြက္ေတာ့ ပ်င္းဖို႔နဲနဲေကာင္းပါတယ္...

စာၾကြင္း။ ။ဒီဇာတ္လမ္း ၂ကားကို ေ၀ဖန္ရာမွာေတာ့ မေဗဒါ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲရဲ႕ အၾကိဳက္ အယူအဆနဲ႔ ေ၀ဖန္ထားျခင္းျဖစ္သျဖင့္ ၾကိဳက္သလို သေဘာထားကဲြလဲြနိုင္ပါတယ္....

Saturday, March 07, 2009

က်မနဲ႔ ဖုန္းသရဲ

ဒီအေၾကာင္းကို အရင္က ပိုစ့္တစ္ပုဒ္ (မိန္းကေလးေတြကို ခ်ဥ္းကပ္နည္(ေရွာင္က်ဥ္ရန္)) ဆိုတဲ့ ပိုစ့္မွာ တစ္ခါေရးဖူးပါတယ္... က်မဟာ personally ဒီဖုန္းနဲ႔ လာလာ ဇာတ္လမ္းစတာကို မၾကိဳက္တတ္ပါဘူး... ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ဆိုရာမွာ.. က်မ လံုးလံုးမသိတဲ့လူတစ္ေယာက္က က်မကို mysteriously လာျပီး ဇာတ္လမ္းစတာကိုေျပာတာပါ... တျခားတနည္းနည္းနဲ႔သိျပီးမွ ဖုန္းစကားေျပာတာကို မဆိုလိုပါဘူး..

က်မမွာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္.. အဲဒိေကာင္ေလးဆိုရင္ ရုပ္သိပ္မေခ်ာပါဘူး.. ဒါေပမဲ့ ဖုန္းေျပာတဲ့အသံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားေထာင္ေကာင္းပါတယ္... သူလိုလူမ်ိဳးေတာင္မွ ဘယ္ေတာ့မွ ဘလိုင္းၾကီးသက္သက္ ဖုန္းစဆက္ျပီး ဇာတ္လမ္းမလုပ္တတ္ပါဘူး.. က်မသိသေလာက္ေတာ့.. ေကာင္မေလးနဲ႔ အြန္လိုင္းကျဖစ္ေစ.. တနည္းနည္းနဲ႔ ရင္းႏွီးျပီးမွ ဖုန္းဆက္ က်ဴ (အဲေလ) လိုက္ေလ့ရွိပါတယ္.. အနည္းဆံုး သူက အသံေလးနဲ႔ စကားေျပာေလးေတာ့ ေကာင္းေသးတယ္..

က်မအေနနဲ႔ကေတာ့ ဖုန္းနဲ႔ ဇာတ္လမ္းလုပ္တဲ့သူဟာ..
၁) အခ်က္ ဒီလူဟာ ရုပ္ရည္မရွိေလာက္ဘူးဆိုတဲ့ Impression ၀င္ပါတယ္..
၂) အခ်က္ သူဘယ္သူဘယ္၀ါဆိုတာ မေျပာနိုင္တဲ့အတြက္ ဒီလူရဲ႕ Background ဟာ သိပ္မေကာင္းေလာက္ဘူးလို႔ ယူဆပါတယ္.. သူ႔အေၾကာင္းေတာင္ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္လုပ္ေနတဲ႔သူတစ္ေယာက္ကို က်မက အထင္ၾကီးစရာမရွိပါ..
၃)အခ်က္ ဒီလူဟာ က်မကို တန္ဖုိးမထား မေလးစားတာေသခ်ာပါတယ္... (က်မကသာ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ကို လက္ခံစကားေျပာတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆိုရင္ အဲဒိလူကိုယ္တိုင္ကေရာ က်မကို တန္ဖိုးထားပါ့မလား... သူ႔ကို စကားမေျပာေတာ့လဲ ဒီလူက မၾကိဳက္.. ၂ ဦး ၂ဘက္လံုးအတြက္ Impression မေကာင္းေစတဲ့ နည္းလမ္းမို႔.. ေယာက်ာၤးေလးမ်ား မသံုးမိေစရန္ သတိျပဳသင့္ပါတယ္)
၄)အခ်က္ ဒီလူဟာ အေတြးအျမင္ ေအာက္လြန္းျပီး အလြန္တရာမွ အားအားယားယား နိုင္လြန္းတဲ့ အတြက္ မိန္းမတစ္ေယာက္အားမကုိးသင့္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္...

အေပၚကအခ်က္ေတြကေတာ့ က်မ စိတ္ထဲယူဆတဲ့ အခ်က္ေတြေပါ့ေနာ္...
အရင္ပိုစ့္ေရးတံုးက ကြန္မန္႔ေတြမွာ အၾကံျပဳသြားၾကတဲ့ အတြက္ အၾကံျပဳသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ စာဖတ္သူေတြကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အၾကံျပဳခ်က္ေလးေတြကို မေဗဒါလိုက္မလုပ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး.. အဲဒိအေၾကာင္းေလးကို ခုတခါတည္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...

ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အလြယ္ကူဆံုးျဖစ္တဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေျပာင္းဖို႔တိုက္တြန္းၾကပါတယ္..

က်မဒီဖုန္းနံပါတ္ကိုသံုးတာ စကာၤပူမွာေနလာတဲ့ သက္တမ္းနီးပါးရွိပါျပီ.. ဒီလို မေလာက္ေလး မေလာက္စား လက္ယားတဲ့ အေကာင္ေတြအတြက္ က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းျပစ္ရက္ပါဘူး..
ေနာက္ျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ကို မေျပာင္းခ်င္တဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရာကေတာ့.. အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာ ၾကာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ သူတို႔ ဆက္သြယ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္တိုင္းမွာ လြယ္ကူေနေအာင္လို႔ အဆက္သြယ္ ျပတ္မသြားခ်င္လို႔ ဒီနံပါတ္ေလးကိုပဲ ထားထားခ်င္တာပါ....

ေနာက္ျပီး ဖုန္းရုံးကို ေျပာျပီး သူ႔နံပါတ္ကို ဘေလာက္လိုက္ဖို႔ကို စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ရဲစခန္းေထာက္ခံစာပါမွဆိုေတာ့ အေတာ္ အလုပ္ရွဳတ္လွပါတယ္...

အဲ... ပထမပိုစ့္မွာ ကိုပီေက ေျပာခဲ့သလို က်မဖုန္းထဲမွာပဲ black list သြင္းဖို႔ကေတာ့.. က်မဖုန္းမွာ အဲဒိ function ရွိမရွိ ေသခ်ာမသိပါဘူး... က်မခုသံုးေနတဲ့ ဖုန္းက Nokia N78 ပါ.. သိတဲ့ သူရွိရင္ ေျပာျပေပးပါ.. ဒါေပမဲ့ အဲဒိလိုလုပ္ဖို႔ကလဲ... ခု က်မကို ေႏွာင့္ယွက္တဲ့သူက ဖုန္းနံပါတ္ ၃လံုးေလာက္နဲ႔ကို သံုးျပီး ေနွာင့္ယွက္တာပါ... သူတို႔ေျပာပံု အရ သူတို႔က လူ၃ေယာက္ပါ.. မတူပါဘူး...

အင္း.. အားလံုးကို နားရွင္းေအာင္.. ဒင္းတို႔လုပ္ပံုကို ေျပာျပပါ့မယ္...

ပထမ ၁၉ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ - ဖုန္းနံပါတ္ တစ္ခုနဲ႔ "How r u?" ဆိုျပီး ပို႔ပါတယ္..
က်မကလဲ က်မ ဖုန္းနံပါတ္မသိမ္းထားမိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔.. "Fine. May I know who u r?" လုိ႔ ျပန္ေမးေတာ့..
ဒင္းက... " Min Htwe.. " တဲ့.. က်မလဲ က်မမသိတဲ့သူဆိုေတာ့ ဘာမွ ျပန္မေျပာေတာ့ပါဘူး.. ဒီေတာ့ ဒင္းက က်မနာမည္နဲ႔ " ______ lar?" တဲ့...
က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ က်မက ဘယ္သူလဲထပ္ေမးေတာ့လဲ.. သူ႔နာမည္ၾကီးပဲ လာလာေျပာေနပါတယ္...
က်မဖုန္းနံပါတ္ကို ဘယ္လိုရလဲလို႔ေမးေတာ့.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ရန္ကုန္ျပန္သြားတဲ့ ေကာင္က ဖုန္းထားခဲ့လို႔ အဲဒိထဲက ရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္.. ဖုန္းပိုင္ရွင္ကိုေတာ့ သူလဲ မသိဘူးလို႔ေျပာပါတယ္..
ေနာက္ပိုင္းေတာ့ က်မလဲ ေသာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာမွ မျပန္ေတာ့ပါဘူး.. ဒီၾကားထဲမွာ သူကခ်ည္းပဲ.. Picture msg ေတြပို႔ "khin chin dal ya ma lar?" ဘာညာေပါ့.. အရည္မရ အဖတ္မရ.. သူတို႔မို႔ စကာၤပူမွာ အားအားယားယားေပါ့ရွင္.. က်မလဲ ဘာမွ မျပန္ပါဘူး... က်မနာမည္ကို သိေနေတာ့ စိတ္ထဲေတာ့ ကသိကေအာင့္ ျဖစ္မိပါတယ္.. အဲဒိလူဘယ္သူလဲ ဆိုတာကို ေတာ့ စိတ္၀င္စားလို႔ မထင္လိုက္ပါနဲ႔...

၂၂ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာ ဒုတိယဖုန္း နံပါတ္နဲ႔ က်မနာမည္ပဲ ေရးထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္လာပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါေတာ့ က်မနာမည္ကို အဂၤလိပ္လို စာလံုးေပါင္းထားတာကလဲ မွားေနပါေသးတယ္.. ဟိုပထမဖုန္းနံပါတ္နဲ႔လဲ Forward msg ေတြ လာေနတုန္းပါပဲ... က်မ call history ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့... အဲဒိ ဒုတိယဖုန္းနဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ မပို႔ခင္ ၁ရက္ ၂ရက္မတိုင္ခင္မွာ ဖုန္းေခၚျပီး က်မကိုင္ေတာ့.. တျခားနာမည္တစ္မ်ိဳးေမးျပီး.. ဖုန္းမွားသြားလို႔ပါလို႔ေျပာပါတယ္.. အဲဒိတုန္းက က်မကေတာင္.. ဖုန္းကလဲ မွားစရာရွားလို႔ ျမန္မာ- ျမန္မာခ်င္းမွားစရာလားလို႔ေတာင္ ထင္မိလိုက္ပါေသးတယ္... ဒီေတာ့ က်မ မွတ္မွတ္ရရရွိေနတာပါ...

ပထမ မတ္ေစ့ရွ္ ပို႔ျပီး ေနာက္၂ရက္ေနေတာ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာပါေလေရာ.. "R u sleeping. If u sleeping Have a good night" ဆိုျပီး... ဒင္းမသိလိုက္တာလား.. ဥာဏ္ပဲ မမွီတာလားေတာ့ မသိဘူး.. က်မက Call history နဲ႔ ဒင္း အရင္က က်မနာမည္ ပို႔ထားတဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ကို ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ သိေနပါျပီ... ဒီျပႆနာက က်မညိမ္ေနရင္ ျပီးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒါနဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး "who are u?" လို႔ ျပန္ေျပာေတာ့..

ဒင္းက "My name is Maw Con" တဲ့... နာမည္ကေတာ့ လန္ထြက္ေနတာပဲ.. သူတို႔ေတာက ဗြီဒီယိုရုံမွာ ၁ကား ၁က်ပ္ေလာက္နဲ႔ တိုးၾကည့္ခဲ့တုန္းက စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ဖူးတဲ့ နာမည္လားေတာ့မသိ...

က်မလဲ ဘာမွ ျပန္မေျပာေသးပဲ ေနေနတံုး.. "What are u thinking?" တဲ့.. ဒင္းက..
ဒါနဲ႔.. က်မလဲ "Where did u get my no.? Do u know me? Do not pass around my no. among ur friends" လို႔ေျပာေတာ့..
ဒင္းက.. သူေရးတဲ့အတိုင္းေရးျပတာေနာ္.. " Sorry! I have got ur number 2months ready but I never ever pass ur no amoung my friend" တဲ့...
ဒါနဲ႔ အရင္လို မျဖစ္ရေအာင္ ေဒါသစိတ္ေလးကို ထိမ္းျပီး က်မဖုန္းနံပါတ္ဘယ္လိုရလဲလုိ႔ေမးေတာ့..
အေျခအျမစ္မရွိရွင္းျပပါတယ္... အဲဒါကေတာ့ သူ႔ဖုန္း ေရထဲက်သြားလို႔ Jurong East service center မွာ ဖုန္းသြားျပင္ျပီး ျပန္ရလာေတာ့.. က်မဖုန္းနံပါတ္က သူ႔ဖုန္းထဲ အလိုလိုေရာက္ေနတာပါတဲ့.. ကဲ... ၾကည့့္..
Nokia နဲ႔ starhub က Match making service အလကားေပးေနတယ္လို႔ မၾကားလိုက္မိပါလားေနာ္....
ဘယ္ေလာက္ အေျခအျမစ္မရွိလဲဆိုရင္.. ဟား.. ဟား.. ျပီေတာ့ေျပာေသးတယ္.. သူစကာၤပူေရာက္တာ ၇လပဲရွိေသးလို႔ သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ပါတဲ့..

က်မလဲ ေနာက္ပိုင္း ဘာမွ မျပန္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး... က်မနံပါတ္ကို ဖြတဲ့သူကိုသာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေဒါသျဖစ္မိေနပါေတာ့တယ္.. ဒီျပႆနာကိုလဲ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုတာကို က်မစဥ္းစားေနမိပါတယ္.. ေနာက္ရက္ အနည္းငယ္ၾကာေတာ့.. ေမာ္ကြန္းဆိုတဲ့ ေကာင္က က်မနာမည္ကို မတ္ေစ့ရွ္နဲ႔ ထပ္ေမးပါတယ္.. ဒင္းတို႔ပို႔တဲ့ မတ္ေစ့ရွ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်မဆီမွာ ရွိပါတယ္.. ဒင္း က်မနာမည္ကို စာလံုးေပါင္းမွားျပီးေတာင္ ပို႔ထားလို႔ က်မ ပိုျပီး မွတ္မွတ္ရရရွိပါတယ္.. အဲဒိမွာ က်မ ေသခ်ာတာ တစ္ခုသိသြားပါတယ္.. ဒီေကာင္ေတြဟာ.. က်မကို နာမည္ပဲ သိတာပါ... က်မကို ျမင္လဲ မျမင္ဖူးပါဘူး.. က်မဘယ္သူဆိုတာလဲ မသိပါဘူးဆိုတာပါပဲ.. မိန္းကေလးနာမည္မို႔ ငမ္းငမ္းတက္ လက္ကျမင္းေက်ာဆဲြရုံသက္သက္ပါ...

သူတို႔ကိုေလ က်မ ေမးလိုက္ခ်င္တယ္.. ဒီလိုနည္းနဲ႔ စကာၤပူမွာ ဘယ္ႏွေယာက္နဲ႔မ်ား အဆင္ေျပဖူးပါသလဲလို႔ေလ... ဖုန္းနဲ႔ ဘယ္သူဘယ္၀ါမွန္းမသိတဲ့သူကို ရင္ခုန္ေနရေလာက္ေအာင္.. က်မရဲ႕ အသက္ကလဲ သစ္ရြက္ေလးေတြ ေလတိုက္ရင္ေတာင္ ရီခ်င္ေနတဲ့ အရြယ္လဲမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး.. ဒင္းတို႔လဲ အဲဒိ အရြယ္ ေကာင္ေလးေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာေသခ်ာပါတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့.. အဲဒိ အရြယ္ကေလးေတြက သူ႔ဟာနဲ႔ သူ လူငယ္မာနဆိုတာရွိတယ္.. ရွက္တတ္ေသးတယ္..
က်မအရြယ္က "၂၀ေက်ာ္ အစိတ္ပိုင္း.. အရြယ္ေတာ္ တစ္စိတ္ဟုိင္း" ဖို႔ ၁နွစ္မွ်သာလိုေတာ့တာပါ..

၂၆ ရက္ ၂လ ၂၀၀၉ မွာေတာ့ တတိယ ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ မတ္ေစ့ရွ္ေတြလာျပန္ပါေရာ... ဘာလုပ္ေနလဲတို႔.. နာမည္ေလး သိပါရေစ... သူငယ္ခ်င္းေတာ္ပါရေစေပါ့.. က်မဘာဆိုဘာမွ မလုပ္ေတာ့ပဲ.. ဒီတိုင္းပဲေနလိုက္ပါတယ္... ဒီကိစၥေတြရပ္သြားေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့ဆိုတာကိုပဲစဥ္းစားေနပါတယ္..

ေဖေဖက ၂၀၀၇ က ကိစၥျဖစ္တုန္းက ကိုယ့္ကို ဖုန္းေနာက္တဲ့သူကို မေအာ္ဖို႔.. ေအာ္ရင္ အျမင္ကပ္ပုဒ္မနဲ႔ ပိုဆိုးမယ္ဆိုျပီး ဆံုးမပါတယ္.. ျပီးေတာ့ ဒီေလာက္ခင္ခ်င္ေနရင္ လူၾကီးလူေကာင္းပီပီ အျပင္မွာေတြ႔ျပီး အဆင့္ရွိရွိ ခင္ဖို႔ ေျပာပါတယ္.. အဲလိုမွ အဲဒိေကာင္ေတြရပ္မွာပါ.. က်မေဖေဖက သူကိုယ္တိုင္ က်မကို လိုက္ေစာင့္ေပးမယ္ေျပာပါတယ္..

ဒါေပမဲ့ ဒီလို ကိစၥ အေသးအဖဲြအတြက္နဲ႔ က်မ မိဘေတြကို စိတ္လဲ မပူေစခ်င္ပါဘူး.. ဒါေၾကာင့္ ခုတစ္ေခါက္ ဖုန္းလက္ေဆာ့တဲ့ ကိစၥကို ဘာမွမေျပာခဲ့ပါဘူး.. က်မအတြက္လဲ အေရးပါလွတဲ့ ျပႆနာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး... အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ လူတစ္စု ေအာက္တန္းက်တဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ သူတို႔ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနၾကတယ္ပဲ ျမင္ပါတယ္...

ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ လူေတြ႔စရာ မလိုပဲ ဒီေကာင္ေတြ ရပ္သြားမဲ့နည္းကို က်မအၾကံရသြားပါျပီ... နဲနဲေလး မုသားသံုးလိုက္ရုံပါပဲ... ဒါေပမဲ့ က်မကို ထပ္မေႏွာင့္ယွက္မခ်င္း က်မဘာမွ ေျပာမွာ မဟုတ္ပါဘူး..
က်မဖုန္းထဲမွာလဲ.. Disturbance 1, 2, 3 ဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းထားလိုက္ပါတယ္...

ဒီေန႔ေတာ့ လူက စိတ္ကလဲ သိပ္မၾကည္ျဖစ္ေနပါတယ္.. အဲဒိ အခ်ိန္က်မွ ကံဆိုးသူ လဒ Disturbance 2 က.. မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ပါတယ္... ဒါနဲ႔ က်မလဲ... အဲဒိလူကို ဖုန္းေကာက္ဆက္လိုက္ပါတယ္...
အသံကလဲ ကလီေညာင္နာေနျပီး.. ေတာသားလုိလုိအသံပါ... တိုးခ်ိေနလိုက္တာလဲ မနည္းနားေထာင္ရတယ္.. ပီပီသသကလဲ မရွိ.. လံုး၀ လံုး၀ ခံစားလို႔မရတဲ့ အသံရွင္ပါ..

က်မ။ ။ ရွင္ က်မနဲ႔ သိပ္ခင္ခ်င္ေနလား...

ေမာ္ကြန္း(Disturbance2)။ ။ ခင္ခ်င္လို႔ပါ... ကြ်န္ေတာ့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိလို႔ပါ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီ ဒါဆို က်မတို႔ အျပင္မွာေတြ႔ၾကမယ္ေလ..

Disturbance 2။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ေတြ႔တာေပါ့...
ခပ္တိုးတိုး မရဲတရဲ အသံျဖင့္ျပန္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္.. ဘာပဲေျပာေျပာ ေတြ႔ရဲတဲ့ သတၱိေတာ့ ဒင္းက ရွိသား..

ဒါနဲ႔ က်မလဲ က်မစဥ္းစားထားတဲ့အတိုင္း....
က်မ။ ။ ဟုတ္ျပီေလ.. က်မ ခင္ပြန္းပါေခၚလာခဲ့မယ္... (ဟတ္.. ဟတ္.. ဟိုဘက္က လဒ ဟတ္ေကာ့ၾကီးျဖစ္ျပီး.. ရင္ခံသြားမွာေသခ်ာတယ္)...

Disturbance 2။ ။ ဗ်ာ.. !@#$%% (သူဘာေတြေျပာေနလဲ က်မ ေသခ်ာျပန္မၾကားရပါ.. စကားေျပာသံကိုက ဗလံုးဗေထြးနဲ႔.. ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းကို ေသခ်ာမသိပါ.. ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုနဲ႔ ရဲစကားေျပာသြားျခင္းျဖစ္သည္..)

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဒင္း ေအာင့္သီး ေအာင့္သက္အေတာ္ျဖစ္သြားသည္...
က်မ။ ။ ရွင္.. ေျပာေတာ့ ရွင့္မွာ သူငယ္ခ်င္းမရွိဘူးဆို..... သူငယ္ခ်င္းလိုခ်င္လို႔ဆို...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ဒါဆို က်မနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တာထက္ က်မခင္ပြန္းနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့.. ၁ေယာက္ထက္ ၂ေယာက္က ပိုမေကာင္းဘူးလား...
ဒင္း ေ၀ခဲြရ ခက္ေနပံုေတာ့ ရတယ္... စကားက ၂ခြျပန္ေျပာပါတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့.. ေတြ႔ပါမယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

ဟတ္... ဟတ္.. ရီခ်င္လိုက္တာ.. ဒင္းကို ရီခ်င္တာဟုတ္ဘူး.. ကိုယ့္အၾကံကိုယ္သေဘာက်လို႔ ရီခ်င္တာ.. ပိုင္လိုက္တာ.. ငါကြ...
ဒါေတာင္ ဒင္းက ေတြ႔မယ္က ပါးစပ္ကထြက္ေနတံုး.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အေၾကာမာတဲ့ လဒပါ... သူက မယံုတ၀က္ ယံုတ၀က္ျဖစ္ေနတဲ့ပံုစံမ်ိဳးလဲျဖစ္နိုင္သလို.. သူ မွန္းခ်က္နဲ႔ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္လို႔ အေယာင္ေယာင္မွားမွားျဖစ္ေနတာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ..

က်မ။ ။ ေကာင္းျပီေလ.. ဒါဆိုရင္ က်မခင္ပြန္းေရာ.. ကေလးေတြပါ ေခၚလာခဲ့မယ္.. တစ္မိသားစုလံုးလာခဲ့မယ္.. စေနေန႔ ပင္နီဆူလားမွာေတြ႔မယ္ေလ.. ခင္ခင္မင္မင္ေပါ့...

ေျပာသာေျပာေနရသည္.. ဒင္းကေတြ႔မယ္ဆိုလွ်င္ ဘာလုပ္ရမလဲ မသိ.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေယာက္ကိုပဲ ဟန္ေဆာင္ခိုင္းရေကာင္းမလား.. ဘယ္သူ႔ ကေလးငွားရင္ေကာင္းမလဲ.. စဥ္းစားေနရျပီ... ဒါမွ မဟုတ္.. ေဖေဖနဲ႔ ေမေမကုိပဲ ကန္ေတာ့ျပီး က်မအစားသြားခိုင္းရေကာင္းမလား... ဟတ္... ဟတ္...

ဒါေပမဲ့.. ကေလးေတြဆိုတဲ့ အသံၾကားေတာ့.. ဒင္းေတာ္ေတာ္လန္႔သြားပံုရတယ္...

Disturbance 2။ ။ ဒါဆိုလဲ ေနပါေစေတာ့... အလုပ္ရွဳတ္ေနပါ့မယ္.. ေနွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...

က်မကလဲ ဘယ္ရမလဲ.. ေၾကာက္မွန္းသိေတာ့ ပို ျဖဲေျခာက္တာေပါ့..

က်မ။ ။ အင္း .. အခုလို မတ္ေစ့ရွ္ေတြပို႔ပို႔ေနေတာ့ ေႏွာင့္ယွက္သလိုျဖစ္တာေပါ့ရွင္.. က်မခင္ပြန္းလဲ အထင္လဲြစရာျဖစ္တယ္.. အျဖစ္မခံနိုင္ဘူးေလ.. ရွင္ခင္ခ်င္ရင္.. အားလံုးေခၚလာခဲ့မယ္.. ခင္ေပါ့... က်မခင္ပြန္း အထင္လဲြတာကို မခံနိုင္ဆံုးပဲ...

(က်မခင္ပြန္း... က်မခင္ပြန္းနဲ႔ ေျပာရတာလဲ.. ပါးစပ္ထဲမွာ ကေလာေနတယ္.. နားထဲမွာလဲ ကလန္႔ေနတယ္.. ဒါေပမဲ့ တတ္နိုင္ဘူး.. ဆက္ေျပာရမွာပဲ... ဒင္းကို မွတ္ေလာက္ေအာင္ကို... ဘယ့္နဲ႔ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္အေၾကာင္းေလးေတာင္ သိမထားပဲ မိန္းမျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ မတ္ေစ့ရွ္ပို႔ေနတဲ့သူ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္.. )

ဒီတင္ပဲ ဒင္းလဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတာ္ေတာ္ ခိုင္ခိုင္မာမာခ်လိုက္ပံုရတယ္....

Disturbance 2။ ။ ေနပါေစေတာ့... ဒါဆိုလဲ မေတြ႔ေတာ့ပါဘူး.. ေနွာင့္ယွက္မိတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္..

က်မ။ ။ ေအးကြယ္... ဒါဆိုလဲျပီးေရာေလ.. ဒါဆို ေနာက္ မတ္ေစ့ရွ္လဲ မပို႔နဲ႔ေတာ့.. ဖုန္းလဲ မဆက္ပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္.. က်မ ခင္ပြန္း အထင္လဲြမွာ စိုးလို႔ပါ...

Disturbance 2။ ။ ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ဟုတ္ကဲ့ပါ..

ဒါပါပဲ.. တစ္ရန္ေတာ့ ရွင္းလိုက္ျပီလို႔ထင္ပါတယ္... တကယ္လို႔ က်န္တဲ့ေကာင္ေတြက သူတို႔ အေပါင္းအပါေတြဆိုရင္ေတာ့ ၃ရန္လံုး တစ္ခါတည္းရွင္းသြားမွာပါ..

*သတိ*...
ဒီပိုစ့္ကို ေရးလိုက္တာဟာ.. က်မရဲ႕ အိုင္ဒီယာေလးကို ကိုယ့္ဘာကိုယ္သေဘာက်လို႔ ေရးလိုက္ျခင္းျဖစ္သလို..
ေယာက်ာၤးေလးမ်ားလဲ မိန္းကေလးေတြကို နည္းမွားျပီး မလိုက္မိေစဖုိ႔ပါ.. (at least.. ဒီနည္းကို မၾကိဳက္တဲ့ က်မကိုေပါ့ေနာ္.. )
ေယာက်ာၤးေလးတိုင္းကို မ်က္စပစ္ေနတဲ့ မိန္းကေလးကို ေယာက်ာၤးေတြ တန္ဖိုးမထားတတ္သလို.. မိန္းကေလးျဖစ္ျပီးေရာ လိုက္ေနတတ္တဲ့ ေယာက်ာၤးေတြကိုလဲ က်မတို႔ မိန္းမေတြ အထင္မၾကီးတတ္ပါဘူး..

Friday, March 06, 2009

က်မနဲ႔ Natas ပဲြ (၂) (သို႔) ကိုရီးယား-ရွန္ဟိုင္းခရီးစဥ္ စတင္ျခင္း...

ဒုတိယေန႔ကေတာ့ သိပ္ေထြေထြထူးထူးမရွိပါဘူး... ေစာေစာသြားျဖစ္တယ္.. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ အဲဒိ Natas ပဲြ မ၀င္ခင္ အျပင္ ေဟာခန္းတစ္ခုမွာ ဓာတ္ပံု ကင္မရာေတြ ေစ်းခ်ေနတာမေန႔ထဲကေတြ႔ခဲ့တယ္ေလ.. ကိုယ္ကလဲ ကင္မရာ ေကာင္းေကာင္းတစ္လံုးလိုခ်င္ေနေတာ့ မေန႔က ေစ်း၀င္ေမးခဲ့ေသးတယ္.. အဲဒါ မေန႔က ညက ကင္မရာ ေမာ္ဒယ္ရယ္ (Canon EOS 400D)ေစ်းရယ္ (S$749)ကိုမွတ္ျပီး ကင္မရာ အေၾကာင္းသိတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ သက္သာတယ္ဆိုတာ သိရတယ္.. ဒါေပမဲ့ မေန႔က ေမးတုန္းက ၂လုံးပဲ က်န္ေတာ့တယ္လို႔ ေရာင္းတဲ့သူကေျပာလိုက္တယ္.. ျပီးေတာ့ လက္ကမ္း စာေစာင္ထဲမွာလဲ limited edition ဆိုျပီးေရးထားေတာ့ မရလိုက္မွာ စိတ္ပူေနတာ အိပ္ေတာင္မေပ်ာ္ဘူး..

ဒီလိုနဲ႔ ထမင္းေတာင္ မစားေတာ့ပဲ ေန႔လည္ ၁၁နာရီေလာက္အိမ္ကထြက္တယ္.. အိမ္နဲ႔ Expo က နီးေတာ့ နာရီ၀က္အတြင္းေရာက္သြားတယ္.. ေရာက္ေတာ့ က
င္မရာ ၀င္၀ယ္လိုက္တယ္.. မေန႔က ေမးေတာ့ ဘာလက္ေဆာင္ပစၥည္းမွ မပါဘူးဆိုျပီး.. ဒုတိယေန႔ေမးေတာ့ 2GB memory card ရယ္.. Canon original ကင္မရာအိတ္ရယ္ လက္ေဆာင္ေပးမယ္တဲ့.. ေနာက္ျပီး Lens cover က ေဒၚလာ ၄၀ နဲ႔ ထပ္၀ယ္လိုက္ရတယ္... ေရာင္းတဲ့သူကေျပာတယ္.. Lens ပ်က္ရင္ ၄၀၀ တဲ့ cover က ၄၀နဲ႔ ဘယ္ဟာလဲမလဲ ဆိုေတာ့.. ဆင္၀ယ္မွေတာ့ ခြ်န္းဖိုးလဲဆိုက္ရေတာ့မွာေပါ့ဆိုျပီး ၀ယ္ခဲ့လိုက္တာ.. ကင္မရာကို ကိုင္ေတာင္မၾကည့္ခဲ့ပါဘူး.. ကိုယ္လဲဘာမွတတ္တာမွမဟုတ္တာေလ.. သူတို႔ Canon က ကင္မရာအတြက္ Free Training ရွိတယ္တဲ့.. အဲဒိ သင္တန္းကို သြားတက္မွပဲ သိေတာ့မွာပဲ.. ခုထိေတာ့ မအားေသးလို႔ မတက္ျဖစ္ေသးဘူး.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကင္မရာကို အလွထိုင္ၾကည့္ရမလိုျဖစ္ေနတယ္.. ဘာမွကို မလုပ္တတ္လို႔...

ေနာက္ျပီးမွ Natas show ပဲြရွိတဲ့ Hall 5 and 6
ကိုသြားျပီး JP International travel ေအ့ဂ်င့္ကို တန္းသြားျပီး၀ယ္လိုက္တယ္.. အစက ပတ္ေက့စ္က S$၇၈၈ ဆိုျပီးေတာ့ Airport tax S$၃၇၀ ထပ္ေပါင္းလိုက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ကို S$1158 က်တယ္.. ဒါေတာင္ ကိုယ္က ျမန္မာပတ္စပို႔ဆိုေတာ့ ဗီဇာဖိုးထည့္ေပါင္းရအံုးမယ္ေလ.. ေအးဂ်င့္က ေမတၱာလက္ေဆာင္ ရွန္ဟိုင္း ၂ညအိပ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ တရုတ္ဗီဇာေရာ.. ကိုရီးယားဗီဇာပါ ေလွ်ာက္ရမယ္ေလ.. အစကေတာ့ ေဖေဖနဲ႔ ေမေမ၂ေယာက္လံုးကို မေဗဒါက စပြန္ဆာေပးျပီး ေခၚပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ေဖေဖက ေျခေထာက္နာေနေတာ့ Tour နဲ႔ အုပ္စုလိုက္ ျမန္ျမန္မသြားနိုင္ေတာ့ မလိုက္ေတာ့ဘူးဆိုလို႔.. မေဗဒါနဲ႔ ေမေမနဲ႔ ၂ေယာက္ပဲသြားလိုက္တယ္... အစကေတာ့ မေဗဒါအဲဒိပတ္ေက့ရွ္ ၀ယ္မယ္ဆိုတုံးက အိမ္မွာ နဲနဲေတာ့ အဆူခံလိုက္ရေသးတယ္.. ခုတစ္ေလာ စီးပြားေရးေတြက မေကာင္းဘူးမွတ္လား.. ဒါေပမဲ့လဲ အေျခအေန အခ်ိန္အခါေလးေပးတုန္း က်န္းမာေရးေလးလဲေကာင္းတုန္း မေဗဒါကေတာ့ သြားသင့္တယ္ထင္တာပဲေလ.. မေဗဒါက ဆံုးျဖတ္ထားတယ္.. ဘယ္သူမွ မလိုက္လဲ တစ္ေယာက္ထဲသြားမွာလို႔.. နဲနဲေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့ေနာ္.. ဟိုတယ္ထဲမွာ ၁ေယာက္ထဲေတာ့ အိပ္ရဲဘူး.. (သရဲေၾကာက္လုိ႔.. ရွဴး..တိုး.တိုး)

ျပီးေတာ့ ဘယ္ကတ္နဲ႔ေပးရင္ ေလွ်ာ့ေစ်းရမလဲ.. က္ေဆာင္ပစၥည္းရမလဲဆိုေတာ့.. Master Card အားလံုးနီးပါးက လက္ေဆာင္ပစၥည္းေပးၾကတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ပဲ DBS ကဒ္နဲ႔ပဲေပးလိုက္တယ္.. DBS က ၂၀၀၀ ေက်ာ္ဖိုး၀ယ္ရင္ ၂၀လက္မ ခရီးသြား ဘီးတပ္အိတ္အမာတစ္လံုးလက္ေဆာင္ေပးတယ္ေလ.. ဒီလိုနဲ႔ အဲဒိမွာ သြားထုတ္ေတာ့.. ေနာက္ထပ္ Game အစီအစဥ္တစ္ခုလဲရွိတယ္.. အဲဒါက ေလထဲမွာ စကၠဴေလးေတြလိုက္ဖမ္းရတာ.. မေဗဒါဖမ္းတာ ၁၁ခုရတယ္.. အဲဒါက ေရဒီယိုေလးလက္ေဆာင္ရတယ္.. ေနာက္ျပီး Master Card ကလဲ ဗလာမပါ ကံစမ္းမဲ ေပးေသးတယ္.. အဲဒိသြားျပီး ကံစမ္းမဲ နိွပ္တာ.. အိတ္ခပ္ေသးေသးေလးတစ္လံုးရတယ္..

ရခဲ့တဲ့ Free Gift ေတြ

ေနာင္တစ္ခ်ိန္ သြားဖို႔ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ေနရာေတြအေၾကာင္းေရးထားတဲ့ လက္ကမ္းစာအုပ္ေတြကိုေတာ့ သိမ္ထားလိုက္တယ္..

ေမေမကေတာ့ အစကသာ က်မ ပိုက္ဆံကုန္မွာဆိုးလို႔ ဆူေပမဲ့.. ခုေတာ့ ေပ်ာ္ေနပံုရပါတယ္.. အမွန္ေတာ့ ေဖေဖေရာ ေမေမေရာ ၂ေယာက္လံုးကို လိုက္ေစခ်င္တာပါ.. ဒါေပမဲ့လဲ အေျခအေနက မေပးေတာ့လဲ တတ္နိုင္ဘူးေပါ့..
ေမေမ့ကိုေတာ့ ၾကိဳမွာထားရတယ္.. ဟိုေရာက္လို႔ မေဗဒါ ဓာတ္ပံုရုိက္ ဗီြဒီယိုရုိက္ရင္ အလုပ္ရွဳတ္တယ္ဆိုျပီး မဆူရဘူးေနာ္လို႔.. ဟဲဟဲ.. မင္းသမီးတလက္ေတာ့ရျပီ..

ေနာက္ျပီး ျဖစ္ခ်င္ေတာ့.. ဘယ္သြားသြား လက္တို႔ဖို႔ ေျပာထားတဲ့ ေဘာ္ေဘာ္တစ္ေယာက္ရွိတယ္.. သူက မေဗဒါ အစ္မအၾကီးဆံုးနဲ႔ ပိုရင္းႏွီးပင္မဲ့ မေဗဒါနဲ႔လဲ ခင္တယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ကို msg ပို႔ျပီး လိုက္မလားေမးလိုက္တယ္.. သူက တစ္ညစဥ္းစားျပီး ေနာက္ေန႔က်မွ လိုက္မယ္ဆိုျပီးေျပာတယ္.. ဒါနဲ႔ သူ႔ကို ဘယ္ေနရာဘယ္မွာ သြား၀ယ္ေျပာလိုက္ေတာ့မွ.. ကံေကာင္းလို႔.. ရွဳိးပဲြ ေနာက္ဆံုးေန႔ညေနက်မွ သူသြား၀ယ္လိုက္တာ ရလို႔.. ခုေတာ့ ခရီးစဥ္က ၃ေယာက္ျဖစ္သြားျပီ..

ဒီလိုနဲ႔ ျပီးခဲ့တဲ့ ဗုဒၶဟူးေန႔ မတ္လ ၄ရက္ေန႔က တရုတ္သံရုံးမွာ ဗီဇာသြားေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္.. ဗီဇာအေၾကာင္းစံုေတာ့ ေနာက္ပို႔မွာေမွ်ာ္ေပါ့ေနာ္...

camera pic credits : http://www.letsgodigital.org/en/11433/canon_eos400d_review/

Sunday, March 01, 2009

က်မနဲ႔ Natas ပဲြ (၁)

ေသာၾကၤာေန႔ညေန ၄နာရီေလာက္က မေဗဒါေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း NaTas Travel Fair ကို ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္.. လူကေတာ့ ပထမရက္ျဖစ္တာေရာ... ရုံးခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ေသးတာေၾကာင့္ေရာထင္ပါတယ္.. သိပ္မမ်ားလွပါဘူး.. အ၀င္ေပါက္မွာ ၀င္ေၾကးေပးဖို႔ တန္းစီရာမွာေတာ့... Payment by Master card ဒါမွမဟုတ္.. Payment By Cash ဆိုျပီး ၂မ်ိဳးရွိပါတယ္.. ဒါနဲ႔ ဘာကြာလဲဆိုေတာ့မွ.. Master Card နဲ႔ ေပးရင္ ၁က်ပ္သက္သာပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ Master card နဲ႔ ေပးျပီး က်မရယ္.. ေမေမရယ္.. သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရယ္ ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္... လက္ပတ္ေလးေတြနဲ႔ Spinelli coffee shop ၁ ေဒၚလာ ေလွ်ာ့ေစ်း ကူပြန္ေလးေတြ တစ္ေယာက္ တစ္ေစာင္စီရပါတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ေဟာခန္းထဲ၀င္လာခဲ့ပါတယ္...

ေဟာခန္းထဲက ျမင္ကြင္းကိုေတာ့ ဒီေနရာက ကူးယူေဖာ္ျပထားပါတယ္.... ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ရုိက္ဖို႔ အခ်ိန္မရလို႔ပါ... ၀င္လိုက္တာနဲ႔ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ လက္ထဲေရာက္လာတာ ခ်က္ခ်င္း လက္ထဲမွာ ျပည့္ႏွက္သြားပါတယ္.. လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြလဲဖတ္... agent ေတြလဲ လိုက္ၾကည့္ရနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အလုပ္ရွဳတ္သြားပါတယ္.. သြားခ်င္တဲ့ ေနရာနဲ႔ နိုင္ငံတူရင္ေတာင္.. agent နဲ႔ service ေပၚမူတည္ျပီး ေစ်းက ကြာပါတယ္... အဲဒိအတြက္ေၾကာင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္ေပၚမွာ ေရးထားတာထဲကမွ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ ေစ်းႏွဳန္းနဲ႔ ေနရာကိုေတြ႔ရင္.. ၀င္ေမးရပါတယ္.. ေမးရာမွ က်မ သတိျပဳေမးတဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့ သြားခ်င္တဲ့ နိုင္ငံေပၚမူတည္ပါတယ္.. ... မေလးရွားတို႔.. ယိုးဒယားတို႔လို စကာၤပူကသြားေနက် ေနရာေတြကေတာ့.. Free and easy ေတြရွိသလို.. Package ေတြလဲ ရွိပါတယ္... ဒါေပမဲ့ က်မကေတာ့ အဲလိုနိုင္ငံမ်ိဳးေတြအတြက္ Free and easy ကိုပဲ သေဘာက်ပါတယ္...

Free and easy ဆိုတာကေတာ့ သြားဖို႔နဲ႔ ဟိုတယ္ကိုသာ စီစဥ္ေပးျပီး.. ဟိုမွာ စားဖို႔နဲ႔ ေလွ်ာက္သြားဖို႔ ဘာညာကေတာ့ မိမိဘာသာ အစီအစဥ္နဲ႔ပါ... ေစ်းေတြက အေတာ္သက္သာပါတယ္.. အင္ဒိုနီးရွားနိုင္ငံ Bitan resort အတြက္ အထူး ေလ်ွာ့ေစ်းေတြလဲ ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္...

က်မကေတာ့ အိမ္ကိုေရာက္ေနတဲ့ ေၾကာ္ျငာစာရြက္ထဲက ကိုရီးယားနိုုင္ငံ ဆိုးလ္နဲ႔ ဂ်ဲ႕ဂ်ဴး ကြ်န္း ကို သြားတဲ့ Package ကုိ သေဘာက်လို႔ အဲဒါကို အဓိကထားျပီးလိုက္ၾကည့္မိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ agent ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေစ်းေတြက အားလံုး ၁၀၀၀ ေက်ာ္ေတြခ်ည္းပါပဲ.. က်မရတဲ့ လက္ကမ္းစာေစာင္ထဲမွာက ၈၀၀ ၀န္းက်င္ပဲရွိပါတယ္... မသြားခင္က အဲေလာက္ဆိုင္ေတြ မ်ားမယ္မွန္းမသိလို႔ ေၾကာ္ျငာကို ယူမလာမိေတာ့ ဘယ္ဆိုင္မွန္းမသိတာနဲ႔ အိမ္ကို ဖုန္းဆက္ျပီး ေမးေတာ့မွ.. JP International travel agent ဆိုတာသိရပါတယ္..


ဒါနဲ႔ လိုက္ရွာရင္းေတြ႔ေတာ့.. ဟုတ္ပါတယ္.. ကိုရီးယားကို ၅ရက္အိပ္ အျပင္.. တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟိုင္းမွာ Transit ၀င္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္.. အျပန္မွာ တရုတ္ျပည္ ရွန္ဟိုင္းကို ၂ညအိပ္ ဟိုတယ္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္.. ဒီေစ်းနဲ႔.. ဒီလိုဆိုေတာ့ က်မယံုေတာင္ မယံုနိုင္ပါဘူး.. က်မသိသေလာက္ ဂ်ဲဂ်ဴး ကြ်န္းက ေစ်းၾကီးပါတယ္.. က်မသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ MY GIRL ဇာတ္လမ္းတဲြထဲမွာပါတဲ့ ကြ်န္းပါ.. ရွဴခင္းရွဴကြက္ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္... ရုပ္ရွင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာလဲ ပါပါတယ္...

ဂ်ဲ႕ဂ်ဴးကြ်န္းေပၚက ဟိုတယ္ ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ.. (Photo credit to flickr)


ခက္တာက ျမန္မာ ပတ္စပို႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ ၂နိုင္ငံသြားရင္ ဗီဇာ ၂ခုလိုပါတယ္.. အဲဒါေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအာင့္လွပါတယ္.. တျခားနိုင္ငံသားေတြက ဂရုစိုက္စရာမလိုေပမဲ့.. က်မအတြက္ကေတာ့.. ဗီဇာ ၁ႏိုင္ငံယူရင္ ပတ္စပို႔ ၁မ်က္ႏွာကုန္ပါတယ္.. ၂နိုင္ငံဆိုရင္ ၂မ်က္နွာပါ.. နိုင္ငံ အ၀င္အထြက္ တုံုးထုရင္ ၂နိုင္ငံဆိုေတာ့ ၂မ်က္နွာ.. အင္မီဂေရးရွင္းက သေဘာေကာင္းျပီးနားလည္ရင္ေတာ့ ေခြ်ေခြ်တာတာ ထုေပးရင္ေတာ့ ၂နိုင္ငံ ၁မ်က္ႏွာေပါ့.. ျမန္မာ ပတ္စပို႔က တျခားနိုင္ငံ ပတ္စပို႔ထက္ တန္ဖိုးၾကီးတယ္ဆိုတာ.. ျမန္မာျပည္သားတိုင္းသိပါတယ္... စကာၤပူမွာ စာအုပ္ကုန္ရင္ ေဒၚလာ ၅၀၀ ပါ... ၄မ်က္နွာဆိုရင္ အနည္းဆံုး ေဒၚလာ ၂၀ ၊ ၃၀ေလာက္ေတာ့ တန္မယ္ထင္ပါတယ္... ေအာ္.. ခရီးသြားေအးဂ်င့္က ၂ညအိပ္ ရွန္ဟိုင္း လက္ေဆာင္ေပးတာေတာင္ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ လက္ခံရတဲ့ ဘ၀ပါလားေနာ္...

ဗီဇာေလွ်ာက္ေပးတဲ့ service ကုိေမးေတာ့.. ကိုရီးယားသံရုံးက လူကိုယ္တိုင္မွ လာေလွ်ာက္လို႔ရတယ္ဆိုေတာ့.. ကိုယ္တိုင္ပဲသြားေလွ်ာက္ရမွာပါ.. ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အလုပ္ရွဳပ္အံုးမွာပါ... ျမန္မာနိုင္ငံသားဆို အထင္ေသးလို႔လားသိပါဘူး.. ဘဏ္အေကာင့္ကလဲျပရအံုးမွာပါ... ဒါနဲ႔.. တကယ္လို႔ ဗီဇာမရရင္ ျပန္အမ္းမွာလားဆိုေတာ့.. ေဒၚလာ ၅၀ ႏွဳတ္ျပီး ျပန္အမ္းမယ္ေျပာပါတယ္.. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔ဘက္ကလဲ ဟိုတယ္ book လုပ္တာနဲ႔ဘာနဲ႔ ဆိုေတာ့ ျဖတ္ရင္ ေလွ်ာရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္.. ဒါကနားလည္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ငါဗီဇာေလွ်ာက္ျပီးမွ လာ၀ယ္လို႔မရဘူးလားလို႔ ေမးေတာ့.. ဒီေစ်းနဲ႔က ဒီ ပဲြ ၃ရက္အတြင္းပဲ ရတာပါတဲ့... ပဲြျပီးသြားရင္ တျခားေစ်းျဖစ္သြားမွာပါတဲ့.. ေသာၾကၤာ စေန တနဂၤေႏြ နဲ႔ဆိုေတာ့ ရုံးပိတ္ရက္ခံေတာ့.. က်မလဲ ဒီၾကားထဲ သြားေလွ်ာက္ဖို႔က မျဖစ္နိုင္ျပန္ပါဘူး.. ကိုယ္တိုင္လဲ ကိုရီးယားသြားဖို႔နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဘာမွ မသိေသးတဲ့အတြက္ စဥ္းစားအံုးမယ္ဆိုျပီးျပန္လာလိုက္ပါတယ္..

က်မအစ္မနဲ႔ ယခင္က စီစဥ္ထားတဲ့ မိသားစုခရီး malaysia redang resort ကိုသြားဖို႔ ေသေသခ်ာခ်ာလိုက္စံုစမ္းခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္ပါဘူး... ၾကံဳတဲ့ေနရာ တစ္ခုကို ၀င္ေမးေတာ့.. Berjaya Hotel မွာ ေနရမယ္.. ေလယာဥ္နဲ႔ အသြားအျပန္ကို ၃၆၅ ေဒၚလာလို႔ေျပာပါတယ္... Breakfast ပဲေကြ်းပါမယ္တဲ့.. Berjaya Hotel က အဲဒိမွာ အေကာင္းဆံုးဟိုတယ္ဆိုတာသိပါတယ္.. ဒါေပမဲ့ ၃၆၅ေဒၚလာကေတာ့ မ်ားတယ္ထင္ပါတယ္.. က်မ မႏွစ္ကသြားတုန္းက ေဒၚလာ ၂၅၀ပါ.. ဒါေပမဲ့ ကားနဲ႔သြားျပီး.. ေနတဲ့ဟိုတယ္က သိပ္နာမည္မၾကီးပါဘူး... ဒါေပမဲ့ Breakfast, lunch, dinner အကုန္ေကြ်းပါတယ္.. မဆိုးပါဘူး.. ျပီးေတာ့ က်မအတြက္ေတာ့ ကားနဲ႔ သြားရတာကို ပိုၾကိဳက္ပါတယ္.. ကားနဲ႔ သြားရင္ ၁၀နာရီေလာက္စီးရပါတယ္.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္က်မကေတာ့ ကားစီးရတာ ပိုၾကိဳက္ေတာ့အဲဒိ package ကို စိတ္မ၀င္စားပါဘူး.. 5 Stars agent မွာေတာ့ မေလးရွားနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ျမိဳင္ျမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ေရြးခ်ယ္စရာေတြ ရွိေပမဲ့.. အခ်ိန္မရွိတာနဲ႔ပဲ ျပန္လာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..

ေနာက္ျပီး Austrilia and New Zeland ကိုလဲ ေတာ္ေတာ္ေလး သက္သာတဲ့ package ေတြရွိပါတယ္.. သြားခ်င္လိုက္တာေျပာမေနပါနဲ႔.. ခု ပိုက္ပိုက္ေပးျပီးသြားနိုင္ရင္ေတာင္မွ.. က်မမွ အလုပ္က ခြင့္ရက္က သိပ္မက်န္ေတာ့တာေၾကာင့္ မနည္းစိတ္ကို ေလ်ာ့ခဲ့ရပါတယ္... ဆက္ပတ္ေနရင္ သြားခ်င္တာေတြမ်ားျပီး ေ၀ခဲြမရပဲ ငိုမိေတာ့မွာမို႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႔ ခ်ိန္းထားတာလဲ ေနာက္က်ေနျပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အျမန္ပဲျပန္လာခဲ့ပါတယ္.. ေနာက္ေန႔ထပ္လာအံုးမွာပဲဆံုးျဖတ္ျပီး.. ေပးသမွ် လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြကိုပဲ ယူလာခဲ့လိုက္ပါတယ္.. ေနာက္ေန႔ထပ္လာမဲ့အတူတူ.. အိမ္မွာ တစ္ခုခ်င္း ေအးေဆးဖတ္မယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ပါ...



ထြက္ေပါက္ကိုေလွ်ာက္တဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ေတာ့.. သြားခ်င္တဲ့နိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္.. က်မ ေရာက္ဖူးခ်င္တဲ့ အီဂ်စ္နိုင္ငံက ပစ္ရမစ္ၾကီးေတြနဲ႔ ကုလားအုပ္စီးတဲ့ package ေတြလဲရွိပါတယ္.. အဲဒိဟာကို ၀ယ္ဖို႔ေတာင္ စိတ္ကူးမိပါေသးတယ္.. အေမဆူတာနဲ႔ပဲ ညိမ္ေနလိုက္ရပါတယ္... ေနာက္သြားခ်င္တာကေတာ့.. ဂရိက Aegean ျမိဳ႕ကိုလဲ သြားခ်င္ပါတယ္.. အဲဒိမွာလဲ ရွိပါတယ္.. ၂၀၀၀ ေက်ာ္ပါပဲ.. Paris နဲ႔ အဲဒိျမိဳ႔နဲ႔ အီတလီ Package ထင္ပါတယ္.. ေျပာရင္ အသဲေတြယားလာျပီေနာ္... ၾကာၾကာဆက္ၾကည့္ေနရင္ ရူးသြားနိုင္ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ပဲ မ်က္လံုးေလး မကစားရဲေတာ့ပဲ.. ထြက္ေပါက္သို႔သာ ဦးတည္ခဲ့ပါေတာ့တယ္... ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး.. အီးေမးလ္ထဲေရာက္လာတဲ့ Aegean ျမိဳ႕ရဲ႕ ပံုေလးေတြမ်ွလိုက္ပါတယ္.. Love at Aegean Sea ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္မွာလဲ ပါပါတယ္.. ျမန္မာျပည္မွာေတာင္ ျပျပီးပါျပီး အဲဒိကားက..






P.S.. မင္းယြန္း ပထမ ပိုစ့္မွာ ကြန္မန္႔ထားတဲ့ အာဖရိကနဲ႔ တိဘက္ ခရီးစဥ္ေတြလဲရွိပါတယ္..
(စာၾကြင္း - ေရးမယ္ဆိုျပီး ဒီႏွစ္ရက္အတြင္း ကိုယ့္ ေဇာနဲ႔ကိုယ္ရွဳပ္ေနတာနဲ႔ ဒီေန႔မွ တင္လိုက္ပါတယ္.. ဒီေန႔ေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္တဲ့အတြက္.. ခရီးသြားဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ့သူေတြလဲ ၾကိဳတင္၀ယ္ထားဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္.. August လအထိ plan လုပ္ျပီး ၾကိဳ၀ယ္ထားလို႔ရပါတယ္)